Ο άνθρωπος της αμαρτίας περπατά στη γη σήμερα-αλλά δεν τον έχεις αναγνωρίσει ακόμα. Είναι «αυτός ο Κακός» και τον γνωρίζατε, όμως δεν έχεις καταλάβει ότι είναι αυτός. Σε αυτό το άρθρο, ο γιος της απώλειας θα αποκαλυφθεί. Ο αντίχριστος θα εξηγηθεί. Ξέρεις ήδη το όνομα και το πρόσωπο…

Μην σας παραπλανήσει κανένας με κανέναν τρόπο: για εκείνη την ημέρα [του Χριστού] δεν θα έρθουν, εκτός από το να έρθει πρώτα μια πτώση [η πτώση της εικονιστικής Βαβυλώνας], και ότι άνθρωπος της αμαρτίας να αποκαλυφθεί, ο γιος της απώλειας? (2 Θεσσαλονικείς 2:3)

Ο απόστολος μας προειδοποιεί να μην εξαπατηθούμε. Κανονικά, ένα άτομο δεν γνωρίζει ότι έχει εξαπατηθεί και όταν κάποιος ή κάτι του λέει ότι εξαπατήθηκε, η φυσική τάση είναι να προτιμά να προσκολλάται στην εξαπάτηση. Έτσι, ο απόστολος προειδοποιεί για κάτι πολύ επικίνδυνο και πολύ λεπτό.

Επιτρέψτε μου να είμαι ωμά. Είναι Πάπας Φραγκίσκος. Υπάρχουν τόσα πολλά στοιχεία που κυριολεκτικά δεν θα μπορώ να σας τα μεταφέρω όλα, αλλά σίγουρα θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να το καταστήσουμε σαφές στα επόμενα άρθρα.

Ενώ προσπαθείτε να τυλίξετε το μυαλό σας γύρω από την ίδια την ιδέα, λάβετε υπόψη ότι ακόμη Καθολικοί εκφράζουν τις ανησυχίες τους για αυτόν.

• Ο Ιταλός συγγραφέας ανακατεύει τη φωλιά του σφήκα με αμφιβολίες για τον Πάπα Φραγκίσκο
• Πάπας των αντιφάσεων;

Σε περίπτωση που οι γνώσεις σας για τον Προτεσταντισμό είναι κάπως σκουριασμένοι, επιτρέψτε μου να σας δώσω ένα τρακαρισμένο μάθημα σε μια γραμμή, ευγενική προσφορά του Martin Luther. Ήταν σε κάτι όταν η Μητέρα Εκκλησία τον αφόρισε και είπε:

…επιτέλους το ξέρω ο πάπας είναι αντίχριστος, και ότι Ο θρόνος του είναι του ίδιου του Σατανά».—D'Aubigne, β. 6, κεφ. 9. {GC 141-143}^[1]

Αυτές οι λέξεις περιέχουν ολόκληρη την ιστορία της απάντησης της Εκκλησίας στις 95 Θέσεις, που αποδείχθηκε ότι ήταν η απόρριψη της Μεταρρύθμισης. Από τότε, οι Προτεστάντες κατάλαβαν ότι ο παπισμός είναι το σύστημα του αντίχριστου. Αλλά αυτό δεν είμαι εδώ για να πω. θα έπρεπε να το ξέρεις ήδη.

Ο παπισμός από τότε ήταν ο αντίχριστος της προφητείας γενικά, αλλά σήμερα το ψάχνουμε ο ίδιος ο άνθρωπος της αμαρτίας. Οι πάπες ανά τους αιώνες κάθονταν στον θρόνο του Σατανά, αλλά μόνο ως εκπρόσωπος του. Σήμερα μιλάμε για κάτι πολύ πιο απαίσιο. Μιλάμε για Ο ίδιος ο Σατανάς, «αυτός ο Κακός», εμφανίζεται ως άγγελος φωτός και υποδύεται τον Ιησού Χριστό.

Σε αυτή την ηλικία ο αντίχριστος θα εμφανιστεί ως ο αληθινός Χριστός....Ο Σατανάς ντυμένος άγγελος φωτός. Οι άνθρωποι θα εξαπατηθούν και θα τον υψώσουν στον τόπο του Θεού και θα τον θεοποιήσουν... {LDE 168.2}^[2]

Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι πιο οξύ από οτιδήποτε άλλο στην εποχή του Λούθηρου! Ζούμε στο τέλος. Κατά γενικό κανόνα, η προφητεία δόθηκε ειδικά για το τέλος του κόσμου.^[3] Η παρούσα πτώση εξηγείται στη σειρά άρθρων με τίτλο Η Βαβυλώνα έπεσε!, που λέει, για να το θέσω με λίγα λόγια, ότι η παρούσα πτώση ήταν η πλήρης πτώση του οργανωμένος προτεσταντισμός που συνέβη πρόσφατα, εν μέρει χάρη στον εκλιπόντα Τόνι Πάλμερ. Τώρα που ήρθε η πτώση, είναι καιρός ο άνθρωπος της αμαρτίας (που ονομάζεται επίσης γιος της απώλειας) να αποκαλυφθεί για το ποιος είναι πραγματικά.

Αποκαλώντας τον επίσης γιο της απώλειας, θυμόμαστε τον μοναδικό άλλο άνθρωπο που δόθηκε αυτό το όνομα στη Γραφή:

Καθώς εγώ [Ιησούς] ήμουν μαζί τους στον κόσμο, τους κράτησα στο όνομά σου· αυτά που μου έδωσες τα κράτησα και κανένα από αυτά δεν χάθηκε, αλλά το γιος της απώλειας? ώστε να εκπληρωθεί η γραφή. (Ιωάννης 17:12)

Είναι ενδιαφέρον ότι αυτό είναι το ίδιο το όνομα που χρησιμοποίησε ο Ιησούς σε αναφορά Ιούδας, και αυτές είναι οι μόνες δύο εμφανίσεις του στη Βίβλο. Σε αυτό το σημείο, πρέπει να απομακρυνθούμε από τα 21 μας^st-στερεότυπο αιώνα για το πώς ήταν ο Ιούδας. Γνωρίζουμε ήδη όλη την ιστορία της προδοσίας του, επομένως τον φανταζόμαστε φυσικά ως τον «κακό». Ωστόσο, τη στιγμή που ο Ιησούς τον αποκάλεσε γιο της απώλειας, εξακολουθούσε να αντιμετωπίζεται με σεβασμό από τους άλλους ως ένας από τους δώδεκα πλησιέστερους μαθητές του Ιησού και σημαντικός (δεδομένου ότι διαχειριζόταν τα οικονομικά της μικρής μπάντας). Το σημείο που θέλω να κάνω εδώ είναι αυτό η εμφάνιση μπορεί να εξαπατήσει. Ο Ιούδας μπορεί να φαινόταν καλός εξωτερικά, αλλά από μέσα ήταν ένας χαμένος άνθρωπος. Αυτό το θέμα θα επανέρχεται ξανά και ξανά, γι' αυτό ο Παύλος μας προειδοποιεί σχετικά με τον άνθρωπο της αμαρτίας, τον απόλυτο γιο της απώλειας, λέγοντας «να μην αφήσετε κανέναν σε εξαπατήσει με κάθε μέσο.»

Εφόσον η εμφάνιση του ανθρώπου της αμαρτίας συνδέεται με την πτώση της Βαβυλώνας, θα πρέπει φυσικά να καταλάβουμε τι έχει να μας διδάξει η βιβλική αφήγηση της Βαβυλώνας για τον ηγέτη της. Αν θέλουμε να προσδιορίσουμε τον ηγέτη του σημερινού βαβυλωνιακού συστήματος, τότε πρέπει να καταλάβουμε τι ήθελε να μας πει ο Θεός αποκαλώντας αυτό το σύστημα Βαβυλώνα. Η αρχαία Βαβυλώνα ήταν ερειπωμένη όταν ζούσε ο Ιωάννης ο Αποκαλυπτής, οπότε ο Θεός σίγουρα έδειχνε το παρελθόν ως παράδειγμα για το μέλλον — που είναι σήμερα. Ας ξεκινήσουμε από την αρχή για να δούμε τι έχει να μας διδάξει αυτή η αρχαία πόλη.

Η Βαβέλ του Νεμρώδ

Διαβάζουμε από τη βιβλική αφήγηση:

Οι γιοι του Ακατέργαστος: Cush.... Ο Cush έγινε ο πατέρας του Nimrod; ήταν ο πρώτος στη γη που ήταν δυνατός άνθρωπος. Αυτός ήταν ένας Πανίσχυρος κυνηγός ενώπιον του Κυρίου. Γι' αυτό λέγεται: «Όπως ο Νεμρώδ ένας ισχυρός κυνηγός ενώπιον του Κυρίου». Η αρχή του βασιλείου του ήταν Βαβυλωνία, Erech και Accad, όλοι αυτοί στη γη Σινάρ. Από εκείνη τη γη πήγε στην Ασσυρία και έχτισε τη Νινευή, τη Ρεχομπώθ-Ιρ, την Καλάχ και τη Ρεσέν μεταξύ Νινευή και Καλάχ. αυτή είναι η μεγάλη πόλη. (από Γένεση 10:6-12 RSV)

Ο Νιμρώδ, ο ισχυρός άνδρας που ίδρυσε τη Βαβυλώνα, ήταν εγγονός του Χαμ, ο οποίος ήταν ο κακός γιος του Νώε. Οι μεταφραστές της Βίβλου απέδωσαν το εδάφιο λέγοντας ότι ήταν ένας πανίσχυρος κυνηγός πριν ο Κύριος, αλλά εννοήθηκε με την έννοια του κατά ο Κύριος:

9. Ενώπιον του Κυρίου. Το LXX αποδίδει αυτή τη φράση "κατά ο Κύριος." Αν και ο κυνηγός Νεμρώδ ενήργησε σε πείσμα του Θεού, οι δυνατές του πράξεις τον έκαναν διάσημο στους συγχρόνους του, αλλά και στις επόμενες γενιές. Οι βαβυλωνιακοί θρύλοι για τον Γκιλγκαμές, ο οποίος εμφανίζεται συχνά σε βαβυλωνιακά ανάγλυφα και κυλινδρικές σφραγίδες και σε λογοτεχνικά έγγραφα, μπορεί να αναφέρονται στον Νιμρώδ. Ο Γκιλγκαμές εμφανίζεται συνήθως να σκοτώνει λιοντάρια ή άλλα άγρια ​​θηρία με γυμνά χέρια. Το γεγονός ότι ο Νεμρώδ ήταν Χαμίτης μπορεί να είναι ο λόγος οι Βαβυλώνιοι, απόγονοι του Σημ, πίστωσαν τις διάσημες πράξεις του σε έναν από τους κυνηγούς τους και επίτηδες ξέχασαν το όνομά του.^[4]

Ήδη βλέπουμε ότι ο Nimrod και ο Πάπας Φραγκίσκος έχουν κάτι κοινό: φήμη. Παρόλο που το μεγαλείο του τον έκανε διάσημο, ο οικοδόμος της Βαβυλώνας ήταν κακός εγγονός ενός κακού ανθρώπου, στο βαθμό που η Βίβλος καταγράφει τις πράξεις τους. Αντίθετα, οι ίδιοι οι άνθρωποι —οι Βαβυλώνιοι— ήταν απόγονοι του Σημ, ενός από τους καλούς γιους του Νώε.

Εδώ πρέπει να επισημανθεί ένα σημαντικό σημείο. Καθώς προσδιορίζουμε τον μεγαλύτερο ένοχο στην πτώση της Βαβυλώνας—είτε μιλάμε για τη σύγχρονη εικονική Βαβυλώνα είτε για την αρχαία πόλη— πρέπει να θυμόμαστε ότι ο πληθυσμός των ατόμων που έχουν μεγαλώσει στο απατηλό σύστημα δεν είναι ιδιαίτερα ένοχος γι’ αυτό. Αυτές οι ιστορίες δόθηκαν για τη διδασκαλία μας στη δικαιοσύνη,^[5] και ο Θεός δεν σέβεται τα πρόσωπα.^[6] Κανείς δεν θα καταδικαστεί επειδή γεννήθηκε στην εξαπάτηση, καθώς δεν ήταν επιλογή του. Αυτό για το οποίο λογοδοτεί ένα άτομο είναι αν προσπάθησε να μάθει την αλήθεια και αν ενήργησε σύμφωνα με την αλήθεια που γνώριζε.

Με απλά λόγια, εάν ανήκετε σε κάποια από τις εκκλησίες που είναι ενωμένες υπό τον Πάπα Φραγκίσκο, οπωσδήποτε, παρακαλώ συνεχίστε να διαβάζετε και αφήστε το Άγιο Πνεύμα να σας πείσει για την αλήθεια. Δεν υπάρχει καμία καταδίκη για εξαπάτηση. Η καταδίκη είναι όταν έχεις την ευκαιρία να μάθεις την αλήθεια (όπως έχεις τώρα) και μετά την αρνείσαι.

Οι απόγονοι του Σημ κατέληξαν εξαπατημένοι από τον Νεμρώδ, αλλά υπήρχε ακόμη ευκαιρία να δραπετεύσουν. Για παράδειγμα, ένας τέτοιος απόγονος του Σημ αναζήτησε τον μοναδικό αληθινό Θεό και ο Θεός του ζήτησε να εγκαταλείψει τα βασίλεια και την υψηλή κοινωνία που ίδρυσε και αναπτύχθηκε από τον Νεμρώδ. Το όνομά του ήταν Άβραμ, που αργότερα άλλαξε σε Αβραάμ.

Τώρα ο Κύριος είπε στον Άβραμ, Φύγε από τη χώρα σου και από τους συγγενείς σου και από το σπίτι του πατέρα σου, σε μια γη που θα σου δείξω: (Γένεση 12:1)

Και ο Θάρα πήρε τον Άβραμ τον γιο του, και τον Λωτ, τον γιο του Χαράν, τον γιο του γιου του, και τη Σαράι, τη νύφη του, τη γυναίκα του γιου του, τον Άβραμ. και βγήκαν μπροστά με αυτά από την Ουρ των Χαλδαίων, να πάω στη γη της Χαναάν. και ήρθαν στη Χαράν, και κατοίκησαν εκεί. (Γένεση 11:31)

Η πόλη Ουρ βρισκόταν κοντά στην πόλη Ερέχ, την οποία έχτισε ο Νεμρώδ στις αρχές του βασιλείου του (βλ. απόσπασμα από τη Γένεση 10:6-12 παραπάνω), και η Ουρ είχε γίνει κορυφαίο πολιτιστικό κέντρο από την εποχή του Αβραάμ, ή νωρίτερα χωρίς αμφιβολία.^[7] Η εκπαίδευση των Χαλδαίων επεκτάθηκε μέχρι την εποχή του Δανιήλ και την πτώση της Βαβυλώνας.^[8] Θα ήθελα να σε παρακαλέσω, αγαπητέ αναγνώστη, να αναζητήσεις την αλήθεια όπως ο Άμπραμ καθώς διαβάζεις αυτό το άρθρο. Σας ρωτάω αν θα ήσασταν διατεθειμένοι να αφήσετε την άνεση των μακροχρόνιων αλλά εσφαλμένων πεποιθήσεων όπως εκείνος. Θα μπορούσατε να αποχωριστείτε από τους κοινωνικούς κύκλους και από την οικεία εκπαίδευση με την οποία είχατε μέχρι τώρα περικυκλωθεί, αν αυτό είναι που χρειάζεται για να ακολουθήσετε το κάλεσμα του Θεού; Ο Άβραμ το έκανε αυτό και πήρε νέο όνομα,^[9] Αβραάμ. Ας προσευχηθούμε μαζί να μας οδηγήσει ο Θεός σύμφωνα με το παράδειγμά του.

Αγαπητέ Πατέρα στον ουρανό, παρακαλώ δώσε μας το Άγιο Πνεύμα για να μας καθοδηγήσει καθώς μελετάμε την ιστορία και την πτώση της αρχαίας πόλης της Βαβυλώνας. Αναφερθήκατε σε αυτή τη μεγάλη πόλη στο τελευταίο σας κάλεσμα προς την ανθρωπότητα να βγει από τη Βαβυλώνα,^[10] και σας ζητάμε να μας μεταδώσετε την κατανόηση του τι σημαίνει για εμάς σήμερα. Ζητάμε τη δύναμη που θα χρειαστούμε για να ακολουθήσουμε το κάλεσμα, το οποίο θέλουμε να κάνουμε, όχι για τον φόβο των μελλοντικών πραγμάτων, αλλά επειδή Σε αγαπάμε υπέρτατα, και επειδή θέλουμε να βγάλουμε από τη Βαβυλώνα μαζί μας όσο περισσότερους άλλους μπορούμε. Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων που απαντήσατε στην προσευχή μας, γνωρίζοντας ότι επειδή ζητάμε στο όνομα του Ιησού/Αλνιτάκ, θα το λάβουμε.^[11] Αμήν.

Μεταμορφώθηκε σε Άγγελο Φωτός

Όπως είδαμε ήδη, ένα από τα πρώτα ζητήματα που αντιμετωπίζουμε σχετικά με τον Nimrod είναι το γεγονός ότι τον αντιλαμβανόταν ως σπουδαίο άνθρωπο—ήρωα—αλλά ήταν κακός. Υπήρχε μια σύγχυση ταυτότητας. (Δεν ακούγεται ήδη σαν τον Πάπα Φραγκίσκο;) Οι απόγονοι του Σημ τον υιοθέτησαν πρόθυμα στη γενεαλογία τους λόγω της μεγάλης φήμης του όπως διαβάζουμε στο απόσπασμα του Σχολιασμού της Βίβλου παραπάνω, και έτσι έχασαν την εστίασή τους. Κοίταξαν στον Νεμρώδ αντί στον αληθινό Θεό. Υπό αυτή την έννοια, Ο Νεμρώδ είναι τύπος για τον ψεύτικο Χριστό ότι η Βίβλος προφήτευε ότι θα ερχόταν:

Και κανένα θαύμα. για Ο ίδιος ο Σατανάς μεταμορφώνεται σε άγγελο φωτός. (2 Κορινθίους 11: 14)

Ο Ιησούς είπε για τις τελευταίες ημέρες ότι ακόμη και οι ίδιοι οι εκλεκτοί θα παρασυρθούν και θα εξαπατηθούν από τους ψεύτικους Χριστούς, αν ήταν δυνατόν. Αυτή είναι μια πολύ ισχυρή προειδοποίηση, που προέρχεται από τα χείλη του ίδιου του Σωτήρα. Σκεφτείτε το προσεκτικά:

Διότι θα αναστηθούν ψεύτικοι Χριστοί και ψευδοπροφήτες και θα δείξουν μεγάλα σημεία και θαύματα. σε τέτοιο βαθμό που, αν ήταν δυνατόν, θα εξαπατήσουν οι πολύ εκλεκτοί. (Matthew 24: 24)

Διότι ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες θα αναστηθούν και θα δείξουν σημεία και θαύματα, να αποπλανήσει, αν ήταν δυνατόν, ακόμη και οι εκλεκτοί. (Mark 13: 22)

Αν και ο Ιησούς αναφέρεται σε ψευδοχριστούς και ψευδοπροφήτες στον πληθυντικό αριθμό, η εξαπάτηση που συνδέεται με αυτήν είναι ουσιαστικά η μεγάλη εξαπάτηση του ίδιου του Σατανά, όπως αναφέρεται στο 2 Κορινθίους 11:14 (παραπάνω).

Τα λόγια του Ιησού είναι γεμάτα δύναμη. Υπονοεί πολλά πράγματα. Πρώτα απ 'όλα, υπονοεί ότι Αυτό είναι δυνατός να παρασυρθεί και να εξαπατηθεί (εκτός από τους εκλεκτούς, για τους οποίους θα μιλήσουμε σύντομα). Αυτό θα πρέπει να θέσει αμέσως ένα άτομο σε εγρήγορση, γιατί κανείς δεν πρέπει να θέλει να εξαπατηθεί. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη σύγχρονη αντίληψη της σχετικής αλήθειας, ή του πλήθους της αλήθειας, που διδάσκει ότι δεν υπάρχει κάτι σαν λάθος πεποίθηση και ότι οι πεποιθήσεις ενός ατόμου αποτελούν την «αλήθεια» του και ότι οι πεποιθήσεις του είναι «σωστές» γι' αυτόν. Ο Ιησούς υπονοεί ξεκάθαρα εδώ ότι είναι δυνατό να εξαπατηθείς, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει μια απόλυτη αλήθεια, και το να πιστεύεις το αντίθετο σημαίνει ότι είσαι σε κατάσταση εξαπάτησης. Επιπλέον, το να είσαι σε αυτή την εξαπατημένη κατάσταση έχει ως συνέπεια την αιώνια απώλεια, γι' αυτό ο Ιησούς προειδοποιεί τόσο έντονα για τη συγκεκριμένη εξαπάτηση που ήξερε ότι θα ερχόταν τις τελευταίες ημέρες.

Η δήλωση του Ιησού λέει επίσης ότι υπάρχει ένα εκλεκτός, και ακόμη και ένα πολύ εκλεκτός. Ο εκλεκτός αναφέρεται στους εκλεκτούς, εκλεκτούς. Οι καλλιέργειες αποδίδουν τον καρπό τους σε διάφορους βαθμούς ποιότητας. Τα εκλεκτά, επιλεγμένα φρούτα είναι τα καλύτερα. Όταν πηγαίνετε στην αγορά για να αγοράσετε προϊόντα, εξετάζετε τα προϊόντα για να επιλέξετε ή να επιλέξετε την καλύτερη διαθέσιμη ποιότητα. Στην τελική συγκομιδή των ψυχών, υπάρχει μια ειδική ομάδα μόνο της καλύτερης ποιότητας—την οποία ο Ιησούς εξετάζει, ή δοκιμάζει, και στη συνέχεια επιλέγει ή επιλέγει με βάση την καταλληλότητά τους. Αυτή η αλήθεια είναι ένα αγκάθι στο μάτι κάθε κατώτερης θρησκείας, γι' αυτό υπάρχει παρούσα ενοποίηση των θρησκειών και αντίστοιχη προσπάθεια να αποτραπεί κάποιος από το να ισχυριστεί ότι ένα συγκεκριμένο σύστημα πίστης είναι ανώτερο ή κατώτερο από ένα άλλο. Αυτή η φάση επιλογής συνεπάγεται επίσης την διερευνητική κρίση, η οποία είναι μια περίοδος κατά την οποία ο Ιησούς εξετάζει όσους ομολογούν ότι είναι οι καρποί Του, πριν από την Εκτελεστική Κρίση, όταν κάθε ψυχή θα λάβει τη δίκαιη ανταμοιβή της.

Τώρα αρχίζει πραγματικά να γίνεται ενδιαφέρον. Κάνοντας αναφορά στους εκλεκτούς, που θα εξαπατούνταν αν ήταν δυνατόν, Ο Ιησούς υπονοεί ότι όλοι οι άλλοι εκτός από τους εκλεκτούς θα εξαπατηθούν, εγγυημένη (και ακόμη και οι εκλεκτοί κινδυνεύουν). Αυτό θα πρέπει να κάνει ένα άτομο να αισθάνεται σοβαρά άβολα! Είστε σίγουροι ότι είστε μεταξύ των εκλεκτών; Θα μπορούσατε να είστε σε μια κατάσταση εξαπάτησης χωρίς να το γνωρίζετε; Πώς μπορείτε να ξέρετε με βεβαιότητα ότι δεν σας εξαπατούν;

Ο Ιησούς δεν λέει άσκοπα λόγια. Όταν δίνει μια προειδοποίηση, και ένα άτομο δεν δίνει προσοχή στην προειδοποίηση, θα υποστεί σοβαρές συνέπειες. Έτσι ήταν με το σημάδι να φύγουν από την πόλη της Ιερουσαλήμ πριν από την καταστροφή της το 70 μ.Χ. - όσοι αγνόησαν το σημάδι δεν γλίτωσαν. Ομοίως, η κατανόηση αυτής της προειδοποίησης για τον ψεύτικο Χριστό είναι θέμα αιώνιας ζωής και θανάτου.

Τα λόγια του Ιησού έχουν άλλο ένα βασικό υπονοούμενο. Αναφέροντας ότι οι εκλεκτοί θα εξαπατούνταν «αν ήταν δυνατόν», ο Ιησούς το λέει αυτό υπάρχει ένας συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο δεν είναι δυνατό να εξαπατηθούν οι εκλεκτοί. Αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι οι εκλεκτοί μπορούν να γνωρίζουν τον λόγο, και έτσι να γνωρίζουν ότι είναι μεταξύ των εκλεκτών και να γνωρίζουν ότι δεν εξαπατώνται.

Ο λόγος για τον οποίο δεν είναι δυνατόν να εξαπατηθούν οι εκλεκτοί είναι ότι έχουν μια γνώση της εποχής. Είναι σε θέση να αναγνωρίσουν τον ψεύτικο Χριστό με μια μέθοδο διαφορετική από την εμφάνιση. Όταν ήρθε ο Ιησούς την πρώτη φορά, οι σοφοί το γνώριζαν με βάση τις χρονικές προφητείες του Δανιήλ, και μπόρεσαν να αναγνωρίσουν τον Κύριο των κυρίων στην ανθρώπινη σάρκα Του ως βρέφος, επειδή γνώριζαν την ώρα να Τον περιμένουν. Το ίδιο δώρο του Θεού - η χρονική προφητεία - μας επιτρέπει να αναγνωρίσουμε τον Πάπα Φραγκίσκο ως τον ψεύτικο Χριστό, ανεξάρτητα από το πώς παρουσιάζεται. Οι Εβραίοι δεν αναγνώρισαν τον Ιησού επειδή δεν γνώριζαν την ώρα του ερχομού Του, και παρουσιάστηκε με έναν τρόπο που δεν περίμεναν - με ταπεινοφροσύνη. Παρόμοια, όσοι σήμερα δεν γνωρίζουν την ώρα της έλευσης του αληθινού Χριστού, δεν θα αναγνωρίσουν τον ψεύτικο Χριστό, γιατί φαίνεται να είναι καλός, ταπεινός άνθρωπος, κάτι που δεν το περιμένουν.

Πολλοί καλοπροαίρετοι Χριστιανοί που προσπαθούν να μελετήσουν την προφητεία μπερδεύουν μια προφανώς κακή δύναμη για τον αντίχριστο. Για παράδειγμα, ο Πρόεδρος Ομπάμα συχνά προσδιορίζεται ως ο αντίχριστος για διάφορους λόγους. Ωστόσο, μια τέτοια ιδέα χάνει εντελώς το νόημα του εδαφίου 2 Κορινθίους 11:14 (παραπάνω), επειδή το απόλυτο κακό - ο ίδιος ο Σατανάς - προφητεύεται ότι θα εμφανιστεί σαν άγγελος φωτός, ή ένας αγγελιοφόρος του καλού, ή απλά «ένας καλός άνθρωπος». Το να ζωγραφίζεις τον Ομπάμα ως διάβολο δεν λειτουργεί, αν και παίζει σημαντικό ρόλο υποστήριξης, για τον οποίο μπορείτε να διαβάσετε στο Moor of Freising.

Ο πραγματικός αντίχριστος υφίσταται μια διαδικασία μεταμόρφωσης σε κάτι όμορφο, όπως το πώς η φήμη του Νιμρώδ υπερίσχυσε το γεγονός ότι ήταν κακός, για να τον μεταμορφώσει σε ήρωα ακόμη και των «καλών» απογόνων του Νώε. Μπορείτε να το δείτε από το πώς ο παπισμός έχει μεταμορφωθεί με τα χρόνια, και ακόμη και μόλις πρόσφατα, καθώς το σκάνδαλο Vatileaks έδωσε τη θέση του στις μεταρρυθμίσεις της Ρωμαϊκής Κουρίας στο μυαλό του κοινού. Όλα αυτά είναι μέρος της παράστασης.

Ο πανίσχυρος κυνηγός και ο «ουράνιος ποιμένας»

Η φήμη του Nimrod ως ισχυρού κυνηγού θυμίζει έναν άλλο μεγάλο κυνηγό της ελληνικής μυθολογίας: τον Ωρίωνα. Ωστόσο, οι Έλληνες (και το όνομα Ωρίων) ήρθαν πολύ, πολύ αργότερα από τον Nimrod. Ωστόσο, ο ίδιος ο αστερισμός ήταν ο ίδιος στον νυχτερινό ουρανό του Nimrod, και εκείνη την περίοδο ήταν γνωστός ως ο Ουράνιος Ποιμένας:

Οι κατάλογοι αστεριών της Βαβυλωνίας της Ύστερης Εποχής του Χαλκού το όνομα Orion ^MULΣΙΠΑ.ΖΙ.ΑΝ.ΝΑ, [σημείωση 1] «Ο Ουράνιος Ποιμένας» ή «True Shepherd of Anu» - ο Anu είναι ο κύριος θεός των ουράνιων βασιλείων.[5]^[12]

Σημειώστε ότι δεν πρόκειται για τον Καλό Ποιμένα που γνωρίζουμε ως Ιησού Χριστό, αλλά για έναν διαφορετικό ποιμένα που ήταν γιος του θεού Anu. Ο Anu έρχεται σε εμάς με μια μορφή που αποκαλύπτει τις προθέσεις του Σατανά να σφετεριστεί την εξουσία του Θεού Πατέρα:

Στη μυθολογία των Σουμερίων, ο Anu (επίσης An, από το σουμεριακό An, «ουρανός, παράδεισος») ήταν θεός του ουρανού, ο θεός του ουρανού, ο άρχοντας των αστερισμών, ο βασιλιάς των θεών, των πνευμάτων και των δαιμόνων και κατοίκησε στο υψηλότερες παραδεισένιες περιοχές. Πιστευόταν ότι είχε το εξουσία να κρίνει αυτοί που είχαν διαπράξει εγκλήματα και ότι είχε δημιουργήσει τα αστέρια ως στρατιώτες για να καταστρέψουν τους κακούς. Η ιδιότητά του ήταν η βασιλική τιάρα. Συνοδός και υπουργός του κράτους ήταν ο θεός Ilabrat.^[13]

Αναγνωρίζετε την βασιλική τιάρα, όπως αυτό που σχετίζεται με το παπικό αξίωμα; Αναγνωρίζετε τη φιγούρα του βοσκού που φοράει ο Πάπας Φραγκίσκος στον σταυρό του και που αναφέρεται στην Προφητεία των Παπών;^[14] όπου ο τελευταίος πάπας (ο Ρωμαίος Πέτρος, που είναι ο Πάπας Φραγκίσκος) περιγράφεται ότι βόσκει τα πρόβατά του;

Ο Σατανάς είναι κυνηγός, όπως ο Nimrod, που καταστρέφει ψυχές με εξαπάτηση, ενώ προβάλλει τον εαυτό του ως βοσκό. Βλέπετε ότι αν ο Nimrod είναι τύπος για τον Σατανά, και ο Πάπας Φραγκίσκος εκπληρώνει τον τύπο του Nimrod, τότε Ο Πάπας Φραγκίσκος είναι Σατανάς!

Η πόλη της Βαβυλώνας σχεδιάστηκε εσκεμμένα σύμφωνα με τον παράδεισο, και γι' αυτό πήρε το ειδικό όνομα, Μπαμπιλού:

Βαβυλωνία. Το πρώτο βασίλειο του Νεμρώδ ήταν η Βαβυλώνα. Έχοντας την ιδέα ότι η πόλη τους ήταν η γήινη αντανάκλαση της ουράνιας κατοικίας του θεού τους, οι Βαβυλώνιοι της έδωσαν το όνομα Bab–ilu, «Η πύλη του θεού» (βλέπε στο κεφ. 11:9). Οι βαβυλωνιακοί θρύλοι εξισώνουν την ίδρυση της πόλης με τη δημιουργία του κόσμου. Χωρίς αμφιβολία, έχοντας αυτό κατά νου ο Σαργών, ένας πρώιμος Σημίτης βασιλιάς της Μεσοποταμίας, πήρε ιερό χώμα από τη Βαβυλώνα για την ίδρυση μιας άλλης πόλης που είχε το πρότυπο της. Ακόμη και στη μεταγενέστερη περίοδο της ασσυριακής κυριαρχίας, η Βαβυλώνα δεν έχασε τη σημασία της ως το κέντρο του πολιτισμού της Μεσοποταμίας. Η μεγαλύτερη φήμη και δόξα, ωστόσο, ήρθε την εποχή του Ναβουχοδονόσορ, ο οποίος την έκανε την πρώτη μητρόπολη στον κόσμο…^[15]

Συγκρίνετε «την πύλη του θεού» με αυτό που είπε ο Ιακώβ όταν συνειδητοποίησε ότι ο Ωρίωνας ήταν η πόρτα του ουρανού, όπως εξήγησα στο Φωνή του Θεού άρθρο:

Και ο Ιακώβ ξύπνησε από τον ύπνο του [έχοντας δει τη σκάλα για τον ουρανό], και είπε: Ασφαλώς ο Κύριος είναι σε αυτόν τον τόπο [αναφερόμενος στον αστερισμό του Ωρίωνα, που στη συνέχεια ονομάστηκε «Ιακώβ» εξαιτίας αυτού του ονείρου]; και δεν το ήξερα. Και φοβήθηκε και είπε: Πόσο φρικτό είναι αυτό το μέρος! αυτός δεν είναι άλλος παρά ο οίκος του Θεού, και αυτή είναι η πύλη του ουρανού. (Genesis 28: 16-17)

Ο Σατανάς είναι ο μεγαλύτερος αντιγραφέας όλων των εποχών, και το εξασκεί από τη Βαβέλ. Από αυτό μαθαίνουμε ότι η Βαβυλώνα σχεδιάστηκε για να είναι ένα ψεύτικο επίγειο υποκατάστατο της αληθινής ελπίδας να φτάσει στον ουρανό. Αντί να αναζητά τον δρόμο προς τον αληθινό Θεό, η πόλη της Βαβυλώνας ισχυριζόταν ότι ήταν η οδός. Ο Νεμρώδ ήταν η γήινη φιγούρα για τον ψευδή «ουράνιο ποιμένα» θεό εκείνης της ημέρας. Έκτισε πόλεις, προστατεύοντας και φροντίζοντας τους ανθρώπους —σαν βοσκός— και απολάμβαναν την προστασία του. Αυτός είναι ένας άλλος τρόπος με τον οποίο ο Νεμρώδ ήταν ένας τύπος του ψεύτικου Χριστού. Ο Πάπας Φραγκίσκος είναι το ίδιο χτίζοντας τις πόλεις του με την έννοια του φέρνοντας μαζί τις εκκλησίες και ενώνοντάς τις πίσω από τον τοίχο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, «προστατεύοντάς» τους έτσι από τους φονταμενταλιστές «παράνομους». Βλέπετε ότι αν ο Nimrod είναι τύπος του ψεύτικου Χριστού, και ο Πάπας Φραγκίσκος εκπληρώνει τον τύπο του Nimrod, τότε Ο Πάπας Φραγκίσκος είναι ο ψεύτικος Χριστός!

Η κατανόηση ότι ο Σατανάς μεταμορφώνεται σε άγγελο φωτός είναι ένα κρίσιμο μέρος της αναγνώρισης της απατηλής του εμφάνισης. Όταν ταυτίζουμε τον ψεύτικο Χριστό, δεν ταυτίζουμε έναν Ομπάμα με κέρατα, αλλά έναν βοσκό — έναν πάστορα — έναν πάπα! Το κάλεσμα να βγούμε από τη Βαβυλώνα^[16] είναι μια έκκληση να φύγουμε από οποιονδήποτε αριθμό φαινομενικά καλών ποιμενικές κοινότητες, σαν αυτά του Νιμρώδ! Το κάλεσμα του Θεού να βγει από τη Βαβυλώνα είναι ένα κάλεσμα να απομακρυνθούμε από την άνεση και την προστασία των γήινων συστημάτων που βρίσκονται υπό τον έλεγχο του Σατανά, όπως ο Άβραμ κλήθηκε να απομακρυνθεί από το πολιτικό σύστημα του Νιμρώδ και να εμπιστευτεί αντ' αυτού στον αόρατο Θεό. Αυτό δεν είναι εύκολο να γίνει, εκτός και αν μπορείτε να δείτε την καλή εμφάνιση του ηγέτη στο διάβολος αυτός είναι.

Η Βαβυλώνα του Ναβουχοδονόσορα

Αναφέρθηκε παραπάνω ότι η μεγαλύτερη φήμη και δόξα της Βαβυλώνας ήρθε την εποχή του Ναβουχοδονόσορα, ο οποίος την έκανε την πρώτη μητρόπολη στον κόσμο. Αυτή η εποχή στην ιστορία της Βαβυλώνας αποτελεί παράδειγμα για το τέλος του κόσμου, όπως και ο Πύργος της Βαβέλ, επειδή και οι δύο καταστράφηκαν από τις κρίσεις του Θεού. Σε αυτή τη φάση της ιστορίας της πόλης αναφέρεται πρωτίστως ο Θεός στο βιβλίο της Αποκάλυψης. Οι άγγελοι περιγράφονται να διακηρύττουν την πτώση της και να καλούν τον λαό Του έξω από αυτήν, όπως ακριβώς η πόλη κατακτήθηκε ιστορικά και πώς ο Θεός κάλεσε τους Εβραίους να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Υπήρχαν τρεις κύριοι βασιλιάδες από την εποχή του Ναβουχοδονόσορ μέχρι την πτώση της Βαβυλώνας. Ήταν ο ίδιος ο Ναβουχοδονόσορ, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την οικοδόμηση της Βαβυλώνας στο ύψος της μεγαλοπρέπειάς της, μετά ο Ναβονίδης και τέλος ο Βαλτάσαρ, που βασίλευε και γλεντούσε την ώρα που το μυστηριώδες χέρι έγραψε τις μοιραίες λέξεις mene, mene, tekel, upharsin στο τείχος και η πόλη καταλήφθηκε. Η ιστορία αυτών των τριών βασιλιάδων είναι ακριβώς παράλληλη με όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια...

Όπως ο μακρύς κατάλογος των παπών, η Βαβυλώνα είχε έναν μακρύ κατάλογο βασιλιάδων. Αλλά υπήρχε μόνο ένας βασιλιάς που ήταν ο τελευταίος βασιλιάς, πάνω στον οποίο τελικά έπεσε η κρίση. Οτι τελευταίος βασιλιάς διέπραξε ένα έγκλημα που ήταν χειρότερο από όλα τα άλλα πριν από αυτόν, και έτσι χρησιμεύει ως τύπος για τον τελευταίος πάπας στο τέλος του χρόνου, ο Πάπας Φραγκίσκος. Όπως ο Βαλτάσαρ καταστράφηκε με το βασίλειό του, έτσι και ο Πάπας Φραγκίσκος θα καταστραφεί πολύ σύντομα επτά τελευταίες πληγές.

Και τότε αυτός ο Κακός [άνθρωπος της αμαρτίας, που τώρα περιγράφεται ως ο άνομος, ο Σατανάς] να αποκαλυφθεί, τον οποίο ο Κύριος θα καταστρέψει με το πνεύμα του στόματός του, και θα καταστρέψει με τη λάμψη του ερχομού του. (2 Θεσσαλονικείς 2: 8)

Σε αυτό το εδάφιο, η Βίβλος χρησιμοποιεί ξεκάθαρες λέξεις για να περιγράψει τον άνθρωπο της αμαρτίας. Είναι η επιτομή της κακίας και της ανομίας: ο ίδιος ο Σατανάς. Είναι πολύ εύκολο να δούμε τον Βαλτάσαρ ως τύπο για τον άνθρωπο της αμαρτίας σε αυτό το πλαίσιο, λόγω της κακίας και της αδιαφορίας του για τον αληθινό Θεό, παρά την προειδοποίηση για την εμπειρία του παππού του (του Ναβουχοδονόσορ). Μπορεί να μην είναι τόσο εύκολο ακόμα να δεις τον Πάπα Φραγκίσκο να εκπληρώνει τον τύπο, αλλά θα το δεις.

Εδώ η ιστορία αρχίζει να γίνεται πραγματικά ενδιαφέρουσα, γιατί εδώ αρχίζει να μπαίνει ο χρόνος στην εξίσωση. Υπάρχουν ακόμα περισσότερα στοιχεία που δείχνουν πώς ο Πάπας Φραγκίσκος ακολουθεί τα βήματα του κακού Βαλτάσαρ, αλλά παρόλο που μπορεί να είναι ακόμα δύσκολο για εσάς να το δείτε, το χρονικό στοιχείο της ιστορίας θα σας βοηθήσει να το καταλάβετε. Σύμφωνα με τη Βίβλο, βασίλεψε στη Βαβυλώνα για αρκετό καιρό ώστε να έχει ξεκινήσει τη δική του τρίτο έτος:

Στο τρίτος χρόνος της βασιλείας του βασιλιάς Βαλτάσαρ ένα όραμα εμφανίστηκε σε μένα, ακόμη και σε μένα ο Δανιήλ, μετά από αυτό που μου φάνηκε αρχικά. (Δανιήλ 8:1)

Το Ταλμούδ καταγράφει επίσης ότι η βασιλεία του ήταν λίγο παραπάνω από δύο χρόνια:

Η χρονολογία των τριών βασιλιάδων της Βαβυλώνας δίνεται στο Ταλμούδ ως εξής: ο Ναβουχοδονόσορ βασίλεψε σαράντα πέντε χρόνια, ο Κακός-μεροδάχ είκοσι τρία, και Ο Βαλτάσαρ ήταν μονάρχης της Βαβυλωνίας για δύο χρόνια, σκοτώνεται στην αρχή του τρίτος χρόνος τη μοιραία νύχτα της πτώσης της Βαβυλώνας (Μεγ. 11β).^[17]

Αυτή η τριετής βασιλεία παρέχει μια άμεση ένδειξη για το ποιος είναι ο αντίτυπος του Βαλτάσαρ. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να αναζητήσουμε έναν πάπα που θα βασιλεύει στην παπική έδρα για τρία χρόνια και του οποίου η βασιλεία θα σπάσει τον τρίτο χρόνο. Βλέποντας ότι όλοι οι πρόσφατοι πάπες εκτός από τον Φραγκίσκο έχουν βασιλέψει περισσότερο από τρία χρόνια, πρέπει να είναι ο Φραγκίσκος. Εδώ είναι που η γνώση του χρόνου μας βοηθά να τον αναγνωρίσουμε με βεβαιότητα. Ο Πάπας Φραγκίσκος είναι στο τρίτο έτος του, και επειδή γνωρίζουμε από το Ρολόι του Θεού και την Σκάφος του Χρόνου πότε θα επιστρέψει ο Ιησούς Χριστός και πότε θα αρχίσουν οι πληγές, Γνωρίζουμε ότι η βασιλεία του Πάπα Φραγκίσκου θα σπάσει από τις πληγές αυτό το φθινόπωρο, στα μέσα του τρίτου έτους του. Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι η βασιλεία του —ακόμα και η ζωή του— θα ήταν σύντομη!^[18] Θυμάστε τους τίτλους: Ο Πάπας Φραγκίσκος λέει ότι αναμένει να ζήσει άλλα δύο ή τρία χρόνια και μπορεί να συνταξιοδοτηθεί

Αρχίζετε να βλέπετε τη δύναμη της κατανόησης της προφητείας του χρόνου; Γνωρίζοντας πότε θα έρθει ο πραγματικός Ιησούς Χριστός, μπορούμε να δούμε πότε ήρθε ο απατεώνας. Αλλά γίνεται καλύτερο—υπάρχουν τόσα πολλά στοιχεία ότι μπορώ μόνο να χαράξω την επιφάνεια σε αυτό το άρθρο.

Ο Βαλτάσαρ έγινε βασιλιάς της Βαβυλώνας από τον Ναβονίδη ενώ ήταν ζωντανός. δεν ανέβηκε στο θρόνο μετά τον θάνατο του πρώην μονάρχη όπως συμβαίνει συνήθως. Αυτό αντικατοπτρίζεται στη σύγχρονη εποχή από το πώς Η οικειοθελής παραίτηση του Πάπα Βενέδικτου άνοιξε τον παπικό θρόνο στον Πάπα Φραγκίσκο όσο ο Βενέδικτος ήταν ακόμη εν ζωή, κάτι που αναγνωρίστηκε ως ένα πολύ ασυνήθιστο πράγμα που δεν είχε συμβεί ποτέ πριν (εκτός από τον Σελεστίνο Ε' που παραιτήθηκε αφού εξέδωσε διάταγμα που επιβεβαίωνε το δικαίωμα του πάπα να το κάνει). Δεν ταιριάζει μόνο η διάρκεια της βασιλείας του, αλλά και οι συνθήκες της ανάληψής του. Βλέπετε ότι αν ο Βαλτάσαρ είναι τύπος για εκείνον τον Κακό που θα καταστραφεί στις πληγές, και ο Πάπας Φραγκίσκος είναι μια εκπλήρωση του τύπου του Βαλτάσαρ, τότε Ο Πάπας Φραγκίσκος είναι αυτός ο κακός!

Η ιστορία του Βαλτάσαρ έχει ακόμα περισσότερα να πει:

Ο Βαλτάσαρ ήταν γιος του Ναβονίδου, του τελευταίου βασιλιά της Βαβυλώνας, ο οποίος τον άφηνε συχνά για να κυβερνήσει την αυτοκρατορία ενώ επιδίωκε αρχαιολογικά και θρησκευτικά ενδιαφέροντα. Αφού κυβέρνησε μόνο τρία χρόνια, Ο Ναβονίδης πήγε στην όαση Tayma και αφοσιώθηκε στη λατρεία του θεού της σελήνης Σιν. Έκανε αντιβασιλέα τον Βαλτάσαρ το 553 π.Χ. αφήνοντάς τον υπεύθυνο για την άμυνα της Βαβυλώνας.[2] Στο 17ο έτος του, 539 π.Χ., ο Ναβονίδης επέστρεψε από την Tayma, ελπίζοντας να υπερασπιστεί το βασίλειό του από τους Πέρσες που σχεδίαζαν να προχωρήσουν στη Βαβυλώνα. Εκείνη τη χρονιά γιόρτασε την Πρωτοχρονιά (Akk. Akitu) στη Βαβυλώνα. Στη συνέχεια, ο Βαλτάσαρ τοποθετήθηκε στην πόλη της Βαβυλώνας για να κρατήσει την πρωτεύουσα, ενώ ο Ναβονίδης βάδισε τα στρατεύματά του βόρεια για να συναντήσει τον Κύρο. Στις 10 Οκτωβρίου 539 π.Χ. Ο Ναβονίδης παραδόθηκε και έφυγε από τον Κύρο. Δύο μέρες αργότερα, οι περσικοί στρατοί κατέλαβαν την πόλη της Βαβυλώνας.^[19]

Αυτό που περιγράφει το ιστορικό αρχείο είναι μια συν-αντιβασιλεία, η οποία έλαβε χώρα πριν ο Βαλτάσαρ λάβει επίσημα τον θρόνο. Αυτό δείχνει ότι υπήρξαν δύο φάσεις της βασιλείας του Βαλτάσαρ. Σε αυτή την αρχική φάση, ο Βαλτάσαρ κυβέρνησε υπό την εξουσία του Ναβονίδη. Αυτό αντικατοπτρίζει και πάλι την εξέλιξη του Πάπα Φραγκίσκου. Οι αντιβασιλείς των παπών είναι οι καρδινάλιοι. οι καρδινάλιοι είναι οι υποτελείς περιφερειακοί συγκυβερνήτες του πάπα.

Σύμφωνα με αυτές τις πηγές, Ο Βαλτάσαρ έγινε αντιβασιλέας 14 χρόνια πριν την κατάληψη της Βαβυλώνας. Ομοίως, ο Πάπας Φραγκίσκος -τότε ο Αρχιεπίσκοπος Bergoglio- δημιουργήθηκε καρδινάλιος τον Φεβρουάριο του 2001, ο οποίος είναι 14 χρόνια πριν οι πληγές θα έρθουν αυτό το φθινόπωρο του 2015 για να καταστρέψουν τη δική του Βαβυλώνα. Και πάλι, η πτώση της Βαβυλώνας είναι ένας τύπος για το τέλος του κόσμου, και οι χρονικές περίοδοι που εμπλέκονται δείχνουν ξεκάθαρα τον Πάπα Φραγκίσκο ως τον νέο Βαλτάσαρ! Αυτό σημαίνει ότι ο Πάπας Φραγκίσκος είναι «αυτός ο Κακός» που δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον Σατανά! Όταν κοιτάς τον Πάπα Φραγκίσκο, βλέπεις τις χειρονομίες και ακούς την ομιλία του ίδιου του Σατανά! Δεν υπάρχει πια ο Χόρχε Μπεργκόλιο. Κάποια στιγμή προσέφερε εθελοντικά το σώμα του και θυσίασε την ψυχή του.

Τώρα μπορείτε να αρχίσετε να βλέπετε την πραγματική σημασία της πτώσης των πύργων του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στη Νέα Υόρκη τον Σεπτέμβριο του 2001—το πρώτο έτος της καρδινάλιος του Bergoglio. Ήταν ένα συμβολικό γεγονός. Οι δύο τετράγωνοι πύργοι, όπως και οι δύο πλατείες του «θρόνου» του Αρκούδα του Αγίου Κορμπινιανού, έπρεπε να αναπροσανατολιστεί, συμβολίζοντας την προετοιμασία του παπικού θρόνου για τον παπισμό του (για να μην αναφέρουμε τη δική του προετοιμασία). «Η ελίτ θεωρεί τους εαυτούς τους κύριους και πιστεύουν ότι το να μην ενημερώνουν το ευρύ κοινό για τα σχέδιά τους είναι αντιαθλητικό».^[20] Η πτώση των Δίδυμων Πύργων ήταν η παγκόσμια αφύπνιση ανακοίνωση από την άρχουσα ελίτ ότι ερχόταν η Νέα Παγκόσμια Τάξη και ότι ο θρόνος έπρεπε να προετοιμαστεί για τον μονάρχη του Νέου Κόσμου.

Ο Όγδοος από τους Επτά Βασιλιάδες

Στο 17^th κεφάλαιο του βιβλίου της Αποκάλυψης, στον Ιωάννη δίνεται μια σαφής εξήγηση για τη «Βαβυλώνα της Μεγάλης» και τον απόλυτο βασιλιά της, τον οποίο ο Βαλτάσαρ χαρακτηρίζει. Επειδή ο παπισμός είχε πολλούς βασιλιάδες, η Βίβλος δίνει έναν συνοπτικό μικρό γρίφο που μας επιτρέπει να προσδιορίσουμε με ακρίβεια ποιος θα ήταν ο τελευταίος.

Και υπάρχουν επτά βασιλιάδες: πέντε έχουν πέσει, και ο ένας είναι, και ο άλλος δεν έχει έρθει ακόμη. και όταν έρθει, πρέπει να συνεχίσει ένα μικρό διάστημα. Και το θηρίο που ήταν, και δεν είναι, ακόμη και αυτός είναι ο όγδοος, και είναι από τους επτά, και πηγαίνει στην απώλεια. (Αποκάλυψη 17: 10-11)

Σε αυτό το απόσπασμα, βλέπουμε ξανά τη διάκριση μεταξύ επτά «κανονικών» βασιλιάδων (το σύστημα του αντίχριστου) και ενός όγδοου, που είναι αυτός ο Κακός—το ίδιο το θηρίο. Τα τελευταία χρόνια, αυτός ο γρίφος έχει προκαλέσει ολοένα και πιο ακριβή γραφήματα όπως το ακόλουθο:

Αυτό που δεν εξηγείται πλήρως στο παραπάνω διάγραμμα, ωστόσο, είναι γιατί ο Ιωάννης ο Αποκαλυπτής μεταφέρθηκε στην εποχή του Ιωάννη Παύλου Β' στο όραμά του. Πέντε ήταν πεσμένοι (παρελθόν), ένας ήταν (παρόν), και οι άλλοι θα έρθουν (μέλλον). Ένας λόγος (που σημειώνεται στο διάγραμμα) είναι ότι ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' πυροβολήθηκε και ο θάνατός του ανακοινώθηκε στα μέσα ενημέρωσης πριν αποκαλυφθεί το γεγονός της επιβίωσής του. Με έναν ιδιαίτερο τρόπο παρίστανε το θηρίο με τη θανατηφόρα πληγή που επουλώθηκε.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Ο Ιωάννης Παύλος Β' ήταν επίσης η καθοριστική φιγούρα για τη μετατροπή της εκκλησίας προς την κατεύθυνση του οικουμενισμού, και ήταν αυτός που ανύψωσε τον Μπεργκόλιο στο Κολέγιο των Καρδιναλίων. Υπό αυτή την έννοια, ο Bergoglio/Francis είναι «γιος» του Ιωάννη Παύλου Β', όπως ο Βαλτάσαρ ήταν «γιος» του Ναβουχοδονόσορα. Τεχνικά, ο Βαλτάσαρ ήταν εγγονός του Ναβουχοδονόσορα, όπως ο Φραγκίσκος ήταν ο «εγγονός» του Ιωάννη Παύλου Β' στον Βενέδικτο XVI. Ταιριάζει τέλεια.

Δεν είναι εντυπωσιακό; Ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο ο Ναβονίδης δεν ήταν δημοφιλής και προτιμούσε μια ζωή αφοσίωσης στον θεό του αντανακλάται στο πώς το ύφος του Βενέδικτου δεν έγινε καλά αποδεκτό και προτιμά τη ζωή του με πνευματική αφοσίωση. Είναι ένας τέλειος παραλληλισμός, κατευθείαν από τις σελίδες της γραφής!

Γνωρίζω ότι οι ελεγκτικές δυνάμεις προσπαθούν σκληρά να εξασφαλίσουν ότι ο Πάπας Φραγκίσκος έχει καθαρή εικόνα (αν και δεν το κάνει). Θα μπορούσαμε εύκολα να πούμε ότι ο Βενέδικτος XVI ήταν πιο κακός από τον Ιωάννη Παύλο Β' (λαμβάνοντας υπόψη τα σκάνδαλα και τέτοια, και το παρελθόν του στο Γραφείο της Ιεράς Εξέτασης). Μάλιστα, πολλοί περίμεναν ότι θα ήταν ο τελευταίος και τρομερός Πάπας. Αλλά μετά ήρθε ο ωραίος, ταπεινός, φιλικός Πάπας Φραγκίσκος. Πώς θα μπορούσε να ταιριάζει με τον κακό χαρακτήρα του Βαλτάσαρ;

Επιτρέψτε μου να χρησιμοποιήσω μια απεικόνιση για να δείξω πώς ταιριάζει στην εξέλιξη από το κακό στο χειρότερο στους βασιλιάδες της Βαβυλώνας. Σκεφτείτε τις ουσίες που απεικονίζονται—το μπουκάλι με σκούρο δηλητήριο στα αριστερά και το ποτήρι γεμάτο με εμφανίζεται να είναι νερό και πάγος στα δεξιά. Ποια ουσία είναι πιο επικίνδυνη; Χωρίς καμία υποψία, ένα άτομο θα κατάπιε εύκολα το άχρωμο δηλητήριο στο ποτήρι, όλα λόγω της εμφάνισής του.

Η καλή εικόνα του Πάπα Φραγκίσκου τον κάνει περισσότερο κακό; είναι το στοιχείο της εξαπάτησης που το κάνει πιο επικίνδυνο.

Διότι το μυστήριο της ανομίας λειτουργεί ήδη: μόνο αυτός που αφήνει τώρα θα αφήσει, μέχρι να τον βγάλουν από το δρόμο. (2 Θεσσαλονικείς 2:7)

Εν κατακλείδι, εδώ είναι ένα επίκαιρο βίντεο από το YouTube The Forerunner777. Όταν φτάσετε στη μέση του βίντεο, θα το μάθετε γιατί αυτή θα είναι αναμφίβολα η τελευταία μας σειρά άρθρων.

Υπάρχουν μόνο δύο επιλογές: για τον Θεό ή για τον Σατανά, και τώρα ξέρετε ποιος είναι ποιος.

Στο επόμενο άρθρο, θα σας το δείξουμε Αυτός που είναι ίσως ο μεγαλύτερος σχηματισμός καλλιεργήσιμων κύκλων στην ιστορία του φαινομένου δείχνει ακριβώς την αηδία της ερήμωσης. Ο συγκεκριμένος σχηματισμός έχει μελετηθεί από πολλούς λόγω του συμβολισμού του ως φτερωτού φιδιού. Γνωρίζατε ότι αυτό το πλάσμα περιγράφεται στη Βίβλο; Όπως μπορείτε να δείτε από το σχέδιο (παρακάτω), ο σχηματισμός του κύκλου των καλλιεργειών απεικονίζει ένα φίδι με φτερά, ή με άλλα λόγια το φτερωτό φίδι της παράδοσης των Μάγια που ονομάζεται Quetzalcoatl, εκείνος ο αιμοδιψής θεός που δεν είναι άλλος από τον Σατανά.

Πώς το αντιλαμβάνεται ο Πάπας Φραγκίσκος;

Συνέχισε να διαβάζεις: Η επιστροφή του Quetzalcoatl

<Προηγ                       Επόμενο>