येथे मी तुम्हाला सात शिक्क्यांच्या शास्त्रीय व्याख्येचा एक छोटासा सारांश दाखवू इच्छितो जो माझ्या अभ्यासातून जवळजवळ अस्पर्शित आहे. मी हे सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट चर्चच्या अधिकृत बायबल अभ्यासक्रमातून घेतले आहे (व्हिएन अन नुएवो टिम्पो, धडा 9, द सेव्हन सील्स ऑफ रेव्हलेशन). मी यावर भर देऊ इच्छितो की सील्सचे शास्त्रीय अर्थ लावणे जेरिकोच्या मॉडेलवर आधारित 1846 मध्ये सुरू झालेल्या पहिल्या सहा शिक्क्यांच्या पुनरावृत्तीच्या अतिरिक्त व्याख्येशी कसे सुसंगत आहे. तिर्यक अक्षरे ही धड्याचा मूळ मजकूर आहे आणि सामान्य फॉन्ट ही माझी तुलना आहे.

अभ्यासक्रमात असे लिहिले आहे:

आपण अनेकदा इतरांना प्रकटीकरणातील सात शिक्के, चार घोडे आणि चार स्वारांबद्दल बोलताना ऐकतो. हे सर्व एकाच भविष्यवाणीचा भाग आहेत. पहिल्या चार शिक्क्यांमध्ये चार स्वार आणि त्यांचे संबंधित घोडे दिसतात. प्रकटीकरणातील सात शिक्के कशाचे प्रतिनिधित्व करतात? ते स्पष्टपणे चर्च त्याच्या स्थापनेपासून येशूच्या दुसऱ्या आगमनापर्यंत ज्या सात कालखंडातून जाते त्या मूलभूत वैशिष्ट्यांबद्दल भाकीत करतात, ज्याचे वर्णन सहाव्या शिक्क्याच्या शेवटच्या भागात केले आहे.

प्रथम शिक्का: शुद्ध शिकवण

कालावधी	शिक्का	जेरीको	अर्थ लावणे
31-99	1st शिक्का, रेव. 6: 1,2	दिवस 1 मार्च	पवित्र प्रेषितांचा काळ (पहिले शतक) इफिससच्या चर्चशी जुळत होता. त्यांना पवित्र बायबलद्वारे शुद्ध शिकवण मिळाली जेणेकरून ते प्रचार करता येईल (मार्क १६:१५, १६). त्यांना अनेक भांडणांना तोंड द्यावे लागले (प्रेषितांची कृत्ये ४:१-३, १८-२०, २४-३०; ५:१७-२०, २६-२९; ६:८; ७:६०) परंतु त्यांनी शिकवणींना कलंकित होऊ दिले नाही. ख्रिस्ताचे मोठे विजय देखील झाले: पेन्टेकॉस्टच्या दिवशी ३,००० धर्मांतर; काही दिवसांनी आणखी ५,००० धर्मांतर; शौलाचे धर्मांतर आणि त्यावेळच्या संपूर्ण जगात सुवार्तेचा प्रसार (कलस्सै १:६,२३). जर आपल्याला ख्रिस्ताची शुद्ध शिकवण जाणून घ्यायची असेल, तर आपण पवित्र बायबलचा अभ्यास केला पाहिजे कारण ते पांढऱ्या घोड्याच्या काळात पवित्र प्रेषितांनी तेथे लिहिले होते.
1846-1914	1st सील पुनरावृत्ती	दिवस 7 मार्च 1	च्या युगात अ‍ॅडव्हेंटिस्ट प्रणेते इफिससच्या चर्चच्या पुनरावृत्तीशी जुळते. त्यांना पवित्र बायबलद्वारे शुद्ध शिकवण मिळाली जेणेकरून ते उपदेशित होईल (मार्क १६:१५, १६). त्यांना अनेक भांडणांना तोंड द्यावे लागले, परंतु त्यांनी शिकवणींना कलंकित होऊ दिले नाही. ख्रिस्तासाठी देखील मोठे विजय होते: त्या वेळी अनेकांनी धर्मांतर केले. एलेन जी. व्हाईट यांना देवाने बोलावले होते आणि सुवार्ता संपूर्ण ज्ञात जगात गेली. जर आपल्याला ख्रिस्ताची शुद्ध शिकवण जाणून घ्यायची असेल तर आपल्याला पवित्र बायबलचा अभ्यास करावा लागेल. आणि भविष्यवाणीच्या आत्म्याच्या साक्षी, कारण ते पवित्र प्रेषितांनी तिथे लिहिले होते आणि देवाचा दूत पांढऱ्या घोड्याच्या काळात.

 दुसरा शिक्का: रक्त सांडणे

कालावधी	शिक्का	जेरीको	अर्थ लावणे
100-313	2nd शिक्का, रेव. 6: 3,4	दिवस 2 मार्च	लाल रंग आणि या शिक्क्याची चिन्हे निःसंशयपणे रक्त सांडण्याबद्दल बोलतात. बायबलच्या तत्त्वांचे विश्वासू पालन सोडून देण्यापूर्वी मरणे पसंत करणाऱ्या ख्रिश्चनांवर रोमन साम्राज्याने केलेल्या दहा सामान्य छळांचा हा काळ आहे. हा शिक्का शेवटच्या प्रेषिताच्या (पहिल्या शतकाच्या शेवटी योहान) मृत्यूपासून सुरू झाला आणि ३१३ पर्यंत टिकतो, जेव्हा कॉन्स्टंटाईनने मिलानच्या आदेशावर स्वाक्षरी केली. तो स्मुर्नाच्या चर्चच्या काळाशी जुळतो.
1914-1945	2nd सील पुनरावृत्ती	दिवस 7 मार्च 2	लाल रंग आणि या शिक्क्याची चिन्हे निःसंशयपणे रक्त सांडल्याबद्दल बोलत आहेत. हा सामान्य छळाचा काळ आहे. जे स्वतःला यहूदी (अ‍ॅडव्हेंटिस्ट) असल्याचा दावा करतात परंतु त्यांच्या सहकाऱ्यांविरुद्ध सैतानाचे सभास्थान आहेत त्यांच्यापैकी बायबलच्या तत्त्वांचे विश्वासू पालन सोडून देण्याआधी मरणे पसंत करणारे पहिल्या महायुद्धापासून सुरुवात. हा शिक्का सुरू झाला जवळजवळ नक्की शेवटच्या मृत्यूसह देवाचा दूत (१९१५ मध्ये एलेन जी. व्हाईट) आणि वर्षापर्यंत टिकते 1945 आणि गेल्या दहा वर्षांचा छळ विशेषतः भयानक होता. हे स्मिर्ना चर्चच्या काळाशी जुळते.

 तिसरा शिक्का: सत्य जमिनीवर फेकले जाते

कालावधी	शिक्का	जेरीको	अर्थ लावणे
313-538	3rd शिक्का, रेव. 6: 5,6	दिवस 3 मार्च	ज्या चर्चला त्याच्या सिद्धांतांची शुद्धता राखण्यासाठी वादांचा सामना करावा लागत होता आणि ज्यांनी सत्याचा त्याग केला नाही अशा सदस्यांचे रक्त सांडले गेले, ते आता काळ्या रंगाने दर्शविले जाते, जे पांढऱ्या रंगाच्या विरुद्ध आहे. काळा रंग बहुतेकदा पवित्र बायबलची तुलना नैतिक अस्पष्टता, पाप, धर्मत्याग किंवा चुकीशी करते. ते ३१३ ते ५३८ या काळाशी संबंधित आहे. पौलाने अशा काळाची भविष्यवाणी केली जेव्हा सिद्धांत मूर्तिपूजक प्रक्रियेद्वारे बदलतील (प्रेषितांची कृत्ये २०:२७-३१, २ थेस्सलनीकाकर २:३-६, २ तीम. ४:१-४). पेत्रानेही भाकीत केले की चर्च एके दिवशी स्वतःला खराब करेल (२ पेत्र २:१-३). तराजूची जोडी व्यापारीकरण आणि भौतिकवादाच्या आत्म्याचे प्रतिनिधित्व करते जी चर्चमध्ये प्रवेश करणार होती. एक पैसा हा एका दिवसाच्या कामाचा पगार होता, जो फक्त १.४४ पौंड गहू किंवा ३ पौंड (२.३४ पौंड) पेक्षा कमी बार्ली खरेदी करण्यासाठी पुरेसा होता. हे देवाच्या वचनाच्या अत्यंत कमतरतेचे प्रतीक आहे, जे त्या काळात निषिद्ध होते (आमोस ८:११,१२) आणि त्यामुळे वचन ऐकण्यासाठी दुष्काळ पडला. अनेक सिद्धांत मरायला लागले आणि मूर्तिपूजक पंथांचा प्रवेश झाला (उदा. ७ मार्च ३२१ रोजी, कॉन्स्टंटाईनने सर्वात जुना ज्ञात रविवारचा कायदा लागू केला.) बहुतेक लोक सैद्धांतिक ऱ्हासाच्या प्रक्रियेसोबत जातात. फक्त काही विश्वासू (अवशेष) बायबलच्या सत्याचा आदर करत राहतात. तेल पवित्र आत्म्याचे प्रतिनिधित्व करते (जख. ४:२-६). द्राक्षारस पापींसाठी सांडलेल्या ख्रिस्ताच्या रक्ताचे प्रतिनिधित्व करते (मत्तय २६:२७-२९).
1936-1986	3rd सील पुनरावृत्ती	दिवस 7 मार्च 3	ज्या चर्चला त्याच्या सिद्धांतांची शुद्धता राखण्यासाठी वादांना तोंड द्यावे लागत होते आणि ज्यांनी सत्याचा त्याग केला नाही अशा सदस्यांचे रक्त सांडले गेले होते, ते आता काळ्या रंगाने दर्शविले जाते, जे पांढऱ्या रंगाच्या विरुद्ध आहे. काळा रंग बहुतेकदा पवित्र बायबलची तुलना नैतिक अंधकार, पाप, धर्मत्याग किंवा त्रुटीशी करते. ते काळापासून 1936 ते 1986. एलेन जी. व्हाईट मूर्तिपूजक प्रक्रियेद्वारे सिद्धांत बदलतील अशा काळाची भविष्यवाणी (प्रेषितांची कृत्ये २०:२७-३१) [परिशिष्ट अ पहा], २ थेस्सलनीकाकर २:३-६ [परिशिष्ट ब पहा], २ तीम. ४:१-४ [परिशिष्ट क पहा]). एलेन जी. व्हाईटतसेच, चर्च एके दिवशी स्वतःला बिघडेल असे भाकीत केले (२ पेत्र २:१-३). [परिशिष्ट ड पहा]). हे तराजू चर्चमध्ये घुसणाऱ्या व्यापारीकरण आणि भौतिकवादाच्या भावनेचे प्रतिनिधित्व करतात. एका दिवसाच्या कामासाठी एक पैसा पगार होता, जो फक्त १.४४ पौंड गहू किंवा ३ पौंड (२.३४ पौंड) पेक्षा कमी बार्ली खरेदी करण्यासाठी पुरेसा होता. हे देवाच्या वचनाच्या अत्यंत कमतरतेचे प्रतीक आहे, जे त्या काळात बदलले गेले (आमोस ८:११,१२) आणि वचन ऐकण्यासाठी दुष्काळ निर्माण झाला. अनेक सिद्धांत मरायला लागले आणि मूर्तिपूजक पंथांमध्ये प्रवेश झाला (उदा. एसडीए चर्चच्या ओमेगा धर्मत्यागाबद्दल एक संपूर्ण लेख मालिका आहे: सिंहासन रेषा). बहुतेक लोक सैद्धांतिक ऱ्हासाच्या प्रक्रियेसोबत जातात. फक्त काही विश्वासू (अवशेष) बायबलच्या सत्याचा आदर करत राहतात. तेल पवित्र आत्म्याचे प्रतिनिधित्व करते (जख. ४:२-६). द्राक्षारस पापींसाठी सांडलेल्या ख्रिस्ताच्या रक्ताचे प्रतिनिधित्व करते (मत्तय २६:२७-२९).

 चौथा शिक्का: सत्याचे मूर्तिपूजकीकरण

कालावधी	शिक्का	जेरीको	अर्थ लावणे
538-1517 (१७९८, टिप्पण्या पहा)	4th शिक्का, रेव. 6: 7,8	दिवस 4 मार्च	हे प्रतीकात्मक रूप येशू (मत्तय २४:२१) आणि दानीएल (दानीएल ७:२१,२५; १२:७) यांनी भाकीत केलेल्या चौकशीच्या काळातील भयानक दुःख आणि प्रकटीकरण १३:५ मध्ये आपण काय अभ्यासू शकतो हे व्यक्त करते. हे ५३८ मध्ये जस्टिनियन डिक्री लागू झाली तेव्हापासून ते १५१७ मध्ये सुधारणा सुरू होईपर्यंतच्या काळांशी संबंधित आहे. शुद्ध सिद्धांत अधिकाधिक पायदळी तुडवले जात आहेत आणि मूर्तिपूजक ख्रिश्चन बायबलच्या सिद्धांताशी विश्वासू असलेल्या लहान अवशेषांचा अथक छळ करतात.
1986-2016	4th सील पुनरावृत्ती	दिवस 7 मार्च 4	हे प्रतीकात्मक रूप येशू (मत्तय २४:२१) आणि दानीएल (दानीएल १२:७) यांनी भाकीत केलेल्या चौकशीच्या काळातील भयानक दुःख आणि प्रकटीकरण १३:५ मध्ये आपण काय अभ्यासू शकतो हे व्यक्त करते. ते १९८६ पासूनच्या वर्षांशी संबंधित आहे, जेव्हा सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट चर्चने एकुमेनिझममध्ये उघडपणे भाग घेण्यास सुरुवात केली., पर्यंत २०१६, येशूच्या दुसऱ्या आगमनाच्या काही काळापूर्वी महान वेश्येचा नाश... शुद्ध सिद्धांत अधिकाधिक पायदळी तुडवले जात आहेत आणि मूर्तिपूजक ख्रिश्चन बायबलच्या सिद्धांतावर विश्वासू असलेल्या लहान अवशेषांचा अथक छळ करतात.

शेरा:

1. प्रत्यक्षात, चौथा शिक्का १५१७ मध्ये संपला नाही कारण प्रकटीकरण १३:५ मधील भविष्यवाणी तिथेच संपली नाही. तो १७९८ मध्ये संपला जेव्हा प्रकटीकरण १३ मधील पहिल्या प्राण्याला त्याचा "मृत्यू" घाव लागला. तसेच, सुधारणा अगदी १५१७ मध्ये सुरू झाली नाही, तर त्यापूर्वी वायक्लिफपासून खूप आधी. आपण येथे पाहू शकतो की चौथ्या शिक्क्यापासून सुरुवात करून, टीकाकारांना शिक्क्यांचा वेळ प्रवाह समायोजित करण्यात समस्या येतात, कारण युगे एकमेकांशी जोडले जाऊ लागतात. खऱ्या समजुतीसाठी एकमेव गुरुकिल्ली म्हणजे ओरियनमधील देवाचे घड्याळ. पाचवे, सहावे आणि सातवे शिक्के देखील चौथ्या शिक्क्याचा भाग आहेत! चौथ्या शिक्क्याच्या पुनरावृत्तीमध्ये, पोपची शक्ती अॅडव्हेंटिस्ट चर्चमध्ये जेसुइट्स आणि खोट्या शिकवणींसह घुसखोरी करण्यात यशस्वी झाली, जसे की एलेन जी. व्हाईट यांनी भाकीत केले होते. पण जेव्हा ते पाहतात की अजूनही त्यांच्या पूर्वजांच्या मूळ विश्वासाचे पालन करणारे काही अवशेष आहेत, तेव्हा ते त्यांचे डावपेच बदलतात - जसे सैतान नेहमीच करतो - दुसऱ्या शिक्क्याच्या छळापासून, तिसऱ्या आणि चौथ्या शिक्क्याच्या घुसखोरी आणि खोट्या शिकवणींपर्यंत आणि पाचव्या शिक्क्यात पुन्हा छळापर्यंत.

2. चौथ्या शिक्कामध्येही चौकशीच्या युगाची पुनरावृत्ती होईल. यावेळी ते दानीएल ७:२१,२५ प्रमाणे १२६० भविष्यसूचक वर्षे नसून दानीएल १२:७ प्रमाणे १२६० शब्दशः दिवस असतील. हे युग २०१३ च्या वसंत ऋतूमध्ये सुरू होईल आणि २०१६ च्या शरद ऋतूमध्ये येशूच्या आगमनाच्या काही काळापूर्वी संपेल. द शॅडो मालिकायहुदी सणांच्या सविस्तर अभ्यासासह, आपल्याला येशूच्या दुसऱ्या आगमनाचा नेमका दिवस आणि म्हणूनच २०१४/१५ मध्ये रविवारच्या नियमांच्या सुरुवातीची तारीख अप्रत्यक्षपणे देते. [या लेखाच्या पहिल्या आवृत्तीत आपल्याकडे अचूक गणना नव्हती. त्यात अजूनही एका वर्षाची "मिलेराइट" त्रुटी होती, जी जानेवारी २०१३ मध्ये सुधारण्यात आली. परंतु वाचक गोंधळात पडू नये म्हणून, आम्ही आता सध्याचा डेटा टाकला आहे.]

पाचवा शिक्का: छळाचा काळ

कालावधी	शिक्का	जेरीको	अर्थ लावणे
1571-1755	5th शिक्का, रेव. 6: 9-11	दिवस 5 मार्च	जुन्या कराराच्या पवित्र स्थानात पितळेच्या वेदीवर प्राण्यांचे बलिदान दिले जात असे. बलिदान जाळले जात असे आणि त्याचे रक्त वेदीच्या पायथ्याशी सांडले जात असे (लेवीय ४:७). जीवन किंवा आत्मा रक्तात आहे (लेवीय १७:११, अनुवाद १२:२३). प्रतीक स्पष्ट आहे: सैद्धांतिक मूर्तिपूजा स्वीकारण्यास नकार देणाऱ्या काही विश्वासू अवशेषांच्या शहीदांचे रक्त वेदीच्या पायथ्याशी बलिदानासारखे सांडले जाते. हे रक्त प्रतीकात्मकपणे देवाला त्याच्या भावाने मारलेल्या हाबेलच्या रक्तासारखे ओरडते (उत्पत्ति ४:१०). पांढरे झगे ख्रिस्ताच्या नीतिमत्तेद्वारे त्यांना मिळालेल्या प्रतिष्ठेचे प्रतीक आहेत (प्रकटी १९:८, ३:५, ७:१४). परंतु ख्रिस्तामध्ये विजय मिळवल्यानंतरही, त्यांना येशू येईपर्यंत आणि त्यांना आणि सर्व विश्वासूंना त्यांचे बक्षीस देईपर्यंत थोड्या काळासाठी त्यांच्या कबरीत विश्रांती घ्यावी लागेल (इब्री ११:३९-४०). पाचवा शिक्का १५७१ ते १७५५ या कालावधीचा आहे.
2010-2015	5th सील पुनरावृत्ती	दिवस 7 मार्च 5	जुन्या कराराच्या पवित्र स्थानात पितळेच्या वेदीवर प्राण्यांचे बलिदान देण्यात आले. बलिदान जाळले जात असे आणि त्याचे रक्त वेदीच्या पायथ्याशी सांडले जात असे (लेवीय ४:७). जीवन किंवा आत्मा रक्तात आहे (लेवीय १७:११, अनुवाद १२:२३). प्रतीक स्पष्ट आहे: सैद्धांतिक मूर्तिपूजा स्वीकारण्यास नकार देणाऱ्या काही विश्वासू अवशेषांच्या शहीदांचे रक्त वेदीच्या पायथ्याशी बलिदानासारखे सांडले जाते. हे रक्त प्रतीकात्मकपणे देवाला त्याच्या भावाने मारलेल्या हाबेलच्या रक्तासारखे ओरडते (उत्पत्ति ४:१०). पांढरे झगे ख्रिस्ताच्या नीतिमत्त्वाने त्यांना दिलेल्या प्रतिष्ठेचे प्रतीक आहेत (प्रकटी १९:८, ३:५, ७:१४). परंतु ख्रिस्तामध्ये विजय मिळवल्यानंतरही, त्यांना येशू येईपर्यंत आणि त्यांना आणि सर्व विश्वासूंना एकाच वेळी त्यांचे बक्षीस देईपर्यंत त्यांच्या कबरीत थोडा वेळ विश्रांती घ्यावी लागेल (इब्री ११:३९-४०). पाचवा शिक्का ओरियन संदेश सुधारणाची सुरुवात प्रोबेशनच्या समाप्तीपर्यंत, जेव्हा कोणताही शहीद मरणार नाही (संकटाचा छोटासा काळ).

 सहावा शिक्का: आपण अंताच्या जवळ आहोत

कालावधी	शिक्का	जेरीको	अर्थ लावणे
१७५५-दुसरे आगमन	6th शिक्का, रेव. 6: 3,4	दिवस 6 मार्च	सहावा शिक्का ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाने संपतो. म्हणून, आपण त्याला योग्यरित्या म्हणू शकतो: शेवटचा काळ. अनेक धर्मशास्त्रज्ञांनी १ नोव्हेंबर १७५५ रोजी झालेल्या लिस्बनच्या महान भूकंपाची ओळख पटवली आहे. सूर्याचा काळोख १९ मे १७८० रोजी झाला. चंद्राचा काळोख त्याच दिवशी रात्री (१९ मे १७८०) झाला. तारे कोसळणे १३ नोव्हेंबर १८३३ रोजी घडले. या चार घटनांनी अंताच्या काळाची सुरुवात दर्शविली, जो ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाने संपेल. ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाचा सामना करताना, ज्यांनी तारणकर्त्याच्या दयेचा आश्रय घेतला आहे त्यांना अनंतकाळचे जीवन मिळेल; आणि ज्यांनी ख्रिस्तामध्ये तारण नाकारले आहे त्यांना त्याचे परिणाम भोगावे लागतील. येशूने आधीच म्हटले आहे: "कारण देवाने आपल्या पुत्राला जगाचा न्याय करण्यासाठी जगात पाठवले नाही; तर त्याच्याद्वारे जगाचे तारण व्हावे म्हणून पाठवले. जो त्याच्यावर विश्वास ठेवतो त्याला दोषी ठरवण्यात आलेले नाही; परंतु जो विश्वास ठेवत नाही त्याला आधीच दोषी ठरवण्यात आले आहे, कारण त्याने देवाच्या एकुलत्या एका पुत्राच्या नावावर विश्वास ठेवला नाही." (योहान ३:१७,१८)
२०११-प्रोबेशनची समाप्ती	6th सील पुनरावृत्ती	दिवस 7 मार्च 6	सहावा शिक्का याने संपतो प्रोबेशनचा शेवट ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनापूर्वी. म्हणून, आपण त्याला योग्यरित्या म्हणू शकतो: अंताचा काळ. आम्ही महाभूकंपाची ओळख पटवली आहे जी ११ मार्च २०११ रोजी पूर्व जपान. सूर्याचे अंधार पडणे या दिवशी घडले जुलै 13, 2013 चंद्राचे काळे होणे ब्लड मून टेट्राडने सुरुवात झाली (१५ एप्रिल २०१४). तारे पडणे हे असेल एलेन जी. व्हाईट यांनी दोन दृष्टान्तांमध्ये पाहिलेला अग्निगोलाचा प्रसंग. या चार घटना अंताच्या काळाची सुरुवात दर्शवतील, ज्याचा शेवट ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाने होईल. ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाचा सामना करताना, ज्यांनी तारणकर्त्याच्या दयेचा आश्रय घेतला आहे त्यांना अनंतकाळचे जीवन मिळेल; आणि ज्यांनी ख्रिस्तामध्ये तारण नाकारले आहे त्यांना त्याचे परिणाम भोगावे लागतील. येशूने आधीच म्हटले आहे: "कारण देवाने आपल्या पुत्राला जगाचा न्याय करण्यासाठी जगात पाठवले नाही; तर त्याच्याद्वारे जगाचे तारण व्हावे म्हणून पाठवले. जो त्याच्यावर विश्वास ठेवतो त्याला दोषी ठरवण्यात आलेले नाही; परंतु जो विश्वास ठेवत नाही त्याला आधीच दोषी ठरवण्यात आले आहे, कारण त्याने देवाच्या एकुलत्या एका पुत्राच्या नावावर विश्वास ठेवला नाही." (योहान ३:१७,१८)

शेरा:

1. जेव्हा परिक्षेचा काळ संपेल, तेव्हा पीडांचा काळ सुरू होईल. सहावा शिक्का एका उलटी गिनतीप्रमाणे लावण्यात आला होता. चिन्हे दिलेल्या क्रमाने घडतात, ११ मार्च २०११ पासून पुनरावृत्ती होत आहेत जसे आपण बराच काळ भाकीत करत आहोत. पहिली तीन चिन्हे - भूकंप, सूर्याचे काळे होणे आणि चंद्राचे रक्तात रूपांतर - आधीच शिक्काच्या पुनरावृत्तीमध्ये घडली आहेत.

2. एलेन जी. व्हाईट यांनी पाहिलेले पडणारे तारे किंवा अग्निगोळे अक्षरशः पडतील, कारण मागील चिन्हे देखील अक्षरशः घडली होती. पुनरावृत्ती झालेल्या सहाव्या शिक्क्याच्या शेवटी एक घटना आहे जी अविश्वासू लोकांना दाखवते की आकाश उघडले आहे आणि शेवटी स्पष्ट करेल की आता पीडांचा काळ सुरू होतो, त्यांनी स्वतःला तयार न करता आणि म्हणूनच ते हरवले आहेत. म्हणूनच ते कोकऱ्याच्या उपस्थितीपासून लपू इच्छितात. आम्ही त्याबद्दल तपशीलवार लिहितो देवाचा क्रोध मालिका. सहाव्या पुनरावृत्ती शिक्का संपल्यावर स्वर्गीय पवित्रस्थानात येशूची मध्यस्थी सेवा संपेल, जेव्हा आता कोणीही वाचू शकणार नाही. फक्त १,४४,००० लोक पीडांच्या मोठ्या संकटातून येशूच्या दुसऱ्या आगमनापर्यंत मध्यस्थीशिवाय आणि मृत्यू न पाहता जातील.

3. सहाव्या शिक्क्याचे शास्त्रीय स्पष्टीकरण अजूनही मिलराइट्सशी जुळते आणि अॅडव्हेंटिस्ट चर्चने कधीही त्याचा पुनर्विचार केला नाही. मिलर आणि स्नोच्या अनुयायांचा त्यावेळी असा विश्वास होता की दुसरे आगमन "त्याच्या क्रोधाच्या महान दिवशी" त्याच दिवशी, २२/२३ ऑक्टोबर १८४४ रोजी होईल. जेव्हा ते घडले नाही - जरी त्या काळातील अनेक लोकांना सहाव्या शिक्क्याच्या बायबलमधील मजकुरात वर्णन केलेली भीती वाटली आणि हिराम एडसनने त्याच दिवशी आकाश एका गुंडाळीसारखे निघून जाताना पाहिले - तेव्हा अॅडव्हेंटिस्ट दुभाष्यांनी सहावा शिक्का आपल्या काळात आणि येशूच्या वास्तविक परत येईपर्यंत वाढवला. या स्पष्टीकरणानुसार, १२/१३ नोव्हेंबर १८३३ च्या लिओनिड उल्का वादळाच्या रात्रीपासून आपण सहाव्या शिक्क्याच्या मध्यभागी अडकलो आहोत आणि या शिक्क्याच्या फार कमी गहाळ झालेल्या भविष्यवाण्यांच्या पूर्ततेची वाट पाहत आहोत. [पहा परिशिष्ट या समस्येच्या सखोल विश्लेषणासाठी हा लेख पहा.]

4. तरीसुद्धा, हे देवाच्या भविष्यसूचक प्रकटीकरणाच्या तत्त्वाच्या विरुद्ध आहे, जे नेहमीच प्रगतीशील असते. आपण एखाद्या भविष्यसूचक घटनेच्या जितके जवळ जातो तितके देव आपल्याला अधिक तपशीलवार प्रकट करतो. तुम्ही ते या लेखात अभ्यासू शकता पित्याची शक्ती लेख. जेरिको मॉडेल देवाच्या प्रगतीशील प्रकटीकरणाच्या तत्त्वाचे उत्तम प्रकारे प्रतिबिंबित करते. पहिले सहा दिवस ३१ वर्षापासून १८४४ पर्यंतचे लांब मार्च होते. सहा मार्चसाठी १८१२ वर्षे होती. प्रत्येक मार्चला सरासरी ३०२ वर्षे लागतात. शेवटच्या दिवशी, सातव्या दिवशी, इस्राएली लोकांना एका दिवसात सात वेळा शहराभोवती फिरावे लागले. जर आपण सरासरी खालीलप्रमाणे मोजली तर: २०१४ - १८४६ (१६८ वर्षे) / ७ मार्च, आपल्याला फक्त २४ वर्षे मिळतात. तुलना आपल्याला दर्शवते की ख्रिस्ताच्या आगमनाच्या काही काळापूर्वी आपल्याकडे बरेच तपशीलवार प्रकटीकरण आहे आणि हे देवाच्या प्रगतीशील प्रकटीकरणाशी सुसंगत आहे, जे भविष्यवाणीच्या स्पष्टीकरणातील सर्वात महत्वाचे बायबलमधील तत्वांपैकी एक आहे. [पुनरावृत्तीमध्ये सहावा शिक्का कसा पूर्ण झाला हे पाहण्यासाठी, वाचा अंताची चिन्हे आणि त्याचे परिशिष्ट, आणि १०१ ते ११४ स्लाइड देखील करते ओरियन सादरीकरण.]

सातवा शिक्का: पाहा, तो ढगांमध्ये येत आहे!

कालावधी	शिक्का	जेरीको	अर्थ लावणे
???	7th शिक्का, रेव. 8: 1	दिवस 7, मार्च 7	ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाच्या वेळी ही शांतता असेल, जेव्हा स्वर्ग रिकामा असेल. देवदूत येशूसोबत येतील (मत्तय २५:३१). काहींनी या अर्ध्या तासाला वर्षाच्या एका दिवसाचे भविष्यसूचक तत्व लागू केले आहे आणि ते एका शब्दशः आठवड्याचे प्रतिनिधित्व करू शकते असे म्हटले आहे.
वसंत २०१२ - शरद २०१५	7th शिक्का, रेव. 8: 1	दिवस 7 मार्च 7	हे शांतता ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाच्या वेळी होईल, जेव्हा स्वर्ग आपला श्वास रोखून धरेल. जिवंतांचा न्याय होईपर्यंत. देवदूत वाट पहा, उत्सुक येशूसोबत येणे (मत्तय २५:३१). काहींनी या अर्ध्या तासाला वर्षभराच्या एका दिवसाचे भविष्यसूचक तत्व लागू केले आहे आणि ते एका शब्दशः आठवड्याचे प्रतिनिधित्व करू शकते असे म्हणतात, परंतु ते दुर्दैवाने चुकीचे आहे.

शेरा:

1. तुलनेच्या शेवटी, दुर्दैवाने आपण जुळत नाही. स्वर्गात अर्ध्या तासाच्या शांततेसह सातवा शिक्का हा ख्रिस्ताचे आगमन नसून जिवंतांचा न्याय आहे. अ‍ॅडव्हेंटिझममध्ये पहिल्या सहा शिक्क्यांचे अनेक वेगवेगळे अर्थ आहेत, जे फक्त थोडे वेगळे आहेत, परंतु सातव्या शिक्क्याचा एकही अर्थ स्वर्गीय वेळ पृथ्वीवरील वेळेशी जुळत नाही हे लक्षात घेत नाही. त्यापैकी कोणीही ओरियन घड्याळ विचारात घेत नाही. तथापि, आपल्याला माहित आहे की स्वर्गातील अर्धा तास म्हणजे पृथ्वीवरील साडेतीन वर्षे आहेत आणि हे दानीएल १२ मधील येशूच्या शपथेनुसार जिवंतांच्या न्यायाच्या कालावधीशी जुळते आणि "दानीएल" नावाचा अर्थ "देव माझा न्यायाधीश आहे" असा होतो. हे न्यायाच्या शेवटच्या टप्प्याबद्दल आहे - जिवंतांच्या - जे निर्णय घेईल संपूर्ण विश्वाचे आणि स्वतः देवाचे भवितव्य.

2. जेरिकोचा हा शेवटचा दिवस प्रगतीशील भविष्यसूचक प्रकटीकरणाच्या तत्त्वाचे पालन करतो आणि ओरियन घड्याळात देव आपल्याला देऊ इच्छित असलेले पुढील तपशील समाविष्ट आहेत. पुनरावृत्ती झालेल्या सीलची अचूक वर्षे आणि सातव्या सीलची नवीन समज ही इतिहासाच्या या शेवटच्या स्वर्गीय दिवशी, मृत आणि जिवंतांच्या चौकशीत्मक न्यायादरम्यान त्याच्या लोकांचे काय झाले हे समजून घेण्यासाठी महत्त्वाची आहे. अशाप्रकारे, देव त्याच्या निवडलेल्या न्यायाच्या लोकांचे स्थान देखील दाखवतो, जेणेकरून ते इतरांना मोठ्याने ओरडताना सापडतील! बरेच जण म्हणतात की मी जुन्या अर्थ लावण्यांवर हल्ला करतो, परंतु मला आशा आहे की मी आता हे स्पष्टपणे दाखवून दिले आहे की हे तसे नाही. नवीन प्रकाश जुन्या प्रकाशाशी सुसंगत असला पाहिजे आणि ओरियन संदेश हा नियम मोडत नाही. उलट, तो जुन्या आणि खऱ्या प्रकाशाची पुष्टी करतो आणि गैरसमज दूर करतो.

ओरियन अभ्यासाच्या पॉवरपॉइंट प्रेझेंटेशनमध्ये आपण पाहिले आहे की, प्रकटीकरण अध्याय २ मधील पहिल्या चार चर्च पहिल्या चार शिक्क्यांच्या समांतर चालतात. शेवटच्या तीन चर्चचा अर्थ आध्यात्मिक परिस्थिती म्हणून लावला पाहिजे, परंतु त्यामध्ये आपल्या काळाला विशेषतः लागू होणारे अतिशय महत्त्वाचे भविष्यसूचक संदेश देखील आहेत.

सीलच्या पुनरावृत्तीसाठी जेरिको प्रकाराच्या प्रकाशात, आपण शेवटच्या तीन चर्चचे स्पष्टीकरण वगळू शकत नाही. मी पुन्हा एकदा जोर देऊ इच्छितो की पायनियरांनी शेवटच्या तीन चर्चचे स्पष्टीकरण कसे केले:

१८४४ च्या अनुभवानंतरच्या सुरुवातीच्या काळात, सब्बाटेरियन अॅडव्हेंटिस्ट स्वतःला फिलाडेल्फियाचे चर्च, इतर अॅडव्हेंटिस्ट लाओडिशियन आणि गैर-अ‍ॅडव्हेंटिस्ट सार्डिस म्हणून ओळखत होते. तथापि, १८५४ पर्यंत एलेन जी. व्हाईट यांना असे निदर्शनास आणून देण्यात आले की "पृथ्वीवर जे काही येणार आहे त्यासाठी अवशेष तयार नव्हते. आपल्याकडे शेवटचा संदेश येत आहे असा दावा करणाऱ्या बहुतेक लोकांच्या मनावर आळशीपणा सारखा मूर्खपणा बसला होता. . . . तुम्ही तुमचे मन तयारीच्या कामापासून आणि या शेवटच्या काळातील सर्व महत्त्वाच्या सत्यांपासून खूप सहजपणे विचलित करू देत आहात." १८५६ पर्यंत जेम्स व्हाईट, उरिया स्मिथ आणि जेएच वॅगनर तरुण अॅडव्हेंटिस्ट गटांना स्पष्टपणे सांगत होते की लाओडिशियन संदेश सब्बाटेरियन अॅडव्हेंटिस्ट तसेच त्यांच्या ख्रिश्चन अनुभवात "कोमट" असलेल्या इतरांना लागू होतो. त्यांना देखील संपूर्ण पश्चात्तापाची आवश्यकता होती. पुढे, त्यांनी त्यांच्या निष्कर्षात एकत्रित केले की तिसऱ्या देवदूताचा संदेश हा "बंडखोर जगाला" अंतिम संदेश होता आणि लावदिशियन संदेश हा "कोमट चर्चला" अंतिम संदेश होता. {www.whiteestate.org}

कृपया लक्षात घ्या की एलेन जी. व्हाईट यांनी ओळखले होते की १८५४ मध्ये अॅडव्हेंट लोकांमध्ये काहीतरी चूक झाली आहे आणि लाओडिशियन संदेश सब्बाटेरियन अॅडव्हेंटिस्टना देखील लागू होईल. हे सील आणि चर्चच्या पुनरावृत्तीबद्दलच्या आमच्या दृष्टिकोनाची पुष्टी करते, कारण लोकांना सात मार्चच्या संपूर्ण नवीन चक्रासाठी जेरिकोभोवती मिरवणूक पुन्हा सुरू करावी लागली. प्रश्न असा आहे की, जेरिकोभोवती सातवा दिवस जवळजवळ पूर्ण केल्यानंतर आपण सध्या कुठे आहोत?

चला ओरियन घड्याळाकडे पाहूया! जेरिकोचा शेवटचा दिवस १८४६ मध्ये सुरू झाला आणि आता आपण [या लेखाच्या पहिल्या प्रकाशनाच्या वेळी] २०१० मध्ये आहोत. आपण २०१२ च्या अगदी दोन वर्षे आधी आहोत जे १८४४ शी संबंधित आहे. आपण पहिल्या चक्रात मिलराईट चळवळीद्वारे ख्रिस्ताच्या लवकरच येण्याच्या प्रचाराशी संबंधित काळात आहोत. इतिहास आपल्याला सांगतो त्याप्रमाणे, मिलरने १८४४ ला दुसऱ्या आगमनाशी गोंधळात टाकले, जेव्हा ते खरोखरच तपासात्मक न्यायाच्या सुरुवातीची घोषणा होती. सील आणि चर्चच्या पुनरावृत्तीमध्ये, आपण इतिहासाच्या एका महत्त्वाच्या टप्प्यावर आहोत: तपासात्मक न्यायाच्या समाप्तीची घोषणा, किंवा जिवंतांच्या न्यायाच्या सुरुवातीची घोषणा. "खरोखरच प्रभू परमेश्वर काहीही करणार नाही, जोपर्यंत तो त्याचे रहस्य त्याच्या सेवकांना म्हणजे संदेष्ट्यांना प्रकट करत नाही." (आमोस ३:७)

सात चर्चपैकी कोणते चर्च मिलेराईट चळवळीला लागू होते, म्हणजे प्रकटीकरण १४:७ मधील पहिल्या देवदूताची चळवळ? ते फक्त दोन चर्चपैकी एक होते जे दोषरहित होते: फिलाडेल्फिया! आणि फिलाडेल्फियाचा संदेश काय होता?

तो मोठ्या आवाजात म्हणाला, “देवाचे भय धरा आणि त्याचे गौरव करा.” कारण त्याच्या न्यायाची वेळ आली आहे.: आणि ज्याने स्वर्ग, पृथ्वी, समुद्र आणि पाण्याचे झरे निर्माण केले त्याची उपासना करा. (प्रकटीकरण १ :14: १))

"त्याच्या न्यायाचा तास" हा काळाचा संदेश आहे. मिलरचा संदेश १८३३ मध्ये सुरू झाला आणि विशेषतः १८४१ पासून, जसे आपण "प्रारंभिक लेखन" मध्ये वाचतो. आणि हे २०१० मध्ये सुरू झालेल्या ओरियन संदेशाशी जुळते. मृतांचा न्याय २०१२ मध्ये संपेल आणि जिवंतांचा न्याय सुरू होईल! स्वतःला तयार करा आणि संकटाच्या वेळी शब्बाथ पाळून देवाचे गौरव करा!

इतर पंथांमधील आपल्या समकालीन बांधवांच्या प्रतिक्रिया काय आहेत? पायनियरांच्या त्याच काळातील अ‍ॅडव्हेंट लोकांच्या श्रद्धेनुसार, ते "सार्डिस" होते. तर, सार्डिसच्या भविष्यवाणीत आपल्याला "वेळेच्या संदेशाच्या" इशाऱ्याकडे लक्ष देण्याशी संबंधित काही संकेत आढळतात का?

हो, खरंच:

आणि सार्दीस येथील मंडळीच्या दूताला लिही: ज्याच्याकडे देवाचे सात आत्मे आहेत तो हे म्हणतो, आणि सात तारे; मला तुझी कामे माहीत आहेत, तुला जिवंत असे नाव आहे, पण तू मेलेला आहेस. जागृत राहा आणि जे उरले आहे, जे मरण्यास तयार आहे त्यांना बळकट कर; कारण देवासमोर तुझी कामे मला परिपूर्ण आढळली नाहीत. म्हणून तू कसे स्वीकारले आणि ऐकले आहेस ते लक्षात ठेव, आणि घट्ट धर आणि पश्चात्ताप कर. म्हणून जर तू जागे राहिला नाहीस, तर मी चोरासारखा येईन आणि तुला कळणार नाही की मी कोणत्या वेळी तुझ्यावर येईन. (प्रकटीकरण 3:1-3)

वेळेचा संदेश कुठून येईल आणि तो समजून घेण्याची गुरुकिल्ली काय आहे याचा एक संकेत आपल्याला मिळतो: सात तारे! जो कोणी पाहत नाही त्याला येशू कोणत्या वेळी येईल हे कळणार नाही. ओरियनच्या सात तार्‍यांचा संदेश परीक्षेच्या समाप्तीचे वर्ष आणि येशूच्या आगमनाचे वर्ष प्रकट करतो. जो कोणी पाहत नाही त्याला सार्डिसमधील काही मोजक्या लोकांचा आशीर्वाद मिळणार नाही ज्यांचा उल्लेख सार्डिसला दिलेल्या भविष्यवाणीच्या इतर वचनांमध्ये केला आहे:

तुमच्याकडे एक आहे सार्डिसमध्येही अशी काही नावे आहेत ज्यांनी आपले कपडे दूषित केलेले नाहीत.; आणि ते माझ्याबरोबर पांढऱ्या वस्त्रात चालतील; कारण ते पात्र आहेत. जो विजय मिळवतो, तो पांढरा वस्त्र परिधान केलेला असेल; आणि मी त्याचे नाव जीवनाच्या पुस्तकातून खोडणार नाही., पण मी माझ्या पित्यासमोर आणि त्याच्या देवदूतांसमोर त्याचे नाव कबूल करीन. ज्याला कान आहेत तो ऐको की आत्मा मंडळ्यांना काय म्हणतो. (प्रकटीकरण ३:४-६)

जीवनाच्या पुस्तकातून नाव कधी पुसले जाते? अगदी चौकशीच्या निकालाच्या शेवटी! आपण सार्डिस आणि फिलाडेल्फियाच्या एकाच कालखंडाबद्दल बोलत आहोत याचा आणखी एक संकेत.

आणि आज सार्डिस कोण आहे? ते कोणत्या संप्रदायाचा संदर्भ देते? निश्चितच येशू ख्रिस्तावर विश्वास ठेवण्याचा दावा करणाऱ्या कोणत्याही संप्रदायामधील सर्व विश्वासू ख्रिश्चन. वचनात उल्लेख केलेले नाव त्याचे आहे: "मला तुझी कामे माहित आहेत, तुला जिवंत असे नाव आहे आणि तू मृत आहेस." आपण संप्रदायापेक्षा आध्यात्मिक परिस्थितीबद्दल बोलत आहोत. जो कोणी येशूच्या मुखातून आलेला शेवटचा संदेश स्वीकारतो तो वाचतो आणि जो तो नाकारतो तो वाचत नाही.

लावदिसियाबद्दल काय? पायनियर्सनी लावदिसियाला इतर अ‍ॅडव्हेंटिस्ट म्हणून ओळखले ज्यांनी शब्बाथ सत्य स्वीकारले नव्हते! त्यांनी नवीन प्रकाश स्वीकारला नाही! ते बायबलचा अभ्यास करण्याचा दावा करत होते पण त्यांना वाटायचे की ते आधीच श्रीमंत आहेत आणि त्यांना कशाचीही गरज नाही. येशू त्यांना त्याच्याकडून डोळ्यांचे अंजन विकत घेण्याचा सल्ला देतो जेणेकरून ते पाहू शकतील. हे निश्चितच देवाचे स्वतःचे लोक आहेत, जे पुन्हा एकदा फिलडेल्फियाच्या संदेशाद्वारे देव त्यांना देऊ इच्छित असलेल्या सर्व नवीन प्रकाशाला नकार देतात:

"जो पवित्र आहे, जो सत्य आहे, ज्याच्याकडे दाविदाची किल्ली आहे, जो उघडतो आणि कोणी बंद करत नाही; आणि जो बंद करतो आणि कोणी उघडत नाही तो हे म्हणतो" (प्रकटी ३:७).

मला दृष्टांतात दाखवण्यात आले होते आणि मी अजूनही मानतो की १८४४ मध्ये एक बंद दार होते. ज्यांनी पहिल्या आणि दुसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांचा प्रकाश पाहिला आणि तो प्रकाश नाकारला, ते सर्व अंधारात राहिले. आणि ज्यांनी तो स्वीकारला आणि स्वर्गातून संदेशाच्या घोषणेला उपस्थित राहिलेल्या पवित्र आत्म्याला प्राप्त केले आणि ज्यांनी नंतर त्यांच्या विश्वासाचा त्याग केला आणि त्यांच्या अनुभवाला भ्रम घोषित केले, त्यांनी देवाच्या आत्म्याला नाकारले आणि तो आता त्यांना विनंती करत नव्हता.

ज्यांना प्रकाश दिसला नाही त्यांना त्याच्या नाकारण्याचा दोष नव्हता. फक्त तो वर्ग होता ज्यांनी स्वर्गातील प्रकाशाचा तिरस्कार केला होता ज्यापर्यंत देवाचा आत्मा पोहोचू शकला नाही. आणि या वर्गात, मी म्हटल्याप्रमाणे, संदेश सादर करताना स्वीकारण्यास नकार देणारे आणि नंतर ज्यांनी आपला विश्वास सोडला अशा दोघांचाही समावेश होता. यांमध्ये देवभक्तीचे स्वरूप असू शकते आणि ते ख्रिस्ताचे अनुयायी असल्याचा दावा करू शकतात; परंतु देवाशी कोणताही जिवंत संबंध नसल्यामुळे ते सैतानाच्या भ्रमात अडकतील. दृष्टान्तात हे दोन वर्ग दर्शनास आणले आहेत - ज्यांनी ज्या प्रकाशाचे अनुसरण केले होते त्याला भ्रम घोषित केले आणि जगातील दुष्ट लोक, ज्यांनी प्रकाश नाकारला होता, त्यांना देवाने नाकारले होते. ज्यांनी प्रकाश पाहिला नव्हता आणि म्हणून तो नाकारल्याबद्दल दोषी नव्हते त्यांचा कोणताही संदर्भ येथे दिलेला नाही. {१ एसएम ६३.८–१०}

देवाच्या सिंहासनावरील प्रकाश नाकारू नये म्हणून आपण खूप काळजी घेतली पाहिजे. सार्डिसला किंवा लावदिकीयाला दिलेला संदेश स्वर्गातून येणाऱ्या प्रकाशाच्या किरणांना स्वीकारत नसलेल्यांना लागू होतो.

सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट चर्चमध्ये, सैतानाकडून येणारा नवीन प्रकाश नाकारणे सोपे आहे. एलेन जी. व्हाईट यांना देवाकडून चर्चमध्ये प्रवेश करणाऱ्या खोट्या शिकवणींविरुद्ध बरेच काही लिहिण्याचे आदेश होते. परंतु जसे आपण मध्ये पाहू. सिंहासन रेषा, हे सिद्धांत ओरियनमध्ये देखील चिन्हांकित आहेत. असा कोणी आहे का जो तयार होण्यासाठी आणि सर्व लपलेल्या पापांपासून दूर जाण्यासाठी आणि आपल्या विवेकाला लोरी गाणाऱ्या आणि आपल्याला शांत ठेवणाऱ्या खोट्या संदेशापासून, आपल्याला वाचवता येईल असा विश्वास ठेवून, तयार राहण्यासाठी आणि कबूल करण्यासाठी आणि त्यापासून दूर जाण्यासाठी इशारा संदेश ओळखू शकतो? in आपली पापे? असा कोणी आहे का जो त्याच्या लोकांच्या सर्व पापांना चिन्हांकित करणारा संदेश आणि पापी, फक्त स्वतःला कबूल करणाऱ्या लोकांच्या खोट्या गौरवाच्या संदेशातील फरक पाहू शकतो? सार्डिस आणि लाओडिशियन संदेशांचा संदर्भ काय आहे? तो निंदा आणि बदलासाठी सल्ला आहे की "शाब्बास, विश्वासू सेवक"? ओरियन संदेशाचा संदर्भ काय आहे? तो तुम्हाला कुठे घेऊन जातो?

या टप्प्यावर, मी काही दिवसांपूर्वी एका दूरच्या देशातील बांधवांकडून मिळालेले एक पत्र शेअर करू इच्छितो:

प्रिय बंधू स्कॉटराम,

तुमच्यावर आणि तुमच्या पत्नीवर सर्वशक्तिमान देवाचा आशीर्वाद असो. गेल्या बोलण्यापासून तुम्ही कसे आहात. तुमच्या शेवटच्या ईमेलला उत्तर देण्यास उशीर झाल्याबद्दल मी माफी मागतो. कृपया आमच्या उशिरा झालेल्या गोष्टींना माफ करा. पण तुम्हाला हे माहित असले पाहिजे की तुम्ही आणि तुमच्या पत्नी आमच्या विचारांपासून आणि प्रार्थनांपासून वाचले नाहीत. देवाने तुम्हाला प्रोत्साहन देण्यासाठी माझा वापर केला आहे हे जाणून मला खूप आनंद झाला. मी तुमचा ईमेल प्रिंट केला आणि माझ्या पतीसोबत शेअर करण्यासाठी घरी नेला, देवाने आम्हा सर्वांना त्याच्या अद्भुत आशीर्वादांचे प्राप्तकर्ते बनवले आहे याचा आम्हाला खूप आनंद झाला.

दुर्दैवाने, चर्चबद्दलच्या तुमच्या काही लेखनात तुम्ही ज्या समस्या नोंदवल्या आहेत त्या येथेही प्रकट होतात... ज्यावरून हे सिद्ध होते की आपल्या चर्चमध्ये खरोखरच एक जागतिक संसर्ग आहे. आपण ज्या गोष्टी करण्याचा प्रयत्न करत आहोत ती म्हणजे आपल्या बांधवांना आपण ज्या काळात राहतो त्या काळाची जाणीव करून देणे.

कारण आपण ... मध्ये वसलेले आहोत आणि जगातील अनेक बातम्या आणि मुद्दे आपल्यापर्यंत क्वचितच पोहोचतात ... काही अधार्मिक कारणास्तव आपल्याला असे वाटते की आपल्याकडे वेळ आहे. माझ्या भावा, येथील आपल्या चर्च अशा लोकांनी भरलेल्या आहेत ज्यांना मी "सुधारलेले" म्हणतो. प्रत्येकजण असा दावा करतो की पवित्र आत्म्याने त्यांना त्यांच्या चुका किंवा चुकांबद्दल दुरुस्त करण्यासाठी किंवा त्यांना दोषी ठरवण्यासाठी कोणाशी तरी बोलण्यासाठी मार्गदर्शन केले आहे. दुर्दैवाने, अशा लोकांच्या पद्धतींमुळे आपल्या अनेक सदस्यांना चर्चमधून बाहेर काढण्यात आले आहे. गप्पागोष्टी सर्वकालीन उच्चांकावर आहेत आणि खरा प्रेम सर्वकालीन नीचांकी पातळीवर आहे. चर्चमध्ये ढोंगीपणा मोठ्या प्रमाणात पसरला आहे, खरे सांगायचे तर ही एक हृदयद्रावक परिस्थिती आहे.

पवित्र आत्म्याच्या कार्याद्वारे तुम्हाला प्रकट झालेल्या गोष्टींमधून आम्हाला जे शिकायला मिळाले आहे ते आम्ही आमच्या बांधवांना सांगू शकू अशा मार्ग/संधी आम्ही आमच्या देवाकडून आस्थेने शोधत होतो. ज्या गोष्टी आम्ही शिकलो आहोत आणि ज्यांनी माझ्या पतीला आणि मला प्रार्थनेत आणि पुनर्संचयनात गुडघे टेकायला भाग पाडले आहे. तुम्ही ज्या गोष्टी सामायिक केल्या आहेत त्या अभ्यासल्यामुळे आम्हाला मिळालेल्या अनुभवाने आम्हाला पुनरुज्जीवित केले आहे आणि पवित्र जीवन जगण्यासाठी जाणीवपूर्वक काम करण्यास प्रवृत्त केले आहे. तरीही, आम्ही विश्वासाची चांगली लढाई लढत राहू, आम्ही मार्गावर राहू, आम्ही थकून जाऊ पण खचणार नाही. आम्ही शेवटपर्यंत धीर धरू. आम्ही आमच्या बांधवांना प्रार्थनेत उंचावत राहू.

प्रिय भाऊ, तुला शांती असो; तुझ्या कुटुंबाला शांती असो. शेवटपर्यंत स्थिर राहा. जोपर्यंत आम्ही पुन्हा लिहित नाही.

तुम्हाला आणि तुमच्या पत्नीला प्रेम आणि प्रार्थना.

यासारख्या साक्ष्या स्पष्टपणे दर्शवितात की ओरियन संदेश कुठे घेऊन जातो: पश्चात्ताप आणि बदलाकडे, चांगल्या आध्यात्मिक जीवनाकडे आणि आपल्या तारणहाराशी अधिक घनिष्ठ नातेसंबंधाकडे. हा संदेश बुशेलखाली ठेवायचा आहे का?

बरेच लोक - विशेषतः एसडीए रिफॉर्म मूव्हमेंट चर्चचे सदस्य - संदेशाला ज्योतिषशास्त्राशी गोंधळात टाकतात. हे तीन तथ्यांच्या कमकुवत समजुतीमुळे येते:

1. ओरियन राशीचा भाग नाही आणि त्याचा ज्योतिषशास्त्राशी काहीही संबंध नाही.
2. सैतान हा देवाचा महान अनुकरण करणारा आहे. येशूकडे जे काही आहे ते त्याला हवे आहे.
   

   येशूकडे त्याचे पवित्र स्वरूप आहे.	सैतानाकडे सूर्यपूजेचे एक बनावट रूप आहे.
   येशूचा पवित्र विश्रांतीचा दिवस, शब्बाथ आहे	सैतानाला रविवार, एक बनावट विश्रांतीचा दिवस आहे.
   येशूच्या १० पवित्र आज्ञा आहेत	सैतानाकडे १० बनावट आज्ञा आहेत, मानवी हक्क

   येशूकडे त्याचे पवित्र स्वरूप आहे.

   सैतानाकडे सूर्यपूजेचे एक बनावट रूप आहे.

   येशूचा पवित्र विश्रांतीचा दिवस, शब्बाथ आहे

   सैतानाला रविवार, एक बनावट विश्रांतीचा दिवस आहे.

   येशूच्या १० पवित्र आज्ञा आहेत

   सैतानाकडे १० बनावट आज्ञा आहेत, मानवी हक्क

   यादी अशीच पुढे जाऊ शकते...पण मुद्द्याकडे वळायचे तर:

   येशूकडे बायबलमधील संख्यांवर आधारित एक पवित्र सूत्र आहे, जे मृतांच्या न्यायाचा कालावधी (७ × २४) घोषित करते, जे २०१२ ला जिवंतांच्या न्यायाची सुरुवात म्हणून आणि पुढे येशूच्या शाश्वत राज्याच्या वर्षाकडे घेऊन जाते.	सैतानाकडे अंकशास्त्रावर आधारित एक बनावट सूत्र आहे, जे प्रकटीकरण १३ मधील दोन प्राण्यांच्या मिलनाची घोषणा करून त्याचे राज्य सुरू करते: १८ × १३, जे २०१० ला "नेपच्यून" च्या राज्याची घोषणा म्हणून घेऊन जाते (पहा शौलाचे वर्ष).
   उत्पत्ति १:१४ वर आधारित येशूकडे त्याच्या लोकांसाठी एक शेवटचा पवित्र संदेश आहे “आणि देव म्हणाला, दिवस आणि रात्र वेगळे करण्यासाठी आकाशाच्या अंतराळात ज्योति होवोत; आणि ते चिन्हे आणि ऋतूंसाठी असू द्या, आणि दिवस आणि वर्षे." जे त्याच्या दुसऱ्या आगमनाची घोषणा करते: ओरियन संदेश आणि सावल्यांचा संदेश.	ज्योतिषशास्त्रावर आधारित सैतानाकडे त्याच्या लोकांसाठी शेवटचा खोटा संदेश आहे, २०१२ मध्ये राशीचे संरेखन, खोट्या दुसऱ्या आगमनाची घोषणा करत आहे: कुंभ राशीचे युग.

   येशूकडे बायबलमधील संख्यांवर आधारित एक पवित्र सूत्र आहे, जे मृतांच्या न्यायाचा कालावधी जाहीर करते (७ * २४), जे २०१२ ला जिवंतांच्या न्यायाची सुरुवात म्हणून आणि पुढे येशूच्या शाश्वत राज्याच्या वर्षाकडे घेऊन जाते.

   सैतानाकडे अंकशास्त्रावर आधारित एक बनावट सूत्र आहे, जे प्रकटीकरण १३ मधील दोन प्राण्यांच्या मिलनाची घोषणा करते आणि त्याचे राज्य सुरू करते: १८ * १३, जे २०१० ला "नेपच्यून" च्या राज्याची घोषणा म्हणून घेऊन जाते (पहा). शौलाचे वर्ष).

   उत्पत्ति १:१४ वर आधारित येशूकडे त्याच्या लोकांसाठी शेवटचा पवित्र संदेश आहे “आणि देव म्हणाला, दिवस आणि रात्र वेगळे करण्यासाठी आकाशाच्या अंतराळात ज्योति असू दे; आणि ते चिन्हे आणि ऋतूंसाठी असू द्या, आणि दिवस आणि वर्षे." जे त्याच्या दुसऱ्या आगमनाची घोषणा करते: ओरियन संदेश आणि सावल्यांचा संदेश.

   ज्योतिषशास्त्रावर आधारित सैतानाकडे त्याच्या लोकांसाठी शेवटचा खोटा संदेश आहे, २०१२ मध्ये राशीचे संरेखन, खोट्या दुसऱ्या आगमनाची घोषणा करत आहे: कुंभ राशीचे युग.

3. एलेन जी. व्हाईटने ओरियनबद्दल बोलले, बायबल ओरियनबद्दल बोलते आणि प्राचीन यहुदी लोक नक्षत्रांचे काळजीपूर्वक निरीक्षण करत होते. हे ज्योतिषशास्त्र आहे की खगोलशास्त्र? एलेन जी. व्हाईट आता ज्योतिषी आहे का? आणि... येशूचा तारा पाहणाऱ्या पूर्वेकडील ज्ञानी लोकांबद्दल काय? ते देखील ज्योतिषी होते, देवाला घृणास्पद होते? की हे दुसऱ्या आगमनाचे एक रूप आहे? हो, आपल्याला एलेन जी. व्हाईटकडून माहित आहे की बेथलेहेमचा तारा देवदूतांचा ढग होता. तथापि, हे अजूनही दुसऱ्या आगमनाचे एक रूप आहे, जेव्हा येशू स्वर्गातील सर्व देवदूतांसह देवदूतांनी बनलेल्या ढगात येईल. आणि अभ्यासानुसार ओरियन म्हणजे काय? ओरियनचे सात तारे सर्व संदेशवाहक आहेत: देवत्वाचे तीन व्यक्ती आणि चार जिवंत प्राणी, पुन्हा देवदूत किंवा सेराफिम. जो कोणी हे ज्योतिषशास्त्राशी गोंधळात टाकतो त्याला ज्योतिष म्हणजे काय हे माहित नाही.

अशा प्रकारची टीका बहुतेक अशा लोकांकडून केली जाते ज्यांना खरोखरच गूढ पद्धतींबद्दल फारसे ज्ञान नाही आणि ज्यांना देवाच्या निर्मितीची सखोल समज नाही. बायबल स्पष्टपणे "निसर्गाचे पुस्तक", ज्यामध्ये आकाश आणि आकाशातील तारे यांचा समावेश आहे, देवाच्या लोकांसाठी महत्त्वाचे धडे देणारे म्हणून उल्लेख करते आणि भविष्यवाणीचा आत्मा देखील असेच म्हणतो:

त्याच्या एकाकी घरात, जॉन निसर्गाच्या पुस्तकात आणि प्रेरणेच्या पानांमध्ये नोंदवलेल्या दैवी शक्तीच्या प्रकटीकरणांचा पूर्वीपेक्षा जास्त बारकाईने अभ्यास करू शकला. निर्मितीच्या कार्यावर मनन करणे आणि दैवी शिल्पकाराची पूजा करणे त्याच्यासाठी आनंददायी होते. पूर्वीच्या काळात त्याचे डोळे जंगलांनी व्यापलेल्या टेकड्या, हिरव्या दऱ्या आणि फलदायी मैदाने पाहून आशीर्वादित झाले होते; आणि निसर्गाच्या सौंदर्यात निर्माणकर्त्याचे ज्ञान आणि कौशल्य शोधणे त्याला नेहमीच आनंददायी वाटत असे. आता त्याच्याभोवती अशा दृश्ये होती जी अनेकांना उदास आणि निरर्थक वाटतील; परंतु जॉनला ते वेगळे होते. जरी त्याचा परिसर उजाड आणि ओसाड असला तरी, त्याच्या वर वाकलेले निळे आकाश त्याच्या प्रिय जेरुसलेमवरील आकाशाइतकेच तेजस्वी आणि सुंदर होते. जंगली, खडकाळ खडकांमध्ये, खोल समुद्रातील रहस्यांमध्ये, आकाशाच्या तेजात, त्याने महत्त्वाचे धडे वाचले. सर्वांनी देवाच्या सामर्थ्याचा आणि गौरवाचा संदेश वाहिला. {एए 571.2}

देवाच्या हस्तकलेतील त्याची वाणी.--आपण जिकडे वळलो तिकडे आपल्याला देवाचा आवाज ऐकू येतो आणि त्याची हस्तकला दिसते. खोल टोनच्या मेघगर्जना आणि जुन्या समुद्राच्या अखंड गर्जनेच्या गंभीर आवाजापासून, जंगलांना सुरांनी भरणाऱ्या आनंदी गाण्यांपर्यंत, निसर्गाचे दहा हजार आवाज त्याची स्तुती करतात. पृथ्वी आणि समुद्रात आणि आकाशत्यांच्या अद्भुत रंगछटा आणि रंगांसह, भव्य विरोधाभासात भिन्न किंवा सुसंवादात मिसळलेले, आपण त्याचे वैभव पाहतो. चिरंतन टेकड्या त्याच्या सामर्थ्याचे वर्णन करतात. सूर्यप्रकाशात त्यांचे हिरवे झेंडे फडकवणारी झाडे आणि त्यांच्या नाजूक सौंदर्यात फुले, त्यांच्या निर्माणकर्त्याकडे निर्देश करतात. तपकिरी पृथ्वीवर गालिचा घालणारी जिवंत हिरवळ देवाच्या त्याच्या सर्वात नम्र प्राण्यांची काळजी सांगते. समुद्राच्या गुहा आणि पृथ्वीच्या खोलीतून त्याचे खजिना प्रकट होतात. ज्याने समुद्रात मोती आणि खडकांमध्ये नीलम आणि क्रायसोलाइट ठेवले तो सुंदरतेचा प्रेमी आहे. आकाशात उगवणारा सूर्य त्याच्या निर्मितीचे प्रतिनिधी आहे जो त्याने बनवलेल्या सर्व गोष्टींचे जीवन आणि प्रकाश आहे. पृथ्वीला सजवणारे आणि आकाशाला प्रकाशित करणारे सर्व तेज आणि सौंदर्य देवाबद्दल बोलतात. {GC 53.1}

जर आपण ऐकले तर देवाच्या निर्मितीतील कलाकृती आपल्याला आज्ञाधारकता आणि विश्वासाचे मौल्यवान धडे शिकवतील. अवकाशातून त्यांच्या मार्गरहित मार्गावर चालणाऱ्या ताऱ्यांपासून ते युगानुयुगे त्यांच्या नियुक्त मार्गाचे अनुसरण करणाऱ्या, अगदी सूक्ष्म अणूपर्यंत, निसर्गातील गोष्टी निर्माणकर्त्याच्या इच्छेचे पालन करतात. आणि देव प्रत्येक गोष्टीची काळजी घेतो आणि त्याने निर्माण केलेल्या प्रत्येक गोष्टीचे पालनपोषण करतो. जो अगणित जगांना अफाटतेने सांभाळतो, त्याच वेळी त्या लहान तपकिरी चिमणीच्या गरजांची काळजी घेतो जी निर्भयपणे त्याचे नम्र गाणे गाते. {सीई 54.4}

परंतु त्यांच्या नियुक्त मार्गाच्या विशाल वर्तुळातील ताऱ्यांप्रमाणे, देवाच्या उद्देशांना घाई किंवा विलंब होत नाही. मोठ्या अंधाराच्या आणि धुराच्या भट्टीच्या प्रतीकांद्वारे, देवाने अब्राहामाला इजिप्तमधील इस्राएलच्या गुलामगिरीचे प्रकटीकरण दिले होते आणि त्यांच्या वास्तव्याचा काळ चारशे वर्षांचा असावा असे घोषित केले होते. “नंतर,” तो म्हणाला, “ते मोठ्या धनाने बाहेर येतील.” उत्पत्ति १५:१४. त्या वचनाविरुद्ध, फारोच्या गर्विष्ठ साम्राज्याची सर्व शक्ती व्यर्थ लढली. दैवी वचनात नेमलेल्या “त्याच दिवशी”, “असे झाले की, परमेश्वराचे सर्व सैन्य मिसर देशातून निघून गेले.” निर्गम १२:४१. म्हणून स्वर्गाच्या सभेत ख्रिस्ताच्या आगमनाची वेळ निश्चित झाली होती. जेव्हा वेळेचे उत्तम घड्याळ त्या वेळेकडे लक्ष वेधले, येशूचा जन्म बेथलेहेममध्ये झाला. {डीए 32.1}

आमचे पायोनियर उरिया स्मिथ, ज्यांना एलेन जी. व्हाईटच्या पुस्तकांमध्ये खूप आदराने पाहिले गेले होते, ते देखील तारे पाहण्याबद्दल आणि जॉनने शेवटच्या काळातील घटनांच्या प्रक्रिया कुठे पाहिल्या याबद्दल लिहितात:

"आणि स्वर्गात एक मोठे चमत्कार दिसले: सूर्याने वेषभूषा केलेली एक स्त्री; तिच्या पायाखाली चंद्र होता आणि तिच्या डोक्यावर बारा ताऱ्यांचा मुकुट होता:" (प्रकटीकरण १२:१)

"स्वर्गात" म्हणजे प्रेषित [योहान] ने ही घटना जिथे पाहिली त्या जागेचा संदर्भ. आपण असे गृहीत धरू नये की येथे योहानाने दाखवलेले दृश्य स्वर्गात घडले जिथे देव राहतो, कारण हे पृथ्वीवर घडत आहे. संदेष्ट्याच्या डोळ्यांनी पाहिलेला हा दृष्टान्त सूर्य, चंद्र आणि ताऱ्यांनी व्यापलेल्या प्रदेशात घडला, ज्याला आपण आकाश म्हणतो. {डॅनियल आणि प्रकटीकरण - उरिया स्मिथ (१९४४), पृष्ठ २२०}

सारांश:

आपल्याला कळले आहे की एलेन जी. व्हाईट तिच्या काळात येशूच्या आगमनाची वाट पाहत होती, परंतु १८८८ मध्ये, सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट चर्चमध्ये अधोगतीची प्रक्रिया सुरू झाली कारण त्यांनी जोन्स आणि वॅगनरच्या संदेशाचा दुसरा भाग नाकारला, जो देवाच्या आज्ञांचे पालन करण्याबद्दल होता, जो "विश्वासाने न्याय" ही देणगी स्वीकारण्याचा अपरिहार्य परिणाम आहे. "पण अरे मूर्ख माणसा, कृतींशिवाय विश्वास मृत आहे हे तुला कळेल का?" (याकोब २:२०)

म्हणूनच, सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट चर्च थेट स्वर्गात प्रवेश करण्याच्या आपल्या ध्येयात अपयशी ठरले. एलेन जी. व्हाईट यांनी आम्हाला स्पष्ट शब्दात सांगितले की चर्चला पुन्हा इस्रायली लोकांप्रमाणे "४०" वर्षे अरण्यात भटकावे लागले. आता आपण १६६ वर्षे चाललेल्या या दीर्घ भटकंतीच्या शेवटी आहोत. यहोशवाच्या नेतृत्वाखालील इस्रायली लोकांप्रमाणे, आपल्याला पुन्हा स्वतःची सुंता करावी लागेल आणि आपल्या जेरिकोच्या, म्हणजेच "मोठी बाबेल" च्या अंतिम विजयासाठी स्वतःला तयार करावे लागेल. ख्रिस्तासारखे चारित्र्य मिळविण्यासाठी आपल्याला चर्चमध्ये आणि आपल्या जीवनात सर्व जगिकतेशी लढावे लागेल जे स्वर्गात जाण्याचे आपले एकमेव तिकीट आहे.

आम्हाला समजते की चर्चमध्ये खोटे सिद्धांत स्थापित केले गेले आहेत, परंतु या खोट्या सिद्धांतांमध्ये काय आहे आणि चर्चमध्ये सर्व वाईटाचे मूळ कुठे आहे हे उघड करण्यासाठी आम्हाला ओरियनमधील देवाच्या घड्याळाचा आणखी एक अभ्यास करण्याची आवश्यकता आहे. हे पुढील लेख मालिकेत उघड केले जाईल ज्याचे शीर्षक आहे सिंहासन रेषा.

आणि आता, आपल्याला हे देखील समजते की येशू जेव्हा यहोशवासमोर स्वतःला सादर करतो तेव्हा त्याच्या हातात तलवार का असते. तलवार नेहमीच देवाचे वचन, बायबलचे प्रतिनिधित्व करते. येशू त्याच्या बलिदानानंतर आणि त्याने त्याची स्वर्गीय सेवा सुरू केल्यानंतर येणाऱ्या सर्व भावी पिढ्यांना त्याच्या प्रकटीकरणातील सात-मालिकांच्या (चर्च, सील, कर्णे) समजून घेण्याची विशेष गुरुकिल्ली देऊ इच्छित होता. ही गुरुकिल्ली म्हणजे जेरीकोवरील विजय जो आपल्याला सांगतो की स्वर्गातील तपास न्यायाच्या दिवशी (सातव्या दिवशी) सात-मालिकांची पुनरावृत्ती होते.

प्रकटीकरणाच्या पहिल्या अध्यायात येशूने उजव्या हातात धरलेली दुसरी चावी म्हणजे "मृगशीर्षाचे सात तारे". हे तारे आपल्याला सांगतात की वेळ संपत चालली आहे. सर्व प्रकटीकरण दिले गेले जेणेकरून आपण इतिहासातील सर्वात मोठ्या घटनेसाठी तयार होऊ शकू: ख्रिस्ताचे दुसरे आगमन. म्हणून, मी हा लेख प्रकटीकरण अभ्यासक्रमाच्या धड्याच्या शेवटी असलेल्या शब्दांनी संपवू इच्छितो जेरिको आणि ओरियन घड्याळाच्या मॉडेलच्या प्रकाशात सात शिक्क्यांच्या शास्त्रीय आणि नवीन अर्थ लावण्यासाठी आम्ही वापरला होता:

माझा निर्णय: मला विश्वास आहे की येशू लवकरच मला घरी आणण्यासाठी आणि मला अनंतकाळचे जीवन देण्यासाठी पुन्हा येईल.
म्हणून, मी देवाच्या कृपेने, दररोज बायबलचा अभ्यास करण्याचा, त्याच्या सर्व सिद्धांतांचा आदर करण्याचा आणि येशूला शांतीने स्वीकारण्यासाठी स्वतःला तयार करण्याचा निर्णय घेतो. जसे...

*अंत जवळ आला आहे*

च्या परिशिष्ट इतिहासाची पुनरावृत्ती, भाग २

रे डिकिन्सन यांनी लिहिलेले
प्रकाशित: बुधवार, २४ ऑगस्ट २०१६

वर चर्चा केल्याप्रमाणे, सीलची पुनरावृत्ती जेरिकोच्या मॉडेलवर आधारित आहे, जिथे पहिल्या सहा दिवसांत त्यांनी शहराभोवती फक्त एकच फेरा मारला, परंतु सातव्या दिवशी त्यांनी शहराभोवती सात फेरे मारले. महत्त्वाचा मुद्दा असा आहे की पहिले सहा सील वेगवेगळ्या दिवशी चालत होते, ज्यामध्ये विश्रांती होती. तथापि, पुनरावृत्ती केलेले सील एकाच दिवशी सात फेऱ्या मारत होते, ज्यामध्ये विश्रांती नव्हती. दुसऱ्या शब्दांत, आपण काही पुनरावृत्ती केलेले सील एकमेकांवर ओव्हरलॅप होतात हे कायदेशीररित्या समजू शकतो, परंतु शास्त्रीय सीलसाठी हे अर्थपूर्ण ठरणार नाही. पुढील सुरू होण्यापूर्वी प्रत्येक शास्त्रीय सीलचा शेवट झाला पाहिजे!

अशाप्रकारे, सहाव्या शास्त्रीय शिक्कापूर्वी पुनरावृत्ती होणारे शिक्के (म्हणजे सातव्या दिवशीचे कूच) सुरू होणे शक्य नाही. पूर्णपणे पूर्ण झाले! तपास निकालाच्या वेळी सीलची पुनरावृत्ती झाली, जी सुरू झाली ऑक्टोबर 22, 1844 म्हणून सहावा शास्त्रीय शिक्का त्या तारखेपूर्वी पूर्णपणे पूर्ण झाला असावा! (सहाव्या शिक्क्याची पुनरावृत्ती करण्याबद्दल अधिक माहितीसाठी, कृपया पहा शेवटच्या चिन्हांना जोड आणि स्लाईड्स १०१-११४ ओरियन प्रेझेंटेशन.)

दुसरीकडे, अॅडव्हेंटिस्ट चर्च शिकवते की सहावा शिक्का दुसऱ्या आगमनापर्यंत लांबला आहे. अशाप्रकारे, पहिल्या चार शिक्क्यांमधील घोडेस्वारांच्या क्रमाने दाखवल्याप्रमाणे त्याच्या आध्यात्मिक स्थितीत कधीही घट झाली होती हे ते नाकारतात.

पण १७० वर्षे न्यायालयीन खटला चालणे हे थोडे विचित्र नाही का? सामान्यतः एखाद्या गुन्ह्याच्या प्रकरणात, गुन्हेगारी कृती अनेक वर्षे चालू असली तरी, एकदा तपास सुरू झाला की, ती सहसा तुलनेने कमी असते - गुंतागुंतीच्या प्रकरणांमध्ये काही आठवडे किंवा महिनेच! पापाचा न्याय वेगळा नसावा. न्यायासाठी १७० वर्षे लागणे आवश्यक नव्हते! हा प्रश्न उपस्थित होतो, काय चूक झाली?

आणि हा एक महत्त्वाचा प्रश्न आहे! जर तुम्ही तुमच्या सामान्य अ‍ॅडव्हेंटिस्टला विचारले तर ते तुम्हाला सांगतील की काहीही चुकीचे नाही. सहावा शिक्का १७५५ मध्ये लिस्बन भूकंपाने सुरू झाला आणि दुष्टांनी निर्जीवांना ओरडून सांगितला. “पर्वत आणि खडक, आमच्यावर पडा आणि सिंहासनावर बसलेल्याच्या चेहऱ्यापासून आणि कोकऱ्याच्या क्रोधापासून आम्हाला लपवा,"ते त्याला ढगावर परतताना पाहतात आणि शेवटच्या सात पीडा सुरू होतात आणि सात शेवटच्या दिवसांत प्रगती करतात.

हे मत सुरुवातीच्या अ‍ॅडव्हेंटिस्टांना कदाचित अर्थपूर्ण वाटले असेल, परंतु वेळेचा घटक हा एक प्रश्न उपस्थित करतो. एक भाऊ अ‍ॅडव्हेंटिस्ट चर्चमध्ये वाढला होता आणि तो नेहमी मनात विचार करत असे की त्याच्या किंवा त्याच्या पालकांच्या किंवा आजी-आजोबांच्या जन्माच्या खूप आधी मोठ्या चिन्हे का पूर्ण कराव्या लागतात! याचा विचार करा:

मोठा भूकंप: १७५५
सूर्य गडद होतो: १७८०
चंद्र रक्तासारखा होतो: १७८०
तारे पृथ्वीवर पडले: १८३३

मग १८० वर्षांहून अधिक काळ शांततेनंतर (पहिल्या चिन्हे पूर्ण झालेल्या कालावधीच्या दुप्पटपेक्षा जास्त), पुढील पद्य शेवटच्या सात दिवसांत स्वर्ग शेवटी निघून जाईल आणि पर्वत आणि बेटे हलतील तेव्हा ते पूर्ण होईल. उर्वरित चिन्हे आणि नंतर विजेच्या वेगाने पूर्ण होणाऱ्या सर्व पीडांचा उल्लेख करणे सोडून द्या! या विसंगतीवर विचार करत असताना, त्याने विचार केला, “सहाव्या शिक्क्याच्या या भव्य चिन्हांसाठी अधिक अर्थपूर्ण ठरणार नाही का? शेवटी सर्व एकत्र पूर्ण होतील का?!” संपूर्ण इतिहासाचा कळस आणि शिखर घटना - दुसरे आगमन - येशूने मत्तय २४:२९ मध्ये म्हटल्याप्रमाणे "तात्काळ" आधी न होता, दूरच्या पिढीत चिन्हांनी आधीच घडेल असा अर्थ नव्हता! जर तुम्हाला तुमच्या मनातही असाच प्रश्न पडला असेल, तर विचार करा की मनुष्याच्या पुत्राच्या चिन्हापूर्वी "तात्काळ" योग्यरित्या मानल्या जाणाऱ्या काळात त्या घटनांची पुनरावृत्ती झाली पाहिजे! (योगायोगाने, ही अशी टीका आहे जी अ‍ॅडव्हेंटिझम सोडून गेलेले बरेच लोक त्याच्या विरोधात करतात!)

दोन मॉडेल

जर आपल्याला या गोष्टींमध्ये सुसंवाद साधायचा असेल, तर आपल्याला प्रथम काय चूक झाली या प्रश्नाचे उत्तर द्यावे लागेल! उत्तर स्पष्ट आहे, अर्थातच, परंतु त्याचे संपूर्ण परिणाम आपल्याला आतापर्यंत समजलेले नाहीत. १८८८ मध्ये, प्रकटीकरण १८ मध्ये वर्णन केल्याप्रमाणे चौथा देवदूत अॅडव्हेंटिस्ट चर्चला भेट देऊन त्यांना नंतरच्या पावसाची चव चाखवला. पण काही थेंब पडण्यापूर्वीच, त्यांनी त्यांच्या गर्विष्ठ छत्र्या बाहेर काढल्या आणि त्यांना त्यातून काहीही मिळाले नाही! तेच चूक झाली! त्यांनी पवित्र आत्म्याला नाकारले! ज्यांना प्रकाश नको होता त्यांना आत्मा प्रकाश देत राहू शकेल का? लक्षात घ्या की बहुतेक नेतृत्वाने प्रकाश नाकारला. प्राचीन इस्राएलप्रमाणेच, नेतृत्वाने तारणहाराला नाकारले आणि यामुळे प्रभूने राष्ट्राला त्याचे निवडलेले लोक म्हणून नाकारले. आपण त्या शरीराबद्दल बोलत आहोत ज्याला प्रभू त्याच्या प्रकाशाच्या खजिन्याची जबाबदारी सोपवतो.

पण आपण याचा तार्किकदृष्ट्या क्षणभर विचार करूया. जर त्यांनी १८८८ मध्ये प्रकाश स्वीकारला असता तर काय झाले असते? मग चौथ्या देवदूताचा पूर्ण प्रकाश त्यांना मिळेपर्यंत नंतरचा पाऊस तीव्रतेने वाढला असता आणि आपण पाहिल्याप्रमाणे १८९० पर्यंत प्रभु खरोखरच आला असता. एचएसएल१८४४ नंतर कोणत्याही वेळेच्या संदेशाची किंवा संपूर्ण वर्षभर पीडांची गरज नाही. त्यातून कोणताही धर्मत्यागी संघ बाहेर पडला नसता आणि एलेन जी. व्हाईटचे बरेचसे दृष्टान्त अक्षरशः पूर्ण झाले असते. त्यामुळे न्यायाचा काळ केवळ एक चतुर्थांश इतका कमी झाला असता! परिस्थिती अशीच असती. IF नेत्यांनी सुरुवातीच्या पायनियरांना जपलेले ख्रिस्तावरील प्रेम कायम ठेवले होते. त्याऐवजी, सीलच्या चार घोडेस्वारांसारखे अधोगती झाली.

तर तुम्ही पाहता, सील पुनरावृत्ती करायची गरज नव्हती! आपण जेरिकोचा आदर्श वापरतो, पण त्या विजयात लोकांना कोणी नेतृत्व केले? तो मोशे नाही तर यहोशवा होता! जर लोकांनी देवाला वचन दिलेल्या देशात आणण्याचा प्रयत्न करताना त्यांच्या अविश्वासाने चिथावले नसते, मोशे आणि यहोशवाने नाही तर त्यांना आत नेले असते. आणि त्यांना आत कसे आणायचे यासाठी देवाने मोशेला कोणता आदर्श दिला होता?

मी माझे भय तुझ्यापुढे पाठवीन, आणि ज्या ज्या लोकांकडे तू जाशील त्यांचा मी नाश करीन आणि तुझ्या सर्व शत्रूंना तुझ्याकडे पाठ फिरवायला लावीन. आणि मी तुझ्यापुढे गांधील मासे पाठवीन. तो हिव्वी, कनानी आणि हित्ती लोकांना तुमच्यासमोरून घालवून देईल. (निर्गम २३:२७-२८)

ही देवाची पहिली योजना होती! पुनरावृत्तीची गरज नाही. फक्त हॉर्नेटचे अनुसरण करा आणि आत जा! तरीही, त्यांच्या अविश्वासामुळे, देवाने यहोशवाला जेरीकोसाठी एक सुधारित योजना दिली ज्यामध्ये पुनरावृत्तीचा समावेश होता. याचा अर्थ स्पष्ट आहे: जेरीकोचे मॉडेल फक्त तेव्हाच लागू होईल जेव्हा लोक प्राचीन इस्राएलप्रमाणेच अविश्वासाचे अनुसरण करतील, परंतु जर त्यांनी भूतकाळातून शिकले आणि प्रभूला सहकार्य केले, त्याच्या मार्गदर्शनाचे अनुसरण केले, तर साधे "हॉर्नेट मॉडेल" लागू होईल: सात शिक्के अनुसरण करा आणि वर जा! एलेन जी. व्हाईट यांनी याबद्दल काय लिहिले ते विचारात घ्या:

इस्राएलने चाळीस वर्षे अरण्यात भटकावे अशी देवाची इच्छा नव्हती; तो त्यांना थेट कनान देशात घेऊन जाऊ इच्छित होता. आणि त्यांना तेथे एक पवित्र, आनंदी लोक म्हणून स्थापित करा. पण "अविश्वासामुळे ते आत जाऊ शकले नाहीत." इब्री लोकांस ३:१९. त्यांच्या माघारी आणि धर्मत्यागामुळे ते वाळवंटात नाश पावले, आणि इतरांना वचन दिलेल्या देशात प्रवेश करण्यासाठी उठवले गेले. त्याचप्रमाणे, ख्रिस्ताचे आगमन व्हावे अशी देवाची इच्छा नव्हती इतका उशीर झाला आणि त्याचे लोक राहिले पाहिजेत इतकी वर्षे पाप आणि दुःखाच्या या जगात. परंतु अविश्वासाने त्यांना देवापासून वेगळे केले. त्याने त्यांना नेमलेले काम करण्यास त्यांनी नकार दिल्याने [एक्सएनयूएमएक्समध्ये], इतरांना वर उचलले गेले [एक्सएनयूएमएक्समध्ये] संदेश घोषित करणे [चौथ्या देवदूताचे]. जगाच्या दयेने, येशू त्याचे येणे लांबवतो, जेणेकरून पापी लोक ऐकण्याची संधी देवाचा क्रोध ओतण्यापूर्वी त्याच्यामध्ये आश्रय घ्या आणि इशारा ऐका. {जीसी ४१८.१}

आता आपल्याला दोन्ही मॉडेल्स समजल्या आहेत, तेव्हा आपल्याला सहावा शिक्का कसा पूर्ण झाला हे समजून घेणे आवश्यक आहे, कारण वर म्हटल्याप्रमाणे, तो २२ ऑक्टोबर १८४४ पूर्वी पूर्णपणे पूर्ण झाला असावा!

वेळ: प्रेमाची परीक्षा

१२० वर्षांहून अधिक काळ, अॅडव्हेंटिस्ट चर्च सहाव्या शिक्क्याबाबत गोंधळात अडकले आहे. एलेन जी. व्हाईट यांनी पायनियरांनी पूर्ण झालेल्या चिन्हे म्हणून ओळखलेल्या गोष्टींची पुष्टी केली, परंतु तिने उर्वरित चिन्हे कधीही लागू केली नाहीत. याचा अर्थ असा आहे का की ते तिच्या काळातील घटनांना लागू होत नव्हते? किंवा असे असू शकते की, प्रत्यक्षात त्यांची एक स्पष्ट पूर्तता होती जी पीडांच्या अपेक्षित नाट्यमय घटनांसोबत घडेल या समजुतीमुळे लक्षात आली नाही?

तर, परत जाऊन काय गहाळ आहे ते पाहूया. आम्ही लेखात चांगल्या प्रकारे समजलेल्या चिन्हांबद्दल लिहिले आहे, अंताची चिन्हे, १३ नोव्हेंबर १८३३ रोजी झालेल्या उल्कावर्षावाच्या "पडणाऱ्या तार्‍यांनी" समाप्त. तथापि, उल्कावर्षावाचे चिन्ह पूर्णपणे समजलेले नाही. येथे संपूर्ण मजकूर आहे:

आणि आकाशातील तारे पृथ्वीवर पडले, जसे अंजिराचे झाड तिला फेकते अकाली अंजीर [स्ट्राँग्स जी३६५३: “एक कच्चे (हंगाम नसल्यामुळे) अंजीर”], जेव्हा ती जोरदार वाऱ्याने हादरते. (प्रकटीकरण 6: 13)

आपण अनेकदा अंजिराच्या झाडाचा उल्लेख अॅडव्हेंटिस्ट लोक म्हणून केला आहे, कारण बायबलमध्ये ते इस्राएलचे, देवाच्या निवडलेल्या लोकांचे प्रतिनिधित्व म्हणून उभे होते. तथापि, कोणत्याही प्रकारच्या अॅडव्हेंटिस्टांचे प्रतिनिधित्व करणे खूप लवकर होते, परंतु त्याऐवजी त्या वेळी देवाच्या निवडलेल्या लोकांचे प्रतिनिधित्व केले: सर्व प्रकारच्या ख्रिश्चनांचे! प्रकटीकरणातील सात चर्चपैकी कोणते त्यांचे सर्वोत्तम प्रतिनिधित्व करतील याची पर्वा न करता, ते त्याची मुले होते - अगदी जिवंत पण मृत सार्डिस आणि कोमट लावदिकीया देखील - आणि त्याने त्यांना पश्चात्तापाकडे आणण्यासाठी त्याचा निषेधाचा शब्द दिला. यहुद्यांनी ख्रिस्ताला नाकारले असल्याने, पुढील युगांमध्ये अंजिराच्या झाडाद्वारे त्याचे शिष्य प्रतिनिधित्व केले गेले.

अशाप्रकारे, उल्कावर्षावाचे चिन्ह देवाच्या लोकांपासून दूर पडणाऱ्या "ताऱ्यांचे" प्रतिनिधित्व करत होते. परंतु लक्षात घ्या की ते "अकाली" अंजीर आहेत. ते अंजीरांना सूचित करते जे कच्चे आहेत कारण ते हंगामी नाहीत. अंजीरच्या झाडांना अंजीरचे दोन पीक येतात, त्यापैकी एक लवकर वाढते आणि जर परिस्थिती त्यांना पिकण्यासाठी योग्य नसेल तर ते लहान आणि हिरवे राहतात आणि जोरदार वाऱ्याने झाडावरून सहजपणे पडतात. येथे मुख्य मुद्दा असा आहे की ते सामान्य अंजीर हंगामाबाहेर आहेत, जणू काही त्यांना अंजीर कधी पिकले पाहिजेत हे कळले नाही. त्यांना त्यांचा वेळ माहित नाही! अशाप्रकारे, अंजिराचे झाड हलवणे हे वेळेवर होणारी परीक्षा दर्शवते. फक्त "अकाली" किंवा हंगाम नसलेली अंजीरच पडतात. ज्यांना "त्यांचा वेळ माहित असतो" ते झाडाला चांगले चिकटलेले असतात आणि स्थिर राहतात.

येशू वाट पाहणाऱ्या, लक्ष ठेवणाऱ्या लोकांना शोधत होता, जे तो त्यांना जे काही दाखवेल ते स्वीकारण्यास तयार होते. दुःखाची गोष्ट म्हणजे, त्याने त्याच्या अंजिराच्या झाडाकडे पाहिले तेव्हा त्याला असे अनेक लोक आढळले ज्यांना ते जिवंत आहेत अशी प्रतिष्ठा होती, परंतु जे त्यांच्या हृदयात खरोखरच मृत होते. सार्डिसच्या चर्चला दिलेला त्याचा सल्ला त्या काळातील प्रोटेस्टंट चर्चना लागू होता:

जागृत राहा आणि जे उरले आहे आणि जे मरणासन्न आहे त्यांना बळकट करा; कारण देवासमोर तुझी कृत्ये मला परिपूर्ण आढळली नाहीत. म्हणून तू कसे स्वीकारलेस आणि ऐकलेस ते लक्षात ठेव आणि पश्चात्ताप कर. म्हणून जर तू जागे राहिला नाहीस, तर मी चोरासारखा येईन आणि तुला कळणार नाही की मी कोणत्या वेळी तुझ्यावर येईन. सार्दीसमध्येही तुझ्याकडे काही नावे आहेत ज्यांनी आपले कपडे विटाळवले नाहीत; आणि ते माझ्याबरोबर पांढऱ्या वस्त्रात चालतील; कारण ते पात्र आहेत. (प्रकटीकरण ३:२-४)

त्याच्या झाडावर फक्त काही चांगले अंजीर होते, आणि त्या पिढीतील उर्वरित अंजीर झटकले जाणार होते. त्यांना आठवत नव्हते की त्यांना आधी प्रकाश कसा मिळाला होता, आणि जेव्हा तो मिलेराईट वेळेचा संदेश घेऊन आला तेव्हा ते तयार नसलेले आढळले. मिलरच्या काळातील सार्डिसमधील काही नावे जे पाहत होते, त्यांनी आनंदाने तास स्वीकारला आणि ते फिलाडेल्फियाच्या चर्चच्या त्या उघड्या दारातून आले, ज्याला कोणताही निषेध मिळाला नाही:

मला तुमची कामे माहीत आहेत. पाहा, मी तुझ्यासमोर एक उघडे दार ठेवले आहे, आणि कोणीही ते बंद करू शकत नाही: कारण तुझ्यात थोडी शक्ती आहे, आणि तू माझे वचन पाळले आहेस आणि माझे नाव नाकारले नाहीस. (प्रकटीकरण ३:८)

तथापि, जे पाहत नव्हते त्यांनी वेळेच्या संदेशात येशूला ओळखले नाही, म्हणून त्यांना कळले नाही की तोच त्यांच्यावर आला होता, म्हणजे चोरासारखा. घटका जाणण्यास नकार दिल्याने त्यांच्यासाठी फिलदेल्फियाचे दार बंद झाले होते आणि त्यांची नावे जीवनाच्या पुस्तकातून पुसून टाकण्यात आली होती. ते जिंकले नाहीत.

जो विजय मिळवतो, तो पांढरा पोशाख परिधान केलेला असेल; आणि मी त्याचे नाव जीवनाच्या पुस्तकातून खोडणार नाही, तर मी माझ्या पित्यासमोर आणि त्याच्या देवदूतांसमोर त्याचे नाव कबूल करीन. (प्रकटीकरण ३:५)

१८३३ चा उल्कावर्षाव हा देवाच्या लोकांमध्ये काय घडत आहे हे लोकांना दाखविण्यासाठी एक बाह्य संकेत होता. मिलरने अलीकडेच १८४ मध्ये दुसऱ्या आगमनाबद्दल सार्वजनिकरित्या प्रचार करण्यास सुरुवात केली होती.3. अशाप्रकारे, वेळेचा संदेश जगासोबत सामायिक केला जाऊ लागला होता आणि लवकरच पवित्र आत्म्याचा जोरदार वारा (जरी शेवटचा पाऊस नाही, जो १८८८ पर्यंत सुरू होणार होता), त्याचे अंजिराचे झाड हलवेल आणि ज्यांना त्याचे आगमन आवडत नव्हते त्यांना पडायला लावेल. वेळेच्या खात्रीशीर संदेशाचा परिणाम असा आहे की लोकांना तीन गटात विभागले जाईल: जे देवावर प्रेम करतात आणि त्याच्या परतण्याच्या जवळ येण्याबद्दल जाणून आनंदी आहेत; जे असे मानतात की ते देवाला ओळखतात, परंतु त्यांना माहित नाही, जसे येशूने प्रतिभांच्या दाखल्यात सांगितले:

मग ज्याला एक थैली मिळाली होती तो आला आणि म्हणाला, प्रभु, मला माहित होतं की तू एक कठोर माणूस आहेस, जिथे पेरणी केली नाही तिथे कापणी करणे, आणि जिथे तुम्ही पेरले नाही तिथे गोळा करणे; आणि मला भीती वाटत होती, आणि जाऊन तुझे रुपये जमिनीत लपवून ठेवले; पाहा, ते तुमचे आहे.(मत्तय २५:२४-२५)

तिसरा गट असा आहे ज्यांना पर्वा नाही आणि त्यांच्याकडे थट्टा करण्याचे अधिक कारण आहे. ते अविश्वासू आहेत जे ख्रिश्चन असल्याचा आव आणत नाहीत, तर ज्यांनी आपली प्रतिभा जमिनीत गाडली आहे ते असे आहेत जे स्वतःला ख्रिश्चन समजतात; त्यांना वाटते की ते देवाला ओळखतात, पण त्यांना त्याचे खरे स्वरूप माहित नाही आणि त्यांना त्याच्यावर प्रेम नाही. तुम्ही पाहू शकता की ते फक्त ते किमान करतात जे त्यांना वाटते की आवश्यक आहे, परंतु ते ते प्रेमापोटी करत नाहीत, तर त्यांना करावे लागते म्हणून—कारण जर त्यांनी तसे केले नाही तर त्यांना परिणामांची भीती वाटते! हे कच्चे अंजीर आहेत जे काळाच्या परीक्षेत पडतात. त्यांना तो येत आहे यावर विश्वास ठेवायचा नाही, कारण ते त्याच्याशिवाय अधिक आनंदी आहेत. ते या पृथ्वीवर स्वतःला आरामदायी बनवण्यात त्यांचे प्रयत्न खर्च करतील आणि येशूच्या येण्याचा विचार त्यांच्या योजनांमध्ये व्यत्यय आणतो.

चूक करू नका, हे सर्व प्रकारच्या चर्चमध्ये जाणारे आदरणीय लोक आहेत. ते रूढीवादी, एलेन-व्हाईट-विश्वासणारे लोक असू शकतात जे प्रामाणिक दिसतात, परंतु जेव्हा त्यांना धन्य आशेची ठोसता सादर केली जाते तेव्हा ते खूप अस्वस्थ होतात आणि त्यांच्याशी काहीही करायचे नसते, सात तारे आणि ओरियन (आमोस ५:८) निर्माण करणाऱ्याला शोधण्यापेक्षा, त्या काळाच्या अज्ञानात राहणे पसंत करतात, त्यांना त्याच्यापासून वेगळे करणाऱ्या प्रत्येक गोष्टीबद्दल पश्चात्ताप करतात.

काळाची परीक्षा ही प्रेमाची परीक्षा असते. जसे एका महाविद्यालयीन इतिहासकाराने लिहिले"संवेदनशील लोक भयभीत - किंवा आनंदी - अपेक्षेने भावनिक पतनाच्या उंबरठ्यावर असल्याचे म्हटले जात होते," मिलराइट अॅडव्हेंटिस्टांना "संवेदनशील" म्हणून ओळखतात. परंतु लक्षात घ्या की दोन्ही वर्ग संदेशावर विश्वास ठेवत होते, मग ती परीक्षा कशी होती? एलेन जी. व्हाईटला स्पष्टीकरण द्या:

मी पाहिले की जर ख्रिश्चन असल्याचा दावा करणारे प्रेम केले होते जर त्यांनी त्यांच्या तारणहाराचे आगमन त्याच्यावर प्रेम केले असते आणि पृथ्वीवर त्याच्याशी तुलना करता येणारा कोणीही नाही असे त्यांना वाटले असते, तर त्यांनी त्याच्या आगमनाची पहिली सूचना आनंदाने स्वीकारली असती. परंतु त्यांच्या प्रभूच्या आगमनाची बातमी ऐकताच त्यांनी दाखवलेला नापसंती हा एक निश्चित पुरावा होता की त्यांना प्रेम नव्हते. सैतान आणि त्याचे दूत विजयी झाले आणि त्यांनी ख्रिस्त आणि त्याच्या पवित्र दूतांच्या तोंडावर हे खोटे बोलले की त्याच्या स्वतःच्या लोकांना येशूबद्दल इतके कमी प्रेम आहे की त्यांना त्याचे दुसरे आगमन नको होते. {संयुक्त राज्य १५.१}

मी देवाच्या लोकांना त्यांच्या प्रभूच्या अपेक्षेने आनंदित झालेले पाहिले. पण देव रचना त्यांना सिद्ध करण्यासाठी. भविष्यसूचक काळाच्या मोजणीत त्याच्या हाताने एक चूक झाकली. जे लोक त्यांच्या प्रभूचा शोध घेत होते त्यांना ही चूक सापडली नाही आणि काळाचा विरोध करणाऱ्या सर्वात विद्वान लोकांनाही ती दिसली नाही. देव रचना की त्याच्या लोकांना निराशा सहन करावी लागेल. वेळ निघून गेली आणि ज्यांनी आपल्या तारणकर्त्याची आनंदाने वाट पाहिली होती ते दुःखी आणि निराश झाले, तर ज्यांना येशूचे आगमन आवडले नव्हते, परंतु भीतीपोटी संदेश स्वीकारला होता, त्यांना आनंद झाला की तो अपेक्षेच्या वेळी आला नाही. त्यांच्या व्यवसायाने हृदयावर परिणाम केला नव्हता आणि जीवन शुद्ध केले होते. अशा हृदयांना प्रकट करण्यासाठी वेळ निघून जाणे हे काळजीपूर्वक मोजले गेले होते. तेच पहिले होते ज्यांनी त्यांच्या तारणहाराच्या प्रकटीकरणावर खरोखर प्रेम करणाऱ्या दुःखी, निराश लोकांकडे वळून त्यांची थट्टा केली. देवाच्या लोकांना तपासण्यात आणि परीक्षेच्या वेळी मागे हटणाऱ्या आणि मागे हटणाऱ्यांना शोधण्यासाठी त्यांना एक शोधक परीक्षा देण्यात मला देवाचे ज्ञान दिसले. {संयुक्त राज्य १५.१}

अपेक्षित घटनेशिवाय वेळ निघून गेल्याने काळाच्या कसोटीने हृदये उघडकीस आली. ही परीक्षा कधी झाली ते लक्षात घ्या! ते होते नाही 1844, पण 1843, जेव्हा स्पष्ट, परंतु झाकलेली "वर्ष ०" तारीख गणना त्रुटी आढळून आली. ही चूक संपूर्ण दशकभर सार्वजनिकरित्या प्रचारित केली गेली आणि एकाही व्यक्तीने ती लक्षात घेतली नाही! हजारो लोकांनी, ज्यात ती खोटी ठरवू इच्छिणाऱ्या लोकांसह, सर्वांनी त्याकडे दुर्लक्ष केले, जोपर्यंत भविष्यसूचक दुसऱ्या देवदूताने सुधारित तारखेसह उड्डाण करण्यास सुरुवात केली नाही. आजच्या काळाशी त्याची तुलना करा, जिथे असंख्य वेबसाइट्स या विसंगतीमुळे अॅडव्हेंटिस्ट समजुतीवर क्रूरपणे हल्ला करतात!

१८४३ ची तारीख निघून गेल्यावर, परीक्षेचा मार्ग मोकळा झाला आणि जे घाबरले होते आणि प्रतिभा दफन केली होती त्यांना बाहेर काढून टाकले, त्याऐवजी त्यांना त्यांचे जीवन शुद्ध करू दिले. जरी त्यांच्यापैकी काही जण सुधारित तारखेवर विश्वास ठेवत राहिले, तरी त्यांनी त्यांचा पूर्वीचा उत्साह गमावला होता आणि परीक्षेने हे सिद्ध केले की त्यांच्यात आवश्यक असलेले प्रेम नव्हते.

...ख्रिस्ताच्या त्वरित आगमनाच्या प्रेमात, त्यांनी त्या दृष्टान्ताच्या विलंबाकडे दुर्लक्ष केले होते, जो खऱ्या वाट पाहणाऱ्यांना प्रकट करण्यासाठी ठरवण्यात आला होता. पुन्हा त्यांच्याकडे वेळेचा एक मुद्दा होता. तरीही मी पाहिले की त्यांच्यापैकी बरेच जण १८४३ मध्ये त्यांच्या श्रद्धेला चिन्हांकित करणारा उत्साह आणि ऊर्जा मिळविण्यासाठी त्यांच्या तीव्र निराशेतून वर येऊ शकले नाहीत. {संयुक्त राज्य १५.१}

सैतान आणि त्याच्या दूतांनी त्यांच्यावर विजय मिळवला, आणि ज्यांना संदेश मिळाला नाही त्यांनी त्यांच्या दूरदृष्टीने निर्णय घेतल्याबद्दल आणि शहाणपणाबद्दल स्वतःचे अभिनंदन केले कारण त्यांनी ज्या भ्रमाला संबोधले होते ते स्वीकारले नाही. त्यांना हे कळले नाही की ते स्वतःविरुद्ध असलेल्या देवाच्या मसलतीला नाकारत आहेत आणि स्वर्गातून पाठवलेल्या संदेशाचे पालन करणाऱ्या देवाच्या लोकांना गोंधळात टाकण्यासाठी सैतान आणि त्याच्या दूतांसोबत काम करत आहेत. {संयुक्त राज्य १५.१}

ज्यांनी अजूनही टिकून राहून त्यांचा उत्साह गमावला होता, त्यांनी खरंतर त्यांचा विश्वास गमावला होता, अगदी त्याचप्रमाणे ज्यांनी १८४३ ची तारीख निघून जाताच संपूर्ण चळवळ नाकारली होती. फरक एवढाच होता की पहिल्या लोकांमध्ये नंतरच्या लोकांसारखे "ज्ञान" कमी होते, परंतु त्यांचे हृदय सत्याच्या प्रेमापासून तितकेच रिकामे होते आणि ते "फक्त धोक्यात आल्यास" ते लटकत होते. भीती दोन्ही प्रकरणांमध्ये प्रेरणा होती.

१८४३ मध्ये ज्यांनी परीक्षा उत्तीर्ण केली त्यांच्या दृष्टिकोनातून १८४४ च्या कटू निराशेचे भाकीत प्रकटीकरण १० मध्ये करण्यात आले होते, ज्यांच्यासाठी लहान पुस्तक (दानीएल ८) खरोखर गोड होते (ते प्रेम सत्य आणि दानीएल ८:१४ च्या २३०० दिवसांच्या शेवटी येशूला पाहण्याची इच्छा होती). जे भयभीत १८४४ मध्ये निराशा झाली नाही, तर दिलासा मिळाला.

आणि स्वर्गातून मी ऐकलेली वाणी माझ्याशी बोलली पुन्हा, आणि म्हणाला, जा आणि ते लहान पुस्तक घे जे उघडे आहे [म्हणजे दानीएलाचा तो भाग जो त्यांना समजला - विशेषतः ८:१४] समुद्रावर आणि पृथ्वीवर उभ्या असलेल्या देवदूताच्या हातात. मी देवदूताकडे गेलो आणि त्याला म्हणालो, मला ते लहान पुस्तक दे. तो मला म्हणाला, ते घे आणि ते खाऊन टाक; ते तुझे पोट कडू करेल, पण ते तुझ्या तोंडात मधासारखे गोड लागेल. मी देवदूताच्या हातातून ते लहान पुस्तक घेतले आणि ते खाऊन टाकले; आणि ते माझ्या तोंडात मधासारखे गोड लागले: आणि ते खाल्ल्यानंतर लगेच माझे पोट कडू झाले. (प्रकटीकरण 10:8-10)

१८४३ मध्ये वेळेवर आलेली परीक्षा ही मागील दशकांच्या महान जागृतीचा कळस होता. प्रभु त्याच्या स्वामींना मोठा प्रकाश देण्यासाठी तयारीत उत्तेजित करत होता. मिलरच्या माध्यमातून, अंजिराचे झाड हलले आणि १८४३ मध्ये चर्चमधील अनेक तेजस्वी दिवे जमिनीवर पडले, मिलराईट चळवळीमागील पवित्र आत्म्याला नाकारून. जे पडले त्यांच्यासाठी, "स्वर्ग गुंडाळताना गुंडाळल्याप्रमाणे निघून गेला होता." दानीएल ८ च्या गुंडाळीची समज त्यांच्यासाठी कायमची बंद होईल आणि त्यासोबतच स्वर्ग त्यांच्यापासून दूर जाईल. पवित्र आत्म्याच्या हालचालीचा निर्णयात्मक नकार नेहमीच एका बंद दाराकडे घेऊन जातो जो पुन्हा उघडता येत नाही.

पर्वत आणि बेटे प्रवासात

विल्यम मिलरने सहाव्या शिक्क्याकडे अतिशय प्रतीकात्मक दृष्टीने पाहिले, प्रत्येक घटकाला १७०० च्या उत्तरार्धातील फ्रेंच क्रांतीच्या काही पैलूंशी जोडले, परंतु बायबलमध्ये शेवटच्या काळात पवित्र आत्म्याच्या हालचालींना उपस्थित राहण्याची चिन्हे दर्शविल्याप्रमाणे त्याने काहीही दिले नाही:

आणि ते घडेल शेवटच्या दिवसांत, देव म्हणतो, मी माझ्या आत्म्याचा वर्षाव सर्व मानवांवर करीन; तुमचे पुत्र व तुमच्या कन्या भविष्यवाणी करतील, तुमचे तरुण दृष्टांत पाहतील, आणि तुमचे वृद्ध स्वप्ने पाहतील; आणि त्या दिवसांत मी माझ्या सेवकांवर व माझ्या दासींवर माझा आत्मा ओतीन; आणि ते भविष्यवाणी करतील: मी वर आकाशात अद्भुत गोष्टी दाखवीन आणि खाली पृथ्वीवर चिन्हे दाखवीन. रक्त, अग्नि आणि धुराचे वाफ: प्रभूचा तो महान आणि उल्लेखनीय दिवस येण्यापूर्वी सूर्य अंधारात आणि चंद्र रक्तात बदलला जाईल: (प्रेषितांची कृत्ये २:१७-२०)

समजण्याजोगे म्हणजे, वेळ निघून जाण्यापूर्वी मिलर सहाव्या शिक्क्याची खरी पूर्तता ओळखू शकला नाही, परंतु १८४४ नंतर राहिलेल्या अ‍ॅडव्हेंट विश्वासणाऱ्यांच्या लहान गटाला अधिक चांगली समज देण्यात आली. तरीसुद्धा, मिलराईट चळवळीकडे नेणाऱ्या आणि उपस्थित राहणाऱ्या सर्व चिन्हे त्यांनी कधीही ओळखली नाहीत, कारण त्यांना अशी अपेक्षा होती की ही चिन्हे दुसऱ्या आगमनाच्या अगदी जवळ येऊन ठेपतील. तथापि, पुन्हा एकदा, जेव्हा आपण या वास्तवाशी जुळतो की योजनांमध्ये दैवी बदल झाला होता, तेव्हा त्या काळात सहाव्या शिक्क्याच्या चिन्हे काय दर्शवितात हे स्पष्ट करणे आपल्याला आवश्यक आहे. अन्यथा, मुख्य प्रवाहातील अ‍ॅडव्हेंटिस्ट विद्वानांचा आपल्याविरुद्ध खटला चालेल, कारण जर आपण त्याच्या चिन्हांचा अर्थ स्पष्ट करू शकत नसलो तर सीलचा निष्कर्ष काढला असे म्हणणे योग्य ठरणार नाही!

त्या काळात घडलेले एक महान चिन्ह केवळ सहाव्या शिक्क्याच्या वर्णनाशी जुळत नाही तर त्याच्याशी दुवे देखील देते आधुनिक हवामान अजेंडा आणि स्थलांतर संकट. १० एप्रिल १८१५ रोजी, प्लेगचे वर्ष सुरू होण्याच्या दोनशे वर्षांपूर्वी, इंडोनेशियन बेटांपैकी एकावरील टांबोरा ज्वालामुखी, जो रॉकी पर्वतांपर्यंत उंच होता आणि अलीकडेच त्याच्या हालचाली सुरू झाल्या होत्या, अचानक त्याचा वरचा भाग फुटला. तीन तास चाललेल्या नाट्यमय कार्यक्रमात, त्याने हवेत लाल-गरम लावाचे तीन स्तंभ उंचावण्यास भाग पाडले, ज्यामुळे पृथ्वीपासून २० किलोमीटरपेक्षा जास्त उंचीवर सुमारे ५० घन किलोमीटर - अब्जावधी टन - खडक, राख आणि सल्फर डायऑक्साइड वायू बाहेर पडला, हा इतिहासातील सर्वात मोठा ज्वालामुखीचा उद्रेक होता. हा आतापर्यंतचा सर्वात घातक उद्रेक होता, ज्यामध्ये ११,००० हून अधिक लोक थेट मृत्युमुखी पडले आणि पुढील आठवड्यात उपासमार आणि रोगराईमुळे किमान ६०,००० लोक मृत्युमुखी पडले, कारण पडणाऱ्या राखेने विस्तृत क्षेत्रातील पिके उद्ध्वस्त केली.

सुमारे ५५ दशलक्ष टन सल्फर डायऑक्साइड इतका उंचावर ढकलला गेला की तो हवामानाच्या ठिकाणी असलेल्या ट्रॉपोस्फियरमधून बाहेर पडला आणि स्थिर स्ट्रॅटोस्फियरमध्ये सुंदरपणे तरंगला ज्याच्याशी प्रतिक्रिया देऊन ते १०० दशलक्ष टन सल्फ्यूरिक आम्ल नॅनोपार्टिकल्समध्ये रूपांतरित झाले. गुरुत्वाकर्षण हे जवळजवळ वजनहीन थेंब स्ट्रॅटोस्फियरमधून खूप हळूहळू बाहेर काढू शकले आणि ते सूर्यप्रकाशाचे परावर्तन करतात, ज्यामुळे पुढील वर्षांमध्ये एक महत्त्वपूर्ण थंड प्रभाव निर्माण झाला जो १८१६ ला "" असे नाव देण्याइतका होता.उन्हाळा नसलेले वर्ष” मे ते सप्टेंबर या पिकांच्या हंगामात उत्तर गोलार्धातील बहुतेक भाग थंड, वादळी आणि अगदी गोठवणाऱ्या तापमानाचा सामना करत होता, ज्यामुळे पिकांचे नुकसान झाले आणि जगाच्या विविध भागात अन्नटंचाई आणि दुष्काळ निर्माण झाला जो आणखी दोन वर्षे टिकून राहिला. यामुळे पुढील काळात लाखो लोक अधिक आतिथ्यशील भागात स्थलांतरित झाले आणि जागतिक अर्थव्यवस्थेतही अशांतता निर्माण झाली.

या उद्रेकाचा कर्णकर्कश आवाज २००० किलोमीटरहून अधिक अंतरावर ऐकू आला आणि धक्क्याच्या लाटेने ४०० किलोमीटर अंतरावरील खिडक्यांच्या काचा फोडल्या. शेकडो किलोमीटर अंतरावरील अनेक अधिकाऱ्यांनी जवळच्या कॅनन फायरचा शोध घेतला पण त्यांना वाटले की ते जवळचे कॅनन फायर आहे. मॅग्मा बाहेर पडताच, पृथ्वीचा पृष्ठभाग बुडाला, एक गाव सहा मीटर पाण्यात बुडाले, त्याच वेळी उद्रेकाच्या हादरण्याने चार मीटर उंचीच्या त्सुनामी लाट निर्माण झाल्या ज्याने इंडोनेशियन बेटांना पूर आला.

अशाप्रकारे, अगदी शब्दशः पद्धतीने, "प्रत्येक पर्वत आणि बेट त्यांच्या ठिकाणाहून हलवले गेले." तथापि, हा प्रश्न उपस्थित होतो की, "कोणालाही न दिसणारे चिन्ह काय चांगले आहे?" १८१५ मध्ये, बातम्या फक्त एका पाल बोटीइतक्या वेगाने पोहोचू शकत होत्या आणि विसाव्या शतकाच्या मध्यापर्यंत शास्त्रज्ञांनी या उद्रेकाचा संबंध पुढील वर्षांच्या असामान्य थंड उन्हाळ्याशी जोडण्यास सुरुवात केली! उत्तर स्पष्ट आहे: हे आज आपल्यापैकी ज्यांच्यासाठी एक चिन्ह आहे, जे करू शकता त्या वेळी आकार घेऊ लागलेल्या महत्त्वाच्या घटनांकडे लक्ष वेधून ते पहा! विल्यम मिलरचे धर्मांतर १८१६ च्या उन्हाळ्याशिवायच्या वर्षात होईल, ज्यामुळे त्याचे तपशीलवार अभ्यास १८४३ च्या परीक्षेत संपले. ते अशा काळाचे भाकीत करते जेव्हा पुनरावृत्ती केलेला सहावा शिक्काजेव्हा हवामान बदल आणि स्थलांतर पुन्हा एकदा मानवजातीच्या शाश्वततेबाबतच्या सामाजिक चिंतेवर एक मोठा प्रभाव बनतील. एकोणिसाव्या शतकातील लोकांसाठी याचा अर्थ नसता, परंतु १ फेब्रुवारी २०१४ रोजी माउंट सिनाबुंगचा उद्रेक आणि यलोस्टोनचा संभाव्य विलुप्त होण्याच्या पातळीचा सुपरज्वालामुखी ज्यामुळे सुरुवातीच्या काळात चिंता निर्माण झाली होती. ट्रम्पेट सायकल— पुनरावृत्ती झालेल्या सहाव्या शिक्का दरम्यान—तंबोराकडे परत लक्ष द्या आणि त्याचे महत्त्व आपल्या दिवसाशी जोडा.

परमेश्वराचे भय

मजकुराच्या उर्वरित भागाचे प्राथमिक वैशिष्ट्य म्हणजे व्यापक भीतीची भावना:

आणि पृथ्वीवरील राजे, मोठे लोक, श्रीमंत लोक, सरदार, बलवान लोक, प्रत्येक गुलाम आणि प्रत्येक स्वतंत्र माणूस, स्वतःला लपवले डोंगरांच्या गुहेत आणि खडकांमध्ये; आणि पर्वतांना आणि खडकांना म्हणाला, आमच्यावर पडा आणि सिंहासनावर बसलेल्याच्या चेहऱ्यापासून आम्हाला लपवा, आणि कोकऱ्याच्या क्रोधापासून: कारण त्याच्या क्रोधाचा मोठा दिवस आला आहे; आणि कोण उभे राहू शकेल? (प्रकटीकरण 6:15-17)

१८४३ मध्ये लोकांमध्ये पसरलेली ही व्यापक भीती म्हणजे चांगल्या प्रकारे टिपलेले एका अविश्वासू मॉर्मनने:

१८४३ च्या सुरुवातीस, नौवूमधील लॅटर-डे संतांना मिलरच्या भाकितांविषयी आधीच माहिती होती आणि त्यांच्या अपयशाची अपेक्षा केली. उदाहरणार्थ, एका लेखात जॉन टेलर यांनी लिहिले: “जानेवारी १८४३. आपण आता वर्षात प्रवेश केला आहे खूप उत्सुकतेने शोधले अनेकांच्या मते, सहस्रकाच्या सुरुवातीचे वर्ष म्हणून. मिस्टर मिलरचे आकडे आता पूर्ण झाले आहेत; आणि माणसांची मने भीतीने थकत आहेत, (बऱ्याच ठिकाणी) पृथ्वीवर येण्याची अपेक्षा असलेल्या गोष्टी शोधत आहेत. २ एप्रिल लवकरच येईल.”

भयभीत लोक प्रभूला पाहू इच्छित नव्हते. त्यांना भीतीची नैसर्गिक प्रतिक्रिया म्हणून त्याच्यापासून लपायचे होते, जसे आदाम आणि हव्वेने पतनाच्या वेळी दाखवून दिले होते.

मग परमेश्वर देवाने आदामाला हाक मारून म्हटले, “तू कुठे आहेस?” तो म्हणाला, “बागेत मी तुझा आवाज ऐकला आणि मला भीती वाटत होती, कारण मी नग्न होतो; आणि मी स्वतःला लपवले. (उत्पत्ति 3: 9-10)

१८४३ मध्ये सर्व वर्गांमध्ये भीती हा एक प्रमुख दृष्टिकोन होता. ते घाबरले होते कारण त्यांना माहित होते की ते नग्न आहेत आणि आदामाप्रमाणे ते लपून बसून आश्रय शोधत होते. मिलरच्या संदेशामुळे या भयभीत लोकांना दोषी ठरवण्यात आले आणि येणाऱ्या क्रोधापासून त्यांचे जीवन वाचवण्याच्या सहज प्रयत्नात, ते "खडकांमध्ये" आणि मिलराइट "पर्वताच्या सावलीत" "लपले", त्याच्या संदेशाचे स्वागत केले आणि देवाच्या शोधक डोळ्यांपासून त्यांचा दोषी विवेक लपवण्यासाठी विश्वासाचे आवरण म्हणून घोषित केले, परंतु त्यांच्यात प्रभूचे खरे, आदरयुक्त भय आणि त्याच्या नीतिमत्तेचे प्रभावी आवरण नव्हते.

जरी १८४४ हे वर्ष राहिलेल्या अॅडव्हेंट विश्वासणाऱ्यांच्या लहान गटासाठी मोठ्या निराशेचे वर्ष होते, तरी त्या वर्षी जगाची चिंता नव्हती. जगाची भीती १८४४ मध्ये नव्हे तर १८४३ मध्ये जाणवली. आणि अशाप्रकारे सहाव्या शास्त्रीय शिक्क्याचे शेवटचे वचन न्यायाच्या वेळी शिक्क्यांची पुनरावृत्ती सुरू होण्यापूर्वीच पूर्ण झाले.

थोडक्यात, सहाव्या शास्त्रीय शिक्का आणि सहाव्या पुनरावृत्ती झालेल्या शिक्कामधील तुलना सारणीबद्ध करूया:

हो, ओरियन संदेशाचा उद्देश वेळेच्या घोषणेसह जगाला हादरवून टाकणे हा देखील होता, जसा मिलराईट संदेशासाठी देवाचा उद्देश होता. सहावा शिक्का पुनरावृत्ती झाला आणि म्हणूनच वेळेची चाचणी पुनरावृत्ती झाली. १८४४ नंतर वेळेची चाचणी न करण्याबाबत एलेन जी. व्हाईटचे विधान (आणि इतर अनेक विधाने) मोशेच्या फॉलो-द-हॉर्नेट्स मॉडेल अंतर्गत असलेल्यांना लागू होते, १८९० नंतर आपल्यापैकी जे यहोशवाच्या जेरिको मॉडेल अंतर्गत आहेत त्यांना लागू होत नाही. देवाच्या निवडलेल्या लोकांचे निर्णय महत्त्वाचे आहेत! विश्वासात दृढ रहा आणि देव त्याच्या सर्व मुलांना वेळेच्या ज्ञानाने आशीर्वाद देवो!

परिशिष्ट:

अ) काळाची चिन्हे, २२ एप्रिल १८८९ - परीक्षेच्या वेळेची तयारी.

श्रीमती ईजी व्हाईट यांनी लिहिलेले.

बायबलचे ज्ञान मिळवणे हे आपल्यासाठी सर्वात महत्त्वाचे आहे. ख्रिस्ताने म्हटले आहे, “जो वाचतो तो धन्य, आणि जे या भविष्यवाणीचे शब्द ऐकतात आणि त्यात लिहिलेल्या गोष्टी पाळतात; कारण वेळ जवळ आली आहे.” त्याने पुन्हा म्हटले आहे, “ज्याला कान आहेत तो ऐको की आत्मा मंडळ्यांना काय म्हणतो.” त्याने आपल्याला खोट्या शिकवणींपासून सावध राहण्याचा इशारा देखील दिला आहे. तो म्हणाला, “खोट्या संदेष्ट्यांपासून सावध राहा, जे मेंढ्यांच्या वेषात तुमच्याकडे येतात, परंतु आतून ते क्रूर लांडगे आहेत.”

बायबलमधील शिकवणी म्हणून आपल्याला अनेक खोट्या शिकवणी सादर केल्या जातील; परंतु आपण त्यांची तुलना नियमशास्त्र आणि साक्षीशी केल्यास आपल्याला आढळेल की त्या धोकादायक पाखंडी आहेत. आपल्या विश्वासाच्या कारणांशी वैयक्तिकरित्या परिचित होणे हीच आपली एकमेव सुरक्षितता आहे. प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात, आपल्याला योहानाने चर्चसाठी दिलेल्या इशारे, आदेश आणि वचने आढळतात आणि आपण भ्रमात सापडू नये म्हणून आपल्याला या सूचना अधिक पूर्णपणे समजून घ्याव्या लागतील. आपण प्रकटीकरणात वर्णन केल्याप्रमाणे या चर्चची स्थिती आपल्यासमोर ठेवली पाहिजे आणि कमतरतांच्या वर्णनाद्वारे आपल्या स्वतःच्या आध्यात्मिक कमतरता ओळखल्या पाहिजेत. खऱ्या साक्षीदाराच्या सल्ल्यानुसार आपल्याला दिलेल्या ताकतींकडे आपण लक्ष दिले पाहिजे.

ख्रिस्ताने घोषित केले आहे की, “जर कोणी त्याच्या इच्छेप्रमाणे वागला तर त्याला त्याची शिकवण कळेल, ती देवाची आहे की नाही.” स्वर्गाच्या प्रभूने त्याच्या लोकांना अंधारात सोडलेले नाही. यावेळी त्याने त्यांना त्याचे सत्य प्रकट केले आहे. ख्रिस्ताचे अनेक अनुयायी चुका आणि धर्मत्यागात गेले आहेत, परंतु प्रकाशात चालणारे त्याच्या वचनातील भविष्यवाण्या केवळ ऐकत नाहीत तर वाचतात आणि समजतात. जगात देवाचा कायदा रद्दबातल ठरवला जाईल; पहिल्या मोठ्या बंडात स्वर्गात होता तसाच त्याचा अधिकार तुच्छ मानला जाईल; आणि देवाची इच्छा आहे की आपण राष्ट्रांच्या हालचाली लक्षात घेण्याइतके बुद्धिमान असावे, जेणेकरून आपण धोक्याचा संकेत पाहू शकू आणि त्याने आपल्याला दिलेल्या इशाऱ्या ओळखू शकू, जेणेकरून आपल्यासमोर असलेल्या संकटात आपण त्या मोठ्या फसव्याच्या बाजूने सापडू नये.

देवाने शास्त्रात आपल्या फसवणुकीपासून बचाव करण्यासाठी पूर्ण तरतूद केली आहे आणि जर देवाच्या वचनाकडे दुर्लक्ष करून आपण दुष्टाच्या चुकांचा प्रतिकार करू शकलो नाही तर आपल्याला कोणतेही निमित्त राहणार नाही. आपण प्रार्थनेकडे लक्ष दिले पाहिजे. आपण दररोज शास्त्रांचा काळजीपूर्वक शोध घेतला पाहिजे, जेणेकरून आपण सत्य वाटणाऱ्या कोणत्याही भ्रामक चुकीच्या जाळ्यात अडकू नये.

युरोपमधून प्रवास करताना मला असे आढळले की मला देशातील काही किरकोळ कायद्यांची माहिती नव्हती आणि मला लोकांच्या चालीरीतींबद्दल माहिती देणे आवश्यक होते जेणेकरून मी उल्लंघन करणारा ठरू नये. परंतु देवाचा कायदा समजून घेण्यासाठी आपण किती विशेष असले पाहिजे, जेणेकरून आपण कायदा मोडणारे म्हणून दोषी ठरू नये. देव इच्छुक आणि आज्ञाधारक लोकांना आशीर्वाद देईल. जर आपल्याला पृथ्वीवरील सरकारांचे कायदे समजून घ्यायचे असतील, तर देव आपल्याकडून काय अपेक्षा करतो हे जाणून घेण्याची आपल्याला किती इच्छा असावी? जर आपण आपले कर्तव्य समजून घेण्यास उत्सुक असू, तर तो आपल्याला अंधारात गुंतवून ठेवणार नाही, तर आपली समजूत अशा प्रकारे प्रबुद्ध करेल की आपल्याला सत्य काय आहे हे स्वतः कळेल.

आम्हाला धोकादायक चुकीला सत्य म्हणून स्वीकारताना आढळून येऊ इच्छित नाही. देवाच्या चेतावणी आणि सल्ल्याचे संदेश नाकारून आपण आपल्या आत्म्याला धोक्यात घालू इच्छित नाही. आपला सर्वात मोठा धोका वाढत्या प्रकाशाला नकार देण्याच्या आपल्या प्रवृत्तीमध्ये आहे आणि आपली एकमेव सुरक्षितता म्हणजे "प्रभु काय म्हणतो" हे स्वतः पाहणे आणि समजून घेणे. संदेष्टा म्हणतो, “नियमशास्त्र आणि साक्षीला; जर ते या वचनाप्रमाणे बोलत नाहीत, तर ते असे आहे कारण त्यांच्यात प्रकाश नाही.” देवाचे वचन हे आपल्या विश्वासाचे आणि शिकवणीचे नियम असेल. आपल्या काळात यहोवाच्या नियमाबाबत एक मोठी स्पर्धा येत आहे; परंतु आपण यशयामध्ये हे सूचनांचे शब्द वाचतो: “साक्ष बांधा, माझ्या शिष्यांमध्ये नियमावर शिक्कामोर्तब करा.” “पाहा, मी आणि प्रभूने मला दिलेली मुले सियोन पर्वतावर राहणाऱ्या सेनाधीश परमेश्वराकडून इस्राएलमध्ये चिन्हे आणि चमत्कारांसाठी आहोत.” देवाच्या नियमाबाबत वाद सुरू झाला आहे, आणि आपण आपल्यामध्ये असलेल्या आशेचे कारण नम्रता आणि भीतीने देण्यास तयार असले पाहिजे. आपले पाय कुठे उभे आहेत हे आपल्याला माहित असले पाहिजे.

जरी जगात देवाचा नियम जवळजवळ सर्वत्र रद्द केला जाईल, तरी नीतिमान लोकांचा एक अवशेष असेल जो देवाच्या आवश्यकतांचे पालन करेल. अजगराचा क्रोध स्वर्गातील निष्ठावंत सेवकांवर निर्देशित केला जाईल. संदेष्टा म्हणतो, "अजगर स्त्रीवर रागावला आणि तिच्या संततीच्या अवशेषांशी युद्ध करण्यास निघाला, जे देवाच्या आज्ञा पाळतात आणि येशू ख्रिस्ताची साक्ष देतात." या शास्त्रवचनातून आपण पाहू शकतो की देवाची खरी मंडळी देवाच्या आज्ञा पाळणाऱ्या आणि येशू ख्रिस्ताची साक्ष देणाऱ्यांशी युद्ध करत नाही. तेच लोक आहेत जे कायदा रद्द करतात, स्वतःला ड्रॅगनच्या बाजूने उभे करतात आणि देवाच्या आज्ञांचे समर्थन करणाऱ्यांचा छळ करतात.

असे बरेच लोक आहेत जे तुम्हाला सांगतील की जर तुम्ही देवाचे नियम पाळले तर तुम्ही कृपेपासून पतन पावला आहात. ते लोकांना दिशाभूल करण्यासाठी असे जोरदार दावे करतात ज्यांचा त्यांना कोणताही आधार नाही, कारण ते कशाबद्दल बोलतात हे त्यांना माहित नसते. संदेष्टा म्हणतो, “साक्ष द्या, माझ्या शिष्यांमध्ये नियमावर शिक्कामोर्तब करा.” जे लोक नियमाचा नाश करू पाहत आहेत ते ख्रिस्ताच्या शिष्यांमध्ये नियमावर शिक्कामोर्तब करणाऱ्या वर्गाचे नाहीत, तर ते अशा वर्गाचे आहेत जे “अडखळतील, पडतील, तुटतील, पाशात सापडतील आणि पकडले जातील.” अजगर देवाच्या आज्ञा पाळणाऱ्यांचा छळ करणारा म्हणून दर्शविला गेला आहे. दुष्ट देवदूत देव आणि त्याच्या लोकांविरुद्ध दुष्ट लोकांसोबत कट रचतात. प्रभावशाली व्यक्ती खालून येणाऱ्या शक्तीने उत्तेजित होतात; धर्मत्यागाच्या शक्ती सत्याच्या समर्थकांना फसवण्यासाठी किंवा नष्ट करण्यासाठी एकत्र येतात.

आपल्या काळाशी संबंधित असलेल्या दृश्यांबद्दल योहान लिहितो. तो म्हणतो, “स्वर्गात देवाचे मंदिर उघडले गेले आणि त्याच्या मंदिरात त्याच्या कराराचा कोश दिसला.” त्या कोशात देवाच्या नियमशास्त्राचे पाट्या आहेत ज्यावर कोरलेले आहे. पत्म बेटावर, योहानाने भविष्यसूचक दृष्टान्तात देवाच्या लोकांना पाहिले आणि पाहिले की यावेळी निष्ठावंतांचे लक्ष आणि ख्रिस्ताचे खरे अनुयायी स्वर्गीय पवित्र स्थानातील परमपवित्र स्थानाच्या उघड्या दाराकडे आकर्षित होतील. त्याने पाहिले की विश्वासाने ते येशूचे अनुसरण पडद्याच्या आत करतील जिथे तो देवाच्या अपरिवर्तनीय नियम असलेल्या कोशाच्या वर सेवा करतो. संदेष्ट्याने विश्वासू लोकांचे वर्णन करताना म्हटले, “हे ते आहेत जे देवाच्या आज्ञा आणि येशूचा विश्वास पाळतात.” हा असा वर्ग आहे जो अजगराचा क्रोध उत्तेजित करतो कारण ते देवाचे पालन करतात आणि त्याच्या आज्ञांशी एकनिष्ठ असतात.

आपल्याभोवती सिद्धांताचे वारे जोरदारपणे वाहतील, परंतु आपण त्यांच्यामुळे प्रभावित होऊ नये. देवाने आपल्याला नीतिमत्ता आणि सत्याचा एक योग्य दर्जा दिला आहे - नियमशास्त्र आणि साक्ष. देवावर प्रेम करण्याचा दावा करणारे बरेच लोक आहेत, परंतु जेव्हा त्यांच्यासमोर शास्त्र उघडले जाते आणि देवाच्या नियमांचे बंधनकारक दावे दर्शविणारे पुरावे सादर केले जातात, ते ड्रॅगनचा आत्मा प्रकट करतात. ते प्रकाशाचा द्वेष करतात, आणि त्यांच्या कृत्यांचा निषेध केला जाऊ नये म्हणून ते प्रकाशाकडे येणार नाहीत. ते त्यांच्या विश्वासाची आणि शिकवणीची तुलना नियमशास्त्र आणि साक्षीशी करणार नाहीत. ते सत्य ऐकण्यापासून आपले कान वळवतात आणि अधीरतेने घोषित करतात की त्यांना फक्त ख्रिस्तावरील विश्वास ऐकायचा आहे. ते आत्म्याने मार्गदर्शन केल्याचा दावा करतात, आणि तरीही त्यांचा आत्मा त्यांना स्वर्गाच्या नियमाच्या विरुद्ध नेतो. ते चौथी आज्ञा मान्य करण्यास नकार देतात, जी लोकांना शब्बाथ दिवस पवित्र पाळण्याची आवश्यकता आहे. ते घोषित करतात की प्रभूने त्यांना त्याच्या नियमशास्त्रातील शब्बाथ पाळण्याची आवश्यकता नाही असे सांगितले आहे.

देवाचे वचन घोषित करते, “जो म्हणतो की, मी त्याला ओळखतो आणि त्याच्या आज्ञा पाळत नाही, तो खोटारडा आहे आणि त्याच्यामध्ये सत्य नाही. पण जो त्याचे वचन पाळतो, त्याच्यामध्ये देवाचे प्रेम खरोखरच परिपूर्ण आहे.” सत्याला नाममात्र मान्यता देणे पुरेसे नाही, आपण त्याची तत्त्वे जीवनाशी गुंतलेली आणि त्याच्या चारित्र्यात उतरलेली असली पाहिजेत. आपल्या विश्वासाची आणि सिद्धांताची तुलना शास्त्रांशी करण्यास नकार देणाऱ्या कोणत्याही वर्गाला आपण घाबरू शकतो. शास्त्रांना आपल्या जीवनाचा नियम म्हणून आणि आपल्या सिद्धांतांची चाचणी म्हणून घेण्यातच सुरक्षितता आहे. मार्टिन लूथर म्हणाले, “बायबल आणि केवळ बायबल हे आपल्या विश्वासाचे पाया आहे!” आपले काम देवाच्या नियमाला धरून ठेवणे आहे; कारण ख्रिस्ताने म्हटले आहे की “नियमशास्त्राचा एकही अंश चुकण्यापेक्षा स्वर्ग आणि पृथ्वी निघून जाणे सोपे आहे.” तो म्हणाला आहे, “जे त्याच्या आज्ञा पाळतात ते धन्य आहेत, त्यांना जीवनाच्या झाडावर अधिकार मिळावा आणि वेशीतून शहरात प्रवेश मिळावा.” - {एसटी २२ एप्रिल १८८९}

ब) मारनाथा, अध्याय १५७ - धर्मत्याग मार्ग तयार करतो

श्रीमती ईजी व्हाईट यांनी लिहिलेले.

कोणीही तुम्हाला कोणत्याही प्रकारे फसवू नये: कारण तो दिवस येणार नाही, जोपर्यंत प्रथम पतन होत नाही आणि पापाचा पुरूष, जो नाशाचा पुत्र आहे तो प्रकट होत नाही. २ थेस्सलनीकाकर २:३.

जेव्हा सुरुवातीची चर्च सुवार्तेतील साधेपणापासून दूर जाऊन मूर्तिपूजक संस्कार आणि चालीरीती स्वीकारून भ्रष्ट झाली, तेव्हा तिने देवाचा आत्मा आणि शक्ती गमावली; आणि लोकांच्या विवेकावर नियंत्रण ठेवण्यासाठी, तिने धर्मनिरपेक्ष शक्तीचा आधार घेतला. याचा परिणाम म्हणजे पोपची सत्ता, एक चर्च ज्याने राज्याच्या सत्तेवर नियंत्रण ठेवले आणि तिचा वापर स्वतःच्या हेतूंसाठी केला, विशेषतः "पाखंडी मत" च्या शिक्षेसाठी...

जेव्हा जेव्हा चर्चला धर्मनिरपेक्ष सत्ता मिळाली आहे, तेव्हा तिने तिचा वापर तिच्या सिद्धांतांपासून असहमत असलेल्यांना शिक्षा करण्यासाठी केला आहे. रोमच्या पावलावर पाऊल ठेवून जगिक शक्तींशी संबंध जोडणाऱ्या प्रोटेस्टंट चर्चनी विवेकाच्या स्वातंत्र्यावर बंधने घालण्याची अशीच इच्छा प्रदर्शित केली आहे. याचे एक उदाहरण चर्च ऑफ इंग्लंडने विरोध करणाऱ्यांवर दीर्घकाळ चाललेल्या छळात दिले आहे. सोळाव्या आणि सतराव्या शतकात, हजारो गैर-अनुपालनवादी मंत्र्यांना त्यांच्या चर्चमधून पळून जाण्यास भाग पाडले गेले आणि अनेकांना, पाद्री आणि लोक दोघांनाही, दंड, तुरुंगवास, छळ आणि हौतात्म्य भोगावे लागले.

सुरुवातीच्या चर्चला नागरी सरकारची मदत घेण्यास भाग पाडणारे धर्मत्याग होते आणि यामुळे पोपच्या - पशूच्या विकासाचा मार्ग तयार झाला. पौलाने म्हटले: "तेथे" "पतन होईल... आणि तो पापी मनुष्य प्रकट होईल." २ थेस्सलनीकाकर २:३. म्हणून चर्चमधील धर्मत्याग त्या प्रतिमेसाठी पशूकडे जाण्याचा मार्ग तयार करेल.

सैतान सर्व शक्तीने आणि “अनीतीच्या सर्व फसवणुकीने” काम करेल. २ थेस्सलनीकाकर २:९, १०. या शेवटल्या काळातील वेगाने वाढणाऱ्या अंधकारातून, असंख्य चुका, पाखंडी मत आणि भ्रमातून त्याचे कार्य स्पष्टपणे दिसून येते. सैतान केवळ जगाला बंदिवान बनवत नाही तर, पण त्याच्या फसवणुकीमुळे आपल्या प्रभु येशू ख्रिस्ताच्या चर्च खमीर बनत आहेत. महान धर्मत्याग मध्यरात्रीच्या अंधारात विकसित होईल. देवाच्या लोकांसाठी ती परीक्षेची रात्र असेल, रडण्याची रात्र असेल, सत्यासाठी छळाची रात्र असेल. परंतु त्या अंधाराच्या रात्रीतून देवाचा प्रकाश चमकेल. {मार्च १६५.१–४}

क) रिव्ह्यू अँड हेराल्ड, १० जानेवारी १८८८ - द फेथ दॅट विल टिक द टेस्ट.

श्रीमती ईजी व्हाईट यांनी लिहिलेले.

अंधाराला प्रकाश आणि प्रकाशाला अंधार म्हणण्याची वेळ आता पूर्णपणे आली आहे. आपण अशा युगात जगत आहोत जिथे बनावट उदारतेची स्तुती केली जाते; जेव्हा खोटेपणा, खोटे सिद्धांत आणि आत्म्याचा नाश करणारे पाखंड पसरवणारे लोक समाजात स्वीकारले जातात आणि त्यांना उंचावले जाते आणि सर्वात भयंकर अधर्माची कृत्ये द्वेषाच्या बहाण्याने लपवून ठेवली जातात आणि त्यांना माफ केले जाते. आपल्या भूमीच्या व्यासपीठांवरील आवाजही म्हणत आहेत, "अपराधीचे कल्याण होईल." पापाला भयानक परिणाम देणारी गोष्ट म्हणून हाताळले जात नाही, जे त्याच्या भोगात टिकून राहणाऱ्यांवर अपरिहार्य विनाश आणण्यासाठी नियत आहे. जगातील लोकांसमोर त्याचे घृणास्पद स्वरूप चित्रित केलेले नाही. खोट्या शिक्षकांकडून गुळगुळीत गोष्टींचे भाकित केले जाते आणि लोकसमुदाय त्यांच्या पापात रमून जातो, देवाच्या वचनाच्या गंभीर इशाऱ्या आणि उदाहरणांकडे दुर्लक्ष करतो. अशी वेळ आली आहे जेव्हा आपण देशात केल्या जाणाऱ्या सर्व घृणास्पद कृत्यांसाठी "उसासे टाकून ... रडावे".

आपल्या जगात देवाचा नियम रद्द केला जात असताना, एक निश्चित साक्ष दिलीच पाहिजे. सत्य त्याच्या मूळ शक्तीने आणि स्पष्टतेने मांडले पाहिजे, मग ते ऐकतील किंवा ऐकणार नाहीत. हे उत्तेजक विरोधाशिवाय करता येत नाही. जे सत्याचे प्रेम स्वीकारण्यास नकार देतात ते त्याची प्रगती रोखण्याचा प्रयत्न केल्याशिवाय स्वस्थ बसणार नाहीत. त्यांना दंतकथांकडे वळवले गेले आहे आणि ते स्वर्गाच्या संदेशाला तिरस्कारात आणण्यासाठी आत्म्यांच्या मोठ्या शत्रूशी एकत्र येतील.

प्रेषित पौल आपल्याला इशारा देतो की, “काही जण विश्वासापासून दूर जातील, फसविणाऱ्या आत्म्यांकडे आणि भुतांच्या शिकवणुकीकडे लक्ष देतील.” आपण अशी अपेक्षा करू शकतो. आपल्यावर सर्वात मोठ्या संकटांचा सामना त्या वर्गामुळे होईल ज्यांनी एकेकाळी सत्याचा पुरस्कार केला होता, परंतु ते त्यापासून जगाकडे वळतात आणि द्वेष आणि उपहासाने ते आपल्या पायाखाली तुडवतात. देवाला त्याच्या विश्वासू सेवकांना एक काम करायचे आहे. शत्रूच्या हल्ल्यांना त्याच्या वचनाच्या सत्यतेने तोंड द्यावे लागेल. खोटेपणा उघड झाला पाहिजे, त्याचे खरे स्वरूप प्रकट झाले पाहिजे आणि यहोवाच्या नियमाचा प्रकाश जगाच्या नैतिक अंधारात चमकला पाहिजे. आपण त्याच्या वचनाचे दावे सादर केले पाहिजेत. जर आपण या गंभीर कर्तव्याकडे दुर्लक्ष केले तर आपण निर्दोष राहणार नाही. परंतु आपण सत्याच्या बचावात उभे असताना, आपण स्वतःच्या बचावात उभे राहू नये आणि आपल्याला निंदा आणि चुकीची माहिती सहन करण्यास बोलावले आहे म्हणून मोठा गाजावाजा करू नये. आपण स्वतःवर दया करू नये, तर सर्वोच्च देवाच्या नियमाबद्दल खूप मत्सर करू नये.

प्रेषित म्हणतात, "अशी वेळ येईल जेव्हा ते सुबोध शिक्षण सहन करणार नाहीत; तर ते आपल्या स्वतःच्या वासनांप्रमाणे कान खाजवणारे शिक्षक स्वतःसाठी जमा करतील; ते सत्यापासून आपले कान वळवतील आणि दंतकथांकडे वळतील." देवाचे वचन रद्द करणाऱ्यांच्या भ्रामक कल्पनांनी माणसे सहजपणे बंदी बनलेली आपल्याला सर्व बाजूंनी दिसतात; परंतु जेव्हा सत्य त्यांच्यासमोर आणले जाते तेव्हा ते अधीरता आणि क्रोधाने भरलेले असतात. परंतु देवाच्या सेवकाला प्रेषिताचा सल्ला असा आहे की, "सर्व गोष्टींमध्ये सावध राहा, दुःख सहन करा, सुवार्तिकाचे काम करा, तुमच्या सेवेचा पूर्ण पुरावा द्या." त्याच्या काळात काहींनी प्रभूचे काम सोडले. तो लिहितो, "देमासने या वर्तमान जगावर प्रेम करून मला सोडून दिले आहे;" आणि पुन्हा तो म्हणतो, "अलेक्झांडर ताम्रकाने माझे खूप वाईट केले आहे: प्रभू त्याला त्याच्या कृत्यांप्रमाणे फळ देईल; त्याच्यापासून तूही सावध राहा; कारण त्याने आमच्या शब्दांना खूप विरोध केला आहे."

संदेष्टे आणि प्रेषितांनाही अशाच प्रकारच्या विरोध आणि निंदेच्या परीक्षांना तोंड द्यावे लागले आणि देवाच्या निष्कलंक कोकऱ्यालाही आपल्याप्रमाणेच सर्व बाबतीत परीक्षांना तोंड द्यावे लागले. त्याने स्वतःविरुद्ध पापी लोकांचा विरोध सहन केला.

या काळातील प्रत्येक इशारा विश्वासूपणे दिला पाहिजे; परंतु "प्रभूच्या सेवकाने भांडू नये; तर सर्वांशी सौम्य, शिकवण्यास सक्षम, सहनशील; स्वतःच्या विरोधकांना सौम्यतेने शिकवणारा असावा." आपण आपल्या देवाच्या वचनांचे काळजीपूर्वक पालन केले पाहिजे जेणेकरून आपण विश्वास सोडून दिलेल्या लोकांच्या फसव्या कृतींनी दूषित होऊ नये. आपण त्यांच्या आत्म्याचा आणि प्रभावाचा प्रतिकार त्याच शस्त्राने केला पाहिजे जे आपल्या गुरुने अंधाराच्या राजपुत्राने हल्ला करताना वापरले होते - "असे लिहिले आहे." आपण देवाचे वचन कुशलतेने वापरण्यास शिकले पाहिजे. उपदेश असा आहे की, "स्वतःला देवाला पसंती मिळालेली, लाज वाटण्याची गरज नसलेली, सत्याचे वचन योग्यरित्या विभाजित करणारी कामकरी दाखवण्याचा अभ्यास कर." खोटे शिक्षक आणि फसवणाऱ्यांच्या वळणदार चुकांना तोंड देण्यासाठी परिश्रमपूर्वक काम आणि प्रामाणिक प्रार्थना आणि विश्वास असला पाहिजे; कारण "शेवटच्या काळात कठीण काळ येईल. कारण माणसे स्वतःवर प्रेम करणारी, लोभी, बढाईखोर, गर्विष्ठ, निंदक, पालकांचे आज्ञापालन न करणारी, कृतघ्न, अपवित्र, नैसर्गिक प्रेम नसलेली, करार मोडणारी, खोटी आरोप करणारी, असंयमी, क्रूर, चांगल्यांचा तिरस्कार करणारी, विश्वासघातकी, उद्धट, गर्विष्ठ, देवावर प्रेम करण्यापेक्षा सुखविलासाची आवड असलेली असतील; देवाच्या भक्तिचे स्वरूप बाळगणारे, पण त्याचे सामर्थ्य नाकारणारे; अशांपासून दूर राहा.” हे शब्द देवाच्या सेवकांना ज्या माणसांना सामोरे जावे लागेल त्यांचे चरित्र दर्शवितात. “खोटे आरोप करणारे,” “चांगल्यांचा तिरस्कार करणारे,” या अध:पतनाच्या युगात त्यांच्या देवाशी विश्वासू असलेल्यांवर हल्ला करतील. परंतु स्वर्गाच्या राजदूताने स्वामीमध्ये प्रदर्शित झालेला आत्मा प्रदर्शित केला पाहिजे. नम्रता आणि प्रेमाने त्याने मानवांच्या तारणासाठी परिश्रम केले पाहिजेत.

देवाच्या कार्याला विरोध करणाऱ्यांबद्दल पौल पुढे म्हणतो, त्यांची तुलना प्राचीन इस्राएलच्या काळात विश्वासू लोकांविरुद्ध युद्ध करणाऱ्या लोकांशी करतो. तो म्हणतो: “जसे यान्नेस आणि यांब्रेस यांनी मोशेला विरोध केला, तसेच हे लोकही सत्याला विरोध करतात; भ्रष्ट मनाचे, विश्वासाबाबत तिरस्कृत लोक. पण ते पुढे जाणार नाहीत: कारण त्यांचा मूर्खपणा सर्व लोकांना प्रकट होईल, जसा त्यांचाही होता.” आपल्याला माहित आहे की देवाविरुद्ध लढण्याचा मूर्खपणा प्रकट होईल अशी वेळ येत आहे. कितीही निंदा आणि तिरस्कार केला गेला तरी आपण शांत संयम आणि विश्वासाने वाट पाहू शकतो; कारण "कोणतीही गुप्त गोष्ट नाही जी उघड होणार नाही," आणि जे देवाचा आदर करतात त्यांना मानव आणि देवदूतांच्या उपस्थितीत त्याच्याकडून सन्मानित केले जाईल. सुधारकांच्या दुःखात आपण सहभागी आहोत. असे लिहिले आहे, "तुझी निंदा करणाऱ्यांची निंदा माझ्यावर आली." ख्रिस्त आपले दुःख समजतो. आपल्यापैकी कोणालाही एकट्याने वधस्तंभ वाहून नेण्यास पाचारण केलेले नाही. कॅल्व्हरीचा दुःखी मनुष्य आपल्या दुःखांच्या भावनेने प्रभावित झाला आहे, आणि त्याने परीक्षेचा सामना केला आहे, तो त्याच्यासाठी दुःखात आणि परीक्षेत असलेल्यांना मदत करण्यास देखील सक्षम आहे. "हो, आणि ख्रिस्त येशूमध्ये धार्मिकतेने जगणाऱ्या सर्वांना छळ सहन करावा लागेल. परंतु दुष्ट माणसे आणि फसवणूक करणारे अधिकाधिक वाईट होत जातील, फसवत आणि फसवले जातील. परंतु तू ज्या गोष्टी शिकला आहेस त्यातच राहा."

देवाने उच्च स्थानांवर असलेल्या सत्ता आणि शक्ती आणि आध्यात्मिक दुष्टाईशी यशस्वी युद्धासाठी भरपूर साधने उपलब्ध करून दिली आहेत; कारण “सर्व शास्त्र देवाच्या प्रेरणेने दिलेले आहे, आणि ते शिकवणीसाठी, दोष दाखवण्यासाठी, सुधारण्यासाठी, नीतिमत्तेच्या शिक्षणासाठी उपयुक्त आहे; यासाठी की देवाचा माणूस परिपूर्ण असावा, सर्व चांगल्या कामांसाठी पूर्णपणे सुसज्ज असावा.” बायबल हे शस्त्रागार आहे जिथे आपण संघर्षासाठी सज्ज होऊ शकतो. आपली कंबर सत्याने बांधलेली असली पाहिजे. आपली छाती नीतिमत्ता असली पाहिजे. विश्वासाची ढाल आपल्या हातात असली पाहिजे, तारणाचे शिरस्त्राण आपल्या कपाळावर चमकले पाहिजे आणि आपल्या कट्टर शत्रूंच्या गटातून आपला मार्ग कापण्यासाठी आत्म्याची तलवार जी देवाचे वचन आहे ती वापरली पाहिजे. आपल्या कर्णधाराच्या आज्ञेनुसार तो जिथे नेईल तिथे जाण्यासाठी आपण तयार असले पाहिजे. आपण त्याच्या वचनाचे पालन करणारे असले पाहिजे, स्वतःला फसवू नये.

जर आपण स्वतःकडे पाहिले आणि स्वतःवर विश्वास ठेवला तर आपण निश्चितच आपल्या दृढतेपासून खाली पडू. येणारे भयंकर वादळ आपला वाळूचा पाया उडवून देईल आणि काळाच्या किनाऱ्यावर आपले घर उद्ध्वस्त करेल; परंतु खडकावर बांधलेले घर कायमचे टिकेल. आपल्याला "विश्वासाद्वारे तारणासाठी देवाच्या सामर्थ्याने राखले पाहिजे." प्रेषिताने त्याच्या हिब्रू बांधवांना काही स्पष्ट शब्द सांगितले, जे या काळातील सत्याचा दावा करणाऱ्या अनेकांच्या स्थितीशी जुळतात. "आपल्याला सांगायच्या बऱ्याच गोष्टी आहेत, पण त्या स्पष्ट करणे कठीण आहे, कारण तुम्ही ऐकण्यात मंद आहात. [ते देवाच्या आत्म्याच्या गोष्टी लवकर समजून घेण्यास तयार नव्हते.] कारण जेव्हा तुम्ही शिक्षक व्हायला हवे होते, तेव्हा तुम्हाला देवाच्या वचनांची पहिली तत्वे पुन्हा कोणीतरी शिकवण्याची गरज आहे; आणि तुम्ही असे झाला आहात की ज्यांना दुधाची गरज आहे, कडक अन्नाची नाही. कारण दूध वापरणारा प्रत्येकजण नीतिमत्तेच्या वचनात कुशल नाही; कारण तो बाळ आहे. पण कडक अन्न हे प्रौढांसाठी असते, ज्यांच्या इंद्रियांना वापरामुळे चांगले आणि वाईट दोन्ही ओळखण्यास प्रशिक्षण मिळाले आहे." सत्यावर विश्वास ठेवणाऱ्यांनी ख्रिस्त येशूमध्ये पुरुष आणि स्त्रियांच्या पूर्ण उंचीपर्यंत वाढत राहून सतत प्रगती करणे आवश्यक आहे. मागे हटण्याची आणि उदासीनतेची वेळ नाही. प्रत्येकाला देवाच्या गोष्टींमध्ये जिवंत अनुभव असला पाहिजे. स्वतःमध्ये मूळ धरा. विश्वासात दृढ व्हा, जेणेकरून सर्व काही केल्यावर तुम्ही देवावर अढळ विश्वासाने उभे राहू शकाल, जो काळ प्रत्येक माणसाच्या कामाची आणि चारित्र्याची परीक्षा घेईल. आध्यात्मिक गोष्टींमध्ये तुमच्या शक्तींचा वापर करा, जोपर्यंत तुम्ही देवाच्या वचनातील गहन गोष्टींची प्रशंसा करू शकत नाही आणि एका सामर्थ्यापासून दुसऱ्या सामर्थ्याकडे जात राहा.

सत्याचा प्रकाश असल्याचा दावा करणारे हजारो लोक आधीच कोणतेही पाऊल उचलत नाहीत. त्यांना सर्व फायदे मिळाले असले तरी, त्यांना जिवंत अनुभव नाही. त्यांना समर्पण म्हणजे काय हे माहित नाही. त्यांची भक्ती औपचारिक आणि पोकळ आहे आणि त्यांच्या धार्मिकतेत कोणतीही खोली नाही. देवाचे वचन जे लोक त्याचा शोध घेतात त्यांना आध्यात्मिक स्वातंत्र्य आणि ज्ञान प्रदान करते. जे देवाच्या वचनांचा स्वीकार करतात आणि जिवंत श्रद्धेने त्यावर कृती करतात, त्यांच्या जीवनात स्वर्गाचा प्रकाश असेल. ते जीवनाच्या झऱ्यातून पाणी पितील आणि इतरांना त्यांच्या स्वतःच्या आत्म्याला ताजेतवाने करणाऱ्या पाण्याकडे घेऊन जातील. आपल्याला देवावर असा विश्वास असला पाहिजे जो त्याला त्याच्या वचनावर घेऊन जातो. ढगरहित आत्मविश्वासाशिवाय आपल्याला विजय मिळू शकत नाही; कारण "विश्वासाशिवाय देवाला संतुष्ट करणे अशक्य आहे". हा विश्वास आपल्याला स्वर्गाच्या सामर्थ्याशी जोडतो आणि तो आपल्याला अंधाराच्या शक्तींचा सामना करण्याची शक्ती देतो. "हा असा विजय आहे जो जगावर, आपल्या विश्वासावरही विजय मिळवतो." "श्रवणाने विश्वास येतो आणि देवाच्या शब्दाने ऐकणे." बुद्धिमान विश्वासाचा वापर करण्यासाठी आपण देवाच्या वचनाचा अभ्यास केला पाहिजे. बायबल आणि केवळ बायबलच देवाच्या चारित्र्याचे आणि आपल्याबद्दलच्या त्याच्या इच्छेचे योग्य ज्ञान देते. मनुष्याचे कर्तव्य आणि नशीब त्याच्या पानांमध्ये परिभाषित केले आहे. आपण कोणत्या परिस्थितींवर अनंतकाळच्या जीवनाची आशा करू शकतो हे स्पष्टपणे सांगितले आहे आणि इतक्या मोठ्या तारणाकडे दुर्लक्ष करणाऱ्यांचा नाश सर्वात जबरदस्त भाषेत भाकीत केला आहे.

जर बायबलला मानवाला देवाचा आवाज, पुस्तकांचे पुस्तक, श्रद्धा आणि आचरणाचा एकमेव अचूक नियम म्हणून स्वीकारले गेले असते, तर आपल्याला स्वर्गाचा कायदा रद्द झालेला आणि आपल्या भूमीला अधर्माच्या वाढत्या लाटेने ग्रासलेले दिसले नसते.

जसजसे लोक सत्यापासून दूर संशयात भरकटत जातात तसतसे सर्व काही अनिश्चित आणि अवास्तव बनते, आत्म्याला पूर्ण खात्री नसते. देवाने मानवांना प्रकट केलेल्या शास्त्रावर विश्वास ठेवला जात नाही. त्याच्या आज्ञांमध्ये काहीही अधिकृत नाही, त्याच्या इशाऱ्यांमध्ये काहीही भयावह नाही, त्याच्या आश्वासनांमध्ये काहीही प्रेरणादायी नाही. संशयवादींना ते निरर्थक आणि विरोधाभासी वाटते.

आपल्यामध्ये असे बरेच लोक आहेत जे विश्वास जोपासत नाहीत. त्यांना एक अस्थिर अनुभव आहे. ते "वाऱ्याने हादरवलेल्या आणि उडालेल्या समुद्राच्या लाटेसारखे" आहेत. कधीकधी ते विश्वासात मजबूत दिसतात, नंतर त्यांच्यावर अविश्वासाचा एक स्फोट होतो आणि ते निराशा आणि संशयाने भरलेले असतात. ते सैतानाच्या पाशातून बाहेर पडण्यासाठी कोणतेही निश्चित प्रयत्न करत नाहीत, परंतु त्याच्या इच्छेनुसार तो त्यांना कैद करतो. असे काही लोक आहेत जे अविश्वासाच्या मोहांनी आक्रमण केल्यावर देवाच्या वचनाकडे आणि प्रामाणिक प्रार्थनेकडे पळून जातात आणि त्यांना शत्रूच्या हाती सोडले जात नाही. तो दिवस येत आहे जो आपण भक्कम खडकावर बांधत आहोत की सरकणाऱ्या वाळूवर.

जर लोकांना त्यांच्या मनावर संशयाचा भयानक प्रभाव जाणवला, जर त्यांना भविष्याकडे पाहता आले, तर त्यांना देवावर दृढ विश्वास आणि त्याच्या वचनांवर अंतर्निहित विश्वास निर्माण करण्याची अत्यावश्यक गरज लक्षात आली असती. ते अविश्वासाचा एकही दाणा पेरणार नाहीत; कारण प्रत्येक दाणा फळात फुलतो. सैतान हा एक जिवंत, सक्रिय एजंट आहे. संशयवादाला प्रोत्साहन देणे हे त्याचे काम आहे आणि संशयाचा प्रत्येक शब्द आत्म्यांच्या शत्रूद्वारे काळजीपूर्वक पोषित केला जातो. लोक उदासीनतेत झोपलेले असताना, विश्वास कमकुवत करणाऱ्या सूचना हृदयात प्रेरित केल्या जातात. सत्याच्या आकलनाला गोंधळात टाकणारे प्रभाव जीवनावर आणले जातात. शक्य तितक्या सर्व प्रकारे, सैतान आत्म्यांना स्वर्गाकडे नेणाऱ्या अरुंद मार्गापासून दूर करण्याचा प्रयत्न करतो; आणि लोकांना अंधार आवडतो म्हणून ते अनोळखी लोकांच्या आवाजाचे अनुसरण करतात आणि मेंढरांसाठी आपले जीवन देणाऱ्या चांगल्या मेंढपाळाच्या आवाहनाला नकार देतात. चुकीच्या काही वळणदार युक्त्यामुळे "प्रभु असे म्हणतो" हे साधे, अधिकृत शब्द नाकारले गेले आहेत. लोकांनी त्यांच्या निर्मात्याच्या वचनावर आणि आवश्यकतांवर प्रश्नचिन्ह उपस्थित केल्यामुळे अविश्वासूपणा मोठ्या प्रमाणात वाढला आहे. त्यांनी चारित्र्य कमकुवत करण्याचे आणि बायबलच्या प्रेरणेवरील विश्वास कमी करण्याचे काम हाती घेतले आहे. महान ज्ञानाचा दावा करणाऱ्या लोकांनी जिवंत देवाच्या वचनांवर टीका करण्याचे, तोडण्याचे आणि तोडण्याचे धाडस केले आहे आणि त्यांच्या सहकाऱ्यांच्या आनंदाचे जहाज बुडवण्यासाठी आणि स्वर्गाच्या त्यांच्या आशा नष्ट करण्यासाठी प्रश्न विचारण्यास सुरुवात केली आहे. हे असे काम आहे जे सर्व धार्मिकतेच्या शत्रूला आनंद देणारे आहे. बायबलविरुद्ध लोक जे युक्तिवाद करतात ते त्या दुष्टाच्या सल्ल्याचे परिणाम आहेत. त्यांच्या मनाचे दरवाजे त्याच्या सूचनांसाठी उघडले गेले आणि ते जितके जास्त चुकीच्या मार्गावर जात गेले तितकेच इतर आत्म्यांना अंधाराच्या त्याच मार्गात ओढण्याची त्यांची इच्छा वाढत गेली.

बरेच जण बायबलवर विश्वास ठेवण्याचा दावा करतात आणि त्यांची नावे चर्चच्या नोंदींमध्ये नोंदवली जातात, जे सैतानाच्या सर्वात प्रभावशाली एजंटांपैकी एक आहेत. ते जे काम करत आहेत ते न्यायाच्या दिवशी त्यांच्यासाठी सन्मानाचे काम मानणार नाहीत. मग असे दिसून येईल की विश्वास कमकुवत करणारा प्रत्येक प्रयत्न भयंकर तोटा सहन करून केला गेला होता. ज्या प्रचंड किमतीला त्यांना चुकवावे लागेल ती त्यांना कायमची लज्जा आणि विनाशात बुडवेल. अविश्वासाच्या प्रत्येक सूचनेला त्वरित नकार देणे हीच एकमेव सुरक्षितता आहे. एका क्षणासाठीही शंका ठेवण्यासाठी तुमचे मन मोकळे करू नका; जेव्हा ते तुमच्याकडे प्रवेशासाठी येतात तेव्हा त्यांना स्पष्ट नकार द्या. देवाच्या वचनांवर मन स्थिर करा. त्यांच्याबद्दल बोला, त्यांच्यात आनंद करा; आणि देवाची शांती तुमच्या हृदयात राज्य करेल.

संशयाची फळे नकोशी असतात. अरे! तुमच्या आजूबाजूला पहा आणि त्या दुष्टाच्या कारस्थानांनी किती विनाश घडवून आणला आहे ते पहा. चुका, खोटेपणा आणि पाखंडी मतांनी माणसांच्या फसवलेल्या हृदयात उच्च उत्सव साजरा केला आहे. शतकानुशतके शत्रूने त्याचे प्रयोग वाढत्या यशासह पुनरावृत्ती केले आहेत; कारण अंधारात निघून गेलेल्या जीवनाच्या दुःखद नोंदी असूनही, जसे पतंग आगीकडे उडतात, तसेच लोक त्यांना अडकवण्यासाठी त्याने तयार केलेल्या विनाशकारी फसवणुकीत धावतात. जर तुम्हाला तारण हवे असेल, तर मी तुम्हाला विनंती करतो की देवाच्या वचनाच्या सत्यतेबद्दलच्या त्याच्या आरोपांपासून दूर राहा. "भविष्यवाणीच्या खात्रीच्या वचनाकडे या; ज्याकडे तुम्ही लक्ष दिले तर तुम्ही चांगले करता, जसे अंधारात चमकणाऱ्या प्रकाशाकडे." जर ते अधिकृत नसेल, तर ते काय आहे? जर स्वर्ग आणि पृथ्वीच्या प्रभूचे वचन बांधण्यासाठी भक्कम खडक नसेल, तर पक्का पाया शोधणे व्यर्थ आहे. "स्वर्ग आणि पृथ्वी नाहीशी होतील," परंतु "प्रभूचे वचन सर्वकाळ टिकेल;" आणि त्याच्या वचनावर अढळ विश्वास हाच एकमेव विश्वास आहे जो शेवटच्या काळातील संकटांमधून टिकेल. - {आरएच १० जानेवारी १८८८}

ड) काळाची चिन्हे, ११ फेब्रुवारी १८९७ - आज्ञाधारक आणि आज्ञाभंग करणारे. विरोधाभास.

श्रीमती ईजी व्हाईट यांनी लिहिलेले.

देवाचा नियम हा त्याच्या नीतिमत्तेचा महान मानक आहे. हा नियम त्याच्या सर्व आवश्यकतांमध्ये परिपूर्ण आहे; आणि देव आपल्याला त्याचे पालन करण्याचे आवाहन करतो; कारण त्या दिवशी जेव्हा स्वर्गातील पुस्तके उघडली जातील आणि सर्वांची कृत्ये विश्वाच्या न्यायाधीशासमोर पुनरावलोकनात येतील तेव्हा आपल्या प्रकरणांचा निर्णय त्याद्वारे घेतला जाईल.

पण या जगात दोन वर्ग आहेत आणि नेहमीच होते; आणि या दोन वर्गांमध्ये काय फरक आहे हा प्रश्न गंभीर आणि महत्त्वाचा आहे. एक वर्ग देवावर प्रेम करतो आणि त्याचे भय बाळगतो; दुसरा वर्ग त्याला त्यांच्या ज्ञानात ठेवू इच्छित नाही. एक वर्ग त्याच्या कायद्याचे पालन करतो; दुसरा वर्ग त्याच्या आवश्यकतांकडे दुर्लक्ष करतो आणि त्याचे उल्लंघन करतो.

जे लोक देवाच्या नियमाचे पालन करण्यास तयार नाहीत ते घोषित करतात की ते संपले आहे, देवाने ते रद्द केले आहे. पण जर हा नियम परिपूर्ण असेल तर देवाने ते का रद्द करावे किंवा बदलावे? जे परिपूर्ण आहे ते कोणत्याही बदलाने सुधारता येत नाही. परिपूर्ण कायद्याची पुनर्बांधणी करण्याचा प्रयत्न केवळ अपूर्णता निर्माण करतो. देवाने त्याचा कायदा रद्द केलेला नाही किंवा बदललेला नाही. तो त्याच्या सरकारचा पाया आहे; आणि तो कायमचा टिकून राहील, तो अचल, अपरिवर्तनीय मानक जोपर्यंत सर्वांनी गाठला पाहिजे तोपर्यंत ते वाचतील. "जोपर्यंत स्वर्ग आणि पृथ्वी नाहीशी होत नाहीत," ख्रिस्ताने घोषित केले, "सर्व पूर्ण होईपर्यंत नियमशास्त्रातील एक बिंदू किंवा एक बिंदू आताच नाहीसा होईल."

“परमेश्वराचे नियमशास्त्र परिपूर्ण आहे,” स्तोत्रकर्ता लिहितो, “जीवाला वळवणारा; परमेश्वराची साक्ष खात्रीशीर आहे, ती साध्या लोकांना ज्ञानी करते. परमेश्वराचे नियम योग्य आहेत, हृदयाला आनंद देणारे आहेत; परमेश्वराची आज्ञा शुद्ध आहे, डोळ्यांना प्रकाश देणारी आहे. . . . शिवाय त्यांच्याद्वारे तुझा सेवक इशारा देतो आणि त्यांचे पालन केल्याने मोठे फळ मिळते.” तर मग स्वर्गाचा देव त्याच्या नियमशास्त्राचा अवमान करणाऱ्यांकडे कसे पाहतो? देवाच्या नियमशास्त्राचे पालन करण्यास नकार देणाऱ्यांनी त्याच्या नियमशास्त्राविरुद्ध बोललेल्या शब्दांना ज्ञानी समजू नये; कारण देवाने म्हटले आहे, “मनाने शहाणा असलेला आज्ञा स्वीकारेल; पण बडबड करणारा मूर्ख पडेल.”

आदामाने आज्ञाभंग करून एदेन गमावल्यानंतर आणि पापाने जगात प्रवेश केल्यानंतर, माणसे अधिकाधिक अवज्ञाकारी होत गेली. काही अपवाद वगळता संपूर्ण जग भ्रष्टता आणि भ्रष्टाचाराच्या आहारी गेले. “देवाने पाहिले की पृथ्वीवर माणसाची दुष्टता मोठी आहे आणि त्याच्या हृदयातील विचारांची प्रत्येक कल्पना सतत वाईट आहे. आणि त्याने पृथ्वीवर माणूस निर्माण केल्याबद्दल परमेश्वराला पश्चात्ताप झाला आणि त्याच्या अंतःकरणात त्याला दुःख झाले. आणि परमेश्वर म्हणाला, मी निर्माण केलेल्या मानवाचा पृथ्वीवरून नाश करीन; माणूस, पशू, सरपटणारे प्राणी आणि आकाशातील पक्षी; कारण मी त्यांना निर्माण केल्याबद्दल मला पश्चात्ताप होतो.' आणि प्रलयाद्वारे परमेश्वराने पृथ्वीवरील नैतिक भ्रष्टता काढून टाकली.

पण त्या युगातही प्रभूचे प्रतिनिधी होते. हे लोक देवावर प्रेम करायचे; त्यांनी त्याची आज्ञा पाळली; आणि त्याने त्यांना प्रकाश आणि सत्य दिले. ख्रिस्त त्यांच्याबरोबर चालला, त्यांना त्याचे पालन करण्याची नैतिक शक्ती दिली आणि त्यांच्यासमोर या पृथ्वीच्या इतिहासाचे भविष्य आणि त्याच्या दुसऱ्या आगमनाचे दृश्य उघडले. “हनोख देवाबरोबर चालला; पण तो राहिला नाही; कारण देवाने त्याला नेले.” त्याच्याबद्दल यहूदा लिहितो, “आदामापासून सातवा पुत्र हनोख यानेही याविषयी भाकीत केले की, पाहा, प्रभु त्याच्या दहा हजार संतांसह येत आहे, तो सर्वांचा न्याय करण्यासाठी आणि त्यांच्यातील अधार्मिक लोकांना त्यांनी केलेल्या सर्व अधार्मिक कृत्यांबद्दल आणि अधार्मिक पापी लोकांनी त्याच्याविरुद्ध बोललेल्या सर्व कठोर भाषणांबद्दल दोषी ठरवण्यासाठी येत आहे.”

त्या दुष्टतेच्या काळात नोहानेही देवाची साक्ष दिली. “नोहाच्या वंशावळी अशा आहेत: नोहा त्याच्या पिढीत नीतिमान आणि परिपूर्ण होता आणि नोहा देवाबरोबर चालत असे.” जेव्हा देव पृथ्वीवरील रहिवाशांना जलप्रलयाने नष्ट करणार होता, तेव्हा तो नोहाला म्हणाला, “तू आणि तुझे सर्व घराणे तारवात या; कारण या पिढीत मी तुला माझ्यासमोर नीतिमान पाहिले आहे.”

हनोख आणि नोहा आणि जलप्रलयात नष्ट झालेल्यांमध्ये काय फरक होता? हनोख आणि नोहा देवाच्या नियमांचे पालन करत होते; इतर लोक त्यांच्या स्वतःच्या मनाच्या कल्पनेनुसार चालत होते आणि परमेश्वरासमोर त्यांचे मार्ग भ्रष्ट करत होते, त्याच्या सर्व आवश्यकतांकडे दुर्लक्ष करत होते. त्यांच्या आज्ञाभंगाने त्यांनी स्वतःला त्याच्यापासून वेगळे केले आणि त्याला त्यांचा नाश करण्यास प्रवृत्त केले. देवाच्या नियमशास्त्राने परीक्षेत हनोख आणि नोहा नीतिमान आढळले. जर देवाच्या पूर्वजांनी देवाचा मार्ग पाळला असता, त्यांनी त्याच्या आज्ञा पाळल्या असती, तर ते देखील नीतिमान ठरले असते आणि त्यांना प्रभूची प्रशंसा मिळाली असती.

रोमकरांना लिहिलेल्या पत्रात पौल आज्ञाधारक आणि आज्ञाभंग करणाऱ्यांबद्दल लिहितो. “मला ख्रिस्ताच्या सुवार्तेची लाज वाटत नाही,” तो म्हणतो; “कारण विश्वास ठेवणाऱ्या प्रत्येकासाठी तारणासाठी ती देवाची शक्ती आहे; प्रथम यहूदीला आणि नंतर ग्रीकलाही. कारण त्यात देवाचे नीतिमत्व विश्वासापासून विश्वासापर्यंत प्रकट होते; जसे लिहिले आहे की, नीतिमान विश्वासाने जगेल.” हे आज्ञाधारक आहेत. देवावरील विश्वास जसजसा वाढत जातो तसतसे आपण अदृश्य असलेल्याचे दर्शन अधिक स्पष्टपणे सहन करतो आणि त्याचे पालन करण्यास आपल्याला बळकटी मिळते.

त्यानंतर प्रेषित आज्ञाभंग करणाऱ्यांची मोठी सेना सादर करतो, ज्यांना देवाला त्यांच्या ज्ञानात ठेवण्यास आवडत नाही, परंतु स्वतःचे अविश्वासू मार्ग निवडतात आणि त्यांच्या स्वतःच्या अंतःकरणाच्या कल्पनेचे अनुसरण करतात: “जे लोक सत्याला अनीतिमध्ये धरून ठेवतात त्यांच्या सर्व अभक्तीवर आणि अनीतिवर स्वर्गातून देवाचा क्रोध प्रकट होतो; कारण देवाचे जे ज्ञात आहे ते त्यांच्यामध्ये प्रकट होते; कारण देवाने ते त्यांना दाखवून दिले आहे.” कारण जगाच्या निर्मितीपासून त्याच्या अदृश्य गोष्टी स्पष्ट दिसतात. बनवलेल्या गोष्टींद्वारे समजले जाणे, त्याचे सनातन सामर्थ्य आणि देवत्व; जेणेकरून त्यांना सबब नाही; कारण, देवाला ओळखूनही त्यांनी त्याचे देव म्हणून गौरव केले नाही, किंवा आभार मानले नाहीत; उलट त्यांच्या कल्पनांमध्ये ते व्यर्थ झाले आणि त्यांचे मूर्ख हृदय अंधकारमय झाले. स्वतःला ज्ञानी असल्याचे सांगून ते मूर्ख बनले आणि अविनाशी देवाचे गौरव नाशवंत मनुष्य, पक्षी, चार पायांचे प्राणी आणि सरपटणारे प्राणी यांच्यासारख्या बनवलेल्या प्रतिमेत बदलले.”

पेत्र दोन वर्गांची रूपरेषा देखील देतो, एक देवाला मान्य आहे, कारण त्याच्या सर्व आज्ञांचे पालन करतो; दुसरा त्याच्याशी विश्वासघात करणारा, त्याच्या नियमाचे उल्लंघन केल्यामुळे त्याच्याविरुद्ध पाप करणारा; कारण "पाप म्हणजे नियमशास्त्राचे उल्लंघन." "लोकांमध्ये खोटे संदेष्टेही होते," तो लिहितो, "जसे तुमच्यामध्ये खोटे शिक्षक असतील, ते गुप्तपणे भयानक पाखंड आणतील, ज्याने त्यांना विकत घेतले त्या प्रभूला नाकारतील आणि स्वतःवर जलद नाश आणतील. आणि पुष्कळ लोक त्यांच्या वाईट मार्गांचे अनुसरण करतील; त्यांच्यामुळे सत्य मार्गाची निंदा होईल. आणि लोभाने ते बनावट शब्दांनी तुमचा व्यापार करतील." पण तो म्हणतो, “भक्तांना परीक्षेतून कसे सोडवायचे आणि अनीतिमानांना न्यायाच्या दिवसासाठी शिक्षा भोगण्यासाठी कसे राखून ठेवायचे हे प्रभूला माहीत आहे.”

"नोहाच्या काळात होते तसेच मनुष्याच्या पुत्राच्या काळातही होईल." आता, त्यावेळेस, धनाचे सेवक, निष्काळजी, उदासीन आणि अवज्ञाकारी, त्यांना इतक्या मुक्तपणे देण्यात आलेल्या महान तारणाकडे दुर्लक्ष करत राहतात, देवाला ओळखत नाहीत किंवा त्याचे आभार मानत नाहीत आणि त्याची स्तुती करत नाहीत. प्रभूने स्वतःला त्याच्या कृतींमध्ये प्रकट केले आहे, जे डोळे पाहू शकतात आणि इंद्रिये ओळखतात; गैरसमज होऊ नये म्हणून इतक्या स्पष्ट शब्दात, त्याने त्याच्या वचनात त्याची इच्छा जाहीर केली आहे. परंतु आज्ञाभंग करणाऱ्यांना निर्मितीच्या विविध कृतींमध्ये देव दिसत नाही; त्यांना त्याच्या वचनातून त्यांच्याशी बोलताना त्याचा आवाज ऐकू येत नाही. त्यांना सत्याचा प्रकाश दिला जातो, परंतु ते पाप निवडतात. ते स्वतःच्या कल्पनांचे अनुसरण करतात, जसे नोएटिक जगाच्या रहिवाशांनी केले, त्यांच्या इच्छा आणि महत्त्वाकांक्षा इतर सर्व गोष्टींपेक्षा जास्त महत्त्व देतात.

देव त्याच्या नियमांचे उल्लंघन करणाऱ्यांना इतका वेळ सहन करतो हे स्वर्गीय सैन्यासाठी एक आश्चर्य आहे. पण देव सहनशील आणि दयाळू आहे. त्याचा सूर्य वाईट आणि चांगल्या दोघांवरही चमकतो, जे सैतानाच्या फसव्या शक्तीने इतके आंधळे झाले आहेत की ते सर्वशक्तिमानतेच्या अस्तित्वाला नाकारतात आणि जे त्याची इच्छा पूर्ण करण्यासाठी प्रामाणिकपणे प्रयत्न करतात त्यांच्यावरही. तो लोकांना "उपभोगण्यासाठी सर्व गोष्टी" समृद्धपणे देतो, आणि जरी सर्वजण त्याला त्यांच्या स्तुती किंवा सेवेसाठी पात्र मानत नाहीत, तरीही तो त्यांच्याशी धीराने सहन करतो आणि त्याची विनंती अजूनही ऐकू येते: "पळा, तुमच्या वाईट मार्गांपासून पळा; कारण तुम्ही का मरणार आहात?" तो "सर्व माणसांचे तारण व्हावे आणि सत्याच्या ज्ञानाकडे यावे" अशी त्याची इच्छा होती.

देव नेहमीच आज्ञाधारकतेची प्रशंसा करतो. त्यांच्या आज्ञाधारकतेमुळे हनोखला स्वर्गात स्थानांतरित करण्यात आले आणि नोहाला पृथ्वीला महापूर आणणाऱ्या प्रलयातून वाचवण्यात आले. “पाहा,” स्तोत्रकर्ता लिहितो. “परमेश्वराची नजर त्याचे भय धरणाऱ्यांवर, त्याच्या दयेची आशा ठेवणाऱ्यांवर आहे; तो त्यांचा जीव मृत्युपासून वाचवतो आणि दुष्काळात त्यांना जिवंत ठेवतो.” “मी दुष्टांना मोठ्या सामर्थ्याने आणि हिरव्यागार तपकिरी झाडासारखे पसरलेले पाहिले आहे. तरी तो निघून गेला, पण पाहा, तो नव्हता; होय, मी त्याला शोधले, पण तो सापडला नाही. परिपूर्ण माणसाकडे लक्ष द्या आणि नीतिमानांना पहा; कारण त्या माणसाचा शेवट शांती आहे. पण अपराध्यांचा एकत्र नाश होईल; दुष्टांचा शेवट कापला जाईल.”

पापामुळे कमकुवत झाल्यामुळे आपण स्वतःहून देवाचा नियम पाळू शकत नाही. परंतु ख्रिस्त आपल्या जगात मानवांमध्ये देवाची नैतिक प्रतिमा पुनर्संचयित करण्यासाठी आणि त्यांना आज्ञाभंगाच्या मार्गावरून आज्ञाधारकतेच्या मार्गावर परत आणण्यासाठी आला. जगासाठी त्याचे ध्येय म्हणजे त्याच्या सरकारचा पाया असलेल्या कायद्याचे पालन करून देवाचे चरित्र प्रकट करणे; आणि जे त्याला आपला वैयक्तिक तारणहार म्हणून स्वीकारतील ते कृपेने वाढतील आणि त्याच्या सामर्थ्यात देवाच्या नियमाचे पालन करण्यास सक्षम होतील. {ST, फेब्रुवारी ११, १८९७ परि. १५} जेव्हा ख्रिस्त स्वर्गाच्या ढगांमध्ये येईल तेव्हा आज्ञाधारक आणि आज्ञाभंग करणारे असे दोनच वर्ग त्याला भेटतील. आणि देवाच्या आवश्यकतांवर प्रकाश पडल्यानंतर, त्याचे आज्ञाधारक राहिलेले लोकच त्याला आनंदाने भेटू शकतात. ज्यांनी आज्ञाभंगाच्या मार्गावर टिकून राहिले आहे ते भयभीत होऊन पळून जातील, पर्वतांच्या गुहेत लपतील आणि खडकांना आणि पर्वतांना म्हणतील, "आमच्यावर पडा आणि सिंहासनावर बसलेल्याच्या चेहऱ्यापासून आणि कोकऱ्याच्या क्रोधापासून आम्हाला लपवा." परंतु ज्यांनी त्यांच्या आज्ञाधारकतेने देवाचा सन्मान केला आहे, ते वर पाहतील आणि म्हणतील, "पाहा, हा आमचा देव आहे; आम्ही त्याची वाट पाहिली आहे, आणि तो आम्हाला वाचवेल; हा परमेश्वर आहे, आम्ही त्याची वाट पाहिली आहे; आम्ही त्याच्या तारणात आनंद आणि आनंद करू." श्रीमती ईजी व्हाईट. - {एसटी ११ फेब्रुवारी १८९७}

ई) एलेन जी. व्हाईटच्या लेखनात "इतिहास पुनरावृत्ती होतो"

व्हाईट इस्टेट सीडी मधून एलेन जी. व्हाईट यांच्या सर्व उपलब्ध लेखनांचा मी सखोल अभ्यास केला तेव्हा मला खालील सर्च स्ट्रिंग असलेले २२२ मजकूर सापडले: “इतिहास आणि (पुनरावृत्ती किंवा पुनरावृत्ती किंवा पुनरावृत्ती किंवा पुनरावृत्ती)”...

• जर कोणी देवाच्या लोकांना प्रत्यक्ष पापे दाखवण्यासाठी इतिहासाचा वापर केला तर त्याला गप्प केले जाईल:

जेव्हा स्टीफनला त्याच्यावरील आरोपांच्या सत्यतेबद्दल विचारण्यात आले तेव्हा त्याने स्पष्ट, रोमांचक आवाजात आपला बचाव सुरू केला, जो संपूर्ण कौन्सिल हॉलमध्ये घुमत होता. सभेला मंत्रमुग्ध करणाऱ्या शब्दांमध्ये, तो देवाच्या निवडलेल्या लोकांच्या इतिहासाची पुनरावृत्ती करू लागला. त्याने यहुदी अर्थव्यवस्थेचे आणि ख्रिस्ताद्वारे आता प्रकट झालेल्या त्याच्या आध्यात्मिक अर्थाचे सखोल ज्ञान दाखवले. त्याने मोशेच्या मशीहाबद्दल भाकीत केलेल्या शब्दांची पुनरावृत्ती केली: "तुमचा देव प्रभु तुमच्या भावांमधून माझ्यासारखा एक संदेष्टा तुमच्यासाठी उभा करेल; त्याचे तुम्ही ऐकाल." त्याने देव आणि यहुदी विश्वासावरील त्याची स्वतःची निष्ठा स्पष्ट केली, तर त्याने दाखवून दिले की ज्या नियमावर यहुदींनी तारणासाठी विश्वास ठेवला होता तो इस्राएलला मूर्तिपूजेपासून वाचवू शकला नाही. त्याने येशू ख्रिस्ताला सर्व यहुदी इतिहासाशी जोडले. त्याने शलमोनाने मंदिर बांधल्याचा आणि शलमोन आणि यशया दोघांच्याही शब्दांचा उल्लेख केला: "पण परात्पर हातांनी बनवलेल्या मंदिरांमध्ये राहत नाही; जसे संदेष्टा म्हणतो, स्वर्ग माझे सिंहासन आहे आणि पृथ्वी माझे पाय ठेवण्याचे आसन आहे. तुम्ही माझे कोणते घर बांधाल?" परमेश्वर म्हणतो: किंवा माझ्या विश्रांतीचे ठिकाण काय आहे? माझ्या हातांनी या सर्व गोष्टी बनवल्या नाहीत का?”

जेव्हा स्टीफन या टप्प्यावर पोहोचला तेव्हा लोकांमध्ये गोंधळ उडाला. जेव्हा त्याने ख्रिस्ताला भविष्यवाण्यांशी जोडले आणि मंदिराबद्दल जसे बोलले तसे बोलले, तेव्हा भयभीत झाल्याचे नाटक करून पुजाऱ्याने आपला झगा फाडला. स्टीफनसाठी हे कृत्य एक संकेत होते की त्याचा आवाज लवकरच कायमचा बंद केला जाईल. त्याने त्याच्या शब्दांना तोंड देणारा प्रतिकार पाहिला आणि त्याला माहित होते की तो त्याची शेवटची साक्ष देत आहे. जरी त्याच्या प्रवचनाच्या मध्यभागी, त्याने अचानक ते संपवले. {एए २५.२–२६.१}

• येशूच्या दुःखाचा आणि छळाचा इतिहास पुन्हा पुन्हा येईल:

"न्याय मागे वळवला गेला आहे, आणि न्याय दूर उभा आहे; कारण सत्य रस्त्यावर पडले आहे, आणि चांगुलपणा आत येऊ शकत नाही. होय, सत्य अपयशी ठरते; आणि जो वाईटापासून दूर जातो तो स्वतःला बळी पडतो." यशया ५९:१४, १५. हे पृथ्वीवरील ख्रिस्ताच्या जीवनात पूर्ण झाले. तो देवाच्या आज्ञांशी एकनिष्ठ होता, मानवी परंपरा आणि आवश्यकता बाजूला ठेवून, ज्या त्यांच्या जागी उंचावल्या गेल्या होत्या. यामुळे त्याचा द्वेष केला गेला आणि त्याचा छळ करण्यात आला. या इतिहासाची पुनरावृत्ती होते. देवाच्या नियमांपेक्षा माणसांचे कायदे आणि परंपरा श्रेष्ठ आहेत आणि जे देवाच्या आज्ञांचे पालन करतात त्यांना निंदा आणि छळ सहन करावा लागतो. देवाप्रती असलेल्या त्याच्या विश्वासूपणामुळे ख्रिस्तावर शब्बाथ मोडणारा आणि निंदक म्हणून आरोप लावण्यात आला. त्याला भूत लागलेले घोषित करण्यात आले आणि त्याला बेलजबूब म्हणून दोषी ठरवण्यात आले. त्याचप्रमाणे त्याच्या अनुयायांवर आरोप केले जातात आणि त्यांना चुकीचे सादर केले जाते. अशाप्रकारे सैतान त्यांना पापाकडे नेण्याची आणि देवाचा अपमान करण्याची आशा करतो. {COL 170.3}

• आज चर्चमध्ये देवाविरुद्ध फसवणूक पुन्हा होईल:

हनन्या आणि सप्पीराच्या बाबतीत, देवाविरुद्ध केलेल्या फसवणुकीच्या पापाची शिक्षा त्वरित देण्यात आली. चर्चच्या नंतरच्या इतिहासातही हेच पाप वारंवार घडले आणि आपल्या काळातही अनेकांनी तेच केले आहे. {एए 76.1}

सुरुवातीला लोभ जपला जात असे; नंतर, त्यांच्या भावांना हे कळले की त्यांच्या स्वार्थी आत्म्यांना त्यांनी देवाला समर्पित केलेल्या आणि वचन दिलेल्या गोष्टीचा राग आहे याची लाज वाटली, फसवणूक केली जात असे. . . . त्यांच्या खोट्या गोष्टीबद्दल दोषी ठरवल्यावर, त्यांची शिक्षा तात्काळ मृत्यु होती.

केवळ सुरुवातीच्या चर्चलाच नाही तर भविष्यातील सर्व पिढ्यांना, देवाला लोभ, कपट आणि ढोंगीपणाचा तिरस्कार आहे याचे हे उदाहरण धोक्याचे संकेत म्हणून देण्यात आले होते. . . . जेव्हा पवित्र आत्म्याच्या प्रभावाने हृदय उत्तेजित होते आणि विशिष्ट रक्कम देण्याची प्रतिज्ञा केली जाते, तेव्हा प्रतिज्ञा करणाऱ्याला पवित्र केलेल्या भागावर कोणताही अधिकार राहत नाही. अशा प्रकारच्या वचनांना मानवांना दिलेले वचन बंधनकारक मानले जाईल; देवाला दिलेले वचन अधिक बंधनकारक नाही का? . . .

बरेच लोक स्वतःच्या समाधानासाठी भरपूर पैसे खर्च करतात. पुरुष आणि स्त्रिया त्यांच्या सुखाचा विचार करतात आणि त्यांच्या आवडीनिवडी पूर्ण करतात, तर ते देवाला जवळजवळ अनिच्छेने, एक कमीत कमी भेटवस्तू देतात. ते विसरतात की देव एके दिवशी त्याच्या वस्तू कशा वापरल्या गेल्या आहेत याचा कडक हिशेब मागेल आणि हनन्या आणि सप्पीराचे अर्पण स्वीकारल्याप्रमाणे तो त्यांच्या तिजोरीत टाकलेल्या तुटपुंज्या पैशाचा स्वीकार करणार नाही. {सीसी ३३०.३–५}

• देवाने ज्यांना कामासाठी बोलावले आहे त्यांच्याविरुद्ध थट्टा, द्वेष आणि उपहास वारंवार केला जाईल:

आज नेत्यांसमोरही तेच अडथळे आहेत.--या काळातील देवाच्या लोकांच्या इतिहासात नहेम्याचा अनुभव पुनरावृत्ती होतो. सत्याच्या मार्गाने काम करणाऱ्यांना असे आढळेल की ते त्याच्या शत्रूंचा राग भडकवल्याशिवाय हे करू शकत नाहीत. जरी त्यांना देवाने ज्या कामात गुंतवले आहे त्यासाठी बोलावले आहे आणि त्यांचा मार्ग त्याला मान्य आहे, तरी ते निंदा आणि उपहास टाळू शकत नाहीत. त्यांना दूरदर्शी, अविश्वसनीय, कपटी ढोंगी - थोडक्यात, त्यांच्या शत्रूंच्या उद्देशाला अनुकूल असे काहीही म्हणून दोषी ठरवले जाईल. अधार्मिकांना मनोरंजन करण्यासाठी सर्वात पवित्र गोष्टी हास्यास्पद प्रकाशात सादर केल्या जातील. अगदी थोड्या प्रमाणात व्यंग आणि नीच बुद्धी, मत्सर, अधार्मिकता आणि द्वेषाने एकत्रित, अपवित्र उपहास करणाऱ्याच्या आनंदाला उत्तेजन देण्यासाठी पुरेसे आहे. आणि हे गर्विष्ठ विनोद करणारे एकमेकांच्या चातुर्याला तीक्ष्ण करतात आणि त्यांच्या निंदनीय कामात एकमेकांना बळकटी देतात. तिरस्कार आणि उपहास मानवी स्वभावासाठी खरोखरच वेदनादायक आहेत; परंतु देवाशी खरे असलेल्या सर्वांना ते सहन करावेच लागतील. अशा प्रकारे, प्रभूने त्यांच्यावर सोपवलेले काम करण्यापासून आत्म्यांना परावृत्त करणे हे सैतानाचे धोरण आहे.--सदर्न वॉचमन, १२ एप्रिल १९०४. {ChS ५२.२}

• देव स्वतः एलेन जी. व्हाईटशी बोलतो आणि तिला सांगतो की ती ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सीमध्ये जे काही लिहिते ते सर्व इतिहास आहे ज्याची पुनरावृत्ती होईल. जेरुसलेमच्या पतनापासून शेवटच्या काळापर्यंतचा हाच इतिहास आहे. पहिले सहा शिक्के:

द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी लिहिताना एलेन जी. व्हाईटचा अनुभव.--प्रभूच्या आत्म्याने मला ते पुस्तक लिहिण्यास प्रेरित केले आणि त्यावर काम करत असताना, माझ्या आत्म्यावर एक मोठा भार जाणवला. मला माहित होते की वेळ कमी आहे, लवकरच आपल्यावर येणारी दृश्ये शेवटी अचानक आणि वेगाने येतील, जसे शास्त्राच्या शब्दात दर्शविले आहे: "रात्री चोर जसा येतो तसा प्रभूचा दिवस येतो" (१ थेस्सलनीकाकर ५:२)

प्रभूने माझ्यासमोर अशा गोष्टी ठेवल्या आहेत ज्या सध्याच्या काळासाठी अत्यंत महत्त्वाच्या आहेत आणि ज्या भविष्यात येतील. हे शब्द मला एका निमंत्रणात सांगितले आहेत, "तू जे पाहिले आणि ऐकले आहेस ते एका पुस्तकात लिहा आणि ते सर्व लोकांना कळवा; कारण भूतकाळातील इतिहासाची पुनरावृत्ती होण्याची वेळ जवळ आली आहे." मला पहाटे एक, दोन किंवा तीन वाजता जाग आली आहे, काही क्षण माझ्या मनावर जबरदस्तीने बिंबवले गेले आहेत, जणू काही देवाच्या वाणीने बोलले आहे. मला असे दाखवण्यात आले आहे की आपल्यातील बरेच लोक त्यांच्या पापांमध्ये झोपलेले आहेत आणि जरी ते ख्रिस्ती असल्याचा दावा करत असले तरी, जर त्यांचे धर्मांतर झाले नाही तर ते नष्ट होतील.

सत्य माझ्यासमोर स्पष्ट ओळींमध्ये मांडले गेले तेव्हा माझ्या मनावर जे गंभीर संस्कार झाले ते मी इतरांसमोर आणण्याचा प्रयत्न केला, जेणेकरून प्रत्येकाला स्वतःसाठी धार्मिक अनुभव घेण्याची, स्वतःसाठी तारणहाराचे ज्ञान असण्याची, स्वतःसाठी पश्चात्ताप, विश्वास, प्रेम, आशा आणि पवित्रता शोधण्याची आवश्यकता वाटेल.

मला खात्री देण्यात आली की वाया घालवण्यासाठी वेळ नाही. आवाहने आणि इशारे दिले पाहिजेत; आपल्या चर्चना जागृत केले पाहिजे, सूचना दिल्या पाहिजेत, जेणेकरून ते ज्यांच्यापर्यंत पोहोचू शकतील त्यांना इशारा देऊ शकतील, तलवार येत आहे, आणि ऐहिक जगावर परमेश्वराचा क्रोध फार काळ टिकणार नाही हे जाहीर करतील. मला असे दिसून आले की बरेच लोक इशारा ऐकतील. त्यांनी त्यांना ज्या गोष्टी सांगितल्या आहेत त्या समजून घेण्यासाठी त्यांचे मन तयार असेल.

मला दाखवण्यात आले की माझा बराचसा वेळ लोकांशी बोलण्यात गेला होता, जेव्हा मी स्वतःला खंड IV साठी महत्त्वाच्या बाबी लिहिण्यासाठी समर्पित करणे अधिक आवश्यक होते. [एलेन व्हाईट यांना, १८८८ च्या महान वादाच्या आवृत्तीचा खंड IV अजूनही महान वादाच्या कथेच्या सादरीकरणात होता आणि तिच्याकडून अनेकदा संदर्भित केला जात असे. --संकलक.] की जिवंत संदेशवाहक जिथे जाऊ शकत नाही तिथे इशारा गेला पाहिजे आणि तो या जगाच्या इतिहासाच्या शेवटच्या दृश्यांमध्ये घडणाऱ्या महत्त्वाच्या घटनांकडे अनेकांचे लक्ष वेधून घेईल.

चर्च आणि जगाची स्थिती माझ्यासमोर उघडली गेली आणि मी आमच्यासमोर असलेले भयानक दृश्य पाहिले, तेव्हा मी भविष्याकडे पाहून घाबरलो; आणि रात्रीच्या मागे रात्री, घरातले सर्वजण झोपलेले असताना, मी देवाने मला दिलेल्या गोष्टी लिहून काढल्या. मला उद्भवणारे पाखंड, प्रबळ होणारे भ्रम, सैतानाची चमत्कारिक शक्ती - प्रकट होणारे खोटे ख्रिस्त - दाखवण्यात आले जे धार्मिक जगाच्या मोठ्या भागालाही फसवतील आणि जर शक्य असेल तर ते निवडलेल्यांनाही खेचून घेतील.

हे प्रभूचे काम आहे का? मला माहित आहे की ते आहे, आणि आपले लोकही त्यावर विश्वास ठेवण्याचा दावा करतात. सध्याच्या सत्यावर विश्वास ठेवण्याचा दावा करणाऱ्या सर्वांना या पुस्तकातील इशारा आणि सूचना आवश्यक आहेत.--पत्र १, १८९०. {१ एसएम ६३.८–१०}

• जर आपण इतिहासापासून शिकलो नाही तर इतिहासाची पुनरावृत्ती करावी लागेल:

देवाने त्याच्या लोकांशी केलेल्या व्यवहारांची वारंवार पुनरावृत्ती व्हायला हवी. प्राचीन इस्राएलशी केलेल्या व्यवहारात परमेश्वराने किती वेळा मार्गचिन्हे रचली होती! त्यांना भूतकाळाचा इतिहास विसरता कामा नये म्हणून, त्याने मोशेला या घटना गाण्यात रचण्याची आज्ञा दिली, जेणेकरून पालकांनी त्या त्यांच्या मुलांना शिकवाव्यात. त्यांना स्मारके गोळा करायची होती आणि त्या डोळ्यांसमोर ठेवायच्या होत्या. त्यांना जपण्यासाठी विशेष परिश्रम घेण्यात आले, जेणेकरून जेव्हा मुलांनी या गोष्टींबद्दल विचारपूस करावी, तेव्हा संपूर्ण कहाणी पुन्हा सांगता येईल. अशाप्रकारे देवाने त्याच्या लोकांची काळजी आणि सुटका करताना केलेले देवाचे कार्य आणि त्याचे उल्लेखनीय चांगुलपणा आणि दया लक्षात ठेवण्यात आली. आपल्याला "पूर्वीचे दिवस आठवण्यास सांगितले आहे, ज्यामध्ये तुम्हाला प्रकाश मिळाल्यानंतर तुम्ही संकटांचा मोठा संघर्ष सहन केला" (इब्री १०:३२). या पिढीतील त्याच्या लोकांसाठी प्रभूने एक अद्भुत देव म्हणून काम केले आहे. . . . आपल्याला देवाच्या चांगुलपणाचे वारंवार वर्णन करावे लागेल आणि त्याच्या अद्भुत कृत्यांसाठी त्याची स्तुती करावी लागेल. {सीसी 364.2}

• खोट्या नेत्यांपासून वेगळे होणे घडेल कारण येशूच्या यहूदीयातून माघारीच्या इतिहासाची पुनरावृत्ती होईल:

न्यायसभेने ख्रिस्ताचा संदेश नाकारला होता आणि तो त्याच्या मृत्युवर अवलंबून होता; म्हणून येशू जेरुसलेममधून, याजकांपासून, मंदिरापासून, धार्मिक नेत्यांपासून, नियमशास्त्राचे शिक्षण घेतलेल्या लोकांपासून निघून गेला आणि त्याचा संदेश घोषित करण्यासाठी आणि सर्व राष्ट्रांना सुवार्ता सांगणाऱ्यांना एकत्र करण्यासाठी दुसऱ्या वर्गाकडे वळला.

ख्रिस्ताच्या काळात चर्चच्या अधिकाऱ्यांनी ज्याप्रमाणे माणसांचा प्रकाश आणि जीवन नाकारले होते, त्याचप्रमाणे प्रत्येक पुढच्या पिढीने ते नाकारले आहे. ख्रिस्ताच्या यहूदीयातून माघारी जाण्याचा इतिहास पुन्हा पुन्हा घडला आहे. जेव्हा सुधारकांनी देवाच्या वचनाचा प्रचार केला तेव्हा त्यांना स्थापित चर्चपासून वेगळे होण्याचा विचार नव्हता; परंतु धार्मिक नेत्यांना प्रकाश सहन झाला नाही आणि ज्यांना तो प्रकाश सहन झाला त्यांना सत्याची आस असलेल्या दुसऱ्या वर्गाचा शोध घेण्यास भाग पाडले गेले. आपल्या काळात सुधारकांचे अनुयायी म्हणवणाऱ्यांपैकी फार कमी लोक त्यांच्या आत्म्याने प्रेरित होतात. देवाचा आवाज ऐकणारे आणि कोणत्याही स्वरूपात सत्य स्वीकारण्यास तयार असलेले फार कमी लोक आहेत. बऱ्याचदा सुधारकांच्या पावलावर पाऊल ठेवणाऱ्यांना देवाच्या वचनाची स्पष्ट शिकवण घोषित करण्यासाठी त्यांना आवडत असलेल्या चर्चपासून दूर जाण्यास भाग पाडले जाते. आणि बऱ्याचदा प्रकाशाचा शोध घेणाऱ्यांना त्याच शिकवणीमुळे त्यांच्या वडिलांची चर्च सोडावी लागते, जेणेकरून ते आज्ञाधारक राहतील. {डीए ३६९.२–३}

<मागील                       पुढील>