Oorspronkelijk gepubliceerd op donderdag 18 februari 2010, 4:16 uur in het Duits op www.letztercountdown.org
Velen van jullie hebben zich waarschijnlijk afgevraagd waarom ik in bijna twee weken geen nieuwe artikelen heb gepubliceerd. Dat kwam omdat ik jullie vele vragen moest beantwoorden, en ook omdat ik veel nieuwe bevestigingen voor de Klok van God heb ontvangen. Maar natuurlijk slaapt de vijand niet! Een boodschap zoals die in de Klok van God staat, is een doorn in het oog van Satan, omdat de waarheid ons van hem en van de zonde zou bevrijden.
Ik had altijd verwacht dat er direct een aanval op mij zou komen als ik De Klok van God zou publiceren, maar wat er uiteindelijk gebeurde, was zo vakkundig gedaan dat het me enige tijd kostte om waarheid van leugen te onderscheiden.
Eerst kwamen er een paar e-mails binnen van "broeders" die blijkbaar een grote interesse hadden in het bestuderen van de Orionklok. Ze prezen de studie, maar zeiden ook dat ze er een klein probleempje mee hadden. "Mijn" klok hield geen rekening met de echte Joodse kalender. Dus ik onderzocht hun uitspraken en ontdekte dat het waar kon zijn op een enkele datum, die in het jaar 1986 zou kunnen zijn. Aangezien de Zevende-dags Adventistenkerk in het voorjaar van 1986 een aanvraag voor lidmaatschap bij de ACK (Raad van Christelijke Kerken in Duitsland) had ingediend, zou het mogelijk in het oude Joodse jaar kunnen vallen, wat 1985 zou zijn geweest. Ik legde echter uit dat er inderdaad twee bijzonder belangrijke gebeurtenissen in 1986 waren. De eerste was de aanvraag voor lidmaatschap bij de ACK. De tweede gebeurtenis, die ook de reden zou kunnen zijn voor Gods merkteken op de klok, vond kort daarna plaats op 27 oktober 1986.
Een onofficiële (en nog steeds onofficiële) vertegenwoordiger en ambassadeur van de Zevende-dags Adventistenkerk nam deel aan de eerste Wereldgebedsdag voor Vrede in Assisi, die door paus Johannes Paulus II werd bijeengeroepen als 's werelds eerste en grootste oecumenische gebedsbijeenkomst ooit. Sindsdien vinden de bijeenkomsten regelmatig plaats. Daar baden Zevende-dags Adventisten voor de vrede van de wereld, samen met boeddhisten, magiërs, hindoes, heksen, voodoopriesters, katholieken, aanbidders van overleden voorouders en andere religies die duidelijk een gruwel zijn voor onze bijbelse God. En 27 oktober 1986 valt in het Joodse kalenderjaar 1986. In 2002 nam Bert B. Beach deel als officiële vertegenwoordiger van de Zevende-dags Adventistenkerk aan de derde Wereldgebedsdag voor Vrede.
Ik dacht dat dit het probleem zou oplossen voor deze broeders die de Bijbelse kalender zorgvuldig hadden bestudeerd en blij waren om met hen te kunnen blijven studeren. Wat er daarna gebeurde, verraste me. Ze legden uit dat de klok niet correct kon zijn en moest worden aangepast omdat Christus zou terugkomen op het Loofhuttenfeest. Wacht eens even, waar staat dat in de Bijbel? En ik had de werkelijke wederkomst van Christus nog niet eens genoemd in die eerste versie van de klokstudie! Ze konden het niet uitleggen, maar ze hielden vol dat het zo zou zijn. Tot op de dag van vandaag hebben ze niet uitgelegd wat ik precies aan de klok zou moeten veranderen... alleen dat ik hem noodzakelijkerwijs zou moeten veranderen... en dat ik bovendien de valse sabbat zou houden! De ware sabbat van de Bijbel (zeiden ze) zou moeten worden berekend volgens de maan, en 166 jaar lang hielden we allemaal een valse sabbat omdat onze sabbat niet was aangepast aan de maan zoals die voor de Joden was...
Volgens hen zou het correct houden van de sabbat “volgens de Bijbel” als volgt werken: Bij de eerste wassende maan na een nieuwe maan zou de eerste sabbat zijn. Dan zeven dagen later de tweede sabbat, dat is op dag nummer acht. Dan de andere sabbatten op de 15e, de 22e en de 29e van de Joodse maand, altijd in een ritme van zeven dagen. Het probleem is echter dat de maan een omloopcyclus heeft van ongeveer 29.5 dagen, dus het ritme van de zevende dagsabbat kan niet aan de maan worden gekoppeld. Dat zou alleen mogelijk zijn als de omloopcyclus van de maan precies 28 dagen zou zijn, dus deze mensen grijpen naar een truc. Ze zeggen dat de cyclus voor elke maanmaand begint bij de eerste wassende maan, waardoor de sabbatdag bijna elke maand naar een andere dag van de week verschuift. Voor mij leek dit op het eerste gezicht enigszins dubbelzinnig, maar ze stuurden materiaal. Sommigen waren erg vriendelijk en hadden er begrip voor dat ik mijn tijd moest nemen om te studeren en dat ze voor me zouden bidden. De meesten van hen waren als theologische meesters die mij onder druk zetten door te zeggen dat als ik niet onmiddellijk berouw zou tonen en “mijn” klok zou verzetten, ik verantwoordelijk zou zijn voor de eeuwige dood van mijn ziel en die van mijn vrouw.
Vroeger waren de reacties van veel Zevendedagsadventisten erg vergelijkbaar met betrekking tot "mijn" klok. Ik ben eraan gewend, maar de maansabbat verraste me nog steeds! Ik maakte de fout, en ik benadruk dat het duidelijk een fout was, om een aantal van hun studies te lezen. Ik kan alleen maar beschrijven wat eruit kwam als een afschuwelijke "verwarring". Veel van die "broeders" zijn erg slim met woorden en begrijpen perfect hoe ze Bijbelse eenvoud kunnen omzetten in maancomplexiteiten. Iedereen die niet stevig geworteld is in het Woord van God, zou daar gemakkelijk in kunnen struikelen. Veel argumenten lijken zo voor de hand liggend dat ik soms door de bomen het bos niet meer zag. Nieuwe studies werden van alle kanten naar me toegestuurd als ik ook maar één vraag stelde. Steeds weer kreeg ik 20 of 30 pagina's met nieuw materiaal, soms drie of vier keer per dag!
Ik ging in gebed. Er leek iets vreemds aan de kwestie! Vond ik echt geïnteresseerde broeders en vrienden van de Klok van God, of was er iets anders aan de hand? Ik vroeg hen waarom tot nu toe niemand iets had gezegd over de echte betekenis van de klok. We hebben het hier niet zozeer over de wederkomst van Christus; we weten allemaal dat die heel binnenkort zal zijn! Het gaat nog minder over een Joodse kalender of een maansabbat. Het gaat nog steeds heel erg over de boodschap van de vierde engel en de kennis van God over wanneer en hoe Zijn volk van de waarheid is gevallen! De "broeders en zusters" wilden daar echter niets over weten. Opnieuw stuurden ze me gewoon een heleboel nieuwe PDF's over de maansabbat.
Na bijna twee weken God om opheldering te hebben gevraagd, “arriveerde” ik. Ik vroeg me af wat deze studies konden betekenen, en wat hun doel kon zijn, als dit toevallig niet eens broeders waren die de bijbelse sabbat zorgvuldig probeerden te houden, maar in feite vijanden? En toen was het me duidelijk, en ik moet toegeven dat ik me een beetje schaam dat ik er niet eerder aan heb gedacht om dit te doen: “Onderzoek of er een religie is die zulke sabbatten of rustdagen houdt volgens de maan!”
Dus ik deed wat ik altijd doe, ik begon met onderzoek op internet. Zelfs de eerste zoekopdracht bracht het naar boven.
On https://doormann.tripod.com/asssky.htm—en dit is slechts één voorbeeld van vele—we lezen dat deze dagen de vereringsdagen zijn van de oude Babylonische en Sumerische maancultus:
Deze teksten vertellen ons dat de Babylonische voorspellers de overeenkomst tussen wat de kalender voorspelde en wat de hemel daadwerkelijk deed, beoordeelden. Afwijkingen van de verwachte volgorde werden met zorg bekeken. In Mesopotamië waren het waarschijnlijk de Sumeriërs, de mensen die de vormende beschaving van de regio bouwden, die de eerste formele kalender in gebruik namen. De Sumerische kalender was een maankalender, maar de maanden begonnen toen de eerste halve maan in het westen werd gezien. Een passage in de Babylonische scheppingsmythe echoot, in Marduks instructies aan de maan, een zorg voor de maancyclus:
Hij gebood de maan tevoorschijn te komen; vertrouwde de nacht (aan hem) toe, wees hem de versiering van de nacht toe om de tijd te meten; en elke maand markeerde hij onfeilbaar met een kroon. "Wanneer de nieuwe maan opkomt over het land, schijn je met horens, zes dagen om te meten; de zevende dag, als de helft (van je) kroon (verschijnt). en (dan) laat periodes van vijftien dagen tegenhangers zijn van twee helften per maand. Zoals daarna de zon op je wint op de fundamenten van de hemel, neem dan stap voor stap af, keer je groei om!" De "kroon" is de volledig verlichte schijf van de maan, en de horens verwijzen natuurlijk naar de wassende halve maan. Op de zevende dag beschrijft een "halve kroon" de halfverlichte eerste kwartiermaan, en de rest van de tekst vertelt de manier waarop de maan de maanden moet blijven meten.
Sommige van de Sumerische maandnamen zijn bewaard gebleven in spijkerschriftteksten en verwijzen, net als de Egyptische namen, naar de belangrijkste feesten van de maanden: “de maand van het feest van Shulgi” en “de maand van het eten van gerst van Ningursu.” Feesten werden gepland op basis van de maanfasen, met regelmatige vieringen bij de eerste wassende maan, het eerste kwartier (zevende dag), de volle maan (vijftiende dag) en de laatste dag.
Als u de bovenstaande tekst leest en vergelijkt met de studies van de "broeders", zult u beseffen dat dit één en dezelfde taal en hetzelfde onderwerp is. Het gaat over de maandelijkse maanfeesten van de oude Babylonische religie.
Ik sprak erover met de Lunar Sabbath-bewakers, en onmiddellijk kwam het antwoord dat deze “kwade” dagen van Babylon niet samenvallen met de Joodse Lunar Sabbaths. Hier is een kort bericht van een “zuster” die al behoorlijk boos op me was:
Dear John,
Ter informatie: de Babylonische 'kwade dagen', zoals ze werden genoemd, vielen op de 1e, 7e, 14e, 21e en 28e. Niet op 8, 15, 22, 29 zoals in de Bijbel. Jouw argument gaat dus ook niet op.
Met Zijn Liefde,
O.
Kijk goed! Ze geven hier toe dat er “Babylonische kwade dagen” bestaan, en wat een verrassing, die vallen altijd maar één dag voor de “Joodse” maansabbatten. Absoluut verdacht, toch? Hoe kan dat? Het antwoord is vrij eenvoudig als je de Bijbel zorgvuldig bestudeert met wat achtergrondinformatie. We zouden allemaal moeten weten dat de Joden een zogenaamd inclusief telsysteem gebruiken. Voor hen wordt de eerste dag van het begin van een periode altijd meegeteld. Dus: eerste dag + zeven = achtste dag. De Babylonische rekenmethode is daarentegen exclusief. De eerste dag wordt niet meegeteld. Dus: eerste dag + zeven = zevende dag. (Overigens lost dit ook een probleem op met de regeringstijden van Nebukadnezar in het boek Daniël. Opnieuw hebben we een andere Joodse en Babylonische tijdrekening.)
Laten we dit tot een conclusie brengen! Voor beiden was de dag van de eerste wassende maan de eerste dag, dus het is duidelijk dat beiden de eerste "Sabbat" van elke maand op exact dezelfde dag hielden. Echter, de Babylonische 7e dag is de Joodse 8e. De Babylonische 14e dag is de Joodse 15e. De 21e is de 22e en de 28e is de 29e. Dus alle dagen zijn PRECIES DEZELFDE DAGEN! Het zijn de kwade dagen van Babylon!
Nu rijst natuurlijk de vraag wie de godin was die daar werd aanbeden. Het is simpel: Ishtar! Zie mijn artikelen over het pauselijke wapen, met name Sint Corbinian's Beer en Een geschenk uit de hemel. Opnieuw krijgen we het hele plaatje: het is de Babylonische Ishtar, de Egyptische Isis, de Fenicische Astarte, de Griekse Demeter, de Romeinse Diana en Maria, de Moeder van alle Volkeren en Koningin van de Hemel die de maan onder haar voeten heeft, de katholieke godin!
Het gaat dus weer om de aanbidding van de oude Babylonische godin van de maan, die vandaag de dag in de katholieke wereld wordt vertegenwoordigd door Maria. Puur heidendom en een gruwel voor de ware Schepper God! Daarom koos God de zevendaagse cyclus op basis van de scheppingsweek, en niet afhankelijk van de maancyclus. Het was om Zijn ware rustdag eens en voor altijd te onderscheiden, om een duidelijke scheiding te verzekeren van alle niet-bijbelse religies die de hemellichamen aanbidden in plaats van hun Schepper. In de Schaduwen van de toekomst In deze reeks artikelen ga ik in op de werkelijke betekenis van de Bijbelse op de maan gebaseerde sabbatten en laat ik zien dat de ‘leugen over de maansabbat’ is bedoeld om een prachtige boodschap van God aan Zijn volk te blokkeren.
De reactie van de “maanbroeders” was erg interessant toen ik mijn bevindingen naar hen stuurde. Ik werd vermaand om hun “waardevolle nieuwe inzichten” niet achteloos te veroordelen en in het vuur te gooien, want ik zou er eeuwig voor gestraft worden! Nou, klinkt die manier van denken je niet vaag bekend in de oren? Mij wel! Ik vermoed dat dit hele idee van de maansabbat is ontwikkeld door de jezuïeten. Denk niet dat het een eenvoudige zaak is om dit alles te weerleggen met de Bijbel en de Geest der Profetie! Er zitten slimme geesten achter deze studies om zelfs de uitverkorenen te misleiden als dat mogelijk was! Er is al een studie van meer dan 3000 pagina's over de jaren 1937/38. Deze werd besproken door de Zevende-dags Adventisten Algemene Conferentie en tot op de dag van vandaag zijn nog niet alle argumenten volledig opgehelderd. Het heet de Grace Amadon Collectie. Als je net als ik veel tijd wilt verspillen, google dan gewoon en zoek ernaar. Wat mij betreft is het nu duidelijk dat als iemand mij wil dwingen deze onregelmatige sabbatten in lijn te houden met de eerste wassende manen, en deze “toevallig” op exact dezelfde dagen vallen van aanbidding van de Babylonische maangodin en de Koningin van de Hemel, dan weet ik tenminste waar het vandaan komt! Jullie ook, beste broeders en zusters?
Voor mij is het resultaat van de hele beproeving dat ik bijna twee weken aan de studie heb verloren, terwijl de echte boodschap die ik voor u heb een tijdelijke tegenslag heeft geleden. Ik wil dit echter nu rechtzetten met deze korte waarschuwing en uitleg.
Laat u dus niet misleiden door deze onzin en fraude! Laat u niet in de war brengen door schijnbaar bijbelse studies dat de Millerieten tot de datum van 22 oktober 1844 kwamen door middel van maanberekeningen. Miller en de “Zevende Maand Beweging” (de tweede engel) gebruikten dit soort berekeningen om de Grote Verzoendag en het begin van het onderzoekend oordeel te berekenen in overeenstemming met de Karaïtische kalender, en nooit om de zevende-dags sabbat te berekenen. Zelfs de Karaïtische Joden, die de Bijbel zeer serieus nemen en hun feestdagen berekenen zoals beschreven op www.karaite-korner.com (die ik u aanraad te bestuderen) houd geen sabbat die gebaseerd is op de maan, maar de normale sabbat van de zevende dag van de Schepper.
Deze “maanbroeders” mengen echter alles in maanaanbidding. Nadat ik aan sommigen van hen had voorgesteld dat ik kon geloven dat ze zelf jezuïeten zijn, en dat ik een aantal van mijn ervaringen met hen op mijn website zou publiceren, kreeg ik geen enkel woord over “Maan-sabbatten” totdat... je raadt het al... totdat ik begon met de Schaduwserie. Ze beseften dat ik op het punt stond het ware doel van de op de maan gebaseerde Joodse feesten te onthullen en hun hele doctrine zou als een zeepbel uiteenspatten, omdat de waarheid je vrijmaakt!
Er is nog één laatste vraag waarom ik in het begin zo zwaar door hen werd aangevallen. Het was bijna een gezamenlijke inspanning, omdat ik bijna gelijktijdig e-mails kreeg uit Canada, de Verenigde Staten en andere landen. Waarom wilden de jezuïeten dat ik "mijn" klok zou veranderen? Vrienden, als mijn studies van de Orion-klok verkeerd zijn, zoals sommigen beweren, waarom zou Satan mij dan willen aanvallen met een valse sabbat? Hij zou vast blij en tevreden zijn dat de klok al een ketterij was! Maar dat is niet waar. Eigenlijk is de klok Gods laatste boodschap voor zijn volk, de boodschap van de vierde engel. God laat niets aan het toeval over en is altijd bij ons, leidt ons, vooral in deze laatste uren van de geschiedenis.
Dank God voor de sabbat, die niet afhankelijk is van de maan, maar heel gemakkelijk te berekenen is met zeven vingers! Sjabbat sjalom!