Schaduwen van de offers - Deel II

Oorspronkelijk gepubliceerd op vrijdag 1 april 2011, 8:47 uur in het Duits op www.letztercountdown.org

In het eerste deel van de “Shadows of the Sacrifices” heb ik het geheim van wat de offers van de feesten werkelijk betekenen al een beetje onthuld, namelijk een bepaalde “voorziening” van de Heilige Geest voor specifieke noodsituaties. In dit tweede deel zullen we proberen te achterhalen wat voor noodsituaties we in onze tijd kunnen verwachten.

Laten we ons geheugen nog eens opfrissen over wat de offerdieren zelf betekenden:

Christus Zelf was de grondlegger van het Joodse systeem van aanbidding, waarin, door typen en symbolen, geestelijke en hemelse dingen werden afgebeeld. Velen vergaten de ware betekenis van deze offers; en de grote waarheid dat er alleen door Christus vergeving van zonden is, ging voor hen verloren. De vermenigvuldiging van offergaven, het bloed van stieren en bokken, kon de zonde niet wegnemen. . . .

In elk offer lag een les besloten, in elke ceremonie ingeprent, plechtig gepredikt door de priester in zijn heilige ambt, en door God Zelf ingeprent--dat alleen door het bloed van Christus vergeving van zonden mogelijk is. {AG 155.3–4}

Ik waarschuw u nogmaals om niet de fout te maken te denken dat we deze oude rituelen opnieuw in onze tijd moeten invoeren:

Wat voor de Joden een type en symbool was, is voor ons de werkelijkheid. {COL 317.2}

Wij leren van de Geest der Profetie dat de Joodse rituelen profetieën zijn:

Alle ceremonies van de Joodse wet waren profetisch, typerend voor de mysteries in het verlossingsplan. {6BC 1095.5}

Door de leringen van de offerdienst zou Christus voor alle naties worden verheven, en allen die naar Hem zouden kijken, zouden leven. Christus was het fundament van de Joodse economie. Het hele systeem van typen en symbolen was een compacte profetie van het evangelie, een presentatie waarin de beloften van verlossing vervat waren.AA 14.1}

Ellen G. White vertelt ons ook dat de herfstfeesten in onze tijd op dezelfde manier vervuld moeten worden als de lentefeesten in de tijd van Jezus:

Argumenten die uit de typen van het Oude Testament werden getrokken, wezen ook op naar de herfst als de tijd waarop de gebeurtenis die wordt vertegenwoordigd door de “reiniging van het heiligdom” moet plaatsvinden. Dit werd heel duidelijk toen er aandacht werd besteed aan de manier waarop de typen met betrekking tot de eerste komst van Christus waren vervuld.

Het slachten van het paaslam was een schaduw van de dood van Christus. Paulus zegt: “Christus, ons paaslam, is voor ons geslacht.” 1 Korintiërs 5:7. De schoof van de eerste vruchten, die ten tijde van het paaslam voor de Heer werd bewogen, was een voorbeeld van de opstanding van Christus. Paulus zegt, sprekend over de opstanding van de Heer en van al Zijn volk: “Christus als eersteling; daarna zij die van Christus zijn bij Zijn komst.” 1 Korintiërs 15:23. Zoals de beweegschoof, die het eerste rijpe graan was dat vóór de oogst werd verzameld, is Christus de eersteling van die onsterfelijke oogst van verlosten die bij de toekomstige opstanding in de schuur van God zullen worden verzameld.

Deze typen werden vervuld, niet alleen wat betreft het evenement, maar wat de tijd betreft. Op de veertiende dag van de eerste Joodse maand, precies de dag en maand waarop gedurende vijftien lange eeuwen het Pesachlam was geslacht, stelde Christus, nadat Hij het Pesach met Zijn discipelen had gegeten, dat feest in dat Zijn eigen dood als “het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt” moest herdenken. Diezelfde nacht werd Hij door goddeloze handen meegenomen om gekruisigd en gedood te worden. En als het tegenbeeld van de beweeggarve werd onze Heer op de derde dag uit de dood opgewekt, “de eersteling van hen die ontslapen zijn,” een voorbeeld van alle opgewekte rechtvaardigen, wier “verachtelijke lichaam” zal worden veranderd en “gelijkvormig zal worden aan Zijn verheerlijkt lichaam.” Vers 20; Filippenzen 3:21.

Op dezelfde wijze moeten de typen die betrekking hebben op de wederkomst vervuld worden op het tijdstip dat in de symbolische dienst wordt aangegeven. {GC-399.1–4}

Leren in de lente voor de herfst

Om de theorie te ondersteunen dat het aantal offers voor de herfstfeesten een speciale “voorziening” van de Heilige Geest vertegenwoordigt voor de grote tijd van benauwdheid (ook wel de tijd van de plagen genoemd), moeten we eerst onderzoeken wat de geschiedenis ons leert. Op basis van de lentefeesten kunnen we enkele kenmerken van een “noodperiode” identificeren die op dezelfde manier in onze tijd herhaald moeten worden:

1. Jezus begon zijn bediening in het hemelse heiligdom nog niet - in onze tijd, respectievelijk Hij zal het heiligdom verlaten.
2. De Heilige Geest was nog niet gekomen - in onze tijd, respectievelijk, de Heilige Geest zal worden weggenomen (uit de wereld).

In Vroege geschriften aan het begin van het hoofdstuk getiteld De verzegeling, we kunnen het volgende lezen:

Aan het begin van de heilige sabbat, 5 januari 1849, gingen we in gebed met de familie van broeder Belden in Rocky Hill, Connecticut, en de Heilige Geest viel op ons. Ik werd in een visioen naar de allerheiligste plaats, waar ik zag dat Jezus nog steeds voor Israël pleitte. Op de onderkant van Zijn kleed zat een bel en een granaatappel. Toen zag ik dat Jezus de allerheiligste plaats niet zou verlaten totdat elke zaak beslist was, hetzij voor redding of vernietiging, en dat de toorn van God niet kon komen totdat Jezus Zijn werk in het allerheiligste had voltooid, Zijn priesterlijke kleding had afgelegd en Zich had bekleed met de gewaden van wraak. Dan zal Jezus niet langer tussen de Vader en de mens staan, en God zal niet langer zwijgen, maar Zijn toorn uitgieten over hen die Zijn waarheid hebben verworpen. Ik zag dat de toorn van de volken, de toorn van God en de tijd om de doden te oordelen, gescheiden en onderscheiden waren, de een volgde op de ander, ook dat Michaël niet was opgestaan, en dat de tijd van benauwdheid, zoals er nooit geweest is, nog niet was aangebroken. De naties worden nu boos, Maar wanneer onze Hogepriester Zijn werk in het heiligdom heeft voltooid, zal Hij opstaan, de gewaden van wraak aantrekken en dan zullen de zeven laatste plagen worden uitgegoten.

Ik zag dat de vier engelen de vier winden zouden vasthouden totdat Jezus' werk in het heiligdom voltooid is, en dan zullen de zeven laatste plagen komen. {OW 36.1–2}

De overeenkomstige passage in de Bijbel is:

En in die tijd zal Michaël opstaan, de grote vorst, die voor de kinderen van uw volk staat. en er zal een tijd van benauwdheid zijn, zoals er niet geweest is sinds er een volk bestond, tot op die tijd.: En in die tijd zal uw volk verlost worden, al wie in het boek geschreven staat. (Daniël 12:1)

Let ook op Openbaring 19:

En ik zag de hemel geopend, en zie een wit paard; en die op hem zat, werd genoemd Getrouw en Waarachtig, en hij oordeelt en voert krijg in gerechtigheid. Zijn ogen waren als een vuurvlam, en op zijn hoofd waren vele kronen; en hij had een naam geschreven, die niemand kende, dan hijzelf. En hij was bekleed met een kleed, dat in bloed gedoopt was; en zijn naam wordt genoemd: Het Woord van God. En de heerscharen, die in de hemel waren, volgden hem. op witte paarden, gekleed in fijn linnen, wit en rein. En uit zijn mond komt een scherp zwaard, opdat hij daarmee de heidenvolken zou slaan; en hij zal ze hoeden met een ijzeren staf; en hij treedt de wijnpersbak van de grimmigheid en de heidenvolken. toorn van de Almachtige God. (Openbaring 19:11-15)

In Orion staat het witte paard voor het jaar 2014, waarna de plagen zullen beginnen te vallen. Dit zal gebeuren wanneer de klok een hele ronde heeft gemaakt van 1846 tot het jaar 2014, wat duurt van de herfst van 2014 tot de herfst van 2015. Jezus zal dan de hemelse tempel verlaten en de tijd zal beginnen dat we voor de Vader moeten leven zonder een Voorbidder.

Wie onrecht doet, laat hij nog meer onrecht doen; en wie vuil is, laat hij nog meer vuil worden; en wie rechtvaardig is, laat hij nog meer rechtvaardig worden; en wie heilig is, laat hij nog meer heilig worden. (Openbaring 22:11)

Wij noemen dit de tijd na het sluiten van de deur van genade (de sluiting van de proeftijd), omdat vanaf dat moment niemand meer gered kan worden, behalve zij die eerder verzegeld waren.

Toen Jezus het allerheiligste verliet, hoorde ik het rinkelen van de bellen aan Zijn kleed. En toen Hij vertrok, werd de aarde bedekt door een wolk van duisternis. Er was toen geen bemiddelaar tussen de schuldige mens en een beledigde God. Terwijl Jezus tussen God en de schuldige mens stond, rustte er een beperking op het volk; maar toen Hij tussen de mens en de Vader uitstapte, werd de beperking weggenomen en had Satan de volledige controle over de uiteindelijk onboetvaardigen. Het was onmogelijk dat de plagen werden uitgestort terwijl Jezus in het heiligdom diende; maar als Zijn werk daar is voltooid en Zijn voorspraak eindigt, is er niets om de toorn van God tegen te houden, en het breekt met woede uit op het schuilloze hoofd van de schuldige zondaar, die de verlossing heeft verwaarloosd en bestraffing heeft gehaat. In die angstaanjagende tijd, na het einde van Jezus' bemiddeling, leefden de heiligen in het zicht van een heilige God zonder een voorspraak. Elk geval werd beslist, elk juweel genummerd. Jezus vertoefde een moment in het buitenste vertrek van het hemelse heiligdom, en de zonden die waren beleden terwijl Hij in de allerheiligste plaats was, werden op Satan gelegd, de aanstichter van de zonde, die hun straf moest ondergaan.

Toen zag ik Jezus Zijn priesterlijke gewaad afleggen en Zichzelf kleden met Zijn meest koninklijke gewaden. Op Zijn hoofd waren vele kronen, een kroon in een kroon. Omringd door de engelenschare, verliet Hij de hemel. De plagen troffen de bewoners van de aarde. Sommigen veroordeelden God en vervloekten Hem. Anderen haastten zich naar het volk van God en smeekten om onderwezen te worden hoe zij aan Zijn oordelen konden ontsnappen. Maar de heiligen hadden niets voor hen. De laatste traan voor zondaars was vergoten, het laatste kwellende gebed was aangeboden, de laatste last gedragen, de laatste waarschuwing gegeven. De zoete stem van genade was niet meer om hen uit te nodigen. Toen de heiligen, en de hele hemel, geïnteresseerd waren in hun redding, hadden ze geen interesse voor zichzelf. Leven en dood waren voor hen neergezet. Velen verlangden naar het leven, maar deden geen moeite om het te verkrijgen. Ze kozen het leven niet, en nu was er geen verzoenend bloed om de schuldigen te reinigen, geen meelevende Redder om voor hen te pleiten en te roepen: "Spaar, spaar de zondaar nog een beetje." De hele hemel had zich verenigd met Jezus, toen ze de angstaanjagende woorden hoorden: "Het is volbracht. Het is volbracht." Het plan van redding was volbracht, maar weinigen hadden ervoor gekozen dit te accepteren. En terwijl de zoete stem van genade wegstierf, grepen angst en afschuw de goddelozen. Met verschrikkelijke duidelijkheid hoorden ze de woorden: "Te laat! Te laat!” {OW 280.2–281.1}

Op dat moment zal de Heilige Geest zich volledig van de aarde hebben teruggetrokken:

De grote tijd van onrust begint na het einde van de proeftijd

Wanneer Christus Zijn werk als bemiddelaar ten behoeve van de mens zal staken, dan zal deze tijd van moeilijkheden beginnen. Dan zal de zaak van iedere ziel beslist zijn, en zal er geen verzoenend bloed zijn om te reinigen van zonde. Wanneer Jezus Zijn positie als voorspraak van de mens voor God verlaat, wordt de plechtige aankondiging gedaan: “Wie onrecht doet, laat hij nog meer onrecht doen; en wie vuil is, laat hij nog vuil worden; en wie rechtvaardig is, laat hij nog rechtvaardig worden; en wie heilig is, laat hij nog meer heilig worden” (Openb. 22:11). Dan wordt de beteugelende Geest van God van de aarde weggenomen.--PP 201 (1890). {LDE 253.1}

Wanneer Hij het heiligdom verlaat, bedekt duisternis de bewoners van de aarde. In die angstaanjagende tijd moeten de rechtvaardigen leven in het zicht van een heilige God zonder een voorbidder. De beperking die op de goddelozen rustte, is weggenomen en Satan heeft volledige controle over de uiteindelijk onberouwvollen. Gods lankmoedigheid is geëindigd. De wereld heeft Zijn genade verworpen, Zijn liefde veracht en Zijn wet vertrapt. De goddelozen zijn de grens van hun proeftijd gepasseerd; de Geest van God, hardnekkig weerstaan, is uiteindelijk teruggetrokken. Zonder bescherming door goddelijke genade hebben ze geen bescherming tegen de boze. Satan zal de bewoners van de aarde dan in één grote, laatste moeilijkheid storten. Als de engelen van God ophouden de felle winden van menselijke passie in bedwang te houden, zullen alle elementen van strijd losgelaten worden. De hele wereld zal betrokken zijn bij een verwoesting die vreselijker is dan die welke Jeruzalem in het verleden overkwam. {GC 614.1}

Daarom moeten de heiligen in deze tijd leven zonder Middelaar in een wereld zonder de Heilige Geest. Maar betekent dat dat zij zelf de Heilige Geest niet meer zullen hebben? Nee! Sterker nog, zij zullen zelfs verzegeld zijn met de Heilige Geest:

Al snel hoorden we de stem van God als vele wateren, die ons de dag en het uur van Jezus' komst aangaven. De levende heiligen, 144,000 in getal, kenden en begrepen de stem, terwijl de goddelozen dachten dat het onweer en een aardbeving was. Toen God de tijd sprak, stortte Hij de Heilige Geest over ons uiten onze gezichten begonnen te lichten en te stralen van de glorie van God, zoals dat van Mozes gebeurde toen hij van de berg Sinaï afkwam.

De 144,000 waren allemaal verzegeld en volmaakt verenigd. Op hun voorhoofden was geschreven: God, Nieuw Jeruzalem, en een schitterende ster met de nieuwe naam van Jezus​ ​OW 14.1–15.1}

In het artikel De kracht van de Vader, Ik heb laten zien dat dit het moment is waarop de 144,000 de late regen zullen ontvangen. Alleen zij krijgen dit “deel” van de Heilige Geest dat hen tot wijze maagden maakt die genoeg olie in hun lampen hebben om de Bruidegom af te wachten. Nu klinkt de laatste en ware middernachtroep: “De Bruidegom komt!” De huwelijksvoorbereidingen van het Lam, die in 1844 begonnen, zullen binnenkort voorbij zijn en de bruid zal gereinigd zijn om verenigd te worden met haar man. Nu is het moment van de uitstorting van de noodvoorziening van de Heilige Geest voor de verschrikkelijke tijd van de plagen en de toorn van God! Degenen die de stem van God vanuit Orion niet verstaan, zullen in duisternis blijven, zonder olie voor hun lampen.

Slechts twee weken van plagen?

Omdat deze tijd zo verschrikkelijk zal zijn, zullen sommigen natuurlijk willen weten hoe lang het zal duren. Misschien vertel ik je in een later artikel wat de toorn van God en de zeven laatste plagen werkelijk zijn, want zelfs dit kan nu worden begrepen met de kennisbasis van al onze studies. Het is werkelijk zo verschrikkelijk dat zelfs ik geschokt was en sterk moest vasthouden aan mijn geloof in Jezus toen ik me realiseerde dat niemand kan overleven zonder absoluut bovennatuurlijke bescherming. Onze God is een verterend vuur voor degenen die Zijn zegel en deze noodvoorziening van de Heilige Geest niet hebben.

Sommige broeders hebben mij geschreven dat bepaalde leiders in verschillende landen, waaronder Werner Renz van het Duitse “Hope Channel”, zonder enige echte Bijbelse basis zeggen dat de tijd van de plagen slechts 15 of 30 dagen zal duren. Deze kunnen al worden geclassificeerd als “valse leringen” omdat de Bijbel ons duidelijke aanwijzingen geeft over de werkelijke duur van de plagen. We krijgen de duur in profetische tijd in hoofdstuk 18 van Openbaring. Met betrekking tot de vernietiging van de Nieuwe Wereldorde, met het pausdom als leider. Er staat:

Daarom zal haar [Babylon de Grote] plagen komen op één dag, dood, rouw en hongersnood; en zij zal geheel met vuur verbrand worden, want sterk is de Heere God, die haar oordeelt. (Openbaring 18:8)

Of wat te denken van de beschrijving van wat er na het zesde zegel zal gebeuren?

Bij de grote dag van zijn toorn is gekomen, en wie zal bestaan? (Openbaring 6:17)

Volgens het dag-jaarprincipe geeft dit ons een duidelijk beeld van de duur van de plagen: een jaar. Maar dan komen er weer spotters die beweren dat Ellen G. White zei dat er vanaf 1844 geen profetische tijd meer zou zijn. Maar dat gold alleen voor de periode tussen 1844 tot de tijd van de uitstorting van de late regen en de komst van de vierde engel (zie De kracht van de Vader).

Waarom vinden we deze specificatie meerdere malen in de profetische boeken van het Oude Testament, waar de profetische tijd wel degelijk geldig was?

De last van Babylon, die Jesaja, de zoon van Amoz, gezien heeft. ... Huilt, want de dag van de HEER is nabij; het zal komen als een verwoesting van de Almachtige. ... Zie, de dag van de HEER komt, wreed, met toorn en felle toorn, om het land woest te maken, en de zondaars daarvan te verdelgen. Want de sterren des hemels en de sterrenbeelden [= H3285, hetzelfde woord als voor Orion] De zon zal verduisterd worden wanneer zij opgaat, en de maan zal haar licht niet laten schijnen. (Jesaja 13:1;6;9-10)

Let op dat Jesaja hier weer Orion noemt en dat het zijn licht niet zal geven in de tijd van plagen! Er is een geestelijke honger in het land die niet gestild kan worden, en niemand kan meer gered worden.

Of wat zegt Zefanja?

Die dag is een dag van toorn, per dag van problemen en ellende, per dag van woestenij en verlatenheid, per dag van duisternis en somberheid, per dag van wolken en dikke duisternis, ... Noch hun zilver noch hun goud zal hen kunnen redden in de dag van de toorn van de HEERE; maar het hele land zal door het vuur van zijn jaloezie worden verslonden. want hij zal zelfs een snelle verlossing van allen die in het land wonen. (Zefanja 1:15;18)

Mozes in het boek Job, Jeremia in zijn Klaagliederen, Ezechiël in hoofdstukken 7 en 22 – al die grote profeten wisten ervan de dag van Gods toorn, en dat is één jaar volgens het geldende interpretatieprincipe van één dag voor één jaar met betrekking tot deze boeken.

Jesaja zegt het zelfs in duidelijke tekst:

Want het is de dag van de wraak van de HEEREen het jaar van beloningen voor de strijd van Sion. (Jesaja 34:8)

De afwijzing van elke studie van tijdsprofetie, die al de grens van fanatisme overschrijdt, zorgt ervoor dat we de grote en belangrijke boodschappen die Jezus voor onze tijd heeft, niet begrijpen en correct interpreteren. Het laat leraren als Werner Renz toe om de kerkleden in een vals gevoel van veiligheid te sussen. De zuster die mij schreef, zei dat ze zich niet zo heel erg hoefde voor te bereiden op zo'n korte tijd van plagen van slechts 15 dagen. Ze luisterde ijverig naar Werner Renz. Ze geloofde dat "het niet zo erg zou zijn en dat het in ieder geval maar twee weken zou duren". Verre van dat, zoals onze studie van de offers van het heiligdom zal aantonen. Als ze het toen had kunnen weten, hoe God zal de aarde vernietigen, ze zou waarschijnlijk niet zijn afgedwaald van Sascha Stasch en de maansabbat-bewakers. Deze valse leraren zullen zich binnenkort moeten verantwoorden tegenover Jezus.

Veel van de goddelozen waren woedend toen ze de gevolgen van de plagen ondergingen. Het was een scène van angstaanjagende doodsangst. Ouders verweten hun kinderen bitter, en kinderen hun ouders, broers hun zussen, en zussen hun broers. Luide, jammerende kreten werden in alle richtingen gehoord: "Jullie waren het die mij ervan weerhielden de waarheid te ontvangen die mij van dit vreselijke uur had kunnen redden." De mensen keerden zich met bittere haat tegen hun ministers en verweten hen, zeggende: "Jullie hebben ons niet gewaarschuwd. Jullie vertelden ons dat de hele wereld bekeerd zou worden, en riepen: Vrede, vrede, om elke angst die werd opgewekt te stillen. Jullie hebben ons niet over dit uur verteld; en degenen die ons ervoor waarschuwden, hebben jullie fanatici en slechte mensen genoemd, die ons zouden ruïneren." Maar ik zag dat de ministers niet aan de toorn van God ontkwamen. Hun lijden was tien keer groter dan die van hun volk. - {EI 282.1}

Eigenlijk vind ik het niet zo erg dat de broeders geloven dat de tijd van de plagen slechts twee weken zal zijn. Satans truc zit ergens anders. Toen Werner Renz zijn "kaart van de laatste dagen" in Oostenrijk aankondigde voor de tafel van deze dame, maakte hij duidelijk dat het niet zou passen in de ketterij van Orion en dat de boodschap van Orion daarom niet van God kon komen. En daar hebben we het echte probleem! Het weinige licht dat ze hebben, wordt ontnomen aan degenen die verkeerd studeren, en dan maken ze nog grotere fouten. Het is Satans wil dat wij de ware boodschappen van God verwerpen, die ons door de grote tijden van moeilijkheden heen zouden helpen, en daarom zouden wij ten onder gaan.

Het verslag van Esther geeft ons nog een aanwijzing dat de plagen een jaar zullen duren.

En toen Haman zag dat Mordechai niet boog, noch hem eerbiedigde, toen werd Haman vol toorn. En hij dacht er minachting voor om alleen aan Mordechai de hand te slaan; want zij hadden hem het volk van Mordechai laten zien. Daarom zei Haman: Hij wilde alle Joden uitroeien die in het hele koninkrijk van Ahasveros woonden, zelfs het volk van Mordechai. In de eerste maand, dat wil zeggen de maand Nisan, in het twaalfde jaar van koning Ahasveros, zij wierpen Pur, dat is het lot, voor Haman van dag tot dag, en van maand tot maand, tot de twaalfde maand, dat is de maand Adar(Esther 3:5-7)

De geplande uitroeiing van alle Joden door Haman vertegenwoordigt een type van het doodvonnis dat zal worden uitgevaardigd tegen het volk van God dat de sabbat houdt. De periode van het besluit tot de executie is ongeveer een jaar. Het lot werd geworpen in de eerste maand en viel in het midden van de twaalfde maand.

Ellen G. White verbindt deze Bijbelse gebeurtenis met de tijd van de plagen:

Op de dag die voor hun vernietiging was vastgesteld, “verzamelden de Joden zich in hun steden in al de provincies van koning Ahasveros, om de hand te slaan aan hen die hun kwaad zochten; en niemand kon tegen hen standhouden, want de vrees voor hen viel op alle mensen.” Engelen die uitblinken in kracht, hadden van God de opdracht gekregen om Zijn volk te beschermen terwijl zij “stonden voor hun leven.” Esther 9:2, 16.

Mordechai kreeg de erepositie die voorheen door Haman werd bekleed. Hij “was de naaste na koning Ahasveros, en groot onder de Joden, en werd door de menigte van zijn broeders aanvaard” (Esther 10:3); en hij probeerde het welzijn van Israël te bevorderen. Zo bracht God Zijn uitverkoren volk opnieuw in de gunst bij het Medo-Perzische hof, waardoor het mogelijk werd Zijn voornemen uit te voeren om hen naar hun eigen land terug te brengen. Maar het was pas enkele jaren later, in het zevende jaar van Artaxerxes I, de opvolger van Xerxes de Grote, dat een aanzienlijk aantal terugkeerde naar Jeruzalem, onder Ezra.

De beproevingen die Gods volk in de dagen van Esther meemaakten, waren niet alleen voor die tijd. De openbaarder, die door de eeuwen heen naar het einde der tijden keek, heeft verklaard: “De draak werd toornig op de vrouw en ging heen om oorlog te voeren tegen de overigen van haar nageslacht, die de geboden van God bewaren en het getuigenis van Jezus Christus hebben.” Revelation 12: 17. Sommigen die vandaag de dag op aarde leven, zullen deze woorden in vervulling zien gaan. Dezelfde geest die in vroegere tijden mensen ertoe bracht de ware kerk te vervolgen, zal in de toekomst leiden tot het nastreven van een soortgelijke koers ten opzichte van hen die hun loyaliteit aan God behouden. Zelfs nu worden voorbereidingen getroffen voor dit laatste grote conflict.

Het decreet dat uiteindelijk tegen het overgebleven volk van God zal worden uitgevaardigd zal erg lijken op die welke Ahasveros tegen de Joden uitvaardigde. Tegenwoordig zien de vijanden van de ware kerk in het kleine gezelschap dat het sabbatgebod houdt, een Mordechai aan de poort. De eerbied van Gods volk voor Zijn wet is een voortdurende berisping voor hen die de vrees voor de Heer hebben verworpen en Zijn sabbat vertrappen.

Satan zal verontwaardiging opwekken tegen de minderheid die weigert populaire gebruiken en tradities te accepteren. Mannen met een goede reputatie zullen zich aansluiten bij de wettelozen en de verachtelijken om raad te vragen tegen het volk van God. Rijkdom, genialiteit, opleiding, zullen samenwerken om hen met minachting te bedekken. Vervolgende heersers, ministers en kerkleden zullen tegen hen samenzweren. Met stem en pen, door opschepperij, bedreigingen en spot, zullen ze proberen hun geloof omver te werpen. Door valse voorstellingen en boze oproepen zullen mensen de hartstochten van het volk ophitsen. Omdat ze geen "Aldus zegt de Schrift" hebben om tegen de voorstanders van de Bijbelse sabbat in te brengen, zullen ze hun toevlucht nemen tot onderdrukkende maatregelen om het gebrek aan te vullen. Om populariteit en bescherming te verzekeren, zullen wetgevers toegeven aan de vraag naar zondagswetten. Maar degenen die God vrezen, kunnen geen instelling accepteren die een voorschrift van de Decaloog schendt. Op dit slagveld zal het laatste grote conflict worden uitgevochten in de controverse tussen waarheid en dwaling. En we worden niet in twijfel gelaten over de kwestie. Vandaag de dag zal de Heer, net als in de dagen van Esther en Mordechai, Zijn waarheid en Zijn volk verdedigen.PK 602.2–605.3}

De plagen komen “in één jaar” en het doodsvonnis zal ongeveer 12 maanden van kracht zijn voordat het wordt uitgevoerd. Maar wat is het aangegeven “jaar” precies in dagen? Het Joodse jaar had 12 maanmaanden, en soms 13 als een schrikkelmaand nodig was. Dat zou 360 of 390 dagen zijn. Of gaat het om een ​​zonnejaar? Dat zou 365 dagen zijn.

En hoe berekenen wij de zevendaagse reis van Jezus naar ons?

De 144,000 riepen: “Halleluja!” toen ze hun vrienden herkenden die door de dood van hen waren weggerukt. Op hetzelfde moment werden wij veranderd en samen met hen opgenomen om de Heer in de lucht te ontmoeten.

We gingen allemaal samen de wolk in en waren zeven dagen opstijgend naar de glazen zee, waar Jezus de kronen bracht en ze met Zijn eigen rechterhand op onze hoofden plaatste. {OW 16.1–2}

Als de reis met Jezus terug naar de glazen zee zeven dagen duurt, dan zou Jezus' reis met de hemelse legers om ons te komen halen ook zeven dagen duren. Moeten we ze van het jaar aftrekken of erbij optellen? Hoe weten we dat? Dat staat niet in de Bijbel, toch? En wie weet, misschien heeft Werner Renz toch wel gelijk? Het is allemaal een beetje vaag, hè?

Nu krijgen we het Bijbelse bewijs dat Werner Renz het mis heeft, samen met vele anderen die op die kar zijn gesprongen. Ik weet niet zeker wat Walter Veith wilde zeggen in zijn nieuwe lezingenreeks toen hij het had over het schip naar Rome met de apostel Paulus, en suggereerde dat de 14 nachten van Handelingen 27:27 waarschijnlijk heel "typisch" zijn voor deze allerlaatste keer. Ik had een vreemd gevoel dat hij sprak over de tijd van de plagen. Hij legde het probleem niet in detail uit. Ik hoop alleen dat hij niet bezwijkt voor de Renz-dwaling, want nu krijgen we de antwoorden op alle voorgaande vragen en zien we precies hoeveel dagen het jaar van de plagen zal hebben, en of de zeven dagen zijn inbegrepen of uitgesloten.

De berekening van de herfstvoorziening

De herfstfeesten begonnen op de eerste dag van de zevende maand met het Feest van de Trompetten. Hier, direct aan het begin, hebben we een klein probleem. We moeten onszelf afvragen of de offers van het nieuwe maanfeest moeten worden meegerekend of niet. Dat is lastig te beantwoorden met onze huidige kennis. Zodra we het resultaat zien, is het gemakkelijk te zien dat de offers van de nieuwe maan deze keer niet meetellen, en we zullen het ook weten uit het derde deel van de Shadow Series (waar het resultaat nogmaals zal worden bevestigd).

Het kan echter ook worden afgeleid uit de Bijbelse tekst en uit de logica van de feesten. De nieuwemaanoffers van de eerste maand telden ook niet mee. Ze vielen echter niet op precies dezelfde dag als het Feest van de Bazuinen. Volgens de Joodse denkwijze moest eerst het begin van de maand worden gedetecteerd en kon het feest beginnen. Daarom vond het offer van de nieuwe maan logischerwijs plaats vóór het eerste feest van de herfstfeesten. De herfstfeesten waren nog niet begonnen bij de nieuwe maan, maar pas met het eerste offer voor het Feest van de Bazuinen. Daarom heb ik in het eerste deel van de “Schaduwen van Offers” de offers gedefinieerd als beschouwd “in de kerntijd” van de feesten.

Ook vertelt de Bijbelse tekst ons precies wat er wel en niet bij de feestelijke offers hoorde. Lees alles nog eens door. In de lentefeesten vonden we altijd wat er wel en niet bij hoorde. uitgesloten uit het festivalaanbod in de instructies:

1. De zeven dagen van het feest van de ongezuurde broden: Na Op deze wijze zult u dagelijks, gedurende de zeven dagen, het vlees van het vuuroffer, tot een aangename geur voor de HEERE, offeren. Het zal geofferd worden naast het voortdurende brandoffer en zijn drankoffer. (Numeri 28:24)

2. Het Wekenfeest (Pinksteren): Gij zult ze offeren naast het voortdurende brandoffer en zijn spijsoffer (zij zullen u zonder gebrek zijn) en hun drankoffers. (Numeri 28:31)

3. Voor het Pesachfeest en het Beweegfeest van de Eerstelingen was het vanzelfsprekend dat de offers (het Pesachlam en de schoof van de eerstelingen) alleen geldig waren bij deze feesten.

De Bijbeltekst legt gedetailleerd uit voor het Feest van de Trompetten (en voor alle daaropvolgende herfstfeesten), welke offers bij het feest horen en welke niet. Voor het Feest van de Trompetten vinden we de enige enkele tekst, die de offers van de nieuwe maan expliciet uitsluit:

Naast het brandoffer van de maand en zijn spijsoffer, en het dagelijks brandoffer, en zijn spijsoffer, en hun drankoffers, naar hun gewoonte, tot een aangename geur, een vuuroffer voor de HEERE. (Numeri 29:6)

Het nieuwemaanfeest binnen de wachttijd voor Pinksteren viel echter binnen de “kernperiode van de lentefeesten” en werd door de Bijbelse tekst niet uitgesloten en moet worden meegerekend.

De volgende tabellen geven een overzicht van alle feestelijke offers voor de herfstfeesten, beginnend met het Feest van de Bazuinen, dat Millers middernachtroep symboliseert:

Het werd gevolgd door de hoogste feestdag van het jaar, Jom Kipoer, de Grote Verzoendag, die de hemelse oordeelsdag symboliseert, die een speciale rol speelt in onze Adventistische geschiedenis. Omdat de tweede engel zich bij de eerste engel voegde, weten we dat het begon op 22 oktober 1844. Helaas is het voor de meeste Adventisten ondenkbaar dat deze Oordeelsdag nu snel ten einde zal komen:

De zeven dagen van het Loofhuttenfeest volgden. Hun betekenis heb ik beschreven in het eerste deel van de “Schaduwen van de Offers”: onze omzwervingen in de woestijn gedurende 120 jaar van 1890 tot 2010. Plotseling is er een zeer hoog aantal stieren en lammeren:

Houd er rekening mee dat op elke feestdag het aantal stieren met één dier afneemt, terwijl het aantal rammen en lammeren gelijk blijft:

In de zeven dagen van het Loofhuttenfeest vinden we een hele mooie harmonie. We vinden zoiets als een goddelijke aftelling. Beginnend met 13 stieren, neemt het aantal stieren op elke feestdag met één af, totdat het aantal perfectie is bereikt: 7. Ellen G. White zegt het zo:

Petrus, die naar hij veronderstelde de leer van Christus in praktijk bracht, dacht deze uit te breiden tot zeven, het getal dat perfectie betekent. Maar Christus leerde dat we nooit moe mogen worden van vergeven. Niet “Tot zevenmaal,” zei Hij, “maar, Tot zeventig maal zeven.” {COL 243.1}

Op hetzelfde moment daalt het totale aantal geofferde dieren van 30 naar 24. 24 is het aantal van de twee verbonden die God met de mensheid sloot. De 12 stammen van het oude Israël en de 12 stammen van het geestelijke Israël, waarvan de 144,000 het overblijfsel zullen zijn (zie Openbaring 7:4-8).

Is dit niet een andere verwijzing naar de basisformule van Gods Orionklok, "7 keer 24"? Zou het kunnen dat God altijd wil wijzen op een specifieke reinigingsfase van Zijn kerk met 7 periodes van 24 jaar? Is het mogelijk dat we iets over het hoofd hebben gezien in Orion, of dat er nog iets extra's is in de festivaltypen dat we nog niet hebben ontdekt omdat de Orionklok geen tijdsperiodes van 24 jaar weergeeft?

Met de laatste dag van het Loofhuttenfeest, “Shemini Atzeret”, eindigen de herfstfeesten en vinden we opnieuw dezelfde aantallen als voorheen op het Bazuinenfeest en de Grote Verzoendag:

Wat ons nu nog rest, is het opsommen van alle aanbiedingen van de herfstfeesten, zoals we dat ook al hebben gedaan voor de lentefeesten:

En we krijgen 372 porties van 1/10 ephah fijn meel. Met deze hoeveelheid kunnen we 372 proviandbroden bakken vermengd met “Heilige Geest”. Als we deze som zoals eerder zouden delen door een dagrantsoen van 3 broden, zouden we 372 ÷ 3 = 124 krijgen. Dus het “jaar van de plagen” zou net iets meer dan 4 maanden duren? Kan dat kloppen?

Natuurlijk niet! Wederom zijn we iets cruciaals vergeten.

Laten we de tabel met de dagelijkse rantsoenen uit het eerste deel van de Schaduwen van de offers:

De rantsoenen bestonden uit het offer voor het volk (2/10 per dag) en het offer voor de priesters (1/10 per dag). En dat was volkomen terecht om toe te passen in de tijd van de apostelen toen Jezus net was opgestaan, omdat de proeftijd voor het Joodse volk nog niet was afgesloten. De profetie van de zeventig weken vertelde ons dat de Messias in het midden van de zeventigste week zou worden gedood:

En na de tweeënzestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hemzelf zijn. ... En Hij zal het verbond voor velen versterken, één week lang. en in het midden van de week zal hij het slachtoffer en de spijsoffer doen ophouden... (Daniël 9:26-27)

Het is algemeen bekend bij de Adventisten dat de genadeperiode voor het Joodse volk 3 ½ jaar duurde, totdat de Joden ook Stefanus stenigden in 34 n.Chr. Daarom was de som van het dagelijkse offer voor het volk en de priesters de maatstaf voor het dagelijkse noodrantsoen van de lentefeesten, als type voor de wachttijd tot Pinksteren en de vroege regen.

Maar hoe zit het met de tijd van de plagen aan het einde van de geschiedenis? Hier is de beproeving, zoals eerder geïllustreerd, al gesloten. De deur naar de verlossing van de mensheid is gesloten. Slechts een kleine groep van Gods "priesters", de 144,000, zal deze tijd overleven, ondersteund door de genade van God en uitgerust met een priesterlijk noodvoorziening van de Heilige Geest:

Nu dan, indien gij aandachtig naar mijn stem luistert en mijn verbond bewaart, dan zult gij uit alle volken mijn persoonlijk eigendom zijn, want de gehele aarde is van mij. En gij zult voor mij een persoonlijk eigendom zijn, een koninkrijk van priesters, en een heilige natieDit zijn de woorden die u tot de Israëlieten moet spreken. (Exodus 19:5-6)

Zodra de reiniging van het heiligdom voltooid zal zijn, zal God een gereinigd volk hebben, wat wordt beschouwd als een priesterlijk mensen. Alleen zij zullen verzegeld worden, alleen voor hen is dit specifieke deel van de Heilige Geest, en alleen in hen kan de Trooster leven, omdat alleen zij zuivere vaten zullen zijn geweest voor de ontvangst van de derde Persoon van de Goddelijke Raad. Het symbool van het dagelijkse rantsoen voor dit zeer speciale volk van de 144,000 aan het einde van de geschiedenis is het 1/10 deel van een efa, of één brood per dag, 1/20 in de ochtend, 1/20 in de avond. Ze hebben niet meer nodig om deze vreselijke tijd te overleven, omdat ze al een bepaald niveau van heiliging zullen hebben bereikt.

De formule voor de berekening van de totale duur dat er voldoende noodvoorziening is, luidt dus:

372 broden ÷ 1 brood per dag = 372 dagen

En nu is het heel eenvoudig geworden om onze eerdere vragen te beantwoorden.

1. Hoe lang zal het jaar van de plagen precies duren? Antwoord: Voor één zonnejaar volgens “En God zei: Er moeten lichten zijn aan het uitspansel van de hemel om scheiding te maken tussen de dag en de nacht; en laten ze licht zijn in de hemel. voor tekens en voor seizoenen, en dagenlang, en jaar:En zij moeten dienen als lichten aan het uitspansel des hemels, om licht te geven op de aarde. En het gebeurde zo. En God maakte twee grote lichten; het grotere licht om de dag te regeren, en het kleinere licht om over de nacht te heersen; ook de sterren maakte Hij.” (Genesis 1:14-16) Een zonnejaar duurt gemiddeld 365 dagen. En dit komt exact overeen met de dag (voor een jaar) na de laatste drie zegels, zoals aangegeven door de Orion.

2. Als we dit jaar aftrekken van ons totale rantsoen van 372 broden, komen we op 372 dagen - 365 dagen = 7 dagen. Voordat de plagen beginnen te vallen, zal de deur van genade gesloten worden volgens het model van Noach en zijn ark, 7 dagen voordat de regen begintZelfs voor die 7 dagen van wachten op de plagen zullen de 144,000 nog steeds genoeg voorziening of genoeg Heilige Geest hebben om ook deze periode te overbruggen. De tijd van beproeving na de proeftijd voor de gehele mensheid zal voorbij zijn.

Daarom zullen de verzegelde 144,000 een totale voorraad van 372 eenheden brood hebben voor het jaar van de plagen. De totale duur zoals gespecificeerd in de Bijbel zal zijn ... 365 dagen na de laatste drie zegels, beginnend in de herfst van 2015, plus zeven dagen voor de profetische wachtdagen van Noach.

God is perfect en zo ook Zijn wiskunde, en de typen die Hij ons heeft gegeven. En het maakt een groot verschil of we deze dingen met of zonder de Heilige Geest bestuderen. Vóór 2010 waren deze wonderbaarlijke inzichten voor onze ogen verborgen, en het is te verontschuldigen voor elke Adventistische leraar als hij eerder in de fout was. Wie nu echter koppig deze harmonieuze studies blijft weigeren, alleen omdat hij niet wil toegeven dat hij fout zat, zal dan terecht de tienvoudige toorn van God ontvangen, want hij verleidt ook anderen om te twijfelen en zij komen ten val vanwege hem.

De Adem van God

Zoals ik in het eerste deel kort heb aangegeven, staan ​​we nog steeds voor een specifiek probleem dat we nu aan het einde van dit tweede en laatste deel van de “schaduwen van de offers” moeten oplossen. Jezus schafte alle offers af met Zijn dood aan het kruis. Het waren natuurlijk alleen maar schaduwen, typen en profetieën, maar toch zouden de logica en de typologie perfect moeten overeenkomen. Jezus is altijd exact in alles wat Hij deed en zei, en alles is in perfecte harmonie.

Hoe was het dan mogelijk dat de apostelen hun deel van de Heilige Geest zouden ontvangen, die hen in staat zou stellen te volharden tot de komst van de Trooster, terwijl alle offers al waren afgeschaft op de eerste dag van de lentefeesten, de dag van Pasen? Het bloed van de offers was niet meer geldig. En Jezus was Zijn dienst in het hemelse heiligdom niet begonnen. Gedurende 1500 jaar hadden de offers gewezen op een bepaald deel van de Heilige Geest dat nodig zou zijn in 31 n.Chr., en precies in dat jaar 31 n.Chr. werden de offers ongeldig verklaard en was de voorspraakdienst niet begonnen vóór Pinksteren. Er moest iets anders zijn! Maar wat?

We hebben gelezen wat er gebeurt als de Heilige Geest afwezig is. Wanhoop heerst. En dat is precies wat er gebeurde met de apostelen toen Jezus in het graf lag.

Jezus had meerdere malen geprobeerd de toekomst voor Zijn discipelen te openen, maar ze hadden niet de moeite genomen om na te denken over wat Hij zei. Hierdoor was Zijn dood voor hen als een verrassing gekomen; en daarna, toen ze het verleden overzagen en het resultaat van hun ongeloof zagen, werden ze vervuld van verdriet. Toen Christus werd gekruisigd, geloofden ze niet dat Hij zou opstaan. Hij had duidelijk gezegd dat Hij op de derde dag zou opstaan, maar ze waren verward om te weten wat Hij bedoelde. Dit gebrek aan begrip Hij liet hen achter op het moment van Zijn dood in volkomen hopeloosheid. Zij waren bitter teleurgesteld. Hun geloof drong niet verder door dan de schaduw die Satan dwars over hun horizon had geworpen. Alles leek vaag en mysterieus voor hen. Als zij de woorden van de Heiland hadden geloofd, hoeveel smart hadden ze gespaard kunnen blijven!

Verpletterd door wanhoop, verdriet en wanhoop , de discipelen kwamen bijeen in de bovenzaal, en sloten en vergrendelden de deuren, angstig opdat het lot van hun geliefde Leraar het hunne zou zijn. Het was hier dat de Verlosser, na Zijn opstanding, aan hen verscheen. {AA 25.2–26.1}

Als de Trooster afwezig is, komen verwarring, gebrek aan begrip en totale hopeloosheid. Alles lijkt vaag en mysterieus. Verdriet, wanhoop, pijn en angst belemmeren spirituele groei.

Het tegenovergestelde is het geval wanneer de Heilige Geest in ons woont. Hij leidt ons in alle waarheid, geeft helderheid, verlicht de pijn, neemt angst weg door geloof en laat ons niet verdrinken in verdriet, pijn en wanhoop.

Dit gedeelte ontbrak voor de discipelen tot de dag dat Jezus opstond. Maar was het alleen de aanwezigheid van Jezus die hen bevrijdde uit deze staat van hopeloosheid? Nee, er was iets anders. We moeten het Bijbelse verslag heel zorgvuldig lezen als we zoeken naar de vervanging van het noodrantsoen voor de wachttijd tot de uitstorting van de Heilige Geest. In het Evangelie van Johannes zullen we het vinden. Toen de Heer was opgestaan, verscheen Hij aan de discipelen in de bovenzaal:

Toen het op diezelfde dag avond was, de eerste dag van de week, en de deuren gesloten waren, waar de discipelen bijeen waren uit vrees voor de Joden, kwam Jezus en stond in het midden, en zeide tot hen: Vrede zij u. ... Toen zeide Jezus wederom tot hen: Vrede zij u; gelijk de Vader Mij gezonden heeft, zend Ik ook u. En nadat Hij dit gezegd had, Hij blies op hen en zei tegen hen: Ontvang de Heilige Geest.: (Johannes 20:19,21-22)

Velen hebben de exacte betekenis van deze scène nooit begrepen. Als de Heer de Heilige Geest toch over 50 dagen als Trooster zou sturen, waarom blies Hij dan op de apostelen bij Zijn opstanding en gaf Hij hun de Heilige Geest? Maar nu, na onze studie van de noodrantsoenen, ligt dit allemaal duidelijk voor onze ogen. Het was dit gebrek aan voorraad voor de wachttijd dat Jezus op de apostelen blies. In de bijna twee dagen sinds de kruisiging hadden ze verschrikkelijk geleden. Ze hadden hun "noodrantsoen" niet verkregen. Het was daarom een ​​dringende actie van Jezus om Zijn Geest op hen te blazen. Dit was niet de Persoon van de "Heilige Geest" die met Pinksteren zou worden uitgestort, aangezien Hij niet eens kon komen voordat Jezus Zijn dienst in het hemelse heiligdom was begonnen, maar het was een versterking door de geest van Jezus Zelf. De anti-trinitariërs in onze gelederen verwarren dit allemaal en er is grote verwarring onder hen.

Veertig dagen lang was Jezus nog steeds bij zijn discipelen en onderwees hen:

Gedurende deze dagen die Christus met Zijn discipelen doorbracht, kregen ze een nieuwe ervaring. Toen ze hun geliefde Meester de Schriften hoorden uitleggen in het licht van alles wat er was gebeurd, werd hun geloof in Hem volledig gevestigd. Ze bereikten de plaats waar ze konden zeggen: "Ik weet in wie ik geloofd heb." 2 Timotheüs 1:12. Zij begonnen zich de aard en de omvang van hun werk te realiseren en beseften dat zij de waarheden die hun waren toevertrouwd, aan de wereld moesten verkondigen. De gebeurtenissen in het leven van Christus, Zijn dood en opstanding, de profetieën die naar deze gebeurtenissen verwijzen, de mysteries van het heilsplan, de kracht van Jezus voor de vergeving van zonden - van al deze dingen waren zij getuigen geweest, en zij moesten ze aan de wereld bekendmaken. Zij moesten het evangelie van vrede en verlossing verkondigen door bekering en de kracht van de Verlosser. {AA 27.1}

Deze veertig dagen zijn representatief voor de tijd waarin we onze rantsoenen van de “Heilige Geest” zullen ontvangen en Jezus bereidt ons voor op de luide roep. Deze tijd is NOW. Het is begonnen in het voorjaar van 2010 en zal eindigen met de aankondiging van de zondagswetten. Dan zal iedereen die niet door Jezus en de wonderlijke boodschappen rechtstreeks van Zijn troon is onderwezen en versterkt, onherroepelijk niet de “verfrissing door de aanwezigheid van God” hebben ontvangen.

En onze Heer liet nog iets anders voor ons achter, zodat we zouden kunnen weten dat dit moment nu is gekomen. Ik kopieer de verzen van de scène van de eerste verschijning van Jezus in de Bovenzaal, en ik heb met opzet een vers weggelaten, om het later aan u te presenteren. Deze zin laat ons precies zien waar we ons bevinden in de tijdsstroom van de profetie en de typen van de schaduwoffers. Velen van u zullen zich verheugen wanneer de Heilige Geest u deze lering laat begrijpen, omdat u zult leren dat u het Lam echt moet volgen waar hij ook gaat, als u onder de 144,000 wilt zijn (Openbaring 14:4).

Het was niet het eerste wat Jezus deed toen Hij op de discipelen blies en hun de verfrissing van Zijn geest gaf. Er gebeurde iets daarvoor. Bij Zijn verschijning wenste Jezus hun vrede en daarna identificeerde Hij Zich met een speciaal gebaar:

Toen, op dezelfde avond 's avonds, zijnde de eerste dag van de week, toen de deuren werden gesloten waar de discipelen bijeenkwamen uit angst voor de Joden, kwam Jezus en stond in het midden en zei tot hen: Vrede zij u. En nadat Hij dit gezegd had, toonde Hij hun Zijn handen en Zijn zijde. Toen de discipelen de Heer zagen, waren ze blij. (John 20: 19-20)

Allereerst, voordat Jezus Zijn geest op hen blies, liet Hij de discipelen Zijn wonden zien. Pas toen waren ze eindelijk “blij, toen ze hun Heer zagen” en Hem herkenden, dat Hij het werkelijk was die tot hen sprak. Jezus zou hen daarvoor van Zijn geest voorzien. Alleen zij die Jezus herkennen aan Zijn wonden, zullen de verkwikking ontvangen vóór de tijd van de verdrukking, waardoor zij alle beproevingen kunnen doorstaan ​​zonder wanhoop, verwarring en hopeloosheid.

En allen die de Orion-studie hebben gelezen en dia's 169 tot en met 178 kennen, weten vanwaar onze Heer Jezus ons op dit moment Zijn wonden laat zien en ons vertelt: Vrede zij u; zoals de Vader Mij gezonden heeft, zend Ik ook u. Ontvang de Heilige Geest."

Herkent u Zijn stem? Weet u waar die vandaan komt?

Al snel hoorden wij de stem van God, die klonk als vele wateren, die ons de dag en het uur van Jezus’ komst aankondigde. De levende heiligen, 144,000 in getal, kenden en begrepen de stem, terwijl de goddelozen dachten dat het onweer en een aardbeving was. Toen God de tijd sprak, stortte Hij de Heilige Geest over ons uit, en onze gezichten begonnen op te lichten en schitteren met de glorie van God, zoals Mozes deed toen hij van de berg Sinaï afkwam. {EI 14.1}

Wordt uw gezicht helder als u dit leest en brandt er een verlangen in u om dit goede nieuws van de naderende wederkomst van onze Heer aan anderen door te geven, zodat ook zij hun overlevingsrantsoen mogen ontvangen?

Of kies je voor Thomas, die een ander geval was?

Velen die twijfelen, verontschuldigen zich door te zeggen dat als ze het bewijs hadden dat Thomas van zijn metgezellen had, ze zouden geloven. Ze realiseren zich niet dat ze niet alleen dat bewijs hebben, maar nog veel meer. Velen die, net als Thomas, wachten tot alle reden tot twijfel is weggenomen, zullen hun verlangen nooit waarmaken. Ze worden geleidelijk bevestigd in ongeloof. Degenen die zichzelf opleiden om naar de duistere kant te kijken, en te mopperen en te klagen, weten niet wat ze doen. Ze zaaien twijfel, en ze zullen een oogst van twijfel oogsten. In een tijd waarin geloof en vertrouwen van het grootste belang zijn, zullen velen zich machteloos voelen om te hopen en te geloven.VANAF 807.5}

De late regen valt sinds het voorjaar van 2010. Hebt u het in geloof ontvangen en bent u Jezus gevolgd naar de allerheiligste plaats in het hemelse heiligdom, van waaruit Hij Zijn wonden aan de hele wereld toont, zodat niemand een excuus heeft, vooral de Adventisten niet, die de stem van hun Heer vanuit Orion hadden moeten herkennen?

Dit is het einde van de voorbereidende studies voor waarschijnlijk het laatste deel van deze studies. Het zal nogmaals alles bevestigen wat Orion heeft laten zien en zelfs meer, want de tijd dringt. Het hemelse heiligdom wordt weerspiegeld in Zijn aardse tegenhanger. Ook de stem van Jezus klinkt daar vandaan! Maar wie zal luisteren, zodat Zijn ware offer, waarnaar alle schaduwoffers altijd hebben verwezen, niet tevergeefs was?