homo peccati ambulat terram hodiesed nondum cognovistis eum. Ille est "Improbus" et de eo nosti; tamen non intellexisti illum esse. In hoc articulo revelabitur filius perditionis. Antichristus explicabitur. Iam nomen et faciem nosti…
Nemo vos seducat ullo modo; quia in illa die [Christi] non ueniet, nisi prima discessio ueniat [Babylon figurae lapsum], et illud homo peccati reveletur; filius perditionis. (2 Thessalonians 2:3).
Monet Apostolus ne decipiantur. Communiter autem aliquis nescit se decipi, et quando aliquis vel aliquid dicit eos falli, naturalis inclinatio est magis inhaerere errori. Ita admonet Apostolus valde periculosum ac subtilissimum.
Sinite me sicut obtusum esse. est Franciscum papam. Tantum est testimonium quod ego ad literam non possem omnia vobis communicare, sed certe operam dabimus ut in articulis venientibus pateat.
Dum conaris ipsam mentem tuam involvere, attende etiam illud catholici curas de eo proferunt.
Cognitio Protestantismi in casu tuo ferruginea est, da tibi in una linea fragorem, comitate Martini Lutheri. Dicebat ad ali- quando mater ecclesia eum excommunicavit et dixit;
... tandem scio papa est antichristus; et illud thronus eius ipse satanas ».—D'Aubigne, b. 6, cap. 9. {GC 141-143}.[1]
Verba ista totam historiam responsionis Ecclesiae continent 95 Theses, quae evasit ut reiectio sit Reformationi. Ex eo tempore protestantes intellexerunt papatum esse antichristi rationem. Sed hoc non est quod ego hic dicam; iam scire debes.
Papatus semper ab antichristo fuit generaliter prophetiae, sed hodie quaerimus homo peccati. Papae per saecula sederunt super solio satanae, sed solum sicut ejus repraesentativum; Hodie loquimur de aliquo multo miserius. Sumus de Ipse satanas, “Impius ille”, apparens ut angelus lucis et persona Iesu Christi.
Hoc tempore antichristus apparebit ut verus Christus. Decipientur homines et exaltabunt eum ad locum dei et deificabunt eum. {LDE 168.2}[2]
Quid hodie agitur acutius quam quicquam in Lutheri die! in fine vivimus. Generaliter prophetia maxime pro fine mundi data est.[3] Praesens discessio declaratur in serie capitulorum inscriptorum Babylon cecidit!, quod dicit, in nuce ponere, praesens discessio fuit tota lapsus constituto Protestantismus quod nuper factum est, partim nuper factum est Palmer Carmen. Cum autem venerit discessio, tempus est ut reveletur homo peccati, qui dicitur filius perditionis, quis est.
Eum quoque filium perditionis vocans, solus alius homo in Scripturis hoc nomen imposuit;
dum [Iesus] cum illis erat in mundo, ego eos in nomine tuo servavi: quos dedisti mihi, custodivi, et nemo ex eis periit. autem filius perditionis; ut adimpleretur Scriptura. Joh.
Interestingly hoc ipsum nomen, quo Iesus praedicatur judas neque haec duo tantum in Bibliis occurrunt. Hoc loco a nostris discedendum est 21 .stSaeculum stereotypum qualis Iudas fuit. Iam totam fabulam proditionis eius novimus, sic eum naturaliter fingimus ut "malus guy". Eo tamen tempore Iesus eum perditionis filium vocavit, ipse tamen ab aliis tamquam unus e duodecim proximis discipulis Iesu in honore habitus est, et magni momenti, considerans quod pecunias parvas manu tractaret. Illud volo facere hic est species fallere possunt. Poterat Iudas videri foris bonum, sed intus erat perditus. Thema hoc iterum atque iterum revertetur, quam ob rem nos admonet Paulus de homine peccati, ultimo perditionis filio, dicens « nemo te decipiat quoquo modo.'
Cum species peccati hominis coniuncta sit ad casum Babylonis, oportet naturaliter intelligimus quid biblica ratio Babylonis doceat de duce suo. Si ducem hodierni systematis Babyloniae cognoscere volumus, tunc intellegendum est quid Deus voluit indicare nobis vocando illam Babyloniam. Antiqua Babylon destructa fuit tempore quo Ioannes Revelator vivebat, Deus praeteritorum definite monstrabat exemplum futuri, quod hodie est. Incipiamus a primordio videre quidnam habeat urbs illa antiqua nos docere.
Nemrod Babel
Ex biblica ratione legimus:
Filii autem Crudus: Cush autem genuit Cush Nimrod; primusque in terris esse fortem. Qui fuit fortis venator coram Domino; Ob hoc exivit proverbium : Quasi Nemrod robustus venator coram Domino. Initium regni eius Babele, Erech, et Accad, omnes in terra Sennaar. Et ex illa terra abiit in Assyriam et aedificavit Nineven et Rohoboth-Ir et Calah et Resen inter Nineven et Calah; id est civitas magna. Genesis 10:6-12
Nemrod, vir fortis, qui Babylonem condidit, nepos Chami, qui malus filius Noe fuit. Interpretes interpretati sunt versiculum quasi venatorem validum dicere ante Dominus, sed significatum est in sensu adversus Dominus;
9. In conspectu Domini. LXX reddit hanc locutionem "adversus" Dominus. Etsi Venator autem Nimrod contra Deum egit. et mirabilia eius fecit illum in coaeternis suis et in posterum. Fabulae Babylonicae de Gilgamesh, qui frequentius apparet in subsidiis Babylonicis et sigillis cylindricis et in litteris litterariis, fortasse ad Nimrod referri potest. Gilgamesh leonibus vel aliis feris nudis manibus occidere solet. Quod Nimrod fuit Hamites potest causa esse Babylonii; posterius Sem, praeclaris factis uni e suis venatoribus creditum est et nomen suum dedita opera oblitus est.[4]
Iam videmus Nimrod et Franciscum papam aliquid habere commune; fame. Sed quamvis magnae nobilitatis, malus malus nepos Babyloniae fabricator fuit, quantum Scriptura eorum gesta commemorat. Sed ipsi filii Babylonii fuerunt Sem, filii vero Noe boni.
Magna res hic facienda est. Quemadmodum maximus reus in Babyloniae lapsu — sive de moderna Babylonia sive de antiqua civitate loquamur — notavimus, meminisse oportet hominum multitudinem, qui in fallaciam rationem creverunt, ea potissimum culpae non esse. Hae historiae ad instructionem nostram datae sunt in iustitia;[5] et non est personarum acceptor Deus.[6] Nemo condemnabitur, quia in deceptione nascendi non fuit eorum electio. Quod autem imputandum est homini, utrum veritatem quaerentes cognoscant, et utrum veritatem sciant.
Planis verbis, si ad quascunque ecclesias, quae sub Francisco Papa unitae sunt, omnimodis, quaeso, lecturum, et Spiritus Sanctus tibi veritatis persuadeat. Non est damnatio decepti. Damnatio est cum occasionem cognoscendi verum (sicut nunc habes) et tunc negas.
Filii Sem decepti per Nimrod decepti sunt, sed adhuc facultas evadendi fuit. Exemplum, unus talis Sem progenitus unum verum Deum quaesivit, eumque Deus rogavit ut regna relinqueret et altam societatem a Nimrod constitutam et evolutam. Nomen eius Abram, postea ad Abraham mutatum.
Locutus est autem Dominus ad Abram, dicens: exi de terra tua et de cognatione tua et de domo patris tui ad terram quam monstrabo tibi, Gen.
Tulitque Thare Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui, et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui; et egressi sunt cum illis ex Ur Chaldaeorum. ire in terram Canaan; veneruntque Haran et habitaverunt ibi. Genesis 11:31;
Urbs Ur erat prope urbem Erechtem, quam Nimrod in initio regni sui aedificavit (vide supra Gen. X, 10-6), et Ur praecipuum culturae tempus ab Abrahamo, vel antea sine dubio factus est.[7] Educatio Chaldaeorum usque ad tempus Danielis et excidium Babylonis extenditur.[8] Rogo te velim, lector, ut verum exquiras sicut Abram, cum hunc articulum legas. Interrogo te, si solatium diuturnae voluntatis relinquere velis, sed erroneae opinionis similis erat. Potesne separare a circulis socialibus et a familiari educatione quam hucusque circumventum es, si id quod vult sequi Dei vocationem? Fecit Abram, et novum nomen accepit;[9] Abraham. Oremus simul ad Deum, ut nos secundum eius exemplum ducat.
Pater carissime in caelis, da nobis Spiritum Sanctum ut nos dirigat sicut historiae et casus antiquae civitatis Babylonis. Ad hanc urbem magnam in ultima vocatione tua ad homines e Babylonia venire voluisti;[10] et intellectum a te petimus ut nobis impertias quid hodie nobis significat. Viribus petimus, ut vocationem sequamur, quam facere volumus, non propter metum futurorum, sed quia te summe diligimus, et quia volumus nobiscum educare de Babylone quantum possumus alios plurimos. Gratias agimus tibi in antecessum pro oratione nostra respondendo, scientes quod quia petimus in nomine Iesu/Alnitak, accipiemus.[11] Amen.
Transfiguratus est in angelum lucis
Ut iam vidimus, unum e primis quaestionibus occurrit in Nimrod eo quod perceptus est vir magnus — fortiter — tamen malus erat. Confusio identitatis. (Annon id iam sonat ut Papa Franciscus?) Filii Sem etiam libenter eum in progeniem suam adoptaverunt propter nimiam famam, sicut in Commentario Biblico supra citato legimus, et hoc facto umbilicum suum amiserunt. Viderunt Nimrod pro Deo vero. Ita quidem; Nemrod est typum pro Christo falsum quod venturum prophetavit;
Nec mirum; for* ipse satanas transfiguratur in angelum lucis. (2 11 ad Corinthios: 14)
Jesus dixit de novissimis diebus, quod etiam ipsi electi a falsis Christi seducti et decipiantur, si fieri potest. Ipsa est magna admonitio de labiis ipsius Salvatoris. Diligenter considera;
Exsurgent enim pseudochristi et pseudoprophetae et dabunt signa magna et prodigia; ut, si fieri posset, seducent ipso electo. (Evangelium secundum Matthaeum 24: 24)
surgent enim pseudochristi et pseudoprophetae et dabunt signa et portenta seducere; si fieri posset, etiam electi. (Evangelium secundum Marcum 13: 22)
Etsi Iesus falsos Christos et pseudoprophetas pluraliter significat, deceptio cum eo associatur, magna tamen est ipsius Satanae deceptio, ut in 2 Corinthians 11:14 (supra).
Verba Iesu referta sunt virtute. Multa dicit. Primo quidem infert illud est fieri seduci et decipi (exceptis electis, de quo mox dicemus). Hoc statim hominem adtentum posuit, quod nemo decipi vellet. Hoc contra hodiernum notionem veritatis relativae, seu pluralitatis veritatis, hoc contra est, quod docet nullum tale esse quod credibile est falsum, et quod opiniones hominis constituant suum « verum » et quod eorum « recta » sint. Iesus clare hic insinuat falli posse, quod significat absolutam veritatem esse, ac aliter credere in statu decipiente. Praeterea, in hoc statu deceptus consequitur detrimentum aeternum, unde Iesus tam vehementer admonet singularem deceptionem, ut sciverit venturum in novissimis diebus.
Iesus etiam dicit quod est designatus; et usque ad admodum elect. Electi, selecti, electi. Fruges cedunt fructus in variis qualitatis gradibus. Electi, electi fructus meliores sunt. Cum ad forum ad mercatum eundum es, examinas fructus ad eligendum, vel elige, optimam qualitatem in promptu. In ultima animarum messe exsistit coetus specialis nonnisi optimae qualitatis, quam Iesus examinat vel probat et deinde eligit vel eligit ex eorum idoneitate. Haec veritas stimulus est ex parte cuiuslibet inferioris religionis, unde inest religionum adunatio, et pari conatu ne quis dicat quod una ratio fidei sit superior vel inferior. Hoc tempus lectionis etiam implicat iudicium inquisitivum, quod est tempus quo Iesus scrutatur eos qui se fructus eius profitentur, ante iudicium exsecutivum, cum unaquaeque anima eius iustam mercedem accipiet.
Nunc vere incipit ut interesting. Respiciendo ad electos, qui falli possunt, si fieri potest; Iesus innuit omnes alios praeter electos falli; praestati (et etiam electi in periculo sunt). Quod hominem graviter incommodum esse debet! Certus es te inter electos esse? Possesne esse deceptus sine scitu? Quomodo scito te non falli?
Iesus verba vana non loquitur. Cum quis monuerit, et quis non attendit monitionem, gravia patietur; Ita factum est cum signo fugere civitatem Jerusalem ante excidium anno Domini millesimo ducentesimo LXX, qui signum neglexerunt non evaserunt. Item, de falso Christo hoc monitum intelligens est vitae et mortis aeternae.
Verba Iesu aliam clavem implicant. Ponens electos decipi « si fieri potest », Iesus hoc dicit certa est enim ratio cur electos falli non possit. Innuere vicissim quod electi rationem cognoscere possint, ac per hoc scire se inter electos esse, et scire se non falli.
Causa cur electos fallere non possit, est quia habent cognitio temporis. Possunt cognoscere falsum Christum alia ratione quam specie. Cum primum venit Jesus, tunc Danielis prophetias sapientes cognoverunt, et Dominum dominorum in carne humana infantulum cognoscere potuerunt, quia tempus exspectandi Ipsum noverunt. Idem donum Dei — prophetiae tempus — permittit nos agnoscere Papam Franciscum tamquam Christum falsum, cuiuscumque se offert. Iudaei non cognoverunt Iesum, quia tempus adventus eius ignorabant, et se ipsum non expectantes in humilitate praesentavit. Similiter illi hodie, qui ignorant tempus adventus veri Christi, falsum Christum non agnoscunt, quia bonus, humilis, quem non sperant, apparet.
Multi bene significant Christiani, qui prophetiae studere conantur, error manifesto malae potestatis antichristi est. Exempli gratia, Praeses Obama saepe antichristus ob varias causas notus est. Attamen talis idea plane caret puncto 2 Corinthians 11:14 (supra), quia ultimum malum — ipse Satan — apparere prophetatur. ut angelus lucis; aut nuntius boni, aut simpliciter bonus. Pingis Obama ut diabolus non operatur, quamvis munus quoddam magni ponderis agit, quod in the legere potes Maurus Frisingensis.
Antichristus verus mutationem patitur processus in pulchrum; sicut fama Nimrod oppressit quod malus esset, ut eum in heroem posteritatis etiam Noe « boni » converteret. Hoc videre potes quomodo papatus annis transfiguratus est, et etiam nuper in Vatileaks scandalum reformationibus Romanae Curiae in mente publica cessit. id est Totam partem ostendunt.
Venator fortis et « Pastor caelestis ».
Famam Nimrod venator fortis alium magnum venatorem fabulae Graecae commemorat: Orion. Graeci autem multo serius quam Nembroth venerant, et nomen Orion. Attamen ipsum sidus ipsum in caelo noctis Nimrodiensis fuit, eoque tempore pastor caelestis cognitus est;
Aevum Babylonicum catalogi Late Aetatis Aetatis Babylonicae nomen Orion MULSIPA.ZI.AN.NA, [ note 1 ] "Celestis Pastor" seu "Verus Pastor Anu" - Anu caelestium regnorum deus princeps.[5][12]
Nota quod hic non loquitur de bono pastore novimus Iesum Christum, sed alium pastorem qui fuit filius dei Anu. Anu descendit ad nos in forma, quae voluntates satanae revelat ut auctoritatem Dei Patris praeripiat;
In mythologia Sumeriana, Anu (etiam An; ex Sumeriano An, "caelum, caelum") erat deus caeli, deus caeli, dominus siderum, rex deorum, spirituum et daemonum, ac habitavit in supremis caelitibus. Creditum est quod habuit potestas ad iudicem qui scelera admisisset, et quod astra militum crearet ut impios perderet. His attributum erat regium phrygium. Hie minister ac minister publicus erat deus Ilabrat.[13]
Tu agnoscis regium tiaraac veluti pontificii? Cognoscis pastoris figuram, quam Franciscus Papa in cruce gestat, et quae in Prophetia Paparum memoratur?[14] ubi tandem papa (the * Romanus Petrusquod Papa Franciscus) oves suas pascens describitur?
Satanas venator est, ut Nemrod, animas in deceptione perdens, dum se in pastorem proicit. Vides, si Nimrod satanae typum est, et papa Franciscus typum Nimrod impleat, tunc Papa Franciscus Satanas est!?
Urbs Babyloniae post coelum consulto formata est, et inde nomen accepit speciale; Babilu:
Babel. Primum regnum Nemrod erat Babylon. Habentes civitatem suam terrenam cogitationem de deo suo caelesti habitaculum, Babylonii imposuerunt nomen Bab-ilu, "porta dei" (cf. supra c. 11, 9). Babyloniae fabulae conditam urbem cum mundi condito adaequant. Hoc nimirum animo Sargon, primogenitus Mesopotamiae Semiticus rex, solo sacram Babyloniam ad aliam urbem conditam ademit. Etiam posteriori tempore principatus Assyriae Babylon non amisit significationem suam sicut centrum culturae Mesopotamiae. Maxima autem fama et gloria eius venit tempore Nabuchodonosor, qui primus mundi metropolis inde fecit.[15]
Confer portam dei cum iis quae dixit Iacob, quum animadvertisset Orion esse ostium coeli, ut in Io. Vox Domini articulus:
Et evigilavit Iacob de somno suo [Viso scalam in caelum]et ait vere Dominus est in loco isto [referendo ad constellationem Orionis, quae postea ob somnium Jacob vocata est].; et nesciebam. Pavensque, Quam terribilis est, inquit, locus iste! non est hic aliud nisi domus Dei Porta caeli haec est. (Liber Genesis 28: 16, 17)
Satanas est omnium temporum maximus copy, et ex Babel exercuit. Hinc discimus Babylonem terrenum fictum esse destinatum pro vera spe perveniendi ad coelum. Viam potius quam petens ad verum Deum, urbem Babyloniam esse ferebat viam. Nimrod terrestris figura erat pro pseudo "caelesti pastore" deo illius diei. Urbes aedificavit, ita populo protegens ac providens, ut pastor, quo praesidio fruebantur. Et alia via Nemrod fuit typum Christi falsi. Papa Franciscus similiter urbes in sensu Ecclesias congregans easque post murum iurium humanorum coniungens, eas a fundamentalistarum « proscriptorum protegens ». Vides quod si typum est falsi Christi Nimrod, et papa Franciscus impleat typum Nimrod, tunc. Papa Franciscus est falsus Christus!?
Satanam transfigurari in angelum lucis est critica pars cognoscendi eius speciem fallacem. Cum falsum Christum cognoscimus, Obamam cum cornibus non distinguimus, sed pastorem, pastorem, papam! Vocationem Babyloniae[16] invitatio ad quamlibet speciem boni communitates pastorales; sicut hi Nemrod! Dei vocatio, ut de Babylone veniat, vocatus est ad recedendum a consolatione et protectione terrestrium disciplinarum quae sub Satanae potestate sunt, sicut Abram vocatus est ut discederet a systemate civili Nimrod, et confidere in Deo invisibili potius. Quod facile non est facere nisi per bonam speciem ducis perspicias diabolus ipse est.
Nabuchodonosor Babylon
Supra memoratum est quod Babylon maxima fama et gloria venit tempore Nabuchodonosor, qui primus ex ea fecit mundi metropolim. Haec aetas in historia Babyloniae ponitur exemplum ad finem mundi, sicut turris Babel, quia utrumque Dei iudicio destructum est. Praesertim ad hoc tempus in historia civitatis refertur Deus in Apocalypsi. describuntur angeli nuntiantes casum suum et populum suum ex eo evocantes, sicut historice devicta civitas, et quomodo Deus ex ea Judaeos vocaverit in patriam redire.
a tempore Nabuchodonosor regis usque ad excidium Babylonis tres reges principales fuerunt. Fuit ipse Nabuchodonosor, qui Babylonem in altitudinem splendoris sui construendi author erat, tunc Nabonidus, et tandem Baltassar, qui tunc regnabat et comessabatur, arcana manu scripsit verba fatali mene, mene, thekel, upharsin in muro, et capta est civitas. Historia trium regum prorsus parium quae his annis gesta sunt.
Sicut longa pontificum catalogus, Babylon longum regum indicem habuit. Sed unus rex fuit unus rex ultimus, in quem finaliter cecidit iudicium. Quod novissime rex quod peius omnibus aliis coram se commiserunt, et sic in figura servit novissime papa in fine saeculi Francisci papae. Sicut Balthasar cum suo regno destruitur, ita et Franciscus papa in brevi tempore destruetur septem plagas ultimas.
Et tunc erit ille iniquus [Homo peccati nunc dictus est iniquus Satan] reveletur; quos consumat Dominus spiritu oris sui, et destruet illustratione adventus sui: (2 2 ad Thessalonicenses: 8)
In hoc versu, Scriptura clara verbis utitur ut homo peccati exprimatur. Hic summa est nequitiae et impietatis: ipse satanas. Perfacile est videre Balthasar ut typum homini peccati in hoc loco, ob eius malitiam et verum Deum neglectum, non obstante experimento aviti (Nebuchadnezaris). Franciscum Papam non tam facile perspicis, sed adhuc rationem implens, sed videbis.
Haec fabula ubi incipit vere interesting, quia hoc tempus incipit venire in aequationem. Exstant adhuc plura argumenta, quomodo Papa Franciscus in pravorum Balthasar vestigiis sequatur, sed, quamvis adhuc difficile sit tibi videre, tempus fabulae elementum ad ea illustrandum adiuvabit. Secundum Biblia, regnauit super Babylonem satis diu incepit his annus tertius;
In tertio anno regni rex Balthasar Visio apparuit mihi usque ad Danielem, post id, quod mihi visum est in principio. (Daniel 8:1)
Porro Talmud memorat regnum suum fuisse sicut in duobus annis;
Trium regum Babyloniorum chronologia in Talmud ponitur sic: Nabuchodonosor regnavit annis quadraginta quinque, Malus Merodach viginti tres; Balthasar Babyloniae rex duobus annis fuit; occidi in principio tertio anno fatali nocte ruinae Babyloniae (Meg. 11b).[17]
Hoc triennium regnum immediatum sensum praebet, qui antitypus Balthasar est. Omnibus nobis faciendum est requirendum papam, qui regnabit in sede papali per triennium, et regnabit in regno suo tertio anno. Cum omnes recentes pontifices praeter Franciscum ultra triennium regnaverint, necesse est Franciscum esse. Inde est, ubi temporis cognitio nos adiuvat ut certo cognoscamus eum. Papa Franciscus in suo tertio anno, et quia scimus ex Horologium Dei et Vas Tempus cum redierit Jesus Christus, et cum plagae incipient, etc. Scimus papam Franciscum regnum hoc autumpno, medio tertio anno, pestibus fractum iri. Ipse regnum suum, etiam vitam suam, fore brevem fatebatur.[18] Aliquam lacus meministi: Papa Franciscus dicit se sperare duos vel tres annos vivere et se recipere
Incipis videre potestatem intelligendi temporis prophetiam? Scientes quando verus Iesus Christus veniet, cum venit impostor videre possumus regredi. Sed melius — tantum est indicium quod in hoc articulo superficiem tantum scalpere possum.
Baltassar rex Babylonis factus est a Nabonido, dum viveret; post mortem regis prioris, ut fieri solet, regnum non ascendit. Quod modernis temporibus resultat Papa Benedicto voluntaria renuntiatio pontificium solium Francisco papa vivente adhuc Benedicto aperuit, quod rem insolitam agnitam esse nunquam ante factum est. (excepto Caelestino V, qui edicto emisso confirmans ius pontificis id facere renuntiavit). Non solum tempus imperii eius congruit, sed etiam circumstantiae ascensionis. Vides quod si Balthasar typum est illius mali, qui in plagis destruetur, et Franciscus papa completur typum Balthasar. Papa Franciscus est iniquus!
Balthasar historia plura etiam habet dicere;
Baltassar fuit filius Nabonidi, ultimi regis Babilonis, qui frequenter eum reliquit ad gubernandum imperium, dum antiquaria et religiosa persequitur. Post tres tantum annos regnavit; Nabonidus oasem Taymaeum adiit et se colendo lunae deo Sin dedit. Balthasar co-regem anno 553 a.C.n. eum ad defensionem Babyloniae praefecit. Eius XVII anno DXXXIX a.C.n., Nabonidus rediit a Tayma, sperans regnum suum a Persis, qui in Babylonem proficere cogitabant, defendere. Celebravit Novus Annus Festum (Akk. Akitu) in Babylonia eo anno. Post haec, Baltassar in Babylonia civitate ad obtinendam metropolim consedit, Nabonidus vero ad septentrionem versus Cyrum profectus est. Die 10 Octobris 539 a.C.n. Nabonidus a Cyro profugit. Tertio die exercitus Persarum urbem Babyloniam ceperunt.[19]
Quod historicum commentarium describit, est cooperatio, quae coram Balthasar thronum publice suscepit. Inde patet quod duo tempora regni Balthasaris fuerunt. In hoc exordio, Baltassar sub Nabonido regnat. Hoc iterum progressum Papae Francisci refert. Co-Reges Paparum sunt Cardinales; Cardinales sunt cooperatores regionales subordinati Pontificis.
Iuxta illos fontes, Balthasar factus est coadunator XIIII annis ante captivitatem Babylonis. Similiter Summus Pontifex Franciscus — deinde Archiepiscopus Bergoglio — Cardinalis mense Februario anni MMI creatus est, qui est XIV annis ante plagas veniet hoc autumpno MMXV delere Babylonem suam. Rursum Babyloniae casus typum est ad finem mundi, et tempora involvit punctum clare ad Franciscum Papam tamquam novum Balthasar! Hoc significat Papa Franciscus "impius ille" quod non est alius quam ipse satanas! Cum ad Papam Franciscum respicis, gestus vides et loquelam ipsius Satanae audis! Non est amplius Georgius Bergoglio. in aliquo loco corpus obtulit et animam immolavit.
Nunc incipio videre veram significationem turris descensus Mundi Trade Centre in Novo Eboraco mense Septembri anni 2001 in primo Bergoglio cardinalatu. Erat typicus vicis. Duae turres quadratae, sicut duo quadrata throni S. Ursi Corbinianiconvertenda, symbolica praeparationis papalis throni ad papatum (ne dicam de ipsius praeparatione). " Electi se viros esse existimant neque se communem consiliorum suorum certiorem facturum putant."[20] Descensus Trium Turrium erat mundus excitans nuntiationem a rege electo Novo Ordini Mundus venire et thronum ad Monarcham Novus Mundi praeparandum esse.
Octava Septem Regum
In 17th cap. libri Apocalypsis, Ioannes luculenter explicatur de Babylone magno et ultimo eius rege, quem Balthasar significavit. Quia papatus multos reges habuit, Biblia dat brevem aenigma, quod sinit nos cognoscere ipsum qui postremus futurus est.
Et reges septem sunt; quinque ceciderunt, unus est, et alius nondum venit. et cum venerit, oportet illum breve tempus manere. Et bestia qui erat et non est, ipse octavus est et de septem est et in interitum abit. (Apocalypsis XIII, 17-10)
Videmus hoc loco distinctionem iterum inter septem reges normales ( antichristi systema ) et octavum unum , qui est ille iniquus , ipsa bestia . Superioribus annis hoc problema chartis accuratioribus magis magisque elicitur ut sequens;
Quod autem in superiori chartula non plene exponitur, inde est quod Ioannes Revelator ad tempus Ioannis Pauli II in sua visione assumptus est. Quinque ceciderunt, unus erat (futurum). Una causa (in chartula notata est) est quod Papa Ioannes Paulus II emissa est, et eius mors in instrumentis nuntiata est antequam res superesset. Peculiari ratione bestiam lethali vulnere curatam repraesentavit.
Sed id nulla enim. Ioannes Paulus II fuit etiam instrumentum instrumentum in ecclesiam convertendi in directionem oecumenismi, et ipse Bergoglio ad Collegium Cardinalium evexit. In hoc sensu Bergoglio/Franciscus est "filius" Ioannis Pauli II, sicut Balthasar "filius" Nabuchodonosor fuit. Technice, Balthasar nepos Nebuchadnezaris erat, sicut Franciscus Ioannis Pauli II nepos erat trans Benedictum XVI. Decet perfecte.
Mensa hic est ut comparationem clarius ostendas;
| III Regum Antiquae Babyloniae | Ultimi III Pontifices Romani | ||
|---|---|---|---|
| Tunc Nabuchodonosor | Babyloniae fabricator principalis. | Ioannes Paulus II | Architector principalis Unius Mundi Religionis. |
| Nabonidus | Rex, qui Babilon solium omisit, et ante obitum suum successori dedit. | Benedictus | Pontifex, qui secessit, successori suo ante obitum thronum aperiens. |
| Baltassar | Pronepos Nabuchodonosor. Pessimus et blasphemissimus omnium regum Babyloniorum, qui etiam sacra vasa de domo Domini acceperunt et polluerunt. Mortuus est in urbe capta. | Francis | Cardinalis creatus a Ioanne Paulo II. Primus Jesuita, primus Franciscus, primus Americanus Latinus, etc. Novus Ordo sub eo regno destruetur. |
| III Regum Antiquae Babyloniae |
|---|
| Tunc Nabuchodonosor Babyloniae fabricator principalis. |
| Nabonidus Rex, qui Babilon solium omisit, et ante obitum suum successori dedit. |
| Baltassar Pronepos Nabuchodonosor. Pessimus et blasphemissimus omnium regum Babyloniorum, qui etiam sacra vasa de domo Domini acceperunt et polluerunt. Mortuus est in urbe capta. |
| Ultimi III Pontifices Romani |
|---|
| Ioannes Paulus II Architector principalis Unius Mundi Religionis. |
| Benedictus Pontifex, qui secessit, successori suo ante obitum thronum aperiens. |
| Francis Cardinalis creatus a Ioanne Paulo II. Primus Jesuita, primus Franciscus, primus Americanus Latinus, etc. Novus Ordo sub eo regno destruetur. |
Non percutit? Etiam Nabonidus via invidiosa fuit, et vitam devotionis erga deum suum praetulit, quam stilus Benedictus non bene acceptus fuit, et vitae suae spiritalis devotionis anteponit. Est parallela perfecta, recta ex paginis Scripturae!
Ego novi moderantes vires quaerunt operam ut Papa Franciscus habeat imaginem mundam (quamvis non habeat). Facile affirmare possumus Benedictum XVI pejorem fuisse quam Ioannem Paulum II (de scandalis ac similibus, ac suo loco in Officio Inquisitionis). Multi enim eum expectabant novissimum et terribilem pontificem. Tunc vero venit delicatus, humilis, amicus Franciscus. Quomodo potuit Baltassar mali mores inserere?
Utar exemplo, ut doceam quomodo in regibus Babyloniae a malo in peius progressum conveniat. Animadverte substantias pictas, utrem veneni nigri a sinistris, et vitreum potus repletum illis videtur aqua et glacies dextra. Quae substantia periculosior est? Absque ulla suspicione, facile quis venenum hyalinum in vitro potando, omnia propter speciem, absorbet.
Papa Franciscus bona imago eum facit plus mali; est elementum erroris, quod facit tanto periculo.
Nam mysterium iam operatur iniquitatis; tantum qui nunc mittit, donec de medio fiat. (2 Thessalonians 2:7).
In conclusione, hic opportune video a YouTube TheForerunner777. Cum ad ipsum medium videndi perveneris, invenies quare hoc proculdubio erit ultima nostra series articulorum.
Duae tantum electiones sunt: Deus, vel Satanae, et nunc scis who's who.
In sequenti articulo, ostendemus vobis quod fieri potest ut maxima seges circuli formatio in historia phaenomeni praecise demonstrat abominationem desolationis. Haec formatio particularis a multis quaesita est propter symbolismum suum ut serpentem alatum. Scisne hanc creaturam in Bibliis describi? Ut videre potes ex consilio (infra), seges circuli formatio serpentem alis depingit, vel id est serpentem pennatum Mayan lore nomine Quetzalcoatl, ille sanguinarius deus, qui non est alius quam satanas.
Quomodo Papa Franciscus in illam figurat?
Continue reading: Reditus Quetzalcoatl
