Keen Datum seet en Adventist "Gebuertsdag" besser wéi den 22. Oktober 1844. Deen Dag ass awer a schrecklecher Enttäuschung opgehalen, net Freed. Mee et gouf Trouscht, wann de den Himmel gouf opgemaach dem Hiram Edson seng Visioun, wéi hien den nächste Moien duerch de Maisfeld trëppelt. Geschwënn hu se verstanen datt de groussen anti-typeschen Dag vun der Atonement, och bekannt als d'Untersuchungsurteel, ugefaang huet. Als Hohepriister am Himmel handelt, géif de Jesus den himmlesche Hellegtum vun der Sënn botzen. Duerch Implikatioun géif hien och d'Häerzer vu Männer a Frae botzen, fir datt hir Sënnen - duerch Gebied an den Himmel eropgeet - den himmleschen Tempel kontinuéierlech verschmutzen an et onméiglech maachen fir Hien et fäerdeg ze botzen.
D'Majoritéit vun den Adventiste waren zu där Zäit net de Sabbat-Halter, awer d'Sabbat-Beweegung huet ugefaang ze fänken:
Wéi mir d'Geschicht vum Ufank vum Sabbatsfeier ënner de fréien Adventisten verfollegen, gi mir an eng kleng Kierch an der Gemeng Washington am Häerz vun New Hampshire, de Staat deen am Osten Maine grenzt an deem seng westlech Grenz bannent siechzeg Meilen vun der New York Staatslinn ass. Hei hunn d'Membere vun enger onofhängeger chrëschtlecher Kierch 1843 d'Priedegt vun der Adventsbotschaft héieren an ugeholl. Et war eng serieux Grupp. An hir Mëtt koum e Siwenten Dag Baptist, Rachel Oakes, déi Trakten verdeelt hunn déi bindend Fuerderunge vum véierte Gebot virstellen. E puer an 1844 gesinn an akzeptéiert dës Bibel Wourecht. Ee vun hiren Zuelen, William Farnsworth, an engem Sonndeg Moien Service, stoungen op seng Féiss an deklaréiert, datt hie geduecht Gottes Sabbat vum véierte Gebot ze halen. Eng Dosen anerer si bei him komm, hu sech fest op all Gottes Geboter geholl. Si waren déi éischt Siwenten-Dag Adventisten. {EW xx.2}
Trotz der Tatsaach, datt et e puer Sabbat-halende Adventisten am Joer 1844 waren, gouf et e Problem. De Geescht vun der Prophezeiung gouf dem Ellen Harmon onofhängeg vun deenen ginn, déi de Sabbat halen. Sou goufen zwou Bewegungen no der Grousser Enttäuschung ënnerwee: déi, déi d'Liicht um Sabbat duerch Bibelstudium entdeckt haten, an déi, déi de Geescht vun der Prophezeiung begréisst hunn, wéi se an der Ellen Harmon manifestéiert goufen (geschwënn Ellen G. White). Déi zwou Beweegunge mussen zesumme kommen fir de vereenegt dräi Engelen Messagen vun Offenbarung 14: 6-11 un d'Welt.
De Clock Cycle fänkt un
De "wäiss Päerd" Stär Saiph, deen den Ufank an Enn vun engem kompletten Orion Auer Zyklus markéiert, symboliséiert de reng Evangelium geet eraus ze eroberen. An der Orion Presentatioun, et gëtt interpretéiert fir op d'Joer 1846 ze weisen - an net 1844. Dat ass well d'Sabbat Wourecht net vun der Leedung vun der Bewegung bis 1846 ugeholl gouf, an domat war d'Evangelium bis zu där Zäit net voll a Rengheet restauréiert. De wäisse Päerd huet ugefaang ze reiden, wéi den James an d'Ellen G. White d'Sabbat Wourecht akzeptéiert hunn an ugefaang et ze léieren:
De Minister, deen dës Kierchegrupp gekëmmert huet, Frederick Wheeler, huet geschwënn de siwenten Dag Sabbat akzeptéiert a war den éischten Adventistesche Minister deen dat gemaach huet. En aneren vun den Adventspredikanten, TM Preble, deen am selwechte Staat gelieft huet, huet d'Sabbat Wourecht akzeptéiert an am Februar 1845 en Artikel an der Hoffnung vun Israel publizéiert, ee vun den Adventisteschen Zäitschrëften, déi d'bindend Fuerderunge vum véierte Gebot virstellen. De Joseph Bates, e prominente Adventist Minister deen zu Fairhaven, Massachusetts wunnt, huet de Preble Artikel gelies an de siwenten Dag Sabbat ugeholl. Kuerz drop ass den Elder Bates op Washington, New Hampshire gereest, fir dës nei fonnt Wourecht mat de Sabbathkeeping Adventisten ze studéieren, déi do wunnen. Wéi hien zu sengem Heem zréckkoum, war hien voll iwwerzeegt vun der Sabbat Wourecht. De Bates huet an der Zäit bestëmmt en Trakt ze publizéieren, deen déi bindend Fuerderunge vum véierte Gebot virstellt. Seng 48-Säit Sabbat Pamphlet gouf publizéiert an August, 1846. Eng Kopie vun et koum an d'Hänn vum James an Ellen G. White bei ongeféier der Zäit vun hirem Hochzäit Enn August. Vun de schrëftleche Beweiser, déi do presentéiert goufen, hunn se ugeholl, an hunn ugefaang de siwenten Dag Sabbat ze halen. Doriwwer huet d'Ellen G. White spéider geschriwwen: "Am Hierscht 1846 hu mir ugefaang de Bibel Sabbat ze beobachten, an ze léieren an ze verdeedegen."-Zeegnes fir d'Kierch 1:75. {EW xx.3}
"Ech hunn d'Wourecht op der Sabbatsfro gegleeft ier ech eppes an der Visioun gesinn hunn am Bezuch op de Sabbat. Et war Méint nodeems ech ugefaang hunn de Sabbat ze halen, ier ech seng Wichtegkeet a seng Plaz am drëtten Engel säi Message gewisen krut." - EG White Letter 2, 1874. {EW xxii.1}
D'Wäiss hunn d'Sabbat Wahrheet liicht akzeptéiert - de Pilier vum drëtten Engel säi Message - baséiert op de schrëftleche Beweiser. Wéi och ëmmer, et gëtt vill méi an der Geschicht, déi e groussen Afloss op den Ufank vum Orion-Auerzyklus am Joer 1846 huet. Eppes anescht war néideg, fir datt den drëtten Engel säi Message mat den éischten zwee Engele Messagen vereenegt. Déi, déi de Geescht vun der Prophezeiung haten, hunn de Sabbat akzeptéiert, awer d'Sabbat-hält Bewegung hat de Geescht vun der Prophezeiung nach net akzeptéiert.
D'Sabbats-Halter (vertrueden vum Bates) missten och Vertrauen an de Kaddo vun der Profezeiung hunn, fir zesummen no vir ze kommen, sou wéi eng Hochzäitsunioun dat géigesäitege Vertraue vu béide Parteien brauch. Erëm, Joseph Bates (representéiert der Sabbat-hält Bewegung) néideg der Validitéit vun de Geescht vun Prophecy manifestéiert an Ellen G. White (representéiert der Bewegung vun den éischten zwee Engelen) ze akzeptéieren, grad wéi si an James White haten akzeptéiert de Sabbat Wourecht hinnen duerch Bates bruecht.
De Joseph Bates war op eng Konferenz zu Topsham, Maine komm. Et war am November 1846, iwwer zwee Joer no der Enttäuschung. E puer vun deenen anere präsent waren James White, JN Andrews, HS Gurney (mat deem de Bates am Süden geschafft huet), an Ellen Harmon. Dräi Méint virdru waren si an den James White bestuet. Domat krut si vum Här e staarke Protecteur, op deen si sech a senger Schwächheet kéint hänken, an deem si och déi gréisste Kraaft sollt sinn. Dir wësst vu wat ech Iech gesot hunn wéi staark an Angschtlos an engagéiert James White gewiescht wier, an Dir wësst wéi trei Miss Harmon an der Aarbecht war, déi Gott hir ginn huet. Awer vläicht wësst Dir net, wéi se deemools net wësse konnten, wéi grouss a mächteg d'Aarbecht sollt sinn, déi se an den nächste Joere sollten ausféieren. Vun dëser Zäit un kennen mir d'Ellen Harmon als Madame Ellen G. White.
Zu dëser Zäit huet d'Madame White net d'Wichtegkeet gesinn fir de siwenten Dag Sabbat ze halen, deen de Joseph Bates gefuerdert huet, an De Joseph Bates war net sécher datt d'Visioune vun der Madame White vum Här waren, obwuel hie sécher war, datt si e gudden a treie Chrëscht war, dee gegleeft huet wat si gesot huet. An hei huet den Här hinnen allebéid bruecht, an all d'Bridder mat hinnen, fir d'Wourecht ze gleewen, déi jidderee hat.
Göttlech Astronomie
Wéi huet den Här hinnen d'Wourecht bruecht ze gleewen, déi all aner haten? De folgende Kont kënnt aus dem Buch Fra vu Visioun, p. 34:
E puer stänneg Séilen, déi spéider Piliere an der Kierch ginn, waren am Ufank zéckt fir d'Visioune vum Ellen Harmon z'akzeptéieren. Ausgezeechent ënnert dëse war de Joseph Bates.
De Joseph Bates war en eeschten Aarbechter am Adventserwächen vun 1840-1844. E Mier-Kapitän-Minister, hien investéiert seng Eegentum a seng Kraaft fir de geschwënn Komm vu Christus ze verkënnegen. Wéi d'Ellen an hir Schwëster zu New Bedford, Massachusetts waren, hu si sech mat him a senger Famill kennegeléiert. Hien huet natierlech vun de Visiounen geléiert, déi dem Ellen ginn, an dat huet him besuergt. Hien huet iwwer seng Erfahrung zwee Joer méi spéit geschriwwen:
Och wann ech näischt an hinnen gesinn konnt, wat géint d'Wuert militéiert huet, hunn ech awer alarméiert gefillt an iwwerschësseg probéiert, a laang Zäit net gewëllt ze gleewen datt et eppes méi ass wéi dat wat duerch e laangwiereg schwaache Staat vun hirem Kierper produzéiert gouf.
Ech hunn dofir Méiglechkeeten an der Präsenz vun aneren gesicht, wann hire Geescht vun der Opreegung (aus der Versammlung) befreit schéngt, hir ze froen an ze froen, an hir Frënn, déi si begleet hunn, besonnesch hir eeler Schwëster [Sarah], fir wa méiglech op d'Wourecht ze kommen (Life Sketches of Ellen G. White, 97, 98).
De Bates war mat eeschten Zweifel iwwer d'Visiounen besuergt, awer d'Beweiser an der Erfahrung zu Topsham, Maine, am Haus vum Eli Curtis am November 1846, war esou datt hien se vun där Zäit mat ganz Häerz ugeholl huet. De Bates huet d'Geschicht zu sengem Frënd JN Loughborough erzielt, deen et a sengem Buch The Great Second Advent Movement opgeholl huet.
D'Buch geet weider mat der Geschicht selwer, iwwer dat konkret Beweiser datt hien zu Topsham, Maine am November 1846 erlieft huet. Ech wäert d'Geschicht fir Iech duerno ofbriechen fir déi voll Déift vu senger Bedeitung z'erklären, awer loosst eis als éischt de komplette Kont liesen:
D'Madame White, wärend der Visioun, huet ugefaang iwwer d'Stären ze schwätzen, an huet eng glühend Beschreiwung vu rosa-getéinte Gürtel ginn, déi si iwwer d'Uewerfläch vun engem Planéit gesinn huet, an huet bäigefüügt: "Ech gesinn véier Mounden."
"Oh," sot den Elder Bates, "si kuckt de Jupiter!"
Dunn huet si Beweegunge gemaach wéi wa se duerch de Weltraum reest, huet si ugefaang eng Beschreiwung vu Gürtel a Réng an hirer ëmmer variéierender Schéinheet ze ginn, a sot: "Ech gesinn siwe Mounden."
Den Elder Bates huet geruff: "Si beschreift de Saturn."
Als nächst sot si, "Ech gesinn sechs Mounden," an huet op eemol eng Beschreiwung vum Uranus ugefaang, mat senge sechs Mounden; dann eng wonnerbar Beschreiwung vun der "Himmel opmaachen", mat senger Herrlechkeet, nennt et eng Ouverture an eng Regioun méi opgekläert. Den Elder Bates sot datt hir Beschreiwung all Kont vun den Eröffnungshimmel iwwerschratt huet, déi hien jeemools vun engem Auteur gelies huet.
Wärend si geschwat huet an nach ëmmer a Visioun ass, ass hien op d'Féiss opgestan an huet geruff: "Oh, wéi ech wënschen den Här John Rosse war haut den Owend hei!" Den Elder White huet gefrot: "Wien ass den Här John Rosse?"
"Oh," sot den Elder Bates, "hien ass de groussen engleschen Astronom. Ech wënschen, datt hien hei wier, fir déi Fra Astronomie ze héieren, an déi Beschreiwung vun der 'Ouverture vum Himmel' ze héieren. Et ass virun allem wat ech jeemools iwwer dëst Thema gelies hunn." - GSAM, p. 258. {1BIO 113.3–114.1}
Et muss ee bewosst sinn, datt et deemools wéineg grouss Teleskope waren, a si haten net d'Fähigkeit Fotoen ze huelen an ze reproduzéieren, wéi et haut gemaach gëtt. D'Fotografie selwer war nach net genuch entwéckelt. Astronomen géifen duerch den Teleskop kucken an dann beschreiwen wat se a Wierder gesinn hunn oder eng Skizz op Pabeier maachen. Dat ass wéi se déi wonnerbar Awe vum Himmel vermëttelt hunn.
Nodeems ech selwer mat engem Hannerhaff-Teleskop gespillt hunn, kann ech bestätegen, datt ech mat hiren eegenen Ae kucken wéi d'Himmelkierper iwwer den Himmel verfollegen. Eng vun mengen éischten Erfarunge mat mengem Teleskop war et op en helle Stär ze weisen, deen ech virausgesot hat de Jupiter ze sinn, a fir mech selwer seng "roseg-gefaangene Gürtel" ze gesinn. Wéi meng Ae sech un déi nei Erfarung ugepasst hunn, war ech iwwerrascht a frou seng kleng Mounden an der Géigend ze bemierken, jidderee just e klenge Pin-Point vu Liicht.
Et ass ganz schwéier gedëlleg ze waarden, während een aneren duerch d'Okular kuckt a beschreiwt wat se kucken! Et mécht eng Persoun esou gär wéi e klengt Kand et och ze gesinn! Et ass kee Wonner datt de Joseph Bates opgestan ass an säin Ausrufe gemaach huet Lord John Rosse (Besëtzer vun der weltgréissten Teleskop), wéi wann hien säin eegenen Tour wollt huelen fir ze kucken wat d'Ellen G. White gesinn huet!
Déi vun iech, déi e Basisniveau vum modernen Wësse vun eisem Sonnesystem hunn, hu vläicht scho erkannt datt d'Ellen G. White déi tatsächlech Zuel vu Mounde net gesinn huet, déi bekannt sinn d'Planéiten ëmkreest, déi Bates aus hire Beschreiwunge identifizéiert huet. Tatsächlech, dëst huet bewisen e Punkt vun Beleidegung fir Kritiker vun Ellen G. White d'prophetic Cadeau gin. Et ass awer net schwéier d'Saach ze harmoniséieren, an Dir kënnt d'Argumenter selwer am Kapitel 7 vum Buch liesen Ellen G. White an hir Kritik, online verfügbar.
D'Art a Weis wéi d'Wëssenschaftler Planéiten, Mounden an aner ëmkreien Himmelskierper kategoriséieren ass wäit vun enger kloer geschniddener Matière, an d'Zuelen an d'Definitioune vun de Begrëffer hu vill Mol iwwer d'Jore geännert. Aus menger Siicht sinn d'Zuelen vun de Mounden, déi Ellen G. White gesinn huet, haut nach intuitiv gëlteg, wann Dir nëmmen d'Kierper zielt, déi tatsächlech wéi Mounden ausgesinn. Mä de wichtege Punkt ze maachen ass, datt Gott d'Visioun ze Ellen G. White huet fir den unerkannten Zweck vum Bates Vertrauen an de Kaddo ze gewannen, deen hien hir ginn huet. Hien huet d'Visioun net ginn fir d'Vertraue vun den Astronomen vun haut ze gewannen, déi eng Onmass aner Kierper entdeckt hunn, déi ëm d'Planéiten ëmkreien. Et war fir Bates am Joer 1846, an - wéi mir ëmmer méi wäerte gesinn - fir eis am Joer 2014.
D'Ënnerschrëft vun der Orion Auer
D'Visioun an d'Ëmstänn ronderëm et all déngen fir d'Richtegkeet vum 1846 Ufanksdatum fir den éischte Stär vun der Orion Auer ze bestätegen. Nieft de qualitativen Beschreiwunge vun de Planéiten, déi d'Ellen G. White ginn huet, huet d'Zuel vun de Mounde, déi si gesinn huet, e quantitative Fangerofdrock vum deemols bekannte Sonnesystem geliwwert. Fir de Bates, deen erkannt huet datt dës relativ ongebilte jonk Fra dës Informatioun net fabrizéiert hätt, war et eng gëttlech Bestätegung vun hirem spirituellen Kaddo.
Mir hunn eng Onmass Zitater aus de Schrëfte vun Ellen G. White an eise Studien vun der Orion Message harmoniséiert. Dat sinn hir "qualitativ Beschreiwungen", déi mir interpretéiert hunn fir op eise Message ze referenzéieren, sou wéi Bates hir Beschreiwunge interpretéiert huet wéi d'Planéiten, mat deenen hie sou vertraut war. An dëser Astronomie Visioun füügt Gott d'"quantitativ Beschreiwung" vun der Orion Auer un andeems d'Zuelen ginn, déi säi "Fangerofdrock" bilden.
D'Zuel vun de Mounden, déi an der Visioun uginn sinn: 4, 7 a 6.
Mir erkennen direkt d'Nummer 7 als eng speziell Zuel, déi Vollständegkeet oder Perfektioun duerstellt (wéi a Christus) also loosse mer se op d'Säit setzen a kucken op déi aner zwou Zuelen: 4 a 6. Wa mir 4 a 6 addéieren, da kréie mir 10, wat op Gott säi perfekte Gesetz vu Léift bezitt (wéi an den Zéng Geboter). Alternativ kënne mir d'Zuelen 4 a 6 multiplizéieren fir 24 ze kréien, wat un déi 24 Eelst ronderëm den Troun an der Offenbarung 4 & 5 erënnert.
Déi Kapitele vum Buch vun der Offenbarung enthalen de Bauplang fir d'Auer vu Gott. Fänkt Dir un de Fangerofdrock vum Orion Message an den Zuelen ze gesinn? Andeems Dir d'Nummer 7 an déi voll Equatioun enthält, kréie mir:
7 × (4 × 6) = 7 × 24 = 168
Léif Lieser, mierkt Dir d'Bedeitung vun dësem?
Den Effet vun der Visioun war all Zweiwel am Bates sengem Kapp ze läschen, datt dem Ellen G. White seng Visiounen vu göttlecher Hierkonft waren an ze bestätegen datt Gott wierklech de Kaddo vun der Profezeiung op hatt geluecht huet. Déi selwecht Visioun déngt elo fir d'Orion Message fir eis haut ze bestätegen andeems se de zwee wesentlech Elementer vun all prophetescher Period: de Startpunkt an d'Dauer. D'Visioun selwer a seng Ëmstänn am November 1846 ginn eis den Startdatum vum Orion-Auerzyklus, während d'Zuel vun de Mounden déi komplett Dauer vum Zyklus vun 168 Joer kodéiert.
Ausserdeem war et am göttleche Plang fir Männer déi richteg Zuel vu Mounde just zu Zäit fir dësen Zweck entdeckt ze hunn. Tatsächlech ass dem Ellen G. White seng Rees vun der Äerd an den Himmel iwwer d'Moundbefeuchte Bunnen vun de Planéite selwer symbolesch fir d'168 Joer vun den dräi Engele Messagen. Wéi passend datt Mounde ënnerwee op Orion agestallt gi fir d'Reesen vun ze representéieren D'Schëff vun der Zäit wéi et op seng Moundrieder an den Himmel rullt.
Hei um leschten Etapp vun der Rees sollte mir eescht iwwerleeën, wat mir nach aus der Erfahrung léieren, déi se 1846 um Ufank vum Auerzyklus haten. D'Geschicht widderhëlt sech elo um Enn vum Zyklus! Wat deemools geschitt ass ass am November 1846 Entrée vun der Chronologie an D'Ellen G. White Enzyklopedie wéi follegt:
November 1846 - Formativ Konferenz mam Joseph Bates zu Topsham, Maine. Dem Ellen seng Visioun iwwer den "Ouverture Himmel" huet de Bates iwwerzeegt datt hir Visiounen vu méi wéi mënschlecher Hierkonft waren. Vun dëser Zäit hunn de Bates an d'Wäiss ugefaang vereenegt Aarbechter. Gesinn Sabbatarian Bibel Konferenzen.
Also, déi selwecht Visioun war de Wendepunkt, no deem de Joseph Bates an d'Wäiss zesumme geschafft hunn vereenegt Aarbecht. D'Botschaft vum drëtten Engel ass mat den éischten an zweeten Engele Messagen vereenegt ginn. Et war den Ufank vun der Proklamatioun vun der kombinéiert dräi Engelen Messagen.
Oh Lieser, huet d'Stëmm vu Gott mat Iech geschwat duerch d'Ouverture Himmel? Wëllt Dir Är Aarbecht mat eis vereenegen fir ze verkënnegen wat mir geschwënn déi "Véier Engele Messagen" nennen?
Eng oppen Dier, déi kee Mënsch kann zoumaachen
Et ass wichteg ze verstoen wat de Begrëff "Himmel opmaachen" am Ellen G. White senger Dag bedeit. Si ass a Visioun op déi ganz speziell Plaz gereest, déi e spezifescht bekannten Objet am Stärehimmel war. Den deskriptiven Numm "Eröffnung vum Himmel" huet zanter sengem méi allgemengen Numm Plaz ginn: den Orionniwwel.
De Bates war e Mierkapitän, awer säin Interesse an der Astronomie ass kloer iwwer d'Navigatiounsnoutwendegkeet erausgaang. Hie wousst ganz gutt, wou Ellen G. White an hirer Visioun gereest war. Tatsächlech hat de Bates en Essay iwwer d'Thema mam Titel geschriwwen D'Ouverture Himmel deen am Fréijoer vum selwechte Joer 1846 virgestallt gouf. Dobäi erkläert hien, wat de Begrëff fir hien, d'Astronomen an d'Bibel Schrëftsteller bedeit huet. Hien zitéiert dem engleschen Astronom Huggins seng Beschreiwung vum Orionniwwel esou:
Den Huggens, säin éischten Entdecker, gëtt déi folgend Beschreiwung dovun: „Astronomen setzen dräi Stären no zesummen am Orionschwert; a wéi ech de Mëttelsten mat engem Teleskop am Joer 1656 gekuckt hunn, koumen op der Plaz vun deem een zwielef aner Stären op; ënnert deenen dräi, déi bal all aner beréieren, a véier méi ausserdeem schéngen blénkeg wéi duerch a Wollek, sou datt de Raum ronderëm si vill méi hell ausgesinn huet wéi de Rescht vum Himmel, deen duerch de schéine Wieder ganz schwaarz ausgesäit. wéi duerch a Gardinenöffnung, duerch déi ee fräi Vue an eng aner Regioun déi war méi opgekläert. Ech hunn dacks datselwecht Erscheinungsbild op der selwechter Plaz observéiert ouni Ännerung; sou datt et wahrscheinlech ass, datt dëst Wonner, wat et och u sech ass, vun allen Zäiten do war; mee ech hunn ni vun esou eppes ënner de Rescht vun de fixe Stäre gemierkt.
E puer Punkte vun der Bates 'Publikatioun sinn bemierkenswäert fir dësen Artikel:
- Zënter Jorhonnerte gouf den Orionniwwel als "Lück" oder en "oppene Raum" unerkannt. Modern Wëssenschaft bestätegt nach ëmmer datt dës Beschreiwung richteg ass.
- Den Himmel an de Gaart vun Eden si mat der Ouverture am Himmel vill Mol an der Bibel verbonnen.
- D'Bibel weist datt de Jesus (an domat d'Helleg Stad mam Gaart vun Eden) aus dem Orionniwwel zréckkënnt.
Kënnt Dir an den himmleschen Hellegtum duerch Glawen gesinn? Fänkt Dir un d'Herrlechkeet vu Gott an der Wollek ze gesinn, wéi de Moses dat gemaach huet? Huet de Rido (oder Schleier) op der Säit gezunn fir Iech an déi "méi opgekläert" Regioun ze gesinn?
Oh, Frënd! Begeeschtert et Äert Häerz ze wëssen datt de Jesus Christus - duerch den Hellege Geescht - seng Trapp an d'Pärelpaart vun der himmlescher Stad féiert haut!?
De Joseph Bates hat iwwer d'Ouverture vum Himmel geschriwwen, ier hien iwwer dem Ellen G. White säi prophetesche Kaddo iwwerzeegt gouf - ier si hir Astronomievisioun kritt huet a virun der "oppener Plaz am Orion" ënnert Adventisten populariséiert gouf wéi d'Plaz wou den Himmel ass. Hir Visioun huet als Bestätegung gedéngt wat de Bates schonn duerch Bibelstudie fonnt huet. Hir Visioun mécht déiselwecht Saach haut fir dem John Scotram seng Studie vun der ze bestätegen Auer vu Gott zu Orion!
Loosst Äert Liicht Schéngen
Ellen G. White huet dës Visioun net selwer publizéiert. Säin Zweck war anscheinend erfëllt fir de Joseph Bates ze gewannen, an et war keng weider Bedierfnesser an hirer Zäit. Dat stellt d'Fro: Wéi ass d'Visioun bei eis komm?
JN Loughborough geschriwwen Rise a Fortschrëtt vu siwenten-Dag Adventisten a publizéiert et an 1892. Säi Buch enthält déi éischt publizéiert Kont vun Ellen G. White senger Astronomie Visioun. Dat war nach ëmmer am Laf vum 1888 Fiasko, wéi déi "Old Timer" wéi Loughborough ouni Zweifel gemierkt hunn datt se ze al waren fir duerch eng aner Wüst ze liewen, déi wandert fir den zweeten Advent virun hirem Doud ze gesinn. D'Geleeënheet fir op Orion ze reesen war verpasst, an dofir huet d'Visioun fir eng zukünfteg Generatioun opgeholl.
We sinn déi zukünfteg Generatioun fir déi dës Visioun opgeholl gouf! Weider den Zitat uewen vun Fra vu Visioun, mir liesen:
Ellen G. White huet vun dëser Erfahrung gemellt, déi am Eli Curtis Heem stattfonnt huet:
Nodeems ech aus der Visioun erauskoum, hunn ech erzielt wat ech gesinn hunn. Den Elder Bates huet dunn gefrot ob ech Astronomie studéiert hunn. Ech hunn him gesot datt ech keng Erënnerung hat, jeemools an eng Astronomie ze kucken [Buch].
Hien huet gesot: "Dëst ass vum Här." Ech hunn hien ni gesinn als fräi a glécklech virun. Sengem Gesiicht blénkt mat der Liicht vum Himmel, an hien gefuerdert d'Kierch mat Kraaft.-Life Sketches of James White and Ellen G. White (1880) {LS80 238.1}
Seet dëse kuerze Kont net Bänn? Et handelt sech ëm wéi Gott d'Zäit geschwat huet an "eis Gesiichter ugefaang hunn ze beliichten an ze blénken mat der Herrlechkeet vu Gott!" Et geet drëm de Sabbat méi voll ze proklaméieren! Et geet ëm de "glécklechen, hellege Staat" vun den 144,000, déi versiegelt a perfekt vereenegt ass!
Eng Saach, déi mir aus dem Ellen G. White senger Visioun léieren, ass datt wa mir no "Orion" an hire Schrëfte sichen (oder an der Bibel fir déi Saach) wëllen, mir d'Nomenklatur benotzen, déi se benotzt huet - "Himmel opzemaachen." Déi folgend Zitater schwätzen zum Punkt:
Ni virdrun haten d'Engelen op sou eng Gebied nogelauschtert wéi de Christus bei senger Daf ugebueden huet, a si ware gefrot fir d'Träger vun der Noriicht vum Papp u säi Jong ze sinn. Awer, nee! direkt vum Papp erausginn d'Liicht vu senger Herrlechkeet. Den Himmel gouf opgemaach, an Trägere vun der Herrlechkeet stoungen op de Jong vu Gott an hunn d'Form vun enger Dauf ugeholl, an der Erscheinung wéi gebrannt Gold. D'Daufähnlech Form war emblematesch vun der Mëllegkeet an der Gentilitéit vu Christus. Wärend d'Leit mat Staunen gebonnen stoungen, hunn hir Aen op Christus festgehalen, aus dem Eröffnungshimmel koumen dës Wierder: "Dëst ass mäi beléifte Jong, an deen ech gutt sinn." D'Wierder vun der Bestätegung datt de Christus de Jong vu Gott ass, goufen gegeben fir de Glawen an deenen ze inspiréieren, déi d'Szen gesinn hunn, a fir de Jong vu Gott a senger ustrengender Aarbecht z'erhalen. Trotzdem war de Jong vu Gott mat der Mënschheet gekleet, awer de Jehova, mat senger eegener Stëmm, verséchert him vu sengem Jong mat dem Éiwege. An dëser Manifestatioun zu sengem Jong akzeptéiert Gott d'Mënschheet wéi opgehuewe duerch d'Exzellenz vu sengem beléifte Jong. {RH 21. Januar 1873 par. 5}
Hutt Dir jeemools gefrot firwat de Jesus gedeeft muss ginn, wann hien keng Sënne hat fir sech ze wäschen? De Johannes de Baptist huet sech datselwecht gefrot, an de Jesus huet erkläert datt et noutwendeg wier "all Gerechtegkeet ze erfëllen." An anere Wierder, Hie gouf gedeeft fir datt hien e perfekte Beispill fir anerer ka sinn. D'Erfahrung vum Jesus ass d'Beispill besonnesch fir déi 144,000, well se eng ähnlech Aarbecht maachen. Halt dat am Kapp wéi mir en anert Zitat iwwer den Eröffnungshimmel studéieren:
D'Kandheet, d'Jugend an d'Männlechkeet vum John, deen am Geescht a Kraaft vum Elias komm ass fir eng speziell Aarbecht ze maachen fir de Wee fir de Erléiser vun der Welt ze preparéieren [virstellen déi 144,000], war mat Festlechkeet a moralescher Kraaft markéiert. De Satan konnt him net vu senger Integritéit réckelen. Wéi d'Stëmm vun dësem Prophéit an der Wüst héieren gouf: "Bereet de Wee vum Här vir, maacht seng Weeër riicht." De Satan huet Angscht fir säi Räich. Hien huet gefillt datt d'Stëmm an Trompetttéin kléngt [Trompettuhr] an der Wüst huet de Sënner ënner senger Kontroll ze zidderen. Hien huet gesinn datt seng Muecht iwwer vill gebrach war. D'Sënnlechkeet vun der Sënn gouf op esou eng Manéier opgedeckt datt d'Mënsche alarméiert ginn, an e puer, duerch Berouegung vun hire Sënnen, hunn d'Gnod vu Gott fonnt a moralesch Kraaft gewonnen fir seng Versuchungen ze widderstoen.
Hie war um Buedem an der Zäit wéi de Christus sech dem Johannes fir d'Daf presentéiert huet. Hien huet héieren majestéitesch Stëmm kléngt duerch den Himmel an echo duerch d'Äerd wéi Donnerwieder [déi siwen Donner an d'Schëff vun der Zäit]. Hien huet d'Blëtzer aus dem Wolleken Himmel gesinn, an huet déi ängschtlech Wierder vum Jehova héieren: "Dëst ass mäi beléifte Jong, an deem ech gutt sinn." Hien huet d'Hellegkeet vun der Herrlechkeet vum Papp gesinn, déi d'Form vum Jesus iwwerschësseg huet, also, mat onverkennbarer Versécherung, op deen an deem Vollek ze weisen, deen hien als säi Jong unerkannt huet. D'Ëmstänn, déi mat dëser Dafszene verbonne sinn, hunn den intensivsten Haass an der Broscht vum Satan erwächt. Hie wousst deemools sécherlech datt, ausser hie konnt de Christus iwwerwannen, vun elo un wier et eng Begrenzung vu senger Muecht. Hien huet verstanen datt d'Kommunikatioun vum Troun vu Gott bedeit datt den Himmel méi direkt fir de Mënsch zougänglech war.
Wéi de Satan de Mënsch zum Sënn gefouert huet, hat hien gehofft, datt Gottes Abhorrence vu Sënn him fir ëmmer vum Mënsch trennen an d'Verbindung tëscht Himmel an Äerd briechen. Awer de Himmel opzemaachen a Verbindung mat der Stëmm vu Gott säi Jong adresséieren war wéi en Doudesstéck zum Satan. Hien huet gefaart, datt Gott elo de Mënsch géif verbannen méi voll fir sech selwer, a gitt him Muecht seng Apparater ze iwwerwannen. {RH 3. Mars 1874 par. 19–21 Uhr}
Mir liewen an der Zäit, wou dëst Beispill Realitéit gëtt fir déi 144,000, an erëm gesi mer Ausdréck am Text ganz ähnlech wéi déi an dem Ellen G. White seng Visiounen vun 1844 an 1847, wou si den "Dag an d'Stonn" héieren huet. D'Daf vum Jesus sollt e Beispill sinn, an esou ass et! Elo sinn et déi 144,000, deenen hir Daf duerch Feier den intensivsten Haass vum Satan erwächt.
Kraaft fir de Prozess
Déi ganz nächst Szen a béid vun deene Visiounen ass eng vu schrecklechen Ierger a Verfolgung, sou wéi déi nächst Szen an der Erfahrung vum Jesus eng vun Honger a Versuchung an der Wüst war. Léif, mir kënnen d'Schwieregkeeten an d'Verfolgung schonn op all Horizont gesinn. Dëst war och dem Ellen G. White gewisen an der selwechter Astronomie Visioun vum November 1846. Notéiert wat opgeholl gëtt Ellen G. White: Band 1 - Déi fréi Joer: 1827-1862, p. 115:
Awer méi wéi aner Planéite gouf dem Ellen G. White an der Visioun zu Topsham gewisen. Doriwwer huet si geschriwwen:
Ech krut dat gewisen Ech wier vill betraff, an dat mir hätten e Prozess vun eisem Glawen op eisem Retour op Gorham.-Life Sketches of James White and Ellen G. White (1880), 239.
Erfëllung war séier. D'Ellen gouf verzweifelt krank geholl. Eescht Gebieder an hirem Numm bruecht keng Erliichterung. Dräi Woche laang huet dem James White seng Braut gelidden, bis si an hirer intensiver Angscht gefrot huet, datt keng Gebieder méi an hirem Numm gebuede ginn, well si iwwerzeegt war datt "hir Gebieder hiert Liewen verlängeren" an domat hir Leed. All Otem ass mat engem Stréim komm. Den Otis Nichols, zu Massachusetts, huet säi Jong Henry geschéckt fir e puer Saache fir säi Komfort ze bréngen, a wärend hien do war, huet hien sech an déi eescht Gebieder fir hir Erhuelung ugeschloss. D'Ellen G. White erzielt vu wat gefollegt ass:
Nodeems anerer gebiet hunn, huet de Brudder Henry ugefaang ze bieden, a schéngt vill belaascht ze sinn, a mat der Kraaft vu Gott, déi op him riicht, ass vu senge Knéien opgestan, ass duerch de Raum komm, an huet seng Hänn op mäi Kapp geluecht, a gesot: "Schwëster Ellen, Jesus Christus mécht dech ganz", an ass zréckgefall duerch d'Kraaft vu Gott. [Op e puer Geleeënheeten an de Joren 1840 bis 1851 - an och méi spéit - gouf et Erfahrungen, an deenen d'Kraaft vu Gott sech a kierperlecher Ausgruewung manifestéiert huet. D'Ëmstänn, an den héije Charakter vun den involvéierten Individuen, géifen zur Konklusioun féieren, datt esou Erliefnisser echt waren an net d'Fruucht vum Fanatismus.] Ech hunn gegleeft datt d'Aarbecht vu Gott wier, an de Péng huet mech verlooss. Meng Séil war mat Dankbarkeet a Fridden gefëllt.-Ibid., 239, 240.
Ellen war komplett an normal Gesondheet restauréiert a geschwënn war mat hirem Mann mam Boot op Boston. Mä dës Rees war alles anescht wéi eng erhuelsamen fir déi nei bestuet, fir e Stuerm huet si iwwerholl. Si beschreift d'Rees:
D'Boot ass ängschtlech gerullt, an d'Wellen sinn an d'Kabinefenster geschloen. De grousse Lüster ass mat engem Crash op de Buedem gefall. D'Dëscher ware fir de Frühstück gedeckt, awer d'Platen goufen op de Buedem geheit.
Et gouf grouss Angscht an der Dammekabinn. Vill hunn hir Sënnen zouginn, a fir Gott fir Barmhäerzegkeet gekrasch. E puer hunn d'Jongfra Maria opgeruff fir se ze halen, während anerer maachen feierlech Gelübd zu Gott dat wa se d'Land erreechen géifen se hiert Liewe fir säi Service widmen.
Et war eng Zeen vun Terror an Duercherneen. Wéi d'Boot geklappt huet, ass eng Dame iwwer mech aus hirem Bett op de Buedem gefall, an huet op der Spëtzt vun hirer Stëmm gekrasch. En aneren huet sech op mech dréit a gefrot: "Sidd Dir net erschreckt? Ech huelen un, et ass e Fakt datt mir ni Land erreechen kënnen.
Ech hunn hir gesot, ech hunn de Christus zu mengem Zuflucht gemaach, a wa meng Aarbecht fäerdeg wier, kéint ech och um Buedem vum Ozean leien, wéi op all aner Plaz; awer wann meng Aarbecht net gemaach gouf, konnt all d'Waasser vum Ozean mech net erdrénken. Mäi Vertrauen war u Gott, datt hien eis sécher op d'Land bréngt, wann et fir seng Herrlechkeet wier.- Ibid., 240.
Hien huet!
Et ass erstaunlech wéi den Här dem Ellen G. White an 1846 am Ufank vum Orion-Auerzyklus real-Liewen Erfahrungen ginn huet, déi sou perfekt d'Evenementer illustréieren, déi hei am Joer 2014 um Enn vum Zyklus passéieren. Hir Erfahrung sollt e Beispill sinn.
Hien ass fortgaang ze eroberen, an ze eroberen
Loughborough erzielt eng aner Geschicht déi besonnesch relevant fir eis Erfahrung schéngt. D'Geschicht, déi hien den Titel "E béise Päerd op eemol getämt", ass och geschitt just no der Astronomie Visioun:
Kuerz no dëser Versammlung zu Topsham ass en anere markant Tëschefall geschitt a Verbindung mat de Visiounen, déi ech wäert bezéien wéi mir vum Elder Bates gesot hunn: -
Eelere White hat d'Benotzung vun engem deelweis gebrach Colt an engem zwee-Sëtz Maart Won, deen ouni Dashboard gebaut gouf, mä hat e Schrëtt iwwert d'Front vum Won, an engem Eisen Schrëtt vun der shafts. Et war néideg datt extrem virsiichteg geholl gëtt beim Fuere vum Colt, well am Fall wou d'Linnen oder soss eppes seng Flanke beréiert huet, géif hien direkt rosen schloen, an hien huet dauernd mat engem spannen Zeil gehal fir datt hien net leeft. Dëse Colt huet zu enger Partei gehéiert, op där hir Plaz se wollten higoen, a wéi den Elder White gewinnt war fir onbrochene Colts ze managen, huet hie geduecht datt hie keng sérieux Probleemer mat dësem hätt. Wann se awer gewosst hunn, datt et während senger frantescher Demonstratioun virdru zwee Männer ëmbruecht huet, een duerch hien géint d'Fielsen laanscht d'Strooss zerquetscht, hätt hie manner zouversiichtlech gewiescht.
Bei dëser Geleeënheet waren et véier Persounen am Won, den Elder White a seng Fra um viischte Sëtz, an den Elder Bates an den Israel Damon um Récksëtz. [Ellen G. White opgeholl eng interessant an applicabel Geschicht iwwer Israel Damon an Geeschtleche Kaddoen, vol. 2, p. 40-42.] Wärend den Eelste White seng gréisste Suergfalt gemaach huet fir d'Päerd ënner Kontroll ze halen, huet d'Madame White iwwer d'Wourecht geschwat, wéi d'Kraaft vu Gott koum op d'Firma erof a si gouf a Visioun ofgeholl, souz am Won. Dee Moment huet si "Herrlechkeet!" wéi si an d'Visioun gaangen ass, huet de Colt op eemol perfekt gestoppt an huet säi Kapp erofgefall. Gläichzäiteg ass d'Madame White opgestan, wärend an dësem Zoustand, a mat hiren Aen no uewen, iwwer d'Front vum Won getrëppelt, erof op d'Schëller, mat hiren Hänn op d'Hänn vum Colt. Den Elder Bates huet dem Elder White geruff: "De Colt wäert dës Fra zum Doud schloen." Den Elder White huet geäntwert: „Den Här huet de Colt elo zoustänneg;
Ech wëll net amëschen." De Colt stoung sou sanft wéi en aalt Päerd. Vun der Strooss ass d'Bank ongeféier sechs Féiss eropgaang, an nieft dem Zait war eng Grasplaz. D'Madame White, mat hiren Aen nach no uewen, net eng Kéier erofgekuckt, ass op d'Bank op d'Grasplott gaang, ass dunn e puer Minutten zréck an zréck gaang, geschwat an d'Schéinheet vun der neier Äerd beschriwwen. Dann, mam Kapp an der selwechter Haltung, ass si d'Bank erof gaang, ass op de Won geklommen, ass op d'Trap eropgaang, mat der Hand op der Rump vum Colt, an esou weider op d'Schacht, an erëm an de Won. De Moment wou si sech op de Sëtz gesat huet, ass si aus der Visioun erauskomm, an dee Moment ass d'Päerd, ouni Indikatioun vum Chauffer, opgaang, a goung op de Wee.
Iwwerdeems d'Madame White aus dem Won war, huet d'Elter White geduecht datt hien d'Päerd géif testen a kucken ob hien wierklech zamm war oder net. Am Ufank huet hien him just mat der Peitsche beréiert; aner Zäiten hätt d'Päerd mat engem Kick reagéiert, awer elo gouf et keng Beweegung. Hien huet him dunn zimlech e Schlag geschloen, dunn méi haart an nach méi haart. De Colt huet keng Opmierksamkeet op d'Schlëss gemaach, awer huet sou harmlos geschéngt wéi d'Léiwen, deenen hir Mond d'Engelen d'Nuecht zougemaach hunn, déi den Daniel an hirer Hënn verbruecht huet. "Et war eng feierlech Plaz," sot den Elder Bates, "an et war evident datt déiselwecht Kraaft, déi d'Visioune produzéiert huet, fir de Moment déi wëll Natur vum Colt ënnerworf huet."
Wann dës Visioun einfach d'Resultat vun e puer vun hire kierperleche Behënnerungen war, entstinn d'Fro natierlech, War d'Päerd op déiselwecht Manéier betraff?
Ass et net interessant, datt direkt wann déi dräi Engelen hir Messagen sech vereenegt hunn, et eng Geschicht iwwer e Päerd gëtt - e Päerd dat vum Himmel getämt gouf an op dem Himmel säi Kommando gaang ass. Dat symboliséiert sécher datt de Jesus mam wäisse Päerd vun der Offenbarung reiden, an 1846 erausgeet fir d'Welt mat den dräi Engele Messagen ze eroberen.
Wat seet et iwwer de wäisse Päerd vun 2014?
D'Reinigung vum Hellegtum
Wann de wäisse Päerd fiert, muss de Jesus eng propper Kierch hunn fir dat reng Evangelium ze verkënnegen. Zënter dem ierdesche Géigespiller zum himmlesche Geriichtssall ass bei eis verlagert, et war nëmme logesch, datt d'Uerteel hei géif ufänken. An et huet. Hesekiel 9 huet ugefaang.
Mir hunn eng haart ginn Trompettwarnung fir d'Hierschtfester, Warnung vun et all uechter d'Gerst-bestätegt Fest Saison. Et waren dräi héich Sabbaten, de speziellen "wäiss Päerd" Dag vun Atonement, e Blutt Mound, déi drëtt Trompett, a méi! Gott huet genuch Zäit erlaabt fir d'Warnung eraus ze goen an ze beuechten.
Si hunn verréid mam Här gehandelt, Well si hunn heidnesch Kanner gebuer. Elo wäert en Neie Mound hinnen an hir Patrimoine verschlëmmen. (Hosea 5:7, ELB)
D'Botzung huet genee um Neimound vun der zweet Méiglechkeet fir d'Feierdeeg, um Dag vun den Trompetten, a war grad an der Zäit fir den Atonement Dag ofgeschloss. Mir hu gewosst datt déi éischt Méiglechkeet vun de Fester dacks mat Beweegunge vum Papp ze dinn huet, während déi zweet Méiglechkeet mat Beweegunge vum Jesus ze dinn huet. Tatsächlech ass hien op der Aarbecht fir seng Kierch ze botzen - direkt op Zäitplang.
Mir haten eng Persoun an eiser Mëtt, déi net geeschtlech propper war. De Satan huet hie fir eng laang Zäit op eng ganz subtil Manéier benotzt fir dës Bewegung z'attackéieren. Déi ganz Geschicht ass ausserhalb vum Ëmfang vun dësem Artikel, awer déi ënnescht Linn ass datt de Jan Meve d'Team verlooss huet an eis Kontaktsäiten deementspriechend aktualiséiert ginn.
Sla ganz al a jonk, béid Déngschtmeedchen, a kleng Kanner, a Fraen: awer komm net no bei engem Mann, op deem d'Mark ass; an fänkt bei mengem Hellegtum un. Dunn hunn se ugefaang bei den alen Männer, déi virum Haus waren. (Hesekiel 9: 6)
Et ass eng ängschtlech Uerdnung, a soll Ursaach fir feierlech Reflexioun ginn. Mir, déi déi gréisste Méiglechkeeten haten, duerch d'Liicht vum Himmel transforméiert ze ginn, si vill méi verantwortlech.
Wann also d'Liicht, dat an dir ass, Däischtert ass, wéi grouss ass déi Däischtert! (Matthäus 6:23)
Interessanterweis sinn mir elo siwen Erwuessener um Bauerenhaff - net all Leader, awer zesummen symboliséieren déi vill Ministere vu Gott, déi d'Léift vu Christus opzeweisen sollen.
"Dës Saache seet deen, deen déi siwe Stären a senger rietser Hand hält." Offenbarung 2:1. Dës Wierder ginn zu den Enseignanten an der Kierch geschwat - déi vu Gott uvertraut mat schwéiere Verantwortung. Déi séiss Aflëss, déi an der Kierch reichend sinn, si mat Gottes Ministeren gebonnen, déi d'Léift vu Christus opzeweisen sollen. D'Stäre vum Himmel sinn ënner Seng Kontroll. Hien fëllt se mat Liicht. Hie guidéiert an dirigéiert hir Bewegungen. Wann Hien dëst net gemaach huet, si géife gestuerwe Stäre ginn. Also mat senge Ministeren. Si sinn nëmmen Instrumenter a sengen Hänn, an all dat Gutt dat se erreechen gëtt duerch seng Kraaft gemaach. Duerch si soll Säi Liicht erauskommen. De Retter soll hir Effizienz sinn. Wa si op Him kucken wéi hien op de Papp ausgesinn huet, wäerte se erlaabt sinn seng Aarbecht ze maachen. Wéi se Gott hir Ofhängegkeet maachen, wäert hien hinnen seng Hellegkeet ginn fir d'Welt ze reflektéieren. {AA 586.3}
D'Uerteel huet ugefaang mat den Eelste vum Haus vu Gott, awer Dir kënnt sécher sinn datt et net op en Enn geet bis d'ganz Kierch gereinegt ass.
Fir d'Zäit ass komm, datt d'Uerteel am Haus vu Gott muss ufänken: a wann et fir d'éischt bei eis ufänkt, wat wäert d'Enn vun deenen sinn, déi dem Evangelium vu Gott net befollegen? A wann déi Gerecht kaum gerett ginn, wou sollen déi Ongott an de Sënner optrieden? (1 Peter 4:17-18)
Den Dag vun der Atonement ass ëmmer mat gemëschte Gefiller verbonne ginn. Et war en ängschtlechen Dag fir d'Séil ze belaaschten, awer um Enn vum Dag goufen d'Sënne vun der Natioun op de Sëndbock geluecht, wou se gehéieren.
Wéi och ëmmer, fir déi, déi suckelen a kräischen - net virun allem iwwer d'Sënnen, déi se an aneren gesinn, mä iwwer hir eege Sënnen - ass d'Versoen just dat: "zu-eent-ment" oder eng speziell Proximitéit oder Unioun mat Gott, déi nëmme méiglech ass, wann d'Sënn verzicht gëtt.
Wa mir eis Sënne bekennen, ass hien trei a gerecht fir eis eis Sënnen ze verzeien an eis vun all Ongerechtegkeet ze botzen. (1 John 1:9)
De Christus huet eng grouss Victoire gewonnen, datt keen anere verluer gaangen ass, beim Botzen vun eisem Lager, an eisen Häerzer, grad elo am Joer 2014. D'Orion-Auer schléit d'Stonn an d'Wäiss Päerd fiert erëm. Ech bieden, datt den Här zu Orion och Äert Häerz wäert iwwerwannen, "erueweren an ze eroberen", bis all lescht vun den 144,000 ausgebaut sinn.
Zum Schluss, loosst et soen datt déi trei Prophetess Ellen G. White d'Orion-Botschaft reichend bestätegt, net nëmmen duerch déi Onmass vun applicabelen Zitater, awer och an hire Visiounen selwer vun den "Ouverture vum Himmel", an och an hirem Liewenserfarungen, déi kloer Illustratiounen fir d'Zäit vum "wäisse Päerd" ubidden. Probéiert et, test et, schmaacht et - awer loosst Är Zweifel endlech hannerloossen! Dëse Ministère steet bestätegt als den Stëmm vu Gott op der Äerd. De Christus ass un der Spëtzt, "an d'Tore vun der Hell wäerten et net iwwerwannen" (sot hien).
