Toegankelijkheidstools
Meteen naar de inhoud
De laatste aftelling

In ons vorige artikel, Het Beest uit de Bodemloze Put, Ik liet zien hoe jezuïet paus Franciscus de nieuwe Romeinse generaal Titus is, die zijn positie op het wereldtoneel inneemt om het volk van God te belegeren. Bovendien lieten onze studies zien dat een belangrijke gebeurtenis die de tijd van onrust inluidde, dertig dagen later zou plaatsvinden, op 13 april, en we hebben zelfs onze aftelling naar die datum gezet! Verbaast het u dat de leider van het Romeinse leger zojuist zijn kapiteins over de hele wereld heeft verzameld voor de strijd? Zie, en zie, paus Franciscus identificeerde de leiders van zijn troepen op diezelfde dag. Deze eerste belangrijke daad van paus Franciscus is een "bom" volgens de nieuwsmedia, die ook de omvang van deze zet erkennen:

Paus Franciscus heeft zaterdag zijn eerste maand als paus gevierd door negen hooggeplaatste prelaten van over de hele wereld te benoemen tot een permanente adviesgroep die hem moet helpen de katholieke kerk te leiden en een hervorming van de bureaucratie van het Vaticaan te bestuderen - een schokkende aankondiging die aangeeft Hij wil een grote verandering teweegbrengen in de manier waarop het pausschap zou moeten functioneren. (Associated Press)

Welke “grote verschuiving” denkt u dat hij precies bedoelt? Ellen G. White had hier een duidelijk perspectief op:

En laten we niet vergeten dat Rome er prat op gaat dat het nooit verandert. De principes van Gregorius VII en Innocentius III zijn nog steeds de principes van de Rooms-Katholieke Kerk. En als ze de macht had, zou ze die nu met evenveel kracht in de praktijk brengen als in voorgaande eeuwen. Protestanten weten niet wat ze doen als ze voorstellen de hulp van Rome te accepteren in het werk van zondagsverheffing. Terwijl ze vastbesloten zijn hun doel te bereiken, Rome wil haar macht herstellen en haar verloren suprematie herwinnen. Als eenmaal in de Verenigde Staten het principe is gevestigd dat de kerk de macht van de staat mag gebruiken of controleren; dat religieuze gebruiken mogen worden afgedwongen door wereldlijke wetten; kortom, dat de autoriteit van kerk en staat het geweten moet domineren, dan is de triomf van Rome in dit land verzekerd.GC 581.1}

Het is interessant dat verschillende van de nieuwe leden van de adviesgroep een dubieus karakter hebben en dat hun selectie voor zo'n positie door het publiek scherp wordt bekritiseerd. Denkt u echt dat deze personages zijn geselecteerd om de paus advies te geven? Of is de paus degene die van plan is zijn commandanten op het front te 'adviseren'? Paus Franciscus zelf heeft een duister verleden, hoewel er sinds zijn verkiezing een gezamenlijke poging is gedaan om het te herschrijven. Geïnteresseerden vinden dit recente BBC interview nuttig.

Een levendig schilderij van een mythisch wezen met het lichaam van een leeuw en de vleugels van een adelaar, dat krachtig over het water stapt onder een felgekleurde zonsondergang.Deze hele kwestie van karakter raakt de kern van het bovenstaande citaat uit The Great Controversy. Rome is al eeuwenlang als een slapende leeuw. Ogenschijnlijk vriendelijk, maar pas op! Ze heeft zich in stilte voorbereid op dit uur, om in actie te komen. Het is duidelijk dat Rome erin is geslaagd om “haar macht te herstellen en haar verloren suprematie te herwinnen”. Het feit dat ze nu zulke gedurfde stappen zet tegen scherpe populaire kritiek in, getuigt van het feit.

Wees nuchter en waakzaam; want uw tegenpartij, de duivel, gaat rond als een brullende leeuw, op zoek naar wie hij zou kunnen verslinden. (1 Petrus 5:8)

Ik zal later vertellen wie de slapende leeuw wakker maakte, maar eerst wil ik benadrukken hoe belangrijk de datum van 13 april werkelijk was.

Wat is je schema?

Er waren andere dingen die "toevallig" op dezelfde dag gebeurden. Een gigantisch standbeeld van paus Johannes Paulus II werd onthuld in Polen. Ik noemde in mijn vorige artikel hoe paus Johannes Paulus II het referentiepunt was voor de chronologie van Openbaring 17:10. Hij was de eerste niet-Italiaanse paus in meer dan 450 jaar en speelde een belangrijke rol in het voorbereiden van de wereld op deze laatste "snelle bewegingen". De onthulling van zijn standbeeld op de datum van 13 april is van grote betekenis, omdat het zijn rol erkent in het voorbereiden van de weg voor zowel paus Benedictus XVI als paus Franciscus. Op de dag dat paus Franciscus de kapiteins van zijn wereldwijde leger identificeerde, werd paus Johannes Paulus II herkend door een standbeeld met uitgestrekte armen die deden denken aan het gigantische standbeeld van Jezus in Rio de Janeiro, Brazilië. Kunt u daar een subliminale betekenis in zien?

We hebben ook al een tijdje opgemerkt dat de jaarlijkse voorjaarsbijeenkomst van de Algemene Conferentie van Zevendedagsadventisten op 13 april zou plaatsvinden. Denkt u dat de door de jezuïeten gecontroleerde leiding van de Adventkerk die datum toevallig heeft uitgekozen? Ik denk het niet. Is het u opgevallen hoe geheimzinnig alles was voorafgaand aan de bijeenkomst dit jaar? Het is ook interessant dat (jezuïet) Ted Wilson zei dat hij geen kerkjubilea meer wil... een beetje ironische profetische wol voor de ogen van de gemiddelde Ted Wilson-aanhanger. Ze weten wat er gebeurt.

In een recente audio-interview over Paus Franciscus, Pastoor Walter Veith legt duidelijk uit dat het Vaticaan zijn grote stappen zet volgens een tijdsplan. Dit is op veel manieren duidelijk, zoals door het feit dat op de pagina van 10 februari van een bureaublad strip kalender, werd het aftreden van de paus op humoristische wijze geïllustreerd. De kalender werd geïllustreerd, geproduceerd en verkocht in augustus 2012, lang voordat hij zogenaamd de zwakte van zijn leeftijd erkende. Als de vijanden van God werken volgens een duidelijk gedefinieerd tijdschema, hoe kan het dan dat de mensen die zogenaamd aan Gods kant staan, beweren dat er geen tijdsprofetie meer is, en dat zelfs hun Commandant Jezus Zelf niet weet wanneer dingen zullen gebeuren?! Het idee alleen al is absurd.

Het Vaticaan werkt volgens een tijdschema omdat het geen keus heeft:

Daarom, verheug u, gij hemelen en gij die daarin woont. Wee de bewoners van de aarde en van de zee! want de duivel is tot u afgekomen met grote toorn, omdat hij weet dat hij slechts een korte tijd heeft. (Openbaring 12: 12)

Ik zal u in duidelijke bewoordingen uit het boek Daniël precies laten zien binnen welk goddelijk schema het Vaticaan zich moet houden.

De bekering van een koning

Daniël 4 beschrijft de droom van Nebukadnezar over de boom die werd omgehakt en zijn verbanning uit het koninkrijk voor “zeven tijden” of zeven jaar.

Dit is de uitleg, o koning, en dit is het besluit van de Allerhoogste, dat over mijn heer de koning gekomen is: Zij zullen u van de mensen verdrijven, en uw woonplaats zal bij de dieren van het veld zijn, en zij zullen u gras te eten geven als de runderen, en zij zullen u nat maken met de dauw van de hemel, en zeven keer zal over u heengaan, totdat gij weet, dat de Allerhoogste heerst over het koninkrijk der mensen, en het geeft aan wie Hij wil. En omdat zij geboden hebben, de stronk der boomwortels te laten staan; uw koninkrijk zal u bestendig zijn, nadat gij zult geweten hebben, dat de hemelen heersen. (Daniël 4:24-26)

Het feit dat de woorden van een Babylonische koning deel uitmaken van het Woord van God, laat zien dat het verder gaat dan louter geschiedenis. Er staat daadwerkelijk belangrijke informatie in zijn getuigenis voor ons. We weten uit Nebukadnezars ervaring, zoals vastgelegd in het boek Daniël, dat die zeven jaar letterlijk vervuld werden, maar nu zullen we zien dat zijn profetische droom een ​​verdere toepassing heeft voor het volk van God.

Zoals getoond in de 7 stappen naar de eeuwigheid artikel, "zeven keer" in profetische termen vertaalt zich naar 2520 letterlijke jaren. Zou het kunnen dat de profetie van Nebukadnezar gerelateerd is aan de 2520 profetie die begon in 677 v.Chr. met de wegvoering van Manasse? Laten we Nebukadnezar en Manasse vergelijken:

Een tabel die historische gebeurtenissen in het leven van de Bijbelse figuren Nebukadnezar en Manasse vergelijkt. Kolommen beschrijven parallelle gebeurtenissen zoals ballingschap, transformatie, goddelijke interacties, herstel aan de macht en de toestand van hun koninkrijken aan het einde van hun heerschappij.Figuur 1 – Vergelijking van Nebukadnezar en Manasse

Zoals Figuur 1 laat zien, is er een opmerkelijke correlatie tussen Nebukadnezars ervaring en die van Manasse. Dit gebeurde niet per ongeluk. Vanwege zijn slechtheid in de eerste jaren van zijn regering, bracht Manasse de straf van God over de kinderen van Israël om hen onder de heidenen te verspreiden. Ter uitvoering van die straf werd Daniël, samen met vele anderen, weggevoerd naar Babylon.

God beloofde Israël echter dat als ze Hem zouden zoeken, Hij de vloek op hun vijanden zou leggen, en Hij deed dat ook in de tijd van Daniël. Het is in de context van de straf voor de zonden waartoe Manasse de kinderen van Israël had aangezet, dat Nebukadnezars ervaring plaatsvond.

En de HEERE, uw God, zal al deze vloeken leggen op uw vijanden en op uw haters, die u vervolgd hebben. (Deuteronomium 30:7)

Zo hebben we een duidelijk verband tussen de “zeven tijden”-ervaring van Nebukadnezar en de 2520 jaar van de verstrooiing van Israël. Nebukadnezars ervaring in Daniël 4 loopt parallel met Manasses ervaring, die op zijn beurt de vloek van Leviticus 26 vervult. De periode van “zeven tijden” wordt herhaald viermaal in Daniël 4 (vs. 16, 23, 25, 32) net zoals het herhaald wordt viermaal in Leviticus 26 (vs. 18, 21, 24, 28). Er is echter een belangrijk verschil in de Hebreeuwse constructie van de term.

Het woord “zeven keer” in Leviticus is een vertaling van een enkel Hebreeuws woord, wat correcter “zevenvoudig” betekent, meer als een kwestie van intensiteit dan van tijd. De critici van de 2520-profetie citeren dit vaak als een reden om de profetie te verwerpen, en degenen die veronderstellen de 2520-profetie uitsluitend op Leviticus 26 te baseren, hebben er een zwakke basis voor.

De Orion klok bevestigt de 2520 profetie, wat inderdaad een ware tijdsprofetie is die al in 1844 in vervulling ging. De ware basis komt niet uit Leviticus 26, maar uit Daniël 4. Die laatste geeft inderdaad zeven keer of zeven jaar aan, zowel letterlijk als profetisch. Dat feit is duidelijk uit de context en uit het gebruik van de Hebreeuwse taal.

De val van Babylon

Daniël was nog in leven en getuige van de val van Babylon. Kort daarvoor had hij begrepen dat het einde van de Babylonische ballingschap naderde, zoals door Jeremia was geprofeteerd. Hij begreep dat de vloek van Leviticus 26 was overgedragen op de Babyloniërs. Toen hij daarom werd geroepen om het handschrift op de muur voor Belsazar te interpreteren, begreep hij meteen de betekenis ervan:

Een tabel met de titel "Gewogen en tekort bevonden" toont oude meeteenheden. Er staat "Mene (mena)" met omrekeningen waaruit blijkt dat 1 mena gelijk is aan 50 shekels of 1000 gerahs, "Tekel (shekel)" waarbij 1 shekel gelijk is aan 20 gerahs, en "Upharsin (peres)" waarbij ½ mena gelijk is aan 25 shekels of 500 gerahs. Het totaal onderaan komt uit op 2520 gerahs.Figuur 2 – Het handschrift aan de muur

De vloek over Babylon werd voltrokken ten tijde van Belsazar. Terwijl de "zeven tijden" uit Nebukadnezars droom door de typologische relatie verbonden zijn met het begin van de 2520 jaar in 677 v.Chr., verbindt de verwijzing naar de profetie van 2520 in het handschrift op de muur de val van het oude Babylon met het einde van de 2520 jaar in 1844. Dat is wanneer God zijn volk opnieuw bijeenbrengt nadat de vloek was uitgevoerd, zoals Hij beloofde:

Dan zal de HEERE, uw God, een ommekeer maken in uw gevangenschap, en Zich over u ontfermen, en Hij zal u wederverzamelen uit al de heidenvolken waarheen de HEERE, uw God, u verstrooid heeft. (Deuteronomium 30:3)

Na de val van Babylon eindigde de gevangenschap van de kinderen van Israël al snel officieel onder de decreten van Cyrus, Darius en Artaxerxes (zie Ezra 6:14). Zo hebben we in de geschiedenis van Babylon een compleet profetisch beeld van de 2520-profetie van begin tot eind.

Op dit punt vraagt ​​u zich misschien af ​​wat dit allemaal te maken heeft met paus Franciscus en de vertegenwoordigers die hij voor elk continent heeft geselecteerd. Ik weet zeker dat een jezuïet als paus Franciscus zich nooit zal bekeren en “de Koning van de hemel zal prijzen, verheerlijken en eren” zoals koning Nebukadnezar deed na zijn bekering!

De vier tijdlijnen van Daniël 12

Gods woord is goed georganiseerd. Vooral de profetische boeken bevatten profetieën die vaak in een chiasmische vorm worden gegeven, waarbij het begin overeenkomt met het einde alsof het laatste deel een weerspiegeling is van het eerdere deel. Dit principe is gemakkelijk te zien in de hele Bijbel: de Bijbel begint met de Hof van Eden en eindigt met de nieuwe aarde (Eden hersteld).

Als we alleen naar het boek Daniël kijken als een chiasme, zien we dat de eerste tijdsprofetieën zich in Daniël 4 bevinden en de laatste tijdsprofetieën zich in Daniël 12 bevinden. Door deze twee hoofdstukken samen te bestuderen, krijgen we een solide basis voor de interpretatie van actuele gebeurtenissen.

Net zoals er in Daniël 4 vier verwijzingen zijn naar de “zeven tijden”, worden er in Daniël 12 ook vier tijdlijnen gegeven:

  1. 168 jaar in de eed in symbolische vorm (vers 7) zoals uitgelegd in de Orion-presentatie
  2. 1260 jaar, of een profetische “tijd, tijden en een halve” (vers 7)
  3. 1290 jaar, of profetisch “duizend tweehonderdnegentig dagen” (vers 11)
  4. 1335 jaar, of een profetische “duizend driehonderdvijfendertig dagen” (vers 12)

Deze tijdsperiodes (met uitzondering van de 168 jaar) zijn goed bekend binnen het Adventisme. De klassieke interpretatie van de tijdlijnen plaatst ze zoals ze iets later in Figuur 4 worden getoond, met de 168 jaar van de Orion-boodschap toegevoegd om het plaatje van Daniël 12 compleet te maken. Voordat we echter naar de tijdlijnen kijken, bestuderen we het chiasme in Daniël.

Als we de tijdsprofetieën in beide hoofdstukken nader bekijken, zien we dat er een 1-op-1 correlatie bestaat tussen de zeven tijden uit Daniël 4 en de tijdlijnen uit Daniël 12:

Diagram dat de chiasme-structuur van Daniël 4 en 12 weergeeft. Het diagram heeft de vorm van een piramide met een reeks herhaalde zinsneden "zeven keer", gekoppeld aan aflopende numerieke waarden uit de bijbelse tekst.Figuur 3 – Chiasma van Daniël 4 en 12

Het feit dat de “zeven tijden” vier keer genoemd worden in hoofdstuk 4 bevestigt dat de 168 jaar die verborgen zijn in de eed in hoofdstuk 12 tellen als een vierde tijdsprofetie, naast de andere drie die in duidelijke bewoordingen worden vermeld. Bovendien laat het feit dat bekend is dat de 2520-profetie vervuld is in zowel letterlijke tijd als profetische tijd, zien dat alle vier de tijdlijnen van Daniël 12 vervuld zouden moeten zijn. zowel een letterlijke als profetische toepassing .

“Hem werd macht gegeven om veertig en twee maanden te blijven.” En, zegt de profeet, “Ik zag een van zijn hoofden als het ware doodgewond.” En nogmaals: “Wie in gevangenschap leidt, zal in gevangenschap gaan; wie met het zwaard doodt, moet zelf met het zwaard gedood worden.” De veertig en twee maanden zijn hetzelfde als de “tijd en tijden en de verdeling van de tijd,” drie jaar en een half, of 1260 dagen, van Daniël 7—de tijd gedurende welke de pauselijke macht Gods volk moest onderdrukken. Deze periode, zoals vermeld in voorgaande hoofdstukken, begon met de suprematie van het pausdom, 538 na Chr. en eindigde in 1798. In die tijd werd de paus gevangen genomen door het Franse leger, de pauselijke macht kreeg een dodelijke wond en de voorspelling werd vervuld: “Wie in gevangenschap leidt, zal in gevangenschap gaan.” {GC 439.2}

… Hoewel er kort daarna een nieuwe paus werd gekozen, De pauselijke hiërarchie heeft sindsdien nooit meer de macht kunnen uitoefenen die ze voorheen had. {GC 266.3}

Het is interessant dat Ellen G. White de dodelijke wond associeerde met het onvermogen om “de macht te hanteren” die het pausdom voorheen bezat. De genezing van de wond werd op 13 april 2013 gedemonstreerd door het uitoefenen van macht op alle continenten van de wereld door de benoeming van de pauselijke adviseurs!

Figuur 4 toont de relatie van de tijdlijnen volgens de klassieke interpretatie van Daniël 12 zoals de Adventistische pioniers het begrepen, waarbij het dag-voor-jaar-principe werd toegepast. De 168 jaar worden ook geïllustreerd voor de volledigheid, maar onze pioniers hadden daar in hun tijd natuurlijk geen begrip van.

Een horizontale tijdlijngrafiek met gelabelde tijdlijnen. Deze begint met een segment getiteld "1260 jaar pauselijke vervolging" in oranje, gevolgd door "1290 jaar pauselijke suprematie" in blauw en "1335 jaar tot de zegen" in rood. Rechts daarvan staan ​​twee verticale tekstkolommen met de datums "1755: De eerste engel blies op zijn trompet", "1780: De vierde engel blies op zijn trompet" en eindigend met "1833: De zevende engel blies op zijn trompet".Figuur 4 – Dag-voor-jaar toepassing van Daniël 12

Profetische versus letterlijke toepassing van Daniël 12

Als we de klassieke interpretatie van de tijdlijnen van Daniël 12 onderzoeken, worden er verschillende problemen duidelijk. Het meest in het oog springende probleem is dat de 1335 jaar eindigen in 1843, niet in 1844, ongeacht de kwestie van het nuljaar. Hoe kan zo'n mismatch een juiste vervulling zijn van het vers dat een zegen verleent aan degenen die het doel bereiken? Was de eerste fase van teleurstelling in 1843 echt de "zegen" waar de engel Daniël over vertelde? Was de opkomst van het pausdom aan het begin van de 1335 jaar een zegen voor het volk van God? In geen geval kunnen we met zekerheid zeggen dat de 1335 jaar zoals die klassiek werd geïnterpreteerd een perfecte vervulling is van Daniël 12:12. Het is ook veelzeggend dat Ellen G. White in geen van haar uiteenzettingen van Bijbelse profetieën over de vervulling van de 1335 jaar schreef.

Ellen G. White was ook erg stil over de 1290 en 1260 jaar van Daniël 12, en ze drong er bij ons op aan om dat hoofdstuk te bestuderen, wat impliceerde dat wij als volk er nog geen volledig begrip van hadden. We moeten daarom concluderen dat de klassieke interpretatie, hoewel het geldig zou kunnen zijn als een gedeeltelijke vervulling, op geen enkele manier de volledige of definitieve vervulling van Daniël 12 was.

Als we terugdenken aan Daniël 4 en de “zeven tijden” van Nebukadnezar, en opmerken dat de zeven tijden (2520 letterlijke dagen) letterlijk werden vervuld als een kwestie van geschiedenis, zien we dat het correct is om de tijdlijnen van Daniël 12 ook letterlijk te interpreteren voor onze tijd.

Een tijdlijn die verschillende profetische perioden horizontaal weergeeft. Van links naar rechts is het eerste gedeelte gelabeld met "168 dagen", gevolgd door langere periodes met de aanduidingen "1260 dagen van de huidige Romeinse vervolging", "1290 dagen van de huidige Romeinse heerschappij" en "1335 dagen tot de zegen". Elk gedeelte is gekleurd in tinten oranje en perzik, waarbij de intensiteit van links naar rechts toeneemt.Figuur 5 - Letterlijke dagtoepassing van Daniël 12

Het afscheid van paus Benedictus XVI op 27 februari 2013 markeerde precies 1335 dagen tot de Wederkomst. Het is van bijzonder belang hoe de 1290 en 1260 in de klassieke interpretatie werden gemarkeerd door soortgelijke gebeurtenissen als vandaag.

In 508 bracht de bekering van Clovis het hoofd van een leger in vereniging met de Kerk. Op 13 maart 2013 komt de verkiezing van jezuïet paus Franciscus precies overeen met dat voorbeeld, in de vereniging van een jezuïet hoofd van de Kerk.

30 jaar later, in 538, liet de verovering van de Goten in naam van Justinianus de Kerk onbetwist achter als wereldmacht. Op dezelfde manier selecteerde paus Franciscus zijn panel van wereldleiders op 13 april 2013, precies 30 dagen na zijn pontificaat. Zijn aankondiging en intentie om de "grondwet" van het pausdom te herschrijven, heeft parallellen in het decreet van Justinianus en zijn codificatie van het Romeinse recht. Justinianus bevestigde de autoriteit van de paus over alle kerken en machtigde hem om "ketters" te straffen. De verklaring van de paus op 13 april bevestigt ook zijn autoriteit over alle kerken en de tijd zal de rest leren.

De Jezuïetenorganisatie

De Sociëteit van Jezus is georganiseerd in tien ‘assistentschappen’ onder de Algemene Overste (zie De Jezuïeten Curie in Rome). Paus Franciscus selecteerde 8 kardinalen en 1 bisschop voor zijn leiderschap. De bisschop die als secretaris fungeert, zal ongetwijfeld ook kardinaal worden. Dat zijn er maar 9, maar er is meer aan het verhaal. De tien assistentschappen zijn in feite als volgt:

  1. Zuid-Europa assistentie
  2. Hulp voor Zuid-Latijns-Amerika
  3. Hulp voor Zuid-Azië
  4. Hulp voor Centraal- en Oost-Europa
  5. Afrika Hulp
  6. Azië-Pacific-assistentie
  7. VS-assistentie
  8. Noord-Latijns-Amerika Hulp
  9. West-Europa assistentie

Wacht even... horen er niet tien te zijn? Kijk eens goed naar nummer vier en zie dat er twee aparte assistenties bij elkaar zijn genoemd. Houd dat in gedachten.

Als we de kardinalen associëren met de assistenten, vinden we het volgende:

  1. Giuseppe Bertello, president van het gouvernement Vaticaanstad (Italië)
  2. Francisco Javier Errazuriz Ossa (Chili)
  3. Oswald Gracias (India)
  4. Reinhard Marx (Duitsland)
  5. Laurent Monsengwo Pasinya (Democratische Republiek Congo)
  6. George Pell (Australië)
  7. Seán Patrick O'Malley (Verenigde Staten)
  8. Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga (Honduras)
  9. Bisschop Marcello Semeraro, waarnemend secretaris van de groep (Italië)

Kijk nu eens naar hoeveel Europese Assistancies er zijn: Zuid, Centraal, Oost en West - vier in totaal. Daarom zouden we verwachten dat er vier kardinalen Europa vertegenwoordigen, maar er werden er op 13 april maar drie expliciet genoemd. Wie zou de vierde kunnen zijn, wie zou de Centraal- of Oost-Europese Assistancies op zich nemen? Andere intelligente geesten hebben hem al geïdentificeerd:

  1. Adolfo Nicolás (Spanje)

Hij bekleedt ook de positie die bekend staat als de "zwarte paus" of de Superieur-Generaal van de Sociëteit van Jezus (de Jezuïeten), duidelijk een noodzakelijk element en de verborgen tiende heerser van de nieuwe groep van de Jezuïetenpaus. Waarom zou paus Franciscus zo voorzichtig zijn om niet alle tien leiders openlijk tegelijk te noemen? Misschien om te voorkomen dat de aandacht op zijn Jezuïetenmachtsstructuur zou worden gevestigd, of misschien gewoon omdat het een overduidelijke vervulling van een Bijbelse profetie!

De tien leiders werden geprofeteerd in Openbaring 17, waarmee de interpretatie uit het vorige artikel werd uitgebreid:

En de tien horens die u zag, zijn tien koningen, die nog geen koninkrijk hebben ontvangen; maar ontvang macht als koningen voor één uur met het beest. (Openbaring 17: 12)

Deze tien koningen vertegenwoordigen niet de wereldlijke machten van de wereld, maar nauwkeuriger de leiders van de Roomse Kerk die werden geselecteerd om de continenten van de wereld te overspannen! Deze profetie wordt voor uw ogen vervuld en hun bedoeling wordt overduidelijk gemaakt:

Deze zullen oorlog voeren met het Lam, en het Lam zal hen overwinnen, want Het is de Heere der heren en de Koning der koningen, en zij, die met Hem zijn, de geroepenen, en uitverkorenen en getrouwen. (Openbaring 17:14)

Het is interessant om nogmaals op te merken hoe de vervulling van de profetie in 2013 zich verhoudt tot onze ervaring in 2012. Bij het begin van de 1260 dagen van het oordeel van de levenden in 2012, begonnen we te zien hoeveel leiders er in onze groep waren. Nu heeft het namaaksysteem zijn leiders aangekondigd aan het begin van de tijd van problemen.

Alle stukjes van Daniël 12 zijn op hun plaats gevallen. Vergeet niet dat de "Oordeel"-klok van Orion 168 jaar loopt van de Grote Verzoendag in 1844 tot de Grote Verzoendag in 2012. Verder werd in eerdere artikelen uitgelegd dat de Grote Verzoendag in 2012 op ongeveer zeven verschillende manieren bijzonder was, waarvan niet de minste was het feit dat het de werkelijke geboortedag van Jezus was in 2016. Vanaf die dag krijgen de tijdlijnen van Daniël 12 hun letterlijke toepassing.

Nieuw Jeruzalem, de stad van God

Wat we in Figuur 6 hebben is een ander ruw chiasme, met de zevenvoudige Hoge Sabbat en de 2016e geboortedag van Jezus op het hoogtepunt. Onder Jezus zijn de 168 jaar/dagen van Orion, en onder Orion zijn de 1260 jaar/dagen van pauselijke onderdrukking. Het begon allemaal met de opkomst van het pausdom na de Eerste Advent, en het zal allemaal eindigen met de val van het pausdom vlak voor de Tweede Advent.

Een driehoekig diagram met een tijdlijn vanaf 5 v.Chr., bekend als de Eerste Advent, tot 2016 n.Chr., bekend als de Tweede Advent. Bovenaan de driehoek staat een afbeelding van een hemeltafereel met een stralende figuur, terwijl onderaan voorstellingen van aardse en hemelse gebeurtenissen staan, gescheiden door een spiegellijn, met belangrijke data en tijdsduren, waaronder historische religieuze tijdperken.Figuur 6 – Jaar/dag chiasma

Tegen die tijd zouden lezers met een scherp visueel gevoel en enige kennis van occulte symboliek de diepere betekenis van de chiasmestructuur in het algemeen in twijfel kunnen trekken. Vergeet niet dat Satan voor elke echte een vervalsing heeft. De occulte fascinatie met piramidestructuren en de plaatsing van het alziende oog bovenaan vertegenwoordigt Satans poging om de troon van het universum van God te usurperen. Satan was erbij en hij weet hoe het is:

Gij zijt de gezalfde cherub, die de hemel bedekt; en Ik heb u zo geplaatst; Gij waart op de heilige berg Gods; Gij hebt op en neer gewandeld te midden van de vurige stenen. (Ezechiël 28:14)

De troon van God staat op een berg. De piramidegeometrie is een replica van de Heilige Stad, die ook vierkant ligt:

En de stad ligt vierkant, en de lengte is even groot als de breedte: en hij mat de stad met de rietstok, twaalfduizend stadiën. De lengte en de breedte en de hoogte ervan zijn gelijk. (Openbaring 21:16)

Nu is de occulte symboliek van 13 treden naar de top van de piramide logisch: het is Satans valse one-upmanship vergeleken met de 12 fundamenten van de Heilige Stad. Hij wil opstijgen naar de troon van God op de top van de Heilige Stad.

Want gij hebt in uw hart gezegd: Ik zal opstijgen naar de hemel, ik zal mijn troon verhogen boven de sterren van God: Ik zal ook zitten op de berg der samenkomst, aan de zijkanten van het noorden: (Jesaja 14: 13)

Vrienden, de Stad van God is echt, en het lijkt helemaal niet op de Nieuwe Wereld Orde met zijn spionage drones, repressieve wetten, dwang van het geweten, en al de rest. Het is prachtig, puur, heilig en onbevlekt.

Maar de lafhartigen, de ongelovigen, de verfoeilijken, de moordenaars, de hoereerders, de tovenaars, de afgodendienaars en alle leugenaars, hun deel is in de poel, die brandt van vuur en zwavel; dit is de tweede dood. (Openbaring 21:8)

De vraag die elke ziel oprecht moet beantwoorden is: Waar sta ik?

Wie maakte de slapende leeuw wakker?

Wij zijn de trouwe wachter op de muur geweest, die al meer dan een jaar op de waarschuwende trompet blaast. Heeft Jeruzalem onze alarmen gehoord? Hebben de mensen er acht op geslagen en zich voorbereid op de geestelijke strijd?

Terwijl de kinderen van God in een luie slaap worden gesust, hebben de vijanden van God hun oren gespitst om de ‘tijdingen’ te horen van de Orion-studie en het Vaartuig van de Tijd.

Maar nieuws uit de oosten en uit de noorden zal hem in beroering brengen: daarom zal hij met grote woede om te vernietigen, en velen volkomen weg te vagen. (Daniel 11: 44)

Het is het tijdschema van God dat de vijand heeft gewekt! De tijdingen verontrusten hem, omdat hij weet dat hij nog maar weinig tijd heeft om zijn doel van wereldheerschappij te bereiken. Het volgende onderwerp dat na dat vers wordt geïntroduceerd, is de tijd van benauwdheid, de setting van Daniël 12.

Mensen, de leeuw is wakker. De vijand kent het schema waarbinnen hij moet werken. Na Benedictus' aftreden gaven de planners van het Vaticaan toe dat ze een nieuwe paus nodig hadden voor de paasvakantie. Ze hebben hun dagen geteld. Tel jij je dagen af? Of bent u net als iemand die mij onlangs vertelde dat hij te druk is met worstelen met het basisgeloof in Jezus om zich druk te maken over ‘tijdlijnen’?

Laat me je een vraag stellen: wat denk je dat de volgende stap zal zijn? We hebben de Jezuïeten (Romeinse) legergeneraal ter plaatse in de persoon van paus Franciscus. We hebben de tien kapiteins van zijn leger op hun plek over de hele wereld. We hebben massa's katholieke mensen over de hele wereld om te dienen als "voetvolk" onder de nieuwe organisatie. Wat is de volgende stap?

Weet u trouwens dat er nog een andere “Franciscus” is naast de Sint Franciscus waar paus Franciscus naar vernoemd zou zijn? Sint Franciscus is de figuur voor het publiek. Voor de insiders, zijn naam is Franciscus Xaverius, en zijn verhaal is schokkend:

Als medeoprichter van de Jezuïetenvereniging geloofde Xavier van nature automatisch in het dictum van de Vereniging dat “het doel de middelen heiligt”. Hij kon niet tolereren wat bekend stond als “Joodse slechtheid”, zoals Sabbat houden en het vermijden van het eten van varkensvlees, noch hield hij van de moslims die varkensvlees met afschuw beschouwden en de rooms-katholieken als afgodendienaars. Dus, in de ware geest van het Romanisme koos hij voor beproefde methoden van angst en geweld om zulke mensen te dwingen om zich te conformeren aan het “ware geloof.” Op 16 mei 1545 schreef hij aan D. Joao III, koning van Portugal, het volgende: “De tweede noodzaak voor christenen is dat uwe majesteit de Heilige inquisitie, omdat er velen zijn die leven volgens de Joodse wet en volgens de islamitische sekte, zonder vrees voor God of schaamte voor de wereld.” (Siva Redo). (Geciteerd door AK Priolkar - “The Goa Inquisition” pp.23,24, 1961)

Nu wordt het duidelijk dat de arme, loyale massa's van Sint Franciscus bedoeld zijn om te dienen als spirituele infanterie onder invloed van Franciscus Xaverius om het volk van God te omvatten.

De volgende datum voor onze aftelling is de datum van 27 april, de dag van het zwaaigarfoffer volgens de ware kalender. De eerste belegering van Jeruzalem in 66 n.Chr. was rond de herfstfeesten. De tweede belegering, die het type is voor onze tijd, was rond de lentefeesten.

Verschrikkelijk waren de rampen die Jeruzalem troffen toen Titus de belegering hervatte. De stad werd belegerd ten tijde van het Pascha, toen miljoenen Joden zich binnen de muren verzamelden. Hun proviandvoorraden, die, als ze zorgvuldig bewaard waren, de inwoners jarenlang van voedsel hadden kunnen voorzien, waren eerder vernietigd door de jaloezie en wraak van de strijdende partijen, en nu werden alle verschrikkingen van de hongersnood ervaren. Een maat tarwe werd verkocht voor een talent. De hongersnood was zo hevig dat mannen het leer van hun riemen en sandalen en de bedekking van hun schilden zouden afknagen. Grote aantallen mensen slopen 's nachts weg om wilde planten te verzamelen die buiten de stadsmuren groeiden, hoewel velen werden gegrepen en met wrede martelingen ter dood werden gebracht, en vaak werden degenen die veilig terugkeerden beroofd van wat ze met groot gevaar hadden verzameld. De meest onmenselijke martelingen werden toegebracht door degenen die aan de macht waren, om de behoeftige mensen de laatste schamele voorraden af ​​te dwingen die ze hadden kunnen verbergen. En deze wreedheden werden niet zelden beoefend door mannen die zelf goed gevoed waren en die alleen maar een voorraad proviand voor de toekomst wilden aanleggen. {GC 31.2}

Zoals we uit het verleden kunnen leren, begint de belegering met de tijd van problemen. Mensen, het is begonnen. Tel elke dag als een zegen totdat je de effecten ervan voelt!

Nadat Hij over het einde van de wereld gesproken heeft, komt Jezus terug naar Jeruzalem, de stad die toen in trots en arrogantie zat, en zegt: “Ik zit als koningin en zal geen rouw zien” (zie Openbaring 18:7). Terwijl zijn profetische oog op Jeruzalem rust, ziet hij dat de wereld, net zoals de stad aan de vernietiging werd overgeleverd, aan haar ondergang zal worden overgeleverd. De taferelen die zich afspeelden bij de verwoesting van Jeruzalem, zullen zich herhalen op de grote en vreselijke dag van de Heer, maar dan op een nog angstaanjagender manier. {3SM417.1}

[Let op: Later kwamen we erachter dat Het teken van Jona werd aan de Kerk gegeven als signaal voor het begin van de belegering op 27 april 2013. De serie De toorn van God onthulde wat de oorzaak zou zijn van de plagen op de grote en vreselijke dag van de Heer.]

Openbaring geeft een beeld van het Eerste Wee, een speciale fase van vijf maanden in de Tijd van Benauwdheid in de Vijfde Bazuin van de Orionklok:

En de vijfde engel blies de bazuin, en ik zag een ster uit de hemel op de aarde vallen; en Hem werd de sleutel van de put des afgronds gegeven. En hij opende de put des afgronds; en er steeg rook op uit de put, als de rook van een grote oven; en de zon en de lucht werden verduisterd door de rook van de put. En uit de rook kwamen sprinkhanen op de aarde te voorschijn; en hun werd macht gegeven, gelijk de schorpioenen der aarde macht hebben. En hun werd gezegd dat zij het gras van de aarde niet mochten beschadigen, noch enig groen gewas, noch enige boom; maar alleen de mensen die het zegel van God niet op hun voorhoofd hebben. En hun werd gegeven dat zij hen niet zouden doden, maar dat zij gepijnigd zouden worden. vijf maanden: en hun pijniging was als de pijniging van een schorpioen, wanneer hij een mens slaat. En in die dagen zullen de mensen de dood zoeken, en zullen die niet vinden; en zullen begeren te sterven, en de dood zal van hen vlieden. En de gedaanten van de sprinkhanen waren als paarden, die tot de strijd bereid waren; en op hun hoofden waren als het ware kronen als goud, en hun aangezichten waren als de aangezichten van mensen. En zij hadden haar als het haar van vrouwen, en hun tanden waren als de tanden van leeuwen. En zij hadden borstplaten, als het ware borstplaten van ijzer; en het geluid van hun vleugels was als het geluid van wagens van vele paarden, die ten strijde snellen. En zij hadden staarten als schorpioenen, en er waren angels in hun staarten. en hun macht was om mannen pijn te doen vijf maanden. En zij hadden een koning over zich, die de engel van de bodemloze put, wiens naam in de Hebreeuwse taal is Abaddon, maar in de Griekse taal heeft zijn naam Apolloon. Het ene wee is voorbijgegaan, en zie, er komen nog twee weeën hierna. (Openbaring 9:1-12)

De opening van de bodemloze put bij het aftreden van paus Benedictus XVI en de rook die opsteeg uit de Sixtijnse Kapel bij de verkiezing van paus Franciscus, zetten het toneel voor de menigten (zeeën) van mensen als sprinkhanen om binnenkort het afvallige christendom aan te vallen (vergelijk ook Jeremia 51). Gedurende deze tijd zullen de sprinkhanen (de islam?) alleen mogen “kwetsen” en niet “doden”, wat betekent dat er nog geen volwaardige oorlog zal zijn uitgebroken. Dat doet niet betekent dat er geen lijden en dood zal zijn: gedurende "vijf maanden" zal de wereld "gekwetst" zijn. Let op dat het vijf maanden zijn:

5 maanden × 30 dagen/maand = 150 dagen

De periode van 150 dagen vertegenwoordigt ook de tien leiders die op 13 april werden aangesteld om één uur met het beest te regeren. Eén uur profetische tijd is 15 dagen. Als je 15 dagen per hoofd incalculeert, kom je op een totaal van 150 dagen. Heb je opgemerkt dat de eerste "hoorn" geen tijd verspilde om te handelen? Twee dagen na de aankondiging werd de bomaanslag in Boston uitgevoerd, precies in het aartsbisdom van Seán Patrick O'Malley!

Abaddon of Apollyon betekent ‘vernietiging’ (Hebreeuws) of ‘vernietigende engel’ (Grieks).

De Israëlieten gehoorzaamden de aanwijzingen die God had gegeven. Snel en in het geheim maakten ze hun voorbereidingen voor vertrek. Hun families werden verzameld, het paaslam werd geslacht, het vlees werd geroosterd op vuur, het ongezuurde brood en de bittere kruiden werden bereid. De vader en de priester van het huishouden sprenkelden het bloed op de deurpost en voegden zich bij zijn familie in de woning. In haast en stilte werd het paaslam gegeten. In ontzag baden en keken de mensen toe, het hart van de oudste geborene, van de sterke man tot het kleine kind, bonzend van onbeschrijfelijke angst. Vaders en moeders hielden hun geliefde eerstgeborene in hun armen terwijl ze dachten aan de vreselijke slag die die nacht zou toeslaan. Maar geen enkele woning van Israël werd bezocht door de doodbrengende engel. Het teken van bloed – het teken van de bescherming van een Redder – was op hun deuren, en de vernietiger niet ingevoerd. {PP 279.3}

De Vijfde Bazuin is verbonden met het Pascha, toen de kinderen van Israël gespaard werden van de plaag van de dood die de families van Egypte verwoestte. Alleen zij die het bloed van Jezus op hun deuren hebben, waar Hij in Orion voor pleit, zullen beschermd worden in de tijd van de Vijfde Bazuin en het Eerste Wee! Nogmaals, ik roep ieder van jullie op om onze Laatste waarschuwing reeks artikelen, onderzoek uw ziel en vier het Avondmaal op de vastgestelde tijd.

We hebben de datum van drie belangrijke profetische gebeurtenissen dit jaar correct vastgelegd. Negeer de vierde niet! De tijd van de problemen is begonnen. De Vijfde Trompet zal klinken, en een wereld die wankelt van verwoesting zal binnenkort schreeuwen om de instelling van de zondagswet om zogenaamd Gods woede te sussen.

[Let op: In het najaar van 2014 realiseerden we ons wanneer deze vijfde bazuin daadwerkelijk plaatsvond en wie de uitvoerende machten waren. Het artikel Last Call toont ook aan dat de zesde bazuin van de oordeelscyclus al klinkt en dat het nu meer dan ooit waar is wat we als laatste zin van dit artikel schreven:]

NU is het moment om actie te ondernemen! Als u wacht op de zondagswet, zal het zijn TE LAAT!