Toegankelijkheidstools
Meteen naar de inhoud
De laatste aftelling

Een weids uitzicht op een grote parlementaire vergaderzaal met een halve cirkel, met talloze afgevaardigden in een halve cirkelvormige opstelling. Op de achtergrond zijn een centraal podium en vlaggen van verschillende landen en de EU-vlag zichtbaar.In mijn vorige artikel deelde ik een belangrijk astronomisch visioen met u dat Ellen G. White zag. Dat visioen bevestigde de boodschap van Orion op veel manieren. Het bevatte zelfs de formule van Orion. Wanneer het aantal manen (4, 7, 6) dat Ellen G. White zag op haar reis naar Orion met elkaar worden vermenigvuldigd, is het resultaat (168) het aantal jaren dat duurde van het begin (1844) tot het einde (2012) van het oordeel van de doden. In dit artikel zal ik u laten zien dat de Bijbel zelf dezelfde boodschap bevat.

Voordat we beginnen, laten we de nauwkeurigheid van de voorspellingen van het vorige artikel evalueren. Wij zijn Bijbelstudenten, geen profeten, en we zijn openhartig over onze successen en mislukkingen van interpretatie. In het vorige artikel hebben we zorgvuldig gekeken naar de timing van het astronomische visioen en de levensomstandigheden die ermee gepaard gingen. We konden geen exacte datum noemen, maar we ontdekten wel dat de gebeurtenissen in de maand november hun hoogtepunt bereikten. We verwachtten dat er een verbintenis zou plaatsvinden, vergelijkbaar met hoe Joseph Bates zijn inspanningen verenigde met James en Ellen G. White. We verwachtten een dergelijke verbintenis omdat de 168th verjaardag van hun samenkomst was afgelopen november. De Orion klok maakte een volledige cirkel sinds de opening van het eerste zegel in 1846. De sabbatwaarheid werd verenigd met de Geest der Profetie, en het zuivere evangelie ging voort. 168 jaar later, het is 2014. Herhaalde de geschiedenis zich zoals we verwachtten? Laten we eens kijken.

De grootste gebeurtenis waar we naar op zoek waren, was een unie van twee religieuze bewegingen. We hoopten dat dit onze beweging zou betrekken, om onze boodschap extra kracht bij te zetten. Daar hadden we het mis. Waar we gelijk in hadden, is dat er wel degelijk een zeer grote religieuze unie plaatsvond. De krantenkoppen schreeuwden het er op 30 november snel uit: Paus Franciscus beëindigt reis naar Turkije met demonstratie van christelijke eenheid. De timing was perfect, en het zou inderdaad onmogelijk zijn om een ​​grotere unie van religies te hebben dan wat er daadwerkelijk gebeurde. Maar dat is niet alles.

We verwachtten dat deze unie iets zou inhouden als de sabbatwaarheid, die overeenkomt met de boodschap van de derde engel van Openbaring 14:9-11. Ons wensdenken had onze “Hoge sabbat”-waarheden in gedachten, maar zo gebeurde het niet. In plaats daarvan was het iets als het omgekeerde: de religies van de wereld verenigden zich onder de man wiens teken van autoriteit de heiligheid van de zondag is! Wat we zien in de religieuze wereld is een unie tegen wat er in 1846 gebeurde. Wat er nu aan het einde van de klokcyclus in 2014 gebeurt, is geen herbevestiging of versterking van de waarheid die in 1846 begon, maar eerder de consolidatie en versterking van de namaak. Deze gebeurtenis betekent dat de tijd die was toegewezen aan Gods overblijfselkerk, de Adventkerk, ten einde is gekomen!

Aan de andere kant van de unie verwachtten we dat zoiets als de Geest der Profetie omarmd zou worden. Opnieuw kregen we de namaak, namelijk spiritualisme. Spiritualisme is goed vertegenwoordigd door de protestantse denominaties en de oosterse religies die hun eenheid met paus Franciscus op die dag lieten zien. Spiritualisme is een belangrijk element in de grote denominaties, met name de megakerkbewegingen, die sterk betrokken zijn bij zaken als spirituele vorming. Een van de beroemdste megakerkpastors, Rick Warren zegt dat paus Franciscus de paus is van alle christenen wereldwijd. Dit is een opvallende voltooiing van de eenheid die Tony Palmer probeerde te smeden. Dit zou de meest plechtige en verrassende wake-up call aan Adventisten.

Twee afbeeldingen naast elkaar tonen diverse groepen religieuze leiders in formele kleding, bijeen voor interreligieuze dialogen. De linker afbeelding toont de leiders in een rijkversierd gebouw met ingewikkelde tapijten, en de rechter afbeelding toont hen buiten op een heldere dag.Ik kan het onderwerp eenheid niet verlaten zonder de visuele boodschappen in de media te noemen. Belangrijke religieuze figuren zijn in het wit gaan verschijnen met de paus. De oecumenische boodschap lijkt te zijn dat er geen verschil meer is tussen Oost en West, protestant en katholiek, of heiden en christen. Ze zijn nu allemaal verenigd in het wit. Vroeger mochten alleen de koninginnen van katholieke staten de paus ontmoeten in witte kleren! De boodschap lijkt te zijn dat deze vertegenwoordigers gekleed in het wit nu geaccepteerd worden en in volledige harmonie zijn als loyale "koninginnen" (of prostitueedochters) van de Grote Hoer van Babylon.

Naast de eenheid van de bewegingen in 1846, vond er ook een huwelijksverbintenis plaats. Ellen G. White ontving de astronomische visie niet lang nadat ze met James White trouwde. Hun huwelijk was wettig en nobel. Ellen Harmon had een zwakke gezondheid en weinig opleiding, en James White nam haar onder zijn bescherming. In tegenstelling tot hun wettige en eervolle huwelijk, was er een ander huwelijk van een onwettig en onedel de natuur vond plaats op het wereldtoneel. In november, kort voor de unie van de paus met andere religies, was er een huwelijk tussen Kerk en Staat. In deze context vertegenwoordigt de vrouw in de huwelijksillustratie de kerk als de zwakkere partij, en de man vertegenwoordigt de machtige staat.

Een groothoekopname van een grote, halfronde vergaderzaal waar talloze afgevaardigden aan gebogen tafels zitten. Een centrale spreker staat op het podium en spreekt de vergadering toe onder een groot rond embleem met gouden sterren op een blauwe achtergrond.In november 25, de paus hield een toespraak tot het Europees Parlement en drong er bij Europa op aan trouw te blijven aan zijn wortels. Nogmaals, het beeld zegt meer dan duizend woorden. De paus, die zelfs zijn eigen zwakheid toegeeft, staat in het midden – bewonderd, bewaakt en beschermd door de leidende mannen van Europa. Als een eenzame vrouw smeekt de paus om “familietijd.” Is het niet opmerkelijk! De volgende dag, een Duitse rechtbank oordeelde ten gunste van zondagsbescherming in een beslissing die gevolgen heeft voor het hele land. Ironisch genoeg gebeurde dat op de verjaardag van de profetes Ellen G. White, die de zondagswet profeteerde. Alsof dat nog niet genoeg was, verwelkomde de ACK (een alliantie van confessionele kerken in Duitsland) de beslissing van de rechtbank. De Zevende-dags Adventistenkerk in Duitsland is een officieel gastlid van die alliantie. Daarom verwelkomt ze de beslissing ten gunste van de zondagsbescherming!

Ja, u leest het goed. Ze zouden verplicht zijn om een ​​officiële verklaring af te leggen om het tegendeel te beweren, maar we hebben niets van dien aard gezien.

In overheidszaken met seculiere bedrijven, wanneer een vertegenwoordiger van een bedrijf informatie heeft ontvangen, beschouwt de overheid het bedrijf als geheel als eigenaar van de informatie en is verantwoordelijk voor de informatie. Met andere woorden, het is vereist dat de linkerhand weet wat de rechterhand binnen het bedrijf doet. Als we Gods kerk minstens zo verantwoordelijk houden als een seculiere onderneming, dan is de hele Algemene Conferentie van Zevende-dags Adventisten verantwoordelijk voor de Duitse tak van de Wereldkerk.

Houd je adem niet in; ze zullen geen officiële verklaring afleggen tegen de zondagswet. Dat kunnen ze niet, omdat de druk die de oecumenische beweging uitoefent enorm is. Als ze zich ertegen zouden uitspreken, zouden ze eruit worden gegooid en gedemoniseerd, en dat is precies wat de leiders van de organisatie hebben geprobeerd te voorkomen sinds ze voor het eerst werden beschuldigd van een sekte te zijn.

Samenvattend, de manier waarop het pure evangelie in 1846 begon, herhaalt zich nu in 2014 met het valse evangelie. Het bewijs is voldoende voor een eerlijke lezer om te beoordelen of we iets belangrijks kunnen leren van “17 manen en een wit paard.” Nu wil ik me wenden tot de Heilige Schrift, waar we zullen zien dat deze gebeurtenissen een nog grotere betekenis hebben.

In 1838 publiceerde een man met de naam Josiah Litch een boek getiteld De waarschijnlijkheid van de wederkomst van Christus rond 1843 n.Chr.. Hij schreef en publiceerde het boek voornamelijk omdat het boek van William Miller schaars was, en omdat hij geloofde dat het onderwerp van groot belang was. In het voorwoord van zijn boek schreef Litch onder andere een aantal hele mooie woorden om zijn materiaal in het juiste licht te plaatsen. Hij had dit voor ons kunnen schrijven, want het is allemaal toepasbaar:

Alle aanspraken op een geest van profetie, of op onfeilbaarheid in de interpretatie van profetie, worden volledig ontkend. Er is vaak gevraagd: Als de gebeurtenis niet verloopt zoals u gelooft, wat zult u dan denken? Zal het uw vertrouwen in de Bijbel niet vernietigen? Hierop wordt geantwoord: Helemaal niet; de schrijver heeft in de loop van zijn onderzoek naar dit onderwerp zoveel gezien dat letterlijk is vervuld zoals voorspeld, dat hoewel alles wat hij over dit onderwerp heeft geschreven, zou blijken te zijn gebaseerd op onwetendheid, hij er niet aan kan twijfelen dat de profetieën een betekenis hebben, en dat ze zijn geschreven door de onfeilbare Geest van de Heilige en te zijner tijd zullen worden vervuld. Maar tegelijkertijd moet hem worden toegestaan ​​zijn vaste overtuiging uit te spreken dat deze berekeningen op waarheid zijn gebaseerd en de beproeving zullen doorstaan ​​die ze zeer binnenkort moeten doorstaan ​​- de onfeilbare test van de tijd. Tot slot wordt de lezer verzocht het onderwerp eerlijk te onderzoeken, voordat er een oordeel wordt geveld; hij is dan volkomen vrij om te aanvaarden of te verwerpen, zoals de sterkte van het bewijs zal dicteren. Voor de zuiverheid van zijn motief om het volgende aan het publiek te presenteren, moet de schrijver een beroep doen op die dag, waarover hij schrijft. Hij gelooft dat zelfs degenen die het niet eens zijn met de hierin staande eigenaardige opvattingen, zichzelf ruimschoots gecompenseerd zullen vinden voor hun moeite om het boek aandachtig te lezen.

Aan God en het woord van zijn genade, wil de auteur nu zichzelf, zijn werk en allen die het mogen lezen aanbevelen; biddend dat de geest van wijsheid en van een gezond verstand ons gegeven mag worden, om ons in alle waarheid te leiden. De vermaning van de koning van Juda (2 Kron. xx. 20) is misschien op deze gelegenheid toepasselijk. “Hoor mij, Juda, en inwoners van Jeruzalem; geloof de Heer, uw God, zo zult u bevestigd worden, geloof zijn profeten, zo zult u voorspoedig zijn.”

JL 30 mei 1838.

Ik moet over Litch' hele boek hetzelfde zeggen als wat hij over Miller zei: dat hoewel zijn visies misschien niet op elk punt correct zijn, er een deel is dat onweerlegbaar is. Het deel van Litch' werk dat onweerlegbaar is, is zijn berekening van de datum van de val van het Ottomaanse Rijk.

Ik laat Litch het verhaal vertellen:

De zesde bazuin klonk; en een stem uit de vier horens van het gouden altaar dat voor God staat, zei tot de zesde engel die de bazuin had: ‘Maak de vier engelen los die gebonden zijn in de grote rivier de Eufraat.’ En de vier engelen die waren voorbereid, werden losgemaakt. een uur, een dag, een maand en een jaar, om het derde deel van de mensen te doden. De vier engelen duiden op dienaren van het oordeel. Ze verwijzen naar de vier naties van de Seltsjoeken-Turken waaruit het Ottomaanse rijk bestond, gelegen nabij de rivier de Eufraat, in Aleppo, Iconium, Damascus en Bagdat. Tot de periode van 1449, ze hadden het christelijke rijk weliswaar gekweld, maar konden het niet onderwerpen. Toen de zesde bazuin klonk, [in 1449] Het lijkt erop dat God de Griekse keizer heeft overweldigd en dat hij in een flits alle macht over de onafhankelijkheid is verloren. Op de meest vreemde en onverklaarbare wijze erkende hij vrijwillig dat hij regeerde met toestemming van de Turkse sultan. De Turken begonnen al snel met het werk om Constantinopel te verkleinen. Dit deden ze in 1453, vier jaar nadat de keizer toestemming had gekregen om de troon te bestijgen. Het laatste derde deel van het oude Romeinse rijk was nu verkleind door Turkse wapens...

Even later doet hij zijn beroemde voorspelling:

Maar wanneer zal deze macht omvergeworpen worden? Volgens de reeds gemaakte berekeningen, dat de vijf maanden [van de vijfde bazuin] eindigde 1449, het uur, vijftien dagen, de dag, een jaar, de maand, dertig jaar, en het jaar, driehonderdzestig jaar; in totaal driehonderdeenennegentig jaar en vijftien dagen, eindigend in 1840 na Christus, ergens in de maand augustus. De profetie is de meest opmerkelijke en definitieve, (zelfs afdalend naar de dagen) van welke aard dan ook in de Bijbel, die betrekking hebben op deze grote gebeurtenissen. Het is net zo uniek als het verslag van de tijd waarin het keizerrijk opkwam. De feiten liggen nu voor de lezer, en hij moet er zelf mee aan de slag gaan op de manier die hij het beste vindt...

Een driehoekig diagram met een tijdlijn vanaf 5 v.Chr., bekend als de Eerste Advent, tot 2016 n.Chr., bekend als de Tweede Advent. Bovenaan de driehoek staat een afbeelding van een hemeltafereel met een stralende figuur, terwijl onderaan voorstellingen van aardse en hemelse gebeurtenissen staan, gescheiden door een spiegellijn, met belangrijke data en tijdsduren, waaronder historische religieuze tijdperken.

Litch berekende eenvoudigweg de totale hoeveelheid tijd in profetische dagen of letterlijke jaren:

Een afbeelding van een wiskundige berekening met tijdseenheden met de waarden: uur als 1/24, dag als 1, maand als 30, jaar als 360, wat neerkomt op een totaal van 391 en 1/24 jaar, wat overeenkomt met 391 jaar en 15 dagen.

Het is veelzeggend dat hij de precisie van deze profetie aangaf, en het feit dat het “afdaalt in de dagen.” Hij erkende dat deze tijdsprofetie de grens overschreed van het tellen van jaren naar het tellen van dagen. Ik neem aan dat dit een sterke hint was voor de Millerieten dat ze de exacte dag konden weten waarop ze Christus konden verwachten in 1843 (later gecorrigeerd naar 1844). Het zou ook een hint moeten zijn voor iedereen die denkt dat de profetieën geen toepassing hebben van dag tot dag.

Hier begint het interessant te worden. In ons artikel getiteld De tijd van onrust, Ik legde uit dat de dag-voor-jaar profetieën van Daniël 12 een hedendaagse toepassing hebben in letterlijke dagen. Ik beeldde dat losjes af als een chiasme met op jaar gebaseerde vervulling die oploopt aan de linkerkant van Christus' eerste komst naar het hoogtepunt bovenaan, en op dag gebaseerde toepassingen die afdalen aan de rechterkant naar Christus' grote tweede komst.

De spiegellijn van dat chiasme wijst bovenaan naar 27 oktober 2012: de zevenvoudig hoge sabbat. We gaven een van onze sterkste waarschuwingen aan de SDA-kerk voor die datum. We geloofden dat, aangezien het oordeel van de doden op die dag eindigde, het Het einde van de SDA-kerk. Ik noem deze dingen zodat het vers in uw geheugen zal zijn wanneer ik de nieuwe toepassing van Openbaring 9:15 uitleg. Wat Litch toen zei, is vandaag de dag nog steeds waar: die profetie is opmerkelijk en definitief en “daalt af” in het laatste tijdperk van letterlijke-dag profetie.

We hadden ISIS al een tijdje geleden herkend als de speler op de vijfde bazuin (toen de onthoofdingen van mensen als James Foley internationaal nieuws werden), maar we herkenden de periode van vijf maanden pas toen die onlangs eindigde, midden in de reis van de paus naar Turkije.

Zoals blijkt, heeft ISIS zichzelf uitgeroepen tot een kalifaat op 29 juni 2014 (!).

Die datum is gecodeerd in de zegel van het jaar van Sint Paulus. Dat was de specifieke prestatie waar de zegel naar verwees! Voor degenen onder u die het niet weten, de islam is een creatie van de jezuïeten (geloof me niet op mijn woord, doe er onderzoek naar!), en via de zegel van het jaar van St. Paulus communiceerden de machten in het Vaticaan hun geheime plannen om de kalifaat op diezelfde dag. De brandende vraag is: wat is een kalifaat? Is het vergelijkbaar met andere regeringsvormen?

Een “kalief” is “een opvolger of plaatsvervanger; de burgerlijke en religieuze leider van een moslimstaat” (volgens de Collaborative International Dictionary of English). Merk op dat een kalief zowel “burgerlijke als religieuze” autoriteit heeft, net zoals het pausdom voor zichzelf claimt. Een ander woordenboek (WordNet) definieert een kalief als volgt:

kalief

n 1: de burgerlijke en religieuze leider van een moslimstaat die als een vertegenwoordiger van Allah op aarde; “veel radicale moslims geloven dat een kalief zal alle islamitische landen en mensen verenigen en de rest van de wereld onderwerpen"

Let nogmaals op de gelijkenis met de doelen van het katholicisme! Een kalief is de heerser over niet slechts één land of staat, maar over vele landen en staten waar de islam heerst - op een missie om de wereld te veroveren!

In dat licht is de verklaring van het kalifaat op 29 juni 2014 vergelijkbaar met de aankondiging van president Obama dat hij vanaf nu president van de wereld wil zijn, en niet alleen van de Verenigde Staten! Zo'n verklaring zou gelijk staan ​​aan een oorlogsverklaring aan alle andere landen ter wereld. In de religieuze context is de verklaring van het kalifaat in wezen precies dat: een oorlogsverklaring aan de hele niet-islamitische wereld. De oorlog begon dit jaar op 29 juni, die elk jaar in de katholieke kerk wordt gevierd als de dag van St. Paulus. Ziet u hoe "Saul de Vervolger" (later Paulus) de perfecte man is om te symboliseren wat het Vaticaan doet via de islam?

Er zijn echter twee mensen nodig om het te verstrengelen. Een oorlog heeft twee kanten en we moeten ons afvragen of de christelijke wereld ook formeel bij deze oorlog betrokken is. Hier komen de vijf maanden om de hoek kijken. Als we tellen met Hebreeuwse profetische maanden van elk 30 dagen (totaal 150 dagen), komen we op 25 november (inclusief), de datum van de toespraak van de paus tot het parlement! Dat zou eigenlijk "oh, oh!" moeten zeggen tegen adventisten, vooral omdat we Hebreeuwse telling gebruikten en adventisten "spiritueel Israël" zijn, maar wat als we de vijf maanden tellen als Gregoriaanse maanden in plaats van 150 dagen? Maanden zijn een zeldzame maatstaf voor profetische tijd en ze bieden ons enige interpretatiemogelijkheden. We hebben te maken met een oorlog waarbij het pausdom aan beide kanten betrokken is, dus het is redelijk om de vijf maanden te interpreteren volgens de pauselijke (Gregoriaanse) kalender die het grootste deel van de wereld kent en gebruikt. Het tellen van de vijf maanden brengt ons van juni tot november, van de 29th naar de 29th. Gebeurde er op 29 november iets dat de niet-islamitische tegenhanger zou kunnen zijn van de uitroeping van het kalifaat vijf maanden eerder? Het stond overal in de krantenkoppen:

November 29, 2014: Paus veroordeelt 'barbaars geweld' van Islamitische Staat

In de nieuwsartikelen wordt zelfs melding gemaakt van het ‘zelfverklaarde kalifaat’ in verband met de vervolging van christenen.inclusief Adventistentrouwens, zoals in de Busmoord in Kenia. Ik word gedwongen om even af ​​te wijken om de gimmick van een overleden SDA Union President met de naam Dr. Robert Darnell aan te pakken. Een kleine set van zijn preken circuleert onder Adventisten, gepromoot door wolven in schaapskleren als Dwight Nelson. Het relevante punt hier is dat hij beweert dat SDA's beschermd zullen worden tijdens de islamitische oorlog op basis van passages uit de Koran en Openbaring 9:4:

En hun werd gezegd dat zij het gras van de aarde niet mochten beschadigen, noch enig groen gewas, noch enige boom; maar alleen die mannen die niet de zegel van God in hun voorhoofd. (Openbaring 9: 4)

Het feit dat Adventisten al sterven voor ISIS, laat zien dat Darnells leer niet waar is. De ironie is dat met zijn visie de realiteit ons verplicht toe te geven dat Zevendedagsadventisten niet echt het zegel hebben!

Terugkomend op het onderwerp, als we heel precies rekenen, was de laatste dag van de vijfde maand 28 november. Dat was de dag dat de paus daadwerkelijk sprak. Het is een perfect tijdsbestek van vijf maanden vanaf de dag dat ISIS de "oorlog" verklaarde aan het christendom tot de dag dat het christendom op zijn beurt de "oorlog" verklaarde aan ISIS! Dit waren de vijf maanden waarin ISIS de wereld ongecontroleerd "pijnigde":

En hun werd gegeven dat zij hen niet mochten doden, maar dat Ze zouden vijf maanden lang gemarteld moeten worden: En hun pijniging was als de pijniging door een schorpioen, wanneer hij een mens steekt. (Openbaring 9:5)

Nu de paus zijn stem heeft verheven, zijn de vijf maanden voorbij en zijn we een nieuwe fase van volledige godsdienstoorlog ingegaan. Vrienden, dit is het begin van de Derde Wereldoorlog, want Albert Pike beschreef het. Hoogwaardigheidsbekleders zeggen het zelfs: Koning Abdullah van Jordanië: Strijd tegen ISIS is 'onze Derde Wereldoorlog'. Het is allemaal onderdeel van het plan om de valse Christus binnen te halen. Het is de opkomst van de feniks.

Op de allereerste dag van de volledige oorlog, 29 november, bracht paus Franciscus een bezoek aan een zeer belangrijke plek: de Blauwe Moskee. Deze moskee werd oorspronkelijk gebouwd als kathedraal, maar werd omgebouwd tot moskee toen de Turken Constantinopel (nu Istanbul) veroverden. Ze veranderden het in een moskee en tegenwoordig dient het als museum. Deze moskee (voorheen kathedraal) was het centrum van de oosterse kerk en is nu het centrum van de islam! Dit is waar oost en west elkaar ontmoeten, waar Europa Azië ontmoet. Istanbul (voorheen Constantinopel) is ook een stad van zeven heuvels en in dat opzicht dient het als de tweede zetel van het eerste beest uit Openbaring 17. Zoals het ooit de zetel was van de oosterse paus, vertegenwoordigt het nu de zetel van de islam.

Islam is zoiets als een huurling voor de paus. In de kern is de islamitische religie hetzelfde als het katholicisme, compleet met de aanbidding van heiligen, relikwieën, etc. Islam werd gesticht door de jezuïeten omdat de paus niet door kon gaan met het doden van sabbat-onderhouders en tegelijkertijd een goed imago kon behouden; hij had iemand nodig die het vuile werk voor hem opknapte.

De Islam is slechts een instrument om de Hegeliaanse dialectiek: these—antithesis—synthese. Probeer te herkennen hoe de Hegeliaanse dialectiek wordt gebruikt in Pike's plan voor de derde wereldoorlog. Uiteindelijk willen ze dat het christendom en de islam elkaar wederzijds vernietigen (samen met alle andere "-ismen") en een leegte achterlaten die de valse Christus kan opvullen als de oplossing voor de problemen van de wereld: de Ene Wereldreligie—orde uit chaos.

Om het anders te zeggen: vandaag de dag is er katholicisme, maar het is “imperfect” omdat niet iedereen katholiek is. Daarom hebben ze ISIS nodig om het probleem te verergeren totdat iedereen zo zat en uitgeput is dat ze bereid zijn om een ​​oplossing te accepteren, namelijk de Eén Wereld Religie met Lucifer (de valse Christus) aan de top.

Ironisch genoeg voerde ISIS zelfs voor het eerst aanvallen uit op internationale schaal, waarbij Turkije niet minder betrokken was, op dezelfde dag dat de paus bad in de Blauwe Moskee! Wat een kop: Paus bidt in de “Blauwe Moskee” in Turkije terwijl ISIS vanuit Turkije aanvalt

In de studies van Josiah Litch was het allereerste wat na de vijf maanden kwam de periode van het "uur, de dag, de maand en het jaar", wat de tijdsduur tot de val van het Ottomaanse Rijk aangaf. Die voorspelling werd wijd en zijd gepubliceerd en kreeg veel aandacht van zowel sceptici als gelovigen. Toen het uitkwam, gaf het een grote impuls aan de Millerietenbeweging.

We hebben de vijf maanden geïnterpreteerd voor onze dag, dus we zijn nu klaar om het "uur, de dag, de maand en het jaar" te interpreteren. Wat het voor onze tijd betekent, moet echter anders zijn dan wat het voor de Millerieten betekende. We leven in de tijd van de "laatste snelle bewegingen". We hebben geen 391 jaar of zelfs 391 dagen na het einde van onze vijf maanden! We moeten de tekst een beetje anders begrijpen. Dit is waar Litch's observatie in het spel komt, over de overgang van een precisie van jaren naar een precisie van dagen in bijbelse tijdsprofetie.

We zagen al dat er een soort overgang plaatsvond, waardoor de zevenvoudig hoge sabbat van 27 oktober 2012 een soort spiegel werd tussen jaarprofetieën en dagprofetieën. Als je het aantal dagen meet van 27 oktober 2012 tot eind november 2014 (het einde van de vijf maanden), krijg je een betekenisvol getal: 764 dagen! Uit onze studie van de 17 manen in het vorige artikel, kan men herkennen dat dit getal ook de duur van het oordeel codeert, voor 7 × 6 × 4 = 168. Dat was al een aanwijzing dat er eind november iets belangrijks zou gebeuren, wat bleek te zijn het bezoek van de paus aan Turkije zoals we zagen.

Maar wat heeft dat te maken met de profetie van “uur, dag, maand en jaar”? We weten dat we vóór 27 oktober 2012 “jaar”-profetieën hadden, en dat iets ons in staat stelt om daarna “dag”-profetieën te hebben, maar wat is het? Wat stelt ons nu in staat om letterlijke dag-profetieën te hebben?

Denk aan de eed in Openbaring met één opgeheven hand:

En hij zwoer bij Hem, die leeft in alle eeuwigheid, die de hemel geschapen heeft en wat daarin is, en de aarde en wat daarin is, en de zee en wat daarin is, dat er zou geen tijd meer moeten zijn: (Openbaring 10: 6)

Deze scène wordt gedetailleerd uitgelegd in het artikel getiteld De kracht van de Vader. Er staat: "Jezus zweert niet bij de groep die het oordeel van de levenden vertegenwoordigt gedurende 3½ jaar 'dat er geen tijd meer zal zijn.' Dat betekent impliciet dat de tijdsverkondiging opnieuw wordt vrijgegeven."In de primaire zin betekent dit dat de tijdsprofetie weer van kracht wordt. In een secundaire zin betekent het dat de tijd is gekomen dat de profetieën een letterlijke dagvervulling hebben. Aangezien de eed werd gezworen aan de vertegenwoordiger van degenen die onder het oordeel van de doden vallen, moet het zo zijn dat de letterlijke dagprofetie weer van kracht wordt na het oordeel over de doodlopende wegen.

De overgang naar letterlijke-dag-profetie bij het verstrijken van de eed heeft iets te maken met het “uur, de dag, de maand en het jaar” van de zesde bazuin, zoals Litch opmerkte, omdat die profetie “afdaalt in de dagen.”

Het referentiepunt is duidelijk de zevenvoudige Hoge Sabbat van 27 oktober 2012, waar we jaren aan de ene kant hebben en dagen aan de andere kant. Er is echter een probleem met het toewijzen van die datum als de overgangsdatum. Op dat moment hadden we nog steeds geen duidelijke openbaring van enige dag-voor-dag tijdsprofetieën. We hadden alleen de Orion-klok (die naar jaren wijst) en de HSL (die naar jaren wijst). We hadden een paar geïsoleerde data die we konden afleiden uit de feestdagen op de Hebreeuwse kalender, en we konden de tijdlijnen van Daniël op basis daarvan aan elkaar plakken, maar tot nu toe hadden we geen sterk en doorslaggevend interpretatieprincipe zoals wat Litch gebruikte om de datum van de val van het Ottomaanse Rijk op 11 augustus 1840 te voorspellen.

We vermoeden al een relatie tussen 27 oktober 2012 en het einde van de vijf maanden van de vijfde bazuin, omdat we zagen dat er precies 764 dagen overspannen zijn. Niettemin hebben we nog steeds een Bijbels argument nodig om die relatie te staven. Als we de 764-dagenobservatie als hint nemen, kunnen we het uur, de dag, de maand en het jaar vanaf 27 oktober 2012 gaan tellen om te zien wat we zouden vinden. Het bewijs van onze studies in 2012 wees duidelijk op de vernietiging van de SDA-kerk op 27 oktober dat jaar, maar het werd tegengehouden door het viervoudige "Houd vast!" en de viervoudige kreet "Mijn bloed!" Daarom is het volkomen logisch dat het uur, de dag, de maand en het jaar van wachttijd begon op die dag.

Een digitale grafiek die tijdsperioden illustreert met termen als 'uur', 'dag', 'maand', 'jaar', gekoppeld aan overeenkomstige dagtellingen en gemarkeerde datums van 27 oktober 2012 tot 30 november 2014. Deze worden onderstreept door zinnen als 'Stop!', 'Mijn bloed! Mijn bloed!'. Er is ook een afbeelding van een klassiek schilderij dat een engelfiguur afbeeldt die een scepter en een kom vasthoudt in een hemelse omgeving.

Omdat we te maken hebben met een overgang van dag-voor-jaar profetie naar dag-voor-dag profetie, beginnen we met de aanname dat we op 27 oktober 2012 nog steeds onder het dag-voor-jaar principe van interpretatie zaten. Dus, de eerste tijdseenheid—een uur—vertaalt naar 15 dagen, zoals het deed voor Josiah Litch. Dat brengt ons van 27 oktober 2012 tot en met 10 november 2012 (inclusief) als de laatste van de 15 dagen. De volgende eenheid die we toevoegen—een dag—vertaalt naar een jaar of 360 dagen. Dat brengt ons tot 5 november 2013 (inclusief) als de laatste van de 360 ​​dagen. Vervolgens hebben we een maand, maar een maand zou 30 jaar of 10800 dagen zijn met het dag-voor-jaar principe! Het is duidelijk dat we niet zoveel tijd hebben!

Nu moeten we de vraag stellen: is dit het moment waarop we moeten overgaan op het dag-voor-dag-principe van interpretatie? Denk eens aan de omstandigheden. Er gebeurde die dag iets opmerkelijks, namelijk de publicatie van Samen Vooruit! In onze tijdlijnen van de verhuizing van de rechtbank (Verandering van locatie artikel) dit was tijdens de figuurlijke beweging van de Vader van Jeruzalem naar Paraguay. Hij was al afgedaald van het noordelijk halfrond naar het zuidelijk halfrond, en nu bewoog Hij over tijdzones van het oostelijk halfrond naar het westelijk halfrond.

De beweging over tijdzones heen wijst erop dat we te maken hebben met een verandering in hoe tijd wordt gerekend. Dit was ook het laatste deel van de verplaatsing, waarna het oordeel opnieuw werd uitgesproken in Paraguay. En wat was de eerste actie van het Hemelse Hof in Paraguay? Tijdens de eerste week na de verplaatsing ontvingen we het grote licht op de trompet- en pestcycli van de Orion-klok, wat profetieën zijn met een dagelijks resolutie! Dat was het onderwerp van de vrijdagavondpreek van broeder John op 31 januari 2014. Dat was de vooravond van 1 februari 2014, die samenviel met het klinken van de eerste trompet van de nieuw ontdekte trompetcyclus van de Orionklok. We ontvingen inderdaad de bevoegdheid om toekomstige gebeurtenissen te "profeteren" volgens het dag-tot-dagprincipe. De eed die met één hand werd afgelegd, was verlopen.

5 november 2013 was geen bewogen dag, maar het was de tweede mogelijkheid van de Dag van de Trompetten. Dat heeft betekenis, omdat de Millerietenbeweging zelf de vervulling was van de Dag van de Trompetten in het traditionele adventistische denken. Daarom is het passend dat de tweede mogelijke Dag van de Trompetten het overgangspunt markeert naar ons dagelijkse begrip van de einde- eindtijdprofetieën.

Als we doorgaan vanaf onze positie van 5 november 2013 binnen de berekening van uur, dag, maand en jaar, is het volgende dat we moeten toevoegen de maand, maar nu voegen we deze toe volgens de letterlijke dagregel, wat 30 dagen betekent. Dat brengt ons bij 5 december (inclusief) als de laatste van de 30 dagen. Ten slotte brengt het toevoegen van het jaar (360 dagen) volgens het letterlijke dagprincipe ons bij 30 november 2014 (!) als de laatste dag van de hele reeks. Samenvattend:

Een wiskundige tabel die tijdseenheden gebaseerd op oude kalendersystemen omzet naar een totaal van 765 dagen, met behulp van principes zoals "dag-voor-jaar" en "dag-voor-dag".

Let op het totaal! We hebben 765 dagen — slechts één meer dan het 764e Orion-getal — om helemaal tot het einde van het historische bezoek van de paus aan Turkije te komen!

Wat we hebben is:

28 november – Dit is de laatste dag van de vijf maanden en het einde van de vijfde bazuin van de oordeelscyclus. Het markeert het begin van het pauselijke bezoek en is de daadwerkelijke dag van de toespraak van de paus tegen ISIS.

29 november – De 764th Deze dag markeert de eerste dag van de godsdienstoorlog “Woordenoorlog III”.

30 november – De 765th Deze dag markeert de vereniging van de wereldgodsdiensten en het begin van de zesde bazuin van de oordeelscyclus.

Op het adventistische front lijkt de kwestie van de wijding van vrouwen als een rode draad door deze tijdlijn te lopen, net als de rode tijdlijn van Figuur 3 in Verandering van locatie. De recente escalatie van het probleem begon in 2012, zoals ik in dat artikel uitlegde, en bereikte een kritiek punt precies een jaar later op de dag. Dat heeft betrekking op het begin van onze tijdlijn van "uur, dag, maand en jaar". Toen zagen we dat Samen Vooruit werd gepubliceerd op 5 november 2013, precies op het moment dat jaren overgingen in dagen. Tot slot, net voor het einde van de tijdlijn, werd op 29 november 2014 een nieuw boek gepubliceerd met een titel die doet denken aan de beruchte QoD: Vragen en antwoorden over de wijding van vrouwen! Het is duidelijk dat deze tijdlijn bedoeld is als waarschuwing aan de kerk, net zoals de voorspelling van Litch dat in zijn tijd was.

Het is veelzeggend dat de paus Istanbul (vroeger Constantinopel) koos als locatie voor zijn hereniging met de patriarch van de Oosterse Kerk, die ooit in die stad zetelde. De nieuwsberichten spraken over verschillende “oecumenische” bijeenkomsten tijdens de reis. Net zoals die stad in 1840 het middelpunt van verandering was, zo is het dat vandaag de dag ook.

Toen zowel gelovigen als sceptici vernamen dat het Ottomaanse Rijk inderdaad zijn macht verloor op 11 augustus 1840, werden ze wakker geschud om gehoor te geven aan de boodschap van de Millerieten. Het was hun laatste oproep om zich voor te bereiden op het naderende einde van de wereld. Josiah Litch drong aan:

Lezer, bent u voorbereid op die gebeurtenis? Hebt u een bruiloftskleed aan? Hebt u uw lamp in orde gebracht en olie in uw vat? O wees nu wijs, want dan heeft de heer de deur gesloten.

Wat de val van het Ottomaanse Rijk was voor de Millerieten, is de unie van wereldgodsdiensten voor Adventisten. Wij “stellen” de tijd niet vast, wij lezen hem alleen. De “laatste oproep” werd gedaan aan Adventisten die zichzelf hadden bedwelmd met de doctrines van de dronkaards van Efraïm, en wij spoorden hen nogmaals aan om zuiver water van de Heilige Geest te bestellen bij onze Herfstwaarschuwing en Trident-serieEllen G. White maakt pijnlijk duidelijk dat de drievoudige verbintenis het laatste teken is vóór de zondagswet (zie Maranatha, p. 191), en elke Adventist zou moeten weten dat zijn beproevingstijd voorbij zal zijn tegen de tijd dat hij de zondagswet ziet.

Ik hoop dat u verstandig en goed voorbereid bent, want het volgende artikel kan u misschien choqueren.