Oorspronkelijk gepubliceerd op maandag 27 september 2010, 8:01 uur in het Duits op www.letztercountdown.org
Ik wil u nogmaals uitnodigen om met mij mee te gaan op een reis die ons bijna 2000 jaar terug in de tijd zal voeren naar het jaar 31 na Christus, het jaar dat we allemaal kennen en liefhebben in het Adventisme als het jaar van Christus' kruisiging. Dit is niet alleen een reis in de tijd, maar het leidt ons ook naar een bepaalde plaats die we allemaal kennen uit de Evangeliën: de tuin van Getsemane, waar onze geliefde Heer Jezus bloed voor ons zweette toen onze zonden op Hem werden gelegd. Nadat Jezus 's avonds het Laatste Avondmaal hield met Zijn discipelen, gingen ze op pad om naar deze tuin te gaan. Dit werd, in ons Adventistisch begrip en volgens onze gebruikelijke dag, gerekend als de avond van donderdag die overgaat in Kruisigingsvrijdag. Volgens de Joodse berekening, waar de dag begint bij zonsondergang en niet begint om middernacht, was dit al vrijdag.
Ellen G. White begon hoofdstuk 74, dat de titel draagt Getsemane in haar prachtige boek Het verlangen der eeuwen, met de volgende woorden:
Samen met Zijn discipelen begaf de Verlosser zich langzaam naar de tuin van Gethsemane. De Paasmaan, breed en vol, scheen aan een wolkenloze hemel. De stad van pelgrimstenten was in stilte gehuld.
Wat de meesten van ons beschouwen als een ogenschijnlijk poëtische beschrijving van de omstandigheden van Jezus' aankomst in de tuin van Getsemane, bevat zoveel dynamiet dat deze bom op het punt staat het hele Adventisme te laten ontploffen. U zult zich vast afvragen hoe dit mogelijk is.
Een open brief
Om dit te begrijpen, moeten we een open brief tegen onze Adventistische kerk(en) lezen die momenteel op internet circuleert. Deze werd op 6 maart 2009 gepubliceerd op de Scribd documentplatform onder OPEN BRIEF AAN CLIFFORD GOLDSTEIN en is gericht aan de voormalige Joodse auteur Clifford Goldstein, die zich bekeerde tot het Adventisme en die bekend is om zijn Adventistische boeken, zoals Amerika in de profetie; dus is het indirect gericht aan alle Adventisten. De titel is:
OPEN BRIEF AAN CLIFFORD GOLDSTEIN: HET KRUIS bestond NIET in 31 n.Chr.
In de inleiding kunnen we al de volgende krachtige woorden lezen:
Als de berekeningen van de Zevende-dags Adventisten van Daniëls profetie over de 70 weken die leidden tot het kruis tijdens Pesach op vrijdag 14 Nisan in 31 n.Chr. niet correct zijn, dan... het hele uitgangspunt voor de oprichting en het bestaan van de Zevende-dags Adventistenkerk wordt afgebroken.
Als het midden van Daniëls 70e week niet eindigt bij de kruisiging van Jezus, Pesach op vrijdag 14 Nisan in 31 n.Chr., dan werd het decreet om Jeruzalem te herbouwen niet aan Ezra gegeven door Artaxerxes Longimanus in 457 v.Chr. Ook de 2,300 avonden en ochtenden eindigen niet in 1844 na Christus. Het dag-jaarprincipe blijkt onjuist te zijn. Er is geen “Onderzoekend Oordeel”. Babylon is nog niet gevallen, en de boodschappen van de 3 Engelen moeten nog door de 3 Engelen worden gepredikt.
Dit zou voldoende reden zijn om de oprichting van de Zevendedagsadvocatenorganisatie in twijfel te trekken en haar voortbestaan te beëindigen. Dit zou ons dwingen ons af te vragen wat er nog meer waar kan zijn van wat het Adventisme leert, als zij iets zo elementairs en zo volkomen verkeerd hebben begrepen!
Deze kerk, die beweert de boodschap van de Drie Engelen te verkondigen en de bewaarplaats van de Waarheid voor onze Tijd te zijn, zou gebaseerd zijn op een regelrechte leugen.
Het zou bewezen zijn dat de profeet van deze kerk een valse boodschap heeft verkondigd, waardoor haar aanspraak op de titel van een ware profeet van God teniet zou worden gedaan. Zou de Heilige Geest haar zo'n valse leer hebben kunnen "tonen"? Alleen valse profeten prediken valse boodschappen, en wij moeten van hen wegvluchten.
En wat de menigte aan opgeleide adventistische geleerden sinds Ellen G. White betreft, die haar doctrines hebben onderschreven en versterkt – spreekt hun stilzwijgen over deze meest fundamentele en cruciale kwestie niet boekdelen over hun geloof, hun normen en hun integriteit?
Betekent dit niet dat de Zevende-dags Adventistenkerk op een onhoudbare, verwerpelijke leugen zou zijn gegrondvest?
Zou deze kerk dan niet al sinds 1844 een leugen verkondigen?
Een leugen die geen enkele engel, noch Jezus, noch de Heilige Geest ooit heeft uitgesproken.
Iedereen die deze uitspraken als overdrijving beschouwt, vindt in mij een vriend. Toch dacht ik dat dit slechts een hyperbool was toen ik het voor het eerst las. Maar toen volgden er lange studies van de verschillende Joodse kalenders en de Bijbelse regels voor de feesten, omdat ik de maansabbat-houders wilde tegenspreken en hun studies moest traceren, en het begrip van deze kalenders bracht me terug naar de astronomie (niet de astrologie, zoals sommigen me willen opdringen) en tot een verrassende conclusie: Eigenlijk hebben we een probleem met het jaar 31 n.Chr. in het Adventisme.
Volgens onze huidige kennis en met alle recente wetenschappelijke en astronomische bewijzen, kon er in het jaar 31 n.Chr. geen volle maan over de cruciale scène in Getsemane op een vrijdag hebben geschenen, zoals wij Adventisten dat prediken. Waarom niet? Omdat elk Pascha op een volle maan (of de dag erna) moet vallen, maar als het Pascha in 31 n.Chr. in maart of april was, dan viel de volle maan van Nissan 14, als het 27 maart was, op een dinsdag, en als het 25 april was, viel het op een woensdag, maar nooit op een vrijdag!
Maar net hierboven lezen we dat Ellen G. White verklaarde: “De Paasmaan , breed en vol, scheen uit een wolkenloze hemel."
In haar geschriften vinden we bovendien op verschillende plaatsen een duidelijke verwijzing naar het feit dat Jezus in het voorjaar van 31 n.Chr. aan het kruis stierf:
In het voorjaar van 31 n.Chr., Christus, het ware offer, werd op Golgotha gebracht. {VANAF 233.2}
Twee andere soortgelijke verklaringen staan in De grote controverse, en één in elk Geest van profetie, Profeten en koningen en Het geloof waar ik naar leef.
En zij bevestigt dat Jezus op een vrijdag stierf:
Het leek alsof de problemen zich steeds verder opstapelden. Op de zesde dag van de week hadden ze hun Meester zien sterven; op de eerste dag van de daaropvolgende week ontdekten ze dat ze van Zijn lichaam beroofd waren, en ze werden ervan beschuldigd dat ze het hadden gestolen om het volk te misleiden. {VANAF 794.2}
Ik was geschokt en ontroerd tot in het diepst van mijn Adventistische hart. Zou het echt zo kunnen zijn dat ik al die jaren een leugen had geloofd? Was het mogelijk dat de profetieën van Daniël niet waren vervuld? Of hadden wij Adventisten alleen het verkeerde jaartal - maar hoe kon 1844 dan nog steeds waar zijn? Ellen G. White bevestigde ook 22 oktober 1844 vele malen! Was zij dan echt een valse profeet? Vreselijk! Ondraaglijk! Dat zou echt het einde van het Adventisme zijn - zonder overdrijving!
Maar natuurlijk dacht ik... eerst even rustig aan, goed lezen, alles controleren...
Dit is wat ik nu graag samen met jou wil doen...
De 70 weken
De auteur van de open brief vervolgt en legt uit hoe wij als Adventisten de vervulling van de profetie van de 70 weken uit Daniël 9 begrijpen. Iedereen die dit nog niet weet, zou eerst eens naar onze basisleer hierover moeten kijken. Dit kan op een hele mooie manier op Ministerie van Cyberspace. Alles is bijbels en prachtig voorbereid.
Voor iedereen die het al weet en alleen een overzicht wil zien, hierbij het basisdiagram van onze interpretatie van de 70 weken van Daniël:

Daarom komen we in het midden van de zeventigste week precies in de lente van 31 na Chr. en de kruisiging van Jezus. De auteur van de open brief heeft volkomen gelijk. Zo, en op geen andere manier, leren wij het als Adventisten.
De auteur vervolgt:
De theologie van de Zevende-dags Adventisten stelt:, blijkbaar zonder gebruik te hebben gemaakt van het meest elementaire hulpmiddel van het daadwerkelijk controleren van een kalender, dat Jezus werd gekruisigd tijdens Pasen op vrijdag 14 Nisan in het jaar 31 na Chr. Deze leer is het steunpunt waarop de geldigheid van hun interpretatie van de profetie van de 70 weken rust, die volgens hen vervuld wordt doordat de Messias “in het midden van de 70e week wordt afgesneden”.
Door al hun vertrouwen te stellen in de berekeningen van de heidense Ptolemaeus, verzekeren de ZDA's zichzelf ervan dat, aangezien 486 ½ jaar (69 ½ weken) vanaf het jaar 457 v.Chr. (toen Artaxerxes Longimanus, zo zeggen ze, zijn decreet gaf om Jeruzalem te herbouwen), hen brengt naar het jaar 31 n.Chr., ze hiermee definitief hebben bewezen dat hun methode van Bijbelse eisegese en interpretatie waterdicht, onberispelijk, onfeilbaar en onschendbaar is. Ze zijn er zonder discussie van overtuigd dat dit juist is en willen niet verward worden met feiten.
Helaas voor deze doctrine is het aantoonbaar valsIk heb nog nooit enig bewijs van de Zevendedagsadventisten gevonden voor deze datum van het kruis, mogelijk omdat iedereen, overtuigd van de juistheid ervan, het onnodig vond om dit cruciale detail te controleren.
En helaas moet ik ook toegeven dat ik nooit eerder enige verificatie van de datum door de Zevende-dags Adventisten gezien of gehoord. Ik moet toegeven dat ik er ook niet echt onderzoek naar had gedaan. De eerste keer dat ik kritiek op onze leer in dit opzicht las, kwam van de aanhangers van de maansabbatdoctrine. Maar daarover later meer.
Als men de volgende 16 pagina's van het document van de auteur van de open brief leest, die zichzelf in zijn profiel "Jerushah" noemt, wordt men geconfronteerd met een vrij gedetailleerde introductie tot de Hebreeuwse kalender op de manier waarop de auteur zich de huidige kalender ten tijde van Jezus voorstelt. Jerushah onthult op geen enkele manier het feit dat er grote meningsverschillen en onenigheid zijn over hoe de Joden precies hun feesten 2000 jaar geleden berekenden. De echte oplossing voor het "jaar 31-probleem" zal ook laten zien welke kalender er toen echt werd gebruikt.
Eigenlijk is wat de auteur en vele anderen die onze kerk(en) op dezelfde manier aanvallen, doen vrij eenvoudig. Ze nemen de maanfasen die vandaag de dag gemakkelijk te voorspellen en wetenschappelijk te verifiëren zijn en vergelijken ze met de weekdagen van de in aanmerking komende maanden die kandidaten hadden kunnen zijn voor het Pascha in 31 n.Chr. Wij zouden hetzelfde moeten doen, misschien zelfs met een meer ontwikkeld programma dan Jerusha had. Hij zal me ermee weg laten komen, omdat zijn resultaten op het eerste gezicht bevestigd zullen worden en dat zal hem zeker bevallen. Maar wij niet!
Wat we nodig hebben is een programma dat ons astronomisch nauwkeurig iets vertelt over de maan op dat moment, maar eerst moeten we onszelf de vraag stellen: "Waarom is de maan zo belangrijk?"
De maan bepaalt het begin van de maand
Wat we zeker weten en wat onbetwist is, is het feit dat de oude Israëlieten maanmaanden hielden en hun feesten dienovereenkomstig bepaalden. Dit is bijbels bewezen en niemand kan het ontkennen. Waar we kleine meningsverschillen vinden, is in de vraag wanneer de Joodse maand precies begon: op de astronomische nieuwe maan, of op de eerste wassende maan, de eerste kleine zichtbare sikkel.
Maar we weten vrijwel zeker dat er in Jeruzalem een speciale wacht op een heuvel stond, die als taak had om bij zonsondergang (het bijbelse begin van de dag) te kijken of na de nieuwe maan de eerste kleine sikkel zichtbaar zou worden. Als dat het geval was, werd deze nieuwe dag die bij zonsondergang was begonnen, uitgeroepen tot de eerste dag van de maand. Deze eerste sikkel, die we voortaan zullen afkorten met "FC", bepaalde het begin van de maand. Natuurlijk konden er vertragingen optreden, bijvoorbeeld als er slecht weer met wolken heerste of als de lichtomstandigheden te ongunstig waren. Ik wil benadrukken - en kom er later op terug - dat we deze mogelijke vertragingen niet moeten gebruiken om de verschillen tussen onze leer en de astronomische resultaten die binnenkort zullen worden getoond, uit te leggen, omdat we daarmee alleen maar in een andere valkuil zouden worden gelokt.
Er zijn ook andere groepen die graag het begin van de maand vastleggen met de astronomische nieuwe maan. Als er geen sikkel zichtbaar is, kan de nieuwe maan 1-3 dagen duren, dus deze methode zou resulteren in discrepanties in de bepaling van op welke van de nieuwe maandagen de maand echt zou zijn begonnen. Daarom is die methode hoogstwaarschijnlijk nooit gebruikt. Hoe verder we komen in de studie, hoe duidelijker het zal worden dat we, door bepaalde harmonieën te ontdekken, zelfs de ware Bijbelse kalender en de exacte regels voor het bepalen van de maanden en jaren zullen hebben herontdekt.
Zelfs vandaag de dag is het kamp van de maansabbat-bewakers sterk verdeeld, omdat ze met elkaar in onmin leven over wanneer precies het begin van de maand zou moeten zijn. Omdat ze hun nieuwe sabbat vieren op de eerste dag van elke maand, die dus op elke dag van de week kan vallen en elke maand anders is, en deze weekdag heilig houden als de sabbatdag voor de rest van de maand, houden verschillende groepen maansabbat-bewakers hun sabbat op verschillende dagen. Omdat we weten hoe belangrijk de geheiligde dag van God is, kan men uit de strijd tussen de maansabbat-bewakers opmaken dat er iets mis moet zijn.
Waarschijnlijk weten weinigen dat in de Arabische wereld het begin van de religieuze maanden en de vaste gebedstijden nog steeds precies volgens de FC-maan worden bepaald, zelfs vandaag de dag, en aangezien de islam erg streng is en de moslims zich moeten houden aan de gebedstijden die gelden voor hun geboorteplaatsen, zelfs op reis, bieden ze de beste downloadbare programma's op internet aan om de FC-manen en gebedstijden te bepalen. We zullen een dergelijk programma gebruiken voor de hele reeks artikelen, omdat het erg mooie afbeeldingen biedt en ons zal helpen om veel meer te leren over onze toekomst dan alleen om de kwestie van het jaar 31 na Christus op te lossen.
Iedereen die deze studies wil controleren, moet het programma downloaden Nauwkeurige tijden vanaf Internationaal Astronomisch Centrum en controleer of ik de data niet verpruts. Natuurlijk kunt u de data ook opnieuw berekenen met elk ander planetariumprogramma. Ze leveren allemaal behoorlijk goede resultaten op die heel weinig van elkaar verschillen. Een ander programma dat ons zeer nauwkeurige gesimuleerde beelden van de maan kan geven zoals die direct vanaf een heuvel in Jeruzalem in een willekeurig jaar is waargenomen, is Redshift. Het is beschikbaar in meerdere talen en het programma kost ongeveer US $ 75 en is waarschijnlijk het beste dat u momenteel op de markt kunt krijgen voor deze prijs. Ze hebben met name de nadruk gelegd op het uitvoeren van een absoluut nauwkeurige maanberekening, omdat het niet zo eenvoudig is, wiskundig/astronomisch, omdat de maan niet langs een uniforme baan beweegt, maar op de een of andere manier "schommelt". De officiële homepage is www.redshift-live.com(Nee, ik ben daar geen affiliate.)
Bovendien zullen we later ontdekken dat het voor onze oplossing van het jaar 31-probleem irrelevant is of de maan werd berekend volgens de nieuwe maan (welke?) of de FC-maan, omdat we weten dat Ellen G. White een volle maan zag in de tuin van Gethsemane op 14 Nisan. Ze zou een valse profetes zijn als er geen volle maan was op de vrijdag van de kruisiging in 31 n.Chr. Ik zal Ellen G. White bewust heel strikt behandelen.
De Joodse dag: van avond tot avond
De Joodse dag begon bij zonsondergang en duurde tot zonsondergang. Vanuit het scheppingsverhaal is dit duidelijk te zien in de Bijbel:
En God zeide: Er zij licht; en er was licht. En God zag het licht, dat het goed was; en God scheidde het licht van de duisternis. En God noemde het licht Dag, en de duisternis noemde Hij Nacht. En de avond en de ochtend waren de eerste dag. (Genesis 1: 3-5)
Er is nog een ander vers dat dit duidelijk bevestigt:
Het zal voor u een sabbat van volledige rust zijn, en gij zult uw zielen verootmoedigen: op de negende dag van de maand, in de avond, van avond tot avond, zult gij uw sabbat vieren? (Leviticus 23:32)
Ook hier bracht Rome verwarring en verplaatste het begin van de dag naar middernacht. We moeten altijd goed nadenken als we Romeinse kalenderdata gebruiken, omdat een deel van de Romeinse dag nog steeds in de oude Joodse dag valt (middernacht tot avond) en een ander deel in de volgende Joodse dag (avond tot middernacht). Dit kan nogal wat verwarring veroorzaken. De betekenis van Babylon is immers “verwarring”.
Was Jom Kipoer echt op 22 oktober 1844?
Ik wil u een controversieel voorbeeld laten zien dat mooi illustreert hoe de berekening van het begin van de maand op een moderne manier wordt gedaan. Omdat er veel onenigheid is over onze "Adventistische geboortedag", 22 oktober 1844, wil ik op dit punt controleren of Ellen G. White, die deze datum vaak heeft bevestigd, gelijk heeft of - zoals veel afsplitsingssites beweren - "opnieuw" een fout heeft gemaakt. Dus moeten we eerst bepalen wanneer de eerste wassende maan zichtbaar was, vóór 22 oktober. Dit zou het begin zijn van de 1e van Tishri, de zevende Joodse maand, van 1844. Dan moeten we tellen tot de 10e van Tishri om de datum van de Grote Verzoendag (Jom Kipoer) in 1844 te krijgen, omdat de Grote Verzoendag altijd plaatsvindt op de 10e dag van de zevende Joodse maand.
Als u het programma "Accurate Times" voor het eerst gebruikt, moet u eerst de locatie van "Jeruzalem" invoeren, omdat alle berekeningen zijn gebaseerd op de oude tempelsite in de stad waar Jezus predikte en buiten de poorten waarvan hij werd gekruisigd. In dit Arabische programma is de locatie standaard niet beschikbaar (geen verrassing).
Een nieuwe standaardlocatie kan worden toegevoegd met de knop "Locatie". De coördinaten voor Jeruzalem zijn 35° 13' Oost (E) en 31° 47' Noord (N). De tijdzone is +2 oost en de hoogte 630m. De "Refractie" interesseert ons niet bijzonder (ik heb: temperatuur: 17° C, luchtdruk: 914 mb), noch zijn we geïnteresseerd in de "Stadsinstellingen". Voor de gebedstijden kunt u 15 km overlaten.
Voer nu een naam in voor de nieuwe standaardlocatie: "ISRAEL Jerusalem" en druk op de knop "Add". Nu bent u klaar.
Laten we eerst eens kijken naar de maanfasen van oktober 1844. Klik op "Maanfasen". Gebruik altijd "lokale tijden" en "topocentrische" berekening, omdat dit nauwkeuriger is. Voer nu gewoon 1844 in het veld "jaar" in en klik op "Berekenen". Na een korte berekeningstijd verschijnt er een maanfasetabel voor het hele jaar 1844. Kijk in de kolom "Nieuwe Maan" naar de eerste datum vóór 22 oktober 1844. Heb je hem gevonden? Het is 12 oktober, om 0:41 uur. Redshift zegt 1:25 uur. Ik geloof Redshift, maar het kleine verschil is niet relevant voor ons onderzoek.
De sterrenkundig nieuwe maan, toen zelfs de kleinste sikkel niet zichtbaar was, vond plaats op 12 oktober 1844, kort na ons begin van de dag (middernacht). Nu moeten we bepalen op welke dag bij zonsondergang een waarnemer op een heuvel in Jeruzalem de eerste kleine sikkel had kunnen zien. Dit zou het bijbelse begin van de maand zijn en deze avond zou het bijbelse begin van de eerste dag van de nieuwe maand zijn. Hier is al te zien dat de theorieën van sommige broeders, die mij vreemde studies sturen waarin staat dat het bijbelse begin van de dag niet bij zonsondergang is, maar in de ochtend, complete onzin zijn. We moeten precies begrijpen hoe deze berekeningen toen werden uitgevoerd, anders zullen we nooit ontdekken wat God in Zijn wijsheid heeft voorbereid voor onze tijd in de schaduwen van de ceremoniële wet.
Nu komen we bij de hoofdtaak van het programma “Accurate Times”, dat speciaal voor deze vraag is ontworpen: het bepalen van wanneer de eerste wassende maan zichtbaar was. Sluit onze maanfaseberekening met “Close” en klik in het hoofdmenu op “Crescent Visibility” (zichtbaarheid van de wassende maan). We zullen Romeinse data gebruiken in al onze berekeningen in deze serie, omdat we gewend zijn om ermee te denken en te tellen. Daarom markeren we eerst “Gregoriaanse datum” in het nieuwe dialoogvenster. Voer nu 12 in voor “Dag”, 10 voor “Maand” en 1844 voor “Jaar”.
De overige instellingen moeten altijd zijn:
- “Nieuwe Halve Maan (Avond)”
- “Topocentrische berekeningen” (maar werkt ook met “geocentrisch”)
- “Tijd van berekening: zonsondergang”
Wanneer een nieuwe datum is ingevoerd, moeten we eerst op "Preview" klikken. Vervolgens berekent het programma automatisch drie mogelijke dagen voor de zichtbaarheid die het dichtst bij onze opgegeven datum liggen, en dan kunnen we op de rode knop "Crescent Visibility Map" klikken.
Het programma suggereert eerst 11 oktober 1844 en we klikken op “Draw” om de zichtbaarheidskaart te tekenen. Het resultaat ziet er zo uit:
De legende bij de kaart vertelt ons dat witte en rode gebieden aangeven dat het onmogelijk is om de wassende maan te spotten. Dus de avond van 11 oktober 1844 is volledig uitgesloten. De astronomische nieuwe maan vond zelfs niet plaats vóór middernacht van de 12e, dus dat is logisch!
12 oktober ziet er zo uit:

Er is een rood gebied direct boven: onmogelijk. Een wit gebied: geen sprake van. Een blauw gebied waarin optische apparaten voor het spotten van de halve maan nodig zouden zijn geweest. We zullen deze blauwe gebieden uitsluiten van alle berekeningen, aangezien de oude Israëlieten dergelijke apparaten niet hadden en deze gebieden daarom het begin van de Bijbelse maand niet kunnen markeren. We zullen ook magenta gebieden uitsluiten, waar een waarneming met het blote oog theoretisch mogelijk is bij extreem goede weersomstandigheden, maar slechts voor zo'n kort moment tijdens de zonsondergang dat het ook onmogelijk lijkt. Ik heb Redshift ingesteld om dit alles voor mij te simuleren, en de resultaten zijn ongelooflijk mooi. Je voelt je teruggevoerd naar die jaren. In magenta gebieden, op het moment dat de zon nog niet helemaal is ondergegaan, is er slechts een korte flits van een "halve maan" zo klein dat het niet geldig kan zijn geweest.
Het geval is heel anders in groene gebieden. Op de kaart hierboven vinden we zo'n groen gebied, en dat is wat we zoeken. Hier is het, in overeenstemming met de wetenschappelijke criteria voor de berekeningen, het meest waarschijnlijk dat er een waarneming zou plaatsvinden. Het groene gebied op de kaart hierboven beslaat echter in dit geval Israël en Jeruzalem niet, wat betekent dat de waarneming van de FC-maan bij zonsondergang van 12 oktober niet mogelijk was.
Laten we teruggaan naar 13 oktober:

Nu hebben we gevonden wat we zochten! Het groene gebied beslaat duidelijk heel Israël, en dus ook Jeruzalem, op de avond van 13 oktober bij zonsondergang. Wat betekent dit? Welke dag is nu de 1e van Tishri, de 1e dag van de zevende Joodse maand?
We willen nu tot de 10e van Tishri tellen. Om het makkelijk te maken, kunnen we een van de vele beschikbare kalenders op internet gebruiken. Ik gebruik graag UleDoc, maar zelfs als we eenvoudigweg 9 dagen toevoegen aan 14 oktober, die we al als 1 Tisjri hadden gedetecteerd, komen we op de dag waarop de oude Israëlieten in 1844 hun Grote Verzoendag vierden.
En volgens Cocker zou dat zijn: 14 + 9 = 23. 23 oktober 1844.
Wacht even! In het Adventisme leren we nog steeds dat de Jom Kipoerdag van het jaar 1844 op 22 oktober viel en dat de Millerieten op diezelfde dag de wederkomst van Jezus verwachtten. Nu is het ineens de 23e in plaats van de 22e? Is er nu helemaal niets mis met het Adventisme?
Nee, kalmeer en denk na!
De Millerieten en de “Beweging van de Zevende Maand” hadden natuurlijk niet zulke programma’s als wij vandaag de dag hebben, en er was geen manier voor hen om te observeren wat er op die geschikte dagen bij zonsondergang in Jeruzalem te zien was. Bovendien was het niet duidelijk op basis van welke criteria de nieuwe maand bepaald moest worden. Laten we, zonder al te diep in detail te treden, Ellen G. White zelf vragen, die ooggetuige was van die gebeurtenissen op de dag van de “grote teleurstelling”, wat er werkelijk gebeurde en op welk tijdstip zij Jezus verwachtten:
Met ingehouden adem stonden de Adventisten, niet minder dan vijftigduizend en waarschijnlijk dichter bij de honderdduizend, verspreid over het noordoosten van Noord-Amerika, op om de gedenkwaardige dag, dinsdag 22 oktober 1844, te begroeten.
Sommigen zochten uitkijkpunten waar ze in de heldere hemel konden turen, in de hoop een eerste glimp op te vangen van de komst van hun wederkerende Heer. Wanneer zou Jezus komen? De ochtenduren gingen langzaam voorbij en het werd middag, toen halverwege de middag; uiteindelijk daalde de duisternis neer op de aarde. Maar het was nog steeds 22 oktober en het zou tot middernacht duren. Eindelijk kwam dat uur, maar Jezus kwam niet. De teleurstelling was bijna onbeschrijfelijk. {1BIO 53.2–3}
Volgens onze zeer exacte berekening komen we tot de conclusie dat de Millerieten en de hele Adventbeweging, die deze “allerlaatste datum” voor de komst na de vorige “kleine teleurstelling” hadden berekend, eigenlijk een dag te vroeg hadden gewacht op de komst van de Heer. Maar ze hadden een bijbels nauwkeurige berekening gemaakt van deze “laatste mogelijke datum van de komst”, heel vergelijkbaar met de manier waarop de Joodse Karaïeten dat doen, door de voorjaarsgerstoogst van het Joodse jaar te bepalen.
Als we de website van de Karaïeten openen www.karaite-korner.orgvinden we op deze puur Joodse site, die normaal gesproken helemaal niet over andere religies gaat, verrassende links naar sites met het Adventistische debat – een keer naar een site over tegenstanders van het Adventisme, en een keer naar de Adventistische reactie op Pickle-uitgeverij, wat zeer goed onderbouwd is. Deze discussie gaat echter niet over de exacte dag, zoals hier, maar over de vraag of de maand wel klopte, omdat de Joden hun Jom Kippoer al vierden op September 23 in dat belangrijke jaar 1844.
Wat veroorzaakt deze discrepantie van precies één maand? De zevende Joodse maand is de zevende wassende maan, berekend vanaf de eerste FC-maan, die natuurlijk afhing van wanneer het Joodse jaar was begonnen en wanneer de eerste maand werd bepaald. We moeten nog in detail bespreken hoe de eerste Bijbelse maand echt werd bepaald, omdat er veel van afhangt. Let voor nu alleen op dit: er zijn minstens twee groepen Joden: de rabbijnen die hun begin van het jaar bepalen volgens de Rabbi Hillel II-kalender, en de Karaïeten die hun begin van het jaar op een meer Bijbelse manier bepalen - zo zeggen ze - alleen op basis van de gerstoogst. Ik zal deze twee methoden om het Joodse begin van het jaar te bepalen in detail uitleggen, en u zult heel snel beseffen dat... beide gebrekkig zijn!
Velen geven ons Adventisten nu de schuld, en zeggen dat we fouten in onze berekeningen hebben. Het ergste is dat ze Ellen G. White beschuldigen, omdat haar visioenen de datum bevestigden, en als het niet correct was, zou ze “opnieuw” worden ontmaskerd als valse profeet.
Ten eerste moeten we begrijpen dat het kennisniveau van de Bijbelse waarheden en de Bijbelse ceremoniële wet in die tijd nog erg laag was. De sabbat was nog niet erkend, en nog minder het begin van de Joodse dag bij zonsondergang. Dit alles zou jaren later worden ontdekt. Zo vond Jezus het bijvoorbeeld 16 jaar lang niet nodig om aan Ellen G. White uit te leggen dat het Bijbelse begin van de dag voor het houden van de sabbat niet om 18:00 uur is, maar op het moment van zonsondergang. Als Jezus het echter op dat moment niet belangrijk vond, betekent dat niet dat het voor ons tegenwoordig even onbelangrijk is. De kennis groeit en mijn bevindingen in de Joodse ceremoniële wet en de schaduwdiensten en feesten zouden niet mogelijk zijn geweest zonder een nauwkeurig begrip van de werkelijk Bijbelse berekening van het begin van dagen, maanden en jaren.
Laten we eens kijken naar de uitspraken die Ellen G. White deed rond 22 oktober 1844 en wat ze precies zegt:
De geschiedenis legt deze wonderbaarlijke gebeurtenissen in Zweden vast, zodat latere generaties zich deze kunnen herinneren, opdat de Adventisten de geweldige kracht van God die werkzaam was in de Adventsverkondiging van de jaren 1840 niet vergeten of ontkennen, en de betekenis van het oordeel dat op 22 oktober 1844 in het Heilige der Heiligen van het hemelse heiligdom begon. {EGWE-108.5}
Wanneer begon de Jom Kipoer-dag precies? Op de avond van 22 oktober tot 23 oktober 1844, bij zonsondergang. De uitspraak van Ellen G. White is volkomen juist. Het oordeel begon precies op de avond van 22 oktober 1844! Het begon niet op 23 oktober, want dat zou ongeveer 6 uur te laat zijn. Onze maanberekeningen bevestigen precies deze datum.
In haar biografie lezen we:
Ook werd haar getoond dat ze bij het begin van een pad, in plaats van aan het einde ervan, zoals ze hadden verondersteld. {1BIO 59.3}
Het gaat hier om het begin van het oordeel, en wederom was dit precies op 22 oktober, zoals onze berekening laat zien: zonsondergang op de avond van 22 oktober 1844 tot 23 oktober.
In Vroege geschriften, lezen we over de gesloten en open deur, de ware gebeurtenis die plaatsvond bij deze zonsondergang op 22 oktober: Jezus beëindigde de dienst in de Heilige Plaats en ging verder met dienen in de Allerheiligste Plaats. Geen tegenstrijdigheid - alles klopt!
Het enige enigszins problematische commentaar van Ellen G. White dat ik kon vinden, komt van de grote controverse:
De tiende dag van de zevende maand, de grote Verzoendag, de tijd van de reiniging van het heiligdom, die in het jaar 1844 viel op de tweeëntwintigste oktober, werd beschouwd als de tijd van de komst van de Heer. Dit was in overeenstemming met de reeds gepresenteerde bewijzen dat de 2300 dagen in de herfst zouden eindigen, en de conclusie leek onweerstaanbaar. {GC 399.4}
Volgens onze definitie zou de Grote Verzoendag in het jaar 1844 niet op 22 oktober zijn gevallen, maar op 23 oktober; maar hoe dan ook, deze Grote Verzoendag is nooit echt ergens ter wereld gehouden. Op de website van de Karaïeten kunnen we lezen dat ze hun Grote Verzoendag niet op deze dag zouden hebben gehouden. (Ik zal later laten zien waarom ze dat denken.) Het is echter wel waar dat de Grote Verzoendag begon op 22 oktober 1844! Het is een puur dialectische vraag, want in werkelijkheid viel een deel van Jom Kipoer op 22 oktober en een ander deel op 23 oktober. Dit is niet voldoende om Ellen G. White te berispen als een valse profeet! Maar we leren hieruit hoe belangrijk het is om deze kwesties goed te begrijpen, zodat we onze tegenstanders de waarheid kunnen vertellen.
Aan het einde van onze korte reis naar dit onderwerp wil ik de raad geven dat we heel voorzichtig moeten zijn in onze formulering. De correct berekende Grote Verzoendag zou op 23 oktober zijn gevallen, maar Jezus ging absoluut op 22 oktober 1844 het Heilige der Heiligen binnen en de Grote Oordeelsdag in de hemel begon bij zonsondergang op 22 oktober 1844 volgens de Gregoriaanse kalender. De pioniers hadden de nieuwe maan van 12 oktober geïdentificeerd als het begin van de maand, en niet de eerste halve maan, zoals ze later ook ten onrechte dachten dat de sabbat om 18:00 uur zou beginnen. Jezus vertelt ons echter via de profeet Daniël:
Maar jij, Daniël, sluit de woorden toe en verzegel het boek, tot de tijd van het einde; velen zullen het doorzoeken, en kennis zal toenemen. (Daniel 12: 4)
Het Bijbelse Jaar
In deze serie kan niemand om de ongebruikelijke Joodse kalender en de ingewikkeld ogende feesten heen. De Bijbel staat er vol mee, en dat heeft een reden die nog niet is herkend. Daarom hier wat meer over de Joodse kalenderberekeningen. We weten nu dat de Joodse maand begint met de eerste wassende maan (FC), en dat is elke maand hetzelfde. Nu willen we erachter komen wanneer het Joodse jaar begint of begon.
Ten eerste zijn er twee theorieën en kalenders. Onze “Jerushah” gebruikte er maar één, en bovendien degene die waarschijnlijk niet in gebruik was op dat moment.
Om dit probleem te begrijpen, moeten we begrijpen dat de lente in het oude Israël begon met de equinox in maart, net als in onze cultuur. Gezien de verschuivingen in de tijd van de laatste 2000 jaar, viel de lente-equinox rond 23 maart (Juliaanse kalender), terwijl het vandaag de dag rond 20 maart is. Overigens worden al mijn data gegeven in Gregoriaanse (na 1582 n.Chr.) en Juliaanse (vóór 1582 n.Chr.) termen. De programma's die ik aanbeveel, passen de conversie automatisch toe. Het is alleen belangrijk dat u weet dat met de introductie van de Gregoriaanse kalender de volgorde van de dagen niet veranderde, en daar gaat het vooral om, omdat we willen weten of het mogelijk was dat Jezus inderdaad stierf op een vrijdag in het jaar 31, een zaterdag in het graf doorbracht en op een zondagochtend opstond, zoals ons altijd is geleerd.
In de 4e eeuw (er is ook veel onenigheid over wanneer precies, maar iedereen is het erover eens dat het eeuwen na Christus was) weten we dat een beroemde rabbijn Hillel een kalender introduceerde die de eerste Joodse maand, "Nissan", bepaalde, zodat deze begon met de FC-maan die het dichtst bij de lente-equinox. Sommigen noemen deze kalender “Hillel II”, en zij noemen de eerder bestaande kalender “Hillel I”, maar dat is natuurlijk niet helemaal juist omdat Hillel toen nog niet eens geboren was. Toch wil ik ook bij deze nomenclatuur blijven, omdat het zo mooi eenvoudig is.
Sommigen gaan er nu van uit dat vóór Rabbi Hillel en zijn Hillel II-kalender de Joodse regel voor het begin van het jaar was om de eerste FC-maand te gebruiken na de lente-equinox of samenvallend met de lente-equinox. Zoals we zullen zien, zijn de voorstanders van deze theorie heel dicht bij de waarheid gekomen, maar er ontbreekt nog steeds iets.
Er zijn dus twee mogelijke kalenders die volledig afhangen van de lente-equinox (toen 23 maart, vandaag 20 maart), en een daarvan werd aantoonbaar eeuwen na Christus geïntroduceerd. Precies die ene is degene die onze Jerushah gebruikt in zijn open brief... en dat is waar hij zijn eerste grote fout maakte, en vele anderen doen hetzelfde.
Dus, denk je dat we gewoon de Hillel I-kalender hoeven te gebruiken en dat alles dan koek en ei is? Verre van dat! Maar laten we eerst de mogelijkheden samenvatten die we tot nu toe voor het begin van het jaar hebben gevonden:
Vier methoden
Zo zien we al uit de analyse van de verschillende theorieën over het begin van de bijbelse maand en het bijbelse jaar dat er enkele inconsistenties en onzekerheden zijn. Als er voor ons, als laatste generatie, iets is opgenomen in de bijbelse feestdagen, dan moeten we eerst erkennen dat het niemand minder dan Satan was die zoveel verwarring heeft gecreëerd, en dat we nu de taak hebben om orde te scheppen in de chaos.
Tot nu toe hebben we vier verschillende manieren gevonden waarop de Joden het begin van hun eerste maand “Nissan” in het jaar 31 zouden kunnen hebben bepaald. Deze methoden worden door veel websites door elkaar gebruikt, en iedereen neemt de methode aan die de ideeën van de auteur het beste ondersteunt.
- Begin van het jaar (Nissan 1) bij de astronomische nieuwe maan die het dichtst bij de lente-equinox valt.
- Begin van het jaar (Nissan 1) bij de astronomische nieuwe maan die na de lente-equinox valt of daarop valt.
- Begin van het jaar (Nissan 1) bij de FC-maan die het dichtst bij de lente-equinox staat.
- Begin van het jaar (Nissan 1) bij de FC-maan die na de lente-equinox valt of daarop valt.
Jerushah koos slechts één van deze vier methoden, de Hillel II-methode (nr. 3). Het is zeer onwaarschijnlijk dat deze methode de juiste is, omdat we weten dat Rabbi Hillel de berekening introduceerde met de FC-maan die het dichtst bij de lente-equinox lag, eeuwen na het jaar 31 n.Chr.
De Karaïeten
Ook om deze groep Joden kunnen we niet heen, als we bedenken wat de ware berekening van het bijbelse begin van het jaar waarschijnlijk was. Ze beweren — en dat is blijkbaar eerlijk — dat ze proberen de Joodse kalender die door Rabbi Hillel werd hervormd, om te draaien en terug te keren naar de naleving van de oorspronkelijke bijbelse kalender die door Jehovah werd vereist. Daarom sluiten ze het gebruik van de astronomische nieuwe maan volledig uit, omdat ze begrijpen dat God Mozes iets aan de nachthemel liet zien toen hij tegen hem zei:
In deze maand zal voor u het begin van de maanden zijn; het zal voor u de eerste maand van het jaar zijn. (Exodus 12:2)
Het woord voor maand is “hodesh” en het betekent eigenlijk “nieuwe maan”. Dus als God Mozes het begin van de maand wilde leren, wees Hij naar de eerste halve maan, want als er niets was geweest (een astronomische nieuwe maan), had Hij niets kunnen laten zien. Ik ben het eens met deze Karaïeten, en daarom zullen we de astronomische nieuwe manen in de toekomst terzijde schuiven, die soms zelfs 2 of 3 dagen duren, en andere problemen zouden veroorzaken bij het bepalen van het begin van de maand. Alleen bij de berekening van de mogelijke weekdagen voor het Pascha in het jaar 31 n.Chr. zullen we het nog steeds gebruiken voor de volledigheid.
Ik wil nu kort weergeven wat de Karaïeten denken. Op 16 Nissan, de 16e dag van de eerste Joodse maand, moet een bepaald ceremonieel offer worden gebracht: het zwaaien met de schoof van de eerstelingen.
Spreek tot de kinderen van Israël en zeg tegen hen: Wanneer u in het land komt dat Ik u geef en de oogst daarvan binnenhaalt, moet u een schoof van de eerstelingen van uw oogst naar de priester brengen. En hij zal de schoof bewegen voor het aangezicht van de HEERE, om voor u welgevallig te zijn; de dag na de sabbat zal de priester het bewegen. (Leviticus 23:10,11)
Volgens de Joodse traditie bestaat de schoof van eerstelingen uit de eerste gerst, aangezien gerst als eerste rijpt van alle graangewassen, ongeveer een maand eerder dan de andere. Helaas hebben we niet veel andere Bijbelverwijzingen, maar het is een logische conclusie dat er een probleem moet ontstaan voor dit lentefeest, de tweede dag na het Pascha, als er gewoon geen rijpe gerst beschikbaar is, toch? Hoe zouden de Joden de schoof moeten "zwaaien" als ze geen rijpe schoof gerst konden vinden?
Dit schijnbare probleem leidde tot de zeer juiste veronderstelling dat het begin van het jaar uitgesteld zou moeten worden als er aan het einde van de 12e maand geen rijpe gerst (abib) beschikbaar zou zijn. In dit geval moesten ze wachten op de volgende FC-maan. Maar op deze manier wisten ze tenminste twee weken voor het Pesachfeest of de schoof echt op Nissan 16 gezwaaid kon worden of niet. In de Joodse cultuur is er geen schrikkeljaar met een extra dag om de vier jaar, zoals wij die kennen, maar er is wel een 13e maand, een schrikkelmaand. En hoe dit bepaald moet worden, wordt natuurlijk weer uitgebreid besproken.
De rabbijnse joden hebben een permanent systeem dat elke 19 jaar een schrikkelmaand inlast (wat overigens leidt tot zeer interessante wiskundige problemen en een geleidelijke verschuiving van het begin van het jaar in vergelijking met het echte zonnejaar), terwijl de Karaïtische joden hun schrikkelmaand bepalen aan de hand van de abib (wat eenvoudigweg ‘rijpheid’ betekent) van de gerst, wat veel logischer is in het licht van de Bijbel:
Deze dag kwam u in de maand Abib. (Exodus 13:4)
Let op de maand Abib, en houd het Pascha voor de HEERE, uw God; want in de maand Abib De HEERE, uw God, heeft u in de nacht uit Egypte geleid.Deuteronomium 16:1)
Maar hoe zit het met de equinox? Deze vraag wordt door de Karaïeten volledig genegeerd. Aan het einde van hun 12e maand zoeken ze gewoon naar de abib, en als ze die vinden, markeert de volgende wassende maan onmiddellijk de 1e van Nissan. Als ze die niet kunnen vinden, voegen ze een 13e maand toe, en aan het einde van deze maand zoeken ze opnieuw. Het begin van het jaar is voor de Karaïeten dus slechts indirect afhankelijk van de zon, aangezien die licht en warmte geeft voor de plantengroei. Hun vastberadenheid is meer agrarisch en minder astronomisch.
Als we nu de Karaïtische berekening van het begin van het jaar toevoegen aan onze lijst met vier methoden, krijgen we al vijf manieren waarop het Joodse begin van het jaar had kunnen worden berekend. Ziet u hoeveel verwarring er is ontstaan?
- Begin van het jaar (Nissan 1) bij de astronomische nieuwe maan die het dichtst bij de lente-equinox valt.
- Begin van het jaar (Nissan 1) bij de astronomische nieuwe maan die na de lente-equinox valt of daarop valt.
- Begin van het jaar (Nissan 1) bij de FC-maan die het dichtst bij de lente-equinox staat.
- Begin van het jaar (Nissan 1) bij de FC-maan die na de lente-equinox valt of daarop valt.
- Begin van het jaar (Nissan 1) op de FC maan als de abib gevonden kon worden.
Na de “eerste teleurstelling” van 1843 begonnen de Adventistische pioniers in de zomer van 1844 te onderwijzen dat Jezus “uiterlijk” op 22 oktober 1844 zou moeten terugkomen, als dit jaar voorafgegaan zou worden door een schrikkelmaand vanwege de afwezigheid van de abib. (De 13e maand hoort natuurlijk altijd bij het voorgaande jaar.) We zullen zien dat ze volkomen gelijk hadden!
Voor de geïnteresseerde lezer die zich dieper in dit onderwerp wil verdiepen en meer details wil weten, wil ik met name de website van de Karaïeten aanbevelen www.karaite-korner.org en de zeer informatieve tekst over Pickle-uitgeverij. Ik beperk mij hier tot het presenteren van alleen de feiten die belangrijk zijn om de oplossing te begrijpen. Ik wil het niet te lang maken.
Het zal daarom onze taak zijn om uit te vinden welke van deze methoden correct is, en dat is zeker geen gemakkelijke taak, aangezien niemand dit probleem vóór ons heeft opgelost. Het verbazingwekkende feit over de oplossing zal zijn dat geen van de methoden volledig fout zal blijken te zijn, maar ook niet volledig juist. In dit eerste deel van de schaduwserie zullen we de ware Bijbelse methode vinden die nog steeds in gebruik was ten tijde van Jezus, en alleen met deze kennis waren de verbazingwekkende berekeningen van het derde deel mogelijk, die onze bevindingen uit het eerste deel op een wonderbaarlijke manier zullen bevestigen.
Het Pesachfeest
Volgens de Bijbel vindt het Pesachfeest plaats op 14 Nissan, in de eerste Joodse maand. Daarom is het zo belangrijk om te weten wanneer het Joodse jaar begint. En natuurlijk zijn de andere lente- en herfstfeesten er ook afhankelijk van. Over het algemeen wordt aangenomen dat de Israëlieten alleen uitkeken naar de wassende maan voor of na de lente-equinox or op zoek naar de Abib, en als de halve maan zichtbaar was bij zonsondergang, wisten ze dat dit het begin was van de eerste dag van de maand Nissan. Toen konden ze dit plechtig verkondigen in heel Israël, en het volk had bijna twee weken de tijd om naar Jeruzalem te reizen en zich daar te verzamelen voor de voorbereidingen van het Pascha, dat begon met het verwijderen van zuurdesem uit hun huizen en het offeren van het Pesachlam.
In het Adventisme wordt aangenomen dat de 14e Nissan van het jaar 31 een vrijdag was, en de 15e Nissan, de eerste dag van de zeven dagen van het feest van de ongezuurde broden, een ceremoniële rustdag (sabbat) zou zijn geweest die precies op een zevende-dags sabbat in dit jaar 31 viel. Daarom zou een ceremoniële sabbat "per ongeluk" op een zevende-dags sabbat zijn gevallen.
Laten we Gods instructies voor het Pesachfeest lezen:
Op de veertiende dag van de eerste maand, in de avond, is het Pascha van de HEER. En op de vijftiende dag van diezelfde maand is het feest van de ongezuurde broden voor de HEER: zeven dagen lang moet u ongezuurd brood eten. Op de eerste dag moet u een heilige samenkomst hebben. U mag dan geen enkel slaafs werk doen. Maar gij zult een vuuroffer aan de HEERE brengen, zeven dagen lang. Op de zevende dag is er een heilige samenkomst. Dan mag u geen enkel slaafs werk doen. (Leviticus 23:5-8)
Spreek tot de kinderen van Israël en zeg tot hen: Wanneer jullie in het land komen dat Ik jullie geef, en de oogst binnenhalen, dan moeten jullie een schoof van de eerstelingen van jullie oogst naar de priester brengen. Hij zal de schoof voor de HEER zwaaien, zodat die voor jullie aanvaard wordt. De priester zal de schoof de dag na de sabbat zwaaien.(Leviticus 23:10,11)
Op dit punt wil ik een kleine tabel maken om u wat hulp te bieden. De tabel bevat ook de dagen van de week zoals wij Adventisten ze leren. Deze tabel weerspiegelt precies wat we vinden in onze Adventist Bible Commentary.
| Joodse datum | Nissan 14 | Nissan 15 | Nissan 16 |
|---|---|---|---|
| Naam van het feest | Pasen (Lev. 23:5) | 1e dag van het Ongezuurde Brood (Lev. 23:6) | 2e dag van het Ongezuurde Brood |
| Ceremonie (Type) | Op het 9e uur (15:00 uur) werd het lam geslacht en bij zonsondergang (de volgende dag) gegeten | Ceremoniële sabbat - Rustdag | Beweegtocht van de schoof van de eerstelingen (Lev. 23,10-11) op de derde dag na Pesach |
| Jezus - het ware Paaslam (Antitype) | Jezus heeft het Laatste Avondmaal met zijn discipelen bij zonsondergang op donderdag en gaat dan naar de tuin van Gethsemane, waar Hij wordt gearresteerd. Hierna volgen de dag- en nachtprocessen, en Jezus wordt gekruisigd en sterft voor het einde van de dag op het 9e uur. Op vrijdag, het begin van de sabbat, wordt Jezus vóór zonsondergang in het graf gelegd. | Jezus rust uit van Zijn werk in het graf. | De opstanding van Jezus op de morgen van de derde dag. |
| Weekdag (zoals geleerd door Adventisten) | Zonsondergang donderdag - Zonsondergang vrijdag | Zonsondergang vrijdag - Zonsondergang zaterdag | Zonsondergang zaterdag - Zonsondergang zondag |
Op dit punt wil ik wat kleine tabellen maken om je wat te helpen. De tabellen bevatten ook de dagen van de week zoals wij Adventisten ze onderwijzen. Deze tabellen weerspiegelen precies wat we vinden in onze Adventist Bible Commentary.
| Joodse datum | Nissan 14 |
|---|---|
| Naam van het feest | Pasen (Lev. 23:5) |
| Ceremonie (Type) | Op het 9e uur (15:00 uur) werd het lam geslacht en bij zonsondergang (de volgende dag) gegeten |
| Jezus - het ware Paaslam (Antitype) | Jezus heeft het Laatste Avondmaal met zijn discipelen bij zonsondergang op donderdag en gaat dan naar de tuin van Gethsemane, waar Hij wordt gearresteerd. Hierna volgen de dag- en nachtprocessen, en Jezus wordt gekruisigd en sterft voor het einde van de dag op het 9e uur. Op vrijdag, het begin van de sabbat, wordt Jezus vóór zonsondergang in het graf gelegd. |
| Weekdag (zoals geleerd door Adventisten) | Zonsondergang donderdag - Zonsondergang vrijdag |
| Joodse datum | Nissan 15 |
|---|---|
| Naam van het feest | 1e dag van het Ongezuurde Brood (Lev. 23:6) |
| Ceremonie (Type) | Ceremoniële sabbat - Rustdag |
| Jezus - het ware Paaslam (Antitype) | Jezus rust uit van Zijn werk in het graf. |
| Weekdag (zoals geleerd door Adventisten) | Zonsondergang vrijdag - Zonsondergang zaterdag |
| Joodse datum | Nissan 16 |
|---|---|
| Naam van het feest | 2e dag van het Ongezuurde Brood |
| Ceremonie (Type) | Beweegtocht van de schoof van de eerstelingen (Lev. 23,10-11) op de derde dag na Pesach |
| Jezus - het ware Paaslam (Antitype) | De opstanding van Jezus op de morgen van de derde dag. |
| Weekdag (zoals geleerd door Adventisten) | Zonsondergang zaterdag - Zonsondergang zondag |
Volgens de Joodse inclusieve berekening bracht Jezus de geprofeteerde drie dagen door in het graf: een klein gedeelte voor zonsondergang op vrijdag (eerste dag, 14e Nissan), de hele sabbat (tweede dag, 15e Nissan) en de nacht van zonsondergang op sabbat tot zondagmorgen (derde dag, 16e Nissan). Het offer van de eerstelingen, het zwaaien van een specifiek soort graan, moest volgens de ceremoniële wet de dag na de "sabbat" plaatsvinden.
Nu valt het Pascha alleen op een vrijdag in bepaalde jaren waarin de ceremoniële sabbat (Nissan 15) op een echte zevende-dags sabbat valt. In het jaar van de kruisiging van Jezus was dat precies het geval.
Wij weten dit uit Johannes 19:31:
De Joden wilden daarom, omdat het de voorbereidingsdag was, dat de lichamen op de sabbatdag niet aan het kruis zouden blijven, (want die sabbatdag was een grote dag,) smeekte Pilatus dat hun benen gebroken zouden worden en dat zij zouden worden weggenomen.
De deskundige mening die waarschijnlijk helemaal correct is, is dat er een zogenaamde "hoge sabbat" of een "grote sabbat" bestond wanneer een ceremoniële sabbat op een echte zevende-dags sabbat viel. Natuurlijk is er weer discussie in christelijke kringen, aangezien alles wat in eenvoudige vorm in de Bijbel wordt uitgedrukt, uiteraard in twijfel moet worden getrokken. Maar het is zeker dat hier in de Bijbel een heel speciaal kenmerk van deze specifieke sabbat wordt genoemd, dat nergens anders in de Bijbel te vinden is. Als we konden bewijzen dat Jezus daadwerkelijk op een vrijdag in 31 n.Chr. stierf, dan zou dit ook het bewijs zijn dat “hoge sabbat” de samenvalling van een ceremoniële sabbat met een sabbat op de zevende dag betekent. Dit zal heel belangrijk worden in het derde deel van deze serie.
Als we erachter zouden komen dat het onmogelijk was dat Jezus op een vrijdag in 31 na Christus stierf, zou dat het slechtste scenario zijn voor het Adventisme. De vraag zou dan een kwestie van “leven of dood” zijn voor ons als Adventisten!
Daarom is het nu tijd om het jaar 31 n.Chr. te berekenen met behulp van de vijf hierboven genoemde methoden, om te zien of het Pascha van 14 Nissan wellicht op een vrijdag in 31 n.Chr. viel...
De verificatie
Voor de berekening met de eerste vier methoden moeten we de datum van de lente-equinox. Redshift geeft het antwoord: 23 maart 31 n.Chr., 6:24 uur, Jeruzalemse tijd.
Nu moeten we op zoek naar de astronomische nieuwe maan vaardigheden de lente-equinox. Redshift zegt: 12 maart 31 n.Chr., 0:23 uur.
En de astronomische nieuwe maan na de lente-equinox: 10 april 31 n.Chr., 13:37 uur.
De astronomische nieuwe maan dichtstbijzijnde naar de lente-equinox is dat van Maart 12 (11 dagen verschil). De astronomische nieuwe maan van 10 april heeft een afstand van 18 dagen.
Think methode 1, beginnend het jaar met de astronomische nieuwe maan die dichtstbijzijnde tot de lente-equinox zou het Pascha op 15 maart zijn gevallen 25 maart 31 n.Chr.Laten we snel even omhoog kijken in de rekenmachine voor doordeweekse dagen welke dag van de week dat was: zondag. Helaas geen vrijdag.
Think methode 2, beginnend het jaar met de astronomische nieuwe maan die na de lente-equinox of valt daarmee samen (10 april), dan zou het Pascha op die dag zijn gevallen 23 april 31 n.Chr.Laten we nog eens snel omhoog kijken in de rekenmachine voor doordeweekse dagen welke dag van de week dat was: maandag. Helaas was dit ook geen vrijdag.
Bij methode 3, beginnend met de FC-maan die het dichtst bij de lente-equinox staat, moeten we eerst "Accurate Times" gebruiken. Als u de resultaten wilt controleren, herhaal dan de exacte stappen die ik u heb laten zien met het voorbeeld van 1844. Voer gewoon 12 maart, jaar 31 in als de datum. Om het proces te verkorten, zal ik alleen de zichtbaarheidskaart voor 12 maart en de "fulfillment day" weergeven.
Eerste zonsondergang op 12 maart:

Het gebied dat Israël bedekt is blauw, en optische instrumenten zouden nodig zijn geweest om deze FC-maan te ontdekken. Die instrumenten bestonden niet in 31 na Chr. Uitgesloten!
Nu 13 maart 31 n.Chr.:

Groen! Dit is de zonsondergang met de FC-maan die we zoeken. Het programma vertelt ons dat dit een dinsdagavond was... Dus, de 1e van Nissan zou woensdag 14 maart 31 na Chr. zijn geweest. Laten we snel 13 dagen toevoegen in de datumcalculator, en we komen op Nissan 14: Dinsdag 27 maart 31 n.Chr.. Opnieuw: geen vrijdag!
Maar we hebben nog twee kansen!
Laten we het controleren methode 4. Volgens deze methode valt het begin van het jaar (1e Nissan) op de FC-maan die volgt op de lente-equinox of ermee samenvalt. In Accurate Times moeten we daarom de astronomische nieuwe maandatum van 10 april 31 n.Chr. gebruiken om de FC-maan te vinden.

Nee, onmogelijk. Laten we het eens checken op een andere dag:

Ja, Israël is groen! Een woensdag, 11 april, 31 na Chr. Dus, Nissan 1 zou donderdag zijn, 12 april, 31 na Chr. En Pesach? Woensdag, 25 april 31 n.Chr.. Opnieuw geen vrijdag, en het wordt nu wel heel krap!
Als we onderzoeken methode 5 nu en volg de regels van de Karaïeten op hun eigen website, de abib wordt eerst gecontroleerd in maart. Als ze het in maart hadden gevonden, zou het Pesach hebben plaatsgevonden na de FC-maan van maart, en die datum hebben we al berekend: Dinsdag 27 maart 31 n.Chr.
En als we ervan uitgaan dat ze de abib in maart niet konden vinden, komen we automatisch op de volgende FC-maan in april. We hebben deze Pesach ook al berekend: Woensdag 25 april 31 n.Chr.
Vijf verschillende methoden en geen van de Pesachs valt op een vrijdag. Wat een schande!
Is het nu voorbij voor het Adventisme, zoals “Jerushah” vurig beweert?
Laten we luisteren naar de eenzame stemmen onder ons die ons proberen te verdedigen tegen deze ogenschijnlijk fatale aanval...
Pathetische pogingen om het uit te leggen
On YouTube, kunnen we een mooie preek zien en horen van de Adventistische predikant Michael Kunz, die de “ultieme” van de Adventistische antwoorden op dit dilemma vertegenwoordigt. Ik hoorde deze preek eerst met grote vreugde, maar toen merkte ik iets verontrustends op.
Michael Kunz legt daar in principe dezelfde feiten uit die ik u al vertelde. Hij vertelt ons dat er een vreselijke aanval op het Adventisme is omdat we het probleem van 31 na Christus niet met vrijdag zouden kunnen oplossen. Hij merkte met droefheid op dat hij al tientallen jaren predikant is en zelfs hij was geschokt tot in de grondvesten van zijn geloof. Aan het begin vroeg hij dat niemand de kamer zou verlaten, omdat hij eerst moest laten zien dat het echt zo erg is met het Adventisme, maar aan het einde van zijn korte preek - die nog geen half uur duurt - zou hij iedereen de oplossing voor dit probleem laten zien. Hij benadrukte zozeer dat niemand de conferentie zou moeten verlaten voor het einde van zijn preek, omdat de persoon anders waarschijnlijk nooit meer terug zou keren naar het Adventisme en de oplossing voor het probleem zou missen.
Ondanks mijn supertrage internetverbinding hier op het platteland, heb ik de hele preek — die met tussenpozen en zwaar onderbroken werd gedurende meer dan twee uur — met ingehouden adem en hoge spanning bekeken. Ik wilde weten wat de oplossing was voor dit schijnbaar onoplosbare probleem...
Ik zag de tijdteller op de preek de laatste drie minuten bereiken... En hij bleef maar praten over hoe erg alles was. Maar toen kwam het eindelijk! En de oplossing was zo simpel. We zijn allemaal gewoon te blind...
De kern van de toespraak wordt als volgt samengevat: dit zei pastor Michael Kunz in zijn preek van 13 februari 2010:
Het probleem is niet of Pesach astronomisch gezien wel op een vrijdag viel! De echte vraag is of het op een vrijdag had kunnen vallen, vanuit een menselijk perspectief, en rekening houdend met alle fouten die op dat moment in 31 na Christus mogelijk waren bij de waarneming van de nieuwe wassende maan.
De hele wereld gelooft dat Pesach op woensdag 25 april zou zijn gevallen, aangezien dit de enige astronomisch correcte datum was en in overeenstemming met de regels van de heersende Joodse kalender [vermoedelijk Hillel I, nieuwe maan na de lente-equinox] van die tijd. Maar de Joden van die tijd zetten wacht om de eerste kleine halve maan te ontdekken ...
Dus, wat als de bewakers de allereerste maansikkel niet ontdekten bij zonsondergang op woensdag 11 april 31 na Chr.? Dan zou de 1e Nissan met een dag zijn uitgesteld. En als de slechte weersomstandigheden nog langer aanhielden, dan had er zelfs een vertraging van nog een dag kunnen zijn. Vanuit menselijk perspectief kan een fout van twee dagen op dat moment zonder astronomische rekenprogramma's en computers niet worden uitgesloten.
Ga nu rustig naar huis! Adventisme is niet dood, want het was mogelijk dat het Pascha op een vrijdag zou vallen door menselijke fouten.
Zoveel voor de goedbedoelde poging van deze zeker aangename pastor om het uit te leggen. In eerste instantie dacht ik dat dit iets nieuws was dat hij zelf had ontdekt door intensieve studie van het onderwerp. Later merkte ik echter dat hij inderdaad alleen maar herhaalde wat al lang geleden in onze Adventist Bible Commentary stond.
Op pagina 252, deel 5 van de Zevende-dags Adventisten Bijbel Commentaar, lezen we onder de kop “Mogelijke jaren voor een vrijdagkruisiging”:
b. De maand die drie dagen en ongeveer vier uur na de nieuwe maan van april, 31 n.Chr. (ongeveer 14 april) begint, indien gerekend met een iets langer maar mogelijk interval na de astronomische nieuwe maan (de 14e is vrijdag 27 april).
Met andere woorden, dit is precies wat Pastor Michael Kunz ons uitlegde. Je hoeft alleen maar een beetje te "valsspelen" en het past perfect. Laten we gewoon aannemen dat de bewakers dronken waren op de eerste dag en dat het slecht weer was op de tweede dag, en dan hebben we het probleem opgelost.
Niemand kan onze geleerden echter beschuldigen door te zeggen dat wij, Adventisten, nooit een kalender hebben beoordeeld. In ons Bijbelcommentaar kunt u op veel grote pagina's met kleine letters (p. 251-266) lezen over een nauwkeurige analyse van dit probleem, en dit is de eerste klap in het gezicht van "Jerushah", die, terwijl hij het Adventisme aanvalt, niets weet over onze basisgeschriften en verklaringen. Maar ik geef toe dat zelfs ik nog nooit eerder van dit probleem had gehoord via een voorganger of ouderling, en daarom niet wist dat we al sinds het begin van het Adventisme heel goed op de hoogte zijn van de “kwestie van het 31e jaar” en tevreden zijn met een oplossing “als gevolg van menselijke fouten”.
Als u onze Bijbelcommentaar leest en zelfs in de appendix over dit onderwerp brieven van astronomische instituten uit de jaren 1950 vindt, kan het gebeuren dat u op een gegeven moment, na zoveel moeilijk te verteren lezingen, het commentaar dichtklapt en zegt: "Nou, dit zijn allemaal experts. Zij weten zeker wat juist is!" Dan doet u de lamp op uw nachtkastje uit en probeert u uw hersenen te laten herstellen in slaap. Eerlijk gezegd had ik de neiging om precies zo te reageren....
Maar toen liet de Heilige Geest mij niet meer met rust. Er ontstond een innerlijke strijd in mij, en dit leidde mij steeds weer naar de tuin van Gethsemane, en naar de inleidende woorden van Ellen G. White in “The Desire of Ages” in het hoofdstuk “Gethsemane”:
Samen met Zijn discipelen begaf de Verlosser zich langzaam naar de tuin van Getsemane. De Paasmaan, breed en vol , scheen uit een wolkenloze hemel. De stad van pelgrimstenten werd in stilte gehuld.
Heb je ooit de maan twee dagen na de volle maan gezien? Zag het er voor jou nog steeds uit als een volle maan? Kijk er alsjeblieft de komende maand naar, of schaf dit "Redshift"-programma aan, dat zelfs de "volle maan" van het jaar 31 na Chr. op vrijdag 27 april kan simuleren.
Nee, het is makkelijk te onderscheiden, en je kunt duidelijk zien dat dit geen volle maan meer is! En nu komt het probleem: Ellen G. White heeft altijd gezegd dat haar deze cruciale scènes in een visioen werden getoond. Ze zagen de volle maan in de tuin van Gethsemane, daar bij Jezus en Zijn discipelen!
Als we dus menselijke fouten toestaan bij het waarnemen van de nieuwe maan en de astronomische berekeningen buiten beschouwing laten, maken we Ellen G. White automatisch tot een leugenaar. Want op 27 april 31 n.Chr. was er in Getsemane absoluut geen volle maan te zien.
En als we Ellen G. White zelf tot een valse profetes maken, dan is het Adventisme helemaal ten einde.
Nog een probleem. Als we zulke grote fouten in de berekening van de FC-manen toestaan, kunnen we eigenlijk afzien van het bestuderen van profetieën die gebaseerd zijn op de feesten, omdat het allemaal afhangt van de FC-manen. Als dit de oplossing was, beste broeders en zusters, dan werd onze Heer niet gekruisigd in 31 n.Chr. volgens de astronomische regels die Hij Zelf als Schepper had opgesteld. Dan was het niet de bedoeling van Jezus om op een profetisch en astronomisch voorspelbare zevende-dags sabbat in het graf te rusten. Dan kan het verband tussen astronomie en profetie niet worden gevonden, noch de mogelijke echte verklaring voor de vele maansabbatten in de Bijbel. Dan wist Christus gewoon van tevoren dat de bewakers in 31 n.Chr. dronken zouden zijn en heeft niets te maken met de astronomische bepaling van de feestdata. Dan kunnen we ook vergeten dat het volgende Bijbelvers enige verwijzing bevat naar een profetische betekenis van de zon en de maan:
En God zei: Er moeten lichten zijn aan het uitspansel van de hemel om scheiding te maken tussen de dag en de nacht. en laat ze dienen als tekenen en voor seizoenen, en voor dagen en jaren: ((Genesis 1:14)
Deze mentaliteit is waarschijnlijk de reden dat in de 166 jaar sinds het bestaan van onze gemeenschap niemand echt is begonnen na te denken over het probleem, erover te bidden en uiteindelijk de echte, mooie en harmonieuze oplossing te vinden.
We zitten in een vreselijk dilemma, broeders en zusters! Tot nu toe weten we alleen dat vrijdag 27 april 31 n.Chr. astronomisch gezien fout is en dat er op deze foute vrijdag geen volle maan in Getsemane scheen, zoals Ellen G. White beweert. Wie kan ons uit deze problemen helpen?
De oplossing van de maansabbat-bewakers
In dit verschrikkelijke uur bieden de maansabbat-bewakers, die al vele jaren zijn opgeleid in dit probleem via de Grace Amadon Collection, zichzelf aan als redders van het Adventisme, en strekken hun handen uit om ons uit het "drijfzand van de tijd" te trekken. Iedereen die niet weet wat de Grace Amadon Collection is, moet weten dat dit een enorme verzameling studies is die begin jaren dertig aan onze General Conference is gepresenteerd. Grace Amadon was de dochter van een van onze pioniers en had de Bijbelse kalender tientallen jaren bestudeerd en was tot de (verkeerde) conclusie gekomen dat de ware zevendedagsabbat afhankelijk is van de wassende maan. De General Conference, namelijk het Biblical Research Institute, heeft nooit bevestigd dat dit waar is, maar het heeft ook nagelaten de ware betekenis van de feesten te bestuderen, die inderdaad afhankelijk zijn van de FC-manen. Deze nalatigheid is de reden dat deze studies vandaag weer opduiken en veel van onze leden ervan weerhouden de zevendedagsabbat op zaterdag te houden. Ze willen de hele Adventkerk “bekeren” tot dit nieuwe systeem. Ze noemen het “The Great Calendar Reform” of “The Great Sabbath Reform.”
De oplossing die de aanhangers van de maansabbat aandragen voor het probleem van 31 n.Chr. is even eenvoudig als opvallend…
Zoals eerder vermeld, zoeken de meesten van hen, net als de Joden, naar de eerste wassende maan (met andere criteria, maar dat zou ons niet moeten storen) en beginnen hun sabbat-telmethode daarmee. Deze eerste dag van de maanmaand is de eerste sabbat! Sommige groepen houden echter de astronomische nieuwe maan als sabbat, die één tot drie dagen kan duren. Dus, je hebt als maansabbat-houder veel van tevoren te koken, als de nieuwe maansabbat drie dagen duurt. Dan blijven ze tellen vanaf de eerste sabbat en houden ze hun sabbat elke zeven dagen daarna. Op deze manier houden ze hun sabbatten in een bepaalde maand met tussenpozen van 7 dagen, maar de dag van de week varieert afhankelijk van de FC-maan (of astronomische nieuwe maan) omdat deze op verschillende weekdagen valt volgens het begin van elke nieuwe maand. Ze beweren de ware Bijbelse sabbat te hebben gevonden en de enige ware en oprechte zevendedagsadventisten te zijn.
Daarom stellen ze dat Jezus op een “sabbat” in het graf rustte, ongeacht op welke weekdag hij stierf. De eerste dag van het feest van de ongezuurde broden, dat altijd volgt op het Pascha, is een ceremoniële rustdag (“sabbat” in het Hebreeuws) volgens Exodus 23:7, en valt altijd op hun maans “zevende-dagsabbat”. Zo zouden type en antitype perfect vervuld zijn, zelfs als Jezus op woensdag 25 april 31 n.Chr. was gestorven, want voor hen zou donderdag een “zevende-dagsabbat” zijn geweest, Nissan 15.
Voor hen is elk feest dat in de goddelijke regels als volgt wordt beschreven: “[deze dag] zult gij een heilige samenkomst hebben, gij zult daarin geen slaafse arbeid verrichten” automatisch een sabbat. En aangezien de dag na het Pascha hoe dan ook tot sabbat werd verklaard, is het totaal irrelevant op welke dag van de week het zou vallen.
Wauw, heel erg bedankt, lieve maansabbat-bewakers! Nu hebben jullie het Adventisme gered en kunnen we allemaal weer rustig slapen. Vanaf nu gaan we allemaal het programma "Accurate Times" gebruiken en naar de zonsondergang kijken om te zien of er een kleine halve maan zichtbaar is. En dan vertellen we onze werkgevers dat we elke maand op verschillende weekdagen thuisblijven, wat hen vast heel blij zal maken.
Nee, vrienden, zo eenvoudig is het niet! De feestsabbatten hebben inderdaad een heel ingewikkeld ritme en ze hebben niet allemaal een tussenruimte van precies zeven dagen. In de lentefeesten vinden we ook de regel om zeven keer zeven dagen te tellen na de eerste dag van het feest van de ongezuurde broden om op de dag voor Pinksteren te komen, en elk van deze zevende dagen is ook een ceremoniële sabbat. Deze telling beslaat drie volledige maanden, maar in de tweede maand zouden uw "zevende-dagsabbatten" al uit het ritme zijn met deze goddelijke volgorde. Een ander probleem voor u is dat Nissan 16, de dag van de eerstelingen, een dag na de eerste dag van het feest van de ongezuurde broden, ook tot sabbat werd verklaard. Wat is de betekenis van dit alles? Precies dit: niemand van u kan het precies uitleggen.
Oh, ik kan bijna voorspellen dat die maansabbat-houders onder jullie die liever de astronomische nieuwe manen gebruiken, nu zullen beweren dat dit de eerder genoemde discrepanties van de drie-dagen-op-een-rij-sabbat (Pesach, het feest van de ongezuurde broden, eerstelingen) verklaart, omdat de nieuwe maan wel drie dagen kan duren. Nee, dat kan niet, want het Pesach-feest is altijd op 14 Nissan, die altijd op een volle maan valt en niet op de nieuwe maan. Vergeet het maar! Jullie uitleg zal het Adventisme niet redden, maar het in diepere problemen brengen.
Het enige wat u kunt uitleggen met betrekking tot de feesten is dat Jezus, volgens uw theorie, in elk willekeurig jaar in elke willekeurige maand in de lente op elke doordeweekse dag zou kunnen zijn gestorven en automatisch op een ceremoniële sabbat in het graf zou hebben gerust. Maar dit redt het Adventisme niet, omdat we duidelijk leren dat Jezus stierf op een vrijdag.
Je bent niet in staat uit te leggen hoe de andere sabbatten van de lentefeesten profetisch vervuld zouden moeten worden. Voor jou is elke ceremoniële sabbat automatisch een vervulling. Je roeit de echte zevendedagssabbat uit en verklaart de ceremoniële sabbat als zijn eigen vervulling. Dus, alles vervult zich op elk willekeurig moment in de tijd en in elk afzonderlijk jaar. Dit is pure onzin en heeft geen betekenis!
Wat u aanbiedt als schijnbare steun leidt tot de volledige vernietiging van het Adventisme, omdat u ons afkeert van het houden van de echte Scheppingssabbat en ons laat zondigen. Zo zouden we allemaal omkomen en zou Satan zijn doel hebben bereikt.
The Choice
Daarom kunnen we kiezen uit de volgende opties:
- We geven toe dat we het fout hadden met vrijdag en dat Jezus niet op vrijdag werd gekruisigd. Dus, we zouden “Jerushah” gelijk geven.
- Wij accepteren de oplossing van het Bijbelcommentaar en verklaren dat Jezus op een vrijdag werd gekruisigd “uit menselijke dwaling”. Dit impliceert echter dat Ellen G. White misleid werd door de volle maan en geen ware boodschapper van God is.
- Wij accepteren de oplossing van de aanhangers van de maansabbat en vergeten de zaterdagse sabbat. Vanaf nu houden we onze sabbatten elke maand op een andere dag, afhankelijk van de stand van de wassende manen.
Welke optie heeft uw voorkeur? Ze leiden allemaal tot het einde van het Adventisme zoals wij dat kennen.
Of wilt u nu de echte oplossing zien?
Lees in dit geval verder op Volle maan in Getsemane - Deel II.
