Oorspronkelijk gepubliceerd op vrijdag 12 oktober 2012, 10:17 uur in het Duits op www.letztercountdown.org

We hieven ons hoofd op en keken naar Orion. Vanaf daar hoorden we de stem van God die het verhaal vertelde van Zijn volk in de eindtijd. Toen we vervolgens de Joodse feestdagen bestudeerden en het belang van de "Hoge Sabbats" (waarbij een ceremoniële Sabbat op een zevendedags Sabbat valt) erkenden, kregen we nog diepere inzichten van de mijlpalen op het pad van de Zevendedagsadventistenkerk. God wijst op en verlicht de carrière van deze unieke kerk in twee belangrijke boeken die in de Bijbel worden genoemd: Het Boek van de Zeven Zegels in Orion en het Boek der Zeven Donderslagen, dat wij nu de Schip van de tijd, doorlopend geschreven door de zon en de maan.

De SDA-kerk ziet zichzelf als de profetische vervulling van de vrouw uit Openbaring 12:1

En er werd een groot teken in de hemel gezien: een vrouw, bekleed met de zon, en de maan was onder haar voeten, en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren. (Openbaring 12:1)

Als u de symboliek in deze afbeelding beter bekijkt, krijgt u verbluffende resultaten.

1. We zullen een progressief onthuld plan ontdekken in het beeld van de vrouw in Openbaring 12:1, dat zich uitstrekt tot de huidige dag en verder. Elk symbool vertegenwoordigt een nieuw tijdperk in Gods plan van verlossing.

2. Wanneer de tijd kwam dat er een overgang zou plaatsvinden naar een nieuw tijdperk van het heilsplan, was er één voorbereidende en verzamelende “profeet.” Dit goddelijke concept laat Gods oneindige genade zien, omdat Hij altijd meerdere waarschuwingen geeft voordat Hij handelt. Zekerlijk zal de Heer God het doen niets, maar Hij openbaart Zijn geheim aan Zijn dienaren, de profeten. (Amos 3:7)

3. God stelt Zijn volk voor een open deur met nieuw licht en nieuwe huidige waarheid bij elke overgang naar de volgende fase van het heilsplan. Na een bepaald punt begint hij echter om de “deur van genade” te sluiten voor de ontrouwen die het nieuwe licht niet volgen. De ontrouwen merken het meestal niet als de deur dichtgaat en geloven dat ze nog steeds op het goede pad zitten.

4. Bij elke overgang naar de volgende fase van het heilsplan is er een ‘Overblijfsel’. Elke keer was er een het zeven van de ontrouwen en het zuiveren en beproeven van de gelovigen. En de draak werd toornig op de vrouw en ging heen om oorlog te voeren met het overblijfsel van haar zaad, die de geboden van God bewaren en het getuigenis van Jezus Christus hebben. (Openbaring 12:17)

De maan onder de voeten van de vrouw

De Joodse natie wordt vertegenwoordigd door de maan onder de voeten van de vrouw. Het symboliseert de schaduwdiensten waarmee het voormalige volk van God werd onderscheiden. Omdat de maan alleen het licht van de zon weerkaatst, was de ceremoniële schaduwdienst slechts een profetie van de komende Messias. Door hun ceremonies, hun godvruchtige leven en de rijke zegeningen die daaruit zouden voortvloeien, moesten de Israëlieten de omringende volken imponeren en zo hun harten voorbereiden op de boodschap van de komende Redder. Maar de overgrote meerderheid van de Israëlieten faalde in hun taak en hun ontrouw aan God groeide.

Toen de tijd was aangebroken dat de Messias zou verschijnen, kondigde God het nogmaals duidelijk aan de Joden aan door de tweede Elia, Johannes de Doper, die de weg zou banen voor de glorieuze bediening van de Zoon van God Zelf. Jezus Zelf nam de rol van de verzamelende “profeet” op zich en predikte drie en een half jaar onder Zijn volk dat het koninkrijk der hemelen nabij was en dat Zijn voorspraakdienst spoedig zou beginnen in het hemelse heiligdom. Zo was Hij een zegen, maar ook een struikelblok voor velen. Weinigen realiseerden zich dat er een geopende deur voor hen werd gezet van de binnenplaats naar de Heilige Plaats van het hemelse heiligdom. Toen Johannes de Doper begon te prediken, kondigde hij de opening van de deur aan voor de gelovigen, en voor iedereen die Jezus zag en naar Hem luisterde, werd deze wijd geopend en gingen zij erdoorheen.

Toen riep de Joodse natie tot God dat Jezus' bloed over hen en hun kinderen mocht komen, en God gaf hun hun verlangen. Ze bezegelden hun lot door de Zoon van God te doden, die tot hen predikte over het hemelse heiligdom in hun aardse tempel, en ze kozen Barabbas in plaats van Hem. De geopende deur die voor hen was gezet als de "deur van genade" voor de Joodse natie begon te sluiten, maar de Heer van de hemel gaf hun nog eens drieënhalf jaar na 25 mei 31 n.Chr. voordat Hij de kandelaar van Zijn volk terugtrok, waardoor ze een voormalig volk van God werden.

Waarom wachtte God nog eens drie en een half jaar? Wat kon erger zijn dan de Zoon van God te kruisigen? Stefanus zag de hemelen geopend en de Heer aan de rechterhand van God staan, maar in plaats van lofzangen te horen aan de God van de hemel door wie zijn glorieuze visioen zich manifesteerde, voelde hij stenen op hem neerregenen uit de handen van zijn broeders, waardoor hij een wrede dood stierf. Zelfs drie en een half jaar na de dood van de Zoon van God hadden de Joden niets geleerd. Ze bleven de profeten van de Heer doden die hun iets wilden vertellen over het hemelse heiligdom en de voorbede die Christus daar verrichtte, en zo ging de kandelaar uiteindelijk naar degenen die tot de heidenen moesten prediken: de eerste christelijke kerk.

Eerder had Jezus de 12 hoofden verzameld - de apostelen - die het overblijfsel waren van heel Israël, en zij eerden de Heer en wisten waar Hij nu daadwerkelijk fysiek aanwezig was; namelijk in de Heilige Plaats van het hemelse heiligdom. Maar geen van hun preken was gehoord. Het plan van verlossing werd nog drieënhalf jaar lang gepredikt aan de Joden na Jezus' dood aan het kruis, en hoewel zij alle bewijzen voor zich zagen en zelfs de getuigen van de opstanding zelf konden horen, keerden hun leiders zich af van de Heilige Geest die met hen wilde praten en begingen zo de Onvergeeflijke Zonde. De deur naar de Heilige Plaats was voor hen als natie gesloten.

De vrouw bekleed met de zon

De vrouw uit Openbaring 12 zelf, staande op de maan, symboliseert de christelijke kerk, waarvan het begin met de apostelen en in het algemeen, respectievelijk in de jaren 31 en 34 na Christus was. Ze is bekleed met de Zon der Gerechtigheid, die de Heer Zelf is, die was aangewezen als haar Hoeksteen. De zon produceert haar eigen licht, net zoals Jezus de bron is van het licht van de waarheid en het leven. De schaduwdienst was niet meer nodig om de reeds gekruisigde en verrezen Verlosser in al Zijn glorie te symboliseren. De christelijke kerk zou echter niet bij de oorspronkelijke zuivere leer blijven, maar afvallig worden. Een hele zegel-en-kerkcyclus beschrijft de vreselijke vermenging van de leringen van de kerk met die van degenen die zij hadden moeten evangeliseren. De heidense gebruiken en overtuigingen drongen dieper door in de kerk en het pausdom werd een instrument van Satan om alles te vernietigen wat Jezus via de apostelen aan de kerk had gegeven. Maar ondanks de wijdverbreide afvalligheid bleef de ware kerk van God bestaan, zij het in ernstig verzwakte vorm, bewaard in haar zuiverheid totdat er een nieuwe grote schifting zou plaatsvinden.

Uit de Reformatie waren veel protestantse gemeenschappen ontstaan ​​die nog niet de volledige scheiding van heidense en pauselijke invloed hadden bereikt, omdat ze niet begrepen dat het houden van de zondag in plaats van de bijbelse sabbat de aanvaarding van het merkteken van de paus van Rome inhield. Dus de Reformatie, die over het algemeen van 1517 tot 1648 werd ingesteld, faalde op de sabbatkwestie in het Concilie van Trente. Maar God zou deze kwestie spoedig op een andere manier naar voren brengen en groot licht werpen op de heilige rustdag die God in Zijn gezag had ingesteld.

Rond 1820 wekte God de eerste voorbereidende "profeet" op voor een Bijbelstudie. De Noord-Amerikaanse boer William Miller was de grondlegger van de beweging van de eerste engel van Openbaring 14 en zou de tijd van Gods oordeel aankondigen. Samuel Snow kondigde ook een grote en verheven boodschap aan: "Babylon is gevallen!" en had een sterke aanhang als het hoofd van de boodschap van de tweede engel, die de zonden en overtredingen van de afvallige protestantse kerken liet zien die nog steeds Romeinse geboden hielden in plaats van goddelijke. Beide engelenbewegingen kondigden de naderende nieuwe fase in Gods heilsplan aan. Toen ze in de zomer van 1844 bijeenkwamen en zelfs de exacte dag van het begin van het oordeel predikten (ze dachten echter dat het de dag van de komst van Jezus was), klonk de grote "middernachtelijke roep"-waarschuwing voor de christelijke kerken om hen af ​​te keren van de zonden van Babylon en hen klaar te maken voor het oordeel.

Degenen die de waarschuwing ter harte namen en zich geestelijk voorbereidden, inclusief hun karakter, zouden ook de test doorstaan ​​die God had gepland voor de overgang naar de volgende fase. Want God zelf was de auteur van de Grote Teleurstelling van 1844, omdat hij de vinger had gehouden aan het besef dat het niet de dag van Jezus' wederkomst was, die werd aangekondigd door de middernachtroep, zoals iedereen geloofde. Toen Jezus niet op het verwachte tijdstip kwam, waren de enigen die hun geloof konden behouden, degenen die een onwankelbaar vertrouwen hadden in de betrouwbaarheid van Gods Woord en geen wind kon hen bewegen. Ze zochten God met meer vertrouwen dan ooit tevoren, maar hadden gedwaald in hun interpretatie van Gods woord. Hoeveel zouden standhouden?

De Grote Teleurstelling had alle grote kerken op aarde betrokken na de interkerkelijke middernachtroep van de gecombineerde eerste en tweede engel van Openbaring 14. Daarna bleven er weer maar 12 mensen over om door te gaan, terwijl de anderen het licht hadden verworpen en weggegooid. Het zouden deze 12 pioniers van de latere Adventkerk zijn, die op 23 oktober 1844 de Heiligdom Waarheid herkenden en Jezus volgden waar Hij was gegaan. Hiram Edson, die onlangs door God was gekozen als de verzamelende "profeet", zag met zijn geestelijke ogen zoals Stefanus de hemel geopend en Jezus die voor de Vader in het Heilige der Heiligen namens ons diende. Alleen de 12 Adventistische pioniers zagen ook deze open deur van Openbaring 4:1 in het hemelse heiligdom en gingen met God over de drempel naar de Allerheiligste Plaats van de Hemelse Rechtbank voor de voorspraakbediening van Jezus in het onderzoekend oordeel, waar Hij voortaan de reiniging van het heiligdom van de hemelse Verzoendag zou uitvoeren. Grote waarheden werden aan hen geopenbaard en zij volgden God geestelijk daarheen, waar de Ark van het Verbond met de Tien Geboden stond. Kort daarna opende de Geest van God het begrip van het verloren Vierde Gebod als laatste reinigingshandeling om het evangelie weer zuiver te maken.

Elke keer dat er een overgang was van het ene tijdperk van de vrouw in Openbaring 12 naar het andere, was het een tijd van het sluiten van de deur van genade voor degenen die de open deur verwierpen. Toen de Joden hun kandelaars verloren, begon dit proces op een (nu) exact vast te stellen datum: 25 mei 31 n.Chr. toen ze ervoor zorgden dat Jezus aan het kruis werd genageld. Maar hun genadeperiode was nog niet voorbij. De Heer gaf hun nog eens drie en een half jaar totdat uiteindelijk, toen ze nog steeds weigerden en ze Stefanus stenigden, de deur werd gesloten. Gedurende deze tijd werd het evangelie in Jeruzalem met alle macht gepredikt aan Joden en heidenen, maar het was niet officieel gericht aan de heidenen en er werden nog steeds geen evangelisatiereizen ondernomen. Saulus werd kort na de steniging van Stefanus door Jezus geroepen en zo was het nieuwe tijdperk van het christendom aan de heidenen eindelijk begonnen, hoewel er in de drie en een half jaar daarvoor zeker enkele heidenen tot Jezus waren bekeerd.

Het geval was heel vergelijkbaar tijdens de overgang van de christelijke kerk ten tijde van het oordeel van het volk - de SDA-kerk. Toen 22 oktober 1844 voorbijging - de dag van de Grote Teleurstelling - hadden velen hun geloof in de Bijbelse profetie en een spoedig terugkerende Jezus gekruisigd. Het duurde weer meer dan twee jaar voordat Ellen G. White en haar man de sabbatwaarheid accepteerden en er dus weer een echt zuiver evangelie werd gepredikt. In de Bijbel wordt deze overgangsperiode duidelijk getoond door het verschil in tijd tussen de komst van de "Oude van Dagen" en de komst van de "Zoon des Mensen".

De kroon van de vrouw

Ik zag totdat er tronen werden geplaatst, en er een oud van dagen op zat: Zijn kleed was wit als sneeuw, en het haar van Zijn hoofd als zuivere wol; Zijn troon was vurige vlammen, en de wielen daarvan brandend vuur. Een vurige stroom vloeide en ging van voor Hem uit; duizenden van duizenden dienden Hem, en tienduizend maal tienduizenden stonden voor Hem; Het oordeel werd geveld en de boeken werden geopend. (Daniël 7:9-10 HSV)

Op 22 oktober 1844 zat God de Vader al, de tronen van de ouderlingen waren voorbereid en het oordeel begon. De ouderlingen (voor het oordeel van de doden) zaten ook en er werden boeken geopend. Maar Jezus Zelf maakte nog geen deel uit van deze gebeurtenis. Zijn verschijning zal in een later vers komen.

Ik zag in de nachtvisioenen, en zie, er kwam iemand met de wolken des hemels gelijk een mensenzoon, en hij kwam tot de Oude van dagen, en zij leidden hem voor zijn aangezicht. En hem werd heerschappij, eer en een koninkrijk gegeven, dat alle volken, natiën en talen Hem zouden dienen. Zijn heerschappij is een eeuwige heerschappij, die niet zal vergaan, en Zijn koningschap zal niet te gronde gaan. (Daniël 7:13-14)

Om beter te begrijpen wanneer Jezus precies verscheen en wat er daarna gebeurde, moeten we, zoals altijd, Daniël en Openbaring samen bestuderen. Dezelfde scène vinden we namelijk ook in Openbaring 4 en 5. In Openbaring 4 krijgen we de beschrijving van de rechtszaal en de Vader op Zijn troon. De open deur in vers 1 is de deur naar het Allerheiligste van 22 oktober 1844. Maar Jezus betreedt de scène pas zoals getoond in Hoofdstuk 5 met de grote vraag wie waardig is om het boek met zeven zegels te openen. Wanneer Jezus het boek uit de hand van Zijn Vader ontvangt, bidden de 24 oudsten tot Hem en maken de reden bekend waarom alle heerschappij, glorie en koninkrijk aan het Lam werd gegeven:

En zij zongen een nieuw lied, zeggende: Gij zijt waardig het boek te nemen, en zijn zegels te openen. want Gij zijt geslacht en hebt ons voor God gekocht met Uw bloed uit alle stammen, talen, volken en naties; En Gij hebt ons voor onze God gemaakt tot koningen en priesters, en wij zullen als koningen regeren op de aarde. (Openbaring 5:9-10)

De overdracht van de heerschappij, de heerlijkheid en het koninkrijk begon kort na het begin van het oordeel en nam enige tijd in beslag. Pas toen werd het eerste zegel door Jezus zelf verbroken:

En ik zag, toen het Lam een ​​van de zegels opende, en ik hoorde een uit de vier dieren zeggen, als een stem van een donderslag: Kom en zie! En ik zag, en zie, een wit paard, en Die erop zat, had een boog, en Hem werd een kroon gegeven, en Hij ging uit overwinnende en om te overwinnen. (Openbaring 6:1-2)

Veel Adventisten hebben de Orion-studie aangevallen en gezegd dat er geen overlapping van twee jaar is tussen het oordeel dat begint in Openbaring 4 en de opening van het eerste zegel in Openbaring 6, en dat de klok die het eerste zegel in 1846 aangeeft, daarom fout moet zijn. Het tegenovergestelde is het geval. Zelfs de Bijbelse tekst in Daniël en Openbaring houdt vol dat er zo'n verschil in tijd en een overgangsfase bestaat. Gedurende deze periode werd de waarheid van het oordeel dat begon in het hemelse heiligdom alleen gepredikt, onafhankelijk van de sabbatwaarheid. De Ruiter van het Witte Paard ging niet op pad in het eerste zegel totdat Ellen G. White en haar man de sabbat accepteerden in de herfst van 1846 op basis van het boek van Joseph Bates, dat in augustus 1846 werd gedrukt. Dat was toen het zuivere evangelie echt weer begon te rijden. Iedereen die dit ontkent, gaat in tegen de Bijbelse en historische waarheid.

En niet alleen dat, hij verzet zich ook tegen een goddelijk visioen van Ellen G. White zelf, dat zij in 1847 ontving, dat Adventisten al lang stof tot nadenken geeft. Het is het visioen van het “einde van de 2300 dagen”, waarin het tijdsverschil tussen de intrede van de Vader en de intrede van de Zoon in het hemelse heiligdom direct uit de mond van God wordt beschreven:

Ik zag de Vader opstaan ​​van de troon, en in een vlammende wagen het heilige der heiligen binnengaan, achter het voorhangsel, en daar zitten. Toen stond Jezus op van de troon, en de meesten van hen die neergebogen waren, stonden met Hem op. Ik zag geen enkele lichtstraal van Jezus naar de zorgeloze menigte gaan nadat Hij opstond, en zij werden in volmaakte duisternis achtergelaten. Zij die opstonden toen Jezus dat deed, hielden hun ogen op Hem gericht terwijl Hij verliet de troon en leidde hen een stukje naar buiten. [Dit markeert een bijzondere periode in 1844, waarover we later zullen schrijven.] Toen hief Hij Zijn rechterarm op en wij hoorden Zijn lieflijke stem zeggen: “Wacht hier; Ik ga naar Mijn Vader om het koninkrijk te ontvangen; houd uw kleren onbevlekt, en over een korte tijd zal Ik terugkeren van de bruiloft en u tot Mij nemen.” Toen kwam er een wolkachtige wagen, met wielen als vlammend vuur, omringd door engelen, naar de plaats waar Jezus was. Hij stapte in de wagen en werd naar het heiligdom gedragen, waar de Vader zat. [De intocht van Jezus in het Allerheiligste op 22 oktober 1844.] Daar zag ik Jezus, een grote Hogepriester, staande voor de Vader. Op de zoom van Zijn kleed was een bel en een granaatappel, een bel en een granaatappel. Zij die met Jezus opstonden, zouden hun geloof naar Hem opzenden in het allerheiligste en bidden: "Mijn Vader, geef ons Uw Geest." Dan zou Jezus de Heilige Geest op hen blazen. In die adem was licht, kracht en veel liefde, vreugde en vrede. [de sabbatwaarheid, die in 1846 kwam]​ ​EI 55.1}

We hebben hier uitgebreid over bericht in het artikel De 1335 dagen. En net zoals de Joden in het duister werden gelaten toen het evangelie naar de heidenen ging, zo werd de rest van het christendom die zich afkeerde van het geloof in de eerste en tweede engelboodschap achtergelaten in geestelijke onwetendheid. Het visioen beschrijft vervolgens hun vreselijke staat, nadat ze hun oude geloof hadden verlaten en het nieuwe licht hadden verworpen. In het kielzog van de Grote Teleurstelling hadden ze zowel de heiligdomsleer als het licht van de sabbat verworpen in de derde engelboodschap:

Ik draaide me om en keek naar het gezelschap dat nog steeds voor de troon gebogen was; ze wisten niet dat Jezus het had achtergelaten. Satan leek bij de troon te zijn, en probeerde het werk van God voort te zetten. Ik zag ze naar de troon kijken en bidden: “Vader, geef ons Uw Geest.” Satan zou dan een onheilige invloed op hen blazen; daarin was licht en veel kracht, maar geen zoete liefde, vreugde en vredeSatans doel was om hen te misleiden en om Gods kinderen terug te trekken en te misleiden.EI 56.1}

Degenen die zich verzetten tegen de invloed van de Heilige Geest en het nieuwe licht ondanks alle bewijzen — waarvoor nog steeds geloof nodig is — kwamen uiteindelijk onder de invloed van Satans fabels terecht. Het is een valse geest, een vals ontwaken en vals licht dat over hen wordt uitgestort door de vijand van zielen, en zij zullen uiteindelijk worden geruïneerd.

De deur van genade voor de christelijke kerk begon te sluiten op 22 oktober 1844. Alleen zij die standvastig bleven ondanks de teleurstelling, konden de volgende test doorstaan: de aanvaarding of verwerping van de waarheid van de zevende-dags sabbat. In de herfst van 1846 kozen uit de hele kerk alleen de 12 Adventistische pioniers de waarheid van het heiligdom en de sabbatwaarheid, en waren dus klaar om een nieuwe cyclus van Zegels en Kerken als Gods gezuiverde kerk. God gaf de andere kerken twee jaar om zich te bekeren en toen sloot de deur naar het Allerheiligste voor hen. Toen mocht Satan een bijzonder onheilige invloed op hen uitoefenen, waardoor ze als georganiseerde gemeenschap de Tegenwoordige Waarheid nooit meer konden herkennen.

In deze twee jaar van de overgangsperiode vond de kroningsceremonie van Jezus plaats in het Allerheiligste en daarom draagt ​​de vrouw de kroon op haar hoofd als symbool van de gekroonde Jezus terwijl ze gekleed was met Jezus als de Zon der Gerechtigheid tijdens de tijd van het Christelijke tijdperk. Of het nu de maan is, die naar Jezus wees in de ceremoniële diensten, de zon, die de voorbiddende Jezus was, of de kroon die de koninklijke Hogepriester Jezus symboliseert naar de orde van Melchizedek, het is altijd Jezus die de ware kerk van God omringt en tegelijkertijd hun groei in de huidige waarheid laat zien. Degenen die alle symbolen hebben gedecodeerd, zullen het einde hebben bereikt en Jezus zal hen vergezellen op hun reis naar de Orionnevel.

Veel Adventisten hebben helaas de veranderende symbolen in Openbaring 12:1 over het hoofd gezien in de overgang van de christelijke kerk naar de Adventkerk en geloven dat de progressie eindigt met de vrouw, namelijk dat de vrouw doorgaat tot het einde. Toch gaat de symboliek verder. Het beeld van Daniël, beginnend bij het hoofd van goud en afdalend tot het einde van de koninkrijken wanneer de grote steen het verplettert en de hele aarde vult, vertelt het einde van het verhaal van Satans afnemende rijk. Op dezelfde manier beschrijft het beeld van de vrouw in Openbaring 12 de opbouw van de structuur van het oneindige Koninkrijk van God vanaf de fundering, in de tegenovergestelde richting - van onder naar boven. Toch is de vrouw zelf niet het laatste symbool in deze volgorde. De SDA-kerk, die uit de christelijke kerk zou moeten voortkomen, wordt vertegenwoordigd door de kroon van de vrouw uit Openbaring 12.

Maar ook deze kerk zou afdwalen van het zuivere evangelie. In de herfst van 1846 was een nieuwe zegel-en-kerkcyclus begonnen, die door de vinger van God Zelf werd opgeschreven als de zonden van de SDA-kerk in het Boek der Zeven Zegels in Orion. De grootste mislukkingen van de kerk, die oneindig licht had ontvangen door de Geest der Profetie—Ellen G. White—werden door God gemarkeerd voor de laatste generatie van de 144,000 om van deze fouten te leren. Ellen G. White nam de rol op zich van de aankondigende profeet voor het nieuwe testlicht dat de volgende zeef zou veroorzaken. Al in haar eerste visioen van 1844 kondigde ze de late regen en de verzegelingstijd van de 144,000 aan en nauwelijks drie jaar later ontving ze haar visioen van Orion, de stem van God en de Heilige Stad, die ook vandaar zou neerdalen. Zij onderschreef een droom van William Miller, die door God was ingegeven en waarin de “Tweede Miller” werd voorspeld. Deze werd in de Early Writings of the Adventist Church als profetie herdrukt.

Toen de Orion-boodschap in 2010 verscheen en de verloren juwelen van William Miller werden "gevonden en schoongemaakt" zoals William Millers droom voorspelde, identificeert de man die toestemming kreeg om de klok in Orion te lezen met de Heilige Geest, zichzelf nu als de beloofde "Tweede Miller". Hij zou de verzamelende "profeet" voor de laatste generatie moeten zijn, en begon vanaf 2010 actief te zoeken naar mensen die deze waarheden zouden herkennen en bereid zouden zijn om ze te onderwijzen.

Ellen G. White had de open deur als volgt aangekondigd: “Donkere, zware wolken kwamen op en botsten tegen elkaar. De atmosfeer brak en rolde terug; toen konden we omhoog kijken door de open ruimte in Orion, waar de stem van God vandaan kwam. De Heilige Stad zal daar doorheen komen open ruimte.” en John Scotram zag met zijn geestelijke gezichtsvermogen in deze open ruimte en zijn Heer Jezus Christus die voor Zijn Vader pleitte met Zijn bloed. Terwijl de Adventisten steeds meer het geloof in de Heiligdomsleer en het zicht op het hemelse heiligdom verloren, begonnen de mensen die hun hoofd ophieven zich te verzamelen en zagen ze de hemelen geopend en konden ze achter de sluier van de Orionnevel kijken en zich realiseren dat daar de Vader spoedig het Heiligdom zou verlaten en Jezus Zelf het oordeel over de levenden op zich zou nemen.

Vanaf het voorjaar van 2010 werd de SDA-kerk een open deur aangeboden, maar ze verwierpen het nieuwe licht heftig als iets gevaarlijks. Ellen G. White had dit ook in een visioen gezien en profeteerde:

Er zal in de kerken een wonderbaarlijke manifestatie van de kracht van God zijn, maar het zal niet in beweging komen bij hen die zich niet voor de Heer hebben vernederd en de deur van het hart niet hebben geopend door belijdenis en berouw. In de manifestatie van die kracht die de aarde verlicht met de glorie van God, zullen zij alleen iets zien die zij in hun blindheid gevaarlijk achten, iets dat hun angsten zal opwekken, en ze zullen zich schrap zetten om het te weerstaan. Omdat de Heer niet werkt volgens hun ideeën en verwachtingen, zullen ze zich verzetten tegen het werk. "Waarom," zeggen ze, "zouden we de Geest van God niet kennen, als we al zoveel jaren in het werk zijn?" - Omdat ze niet reageerden op de waarschuwingen, de smeekbeden van de boodschappen van God, maar hardnekkig zeiden: "Ik ben rijk, en verrijkt met goederen, en heb niets nodig." Talent, lange ervaring, zullen mensen niet tot kanalen van licht maken, tenzij ze zichzelf onder de heldere stralen van de Zon der Gerechtigheid plaatsen, en geroepen, en gekozen, en voorbereid worden door de begiftiging van de Heilige Geest. Wanneer mensen die heilige dingen behandelen zichzelf vernederen onder de machtige hand van God, zal de Heer hen opheffen. Hij zal hen mannen van onderscheidingsvermogen maken - mensen rijk in de genade van zijn Geest. Hun sterke, zelfzuchtige karaktertrekken, hun koppigheid, zullen gezien worden in het licht dat schijnt vanuit het Licht van de wereld. “Ik zal spoedig bij u komen en uw kandelaar van zijn plaats weghalen, tenzij u zich bekeert.” Als u de Heer met heel uw hart zoekt, zal Hij door u gevonden worden. {RH 23 december 1890, Art. B, par. 18}

God had al zo lang de late regen willen geven aan de beweging van de derde engel, die werd ondersteund door de boodschapper van God, Ellen G. White, maar toen Hij uiteindelijk kwam, was niemand bereid de Boodschap te herkennen voor wat het was. De Orion-boodschap werd door de meesten afgedaan als tijdsbepalend zonder het ooit te bestuderen, en het Vat van Tijd werd ook afgewezen, hoewel het nogmaals bevestigt dat de SDA-kerk Gods eindtijdkerk was die de waarheid had.

Net voor de middernachtroep en tijdens de middernachtroep zelf, waren de christelijke kerken drie keer gewaarschuwd voordat de deur van genade voor hen begon te sluiten (1843, lente 1844, 22 oktober 1844) en dus zou God dit karakteristieke detail opnieuw herhalen toen Hij de deur van genade voor de Adventkerk sloot. Vanwege de tijdlijnen die in Daniël 12 werden geïdentificeerd, vermaanden John Scotram en zijn vrienden de SDA-kerk om berouw te tonen voor de zonden die door God waren geïdentificeerd en afwijkingen van het rechte pad vóór de grote gebeurtenissen van 27 februari 2012, 5 april 2012 en 5 mei 2012. De waarschuwingen werden belachelijk gemaakt en er begon een headhunting voor de "Orion-ketters" binnen de SDA-kerk. Ondertussen waren er grote dingen gebeurd in het hemelse heiligdom, maar die konden alleen worden gezien door de mensen voor wie God de hemel had geopend. Op 26/27 februari verliet de Vader het heiligdom en ging de 40 dagen naar de drempel van het gerechtshof op 5/6 april, om het oordeel tegen Hem te ondergaan, dat uiteindelijk de Grote Strijd met de aanklager Satan zou beslissen. Hier werd Jezus aangesteld als de Opperste Rechter van het universum en het oordeel van de levenden begon op 5/6 mei 2012. We hebben over dit alles geschreven in de artikelenreeks De laatste waarschuwing.

Deze hemelse gebeurtenissen gingen niet gepaard met een van de langverwachte sleutelgebeurtenissen van de Adventkerk, zoals de zondagswet in de Verenigde Staten of de vuurballen, en vanwege deze schijnbare teleurstelling, zoals het was op 22 oktober 1844, verlieten velen hun geloof in de nieuwe Tegenwoordige Waarheid omdat ze geen geestelijk gezichtsvermogen hadden om de sluier van het hemelse heiligdom te doorboren. De deur van genade voor de Adventkerk begon echter te sluiten, en net als de protestantse kerken voor haar en het Joodse volk van Jezus' tijd, hadden ze geen idee dat hun kandelaar uiteindelijk zou worden ingetrokken als ze niet zouden belijden en berouw zouden tonen.

Sommigen waren eraf geschud en onderweg achtergelaten. De zorgelozen en onverschilligen, die zich niet aansloten bij degenen die de overwinning en verlossing genoeg waardeerden om er volhardend voor te pleiten en er voor te lijden, verkregen het niet, en zij werden in duisternis achtergelaten, en hun plaatsen werden onmiddellijk ingenomen door anderen die de waarheid aangrepen en in de gelederen kwamen.—Early Writings, 271 (1858). {LDE 182.1}

En opnieuw riep God een overgangsperiode in het leven waarin het nog steeds mogelijk zou zijn om berouw te tonen. Vanaf 5/6 mei 2012 was het oordeel van de levenden begonnen. Onmerkbaar voor de overgrote meerderheid van de SDA-kerk begon de laatste aftelling voor deze denominatie, rijkelijk begiftigd door God. De Heilige Geest was echter begonnen zich terug te trekken en de ergste problemen werden vanaf dat moment zichtbaar in de kerk. Bijvoorbeeld, de kwestie van de wijding van vrouwen veroorzaakte een fragmentatie van de kerk en toch kon niemand zien dat het einde van de georganiseerde SDA-kerk in 2012 duidelijk werd, precies zoals het Vessel of Time aangaf.

Maar wanneer zou de deur van genade voor de Adventkerk precies voorgoed gaan sluiten? En welke gebeurtenis zou het sluiten van haar deur van genade inluiden? Zelfs John Scotram en zijn vrienden stonden voor deze vragen. Om de tijd te bepalen, moeten we dieper graven....

De sterren in de kroon van de vrouw

De kroon van de vrouw symboliseert niet alleen de kroon van Jezus, maar ook die kroon die verkregen wordt door allen die de nieuwe huidige waarheden zouden accepteren en naleven die geopenbaard zouden worden tijdens de proefperiode vanaf 1844. Eén kroon wordt gegeven aan de gelovigen van de kerk in Smyrna, die uiteindelijk zullen sterven tijdens de herhaling van het Vijfde Zegel als martelaar, om hun volledige aantal te vormen.

Wees niet bevreesd voor hetgeen u lijden zult; zie, de duivel zal sommigen van u in de gevangenis werpen, opdat gij verzocht wordt; en gij zult een verdrukking hebben van tien dagen; wees getrouw tot de dood, en Ik zal u een verdrukking geven. kroon van het leven. (Openbaring 2:10)

En toen Hij het vijfde zegel geopend had, zag ik onder het altaar de zielen van hen die geslacht waren om het Woord van God en om het getuigenis dat zij hadden. En zij riepen met luider stem, zeggende: Hoe lang, o heilige en waarachtige Heerser, oordeelt en wreekt Gij ons bloed niet aan hen die op de aarde wonen? En aan ieder van hen werden witte klederen gegeven, en hun werd gezegd, dat zij nog een korte tijd moesten rusten. totdat ook hun mededienstknechten en hun broeders, die evenals zij gedood zouden worden, vervuld zouden zijn. (Openbaring 6:9-11)

De tweede kroon in Openbaring die aan de kerk van Philadelphia werd gegeven, vertegenwoordigt de 144,000 die de Stem van God met een tijdsboodschap hadden begrepen en de dood niet zullen zien. Zij zullen worden gered van het uur van de verleiding, wat de tijd van de plagen is, omdat zij de geduldige heiligen zijn die de naam van Jezus niet zullen hebben verloochend tijdens de Grote Test van de zondagswetten.

Omdat gij het woord mijner lijdzaamheid bewaard hebt, zal ook Ik u bewaren uit de ure der verzoeking, die over de gehele wereld komen zal, om te verzoeken hen, die op de aarde wonen. Zie, Ik kom haastig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand het wegneemt. jouw kroon. (Openbaring 3:10-11)

Dit zijn de getrouwe getuigen van God, de geschapen wezens die de rechtvaardigheid van God zullen bewijzen in het laatste deel van de Groot Oordeel. Hun is de kroon. Een deel van hen zal sterven, en wij kijken met hen terug naar het oordeel van de doden. Een ander deel zal de dood niet proeven, en wij kijken met hen vooruit naar het oordeel van de levenden en zo naar het eeuwige leven.

In de grote cirkel van 24 tronen rond de troon van God in de rechtszaal (Openbaring 4:4) waren 12 tronen symbolisch gereserveerd voor de pioniers van de Adventkerk, en ze werden 168 jaar lang bezet tijdens het oordeel van de doden. Maar wie zit er op de tweede halve cirkel?

Het symbool van de kroon van de vrouw in Openbaring 12 is ook niet het einde. Er wordt nog één detail voor ons genoemd:

En er verscheen een groot teken in de hemel: een vrouw, bekleed met de zon, en de maan was onder haar voeten, en op haar hoofd een kroon. van twaalf sterren: (Openbaring 12:1)

De gemeenschap van de beweging van de vierde engel onder leiding van John Scotram, adviseerde op 5/6 mei 2012 een tweede Avondmaal, waarbij 12 mannen en vrouwen symbolisch in de tweede halve cirkel rond de rechterstoel van God gingen zitten. Na meer dan twee jaar zoeken binnen de 17 miljoen leden van de georganiseerde Global SDA Church, slaagde John Scotram er slechts in 12 mensen te vinden die zich nederig aan de Heer hadden overgegeven dat ze het licht van de vierde engel en de Heilige Geest in de late regen hadden ontvangen. Opnieuw waren er slechts 12 die de volgende stap in Gods heilsplan zouden zetten, zoals eerder met de apostelen en de Adventpioniers. Zoals Ellen G. White profeteerde, vormden ze geen nieuwe organisatie en splitsten ze zich zelfs niet af van de Adventkerk, maar de Adventkerk weigerde de Heer de eer te geven en op zijn minst een Avondmaal te houden met broeders die de nieuwe Tegenwoordige Waarheid hadden herkend.

In dit symbool van de 12 sterren in de kroon van de vrouw geeft God zelfs het exacte aantal personen die de hoofden van de 144,000 zouden moeten zijn, omdat het ook een letterlijk getal is, omdat zij de 12 stammen van het nieuwe geestelijke Israël zijn die elk 12,000 leden met zich meebrengen. Zij zijn de leiders en elk vertegenwoordigt een karaktereigenschap die typerend is voor een van de stammen van Israël, die zij met de hulp van Jezus moeten overwinnen. Deze 12 mensen werden blootgesteld aan de moeilijkste beproevingen voordat God hen tot "oudsten" maakte in het oordeel van de levenden. Zij zijn degenen die de wijzen uit Daniël 12:3 leiden, stralend als de sterren van de boodschap van Orion.

Zo begon het oordeel over de levenden onopgemerkt door de grote meerderheid en was het een extra test voor de weinigen die binnenkort de taak zouden krijgen om de luide kreet te laten horen. Zich ervan bewust dat het oordeel over de levenden al was begonnen, stond nu de vraag naar het exacte einde van het oordeel over de doden voor hen. In de reeks artikelen over de Laatste waarschuwing we hebben al veel inzichten uit onze eigen ervaring gedeeld met de lezers, maar voor ons was er nog te veel onduidelijk en pas met de tijd leidde de Heilige Geest ons tot het verhelderen van de Schriften. Vandaag hebben we een heel duidelijk begrip van deze tijd, die ook het begin markeert van het definitief sluiten van de deur van genade voor de Adventkerk.

Wanneer eindigt het oordeel over de dood?

Het ontging ons een tijdje dat er, net als in de vorige fasen, een overgangsperiode moest zijn om over te gaan naar een nieuwe fase in het heilsplan, wat ook geldt voor de overgang van het oordeel van de doden naar het oordeel van de levenden! De voorgaande typen zeggen dat duidelijk. Daarom was het onjuist van ons om aan te nemen dat gebeurtenissen zoals de Grote Catastrofe en de zondagswet zouden plaatsvinden aan het begin van het oordeel van de levenden. Maar dit was een drogreden en we zullen het nu corrigeren en in al zijn volledigheid uitleggen.

Zelfs in de analyse van de eed van Jezus aan de twee mannen aan de respectievelijke zijden van de rivier in Daniël 12 had het voor ons duidelijk moeten zijn dat Jezus beide handen tegelijkertijd in een opgeheven positie hield. We hadden perfect begrepen dat het zo moest zijn om de twee mannen representanten te laten zijn van het oordeel over de doden en de levenden, en we begrijpen ook dat Jezus de tijd van het oordeel over de doden had verborgen in het beeld zelf (7 × 2 × 12 = 168 jaar), en dat de duur van het oordeel over de levenden in gesproken vorm werd uitgedrukt in de eed (voor een tijd, tijden en een halve tijd) = 3 ½ jaar, maar als de twee tijden zonder overlapping zullen verlopen, dan zou Jezus eerst een hand moeten hebben opgeheven naar slechts één man en later een hand naar de andere man voor wie de gesproken tekst van de eed geldig zou moeten zijn. Het gelijktijdig in een opgeheven positie houden van beide handen, zoals de Bijbelse tekst zegt, duidde al op een overgangsperiode.

Bovendien hadden we veel fouten in de precisie van de Orionklok, wat ons vergeven kan worden aangezien we ook maar studenten zijn. Wanneer begon de Orionklok precies te tikken of wanneer begon het oordeel van de doden precies? Het simpele antwoord is: Op 22 oktober 1844 aan het begin van de Grote Verzoendag.

Nu volgen nog twee vragen, die we nog niet hebben uitgewerkt omdat we voortdurend werden blootgesteld aan de vijandigheid van de fanatieke anti-tijdsbepalers in de gelederen van de Adventisten, die ons steeds weer wilden beletten een heel precies tijdstip aan te kondigen:

1. Wanneer precies begint een jaar in de Orionklok?
2. Wanneer eindigen de 168 jaar van de Orionklok precies?

Er is nog een interessante vraag: “Waarom heeft God in de Bijbel twee beginpunten voor het jaar vastgelegd?” Als we de antwoorden op die twee vragen in dit artikel kunnen vinden, dan weten we ook het antwoord op deze derde vraag.

Vroeg in de Orion Presentatie sinds het begin in 2010, berekenden we dat de afstand tussen twee oudsten, de punten die de uren van de klok markeren, precies 7 jaar moet zijn. Met andere woorden: de 168 jaar op aarde voor de Dag des Oordeels in de Hemel werden verdeeld in 24 hemelse uren die op aarde overeenkomen met 24 intervallen van elk 7 jaar. We hadden onmiddellijk moeten herkennen dat dit overeenkomt met een bepaald ritme dat God meer dan 3500 jaar geleden aan Mozes uitlegde:

En de HEERE sprak tot Mozes op de berg Sinaï, zeggende: Spreek tot de kinderen Israëls, en zeg tot hen: Wanneer gij in het land komt, dat Ik u geven zal, dan zal dat land een sabbat houden voor de HEERE. Zes jaar lang zult u uw akker bezaaien, en zes jaar lang uw wijngaard snoeien en de vrucht ervan inzamelen; Maar in het zevende jaar zal er een sabbat van rust zijn voor het land, een sabbat voor de HEERE.: gij zult uw akker niet bezaaien, noch uw wijngaard snoeien. Wat vanzelf van uw oogst opgroeit, zult gij niet maaien, noch de druiven van uw wijnstok ongesnoeid inzamelen; want het is een jaar van rust aan het land. En de sabbat van het land zal u tot spijze zijn, voor u, en voor uw knecht, en voor uw slavin, en voor uw huurling, en voor uw vreemdeling, die bij u vertoeft; en voor uw vee, en voor het gedierte, dat in uw land is, al de opbrengst daarvan zal tot spijze zijn. (Leviticus 25:1-7)

Maar waar staat geschreven dat de telling van deze sabbatjaren moet beginnen? God beantwoordt dit in dezelfde context in de volgende drie verzen, terwijl Hij ook de telling van de jubeljaren introduceert:

En gij zult u zeven sabbatten der jaren tellen, zevenmaal zeven jaren; en de tijd der zeven sabbatten der jaren zal u negenenveertig jaren zijn. Dan zult gij de bazuin der jubel doen schallen. op de tiende dag van de zevende maand, op de verzoendag zult gij de bazuin laten schallen in uw ganse land. En gij zult het vijftigste jaar heiligen, en vrijheid uitroepen in het ganse land voor al zijn inwoners; het zal een jubeljaar voor u zijn; en gij zult wederkeren, een iegelijk tot zijn bezitting, en gij zult wederkeren, een iegelijk tot zijn geslacht. (Leviticus 25:8-10)

De telling van de jaren binnen de sabbatcyclus begint na het grootste jaarlijks terugkerende Joodse feest, de Grote Verzoendag!

In de artikelen van de Shadow Series hadden we daarentegen de maand Abib als begin van het Joodse jaar. De Bijbel geeft deze twee verschillende beginpunten van het jaar. Velen geloven nu dat dit respectievelijk "religieuze" en "burgerlijke" jaarbeginpunten zijn, maar dat klopt niet. Aangezien beide jaarbeginpunten terug te voeren zijn op Gods geboden, zijn ze beide "religieus" van aard! Het vieren van Rosj Hasjana - de eerste dag van Tisjri op het Feest van de Bazuinen - werd veel later door de rabbijnen geïntroduceerd en wordt vastgelegd als het begin van het nieuwe jaar, maar het is niet bijbels. Als je wilt, kun je dat het "politieke nieuwe jaar" noemen en het wordt ook vandaag de dag door de Joden erkend.

Maar bijbels gezien zijn er twee jaarbeginsels... voor het feestjaar, dat begint met Pesach op de 14e dag van de eerste maand Abib in de lente, en het sabbatjaar dat altijd begint op de 10e dag van Tishri op de Grote Verzoendag. God heeft met deze twee jaarbeginsels al laten zien dat er twee belangrijke profetieën zijn die betrekking hebben op elk van de twee jaarbeginsels, en het is gebaseerd op deze tellingen.

Het is logisch om de Orion-klokuren aan de sabbaticals toe te wijzen, en wel om twee redenen:

1. De afstand tussen de oudsten bedraagt ​​precies 7 jaar, wat de cyclus van het sabbatjaar is.
2. De Orionklok begint met de Grote Verzoendag op 22 oktober 1844.

Elke afzonderlijke regel van het Vat van Tijd met de lijst van de Hoge Sabbats, bestaat daarentegen uit “Lente/Herfst”-combinaties van de overeenkomstige vervullingen van het feestseizoen. Zo begint het jaar in het Vat van Tijd met de lentefeesten en de maand Abib. Zo heeft God in Zijn wijsheid 3500 jaar geleden twee jaarbeginpunten vastgesteld, waarvan de profetische betekenis pas aan het einde der tijden zou worden ontcijferd door de Orion-studie en de studie van het Vat van Tijd.

Via de Orionklok leerden we zuivere jaartallen, zonder precies te weten wanneer het jaar zou beginnen. Maar er waren altijd twee mogelijkheden, ofwel met het Pascha in de lente of met de Grote Verzoendag in de herfst. Maar dit feit ontging ons, en we gingen er gewoon van uit dat het jaar begon met de lentefeesten. Nu weten we het beter en begrijpen we dat de Orionklok de sabbatcyclus volgt, en dit heeft grote implicaties voor de nauwkeurigheid van de vervulling van bepaalde profetieën en tijdsperiodes.

Dus wanneer we een datum lezen in de Orion-klok, moeten we begrijpen dat dit jaar begint in de herfst en met de Jom Kippoer-dag van het betreffende jaar en pas eindigt het volgende jaar, op Jom Kippoer. In het Vat van Tijd lezen we echter dat de jaren beginnen in de lente met de eerste mogelijke vervulling van Pesach en doorlopen tot het volgende Pesach. Interessant genoeg (en dit is misschien het onderwerp van een ander artikel) loopt de bediening van Jezus in de "Harmonie van de Evangeliën" in ons Bijbelcommentaar van Pesach tot Pesach, met een paar gebeurtenissen die worden vermeld tijdens zijn eerste zes maanden van bediening die in de herfst begonnen.

Kan het zijn dat de drieënhalf jaar durende bediening van de 144,000 een afspiegeling is van de bediening van Christus als tegenbeeld, van verzoening tot verzoening met slechts een half jaar vertraging?

Vanaf het begin van het oordeel van de levenden op 5/6 mei 2012 zaten alle 24 ouderlingen tegelijkertijd in twee halve cirkels rond de troon van God voor een door God ingestelde overgangsperiode. Dit komt omdat het oordeel van de doden nog niet was voltooid en de symbolische Adventistische pioniers nog steeds hun plaatsen innamen op hetzelfde moment dat het oordeel over de levenden was begonnen en de 12 ouderlingen die worden afgebeeld als de 12 sterren van de kroon van de vrouw ook hun plaatsen hadden ingenomen.

Wat zal er gebeuren op de Grote Verzoendag in 2012?

Terwijl onze SDA-broeders lachten om onze kleine teleurstellingen in het voorjaar van 2012, bleven wij, net als de Adventistische pioniers, zoeken naar de waarheid en werden beloond. We erkenden dat volgens de Orion-klok "2012" pas in het najaar van 2012 zou beginnen en tot het najaar van 2013 zou duren. We begrijpen ook dat onze bediening een weerspiegeling zou moeten zijn van Jezus' drieënhalf jaar durende bediening op aarde, en we bestudeerden de gebeurtenissen in Jezus' eerste zes maanden om te ontdekken dat er bijna een perfecte overeenkomst was met onze bediening. Er gebeurden maar heel weinig dingen in het eerste halfjaar van Jezus' aardse bediening, maar de dingen die wel gebeurden, zijn een relevant type voor ons. Als iemand zelf wil studeren, kan hij een kijkje nemen in de “Harmonie van de Evangeliën” in de Adventist Bible Commentary, deel 5, pagina’s 196-201. Degenen die tot de 144,000 zullen behoren, zullen binnenkort van ons horen wat er de afgelopen zes maanden met ons is gebeurd.

De grote gebeurtenis die echt het begin markeerde van de bediening van Jezus op aarde was zijn eerste reiniging van de tempel met Pasen in 28 n.Chr. In die tijd gooide Jezus alle handelaren uit de tempel, die het huis van zijn Vader te schande hadden gemaakt. En zo kunnen we concluderen dat er ook een reiniging zal zijn van de tempel van de ZDA-kerk, waarbij degenen die de kerk alleen als bedrijf zien, zullen worden uitgesloten. Dit alles zal een half jaar worden opgeschoven, aangezien onze jaartelling begint in de herfst met de Grote Verzoendag en niet met Pasen in de lente. Interessant genoeg bevindt de meerderheid van de "oudsten" zich nu in Paraguay, waar de seizoenen tegengesteld zijn aan die op het noordelijk halfrond. De Grote Verzoendag is voor ons een "lentefeest", zoals Pasen was in de tijd van Jezus in Jeruzalem.

Als we kijken naar Jezus' type van de reiniging van de tempel, dan moet er een gebeurtenis plaatsvinden die Hem zo boos maakt dat Hij uiteindelijk de deur van genade voor de SDA-kerk begint te sluiten, en alle tempelkerken gaat oordelen die een even grote schuld hebben als de steniging van Stefanus of de weigering van de sabbatwaarheid. Het moet iets vreselijks zijn, waarmee de SDA-kerk haar lot bezegelde. Het moet zelfs overeenkomen met de zonde tegen de Heilige Geest.

Kan het de zondagswet zijn? Nee, want we hebben het symbool van de "12 sterren in de kroon van de vrouw" nog niet volledig geanalyseerd. Wie is in deze tijd na de Grote Verzoendag in 2012 de aankondigende profeet en wie de verzamelende? Om dit te begrijpen, moeten we eerst onthouden dat er nog een andere open deur is, en toch een deur van genade die zal sluiten: de open deur is van de Ark om deze planeet te verlaten in de richting van Orion, en de deur van genade voor de hele mensheid sluit volgens onze studies direct na het oordeel van de levenden. God zal opnieuw de sluiting van deze laatste deur van genade verkondigen met aankondigende- en verzamelende profeten.

Ellen G. White profeteerde dat de boodschap van de vierde engel zich zou verenigen met de boodschap van de derde engel, en dat dit de luide roep zal zijn, wanneer God de laatste gelovigen uit de kerken van Babylon roept. Hier zullen er twee verzamelingen zijn onder alle naties van de aarde... de verzameling van de 144,000 die de dood niet zullen zien, en de verzameling van de martelaren, die het aantal van hun opvolgers nog moeten voltooien. Net zoals de middernachtelijke roep de aankondigende "profeet" was, die waarschuwde dat de deur van genade zou sluiten voor de christelijke gemeenschap, is de luide roep de aankondigende profeet voor de rest van de mensheid.

Daarin worden twee engelenboodschappen verenigd: de derde engelboodschap, die waarschuwt tegen het aanvaarden van het merkteken van het beest (van zondag) en de boodschap van de vierde engel, die ook de tijdsfactor in het spel brengt en de noodzakelijke ruggengraat is die het karakter van een volgeling van Christus vormt. De vierde engelboodschap toont ook de vreselijke gevolgen die een mislukking van zelfs maar één van de 144,000 met zich mee zou brengen voor God Zelf en het hele universum.

Wat is het doel van de luide roep? De verzegeling van de 144,000, de martelaren en de Grote Schare! Dus, wie is de "verzamelende profeet"? Het is duidelijk dat hij die de verzegeling uitvoert, de Heilige Geest Zelf, de man met de inktpot van Ezechiël 9 (lees aandachtig!). Dus wie niet gehoorzaamt aan de luide roep, zal weer rechtstreeks tegen de Heilige Geest hebben gezondigd, zoals het geval was in alle stadia van het heilsplan daarvoor. Het is ook interessant dat Jezus zelf als mens werkte in de eerste overgang van de Joden naar het christendom en nu via Zijn alomtegenwoordige tegenhanger, de Heilige Geest.

En nu moet men nog eens goed nadenken! Wat betekent de vereniging van de derde en de vierde engel om de luide roep te laten horen? Wanneer zal de deur van genade voor de mensheid beginnen te sluiten? Wat is de test die deze laatste zifting van de mensheid volbrengt? Alle Adventisten weten: de zondagswet, die het houden van de sabbat erg moeilijk zal maken! De SDA-kerk als een beweging van de derde engel is al 168 jaar gewaarschuwd voor een naderende wereldwijde zondagswet, die zal beginnen - met name in de VS. Maar niemand kon het merkteken van het beest nog ontvangen, omdat deze wet van kracht moet zijn zodat men erdoor kan vallen. Het is dus de eerste fase van het sluiten van de deur van genade voor de wereld en niet het sluiten van de deur van genade voor de SDA-kerk zoals velen aannemen. Alle mensen zullen worden getest door de zondagswet en niet alleen de leden van de SDA-kerk. Er moet nog iets anders gebeuren dat het sluiten van de deur van genade voor de SDA-kerk inluidt vlak voor de komst van de zondagswet - iets dat net zo definitief en net zo vreselijk is als de invoering van de zondag.

De enige passage van Ellen G. White die altijd wordt gebruikt om aan te tonen dat de deur van genade voor de Adventkerk sluit bij de zondagswet, luidt als volgt:

De gebroken gelederen zullen worden opgevuld door degenen die door Christus worden voorgesteld als komend op het elfde uur. Er zijn velen met wie de Geest van God strijdt. De tijd van Gods vernietigende oordelen is de tijd van genade voor degenen die [nu] geen gelegenheid hebben om te leren wat waarheid is. Teder zal de Heer op hen neerzien. Zijn hart van genade is aangeraakt, Zijn hand is nog steeds uitgestrekt om te redden, terwijl de deur gesloten is voor degenen die niet binnen willen komen. Grote aantallen zullen worden toegelaten die in deze laatste dagen voor het eerst de waarheid horen.—Brief 103, 1903. {LDE 182.2}

Het is waarschijnlijk volkomen waar dat in de kleine tijd van nood vlak voor het sluiten van de deur van genade voor de mensheid, de deur van genade voor de Adventkerk gesloten zal zijn. Maar er is geen basis voor de conclusie dat het sluiten van de deur van genade voor de Adventkerk zou worden veroorzaakt door de zondagswet. Dat kun je gewoon niet uit dit citaat aflezen, hoe hard je het ook probeert.

Integendeel, de afkondiging van een langverwachte zondagswet vormt de laatste akte van het drama en luidt het sluiten van de deur van genade voor de mensheid in, die geheel aan deze beproeving moet worden onderworpen, zodat iedereen zal hebben besloten zijn standpunt in te nemen aan de kant van Immanuel of de vijand van de zielen.

Om het beeld van de sterren in de kroon van de vrouw compleet te maken, moeten we onszelf de vraag stellen: welke vreselijke gebeurtenis sluit uiteindelijk de deur van genade voor de mensheid? Ook kunnen we identificeren wat het meest waarschijnlijk zou zijn volgens het getuigenis van de Geest der Profetie, en het komt overeen met de steniging van Stefanus door de Joden: het definitieve doodvonnis voor de volledige uitroeiing van de sabbat-onderhouders. Gelukkig weten we ook dat deze executie volgens het type van Esther ook met ongeveer een jaar zal worden uitgesteld, gedurende welke de plagen vallen, wanneer de 144,000, die het speciale Zegel van God hebben, deze tijd levend zullen doorstaan.

Nu staan ​​we nog steeds voor de vraag welke vreselijke overtreding de SDA-kerk op Jom Kipoer 2012 begaat om haar genadedeur naar de Orionnevel permanent te sluiten en haar zicht vanuit het hemelse heiligdom voorgoed te blokkeren. Om dit te beantwoorden, moeten we nog eens kijken naar de vraag wanneer de Grote Verzoendag in 2012 precies is...

Wanneer is de Grote Verzoendag in 2012?

Nu begrijpen we dus dat de jaren die in Orion zijn gemarkeerd de jaren die in het Vat van Tijd zijn gemarkeerd met een half jaar overlappen, en daarom kunnen we logischerwijs erkennen dat het oordeel van de doden, dat op 22 oktober 1844 in Orion begon, pas in de herfst van 2012 op Jom Kipoer zal worden voltooid. Dit zal de voltooiing zijn van de periode van 168 jaar, die door Jezus Zelf werd geprofeteerd in de eed van Daniël 12. Via het Vat van Tijd kwamen we er ook achter dat het oordeel van de levenden begon op 5/6 mei 2012 op het tweede mogelijke Pesach van 2012, om een ​​periode van 1260 dagen te duren. Deze overlapping vertegenwoordigt opnieuw een overgangsperiode van het ene symbool van de vrouw uit Openbaring 12 naar het andere. De overlapping van een half jaar van de Oordeelsfasen is respectievelijk de overgang van de kroon naar de 12 sterren in de kroon. Deze 12 sterren in de kroon van de vrouw zijn niet een nieuwe Zevendedagsadventistenorganisatie, maar gewoon de rest ervan. Zij hebben het nieuwe licht als eerste ervaren door de stem van Jezus te horen en hebben het met de hulp van de Heilige Geest begrepen om het aan anderen door te geven.

Met welke Grote Verzoendag in 2012 moeten we het begin van de reiniging van de SDA-tempel beginnen? We weten het uit het Vat van Tijd en de herontdekte kalender van God in de Gethsemane-studie dat er twee mogelijke data zijn voor de Grote Verzoendag. Men zou kunnen zeggen dat de gerst in 2012 in de eerste mogelijke maand werd gevonden en dat 27/28 september dus als een grote verzoendag moet worden beschouwd. Maar we hebben van het Vat van Tijd geleerd dat de Hoge Sabbats van God van het grootste belang zijn. En de tweede mogelijke Grote Verzoendag dit jaar is eigenlijk zo'n Hoge Sabbat. Het zal plaatsvinden op 26/27 oktober 2012, wat de zevende dag van de week is! We moeten dus uitkijken naar een gebeurtenis die op die dag zal plaatsvinden en die zo ernstig is dat God de deur van genade voor de SDA-kerk zal gaan sluiten.

Wat zal er gebeuren? Wat gaat de Heer, die op de Hoge Sabbatten handelt, deze dag doen om Zijn kerk te oordelen in het oordeel van de levenden? Wij weten het niet!

Maar we weten dat de SDA-kerk voor een grote schok staat. We weten dat haar hart al vrijwel verwoest is door de vele ketterijen en de infiltratie van jezuïeten in de leiding. We weten dat de overgrote meerderheid van de Adventisten vandaag de dag net zo werelds is als de rest van de wereld en dat ze niet langer verschillen van de oecumenische christen of zelfs "heiden". Maar we weten ook dat de Geest der Profetie zei dat het gereinigd zal worden. Dit zegt echter niet hoeveel er na de reiniging zullen overblijven!

De boodschap van het Vessel of Time geeft het einde aan van de georganiseerde SDA-kerk in 2012 door een corresponderend drietal aan de jaren 1861-1863. In die jaren werd de naam van onze kerk gestemd en werd de kerkorganisatie gecreëerd. Er begon iets in deze drie jaar dat eindigt in 2010-2012. Ellen G. White maakte duidelijk dat de naam van de SDA-kerk door God werd gekozen en geïnspireerd.

Wij zijn Zevende-dags Adventisten. Schamen wij ons voor onze naam? Wij antwoorden: "Nee, nee! Dat doen wij niet. Het is de naam die de Heer ons heeft gegeven. “Het wijst op de waarheid die de toets voor de kerken moet zijn.”—Brief 110, 1902. {2SM384.1}

Het gaat over de “Zevende-dags” in de naam van de kerk, wat de test zal zijn. Sommige van mijn vrienden en ik dachten een tijdje dat dit zou kunnen betekenen dat de SDA-kerk haar naam zou kunnen veranderen onder druk van de zondagswet, en dat de organisatie zou eindigen als ze haar een andere naam zouden geven die niet aanstootgevend zou zijn voor de kerken van de Nieuwe Wereldorde. Een naamsverandering van “Zevende-dags Adventistenkerk” naar alleen “Adventistenkerk” zou een verraad zijn van God Zelf die de naam gaf. Het zou ook een verraad zijn van de sabbat, het teken van God voor Zijn volk!

Als de Zevendedagsadventistenkerk zelfs de sabbat in hun naam zou verraden, dan zou het begin van het einde voor dit volk zeker zijn aangebroken. Maar moet de Zevendedagsadventistenkerk echt haar naam veranderen als de zondagswet komt om zich te conformeren aan de zondagse eredienst? Nee, zelfs een heel duidelijk "nee"! Het komt omdat het pausdom zelf al een tijdje in zijn encyclieken spreekt over de zevendedagssabbat, verwijzend naar zondag! Overal worden mensen geïndoctrineerd dat zondag de zevende dag van de week is. Er zijn al veel landen met kalenders die de week beginnen op maandag. Het is gemakkelijk om te zeggen: "Wij Zevendedagsadventisten beschouwen de zevende dag van de week als een heilige rustdag", maar vandaag de dag kan dat niet langer worden gezien als een directe afwijzing van zondag, omdat de betekenis van deze term volledig is verdraaid. Zelfs de maansabbat-onderhouders, die de sabbat elke maand op een andere dag van de week houden, noemen zichzelf "Zevendedagsadventisten" omdat ze binnen elke maand de rustdag elke zevende dag houden. Waarom zou een afvallige leiding dan een naamsverandering doorvoeren om vervolgens een slapende reus wakker te maken, terwijl ze prima de oude naam kunnen handhaven en nooit in tegenspraak zijn met de Nieuwe Wereldorde?

Toch moet het volgens het Vat des Tijds zo zijn dat de naam die God in 1861-1863 gaf, iets te maken heeft met de ontheiliging van de sabbat, en dat moet zo heimelijk gebeuren dat de overgrote meerderheid van de slapende schapen van de Zevende-dags Adventisten opnieuw niet merkt dat hun God zo beledigd is dat Hij zelfs de deur van Zijn kerk dichtslaat.

Het verraad van de Schepper en Zijn sabbat

Toen we ons dit realiseerden, was er maar één Google-zoekopdracht nodig om erachter te komen welke misdaad de jezuïetenleiding van de SDAC van plan is voor 27 oktober 2012, zodat iedereen die dit verraad van God steunt of goedkeurt, naar de eeuwige verdoemenis wordt geleid. En het raakte me vooral toen ik me realiseerde dat ik hier al over had geschreven gruweldaad hier op 14 mei 2010 en waarschuwde op mijn website voor de verschrikkelijke nadering ervan. Op dat moment had ik al een bericht opgepikt van het Duitse SDA-persbureau dat door velen werd gezien als weinig indrukwekkend, waarin stond dat de "Dag van de Schepping" nu als onderdeel van de Oecumenische Beweging op de eerste vrijdag in september gehouden zou moeten worden. De Duitse SDA-kerk had hier ook commentaar op gegeven en in hetzelfde artikel gepubliceerd dat de Zevendedagsadventistenkerk de Dag van de Schepping eind oktober viert.

Ik was doodsbang, want het was duidelijk dat elke sabbat een gedenkteken was van de schepping en de Schepper, en niet slechts één sabbat per jaar! De sabbatverering ontdoen van de herinnering aan de Schepper zou een ontheiliging van de sabbat zonder weerga zijn. De wekelijkse rustdag zien als alleen een rustdag voor de mens als gezinsdag of als vrije dag van het werk is een katholieke gewoonte. Op deze manier presenteerde Johannes Paulus II het al in zijn beruchte encycliek “Dies Domini” in 1998: die dag is niet langer alleen om God te eren, maar puur voor de mensen.

Maar wij Zevendedagsadventisten zouden beter moeten weten. Zonder honderden citaten van Ellen G. White hierover te hoeven kopiëren, wil ik u nogmaals herinneren aan de oorspronkelijke tekst van het vierde gebod:

Onthouden de sabbatdag, om dien te heiligen. Zes dagen zult gij arbeiden, en al uw werk doen; maar de zevende dag is de sabbat van de HEERE, uw God; dan zult gij geen werk doen, gij, noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw dienstknecht, noch uw dienstmaagd, noch uw vee, noch uw vreemdeling, die in uw poorten is. Bij In zes dagen heeft de HEERE de hemel en de aarde gemaakt, de zee en al wat daarin is, en Hij rustte op de zevende dag. daarom De HEERE zegende de sabbatdag en heiligde die. (Exodus 20:8-11)

Het is het enige gebod dat begint met een oproep om te gedenken: “Gedenk de sabbatdag.” Waarom zouden we die moeten gedenken? Bij in zes dagen schiep de Heer, en op de zevende dag rustte Hij.

En waarom zegende de Heer de sabbatdag en maakte hem heilig? Omdat de mens elke zeven dagen een pauze van het werk nodig heeft voor zijn biologische klok? Omdat vaders elke zeven dagen met hun kinderen moeten spelen? Omdat we anders ziek worden? Omdat we gek worden? Omdat anders onze huwelijken in gevaar zouden komen? Nee, het gebod is er alleen omdat God op deze dag rustte van Zijn scheppingswerk. Wij moeten deze dag doorbrengen met God en in volledige herinnering aan Zijn wonderbaarlijke schepping, en dat in 52 sabbatten gedurende het jaar.

Maar wie slechts één sabbat tot gedenkteken voor de schepping uitroept, begaat verraad jegens de 51 andere sabbatten van de Schepper. Hij overtreedt de sabbat 51 keer per jaar, terwijl één keer genoeg zou zijn geweest om schuldig te zijn aan het overtreden van alle geboden! Als een hele kerkorganisatie - waarvan de naam al de sabbat bevat door inspiratie van God de Schepper, en het belang en de extreme heiligheid van de sabbat werd aangewezen door honderden visioenen en getuigenissen van de Geest der Profetie - het zou wagen om de sabbat op deze manier te ontheiligen, zou dat zo'n klap in het gezicht van God zijn dat zelfs Hij erop zou antwoorden.

“Goed,” dacht ik in mei 2010, “het is alleen de Noord-Duitse Unie van de Zevende-dags Adventistenkerk, die al helemaal in het oecumene is vervallen, die weer eens schaamteloos de dag van de schepping verkondigt. Bovendien hebben ze het niet eens over een schepping gehad Sabbat, maar slechts een creatie dag.” Toch deed ik in mijn artikel een bijna profetische uitspraak:

Ze hebben nog steeds een kans dat God hen vergeeft, zelfs zijn eigen Judaskerk. Maar heel binnenkort zal de deur van genade voor iedereen gesloten worden, die geloven dat de scheppingsdag op de eerste vrijdag in september valt en de zondag, het merkteken van het beest, vieren, en dan zullen ze opnieuw samen rouw bedrijven:

En een derde engel volgde hen, zeggende met een luide stem: Indien iemand het beest en zijn beeld aanbidt, en het merkteken op zijn voorhoofd of op zijn hand ontvangt, die zal ook drinken van de wijn van de toorn van God, die onvermengd is ingeschonken in de drinkbeker van Zijn toorn; en hij zal gepijnigd worden met vuur en zwavel, voor het aangezicht van de heilige engelen en van het Lam. En de rook van hun pijniging stijgt op in alle eeuwigheid, en zij hebben geen rust, dag en nacht, die het beest en zijn beeld aanbidden, en al wie het merkteken van Zijn Naam ontvangt. (Openbaring 14:9-11)

Toen zocht ik op Google naar 27 oktober 2012, omdat ik wilde weten of de Wereldwijde Zevende-dags Adventistenkerk iets had aangekondigd over die dag, wat te maken zou kunnen hebben met zo'n ernstig verraad van haar naam. En toen vond ik het...

DE OFFICIËLE WEBSITE VAN DE ALGEMENE CONFERENTIE KONDIGT NU AAN DE WERELD DE SCHEPPING AAN SABBAT VAN 27 OKTOBER 2012: www.creationsabbath.net

Er bestaat geen twijfel over de auteurs van deze website; hier is het officiële copyright:

© 2012 Ministerial Association, Algemene Conferentie | Zevende-dags Adventisten^® Kerk.

Zonder dat de overgrote meerderheid van de Adventisten het weet, is Satan erin geslaagd de Zevendedagsadventisten ertoe te brengen hun door God gegeven naam te verraden, hun missie om de boodschap van de derde engel te verkondigen, hun roeping en hun God, de God van de sabbat... en dit alles zelfs op een HOGE SABBAT, en bovendien een van VERZOENING, en bovendien op de dag waarvan het begin van het sluiten van haar deur van genade werd geprofeteerd.

De toestand van de ongelovige Joden illustreert de toestand van de onzorgvuldige en ongelovige onder belijdende christenen, die willens en wetens onwetend zijn over het werk van onze barmhartige Hogepriester. In de typische dienst, wanneer de hogepriester de allerheiligste plaats betrad, werd van heel Israël verlangd dat zij zich rond het heiligdom verzamelden en op de meest plechtige wijze hun zielen voor God vernederen, opdat zij de vergeving van hun zonden mogen ontvangen. hun zonden en worden niet uit de gemeente afgesneden. Het is des te belangrijker dat wij op deze antitypische Grote Verzoendag het werk van onze Hogepriester begrijpen en weten welke plichten van ons verwacht worden.

Mensen kunnen niet ongestraft de waarschuwing verwerpen die God in genade hen stuurt. Er werd een boodschap vanuit de hemel naar de wereld gestuurd in de tijd van Noach, en hun redding hing af van de manier waarop ze met die boodschap omgingen. Omdat zij de waarschuwing verwierpen, werd de Geest van God uit het zondige ras weggenomen, en zij kwamen om in de wateren van de Vloed. In de tijd van Abraham, genade hield op te pleiten met de schuldige inwoners van Sodom, en allen behalve Lot met zijn vrouw en twee dochters werden verteerd door het vuur dat uit de hemel werd gezonden. Zo ook in de dagen van Christus. De Zoon van God verklaarde aan de ongelovige Joden van die generatie: “Uw huis wordt u verlaten gelaten.” Mattheüs 23:38. Kijkend naar de laatste dagen, verklaart dezelfde Oneindige Macht, betreffende hen die “de liefde voor de waarheid niet hebben aangenomen, opdat zij behouden zouden worden”: “Daarom zal God hun een krachtige dwaling zenden, zodat zij de leugen geloven, opdat zij allen veroordeeld worden, die de waarheid niet geloofd hebben, maar een welbehagen hebben gehad in de ongerechtigheid.” 2 Thessalonicenzen 2:10-12. Wanneer zij de leringen van Zijn Woord verwerpen, trekt God Zijn Geest terug en laat hen over aan de misleidingen waar zij zo van houden. {GC-430.3–431.1}

En in hun logo durven ze zelfs Johannes 1 te citeren, waarin staat dat Jezus het Woord van God is die alles geschapen heeft, dat binnenkort vernietigd zal worden in de plagen, opnieuw door Zijn Woord. Hoe triest is dit allemaal!

Zal ik ook zeggen door wie de Zevendedagsadventistenkerk werd verraden en wat of wie er werkelijk achter de “Scheppingssabbat” zit?

Weet je het zeker of niet? Denk je dat het oecumene is, want daar schreef ik over in het artikel uit 2010 over de Scheppingsdag? Kijk dan eens naar dit dit artikel van 2 september 2007. Diezelfde dag riep paus Benedictus XVI een wereldwijde dag uit om de schepping te redden, de “Save Creation Day”. Vergelijk de woorden van de “Creation Sabbath” home page van de General Conference met de woorden van Satans handlanger in dat “Save Creation Day” artikel en u zult eindelijk beseffen dat de General Conference gewoon doet wat het eerste beest van Openbaring 13 dicteert.

Ik heb de hele website van de Generale Conferentie doorzocht naar de scheppingssabbat, op zoek naar een artikel of een preek waaruit zou blijken dat de sabbat door de Rooms-Katholieke Kerk naar de zondag is verplaatst. Binnenkort zal dat een test zijn van onze trouw aan God door middel van de zondagswetten: Nee niets! Maar ik vond wel veel artikelen en preken, waarvan de overgrote meerderheid niet eens het woord “Sabbat” bevatte! We hebben het over “Scheppingssabbat”, maar de sabbat zelf wordt grotendeels ontkend. Neem de moeite en zoek zelf!

Bent u nog steeds niet helemaal overtuigd dat de Algemene Conferentie Slechts deze specifieke sabbat het belang dat alle sabbatten zouden moeten hebben in overeenstemming met het vierde gebod in Exodus 20? Lees nog eens precies wat er op de voorpagina van www.creationsabbath.net:

Waarom richten we ons in onze erediensten niet op God als onze Schepper en wat dit voor ons betekent in ons dagelijks leven?

Sabbat, Oktober 27, 2012, aangeduid als Scheppingssabbat, is:

• “een manier om God te erkennen als onze Schepper en de implicaties die deze Bijbelse leer voor ons heeft . . . .
• om een ​​wereldwijd gevoel van eenheid te creëren door dit geloof in een positief daglicht te stellen.”

U kunt lezen op de WCC (Wereldraad van Kerken) webpagina op de dag van de schepping wat het genoemde “wereldwijde gevoel van eenheid” betekent. Het gaat over klimaatverandering, opwarming van de aarde en milieuvervuiling als een probleem voor alle oecumenische kerken. Het is opnieuw dezelfde inhoud die paus Benedictus al in 2007 aanwees. Het is in werkelijkheid niet voor de Schepper, maar voor de mensheid die op het punt staat zijn omgeving te vernietigen. De “Save Creation Day” van de paus, of zijn daaruit voortvloeiende “Creation”-verklaring voor het oecumenisme is een serieuze zaak voor de Babylonische kerken, maar dat de Zevende-dags Adventistenkerk het aandurft de sabbat te ontheiligen ten gunste van het decreet van de paus, slaat definitief de deur van genade dicht.

Zult u reageren zoals een van de Adventistische “vrienden” van een van mijn bondgenoten, die reageerde op de informatie van mijn broer over de spoedig komende “Scheppingssabbat” en de gevaren daarvan als volgt?

Hallo J.,

Ik heb het project bekeken en kan, ondanks mijn beste inspanningen, geen enkel probleem vinden met het houden van een bepaalde sabbat om specifiek de Schepper te eren en prijzen.

Integendeel:

Het feit dat in de westerse wereld sommige Adventisten twijfelen aan de schepping, is volkomen logisch om een ​​tegenwicht te leggen dat eenheid en oriëntatie kan bieden, althans onder de onrustigen. Hier is de hele kerk bij betrokken: van kinderen tot ouderen. Bovendien vertelt de Bijbel ons dat deze dag precies hiervoor is gemaakt (Ex. 20:11). Bovendien wordt hier een belangrijke nadruk gelegd op zondag, als ervoor gezorgd kan worden dat de gebeurtenis meer bekendheid krijgt.

Dit is dus een zaak die het waard is om te steunen en waar u absoluut bij aanwezig moet zijn!

Ik denk dat je hier de plank misslaat.

Met vriendelijke groet,

S.

Als je bedenkt dat een Jood in de Bijbelse tijd gestenigd zou zijn toen hij op de sabbat hout verzamelde, dan zal de naïeve broeder van de Zevendedagsadventisten verbaasd zijn. Hij zal waarschijnlijk opkomen voor de overgrote meerderheid van de Adventisten die op de sabbat 27 OKTOBER 2012, DE HOGE SABBAT VAN DE VERZOENDAG DIE HET EINDE MARKEERT VAN HET 168-JARIGE OORDEEL OVER DE DODEN—“van kinderen tot ouderen” inbegrepen—zullen als lemmingen van de kliffen van corruptie springen door bewust of onbewust de Schepper te onteren, die elke sabbat heeft gezegend en geheiligd als een scheppingssabbat.

De woorden die God tot de profeet Ezechiël sprak om het vroegere huis van God weer op orde te brengen, vinden vandaag de dag hun uiteindelijke toepassing in de Zevende-dags Adventistenkerk:

Mensenkind, zeg tot haar: Gij zijt het land dat niet gereinigd is, en waarop geen regen valt op de dag van de gramschap. Er is een samenzwering van haar profeten in haar midden, als een brullende leeuw die zijn prooi verscheurt; zij hebben zielen verslonden; zij hebben de schat en de kostbare dingen meegenomen; Zij hebben er vele weduwen bij haar gemaakt. Haar priesters hebben mijn wet overtreden en mijn heilige dingen ontheiligd. Zij hebben geen onderscheid gemaakt tussen het heilige en het onheilige, en zij hebben geen onderscheid gemaakt tussen het onreine en het reine, en hebben hun ogen verborgen voor mijn sabbatten, en ik word in hun midden ontheiligd. Haar prinsen in het midden daarvan zijn als wolven die hun prooi verscheuren, om bloed te vergieten, en zielen te verderven, om oneerlijke winst te verkrijgen. En haar profeten hebben ze met ongeharde mortel besmeerd, ijdelheid ziende, en leugens voorzeggende, zeggende: Alzo zegt de Heere HEERE, als de HEERE niet gesproken heeft.De mensen van het land hebben onderdrukking gebruikt, en plunderden, en kwelden de armen en behoeftigen; ja, zij onderdrukten de vreemdeling ten onrechte.

En ik zocht iemand onder hen die een heg zou bouwen en voor mijn aangezicht in de bres zou staan ​​voor het land, zodat ik het niet zou verwoesten. maar ik heb er geen gevonden. Daarom heb Ik Mijn gramschap over hen uitgestort, Ik heb hen verteerd met het vuur van Mijn toorn; hun eigen weg heb Ik op hun hoofd vergolden., zegt de Heere HEERE. (Ezechiël 22:24-31)

Waarom is de straf van God nog niet gekomen?

[Addendum, 11 september 2013]

God is genadig en rechtvaardig. Ellen G. White zei ooit in een preek:

“Iemand had een vijgenboom geplant in zijn wijngaard; en hij kwam en zocht vrucht daaraan, en vond er geen. Toen zeide hij tot de wijngaardenier: Zie, deze drie jaren kom ik vrucht aan deze vijgenboom zoeken, en vind er geen; hak hem om; waarom neemt hij de grond in beslag? En hij antwoordde en zeide tot Hem: Heere, laat hem ook dit jaar staan, totdat ik eromheen gegraven en bemest heb; en indien hij vrucht draagt, wel; en indien niet, dan zult gij hem daarna omhakken.” Lukas 13:6-9.

De Joodse natie werd voorgesteld als de vijgenboom die God in zijn wijngaard had geplant. Hij had dit volk tot zijn eigendom gemaakt. Zij waren zeer begunstigd met tijdelijke en geestelijke zegeningen, en hij zag naar hen uit om de vruchten van gerechtigheid voort te brengen. Jaar na jaar was hij naar hen toe gekomen in de hoop vruchten te vinden, maar hij had er geen gevonden. Hij was lang verdraagzaam geweest. Rechtvaardigheid had aangedrongen: "Hak hem om; waarom beneemt hij de grond?" Maar genade smeekte om nog een beproeving. De verzorger van de wijngaard zal nog een poging doen om de vruchteloze boom te redden. De Zoon van God zal komen persoonlijk om te pleiten bij het uitverkoren volk. Hij zal de mensheid op zich nemen en hun het voorbeeld van zijn eigen leven voor ogen stellen. Als dit hen niet tot bekering brengt, is het hun laatste beproeving. "Daarna zult gij hem omhakken." In de verschrikkelijke vernietiging die het Joodse volk trof, lezen we het lot van de onvruchtbare boom.

Onder het symbool van de vijgenboom vertegenwoordigt Christus niet alleen de Joden, maar allen die verzuimd hebben de gaven van de Hemel te benutten. Hij heeft ons grotere zegeningen geschonken dan aan zijn oude volk werden geschonken, en hij eist van ons vruchten die overeenkomen met de geschonken gaven. ... {HS-180.2–4}

God verandert niet. Hij gaat altijd op dezelfde manier om met Zijn uitverkoren volk. De SDA-kerk is het uitverkoren volk van vandaag en had zich ervan bewust moeten zijn dat op 27 oktober 2012, drie jaar waren verstreken sinds de herfst van 2009, toen God de late regen begon uit te gieten over het Adventvolk in de vorm van de Orion-boodschap, het Vat van de Tijd en de boodschap van Onze Hoge Roeping, die de vrucht zou hebben laten rijpen. Elk jaar van het voorlaatste drietal van het Vat van de Tijd (2010, 2011, 2012) kwam Jezus naar de wijngaard in de hoop de vijgenboom van Zijn SDA-kerk vrucht te zien dragen, maar zelfs op Zijn verjaardag als mens, de dag waarop Hij Zich met de mensheid bekleedde, 27 oktober 2012, wat zelfs een Hoge Sabbat was in het derde jaar, kon Hij geen vrucht vinden. In plaats daarvan moest Hij toekijken hoe het doel van deze eervolle dag werd misvormd en absurd werd gemaakt. De "Scheppingssabbat" had de plaats ingenomen van Gods heilige dag. In Zijn wanhoop drong Jezus er bij de Heilige Geest op aan om de boom om te hakken, maar de Trooster bemiddelde nogmaals voor de eigenzinnige mensen.

Nog één jaar zou de Kerk gegeven moeten worden; nog één kans, nog één beproeving, nog één laatste poging. De gelijkenis van Jezus laat het einde open. De geschiedenis vertelt ons wat God de Joden aandeed, en dit wordt indrukwekkend beschreven in het eerste hoofdstuk van de grote controverse. Ellen G. White past dat hoofdstuk ook toe op onze huidige tijd. Het is daarom een ​​voorwaardelijke profetie die een uitkomst zal hebben die overeenkomt met de reactie van het leiderschap van de Adventkerk. Als er berouw is, zal er genade zijn zoals het was met Nineveh. Als de kerk in haar zonden blijft, zal vernietiging volgen zoals met Sodom en Gomorra.

Hier is de officiële reactie van de Adventkerk op het graven en mesten van de Heilige Geest tijdens het extra genadejaar dat eindigt op 27 oktober 2013:

Wat zal de Leeuw uit de stam van Juda nu beslissen?

[Let op: In het artikel De stem van God [Je kunt lezen wat er werkelijk gebeurde op 26/27 oktober 2013.]

[Nota van februari 2015: Toen de deur van genade voor de SDA-kerk uiteindelijk sloot, wordt uitgelegd in de Last Call artikel en in de serie Babylon is gevallen. De onderstaande tabel bevat deze datum al. Het oordeel is over haar geveld. Sindsdien wacht de georganiseerde SDA-kerk op haar straf.]

Bijlage: Samenvattingstabel voor artikel

<Vorige                      Volgende>