प्रवेशयोग्यता साधने
सामग्री वगळा
शेवटचा उलटा काळ
[जानेवारी २०१३ ची नोंद: या लेखात, आम्ही सुरुवातीला असे गृहीत धरले होते की १२९० दिवसांमुळे येशूच्या आगमनाच्या सात दिवस आधी लहान काळा ढग दिसू लागेल. तथापि, आम्ही एक वर्षाने (पीडांचे वर्ष) दूर होतो. १२९० दिवस प्रत्यक्षात त्या दिवसाकडे घेऊन जातात जेव्हा जिवंतांच्या न्यायाच्या शेवटी येशू परमपवित्र स्थान सोडण्याच्या सात दिवस आधी "कोशाचे" दार बंद केले जाईल. नवीन वाचकांना गोंधळात टाकू नये म्हणून मजकूर दुरुस्त करण्यात आला आहे.]

एक श्लोक, समजण्यास कठीण

आणि जेव्हापासून रोजचा बळी रद्द केला जाईल आणि नाश करणारी घृणास्पद गोष्ट स्थापित केली जाईल तेव्हापासून एक हजार दोनशे नव्वद दिवस असतील. (दानीएल १२:११)

या श्लोकाचे अनेक वेगवेगळे अर्थ लावले जातात आणि आमचे स्वतःचे वेगळे अर्थ लावले गेले होते जे अजूनही आमच्या वेबसाइटवर लेखात आहे. पशूचे पुनरुत्थान. पहिले आव्हान म्हणजे "दैनिक" म्हणजे काय हे योग्यरित्या समजून घेणे. त्याच लेखात "दैनिक" या शब्दाचे किती अर्थ लावले गेले आहेत ते पहा, आजपासून ते पहिल्या शतकातील जोसेफसपर्यंत!

दुसरे आव्हान म्हणजे "दैनंदिन जीवन काढून टाकणे" आणि "घृणास्पद गोष्टीची स्थापना" यांच्यातील संबंध समजून घेणे. पुन्हा, या दोन घटना कधी घडतात आणि त्या एकाच वेळी घडतात की नाही याबद्दल अनेक मते आहेत, ज्यामुळे १३३५-, १२९०- आणि १२६०-दिवसांच्या कालावधीसह एकमेकांशी विविध संबंधांमध्ये अनेक भिन्न अंत-वेळ चार्ट तयार होतात.

"दैनिक" म्हणजे काय?

सिस्टर व्हाईट आपल्याला दैनिकात खालील विधान देतात:

मग मी "दैनंदिन" (दानीएल ८:१२) च्या संदर्भात पाहिले की "बलिदान" हा शब्द मानवी ज्ञानाने पुरवला होता, आणि तो मजकुराशी संबंधित नाही, आणि ज्यांनी न्यायाची वेळ घोषित केली त्यांना प्रभूने त्याचा योग्य दृष्टिकोन दिला. १८४४ पूर्वी जेव्हा एकता अस्तित्वात होती तेव्हा जवळजवळ सर्वजण "दैनंदिन" च्या योग्य दृष्टिकोनावर एकजूट होते; परंतु १८४४ पासूनच्या गोंधळात, इतर विचारांना स्वीकारण्यात आले आहे आणि त्यानंतर अंधार आणि गोंधळ निर्माण झाला आहे. १८४४ पासून काळ ही परीक्षा राहिलेली नाही आणि ती पुन्हा कधीही परीक्षा होणार नाही. {EW 74.2}

पहिल्या दृष्टीक्षेपात असे दिसते की वरील उद्धरण आपल्या सर्व समस्या सोडवते कारण ते आपल्याला हे सांगते की "दैनिक" हा "दैनिक बलिदान" नाही. तथापि, मजकुराचे काळजीपूर्वक वाचन केल्याने आपल्याला असे म्हणता येत नाही. ती पायोनियर्सच्या अनुभवाबद्दल बोलते, म्हणते की त्यांना त्यांच्या काळासाठी "दैनिक" योग्यरित्या समजले होते, परंतु ती "दैनिक" चे इतर काळासाठी इतर अर्थ लावण्याची शक्यता वगळत नाही. होय, "बलिदान" हा शब्द मानवी ज्ञानाने जोडला गेला होता आणि तो मजकुराशी संबंधित नाही, परंतु भविष्यवाणीच्या काही अनुप्रयोगांमध्ये "दैनिक" चा अर्थ "दैनिक बलिदान" असा असू शकतो ही शक्यता वगळत नाही. खरोखरच मिलराइट चळवळीसाठी योग्य दृष्टिकोन देण्यात आला होता आणि ऐतिहासिक पूर्णतेसाठी "दैनिक" च्या अर्थाबाबत गोंधळ निर्माण झाला आहे, परंतु भविष्यवाणीच्या भविष्यातील अनुप्रयोगांसाठी इतर दृष्टिकोन वगळत नाही.

येशूने आपल्याला या वचनाचा एक उदाहरणात्मक वापर दिला:

पण जेव्हा तुम्ही दानीएल संदेष्ट्याने सांगितलेला ओसाडीचा घृणास्पद पदार्थ जिथे नको तिथे उभा असलेला पाहाल, (वाचकाने समजून घ्यावे), तेव्हा यहूदीयात असलेल्यांनी डोंगरावर पळून जावे: (मार्क १३:१४)

तो दानीएलमधील वचनाचा संदर्भ जेरुसलेमच्या नाशाच्या आणि जगाच्या शेवटी होणाऱ्या नाशाच्या संदर्भात देतो. सध्या, आपण जेरुसलेमच्या नाशावर लक्ष केंद्रित करूया. जर जेरुसलेमचा नाश हा इ.स. ७० मध्ये झालेला नाश असेल, तर रोमन सैन्याने शहराला वेढा घातला हे या नाशाचे कारण आहे. नेमक्या याच घटनेने ख्रिश्चनांना शहर सोडून पळून जाण्याचा आणि त्यांचे जीव वाचवण्याचा संकेत दिला, जे त्यांनी सैन्य तात्पुरते परत गेल्यावर पहिल्याच संधीत केले.

जर जेरुसलेमला वेढा घालणे हे घृणास्पद कृत्य असेल, तर "दैनंदिन बलिदान काढून टाकण्याची" पूर्वअट काय असावी? त्या वेळी मूर्तिपूजा नाहीशी झाली नव्हती; दररोजच्या बलिदानाच्या कोकऱ्याच्या वधाच्या वेळीच क्रूसावर मरण पावून येशूने स्वतः दैनंदिन बलिदान काढून टाकले.

येशूच्या काळात दानीएलाचा अर्थ काय होता आणि आपल्यासाठीही तो काय आहे हे स्पष्टपणे सांगणारे आणखी एक वचन आपण तुलना करूया:

आणि तो एका आठवड्यासाठी अनेकांबरोबर कराराची पुष्टी करेल: आणि आठवड्याच्या मध्यभागी तो यज्ञ आणि अर्पण थांबवेल, आणि घृणास्पद गोष्टींच्या प्रसारामुळे तो ते उजाड करील, जोपर्यंत पूर्णता आणि निश्चित केलेली गोष्ट उजाड लोकांवर ओतली जात नाही. (दानीएल ९:२७)

येथे ९:२७ वचनात दानीएल आपल्याला स्पष्ट शब्दात सांगतो की तो नंतर १२:११ वचनात थोडक्यात काय बोलत होता. येथे आपण पाहतो की येशूच्या वधस्तंभावरील मृत्युला लागू झालेल्या भविष्यवाणीचा पहिला उपयोग विशेषतः दैनंदिन बलिदान बंद करण्याबद्दल होता, जो उजाड होण्यामागील घृणास्पद गोष्टींच्या अतिरेकी प्रसारासाठी पूर्वअट होता.

खरंच, अनेक बायबल भाषांतरकारांनी (कदाचित अजाणतेपणे) "दैनिक" चे भाषांतर "दैनिक बलिदान" असे केले आहे. हे - वचन ९:२७ च्या प्रकाशात - अधिक टिकाऊ अर्थ आहे, जो येशूला लागू होतो आणि जो आपल्या काळात आपण पाहत असलेल्या अंतिम घटनांना लागू होतो.

दोन घटना सहज गोंधळात टाकल्या

सुरुवातीला आम्हालाही, अनेकांप्रमाणे, असे वाटले की १२९० दिवसांच्या कालावधीची सुरुवात करण्यासाठी दोन्ही घटना एकाच वेळी घडल्या पाहिजेत. वाक्याच्या रचनेमुळे आणि दोन्ही घटनांना जोडणाऱ्या "आणि" शब्दाच्या वापरामुळे ही चूक करणे सोपे आहे.

आपण मागील भागात पाहिले आहे की जेव्हा येशूने दैनंदिन बलिदान "हरण" केले तेव्हा जेरुसलेमचा नाश लगेच झाला नाही. आपल्या आधुनिक काळातील वापरात आपण तो वाढलेला काळ विचारात घेतला नाही आणि परिणामी आणखी एका निराशेत पडलो. नंतर आपल्या अभ्यासात आपल्याला जाणवले की घटना घडण्यासाठी वेळेची प्रक्रिया आवश्यक असते, परंतु थोड्या वेळानेच आपल्याला बायबलच्या भाष्यात आपल्या नाकाखाली असलेल्या या दृष्टिकोनाची पुष्टी मिळाली. हिब्रू भाषेत शब्दशः काय म्हटले आहे ते पाहिल्यावर गोंधळ सहज दूर होतो:

11. दररोजचा बळी. अध्याय ८:११ पहा. नेले. या कलमाचे शब्दशः भाषांतर असे केले जाऊ शकते, "आणि सतत काढून टाकण्याच्या काळापासून, अगदी घृणास्पद गोष्ट स्थापित करण्यासाठी." हे सूचित करेल की "हरण करणे" हे घृणास्पद गोष्ट स्थापित करण्याच्या थेट हेतूने केले गेले होते. त्यानंतरच्या "स्थापनेवर" लक्ष केंद्रित करण्याऐवजी तयारीच्या "हरण" वर लक्ष केंद्रित केले जाऊ शकते. {सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट बायबल कॉमेंटरी, खंड ४, पृष्ठ ८८०}

तुम्ही बघू शकता की, मूळ हिब्रू भाषेनुसार, १२९० दिवसांची सुरुवात "सतत" किंवा दैनिक बलिदान काढून घेण्यापासून होते आणि घृणास्पद गोष्ट ही एक वेगळी घटना आहे जी दैनिक बलिदान काढून टाकल्यानंतरच घडू शकत होती.

1290 दिवस

आता, येशूच्या काळात रोजचे काय झाले ज्यामुळे ते नष्ट झाले याचा शोध घेऊया. आपल्याला माहित आहे की ही भविष्यवाणी त्याच्या वधस्तंभावरील मृत्युने पूर्ण झाली आणि रोजच्या बलिदानाच्या वेळीच वधस्तंभावर मरण पावल्याने, प्रतिरूप येशूने रोजचे बलिदान "घेऊन" गेले. आता आपल्याला कोकरूच्या दररोजच्या वधाचा अर्थ काय असा प्रश्न पडण्याची गरज नाही, कारण आता आपल्याला येशूच्या वधस्तंभावरील मृत्युकडे पाहून खरा अर्थ समजतो.

तथापि, दैनंदिन बलिदान हा केवळ समारंभाच्या व्यवस्थेचा भाग नव्हता. दुसरा भाग सणांचे दिवस होते, जे येशूने त्यांच्या जागी प्रभूभोजनाची स्थापना करून "काढून टाकले". आता आपण यहुदी पद्धतीने सणाचे दिवस पाळत नाही, परंतु तरीही आपण प्रभूभोजन पाळतो. येशू देखील आपला वल्हांडण सणाचा कोकरू होता आणि लाक्षणिकरित्या त्याचे मांस खाऊन आणि त्याचे रक्त पिऊन आपण त्याच्या बलिदानात सहभागी होतो.

अजूनही समारंभाच्या व्यवस्थेचा एक तिसरा भाग काढून घेण्यात आला होता आणि हा सर्वात महत्त्वाचा भाग आहे आणि तो गेथशेमानेमध्ये घडला. येथेच येशूने, "मृत्यूपर्यंत दुःखी" (तो मरू शकला इतका दुःखी) तीन वेळा बाहेर पडण्याचा मार्ग दाखवला. तीन वेळा त्याने पित्यावर आणि संपूर्ण विश्वावर त्याचे निःस्वार्थ आणि सर्वोच्च प्रेम प्रदर्शित केले, "तुझी इच्छा पूर्ण होवो" असे म्हटले. तो काहीही किंमत मोजली तरी ते सहन करण्यास तयार होता.

येशूच्या काळात “दैनंदिन बलिदानाचे” तिन्ही भाग काढून टाकल्याने उजाडपणाची घृणास्पद वस्तू उभारण्याची अट पूर्ण झाली. खरंच, सुमारे ३५ वर्षांनंतर रोमन सैन्याने जेरुसलेमला वेढा घातला आणि नंतर त्याचा नाश केला. हे दानीएल १२:११ चे एक रूप होते, परंतु पूर्णता नव्हते. लक्षात ठेवा की दानीएल १२ मधील भविष्यवाणी विशेषतः शेवटच्या दिवसांसाठी आहे.

अनेक वल्हांडण कोकरे

या जगात मानव म्हणून वाढताना, येशूला शास्त्रांचा अभ्यास करावा लागला. मानवतेला स्वीकारण्यासाठी त्याने आपले सर्वज्ञान बाजूला ठेवले होते आणि त्याला मानव म्हणून शिकावे लागले. तो अभ्यास करत असताना, तो स्वतःला पवित्रस्थानात सापडला आणि त्याच्या प्रकारांवरून त्याला जन्म घेण्यामागचा त्याचा उद्देश कळला. भविष्यवाण्यांमधील त्याच्या भूमिकेबद्दलच्या त्याच्या समजुतीमुळे, वेळ आल्यावर त्याला कोणती कर्तव्ये आणि जबाबदाऱ्या पूर्ण करायच्या आहेत हे त्याला माहित होते. त्याने भविष्यवाण्यांचा शोध घेतला, त्या समजून घेतल्या, त्यांचा उपदेश केला आणि त्या पूर्ण केल्या. इसवी सन ३१ मध्ये वल्हांडणाच्या खूप आधी त्याने वधस्तंभावर त्याचा मृत्यू आणि त्यानंतरचे पुनरुत्थान जाहीर केले. त्याने तीन वेळा त्याची घोषणा केली (मत्तय १६:२१, १७:२२-२३, २०:१७-१९).

येशूने वल्हांडण सण सर्व प्रकारे पूर्ण केला, फक्त एकच गोष्ट वगळता: वल्हांडण सणाच्या कोकऱ्याला ज्या संध्याकाळी मारले गेले त्या संध्याकाळी त्याला मारण्यात आले नाही. दुसऱ्या दिवशी दैनंदिन बलिदानाच्या वेळी त्याला मारण्यात आले. तो एक मुद्दा आपल्या काळात पूर्ण होण्यासाठी खुला ठेवण्यात आला आहे. अनेक वचने आपल्याला हे देखील सूचित करतात की जेव्हा १४४००० जन्माला येतील, तेव्हा ते ख्रिस्ताच्या पूर्ण उंचीवर वाढण्यापूर्वी, अनेक निष्पाप बळींची कत्तल होईल:

रामा येथे एक आवाज ऐकू आला, शोक, रडणे आणि मोठा शोक, राहेल आपल्या मुलांसाठी रडत होती, आणि तिला सांत्वन मिळेना, कारण ती नाहीत. (मत्तय २:१८)

तीन वेळा (या इशाऱ्यासह) आम्ही पशू शक्ती स्वर्गातून खाली आणणाऱ्या अग्नीमुळे देवाच्या निष्पाप मेंढरांच्या मोठ्या प्रमाणात मृत्युची घोषणा केली (प्रकटीकरण १३:१३). पवित्र आत्म्याच्या मदतीने, आम्ही भविष्यवाण्यांचा शोध घेतो, त्या समजून घेतो, त्यांचा प्रचार करतो आणि त्या पूर्ण करतो. आम्ही त्या पूर्ण करू शकतो कारण आम्हाला आमची भूमिका आणि आम्ही ज्या दिवसात राहतो त्या काळातील आमची कर्तव्ये आणि जबाबदाऱ्या समजतात. आम्ही स्वतःला ओरियनमधील स्वर्गीय पवित्रस्थानात सापडलो. आम्हाला आमचा उद्देश सापडला, आमची कर्तव्ये समजली आणि योग्य दिवशी प्रभूभोजन साजरे करण्यासाठी काय करावे हे माहित होते.

जेरुसलेमचा नाश वल्हांडण सणाच्या वेळी झाला जेव्हा संपूर्ण जगातून अनेक लोक शहराला भेट देत होते. फक्त ख्रिश्चन लोक रोमन सैन्यापासून वाचले कारण ते ख्रिस्ताच्या नवीन कराराखाली होते. हे आपण ज्या काळात राहतो त्या दिवसांसाठी एक रूप आहे. प्रतिरूप म्हणजे या वर्षी येशूचे शरीर आणि रक्त "खालेले" नसलेल्यांचा जागतिक नाश. जेव्हा पशू स्वर्गातून अग्नी खाली आणेल, तेव्हा फक्त तेच सुरक्षित राहतील जे येत्या प्रभूभोजनात ख्रिस्ताचे सेवन करतात आणि त्याचे सेवन करतात. जर तुम्ही या वर्षी प्रभूभोजनात योग्यरित्या सहभागी झाला नसाल, तर कृपया तुमचे हृदय तयार करा ते निरीक्षण करणे जसे आपण भाग ३ मध्ये स्पष्ट करू.

परमपवित्र स्थानात (लाक्षणिक अर्थाने) आमच्या ४० दिवसांच्या प्रवासाच्या शेवटी आम्ही प्रभूभोजनात पोहोचलो. तो दिवस १२९० दिवसांचा पहिला दिवस होता, जो गुरुवार, ५ एप्रिल २०१२ रोजी सूर्यास्ताच्या वेळी सुरू झाला. १२९० दिवसांपैकी शेवटचा दिवस १७ ऑक्टोबर २०१५ रोजी शब्बाथाच्या शेवटी संपेल, जेव्हा तारवाचे दार बंद केले जाईल.

येशू, आमचे उदाहरण

आपण दररोजचे बलिदान कसे "हरण" केले? तीन प्रकारे, जसे येशूने तीन प्रकारे प्रकार "हरण" केला. सर्वप्रथम, प्रकाशित करून ओरियनमधील देवाचे घड्याळ आपण येशूच्या त्याच्या लोकांसाठी स्वर्गात होत असलेल्या मध्यस्थीचे प्रदर्शन करतो. हे दररोज बलिदान देणाऱ्या कोकरूच्या वधाशी जुळते. ओरियन संदेश आपल्या प्रभूच्या अवयवांमधील जखमांद्वारे दर्शवितो की त्याने चर्चच्या पापांसाठी आपले रक्त कसे अर्पण केले आहे. हा आपल्या प्रत्येकासाठी एक वैयक्तिक संदेश आहे: आपण ख्रिस्ताला नाकारणाऱ्या आपल्या पूर्वजांसारखाच आत्मा जपतो का?

दुसरे म्हणजे, शीर्षक असलेल्या लेख मालिकेत भविष्यातील सावल्या, बलिदानांच्या संख्येचा उलगडा करून पीडांचा कालावधी दाखवला जातो. खरा "निघून जाणे" पीडांच्या सुरुवातीच्या तारखेची उलटी गणना प्रकाशित झाल्यावर घडला काळाचे पात्र सादरीकरण. भविष्यवाणी आपल्या काळाशी संबंधित आहे त्याप्रमाणे, आपण बलिदानाच्या प्राण्यांचे रहस्य "हरण" केले. पीडांची ही सुरुवात आहे जी त्या वेळेला चिन्हांकित करते जेव्हा १४४००० लोक पापापासून पूर्णपणे शुद्ध होतील आणि पीडांच्या काळात देवासमोर मध्यस्थीशिवाय जगतील.

शेवटी, आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे, पित्याच्या परीक्षेत साक्षीदार म्हणून काम करण्याच्या आपल्या उच्च आवाहनाचा आणि आपण अपयशी ठरल्यास संपूर्ण विश्वावर त्याचे काय परिणाम होतील याचा आपल्याला पूर्ण अर्थ समजतो. जसे आपण वचनाचा अभ्यास केला, तसे आपण स्वतःला त्यात सापडलो जसे येशूने शास्त्रवचनांमध्ये स्वतःला ओळखले. आपल्याला आपली भूमिका समजते, जसे त्याने त्याची भूमिका समजून घेतली. या ओळखीमुळेच आपण पित्याशी विश्वासू राहण्याची शपथ घेतली, मग त्याची किंमत काहीही असो. त्याच यहुदी दिवशी पॅराग्वेमध्ये आपल्या प्रभूभोजनानंतर आम्हाला हे देखील जाणवले की आपण अग्निगोलात मरू शकतो आणि जर आपल्याला पित्याशी आणि विश्वाशी विश्वासू राहण्यासाठी हा संदेश देणे आवश्यक असेल तर आम्ही तो "कप" स्वीकारला.

प्रेमानेच शेवटी रोजचे जीवन हिरावून घेतले. प्रेमच आपल्याला हे सेवाकार्य सुरू ठेवण्यासाठी प्रेरित करते. प्रेमच आपल्याला अभ्यास करण्यास आणि आपल्याला मिळत असलेल्या प्रकाशाचे वाटप करण्यास प्रेरित करते, अगदी अशा वाचकांनाही जे थट्टा आणि तिरस्कार करतात. हे करण्यासाठी आपण आपले घर, आपले सुखसोयी, आपल्यापैकी काहींना आपले कुटुंब सोडले आणि गरज पडल्यास आपले कर्तव्य पूर्ण करण्यासाठी आपले जीवनही बलिदान देण्यास तयार आहोत.

आपल्या मित्रांसाठी आपला जीव द्यावा यापेक्षा मोठी प्रीती कोणाचीही नाही. (योहान १५:१३)

सेवेची तयारी

आपण येशूच्या सेवेच्या सुरुवातीचे आणि शेवटचे प्रतिनिधित्व करतो. आपण १,४४,००० लोकांना सेवेत घेऊन जाऊ लागलो आहोत, तेव्हा आपल्याला तीन परीक्षांमधून जावे लागले, जसे येशूने त्याच्या सेवेच्या सुरुवातीला अरण्यात तीन परीक्षांना तोंड दिले होते. आपल्यासाठी पहिली परीक्षा ही होती की आपण कोणाला जास्त महत्त्व देऊ: माणसाची भाकर की देवाची भाकर.

पण त्याने उत्तर दिले आणि म्हटले, असे लिहिले आहे की, मनुष्य केवळ भाकरीने जगेल असे नाही, तर देवाच्या मुखातून निघणाऱ्या प्रत्येक वचनाने जगेल. (मत्तय ४:४)

आमच्या "रेस्टॉरंट" मध्ये प्रवेश करण्यासाठी आम्हाला प्रथम ओरियन नक्षत्रातील येशूला ओळखावे लागले. यासाठी आम्हाला माणसाच्या मतांमध्ये आणि देवाच्या वचनात फरक करावा लागला. बहुतेक अॅडव्हेंटिस्ट पहिल्या परीक्षेत अपयशी ठरले कारण त्यांनी ओरियनमध्ये उभ्या असलेल्या जीवनाच्या भाकरीपेक्षा माणसाच्या कल्पनेच्या "वेळ न ठरवणाऱ्या" भाकरीचा जास्त आस्वाद घेतला.

१३३५ दिवसांच्या सुरुवातीला २७ फेब्रुवारी रोजी घडलेल्या घटनेबद्दल थोडी निराशा होण्यापूर्वी आम्ही आमच्या "रेस्टॉरंट" मध्ये बराच वेळ जेवलो. आम्ही ओरियन आणि उच्च शब्बाथांच्या संदेशांवर खरोखर विश्वास ठेवला आणि आत्मसात केला की नाही, की आम्ही फक्त माणसाच्या कल्पना चांगल्या चवीमुळे खात राहिलो आहोत याची चाचणी घेतली. आम्ही सहन केलेल्यांना सिस्टर व्हाईटचे खालील शब्द खरे वाटले:

आपल्यासमोर असलेल्या दुःखाच्या आणि क्लेशाच्या काळात टिकून राहू शकेल अशा विश्वासाची आवश्यकता असेल. थकवा, विलंब आणि भूक—अशी श्रद्धा जी कठोर परीक्षेतही कमी होणार नाही. त्या काळाची तयारी करण्यासाठी सर्वांना परीक्षेचा कालावधी देण्यात आला आहे. याकोब विजयी झाला कारण तो चिकाटीने आणि दृढनिश्चयी होता. त्याचा विजय हा आग्रही प्रार्थनेच्या सामर्थ्याचा पुरावा आहे. जे लोक देवाच्या वचनांना त्याच्याप्रमाणेच धरून राहतील आणि त्याच्यासारखेच प्रामाणिक आणि चिकाटीने राहतील, ते यशस्वी होतील जसे तो यशस्वी झाला. जे स्वतःला नाकारण्यास, देवासमोर वेदना करण्यास, त्याच्या आशीर्वादासाठी दीर्घकाळ आणि मनापासून प्रार्थना करण्यास तयार नाहीत, त्यांना ते मिळणार नाही. देवाशी लढणे - ते काय आहे हे किती कमी लोकांना माहिती आहे! प्रत्येक शक्ती पसरेपर्यंत किती कमी लोकांचे आत्मे देवाकडे तीव्रतेने ओढले गेले आहेत. जेव्हा कोणतीही भाषा व्यक्त करू शकत नाही अशा निराशेच्या लाटा याचका करणाऱ्यावर आदळतात, किती कमी लोक अढळ विश्वासाने चिकटून राहतात देवाची वचने. {जीसी 621.2}

येशूच्या आगमनाचे वर्ष आणि दिवस हे खरोखरच देवाचे एक सुंदर वचन आहे आणि आपल्यापैकी ज्यांनी त्या वचनाला चिकटून राहिले त्यांनी चांगल्या समजुतीसाठी विलंब आणि आध्यात्मिक भूक सहन केली.

दुसऱ्या परीक्षेसाठी, येशूला पृथ्वीवरील मंदिराच्या शिखरावर नेण्यात आले. लेखात प्रकाशित झालेल्या उच्च शब्बाथांचा आमचा अभ्यास काळाचे पात्र रविवार, १ एप्रिल रोजी १८४१ पासून आतापर्यंतच्या अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या पार्थिव अभयारण्याचा इतिहास उलगडतो. आपण २०१२ मध्ये त्या मंदिराच्या शिखरावर आहोत. हाय सब्बाथ लिस्ट ओरियनमधील सर्व तारखांची पुष्टी करते आणि त्यात बरीच माहिती आणि तपशील समाविष्ट आहेत.

म्हणून मी तुम्हांला सांगतो, मनुष्यांना ते करीत असलेल्या सर्व पापांची क्षमा करण्यात येईल. ते जे काही वाईट बोलतील त्याबद्दलही क्षमा करण्यात येईल पण जर कोणी पवित्र आत्म्याविरूद्ध बोलेल, तर त्याला क्षमा करण्यात येणार नाही. जो कोणी मनुष्याच्या पुत्राविरुद्ध काही बोलेल त्याला क्षमा केली जाईल; पण जो कोणी पवित्र आत्म्याविरुद्ध बोलेल त्याला क्षमा केली जाणार नाही., ना या जगात, ना येणाऱ्या जगात. (मत्तय १२:३१-३२)

मनुष्याच्या पुत्राचे प्रतिनिधित्व ओरियन करतो आणि ज्यांनी ओरियनला नाकारले आहे त्यांना क्षमा केली जाऊ शकते. परंतु उच्च शब्बाथांवरून हे स्पष्ट आहे की जो व्यक्ती मंदिराच्या शिखरावर असलेल्या त्यांच्या सोयीच्या ठिकाणी संदेश नाकारतो आणि तरीही संदेश स्वीकारण्यास आणि अशा स्पष्ट आणि प्रशंसापर चिन्हासमोर पश्चात्ताप करण्यास नकार देतो, त्याने पवित्र आत्म्याला इतके नाकारले आहे की त्यांच्यासाठी आता कोणतीही आशा नाही.

शिवाय मी त्यांना माझे शब्बाथ दिले, माझ्या आणि त्यांच्यामध्ये एक चिन्ह म्हणून, जेणेकरून त्यांना कळेल की मीच त्यांना पवित्र करणारा परमेश्वर आहे. (यहेज्केल २०:१२)

येशूने त्याला म्हटले, “पुन्हा लिहिले आहे की, तू तुझा देव प्रभु याची परीक्षा पाहू नकोस.” (मत्तय ४:७)

प्रत्येक चाचणी क्रमिक असते; जे आधीच्या चाचण्या उत्तीर्ण होत नाहीत ते नंतरच्या चाचण्या उत्तीर्ण होणार नाहीत.

२७ फेब्रुवारी रोजी खरोखर काय घडले आणि ४० दिवसांच्या शेवटी काय घडणार आहे हे समजल्यानंतर, आम्ही प्रभूभोजनासाठी एकत्र येण्याचे आमचे कर्तव्य ओळखले, जसे इस्राएली लोक दरवर्षी वल्हांडणासाठी जेरुसलेममध्ये एकत्र यायचे होते. पॅराग्वे येथील त्यांच्या शेतात प्रभूभोजन साजरे करण्याचे बंधू जॉनचे आमंत्रण ही तिसरी परीक्षा होती, कारण माझ्यासह आमच्यापैकी अनेकांना परिस्थितीमुळे परत येणे अशक्य होऊ शकते याची पूर्ण जाणीव असतानाही सर्व सांसारिक गोष्टी मागे सोडाव्या लागल्या.

पुन्हा सैतान त्याला एका खूप उंच डोंगरावर घेऊन जातो आणि त्याला दाखवतो की जगातील सर्व राज्ये आणि त्यांचे वैभव; आणि त्याला म्हणाला, “जर तू पाया पडून मला नमन करशील तर मी हे सर्व तुला देईन.” मग येशू त्याला म्हणाला, “अरे सैताना, येथून निघून जा; कारण असे लिहिले आहे की, तू तुझा देव परमेश्वर याची उपासना कर, आणि फक्त त्याचीच सेवा कर. (मॅथ्यू 4: 8-10)

पॅराग्वेमध्ये प्रभूभोजनासाठी एकत्र येण्यासाठी आपल्यापैकी अनेकांना भयानक समस्यांना तोंड द्यावे लागले. आपल्यापैकी काहींना आपले कुटुंब आणि घरे सोडावी लागली, सर्व वस्तू आणि जगिकता सोडावी लागली आणि प्रिय नातेसंबंधही सोडावे लागले. माझ्यासाठी वैयक्तिकरित्या, मी या जगाच्या गोष्टींना जास्त महत्त्व देईन की स्वर्गाच्या गोष्टींना, ही परीक्षा एक कठीण होती, परंतु उत्तर अजूनही आहे: "असे लिहिले आहे:"

जो माझ्यापेक्षा आपल्या पित्यावर किंवा आईवर अधिक प्रीति करतो तो मला योग्य नाही; आणि जो माझ्यापेक्षा आपल्या मुलावर किंवा मुलीवर अधिक प्रीति करतो तो माझ्या लायक नाही.आणि जो कोणी आपला वधस्तंभ उचलून माझ्यामागे येत नाही, तो माझ्यासाठी योग्य नाही. जो कोणी आपला जीव मिळवितो तो तो गमावेल आणि जो माझ्यासाठी आपला जीव गमावितो तो तो मिळवील.. (मॅथ्यू 10: 37-39)

आम्ही जे काही केले ते आमच्या प्रभूपेक्षा जास्त नव्हते. त्याने आपली सेवा पूर्ण करण्यासाठी आपले घर, कुटुंब आणि नोकरी देखील सोडली. अनेक मुलांची आई असलेल्या सिस्टर व्हाईटने देखील देवाच्या कार्याला योग्य ठिकाणी ठेवले:

प्रकाशन कार्य आणि कार्याच्या इतर शाखांशी संबंधित आमच्यावर आलेल्या चिंतांमध्ये खूप गोंधळ होता, तरी या कार्याच्या संबंधात मला सर्वात मोठा त्याग करावा लागला तो म्हणजे माझ्या मुलांना इतरांच्या स्वाधीन करणे. {1T 101.3}

देवाच्या अवशेष चळवळीच्या नेत्यांकडून ही तीन भागांची चेतावणी येत आहे की त्यांनी चर्चमधील १,४४,००० साक्षीदारांना बोलावावे, जेणेकरून १४४,००० लोक संपूर्ण जगाला शेवटचा इशारा देऊ शकतील. १४४,००० लोक आपले अनुभव आणि परीक्षा वाचतील तेव्हा ते किंमत मोजतील आणि देवाच्या कार्यासाठी त्यांचे जीवन पूर्णपणे अर्पण करण्यासाठी स्वतःच्या परीक्षांना तोंड देण्यासाठी बळकट होतील.

१२९० दिवसांची सुरुवात आपण आपल्या कामाच्या पूर्ण जाणीवेने प्रभूभोजन योग्यरित्या पाळण्यासाठी "तयार" असण्यापासून केली. या कालावधीत, संत पित्यासाठी त्यांची साक्ष देतील. १२९० दिवसांच्या शेवटी, १७ ऑक्टोबर २०१५ रोजी, शब्बाथ रोजी, २४ ऑक्टोबर २०१५ रोजीच्या उच्च शब्बाथ रोजी पीडा सुरू होण्याच्या सात दिवस आधी "कोशाचे दार" बंद होईल जेणेकरून बॅबिलोनपासून आपली मुक्तता होईल.

निष्कर्ष

आम्ही यावर भर देतो की आम्ही संदेष्टे नाही आहोत आणि पवित्र आत्म्याच्या मार्गदर्शनानुसार आमची समज दिवसेंदिवस वाढत आहे. आम्हाला वाटले होते की मोठी आपत्तीची घटना ५ एप्रिल रोजी प्रभूभोजनात सुरू होईल आणि त्यानुसार सार्वजनिक इशारे प्रकाशित केले. पुन्हा, आम्ही सुरक्षित मार्ग स्वीकारला. संपूर्ण पॅशन वीक आणि त्यानंतरचा आमचा अनुभव येशू आणि शिष्यांच्या अनुभवाशी समांतर आहे.

आम्हाला आमच्या स्वतःच्या "गेथशेमानेच्या बागेचा" अनुभव आला. पण आम्ही अभ्यास आणि प्रार्थना करत राहिलो, गटातील अनेक जण चांगली समज येईपर्यंत सतत प्रार्थना आणि अभ्यासात जागृत राहिले. गेथशेमानेच्या अनुभवात हा नवीन प्रकाश आमच्यावर बागेत येशूला बळ देणाऱ्या देवदूतासारखा चमकला. आम्हाला जाणवले की आम्ही येशूच्या अनुभवात अशा प्रकारे चालत आहोत जसे आतापर्यंत कोणत्याही गटाने केले नाही.

शुक्रवारी सकाळी आम्हाला संदेशाबद्दल अनेक थट्टा करणारे ई-मेल आले. हे शुक्रवारी सकाळी एका खटल्याची थट्टा करताना येशूला झालेल्या अपमानाशी जुळते. आम्हाला हे देखील जाणवले की जर येशू नवव्या तासाच्या सुमारास मरण पावला तर आगीचे गोळे येशूसोबत "मरतील" आणि तसेच घडले. या कारणास्तव बंधू जॉनने नवव्या तासाच्या सुमारास वेबसाइट बंद केली.

आम्ही अभ्यास करत राहिलो आणि आमच्या अनुभवांची समज मिळवण्याचा प्रयत्न करत राहिलो, तेव्हा पवित्र आत्म्याने आम्हाला पुन्हा स्पष्टपणे पाहण्यास मदत केली. आम्हाला समजले की १२९० दिवसांची सुरुवात ही उजाडपणाच्या घृणास्पद घटनेची सुरुवात नव्हती, तर दैनंदिन बलिदान काढून टाकणारी पूर्व-पूर्व घटना होती. दैनंदिन बलिदान काढून टाकल्यानंतर, त्यानंतर कधीही घृणास्पद गोष्ट स्थापित केली जाऊ शकते. येशूच्या पुनरुत्थानाच्या वेळी आकाशाला प्रकाश देणाऱ्या प्रभूच्या देवदूताप्रमाणे, १२९० दिवसांवरील या नवीन प्रकाशाने आमची सेवा "पुनरुत्थान" केली आणि रविवारी आमची अंतिम चेतावणी देण्यासाठी वेबसाइट परत आणण्यात आली.

परंतु का दररोजचा बळी काढून टाकणे ही घृणास्पद गोष्टीची पूर्वअट होती का? देव त्याच्या लोकांच्या तयारीसाठी बराच काळ वाट पाहत होता:

ख्रिस्त त्याच्या चर्चमध्ये स्वतःच्या प्रकटीकरणाची आतुरतेने वाट पाहत आहे. जेव्हा तारणहाराचे चारित्र्य त्याच्या लोकांमध्ये परिपूर्णपणे पुनरुत्पादित होईल, तेव्हा तो स्वतःचे चारित्र्य दाखवण्यास येईल. आपल्या प्रभूच्या आगमनाची केवळ वाट पाहणेच नव्हे तर त्याची घाई करणे हा प्रत्येक ख्रिश्चनाचा विशेषाधिकार आहे. जर त्याचे नाव घेणारे सर्वजण त्याच्या गौरवासाठी फळ देत असतील, तर संपूर्ण जग किती लवकर सुवार्तेचे बीज पेरले जाईल! शेवटचे मोठे पीक लवकरच पिकेल आणि ख्रिस्त येईल. {सीटी 324.3}

तो काळ सुरू झाला आहे ज्या दरम्यान सैतान देवाच्या लोकांचा कोणत्याही अडथळ्याशिवाय छळ करेल. तो काळ सुरू झाला कारण विश्वासू नेते तयार होते. तुम्ही पण तयार आहात का??

तीन वेळा येशू थरथर कापला आणि प्रार्थना केली आणि विचारले की प्याला टाळणे शक्य आहे का. तीन वेळा त्याने त्याची इच्छा पित्याला समर्पित केली. हे इशारे देणे आपल्यासाठी कठीण झाले आहे, विशेषतः उपहास आणि अविश्वासाच्या पार्श्वभूमीवर, आणि आपण ते करण्यासाठी प्रत्येक पृथ्वीवरील वस्तूचे नुकसान मोजले आहे. आम्ही आतापर्यंत दोन इशारे दिले आहेत, एक २७ फेब्रुवारीसाठी आणि दुसरी ५ एप्रिलसाठी. या मालिकेच्या तिसऱ्या भागात आपल्याला आणखी एक इशारे द्यायचे आहेत.

आकृती १: १२९० दिवसांची सुरुवात

एप्रिल २०१२ मधील विशिष्ट तारखांशी संबंधित घटना आणि टाइमलाइन दर्शविणारी एक तपशीलवार स्प्रेडशीट, ज्यामध्ये पासओव्हर सारख्या धार्मिक उत्सवांचा समावेश आहे, धार्मिक समुदायातील महत्त्वाच्या घटना, भविष्यसूचक टाइमलाइनमधील टप्पे आणि सांप्रदायिक क्रियाकलाप आणि आव्हानांशी संबंधित वैयक्तिक नोट्स समाविष्ट आहेत. टेबल लेआउट आठवड्यात विभागले गेले आहे आणि महत्त्वाचे दिवस हायलाइट केले आहेत.

आकृती २: १२९० दिवसांचा आणि ७ दिवसांचा शेवट

ऑक्टोबर २०१५ मधील अनेक तारखांचा समावेश असलेली, बुधवार ते रविवार पर्यंतचे स्तंभ असलेली तपशीलवार स्प्रेडशीट. यामध्ये ग्रेगोरियन आणि हिब्रू कॅलेंडरच्या तारखा, बायबलमधील कालखंडांशी संबंधित घटना जसे की “शब्बाथ,” “कोश बंद,” आणि “मुद्रांकन पूर्ण झाले,” तसेच “उच्च दिवस” हा ठळकपणे दर्शवलेला शब्द आहे, ज्या दिवशी “येशू परमपवित्र स्थान सोडतो.”