मूळतः शुक्रवार, २१ डिसेंबर २०१२ रोजी संध्याकाळी ६:१९ वाजता जर्मन भाषेत प्रकाशित झाले www.letztercountdown.org
"छाया मालिका" पूर्ण झाली आहे, परंतु आमचे काम त्यापासून खूप दूर आहे. उलट, देवाने आम्हाला मानवतेवर येणाऱ्या महावादळाच्या जंगली पाण्यात एक दिवा म्हणून बोलावले आहे. हे ध्येय साध्य करण्यासाठी आणि १,४४,००० शिक्षकांचे नेतृत्व करण्यासाठी, आम्हाला कठोर परीक्षांना सामोरे जावे लागले. एलेन जी. व्हाईट यांनी एकदा खालीलप्रमाणे काय म्हटले आहे ते आम्हाला शोधून काढावे लागले:

आपल्यासमोर असलेल्या दुःखाच्या आणि क्लेशाच्या काळात अशा श्रद्धेची आवश्यकता असेल जी थकवा सहन करू शकेल, विलंब, आणि भूक - एक असा विश्वास जो कठोर परिश्रमांनीही क्षीण होणार नाही. त्या काळाची तयारी करण्यासाठी सर्वांना परीक्षेचा कालावधी देण्यात आला आहे. याकोब विजयी झाला कारण तो चिकाटीने आणि दृढनिश्चयी होता. त्याचा विजय हा आग्रही प्रार्थनेच्या सामर्थ्याचा पुरावा आहे. जे लोक देवाच्या वचनांना त्याच्याप्रमाणेच धरून ठेवतील आणि त्याच्यासारखेच प्रामाणिक आणि चिकाटीने राहतील, ते यशस्वी होतील जसे तो यशस्वी झाला. जे स्वतःला नाकारण्यास, देवासमोर वेदना करण्यास, त्याच्या आशीर्वादासाठी दीर्घ आणि मनापासून प्रार्थना करण्यास तयार नाहीत, त्यांना ते मिळणार नाही. देवाशी लढणे - ते काय आहे हे किती कमी लोकांना माहिती आहे! प्रत्येक शक्ती येईपर्यंत किती कमी लोकांचे आत्मे देवाकडे तीव्रतेने ओढले गेले आहेत. जेव्हा कोणतीही भाषा व्यक्त करू शकत नाही अशा निराशेच्या लाटा दात्यावर आदळतात, तेव्हा देवाच्या वचनांना किती कमी लोक अढळ विश्वासाने चिकटून राहतात. {जीसी 621.2}
२७ फेब्रुवारी २०१२ पासून आम्ही ज्या अनेक परीक्षांना तोंड दिले त्या दरम्यान, आम्हाला माहित नव्हते की देव आम्हाला एक विशेष संकेत देईल जेणेकरून आम्हाला कळेल की आम्हाला आमच्या कार्यासाठी जिवंत देवाचा शिक्का मिळाला आहे आणि आम्ही त्याच्या काळात ही अद्भुत गोष्ट उघड करू शकतो. या शिक्कापासून आमचा नवीन विभाग येतो जो पीडांच्या काळापर्यंत तुमच्यासोबत राहील, किमान जोपर्यंत आमच्यात संवाद आहे तोपर्यंत. देव या विभागाला विशेषतः आशीर्वाद देवो आणि ज्यांना त्याला माहित आहे आणि जे समजतात त्यांना पवित्र आत्मा देवो की तो त्याच्या संदेष्ट्यांना त्याचे रहस्य प्रकट केल्याशिवाय कधीही काहीही करत नाही (आमोस ३:७).
भविष्यवाणीची कायमची देणगी
१९३० च्या दशकात त्यांच्या आयुष्याच्या शेवटी, सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट्सच्या जनरल कॉन्फरन्सचे माजी अध्यक्ष आणि एलेन जी. व्हाईट यांचे दीर्घकालीन सहकारी आर्थर जी. डॅनियल्स यांनी याच शीर्षकाचे या विषयावर एक उत्कृष्ट पुस्तक लिहिले. भविष्यवाणीची कायमची देणगी. ४०० हून अधिक परिपूर्ण संशोधन केलेल्या आणि माझ्या मते प्रेरित पानांमध्ये, तो दाखवतो की देवाच्या चर्चला नेहमीच भविष्यवाणीचा आत्मा होता आणि शेवटी एलेन जी. व्हाईट द्वारे देवाच्या निवडलेल्या अवशेष चर्चमध्ये ही देणगी कशी प्रकट झाली.
तो देवाच्या लोकांचा आजपर्यंतचा संपूर्ण इतिहास कव्हर करतो, सर्व युगांमध्ये देवाच्या लोकांमध्ये भविष्यवाणीच्या देणगीच्या उपस्थितीचा मागोवा घेतो:
- इजिप्त ते कनान पर्यंत जळत्या झुडुपापासून देवाकडून थेट सूचना मिळालेल्या मोशेच्या देणगीद्वारे साकार झाले.
- यहोशवापासून शमुवेलपर्यंत स्वतः यहोशवा, "देवाचे लोक", डेबोरा आणि शेवटी महान शमुवेल, ज्याने संदेष्ट्यांच्या शाळांची स्थापना केली.
- राजांच्या काळात इस्राएलच्या बंडाच्या वेळी जेव्हा त्यांनी देवाला त्यांचा राजा म्हणून नाकारले, तेव्हा शमुवेलापासून यिर्मयापर्यंतच्या संदेष्ट्यांच्या लिखाणात ३० संदेष्ट्यांचा उल्लेख आहे, तसेच आणखी काही संदेष्ट्यांचा ज्यांचा नावाने उल्लेख नाही.
- बॅबिलोनियन बंदिवासाच्या काळात आणि नंतरच्या काळात दानीएलपासून मलाखीपर्यंत.
- तो भविष्यवाणीच्या देणगीची उपस्थिती देखील दर्शवितो मलाखी आणि बाप्तिस्मा करणारा योहान यांच्यात.
- कडून प्रेषित काळापासून ते आजपर्यंत, स्वतः प्रेषितांच्या साक्षीने साक्ष दिली आहे, जसे पौलाने म्हटले होते: "आत्म्याला विझवू नका. भविष्यवाणी तुच्छ मानू नका." (१ थेस्सलनीकाकर ५:१९-२०) आणि विशेषतः नंतरच्या पावसाच्या वेळी पेन्टेकॉस्टच्या सुरुवातीच्या पावसाच्या प्रतिरूपाद्वारे.
- अॅडव्हेंटिस्ट चर्चमध्ये एलेन जी. व्हाईट यांच्याद्वारे भविष्यवाणीच्या आत्म्याच्या प्रकटीकरणाद्वारे चौकशी निकालाच्या काळात.
देवाने त्याच्या लोकांना भविष्यवाणीच्या आत्म्याच्या देणगीशिवाय कधीही सोडले नाही. डॅनियल मृतांच्या न्यायाच्या वेळेपर्यंत आला होता, पण मृतांच्या न्यायापासून जिवंतांच्या न्यायाकडे संक्रमणाच्या वेळेबद्दल काय आणि जिवंतांच्या न्यायाच्या वेळेबद्दल काय? स्त्रीच्या मुकुटातील तारा, अवशेषांच्या सर्वात लहान चर्चला, विशेषतः या देणगीची आवश्यकता नव्हती का? आपण आता भविष्यवाणीच्या देणगीची अपेक्षा करू नये, की एलेन जी. व्हाईटने देवाच्या संदेशवाहक म्हणून तिच्या ७० वर्षांच्या सेवेत लिहिलेली १००,००० पृष्ठे चर्चला अडचणीच्या छोट्या काळातून नेण्यासाठी पुरेशी आहेत?
एलेन जी. व्हाईट स्वतः या प्रश्नाचे उत्तर एका नवीन प्रकाशाकडे निर्देश करून देतात जो तिला स्वतःला मिळाला नव्हता, परंतु तो केवळ पवित्र आत्म्याच्या देणगीच्या मदतीने शास्त्रवचनांचे परिश्रमी विद्यार्थीच प्राप्त करू शकतात.
पेत्र त्याच्या बांधवांना "आपल्या प्रभु आणि तारणारा येशू ख्रिस्ताच्या कृपेत आणि ज्ञानात वाढा" असे आवाहन करतो. [२ पेत्र ३:१८.] जेव्हा जेव्हा देवाचे लोक कृपेत वाढत जातील, तेव्हा त्यांना त्याच्या वचनाची सतत स्पष्ट समज प्राप्त होईल. ते ओळखतील नवीन प्रकाश आणि त्याच्या पवित्र सत्यांमध्ये सौंदर्य. हे सर्व युगातील चर्चच्या इतिहासात खरे राहिले आहे आणि म्हणूनच ते शेवटपर्यंत चालू राहील. परंतु वास्तविक आध्यात्मिक जीवनाचा ऱ्हास होत असताना, सत्याच्या ज्ञानात प्रगती करणे थांबविण्याची प्रवृत्ती नेहमीच राहिली आहे. देवाच्या वचनातून मिळालेल्या प्रकाशावर लोक समाधानी राहतात आणि शास्त्रवचनांचा पुढील तपास करण्यास परावृत्त करतात. ते रूढीवादी बनतात आणि चर्चा टाळण्याचा प्रयत्न करतात. {GW 297.2}
बायबलचा विद्यार्थी, तो कितीही प्रतिभावान असला तरी, या अर्थाने संदेष्टा आहे का? नाही, कारण संदेष्ट्याची व्याख्या अशी आहे की त्याला देवाकडून थेट सूचना मिळतात आणि स्वप्नांमध्ये किंवा दृष्टान्तांमध्ये त्याचा आवाज ऐकू येतो. बायबलच्या विद्यार्थ्याला कधीकधी स्वप्नाद्वारे बायबलच्या काही भागांकडे आणि नवीन ज्ञानाकडे नेले जाते तरीही, ते त्याच्यामध्ये भविष्यवाणीच्या आत्म्याच्या पूर्ण देणगीचे प्रकटीकरण नाही.
उलटपक्षी, आपल्याला सांगितले आहे की भविष्यवाणीची देणगी चर्चमधील लोकांवर कशी परिणाम करते, जे अभ्यासाद्वारे देवाच्या वचनाचा शोध घेतात आणि अधिक प्रकाशाची तहान भागवतात:
आपल्यातील बऱ्याच लोकांना हे कळत नाही की आपल्या विश्वासाचा पाया किती मजबूतपणे रचला गेला आहे. माझे पती, एल्डर जोसेफ बेट्स, फादर पियर्स, एल्डर [हिरम] एडसन आणि इतर जे उत्सुक, उदात्त आणि खरे होते, ते १८४४ मध्ये काळाच्या ओघात लपलेल्या खजिन्याप्रमाणे सत्याचा शोध घेणाऱ्यांपैकी होते. मी त्यांच्याशी भेटलो आणि आम्ही अभ्यास केला आणि मनापासून प्रार्थना केली. अनेकदा आम्ही रात्री उशिरापर्यंत एकत्र राहिलो, आणि कधीकधी संपूर्ण रात्रभर, प्रकाशासाठी प्रार्थना करत आणि वचनाचा अभ्यास करत. हे बांधव बायबलचा अर्थ जाणून घेण्यासाठी आणि ते सामर्थ्याने शिकवण्यासाठी तयार राहण्यासाठी पुन्हा पुन्हा एकत्र येत होते. जेव्हा ते त्यांच्या अभ्यासाच्या अशा टप्प्यावर पोहोचले की ते म्हणायचे, "आपण आता काहीही करू शकत नाही," तेव्हा प्रभूचा आत्मा माझ्यावर येईल, मला दृष्टान्तात उचलले जाईल आणि आम्ही ज्या उताऱ्यांचा अभ्यास करत होतो त्याचे स्पष्ट स्पष्टीकरण मला दिले जाईल, आपण कसे काम करावे आणि प्रभावीपणे कसे शिकवावे याबद्दल सूचनांसह. अशाप्रकारे ख्रिस्त, त्याचे ध्येय आणि त्याचे याजकत्व यासंबंधी शास्त्रवचने समजून घेण्यास आम्हाला मदत करणारा प्रकाश देण्यात आला. त्या काळापासून आपण देवाच्या शहरात प्रवेश करू त्या काळापर्यंतच्या सत्याची एक ओळ मला स्पष्ट झाली आणि मी इतरांना प्रभूने मला दिलेली सूचना दिली.
या संपूर्ण काळात मला बांधवांचा युक्तिवाद समजू शकला नाही. माझे मन जणू काही बंद होते आणि आम्ही ज्या शास्त्रवचनांचा अभ्यास करत होतो त्याचा अर्थ मला समजू शकला नाही. हे माझ्या आयुष्यातील सर्वात मोठ्या दुःखांपैकी एक होते. देवाच्या वचनाच्या सुसंगततेनुसार, आमच्या श्रद्धेचे सर्व प्रमुख मुद्दे आमच्या मनाला स्पष्ट होईपर्यंत मी या मनःस्थितीत होतो. बांधवांना माहित होते की जेव्हा मी दृष्टान्तात नसतो तेव्हा मी या गोष्टी समजू शकत नव्हतो आणि त्यांनी स्वर्गातून थेट मिळालेल्या प्रकटीकरणांना प्रकाश म्हणून स्वीकारले. {१ एसएम ६३.८–१०}
देवाच्या दूताच्या जीवनातील त्या उद्धरणाचा शेवटचा भाग एक महत्त्वाचा आध्यात्मिक तत्व प्रकट करतो: ज्या व्यक्तीला भविष्यवाणीचा आत्मा मिळाला आहे तो नाही विद्यार्थ्यांच्या अभ्यासाचा अर्थ काय आहे हे समजून घ्या, ते अज्ञानी किंवा अज्ञानी आहेत म्हणून नाही तर या उद्देशाने की त्यांच्याद्वारे चर्चला दिले जाणारे प्रकटीकरण असे म्हणून ओळखले जाऊ शकतात.
दुर्दैवाने, भविष्यवाणीच्या आत्म्याच्या देणगीची कहाणी ही लोकांना मिळाले पाहिजे त्या भविष्यवाणीच्या आत्म्याला नाकारल्याची कहाणी आहे. हे सर्व युगात घडले आहे आणि येशूच्या आगमनापर्यंतही चालेल.
एलेन जी. व्हाईट यांनी बराच काळ चर्चचे नेतृत्व केले, अगदी त्यांच्या १२० वर्षांच्या जंगली भटकंतीतही, जे १८९० मध्ये सुरू झाले होते कारण चर्चने चौथ्या देवदूताच्या प्रकाशाची सुरुवात देखील नाकारली होती. काही काळानंतरच काही लोक शेवटी हा प्रकाश त्याच्या पूर्णतेसह स्वीकारण्यास तयार झाले. आता, जिवंतांच्या न्यायाच्या सुरुवातीनंतर, हा प्रकाश मोठ्याने ओरडून फुगणार आहे, जो मरणासन्न जगासाठी शेवटचा मोठा इशारा आहे, जो दयेने मिश्रित देवाच्या न्यायाने नष्ट होईल, तसेच ज्यांना त्यांचे जीवन पूर्णपणे देवाला सोपवायचे नव्हते अशा सर्वांसाठी.
१९१५ पासून, ज्या वर्षी एलेन जी. व्हाईट यांचे निधन झाले, त्या वर्षापासून, चर्चला भविष्यवाणीच्या जिवंत आत्म्याशिवाय स्वतःहून अरण्यातून प्रवास करावा लागला. त्यांना त्यांच्या चुकीच्या चर्च नेतृत्वाचे अनुसरण करण्याच्या परीक्षांना तोंड द्यावे लागले, लाल रंगापासून ते काळ्या रंगापर्यंत, नंतर फिकट घोड्यापर्यंत - सार्डिसच्या मृत चर्चपर्यंत - कारण "जिथे दृष्टान्त नाही, तिथे लोक नाश पावतात" (नीतिसूत्रे २९:१८). जरी तिच्या लेखनांसोबत, देवाच्या दूताची पुढील भविष्यवाणी खरी ठरली:
सैतान ... खोट्या लोकांना सत्यापासून दूर नेण्यासाठी सतत दबाव आणत आहे. सैतानाची शेवटची फसवणूक म्हणजे देवाच्या आत्म्याच्या साक्षीला निष्फळ करणे. "जिथे दृष्टान्त नाही तिथे लोकांचा नाश होतो" (नीतिसूत्रे २९:१८). देवाच्या अवशेष लोकांचा खऱ्या साक्षीवरील विश्वास डळमळीत करण्यासाठी सैतान वेगवेगळ्या प्रकारे आणि वेगवेगळ्या माध्यमांद्वारे कल्पकतेने काम करेल.—पत्र १२, १८९०.
सैतानी साक्षींविरुद्ध द्वेष पेटेल. सैतानाचे काम चर्चमधील त्यांच्यावरील विश्वासाला अस्थिर करणे असेल, या कारणास्तव: जर देवाच्या आत्म्याच्या इशाऱ्या, ताकीद आणि सल्ल्याकडे लक्ष दिले तर सैतानाकडे त्याच्या फसवणुकी आणण्यासाठी आणि आत्म्यांना त्याच्या भ्रमात अडकवण्यासाठी इतका स्पष्ट मार्ग असू शकत नाही.—पत्र ४०, १८९०. {१ एसएम ६३.८–१०}
आर्थर जी. डॅनियल्स यांनी त्यांच्या पुस्तकाच्या शेवटच्या प्रकरणात लिहिले आहे भविष्यवाणीची कायमची देणगी:
संपूर्ण चर्चचे आणि तिच्या वैयक्तिक सदस्यांचे कल्याण हे देवाच्या संदेष्ट्यांवर विश्वास ठेवण्याशी आणि त्यांचे पालन करण्याशी अविभाज्यपणे जोडलेले आहे. आपण पाहिले आहे की, हे त्याचे निवडलेले संदेशवाहक आहेत, पृथ्वीवरील त्याच्या चर्चसाठी त्याचे नियुक्त प्रवक्ते आहेत. जसे आपण स्पष्टपणे दाखवले आहे की, पापामुळे वेगळेपणा आल्यापासून, देवाने मानवाला त्याची इच्छा प्रकट करण्यासाठी संवादाची ही योजना निवडलेली, एकसमान आणि कल्याणकारी तरतूद आहे. या माध्यमातून, देव सल्ला देतो आणि सूचना देतो, तो गरजेनुसार सावध करतो, विनंती करतो आणि इशारा देतो, जसे दैवी प्रेम दर्शवते. म्हणून, मानवांमध्ये संदेष्ट्याची उपस्थिती ही काही नवीन किंवा असामान्य, काहीतरी विचित्र किंवा विलक्षण गोष्ट नाही. देव या तरतुदीचा लेखक आहे आणि प्रवासी मनुष्य त्याचा लाभार्थी आहे. ते मानवी गरजेइतकेच जुने आहे आणि ते प्रेरित आणि स्थापित करणाऱ्या दैवी प्रेमाइतकेच स्थिर आहे.
सर्व युगांमधील चर्चच्या चढउतारांचे मोजमाप भविष्यवाणीच्या देणगीबद्दलच्या त्याच्या निष्ठेवरून किंवा बेईमानीने केले गेले आहे आणि या स्वर्गीय मार्गदर्शनांना दिलेल्या प्रतिसादावरून त्याची सुरक्षितता मोजली गेली आहे. पितृसत्ताक, मोझेक आणि ३२५ प्रेषित युगांच्या शतकानुशतके, पवित्र ग्रंथाच्या पानांमध्ये प्रकट केल्याप्रमाणे, आपण हा अभेद्य नियम कार्यरत असल्याचे पाहिले आहे.
मग प्रेषितांच्या मृत्युनंतर, ख्रिश्चन युगातील घटनांचा दुःखद प्रवास सुरू होतो, जो रक्त आणि अश्रूंनी सांगितला जातो आणि तो वाहवत आणि धर्मत्यागाने डागलेला असतो. नाममात्र ख्रिश्चन चर्च हळूहळू त्या मूलभूत तत्त्वांपासून - आज्ञा आणि प्रथा, अक्षर आणि आत्मा - पासून विचलित होते जे प्रेषितीय चर्चचे वैशिष्ट्य होते. हे प्रस्थान कायदा आणि सुवार्तेचे विकृतीकरण होते, जरी ते ख्रिश्चन धर्माच्या प्रत्येक सत्यात पसरले होते.
आदिम श्रद्धेचे समर्थन करणाऱ्यांचे भाग्य दुःखद राहिले आहे. द्वेष आणि बदनामी, छळ आणि एकटेपणा सहन करूनही त्यांनी सत्याची साक्ष दिली. परंतु वेळोवेळी संदेष्टे - पुरुष आणि स्त्रिया - देवाच्या आवाहनावरून उठले आणि त्यांनी अविश्वासूंच्या अधर्माचा निषेध केला. त्यांनी विश्वासूंच्या निष्ठेला प्रोत्साहन दिले आणि थकलेल्या शतकांमध्ये सत्याच्या अनुयायांना मार्गदर्शन आणि संरक्षण दिले.
आता या दैवीरित्या नियुक्त केलेल्या "शेवटच्या काळात", देवाची मुक्तीची महान योजना आणि मानवजातीचा वेडा मार्ग एकत्रितपणे त्यांच्या कळसाजवळ येत आहेत. माणसांमध्ये अधर्म इतका वाढला आहे, मानवी तत्वज्ञान इतके आक्रमक आहे, चांगल्या आणि वाईटाच्या या सर्वोच्च संघर्षात देवाबद्दल आणि मुक्तीच्या तरतुदींबद्दल माणसाचे स्वातंत्र्य इतके अपमानजनक आहे की, भविष्यवाणीची देणगी अवशेष चर्चच्या गटात स्पष्टपणे प्रकट होणे अत्यावश्यक होते.
शेवटल्या काळातील सर्वात महत्त्वाची गरज
जर कधी मानवाला दैवी मार्गदर्शनाची गरज भासली असेल, तर ती या शेवटच्या काळात नक्कीच असेल, जेव्हा सर्व अधर्माच्या शक्ती गोंधळात टाकण्यासाठी आणि नाश करण्यासाठी मोकळ्या झाल्या आहेत, जेव्हा धर्मनिरपेक्ष जग भौतिकवादी झाले आहे आणि धार्मिक जग आधुनिकतावादी शिकवणींकडे वळले आहे. इतिहासात जर कधी चर्चला दैवी मार्गदर्शनाची गरज भासली असेल, तर ती वेळ १८४४ च्या निराशेनंतर आणि त्यानंतरच्या दशकांमध्ये आगमन चळवळीच्या संकटाच्या वेळी आली होती. समस्या दूरगामी होत्या; परंतु देवाचे मार्गदर्शन पुरेसे होते.
शेवटचा संघर्ष देवाप्रती असलेल्या निष्ठेवरून येतो आणि आपल्या काळात तो पूर्णत्वास पोहोचतो. देवाचा परिपूर्ण नियम, त्याच्या शब्बाथ शिक्कासह, सैतानाच्या द्वेषाचे उद्दिष्ट आहे आणि तो या संघर्षात जगाला त्याच्या बाजूने आणेल. ख्रिस्तावरील विश्वासाद्वारे प्रदान केलेले पूर्ण तारण हे त्याचे अवतार, त्याचे प्रायश्चित्त मृत्यू, त्याचे याजकीय सेवाकार्य आणि सामर्थ्य आणि वैभवात त्याचे लवकरच येणारे पुनरागमन नाकारण्याच्या त्याच्या अथक प्रयत्नांचे उद्दिष्ट आहे.
सैतानाचा क्रोध देवाच्या अवशेष चर्चवर केंद्रित आहे, जो दैवी प्रेम आणि मार्गदर्शनाचा सर्वोच्च उद्देश आहे. ही चर्च शेवटी देवाच्या तुडवलेल्या कायद्याचा एकमेव रक्षक म्हणून उभी राहील, ज्यामध्ये मुक्तीच्या संपूर्ण तरतुदी सामील आहेत. कायद्याची आणि सुवार्तेची अखंडता राखल्यामुळे संपूर्ण चर्चच दुष्टाच्या हल्ल्याचे लक्ष्य नाही तर वैयक्तिक सदस्याला देखील त्रास दिला जातो. शंका, निष्काळजीपणा, अवज्ञा किंवा नकार देऊन, सैतान भविष्यवाणीच्या देणगीच्या सल्ल्यापासून निष्ठा हटवण्याचा प्रयत्न करतो.
म्हणूनच या शेवटच्या घटकेत धोक्यात असलेले तीन मोठे मुद्दे प्रेरणा जितके स्पष्ट आणि स्पष्टपणे प्रकट करू शकते तितकेच स्पष्ट आहेत. परंतु हे सर्व ख्रिस्ती धर्मजगतातील जनतेच्या श्रद्धा आणि पद्धतींमध्ये गोंधळलेले आहेत.
पण आता, या ग्रंथाचा समारोप करताना, देवाच्या देणगीशी वैयक्तिक आणि चर्चच्या संबंधाचा प्रश्न अत्यंत महत्त्वाचा आहे. म्हणून माझे शेवटचे शब्द चर्चच्या सल्ल्यासाठी या दैवी तरतुदीला मान्यता देण्याची आणि लक्ष देण्याची विनंती आहेत. ते चर्चला या बाबी नेहमी लक्षात ठेवण्याचे आणि व्यवहारात त्यांचे विश्वासूपणे पालन करण्याचे आवाहन आहेत.
स्वर्गीय सल्ल्याकडे लक्ष द्या
गेल्या दशकांपासून या लोकांसाठी या देणगीचा काय अर्थ आहे हे मागे वळून पहा. एकामागून एक संकट कसे आले आहे आणि एकामागून एक समस्या कशी यशस्वीरित्या तोंड दिली गेली आहे हे नीट लक्षात घ्या. काळाने प्रत्येक बाबतीत स्वर्गीय सल्ल्याचे समर्थन केले आहे. प्रभावी तुलना आणि सूचना देऊन, मोशेच्या काळातील इस्राएलच्या दिवसांचा विचार करा आणि नंतर आपल्या स्वतःच्या काळाचा समांतर विचार करा. प्राचीन काळातील इस्राएलच्या महान नेत्याचे शब्द येथे आहेत:
"मी आज तुझ्यासमोर जीवन आणि चांगले, आणि मृत्यू आणि वाईट ठेवले आहे." "मी आकाश आणि पृथ्वीला आज तुझ्याविरुद्ध साक्षीसाठी बोलावतो, कारण मी तुझ्यासमोर जीवन आणि मृत्यू, आशीर्वाद आणि शाप ठेवले आहेत. म्हणून जीवन निवडा, जेणेकरून तू आणि तुझी संतती दोघेही जगू शकाल: जेणेकरून तू परमेश्वर तुझा देव आहेस, त्याच्या वाणीचे पालन करू शकशील आणि त्याला चिकटून राहू शकशील: कारण तोच तुझे जीवन आहे आणि तुझ्या आयुष्याची लांबी आहे." अनु. ३०:१५, १९, २०.
लवकरच आपल्या जबाबदाऱ्या सोपवणार आहेत हे लक्षात घेऊन, वृद्ध कुलपिता मोशे, इजिप्तपासून वचन दिलेल्या देशाच्या सीमेपर्यंत, ज्या लोकांचे नेतृत्व त्यांनी चाळीस वर्षे केले होते त्यांना त्यांची अंतिम जबाबदारी देत होते.
त्याला त्याच्या प्रिय लोकांच्या भविष्याबद्दल खूप आशा होत्या. परंतु, प्रदीर्घ अनुभवामुळे, त्यांच्या कमकुवतपणा आणि प्रलोभन आणि संकटांमध्ये कधीकधी त्यांच्या कमकुवतपणाची जाणीव असल्याने, त्याला राष्ट्रीय आपत्ती आणि पराभवाला सामोरे जावे लागेल अशी गंभीर भीती देखील होती. त्यांचे कल्याण किंवा दुःख हे देवाकडून पाठवलेल्या सूचनांशी असलेल्या त्यांच्या संबंधावर अवलंबून आहे हे ओळखून, त्याने त्यांच्यासमोर स्पष्टपणे आणि विस्तृतपणे आशीर्वाद, ऐहिक आणि आध्यात्मिक, जे ते आज्ञाधारक राहिले तर त्यांना मिळतील आणि त्यांच्या अवज्ञामुळे होणारे शाप त्यांच्यासमोर ठेवले. (अनुवाद २७, २८ पहा.)
इस्राएलचे लक्षात न ठेवणे
जेव्हा त्याने त्यांना परमेश्वर देवावर प्रेम करण्याचा आणि त्याची वाणी ऐकण्याचा सल्ला दिला, तेव्हा तो त्यांना देवाच्या दूत म्हणून दिलेल्या सल्ल्याचे आणि सूचनांचे पालन करण्याचे आवाहन करत होता. दहा आज्ञा वगळता, त्यांच्यावर आज्ञा केलेले सर्व कायदे, साक्ष आणि कायदे मोशेद्वारे सांगण्यात आले होते. त्यांनी केवळ मानवी साधनच पाहिले पाहिजे किंवा ऐकले पाहिजे, यामुळे या दैवी आवश्यकतांना नकार दिल्याने त्यांच्या अपराधाची भावना कमी झाली. हे केवळ त्या पिढीसाठीच नाही ज्याला त्याने स्वतः संबोधित केले होते, तर सर्व काळातील पुरुष आणि स्त्रियांसाठी देखील खरे आहे.
मोशेने या गंभीर शपथा कायम स्मरणात राहतील अशी व्यवस्था केली. पालकांनी त्या त्यांच्या मुलांना शिकवायच्या होत्या, घरात बसताना किंवा वाटेने चालताना, तसेच संध्याकाळी आणि सकाळी उपासनेच्या वेळी त्याबद्दल बोलायचे होते. (अनुवाद ११:१९, २०.) त्या एका पुस्तकात स्मरणार्थ लिहायच्या होत्या आणि तारवाच्या बाजूला ठेवायच्या होत्या. दर सातव्या वर्षी त्या बाहेर काढायच्या होत्या आणि मंडपांच्या सणात जमलेल्या यात्रेकरूंच्या गर्दीसमोर सार्वजनिकरित्या वाचून दाखवायच्या होत्या. भविष्यसूचक लिखाणांच्या या गंभीर तालीमसाठी, त्यांना पुरुष आणि महिलांना एकत्र करायचे होते, त्यांच्या वेशीत असलेल्या अनोळखी व्यक्तीला विसरून जायचे नव्हते. ज्या मुलांना वर्षानुवर्षे समज येत होती त्यांचा विशेषतः उल्लेख करण्यात आला होता. त्यांना ऐकायचे होते आणि परमेश्वराचे भय बाळगायला शिकायचे होते. (अनुवाद ३१:९-१३ पहा.)
प्राचीन काळातील इस्राएल लोकांना देवाच्या निवडलेल्या संदेशवाहकाद्वारे मिळालेल्या गंभीर संदेशांची आठवण ठेवण्यात अपयश आल्याने, आपण "ज्यांच्यावर जगाचा शेवट आला आहे" त्यांनी हे सुनिश्चित करू नये की अवशेष मंडळीला दिलेली सूचना स्पष्टपणे लक्षात ठेवली जाईल?
चळवळीपासून अविभाज्य भविष्यसूचक देणगी
मुलांनी इजिप्तमधून सुटका मिळवताना केलेल्या चिन्हे आणि चमत्कारांची, चौकशीच्या वयात आल्यावर, त्यांना सांगण्यासाठी मोशेने (अनुवाद ६:२०-२५ मध्ये) दिलेल्या मार्गदर्शनातून आजचा धडा घेऊन, श्रीमती व्हाईट यांनी १८८२ मध्ये लिहिले:
"येथे अशी तत्वे आहेत ज्यांकडे आपण दुर्लक्ष करू नये. ज्यांनी सत्य पाहिले आहे आणि त्याचे महत्त्व जाणवले आहे आणि देवाच्या गोष्टींचा अनुभव घेतला आहे त्यांनी आपल्या मुलांना सुदृढ तत्वज्ञान शिकवावे. त्यांनी त्यांना आपल्या विश्वासाच्या महान स्तंभांशी परिचित करून द्यावे, आपण सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट का आहोत याची कारणे - आपल्याला, इस्राएलच्या मुलांप्रमाणे, एक विशिष्ट लोक, एक पवित्र राष्ट्र, पृथ्वीवरील इतर सर्व लोकांपासून वेगळे आणि वेगळे का म्हटले जाते. या गोष्टी मुलांना सोप्या भाषेत समजावून सांगितल्या पाहिजेत, समजण्यास सोप्या; आणि जसजसे ते वयात वाढत जातात तसतसे दिले जाणारे धडे त्यांच्या वाढत्या क्षमतेनुसार असले पाहिजेत, जोपर्यंत सत्याचा पाया रुंद आणि खोलवर रचला जात नाही." - "चर्चसाठी साक्ष्य," खंड पाच, पृष्ठ ३३०.
इस्राएल राष्ट्राच्या जन्माची, क्रूर गुलामगिरीतून त्यांची सुटका आणि कनानमध्ये त्यांचा अंतिम प्रवेश याची कहाणी, मोशेच्या संदेष्ट्याचे कार्य वर्णन केल्याशिवाय सांगता येत नाही. इतिहासाच्या प्रत्येक टप्प्यात त्या काळातील महान संदेष्ट्याद्वारे स्वर्गातून आलेले संदेश गुंतलेले होते. तो यहोवाचा मुखपत्र होता, त्याची इच्छा प्रकट करत होता, त्यांच्या संघटनेत आणि त्यांच्या हालचालींमध्ये त्यांना मार्गदर्शन करत होता; त्यांच्या पापांना दोष देत होता, त्यांच्या बंडखोरीला फटकारत होता आणि पित्याप्रमाणे त्यांना विनंती करत होता.
आजही आपल्या मुलांना "आपण सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट का आहोत याची कारणे" सांगणे अशक्य आहे, कारण त्यांना शास्त्रीय पाया घालण्यात आणि त्यावर बांधकाम करण्यात, संघटनेच्या तत्त्वांमध्ये मार्गदर्शन करण्यात, अॅडव्हेंट चळवळीच्या प्रत्येक मुख्य वैशिष्ट्याला चालना देण्यात आणि सल्ला आणि दोष देण्याचे संदेश देण्यात भविष्यवाणीच्या नूतनीकरण देणगीची प्रमुख भूमिका परिचित करून दिली जाते.
भविष्यवाणीच्या देणगीवर नाममात्र विश्वास ठेवणे, पूर्वीच्या संदेष्ट्यांचे संदेश स्वीकारणे, आणि तरीही देवाने त्याच्या लोकांना सूचना देण्यासाठी निवडलेल्या समकालीन संदेशवाहकाला नाकारणे आणि विरोध करणे शक्य आहे. ख्रिस्ताच्या काळात प्राचीन संदेष्ट्यांचे शब्द त्यांच्या सभास्थानात दर शब्बाथ वाचले जात होते, तरीही धार्मिक नेत्यांनी बाप्तिस्मा देणाऱ्या योहानाला नाकारले आणि स्वर्गातून थेट आलेल्या संदेष्ट्याला - पृथ्वीवर कधीही दिसणारा महान - वधस्तंभावर खिळले. त्यांनी स्वर्गातील संदेशवाहकांबद्दल आणि आधुनिक परुशी धर्माच्या अस्तित्वाविरुद्ध आपले कान का बंद केले याचे कारण या शब्दांमध्ये स्पष्ट केले आहे:
“जगातील सर्व युगांमध्ये प्रभूचे ताकीद, सावधानता, सुधारणा त्याच्या चर्चला देण्यात आल्या आहेत. ख्रिस्ताच्या काळात स्व-धार्मिक परुशांनी या इशाऱ्यांना तुच्छ लेखले आणि नाकारले, ज्यांनी असा दावा केला की त्यांना अशा ताकीदीची आवश्यकता नाही आणि त्यांच्यावर अन्याय्य कारवाई करण्यात आली. त्यांना त्याच्या सेवकांद्वारे प्रभूचे वचन स्वीकारता आले नाही, कारण ते त्यांच्या प्रवृत्तींना अनुकूल नव्हते. जर प्रभूने आपल्या काळातील या वर्गाच्या लोकांना त्यांच्या चुका दाखवून, त्यांच्या स्व-धार्मिकतेला फटकारून आणि त्यांच्या पापांची निंदा करून एक दृष्टान्त दिला तर ते नाझरेथच्या रहिवाशांप्रमाणे बंड करतील, जसे ख्रिस्ताने त्यांना त्यांची खरी स्थिती दाखवली.”—“चर्चसाठी साक्ष,” खंड पाच, पृष्ठ ६८९.
साक्ष का नाकारली जातात
ख्रिस्ताने त्यांच्या जीवनातील विशिष्ट पापांबद्दल केलेल्या धिक्कारामुळेच परुशांनी देवाचा पुत्र असल्याचा त्याचा दावा नाकारला. आजही, जसे भूतकाळात नेहमीच होते, काही पापांची काळजी घेणे आणि प्रभूच्या निवडलेल्या सेवकाच्या संदेशांवर शंका घेणे यात थेट संबंध आहे.
"सत्यापासून दूर गेलेले बरेच लोक त्यांच्या मार्गाचे कारण असे देतात की त्यांना साक्षीवर विश्वास नाही. चौकशीतून असे दिसून येते की त्यांना काही पापी सवय होती जी देवाने साक्षीद्वारे निंदा केली आहे. आता प्रश्न असा आहे की, ते देव ज्या मूर्तीची निंदा करतो ती सोडून देतील का, की ते त्यांच्या चुकीच्या भोगाच्या मार्गावर चालत राहतील आणि देवाने त्यांना दिलेल्या प्रकाशाला नाकारतील, ज्या गोष्टींमध्ये ते आनंदी आहेत त्याच गोष्टींना दोष देतील? त्यांच्याशी सोडवायचा प्रश्न असा आहे की, मी स्वतःला नाकारून देवाकडून माझ्या पापांना दोषी ठरवणाऱ्या साक्षी स्वीकारू का, की साक्षी माझ्या पापांना दोषी ठरवत असल्याने त्या नाकारू का?"— "चर्चसाठी साक्ष", खंड IV, पृष्ठ 32.
या खंडाच्या सुरुवातीच्या भागात, पुष्टी देणगीसह, असे प्रतिपादन केले आहे की आपल्या जगाला ख्रिस्ताच्या देणगीनंतर, भविष्यवाणीची देणगी ही देवाने चर्चला दिलेली सर्वात मौल्यवान देणगी आहे. म्हणूनच हे निश्चित आहे की देव आणि मानवाचा महान शत्रू सैतान, या देणगीच्या प्रत्येक प्रकटीकरणाबद्दल तीव्र द्वेष करेल. अवशेष चर्चने त्याच्या ताब्यात घेतल्याचे शास्त्रवचनांमध्ये ड्रॅगनच्या तिच्यावरील क्रोधाचे स्पष्टीकरण म्हणून दिले आहे. प्रकटीकरण १२:१७. हे जाणून घेतल्यावर, देवाच्या आत्म्याच्या साक्षी कडू आणि सतत हल्ल्याचा विषय आहेत याचे आपल्याला आश्चर्य वाटणार नाही. कपट आणि 12 सोफिस्ट्रीमध्ये प्रशिक्षित मास्टर माइंडद्वारे तयार केले जाऊ शकणारे सर्वात सूक्ष्म युक्तिवाद आपण त्यांच्यावर विश्वास का ठेवावा याची कारणे म्हणून सादर केले जातील.
आपल्या उरलेल्या लोकांना सल्ला
ज्यांना अवशेषांसाठी दिलेल्या साक्षींच्या दाव्यांवर आक्षेप असतील त्यांना मी सल्ला देतो की तुम्ही क्षुल्लक आणि मोठ्या गोष्टींमध्ये, जे समजण्यास कठीण आहे आणि जे स्पष्ट आहे त्यामध्ये योग्य संतुलन राखावे. येथे स्पष्ट, मार्गदर्शक तत्त्वे आहेत:
"तुम्हाला अनिश्चितता आणि संशयात जाण्याची गरज नाही. सैतान विविध शंका सुचवण्यासाठी जवळ आहे; परंतु जर तुम्ही विश्वासाने डोळे उघडले तर तुम्हाला विश्वासासाठी पुरेसे पुरावे सापडतील. परंतु देव कोणत्याही माणसाकडून शंका निर्माण करणारी सर्व कारणे कधीही काढून टाकणार नाही. ज्यांना शंका आणि अविश्वासाच्या वातावरणात राहणे आवडते त्यांना हेवा वाटू शकत नाही. देव प्रामाणिक मनाला विश्वास ठेवण्यासाठी पुरेसे पुरावे देतो; परंतु जो त्याच्या मर्यादित समजुतीनुसार काही गोष्टी स्पष्ट करू शकत नाही म्हणून पुराव्याच्या वजनापासून मागे हटतो, तो अविश्वास आणि शंकांच्या थंड, थंड वातावरणात राहील आणि विश्वासाचे जहाज बुडाेल." - इ., पृष्ठे २३२, २३३.
"जे लोक मनाला शंका निर्माण करण्यासाठी वापरता येतील अशा प्रत्येक गोष्टीवर कब्जा करण्याचे प्रशिक्षण देतात आणि हे विचार इतरांच्या मनांना सुचवतात, त्यांना नेहमीच शंका घेण्याचे कारण सापडेल. ते सत्याच्या उलगडण्यात उद्भवणाऱ्या प्रत्येक गोष्टीवर प्रश्न विचारतील आणि टीका करतील, इतरांच्या कामाची आणि स्थानाची टीका करतील, कामाच्या प्रत्येक शाखेची टीका करतील ज्यामध्ये त्यांचा स्वतःचा सहभाग नाही. ते इतरांच्या चुका, चुका आणि दोषांवर भर घालतील, 'जोपर्यंत,' देवदूत म्हणाला, 'प्रभु येशू स्वर्गीय पवित्रस्थानातील त्याच्या मध्यस्थीच्या कामातून उठणार नाही, आणि स्वतःला सूडाचे कपडे घालणार नाही आणि त्यांच्या अपवित्र मेजवानीत त्यांना आश्चर्यचकित करणार नाही; आणि ते स्वतःला कोकऱ्याच्या लग्नाच्या जेवणासाठी तयार नसलेले आढळतील.' त्यांची चव इतकी विकृत झाली आहे की ते त्याच्या राज्यात प्रभूच्या मेजावरही टीका करण्यास प्रवृत्त होतील." - "चर्चसाठी साक्ष्य," खंड पाच, पृष्ठ ६९०.
मोशेचे शब्द, आशीर्वादाला आज्ञाधारकतेशी आणि आपत्तीला आज्ञाभंगाशी जोडणारे, भविष्यसूचक होते. इस्राएलचा राष्ट्रीय इतिहास सुरू होत असताना ते बोलले गेले होते. राष्ट्राचे भविष्य समृद्धी आणि आज्ञाधारकता आणि सतत आज्ञाभंगानंतर अंतिम बंदिवास आणि विनाश यांच्या सहसंबंधाने चिन्हांकित होते. यहूदापेक्षा, ज्याच्या सर्व संदेष्ट्यांच्या सल्ल्याला नकार दिला गेला, त्या इस्राएलवर आपत्ती लवकर आली, ज्याचा नाशाचा दिवस अधूनमधून सुधारणांमुळे वारंवार पुढे ढकलला जात होता.
आपल्या काळासाठी एक धडा
हा धडा आपल्या काळासाठी कमी अर्थपूर्ण नाही. स्वर्गीय संदेशांमध्ये आपल्याला देण्यात आलेल्या पूर्ण मनाच्या समर्पणाचे पालन करण्यात आपण अपयशी ठरल्यामुळे आपला सुटकेचा दिवस उशिरा आला आहे. आपण अजूनही या संकटग्रस्त जगात आहोत कारण आपण देवाच्या सेवकाने आपल्याला ज्या पृथ्वीवर सर्वात गंभीरपणे आवाहन केले आहे त्या पृथ्वीवर देवाचे कार्य पूर्ण करण्यासाठी विश्वास, त्याग आणि प्रामाणिकपणाने पुढे गेलो नाही. जर आपण आपल्यापर्यंत आलेल्या सूचना आणि सूचना पूर्णपणे ऐकल्या असत्या तर आपण आता स्वर्गाच्या वैभवाचा आनंद घेऊ शकलो असतो. आपल्याला हे स्पष्टपणे सांगण्यात आले आहे:
“जर देवाचा उद्देश त्याच्या लोकांनी जगाला दयेचा संदेश देऊन पूर्ण केला असता, तर ख्रिस्त पृथ्वीवर येण्यापूर्वीच पृथ्वीवर आला असता आणि संतांचे देवाच्या शहरात स्वागत झाले असते.”—“टेस्टिमोनिज फॉर द चर्च, खंड सहावा, पृष्ठ ४५०.
"जर ख्रिस्ताच्या प्रत्येक सैनिकाने आपले कर्तव्य बजावले असते, जर सियोनच्या भिंतीवरील प्रत्येक पहारेकऱ्याने कर्णा वाजवला असता, तर जगाला कदाचित इशाऱ्याचा संदेश ऐकू आला असता. पण काम अनेक वर्षे मागे आहे. लोक झोपलेले असताना, सैतानाने आपल्यावर कूच केली आहे." - इ., खंड ९, पृष्ठ २९.
कदाचित या गंभीर शब्दांपेक्षा आपल्या हृदयावर काहीही अधिक प्रभाव पाडू शकत नाही. जर आपण देवाच्या कृपेने आपल्यावर असलेल्या उच्च विशेषाधिकार आणि जबाबदाऱ्या पूर्ण केल्या असत्या तर, ज्या प्रभूचे आगमन आपण इतक्या वर्षांपासून आतुरतेने, प्रार्थना आणि परिश्रम करत आहोत, ते आता एक पूर्ण सत्य असू शकते आणि देवाचे लोक त्यांचे बक्षीस मिळवू शकतात.
“त्याच्या संदेष्ट्यांवर विश्वास ठेवा”
शास्त्रातील शब्दांद्वारे, देवाने प्रत्येक आवश्यक तारण सत्य दिले आहे. त्याने तो शब्द अद्भुतपणे जतन केला आहे आणि त्याच्या इतक्या प्रती वाढवल्या आहेत की आता तो प्रत्येकाकडे असेल. आपल्या काळाची वैशिष्ट्ये त्या शब्दात रेखाटली आहेत. देवाच्या आत्म्याच्या साक्षी, जसे की अवशेष चर्चला दिले गेले आहेत, त्या शब्दाशी सुसंगत आहेत आणि आपल्याला त्या शब्दाकडे घेऊन जातात. परंतु त्यांच्यामध्ये तपशीलांची संपत्ती आढळली पाहिजे, जी "अंताच्या काळात" जगणाऱ्यांना आवश्यक आहे, ज्यांना सैतानाच्या सूक्ष्म आणि सर्वोच्च युक्त्यांविरुद्ध उभे राहावे लागेल आणि ज्यांचे भाषांतर करायचे आहे त्यांच्यासाठी योग्य असे चारित्र्य परिपूर्ण करावे लागेल. जसे दुर्बिणी उघड करते, परंतु तयार करत नाही, उघड्या डोळ्यांनी न समजलेले तपशील, त्याचप्रमाणे आपल्याला पाठवलेल्या संदेशांचे वाचन देवाच्या शाश्वत वचनात भर घालत नाही तर ते मोठे करते.
देवाने त्याच्या उरलेल्या मंडळीला दिलेल्या कृपेने दिलेल्या सल्ल्याचा आणि सूचनांचा आपण प्रार्थनापूर्वक आणि परिश्रमपूर्वक अभ्यास करतो, आपले जीवन तेथे प्रकट झालेल्या चारित्र्याच्या दर्जानुसार आणतो आणि आपल्याला नेमून दिलेले काम पूर्ण करण्यासाठी परिश्रमपूर्वक प्रयत्न करतो तेव्हा आपण असे सिद्ध करू की आपण "देवाच्या दिवसाची वाट पाहत आहोत आणि त्याची घाई करत आहोत." २ पेत्र ३:१२.
"तुमचा देव परमेश्वरावर विश्वास ठेवा, म्हणजे तुम्ही स्थिर व्हाल; त्याच्या संदेष्ट्यांवर विश्वास ठेवा, म्हणजे तुमचे कल्याण होईल." २ इतिहास २०:२०. शेवट
हे सर्व सध्याच्या काळात किती जास्त लागू होते, जेव्हा - बहुतेक अॅडव्हेंट विश्वासणाऱ्यांच्या लक्षात न येता - जिवंतांचा न्याय आधीच सुरू झाला आहे, आणि खरंच वडीलजनांसह, १,४४,००० च्या नेत्यांसह. अॅडव्हेंटिस्ट चर्चमधील सत्यापासून पूर्णपणे धर्मत्यागाच्या भयानक काळात, सुमारे १.७ कोटी अॅडव्हेंटिस्टपैकी, काही प्रोटेस्टंट ज्यांना अॅडव्हेंटिस्ट चर्चमध्ये बाप्तिस्मा घ्यायचा होता परंतु "ओरियन पाखंड" वर विश्वास ठेवल्यामुळे त्यांना नाकारण्यात आले - त्या सर्वांपैकी, देवाच्या निवडलेल्या पुरुष आणि स्त्रियांपैकी काही जण एकत्र आले. या लहान गटाची कठोर परीक्षा झाली! खूप कठोर! त्यांच्या परीक्षा २७ फेब्रुवारी २०१२ रोजी एका विशेष पद्धतीने सुरू झाल्या आणि त्यांना संतांचा संयम शिकावा लागला आणि विलंब सहन करू शकेल असा विश्वास मिळवावा लागला - जो एलेन जी. व्हाईटने भाकीत केला होता, जसे की आधी नमूद केले आहे (वरील GC 144,000 कोट पहा). खरे आहे, ख्रिस्ताच्या आगमनाचा काळ पुन्हा कधीही परीक्षेचा ठरणार नाही, कारण येशू अजूनही ओरियन क्लॉक आणि वेळेच्या पात्रानुसार येईल, परंतु संकटाच्या काळाची साडेतीन वर्षे त्यांच्या अपेक्षेपेक्षा एक वर्ष उशिरा सुरू होतील. त्यांनी पीडांचे वर्ष जिवंतांच्या न्यायाचा भाग असल्याचे समजले होते, जे चुकीचे होते आणि त्यांना असा विश्वास होता की येशू २०१५ मध्ये येईल आणि संकटाचा काळ जिवंतांच्या न्यायासोबतच सुरू होईल. प्रत्यक्षात, हे दोन्ही कालखंड एकमेकांपासून एका वर्षाने कमी आहेत. म्हणून, दृश्यमान घटना, जसे की अग्निगोळे आणि रविवारचा कायदा, स्वर्गीय पवित्रस्थानातील इतर घटनांपेक्षा उशिरा याव्यात ज्या आम्ही आमच्या पुस्तकात स्पष्ट केल्या आहेत. अंतिम चेतावणी लेख. म्हणून भविष्यात, आपल्याला दानीएल १२ मधील साडेतीन काळ, जे पीडा सुरू होण्यापूर्वी संपणाऱ्या जिवंतांच्या न्यायाचे साडेतीन वर्ष आहेत आणि संकटाचे साडेतीन वर्ष आहेत ज्यामध्ये लहान आणि मोठ्या संकटाचा काळ (पीडांचे वर्ष) समाविष्ट आहे, यात स्पष्टपणे फरक करावा लागेल.
ओरियन आणि काळाच्या पात्राच्या अभ्यासाची दैवी पुष्टी मिळाल्याशिवाय या "भ्रमनिरासाच्या" वर्षात कोणताही विश्वास टिकू शकला नसता. जर मी एलेन जी. व्हाईटने तिच्या वैयक्तिक अनुभवाबद्दल वरील कोटात वर्णन केलेल्या दैवी "नियम" ला चिकटून राहिले नसते तर मी स्वतः २०१० मध्ये ओरियन अभ्यास प्रकाशित करण्याचे धाडस कधीच केले नसते: अभ्यासांना खरे म्हणून ओळखले जाण्यासाठी, भविष्यवाणीच्या आत्म्याद्वारे त्यांची पुष्टी होणे आवश्यक आहे. असा एक आध्यात्मिक नेता असला पाहिजे ज्याला देवाच्या वचनाद्वारे अभ्यासाची पुष्टी मिळते आणि ज्याला स्वतः अभ्यास समजत नाहीत. एलेन जी. व्हाईटने पाहिले होते की अगदी पुढे नवीन प्रकाश येईल, परंतु तिला स्वतःला तो मिळाला नाही. हे काम एका वेगळ्या व्यक्तीला पूर्ण करावे लागले, आणखी एक आध्यात्मिक दिग्दर्शक प्रकटीकरण १२ मधील स्त्रीच्या मुकुटापासून (एसडीए चर्च) मुकुटातील ताऱ्यांपर्यंत (१४४,००० लोकांचे चर्च) संक्रमणाच्या अवस्थेत असलेल्या लहान उगवत्या अवशेष चर्चच्या आध्यात्मिक वाढीस कोण मदत करेल?
या नवीन विभागाच्या परिचय मालिकेचा दुसरा भाग आता शेवटी माझ्या स्वप्नातील दिग्दर्शक कोण होता हे उघड करेल, चौथ्या देवदूताचा संदेश, आणि त्याच्या "मृत्यूच्या" गूढ परिस्थितीची कहाणी उलगडणे.
सुचना:
हे अद्भुत पुस्तक, भविष्यवाणीची कायमची देणगी, संपूर्णपणे डाउनलोड करता येते येथे. (जर कोणाला ऑनलाइन जर्मन भाषांतर सापडले तर कृपया आम्हाला कळवा.)