Ursprénglech publizéiert Freideg 22. Oktober 2010, 5:51 op Däitsch um www.letztercountdown.org
Wann ech de Membere vu menger klenger Heemechtsgrupp eppes iwwer en Thema an der Bibel erkläre wëll, dat wäit zréck an der Zäit läit, roden ech hinnen dacks datt mir d'Texter net ouni Pausen liesen. Mir sollten Pausen huelen fir d'Zäit, d'Kultur an d'Situatioun vun den Individuen déi do beschriwwen hunn ze iwwerdenken. Mir mussen eis direkt an d'Positioun vun de Spiller setzen an alles beobachten, wéi wa mir just eng Rees zréck an d'Zäit gemaach hätten an direkt an de Schong vun den deelhuelende Personnagen wieren. Déi, déi dat net maachen, wäerten ëmmer Schwieregkeeten hunn d'Bibeltexter ze verstoen, déi virun 3500 - 2000 Joer geschriwwe goufen. Wéinst dëser aarmséileg Manéier antik Texter ze liesen an dem Problem, datt mir duerch eis eegen Traditiounen a Weeër vun denken geformt sinn, Interpretatioun Feeler an déi eis Visioun fir d'Wourecht verstoppen.
Wa mir Problemer wëllen léisen iwwer de Pessach an der éischten Deel vun Shadows vum Kräiz, mir musse genau maachen wat ech just erkläert hunn. Mir mussen eis zréck an d'Zäit an d'Kultur transportéieren, déi sech nach erënnert huet wéi d'Pessach gefeiert gouf. D'Wëssenschaftler vum Chrëschtentum schéngen unzehuelen datt mir eis scho wäit genuch "zeréck an d'Zäit transportéiert hunn" wa mir eng mental Rees an d'Zäit vum Jesus maachen, ongeféier 2000 Joer virun eiser Zäit. Si ginn zou datt "mir hei nach eng Instanz hunn, wou eis haiteg Ignoranz vun antike jiddesche Praktiken d'Ursaach vun eiser Onméiglechkeet schéngt kloer ze harmoniséieren déi anscheinend konfliktend Aussoe vum John an de Synoptics." {Adventist Bible Commentary, Band 5, p. 537, Englesch Editioun}
Awer dëst ass - wéi ech elo weisen - bei wäitem net wäit genuch. Mir musse méi geeschteg Efforte maachen an nach 1500 Joer zréck an d'Wuerzelen vum Pessach goen, an d'Zäit wou et vum Här agestallt gouf, a mir mussen an d'Schong rutschen vun engem deen d'Instruktioune direkt vum Jehova krut. Mir mussen op...
D'Schong vum Moses
Liest déi éierlech Ausso vun eise Geléiert - datt et haut d'Ignoranz vun den antike jiddesche Praktiken ass, déi eis verhënnert ze verstoen wat deemools am AD 31 geschitt ass, musse mir als éischt unerkennen datt den héchsten Interessi vun eisem Här ass datt mir voll verstoen wat zu där Zäit geschitt ass, sou datt mir d'Attacke vu falschen Enseignanten konfrontéieren. Eis Ignoranz ze entloossen mat: "Ma, mir wëssen et just net, also ass et net wichteg fir eis Erléisung", sou wéi et vun eise BRI-Kommentatoren an engem bildleche Sënn um Enn vun hirer Ignoranzdeklaratioun geschriwwe gouf, ass e traureg Versuch, hir Onméiglechkeet ze decken, Léisungen fir d'Problemer ze fannen duerch d'Leedung vum Hellege Geescht, mat dem Argument, datt mir mat "uninteresting" ze dinn hunn. Dëst ass e ganz traureg an zweifelhafte Denken fir déi berufflech Leit vu Gott, déi solle probéieren ze wëssen wat bei der Kräizegung vum Retter bis zum onendlechsten Detail geschitt ass an dëst mat de bibleschen Typen ze harmoniséieren, besonnesch well e Messenger vu Gott eis ginn ass, hëlleft eis mat vill Informatioun a Rotschléi fir d'Wourecht ze fannen!
Awer Gott a senger Virsiicht wousst scho virun der Schafung vun der Zäit, datt mir enges Daags an e Problem mam Pessachfest géife lafen, an dofir fanne mir an der Bibel verschidde Berichter, déi wann se zesumme geholl ginn, perfekt klären wéi de genaue Verlaf vum Pessachfest goung. De biblesche Kont enthält e Personnage, deen, wéi mir, och näischt wousst, wéi e Pessachfest géif funktionéieren, an deen och interesséiert war, et genee esou ze halen, wéi den Här et wollt. Hie war den éischten Auteur vun der Bibel, Moses.
Hie war an de selwechte Schong wéi mir. Hie war a komplett Ignoranz a punkto jiddescher Praxis. Vläicht e puer vun iech froen: "Firwat? Hie war e Judd, richteg? Huet hien net misse wëssen, wéi d'Judden dat alles gehandelt hunn? Wann Dir esou denkt, hutt Dir net "pauséiert fir Iwwerleeung", iwwer déi ech virdru geschwat hunn. "Wien war de Moses, wierklech?", Oder op d'mannst ... "Wien war de Moses zu där Zäit, wéi hien Gott seng Instruktioune fir de genaue Verlaf vum Exodus bei der zéngter Plo vun Ägypten krut?" Dëst sollten d'Froe sinn, déi eis solle besuergen wa mir an d'Schong vun deem rutschen wëllen, deen dës éischt Pessachinstruktioune vum Jehova kritt huet.
De Moses war de Jong vun den hebräesche Sklaven a gouf ongeféier 80 Joer virum Verfall vun den Israeliten 215 Joer Sklaverei an Ägypten gebuer. Geméiss dem aktuelle Staatsgesetz hätt hien wahrscheinlech eng duebel Nationalitéit gehat: Israeli an egypteschen. Déi nächst Fro déi mir eis musse stellen ass, a wéi enger Kultur gouf de Moses opgewuess? Mir wëssen all, datt hien am Rushkuerf verstoppt war, fir aus der Verfolgung vun den Ägypter ze flüchten, déi all Kanner ënner zwee Joer op Uerder vum Pharao ëmbrénge wollten. Awer Gott huet a senger Wäisheet de Rushkuerf mam klenge Jong vu Sklaven sou no bei de Ufer vum Nil gefouert, datt et vun enger vun de Meedercher vum Pharao gesi gouf, a si huet de klenge Jong gerett. Well si selwer d'Kand net konnt ernähren, huet si eng Hebräesch Fra geschéckt a Gott huet et derzou bruecht datt et d'Mamm vum Moses selwer war, deen hire Jong erlaabt huet ze süchten. Wéi d'Kand ofgeschwächt gouf, gouf hien der Duechter vum Pharao ginn a gouf "hire Jong". Dir kënnt all dëst am Exodus 2 liesen: 1-10.
Wou ass de Moses opgewuess? Wéi eng Kulturen hunn hien beaflosst? Als éischt ass et evident datt de Moses, als Jong vum Pharao senger Duechter an Enkel vum Pharao, eng exzellent Ausbildung am Palais vun den egyptesche Geléiert kritt huet. Seng Haaptformatioun war duerch d'ägyptesch Kultur, a wéi mir wëssen, war dëst e politesch-reliéise System, deen duerch d'Sonneverehrung an d'Verehrung vun engem liewege Mënsch als Gott, dem Pharao, charakteriséiert gouf.
Awer vill gesinn an de folgende Verse datt de Moses och vu senger biologescher Mamm an hirem Ëmfeld geformt gouf, well hien rosen iwwer en Ägypter gouf, deen en Hebräesche Sklave geschloen huet an hien ëmbruecht huet (Exodus 2:11-12). Dëst weist datt hien mat den hebräesche Sklaven sympathiséiert huet an datt seng Gebuertsmamm him beaflosst huet. An elo maachen vill Leit de Feeler ze gleewen datt de Moses d'Ritualen an d'Reliounspezifesch Feature vun den Israeliten aus senger biologescher Famill geléiert huet. Si gleewen dofir, datt de Moses och zum Beispill de Sabbat verstanen huet an datt d'Israeliten de Sabbat einfach net konnten halen, well d'Ägypter et verbueden hunn. Si ginn dovun aus, datt d'Judden all hir reliéis a kulturell Wëssen behalen kéinten. Mir däerfen awer net vergiessen, datt de Moses selwer den éischte Schrëftsteller vun der Bibel war, a virdru war et absolut kee Rekord iwwer de kulturellen a reliéise Patrimoine vun den Israeliten!
Déi wichtegst a fundamental Fro fir eis Iwwerleeung ass, wéi engem Kalenner huet de Moses verstanen? Wéi huet hien den Ufank vum Dag verstanen, wat war den Ufank vum Mount fir hien, a wéi huet hien den Ufank vum Joer verstanen? Nëmme wa mir dës Froen léise kënnen, kënne mir begräifen wat Gott dem Moses wollt soen, wéi hie mat him am Exodus, Kapitel 12 geschwat huet, an ugefaang huet him d'Zort vum Pessach ze léieren, nämlech d'Sequenz vun de rituelle Prozesser duerch den Auswee aus Ägypten, déi mir schonn e bëssen am éischten Deel vum "Shadows of the Cross" ënnersicht hunn.
Nëmme wa mir dat an eiser Iwwerleeung matmaachen, zéie mir déi richteg Conclusiounen. Awer wa mir dës Froen onbeäntwert loossen an ouni weider Enquête unhuelen datt de Moses, als Israelit, d'Instruktioune vu Gott kritt huet mat engem komplette Verständnis vum alen jiddesche Kalenner, komme mir op déi konfus Widdersproch vum Zwee-Pessachproblem.
Vill gleewen datt de Moses béid Kalennersystemer (de jüdesche an dat egypteschen) verstanen huet an dofir hätt Gott mat him am Exodus geschwat mat israelitesch Zäitmoossnamen. Awer wéi mir wäerte gesinn, ass dëst eng grondsätzlech falsch Viraussetzung, well et net berücksichtegt datt d'Hebräer schonn 350 Joer am Land vun den Ägypter, hir feudal Hären, gelieft hunn, wéi de Moses gebuer gouf. Wéi Gott mam Moses geschwat huet, sinn och 215 Joer vun der gewaltsamste Sklaverei iwwer d'Natioun an d'Kultur vun den Israeliten passéiert. Keng Natioun konnt seng Kultur ënner dëse Bedéngungen komplett erhalen. An dëst war sécherlech nach méi schlëmm fir e Vollek, dat keng schrëftlech Opzeechnunge vu senger Kultur hat an hir Wëssen nëmme vu Generatioun zu Generatioun duerch dat geschwat Wuert iwwerdroe konnt. 215 Joer ware si an deene Aarbechtszäiten gezwongen, déi d'Ägypter hinnen no hirem Kalenner bestëmmt hunn. D'Israeliten hunn d'Pyramide gebaut fir de Kult an d'Gëtter vun de Sonnenanbieter - Gebaier déi eis nach haut mat Wonner iwwerwältegt. Si waren net nëmme mat der egyptescher Kultur verwéckelt. Wéi se d'Ägypter als Sklaven gedéngt hunn, goufen se gezwongen all hir reliéis Servicer opzeginn an d'Ägypter komplett unzepassen. D'ägyptesch Kultur, wéi all d'Sonn veréiert Kulturen, war eng reng despotesch Kultur, an d'Statu vum Daniel weist datt all dës Kulturen hir Basisdoktrine vun engem Alter op dat anert passéieren, an dëst ass de Grond datt d'babylonesch Sonnenverehrung nach ëmmer seng "verstoppt" Plaz am päpstleche System hält.
Den israeliteschen Sabbat fir Gott de Schëpfer ze bidden gouf duerch Dekret ofgeschaaft an duerch Sonnendag (Sonndeg) ersat, fir de Gott vun der Sonn ze bidden. E Sklave wielt net den Dag, op deem hien riicht; et war him virgesinn, wann hien iwwerhaapt enges Daags dierf raschten. E Sklave wielt net wéini säin Dag ufänkt; et gëtt him festgeluecht, an e Sklave bestëmmt net den Ufank vu Méint oder Joeren. Si gi fir hie vu sengem feudalen Här bestëmmt. E Sklave geet net an eng Schoul vu senge Leit, mee gëtt fir Sklavenaarbecht an de "Schoulen" vu sengem Feudalherr gebilt, op d'mannst déi Gléck, déi net nëmmen Zillen hu missen stompelen. Sklaverei ass en Zoustand an deem e Mënsch seng Autonomie a fräie Wëllen duerch Gewalt komplett verléiert.
Och haut preparéiert eng kleng Grupp vun Elite Krimineller, déi all d'Suen op der Welt kontrolléieren, eng nei Versklavung. Dës Kéier net nëmme fir eng kleng Minoritéit, mee fir déi ganz Mënschheet. Si wëllen d'ganz Mënschheet forcéiere fir d'Sonneverehrungsrelioun ze halen wéi et viru laanger Zäit mat den Israeliten an Ägypten gemaach gouf. Ënnert dësem Ëmstänn gëtt et kee Raum fir Ären eegene Kalenner oder e speziellen Dag vu Rou wéi de Sabbat. No just e puer Joer an der Sklaverei hunn d'Israeliten wahrscheinlech schonn ugefaang hire spezielle Kalenner ze "vergiess" an dem militäreschen Drock vun der Herrschermuecht ënnerworf. Gott garantéiert eis awer, als geeschteg Israel haut, datt hie perséinlech wäert intervenéieren fir datt dat net erëm wäert geschéien, mä mir mussen aushalen a trei bleiwen ënner engem Drock méi vehement wéi et jeemools an der Geschicht vun der Mënschheet existéiert huet.
Also, och wann de Moses un den Aflëss vun zwou Kulturen ausgesat war, huet hien ni de richtege Schafungskalenner vum Jehova geléiert. Hie war ënner dem Afloss vun zwou Kulturen, déi net iwwer de richtege Kreatiounskalenner woussten. Déi éischt Kultur war d'Ägypter, déi e ganz spezielle Hybridkalenner vun enger Mound-Solar-Stäre Natur gehal hunn, an déi aner war d'Kultur vu senge biologeschen Elteren, déi de Schafungskalenner vergiess haten. Also, wéi Gott mam Moses am Exodus 12 geschwat huet, war et fir hien wéi et fir eis ass: hie war "ignorant a punkto antike jiddesche Praktiken" an zwee Hisiichten:
- Hie wousst net de richtege Kreatiounskalenner an et gouf him ni geléiert.
- Hie wousst déi jiddesch Feierdeeg net well se nach net vu Gott agefouert goufen.
Deen eenzege speziellen Dag, dee vu Gott agefouert gouf, duerch d'Schafung laang virdru, war de Sabbat, deen all siwenten Dag widderhëlt, an och dëst war während der Sklaverei an der Vergiess begruewen. Virum Exodus aus Ägypten waren déi jiddesch Fester net emol an hiren Typen gesat. De Sabbat huet 2500 Joer zënter der Schafung vum Adam existéiert a gouf vun de Patriarchen gehalen, wéi Noah an Abraham, awer d'israelitesch Kultur 215 Joer nom Ufank vun der Sklaverei wousst wahrscheinlech nëmmen datt et eemol eppes "Besonnesches" war, awer si hunn opgehalen de Sabbat ze halen.
Dofir kënne mir eis zouversiichtlech an de Schong vum Moses fillen, wa mir elo versichen nei ze verstoen, wat Gott eis erkläre wëll am Exodus, Kapitel 12. Mir wëssen näischt; mir verstinn näischt vun der jiddescher Kultur! Mir mussen bereet sinn op déiselwecht Manéier ze denken wéi de Moses geduecht hätt wéi hien d'Instruktioune fir d'Zort vum Pessach krut. Mir mussen d'Schong vum Moses undoen, deen nëmmen ee Kalenner verstanen huet, an dat war den egypteschen!
Den Drëtte Kalenner
Egal ob mir et gär hunn oder net, wa mir d'Schong vum Moses wëllen undoen, musse mir d'Basisfeatures vun engem drëtte Kalenner léieren: de antike egypteschen Kalenner, deen deemools den aktuellen a valabele Kalenner vum Moses war.
Ma maach der keng Suergen! D'Gehir vu menge Lieser si scho trainéiert fir a verschiddene Kalennersystemer ze denken, sou datt et net ze schwéier ass fir Iech dësen anscheinend zimlech komplexe egyptesche Kalenner ze verstoen. Ech beschränken d'Thema op dat wat fir eis wichteg ass. Glécklecherweis sinn d'Hieroglyphe vum Rosetta Stone dechiffréiert ginn, deen op eng wonnerbar Manéier fonnt gouf, sou datt vill antik egyptesch Schrëften an de beandrockende Pyramiden a Griewer et haut zimlech kloer maachen wéi d'Ägypter hire Kalenner verstanen hunn. Eigentlech wësse mir iwwer dëse Kalenner vill méi wéi de Kreatiounskalenner vu Gott. Jiddereen deen um Internet mat de passenden Begrëffer sicht, fënnt vill Websäiten déi sech mat dësem Kalenner beschäftegen.
1. Déi al egyptesch Deeg hunn um Sonnenopgang ugefaangen. D'Sonn war hiren héchste Gott (de Papp vum Liichtträger, de Luzifer). Also, wann den éischte Sonnenopgang moies sichtbar gouf, huet Ra, d'Sonn, ugefaang ze regéieren. Wann d'Sonn awer komplett ënnergeet ass, huet eng schrecklech Zäit fir si ugefaang. D'Nuecht war d'Zäit vun Terror an Angscht, well hire Gott "schlofe gaangen ass". Ech héieren ähnlech Aussoe vun den Unhänger vun der Moundsabbat Doktrin, déi soen datt de jiddesche Dag fréi moies ugefaang huet an net bei Sonnenënnergang. Also verletze se d'Bibel a gewannen Unhänger andeems se Zweifel an Onsécherheet sëtzen. Et ass interessant wéi se den antike egypteschen Denken benotzen fir hir heidnesch Verehrung un deenen Adventisten ze reklaméieren, déi net biet genuch studéieren an net d'Remedie géint dësen "Sauer vun de Sadducees" hunn. Si ginn endlech komplett vun hinnen kontrolléiert.
D'Iddi, datt den Dag moies beim Sonnenopgank ufänkt, gouf schonn am Ufank vun der mënschlecher Geschicht agefouert, wéi de Satan säi angebleche Papp, d'Sonn, an d'Positioun setzen wollt, déi nëmmen dem Gott dem Schëpfer gehéiert, deen definitiv d'Schafung an der Däischtert (an der Nuecht) ugefaang huet, wann et kee Liicht war. "Loosst et Liicht ginn" war den éischten Akt vun der Schafung, an dës Wierder goufen an der Nuecht geschwat wann et kee Liicht war. Nëmmen d'Sonneverdierfer verstinn d'Nuetszäit als en Zwëschenzoustand deen net wierklech existéiert, an dëst verursaacht hinnen Angscht an Unbequem. Also, si probéieren d'Zäit ze diskreditéieren an där de Jesus déi meescht Stonnen am Gebied verbonne mat sengem Papp verbruecht huet, sech selwer virzebereeden andeems hien d'Aarbecht vum nächsten Dag kuckt a biet - oder souguer d'Zäit wou Hien seng Leidenschaft am Gaart vu Getsemane ugefaang huet, wou hien et méiglech gemaach huet fir all eis Sënnen op Him geluecht ze ginn, an ëmmer erëm d'Jünger gewarnt hunn, awer net ze kucken an intermediate ze falen an intermediate. Staat“. Dëst ass sou datt mir hir "Schöpfungsgeschicht" mat engem Dag ufänke moies kënne gleewen, wat diametral géint de biblesche Kont ass, "An den Owend an de Moien waren den éischten Dag". Satan probéiert ëmmer Duercherneen duerch seng Matbierger Dénger ze schafen, mee mir entdecken ëmmer seng Tricken wa mir déi antike babylonesch Reliounen an hir offshoots studéieren, wéi egypteschen Sonn Kuliss.
Wann iergendeen eis wëll soen datt d'Judden den Ufank vum Dag am Sonnenopgang verstanen hunn, an datt mir domat averstane sinn, da wëll hien eis an d'Fal lackele fir de Schafungskalenner falsch ze interpretéieren fir falsch Conclusiounen ze zéien, wat eis schlussendlech bréngt heidnesch Praktiken ze halen an d'Geboter vu Gott ze iwwerschreiden. E puer gleewen datt verschidde Glawesystemer am Himmel zesumme existéieren an datt d'Moundsabbatbehälter do an der perfekter Harmonie mat traditionelle siwenten-Dag Sabbathalter liewen. Nee, Bridder a Schwësteren! De Jesus huet eis an der Bibel Honnerte vun Mol vum Bedruch an dem Sauerstoff (déi falsch Doktrine) vu falsche Léierpersonal gewarnt. Wann de Vers, deen seet, datt jidderee just no sengem Wësse beurteelt gëtt, soll verstane ginn datt jiddereen deen no der Wourecht gesicht huet a verschwonnen ass a falsch Conclusiounen gezunn ass, och gerett wier, da wier et guer net néideg fir vun engem Bedruch ze warnen, well an deem Fall jidderee deen täuscht wier och am Himmel wier, nëmmen e Feeler gemaach huet. Da wier et emol net néideg fir no Gott an der Wourecht ze sichen, well et wier keen Ënnerscheed tëscht deenen, déi déi "richteg Wourecht" fonnt hunn, an deenen, déi déi "falsch Wourecht" fonnt hunn.
Wéi vill "Wourechten" ginn et? No der Universal Kierch ginn et esou vill Wourechten wéi et verschidde Reliounen a Glawen sinn. Tatsächlech versammelen si sech elo an der weltwäiter ökumenescher Bewegung fir wéi Stréi verbrannt ze ginn. No den Aussoen an der Bibel vum Schëpfer, dem eenzege gebuerene Jong vu Gott de Papp, gëtt et nëmmen eng Wourecht: "Ech sinn de Wee, d'Wourecht an d'Liewen: Kee Mënsch kënnt bei de Papp, mee duerch mech." (John 14: 6) "Gott ass e Geescht: a si, déi hie veréieren, mussen hien am Geescht an an der Wourecht veréieren." (John 4:24) Wann de Moundsabbat déi richteg Interpretatioun vum véierte Gebot vu Gott wier, da wier jidderee deen de Sabbat all siwe Deeg "stéck" gehalen huet verluer. Wann de Géigendeel wouer ass, kann Gott Barmhäerzegkeet op déi hunn, déi gegleeft hunn Moundsabbat leien, den Dag vu Gott dem Schëpfer ersat duerch en Dag fir d'Mutter vum Satan, der Moundgëttin, ze bidden, an domat e heidneschen Dag vu Rou gehalen. Et ass also ganz wichteg ze wëssen wat d'Wourecht ass, a mir musse se sichen wéi wann et ëm Liewen an Doud wier. Tatsächlech ass et eng Saach vun eisem éiwege Liewen.
De Jesus, op d'Fro vun de Jünger, wat d'Zeeche vum Enn wieren, huet geäntwert datt si sollten oppassen datt kee se géif täuschen. Dat heescht, datt an dëse leschten Deeg Bedruch besonnesch rampant wäert sinn. Dofir, ënnersicht d'Saachen déi Iech an dësen Deeg viru bruecht ginn! Kuckt d'Orion Message, ënnersicht de Moundsabbat! Beweist, wat am Kär ass, am Aklang mat de Léier, déi der leschter Kierch vu Gott duerch de Messenger vu Gott, Ellen G. White, ginn ass! Benotzt Är Bibel! Iwwerpréift d'Prophéiten, déi vun der Bibel un Iech geschéckt goufen a biet, biet, biet, datt den Hellege Geescht Iech kënnt ginn, fir d'Ligen vun der eenzeger existéierender an eenzeger richteger Wourecht z'ënnerscheeden! Et kënnen net zwou verschidde Wourechten iwwer en Thema sinn. D'Wuert "Wourecht" schléisst et schonn aus. Et gëtt keng Méizuel vu Wourecht! Et gi keng "Wourechten". Keen, dee bruecht gëtt fir d'Geboter vu Gott duerch Bedruch ze übertragen, huet eng Excuse, well wa se reng Schëffer wieren, hätten se den Hellege Geescht kritt fir an all Wourecht gefouert ze ginn. De Jesus huet dat versprach. Wäerte mir Him e Ligener maachen?
Jiddereen dee mengt datt d'jiddesch Natioun de Sonnenopgang als den Ufank vum Dag gehal huet, ass nëmme richteg fir d'Period während den 215 Joer Sklaverei an Ägypten, wou se keng aner Wiel haten. Awer Gott, kuerz nom Exodus aus Ägypten, huet d'Israeliten iwwer de richtegen Ufank vum Dag nei gebilt. Méi doriwwer méi spéit. Déi antik egyptesch Deeg kënne ganz vill am Detail studéiert ginn Antike egypteschen Fakten.
2. Den Ufank vum antike egypteschen Moundmonat ass ganz gutt erkläert op Wikipedia - Den antike egypteschen Moundkalenner [et ass op Däitsch, also benotzt w.e.g. en Online Iwwersetzer]. Ech limitéieren mech op e Resumé, deen d'Schlësselënnerscheeder mat Respekt zum jüdesche Kalenner duerstellt, wéi et am éischten Deel vun der Shadow Study bestëmmt gouf. Am antike Ägypten, déi eng wichteg Kultur fir verschidde Joerdausend war, goufen et verschidde Kalennertypen, dorënner en Ënnerscheed tëscht engem administrativen Kalenner an engem reliéise Kalenner. Mir hunn all dëst duerch Tempel records geléiert.
Mir kënnen op der genannter Websäit liesen wéi al dës Kalennere wierklech sinn:
Déi eelst dokumentéiert Referenzen op Moundkalennerdaten kënne vu ronn 2350 v. D'Benotzung vun astronomeschen Opzeechnungen ass scho vum Kinnek Wadji um 2880 v.
Dofir, e puer 800 Joer ier de Moses de Schafungskalenner vum Jehova krut, hu mir Beweiser datt et e definitive satanesche Kalenner an Ägypten war, an enger Natioun vu Sonnekult.
Loosst eis méi iwwer dëse Moundkalenner liesen:
Ongeféier 70 v den antike egypteschen Moundkalenner als "besondere Prinzip, deen d'Ägypter, am Géigesaz zu anere Kulturen net fir d'Bestëmmung vun hirem Joer benotzen. Fir si sinn déi helleg Fester wichteg. Hir Kalennere konzentréieren sech op dëst. D'Deklaratioun vu Geminos weist passend d'mythologesch Roll vun den egypteschen Moundkalenneren, deenen hir zentral Funktioun limitéiert war op daten vun den himmlesche Fester, wärend den Egypteschen Administratiounskalenner huet als Joerkalenner gehandelt.
De Paschtouer hat d'Aufgab fir déi himmlesch Fester ze bestëmmen. Dëst goufe vun kompetenten Astronomen gemaach, déi d'Festdeeg vum "Provost" ("The Greatest of Observers") duerch Observatioune a Berechnungen ugekënnegt hunn. No der Proklamatioun gouf den aktuellen Datum am Administratiounskalenner markéiert an am Tagebuch vum Tempel opgeholl.
Mir gesinn aus dem Text datt den antike egypteschen Moundkalenner näischt mat der Bestëmmung vun de Joeren ze dinn huet, mee mat der Bestëmmung vun den "hellege" himmlesche Fester. Mir kënne schonn aus dem Begrëff "Himmelsfester" gesinn, datt et ëm d'Verehrung vun den Himmelskierper (Sonn a Mound) gaangen ass, wat Idolatrie ass, d'Verehrung vun de geschafene Saachen.
Awer, wéi huet den neie Moundmonat vun den antike Ägypter ugefaang?
Am Géigesaz zu den aneren antike Noen Oste Länner ass de Moundmonat huet net kuerz no der neier Mound mat der éischter Hallschent ugefaangen (nei Luucht), mee mat den éischten Dag vun Net-Visibilitéit vum Mound am Sonnenopgang. D'Längt vun der Period tëscht dem alen (leschte Verschwannen) an dem neie Liicht (éischte Crescent) hänkt vu Faktoren of, dorënner d'geographesch Lag vum Observatiounsplaz. A südleche Breedegraden vun der nërdlecher Hemisphär ass d'Dauer vun der Net-Siicht vum Mound méi kuerz wéi an den nërdleche Breedegraden, wat zu méi laang Observatiounsphasen vum Mound an de südleche Gebidder am Verglach zu den nërdleche Regiounen féiert.
Als éischt erkennen mir datt déi al Ägypter - wéi virdru erkläert - staark vum Sonnenopgang ofhänken. Dofir wäert hire Moundmonat, deen logesch ufänkt, net vun enger Sicht vun der éischter Visibilitéit vum éischte Hallefkrees bei Sonnenënnergang ofhänken, mee vu sengem Géigepartei, der éischter Net-Sichtbarkeet vum ofwäichende Mound am Sonnenopgang. Also, während déi al Judden hir Méint no dem éischte Hallefschnëtt ("nei Liicht") ugefaang hunn, huet den antike egypteschen Moundmonat ëmmer mam astronomeschen Neimound am Sonnenopgang ugefaang, wann et kee "alt Liicht" méi siichtbar war.
Dëst féiert zu enger Verréckelung vum Ufank vum Moundmonat tëscht Ägypter an Israeliten, déi aus dem Ënnerscheed vun der Dauer vum astronomeschen Neimound resultéiert. Den Zäitraum vun der Net-Siichtbarkeet an dësem antike Zäitraum, kann fir all Méint an enger Tabell gesi ginn, déi dem Artikel op Wikipedia verbonnen ass. D'Dauer ass ongeféier 30 - 33 Stonnen an de Méint, déi fir eis wichteg sinn (Mäerz, Abrëll). Mir kommen zréck op dësen Dësch am Detail, a mir wäerten de genauen Ufank vum antike egypteschen Moundmonat bestëmmen a wéi et mat der aler jiddescher Berechnung ass. Mir wëllen nach ëmmer d'Schong vum Moses undoen, deen dat alles verstanen huet, wéi hien vun den alen Ägypter an der Schoul vum Pharao sengem Palais geléiert gouf.
3. Dat antikt egyptescht Joer war ofhängeg vun engem Stär (Sirius) an der Iwwerschwemmung vum Nil a si ware scho mat dem 365-Deeg-Zyklus vertraut wéi mir sinn, awer si hu keng Schaltdeeg oder Schaltjoer. Dat gouf méi spéit am drëtte Joerhonnert viru Christus agefouert.
At Wikipedia - Dat antikt egyptescht Joer [op Däitsch, benotzt w.e.g. Google Iwwersetzer] mir liesen iwwer dëst Thema:
Den egyptesche Kalenner war e Kalenner baséiert op der Natur mat enger stellarer Orientéierung.
Den Ufank vum Joer zanter den éischten Zäite gouf vum heliakalen Opstieg vum Stär Sirius an der Iwwerschwemmung vum Nil bestëmmt. Spéider gouf och en administrativen Kalenner agefouert, deen och vum Sirius als "Wanderjoerskalenner" ofhänkt. D'Kalennerreform vum Ptolemäus III. am Joer 237 v. Mam Doud vum Ptolemäus III., huet d'Schaltjoer Regel fir de Moment am offiziellen administrativen Kalenner opgehalen. Wéi och ëmmer, déi zwee egyptesch Kalennerforme goufen an der Nofolger parallel benotzt. Et sollt den Augustus reservéiert ginn als den éischte réimesche Keeser, am Joer 26 v.
Den Neijoerschdag vum egyptesche Kalenner a fréizäiteg war mat der Iwwerschwemmung vum Nil am ënneschten oder ieweschten Ägypten gebonnen. Méiglech Perioden ginn als 4213-4186 BC fir Elephantine ugesinn an 2783-2764 BC fir Memphis. Als zousätzleche Critère musse mir no der siwwenzeg Deeg Onsiichtbarkeet vum Sirius kucken, déi am antike Ägypten als d'Period vun der Mummifikatioun gewielt gouf. Den Elephantine als Observatiounspunkt ze huelen, ass dëst Evenement nëmmen an der Zäitperiod vu 4280 bis 4160 v. Antike egypteschen Texter weisen datt d'siwwenzeg Deeg Onsiichtbarkeet scho virun der 18. Dynastie bekannt war, a Memphis kann als Referenzquell ausgeschloss ginn.
An dësem antike egypteschen Kalenner gesi mer däitlech nach eng Kéier d'Verehrung vun den Himmelskierper als Gëtter. Den Dag war ofhängeg vun der Gebuert vun der Sonn (Sonnenopgang). Den Ufank vum Mount war un de Mound gebonnen an - wéi mir spéider méi kloer gesinn - zu enger Legend iwwer d'Gëtter vun den Ägypter, déi mam Doud an Operstéiungszeen vun enger vun hire Gottheeten Horus verbonne war. An d'Joer war ofhängeg vum Stär Sirius.
A ville Reliounen gëtt et e Symbol, deen d'"Dräifaltegkeet" vun der Sonn, de Mound an e Stär representéiert ...
D'Tatsaach, datt d'antike egypteschen Sonneverehrung nach ëmmer stattfënnt, ass evident am gréisste Sonnenuhr um Planéit - St. Peter's Square zu Roum, deem seng "Auerhand" en originellen egypteschen Obelisk ass ... Sicht de Web no! Dir kënnt och e puer Filmer op YouTube fannen, déi de Sonnenuhr vum Vatikan am Operatioun weisen, an datt et zënter Jorhonnerte op e bestëmmten Datum am Joer 2012 weist.
Vläicht schreiwen ech méi spéit an der Kategorie méi doriwwer Hannert Feindlinnen.
Wa mir d'Schong vum Moses undoen, mierken mir datt Gott e Problem mam Moses muss gehat hunn - e Problem dee mir komplett ignoréiert hunn andeems mir d'Bibel iwwerflächlech gelies hunn. De Moses an d'Israeliten vun der Gefaangeschaft haten hir ursprénglech Kultur verluer. Et kann een net dovun ausgoen, datt de Moses Gott verstanen hätt, wann hie mat him an der Nomenklatur vum jiddesche Kalenner geschwat hätt, well et him ni geléiert gouf.
Awer Gott schwätzt net mat eis a Rätselen. Hie wëll datt mir Him verstoen. Vill vun deem wat Gott zu de Prophéiten seet ass verstoppt a Symboler a souguer a Biller, awer wéi Gott ugefaang huet mam Moses am Kapitel 12 vum Exodus ze schwätzen, war et net iwwer Prophezeiungen déi spéider Generatiounen no Joerhonnerte oder Joerdausend dekodéiert goufen; et goung ëm kloer Instruktiounen, well zéng Deeg no der Deklaratioun huet d'Lämmche scho missen op d'Säit geholl ginn, an nach 4 Deeg méi spéit huet et misse geschluecht ginn, fir datt d'Israeliten dee schrecklechen Doudengel entkommen konnten, deen den Uerder kritt huet all Éischtgebuerenen ëmzebréngen. Si hu misse genee verstoen, wéi en Dag hir Dierposte mam Blutt vum Lämmche molen.
Wann Gott, dee Moment, de Moses verlaangt hätt fir d'éischt ze entschlësselen wat fir eng Dag- an Zäitreferenz, an a wéi engem Kalennersystem Gott wierklech geschwat huet, wier dës Plo wuel net vun den Israeliten iwwergaangen, well de Moses wier gescheitert, well hien de jiddesche Kalenner net verstanen huet. Dëst ass dat éischt Kapitel an der Bibel wou Gott kloer Instruktioune gëtt iwwer d'Zäite vum Pessach, an dëst an enger Situatioun déi de klore Verständnis erfuerdert wat gesot gouf. All Mëssverständnis wier fatal gewiescht, an et goung ëm Liewen oder Doud.
Loosst eis e puer Verse vum Jehova seng Instruktioune liesen, an dës Kéier hu mir ganz d'Schong vum Moses undoen:
Gottes Marching Commands
An den HÄR huet zu Moses an Aaron geschwat am Land vun Egypten, gesot, (Exodus 12:1)
All déi folgend Verse, déi mir betruechten, koumen direkt aus dem Mond vum Jehova. Dëst ass wéi se vu sengem Knecht Moses héieren goufen, deen d'Zäitmoossnamen als jiddesch Zäit net verstanen huet, wéi mir virdru a falsch ugeholl hunn. Hien huet de jüdesche Schafungskalenner net kannt, sou wéi mir et haut net kennen. Hien huet d'verbal Informatioun verstanen, déi vu Gott am Aklang mat sengem Referenzsystem koum, den antike egypteschen Kalenner.
Wéi och ëmmer, Gott huet schonn dunn ugefaang dem Moses e puer Differenzen ze léieren fir hie lues a lues zréck an den urspréngleche Schafungskalenner ze féieren, deen Hien agefouert huet. Gott huet dem Moses de Schafungskalenner geléiert, a wa mir dës Lektioune am Referenzsystem vum Moses verstinn, léiert hien eis och.
Als éischt huet Gott deklaréiert datt d'Zuel vum Kreatiounskalennermonat net entsprécht der Zuel vum aktuellen egyptesche Kalennermonat, deen de Moses geduecht huet richteg ze sinn. Déi egyptesch Méint goufen "Pesdjenet" genannt a goufen vun 1 bis 12 (X) nummeréiert. Wéi d'Iwwerschwemmung vum Nile a Sirius den éischten alen egypteschen Mount definéiert, an den wandern Joer Kalenner war wuel nach valabel, wat och vum Sirius bestëmmt gouf, de Moment wou de Jehova mam Moses geschwat huet war weder am leschten nach am éischten alen egypteschen Mount vum Joer. Fir de Moses muss déi folgend Ausso eng grouss Iwwerraschung gewiescht sinn:
Dëse Mount [chôdesh = éischt Halbéi, nei Luucht] wäert Iech den Ufank vu Méint sinn: et wäert Iech den éischte Mount vum Joer sinn. (Exodus 12:2)
Mat dëse Wierder bezeechent Gott den éischte siichtbaren FC-Mound Enn Mäerz oder Ufank Abrëll an engem Joer ëm 1500 v.
- d' éischt Halbéi bei Sonnenënnergang ass d'Zeeche vun engem neie Mount.
- Genee dëse Mount, deen ufänkt, sollt sinn den éischte Mount vum "neien" jiddesche Kalenner. All déi aner Méint waren dovunner ofhängeg.
Dat ass einfach ze verstoen - fir de Moses a souguer fir eis. An trotzdem war et fir de Moses ganz ongewéinlech, well et fir hien net "normal" war fir beim Sonnenënnergang op den éischte Hallefkrees erauszekucken, an och net fir deen éischte Mount, well hien un engem ganz anere Kalennersystem gewinnt war. Et ass wichteg ze verstoen datt et dem Moses net erkläert gouf datt iergendwann e Schaltmonat derbäi kënnt, an weider, den Ufank vum Dag war nach net nei etabléiert. Dat géif vill méi spéit kommen, nom Exodus aus Ägypten. Mir sollten net eppes an den Text liesen wat net do ass. Fir de Moses war et schwéier genuch ze verdauen datt hien eng nei Method fir de Mountzuel an d'Bestëmmung vum Ufank vum Mount muss léieren. De Moses huet nach ëmmer a senger Meenung behalen datt d'Deeg mam Erscheinungsbild vun der Sonn am Sonnenopgang ugefaang hunn an bis den nächste Moien gedauert hunn.
Elo liesen mir déi nächst Instruktioune vum Jehova:
Schwätzt mat der ganzer Kongregatioun vun Israel, a sot: Am zéngten Dag vun dësem Mount si sollen hinnen all Mënsch e Lämmche huelen, no dem Haus vun hire Pappen, e Lämmche fir en Haus: (Exodus 12:3)
Däi Lämmche soll ouni Feeler sinn, e Männchen vum éischte Joer: Dir sollt et aus de Schof eraushuelen, oder vun de Geessen: An Dir sollt et halen bis de véierzéngten Dag vum selwechte Mount: an d'ganz Versammlung vun der Kongregatioun vun Israel soll et am Owend ëmbréngen. (Exodus 12:5-6)
Zu dësem Zäitpunkt wéilt ech iwwer den Dësch vun den Zäitdifferenzen tëscht der éischter Net-Siicht vum "ale Liicht" an dem "neie Liicht" (FC Mound) schwätzen, deen ech virdru gesot hunn. Dëse klenge Dësch um Wikipedia - Antik egypteschen Moundkalenner erzielt eis, datt et an der Regioun Memphis en Zäitdifferenz vun 30 Stonnen am Mäerz an vun 33 Stonnen am Abrëll tëscht dësen zwou Phasen vum Mound war, déi fir eis interessant sinn. Mir mussen elo probéieren erauszefannen wéi vill "Datum Deeg" Ënnerscheed dëst bedeit, wa mir déi verschidden Ufanks vum Mount vun den zwee Kalennersystemer vergläichen. Op den éischte Bléck schéngen 30-33 Stonnen op en Zäitdifferenz vu méi wéi engem "Datumdag" (24 Stonnen) ze weisen. Awer ass dat wierklech esou?
Fir dëst z'ënnersichen, hunn ech e Resumétabel erstallt deen d'Relatioun tëscht den zwee Méint Ufanks weist, Ägypter an Israeli.
D'Tabell weist datt den neie Mount vum Ägypten um Sonnenopgang vum Moien vun deem Dag ugefaang huet, op deem säin Owend den éischte Moundhimmel siichtbar ass, elo an eisem Referenzsystem geschwat. Dëst entsprécht engem Zäitdifferenz vu bis zu 12 Stonnen, oder moies an owes vum selwechten Dag, an eiser Konzeptioun vun engem Dag. Wéi och ëmmer, iergendeen kéint plädéieren datt den Zäitdifferenz vun 30 - 33 Stonnen an e puer Fäll sou verréckelt ka ginn datt en Ënnerscheed vun engem ganzen Datum Dag géif optrieden. Als éischt hunn ech dat och geduecht, bis ech entdeckt hunn, datt d'Inskriptiounen vun den egyptesche Griewer eis nach méi iwwer d'Mounddeeg erzielen, an datt et zwee speziell Mounddeeg, déi schonn an der uewen Diagramm vertruede sinn. Déi cementéieren d'Tatsaach, datt nëmmen d'Uerdnung vun den entscheedenden Eventer an der Praxis geschéie kéint. Am selwechten Artikel op Wikipedia liesen mir:
Éischten an zweeten Dag vum Moundmonat
Den antike egypteschen Moundmonat huet ëmmer beim Sonnenopgang ugefaang, ähnlech wéi den antike egypteschen Dag. Normalerweis ass déi éischt Net-Siicht vum ofwäichende Mound nom leschte "ale Liicht" op déi zwieleft Nuetsstonn vum Dag virdrun gefall. Just wéi de Sonnegott Ra sech an der Nuecht vu senger Onsiichtbarkeet "erneiert" huet, an der aler ägyptescher Mythologie symboliséiert den éischten Dag vum Moundmonat den "Dag vun der Erneierung vum Horus" mat der duerno "Gebuert", déi an der éischter Nuecht vum éischten Dag vum Moundmonat ugefaang huet, a war um Sonnenopgang vum zweeten Dag vum Moundmonat fäerdeg.
Déi lescht Siicht vum alen Liicht representéiert dofir normalerweis ëmmer de leschten Dag vum Moundmonat. An de Sarg Texter, den zweeten Dag vum Moundmonat gëllt als "den Dag wou de Mound kleng ass." [Den éischte klenge Hallefkrees nom astronomeschen Neimound.] E ptolemäeschen Text aus dem Khonsu Tempel zu Karnak beschreift déi éischt zwee Mounddeeg vum Mount: "D'Konzept vum Mound ass um Dag vun der Onsiichtbarkeet an et gëtt um zweeten Dag vum Moundmonat gebuer." Et ass kloer aus de Pyramid Texter vum Alen Räich, datt den zweeten Dag vum Moundmonat mam "Himmelssteiger vum Doudegen Kinnek" als "Dag vu senger Kréinung an Erscheinung" verbonne war: "Är Erscheinung gehéiert zum zweeten Dag vum Moundmonat."
Och aus reliéise Grënn hunn déi zwee Mounddeeg missen esou gesat ginn, datt bei der éischter Optriede vun engem Net-Siicht am Sonnenopgang an bei der zweeter am Sonnenopgang konnt d'Siicht vum éischte Hallefkrees gemellt ginn. Dofir sinn all aner Méiglechkeeten fir d'Diagramm uewen op eng aner Manéier auszeschléissen. Et war nëmmen dës Méiglechkeet. Dëst mécht en Ënnerscheed vun engem hallwen Dag. Den antike egypteschen Mount huet ëmmer en halleft Dag méi fréi ugefaang wéi de jiddesche, de Moien vum selwechten Dag, op deem am Owend - an eisem Zäitverständnis - den neie jiddesche Mount ugefaang huet.
Am Referenzsystem vum Moses, am Moment wou Gott ugefaang huet mat him ze schwätzen, huet den antike egypteschen Mount schonn e bësse méi fréi ugefaang. Fir méi präzis ze sinn, ass et moies vum Dag ugefaang, op deem de Jehova him den éischten Hallefhuele owes gewisen huet. Loosst eis awer drun erënneren: den Ufank vum Dag war nach net vu Gott korrigéiert! Dëst sollt méi spéit geschéien, nom Auswee aus Ägypten. Mir kennen all de korrespondéierte Vers am Leviticus 23:32, datt se de Sabbat "vu souguer bis owes" feiere sollten, a mir bezéien dëst ganz wierklech op d'Wiederaféierung vun der Sabbatsobservatioun, wéi et vun den Israeliten bis zu hirer Gefaangeschaft an Ägypten gehale gouf. Awer mir waren net sou wäit am "Kalennerkurs" vum Jehova komm, wéi de Moses d'Instruktioune vu Gott kritt huet fir d'Uerdnung vun de Pessachpréparatiounen am Exodus 12.
Dofir, zu där Zäit, huet de Moses nach ëmmer gegleeft datt den Dag moies ugefaang huet. Dass Gott him den éischten Halbléien am Owend gewisen huet, huet him just bestätegt, wat d'Ägypter gegleeft hunn, nämlech datt de "Dag", op deem de Jehova mat him geschwat huet, den éischten Dag vum Mount war. Fir d'Ägypter a fir de Moses war dësen éischten Dag scho moies ugefaang an de Moses huet nach net d'Informatioun kritt datt den Dag am Owend géif ufänken. Hie war sécher iwwerrascht eng nei Method ze kréien fir den Ufank vum Mount owes ze bestëmmen, awer hien konnt net emol begräifen firwat Gott huet et esou bestallt.
Op wéi engem Dag soll de Moses also d'Pessachlämmchen trennen? Am zéngten Dag vum Mount. A wéini géif dësen zéngten Dag fir de Moses ufänken? Nach moies an net owes.
Op wéi engem Dag sollt de Moses dann d'Pessachslämm schluechten? Am véierzéngten Dag vum Mount. A wéini géif dëse véierzéngten Dag no dem Verständnis vum Moses ufänken? Nach moies an net owes.
Wéini soll d'Pessachlämmchen giess ginn? Am Owend vum véierzéngten Dag vum Mount. An dat war dem Moses säi Verständnis nach dee selwechten Dag, op deem hien d'Lämmche sollt ëmbréngen, an nach net en neien Dag.
Dofir, wann de Jehova mam Moses geschwat huet a gesot huet:
An Dir wäert et halen bis de véierzéngten Dag vum selwechte Mount: an d'ganz Versammlung vun der Kongregatioun vun Israel soll et am Owend ëmbréngen. (Exodus 12:6)
Dofir, op deem jiddescher Dag AFTER d'Neidefinitioun vum Ufank vum Dag (wat spéider gemaach gouf) misst d'Pessachlämmchen geschluecht a preparéiert ginn? An, op wéi engem jiddeschen Dag misst et giess ginn?
Ech wéilt Iech froen fir d'éischt iwwer dës Froen nozedenken ier Dir d'Léisung kuckt!
...
Wa mir elo en Diagramm vun eisen neien Erkenntnisser mam Moses sengem Verständnis vum Dag am Referenzsystem vum antike egypteschen Dag zéien, fanne mir eppes wierklech erstaunlech:
Géint all aktuell Doktrin hu mir festgestallt datt d'Préparatioune fir d'Pessach net virum Owend vum 14. Nissan musse gemaach ginn, awer scho virum Owend vum 13. Nissan, well dëst dem antike egypteschen 14. Dag vum Mount (Pesdjenet-X 14) entsprécht. Dëst ass wéi de Moses d'Instruktioune vu Gott an där Etapp vu sengem Kalennerwëssen iwwerdenkt a verstanen huet. Dofir geet déi ganz Virbereedung fir Pessach ëm genee 24 Stonnen no vir.
Schlussendlech, nodeems se déi antik Aart vum Pessach richteg entschlësselt hunn, kënne mir elo erausgoen fir eis Iddien iwwer d'Pessachfest ze korrigéieren. Als éischt fügen mir déi entspriechend Wochendeeg vum Antityp, dem Pessachfest am AD 31, un d'Diagramm wéi mir am Ufank vun dësem Deel II vun der Shadow Series gemaach hunn. A mir wäerte feststellen datt mir zwee Probleemer gläichzäiteg geléist hunn:
D'Äntwert op d'Fro vu wéi engem Wochendag vum Joer AD 31 "d'anti-typesch Pessachlamm" de Jesus muss getrennt ginn, follegt vun enger einfacher Liesung vun dësem neien Diagramm, an ass: Sonndeg, 20. Mee, AD 31.
Loosst eis de virdrun Artikel erënneren. Ganz fréi hu mir e grousse Problem mat e puer Aussoe vum Ellen G. White erkannt, wou si dem Jesus säin Agank zu Jerusalem mat der Trennung vun dësem Afferlämm verglach huet a gläichzäiteg gesot huet, et wier e Sonndeg, wéi de Jesus zu Jerusalem erakoum.
Ni virdrun a sengem ierdesche Liewen huet de Jesus sou eng Demonstratioun erlaabt. Hien huet d'Resultat kloer virausgesot. Et géif Him op d'Kräiz bréngen. Awer et war säin Zweck also ëffentlech sech selwer als de Erléiser ze presentéieren. Hie wollt d'Opmierksamkeet op d'Opfer ruffen, déi seng Missioun zu enger gefallener Welt kréine sollt. Wärend d'Leit sech zu Jerusalem versammelt hunn fir d'Pessach ze feieren, Hien, dat antitypescht Lämmchen, huet sech duerch e fräiwëllegen Akt als Ofdreiwung auserneen gesat. Et wier néideg fir Seng Kierch an allen erfollegräichen Zäitalter fir säin Doud fir d'Sënne vun der Welt zu engem Thema vun déiwe Gedanken a Studie ze maachen. All Tatsaach, déi domat verbonnen ass, soll iwwer Zweifel verifizéiert ginn. Et war also noutwenneg, datt d'Ae vun alle Leit elo op Hie geriicht ginn; d'Evenementer, déi viru sengem groussen Opfer waren, musse sou sinn, datt se op d'Affer selwer opmierksam maachen. No sou enger Demonstratioun wéi dee bei sengem Entrée zu Jerusalem, all Aen géifen säi séiere Fortschrëtt op d'Finale Szen verfollegen. {DA571.2}
Et wor um éischten Dag vun der Woch datt de Christus säin triumphalen Entrée an Jerusalem gemaach huet. {DA569.3}
Awer dëst entsprécht der Doktrin net datt d'Pessachlämmche sollt virum Owend vum Freideg, de 14. Nissan, geschluecht ginn, well dann déi antitypesch Trennung vum Jesus bei senger Entrée zu Jerusalem e Méindeg, den 10. Nissan sollt stattfannen. 14 (Freideg) mee op Nissan 13 (Donneschdeg). Sonndes passt nëmmen an dësem Fall perfekt an d'Gesamtbild. De Jesus huet sech um éischten Dag vun der Woch op korrekt antitypesch Manéier vu senge Leit getrennt, am Wëssen, datt dës triumphal Entrée säin Doudesstrof bedeit. Den Ellen White-Problem, deen am virege Artikel ernimmt gouf, ass also perfekt geléist!
Mir verstinn elo firwat kee vun de synoptesche Evangelisten, Matthew, Mark a Luke, spezifesch ernimmt huet datt de Jesus a seng Jünger e bestëmmte Rite vu 24 Stonnen fortgeschratt haten, an d'Afferlämmchen een Dag virdrun géint d'Iwwerzeegung vun de Leit oder Paschtéier geschluecht oder giess hunn. Mir mussen logesch dovun ausgoen, datt d'Judden aus der Zäit vum Jesus nach ëmmer dat richtegt Verständnis vun den Typen haten, an d'Zeremonien reng bliwwen waren.
Et gëtt eng aner Fro déi mir eis musse stellen. Wat war den Antityp op deen d'Schluechten an d'Iessen vum Pessachlämmche weisen? Bis elo war d'Léier ëmmer datt d'Antityp fir d'Schluechten an d'Iessen vum Pessachlämm de Jesus säin Doud um Kräiz ass, ongeféier déi néngten Stonn. Mä dat entsprécht net dëser neier Arrangement vun Evenementer. Dofir musse mir eisen ursprénglechen Diagramm vu Pessachevenementer a Relatioun mat dem Christus seng Leiden an Handlungen korrigéieren wéi mir de Prozess elo verstinn.
Elo gesi mir wéi eng Zeremoniell Riten tatsächlech mat den realen Handlungen a Leed vu Christus entspriechen:
Dräi Evenementer an Aktiounen stëmmen genee:
1. D'Iessen vum Pessach-Iessen vun de Judden an d'Iessen vum Pessach-Iessen vum Jesus mat senge Jünger. Dofir markéiert d'Zäit vum Iessen vum Pessachlämm direkt net den Doud vum Jesus um Kräiz, awer en anert wichtegt Evenement: d'Institutioun vum Herrgott. De Kierper vum Pessachlamm symboliséiert d'Brout, de Kierper vu Christus, dee geschwënn geaffert gëtt. An d'Blutt vum Pessachlamm symboliséiert de Wäin, dem Jesus säi Blutt, dee geschwënn fir eis vergëft sollt ginn.
Erëm, dës Vue ass voll bestätegt vun Ellen G. White. Ech hunn dësen Deel II vun der Shadow Serie am viregten Artikel ugefaang mat engem passenden Zitat vun hatt fir ze weisen wéi séier mir duerch Texter skimmen an se net richteg verstinn:
Dës Zorte goufen erfëllt, net nëmmen wat d'Evenement ugeet, mee wéi d'Zäit. Um véierzéngten Dag vum éischte jüdesche Mount, dee selwechten Dag an de Mount, op deem fir fofzéng laang Joerhonnerte d'Pessachlämmchen ëmbruecht gouf, huet de Christus, nodeems hien d'Pessach mat senge Jünger giess huet, dat Fest ageriicht, dat säin eegenen Doud als "d'Lämmche vu Gott, deen d'Sënn vun der Welt hëlt." Déi selwecht Nuecht gouf hie vu béisen Hänn geholl fir gekräizegt an ëmbruecht ze ginn. A wéi d'Antityp vum Wellenschaf eisen Här op den drëtten Dag vun den Doudegen operstanen ass, "déi éischt Friichten vun deenen, déi geschlof hunn", e Probe vun allen operstanenen Just, deem säi "béise Kierper" geännert gëtt an "ähnlech wéi säi glorräiche Kierper." Vers 20; Philippians 3:21.
An der selwechter Manéier mussen d'Typen, déi op den zweeten Advent bezéien, erfëllt sinn an der Zäit, déi am symbolesche Service uginn ass. {GC 399.3–4}
Si sot, datt dëst war dee selwechten Dag op deem d'Pessachlämmchen 1500 Joer laang geschluecht ginn ass. Wat Kalenner Referenz System benotzt se hei? Sécher net déi vun de Judden. Si schwätzt mat eis an net zu de Judden. Hei notzt si eist Verständnis vun den Deeg a benotzt hiren eegene Referenzsystem. Sécherlech huet de jiddesche Nissan 14 en Donneschdeg den Owend ugefaang an d'Lämmercher goufen en Donneschdeg Nomëtteg geschluecht. Fir Ellen G. White a fir eis dat ass dee selwechten Dag, an de Jesus huet d'Fest vum Här säin Owend genee am Ufank vum jiddesche Nissan 14 agefouert. Alles an Harmonie!
2. D'Wénkel vum Schaf vun der Éischtfrüchte ass mat der Operstéiungszeen vum Jesus um éischten Dag vun der Woch zesummegefall. D'Ellen G. White huet och dës Konkordanz vum Typ mat sengem Antityp am virdrun Zitat bestätegt: A wéi d'Antityp vum Wellenschaf eisen Här op den drëtten Dag vun den Doudegen operstanen ass, "déi éischt Friichten vun deenen, déi geschlof hunn", e Probe vun allen operstanenen Just, deem säi "béise Kierper" geännert gëtt an "ähnlech wéi säi glorräiche Kierper." Vers 20; Philippians 3:21. {GC 399.3}
Op dës Manéier huet de Jesus seng Prophezeiung erfëllt, wéi hie gesot huet, datt hien den Tempel an dräi Deeg erëm opbaue wäert. Hien huet iwwer den Tempel vu sengem Kierper geschwat:
A sot: Dëse Mann sot, Ech sinn fäeg den Tempel vu Gott ze zerstéieren an en an dräi Deeg ze bauen. (Matthew 26: 61)
D'Zäitrechnung vun de Judden war inklusiv. Dat heescht, och wann nëmmen e klengen Deel vun engem Dag beréiert gouf, gouf de ganzen Dag gezielt. De Jesus ass um néngten Stonn (ongeféier 15:00 Auer) um Freideg um Kräiz gestuerwen. Dëst war de 14. Nissan, den éischten Dag vum "zerstéierten" Tempel. Rou vu senge Wierker op der Äerd, huet de Jesus de ganze Sabbat, de 15. Nissan, am Graf verbruecht. De Schëpfer vum Universum huet nach eng Kéier um siwenten Dag Sabbat vu senger Aarbecht ausgerout! Dës Kéier war et en "Héiche Sabbat" (John 19:31), well den Zeremoniell Sabbat vum éischten Dag vum Fest vun ongeséierter Brout ass genee op e siwenten Dag Sabbat gefall. Dëst war den zweeten Dag vum "zerstéierten" Tempel. Awer de Jesus huet nach bal déi ganz Nuecht vum 16. Nissan bis zur Paus vum Dag ausgerout. Hien ass an der däischterster Stonn just virum Sonnenopgang opgestan. Dëst war den éischten Dag vun der Woch (Sonndeg) wéi e puer Mol an der Bibel ernimmt. A well en Deel vun engem aneren Dag beréiert gouf, huet dësen hallwe Dag als drëtten Dag vum "zerstéierten" Tempel gezielt.
Ech ginn dacks gefrot wat et heescht datt de Jesus verbruecht huet dräi Deeg an dräi Nuechten am Häerz vun der Äerd wéi de Jonah am Bauch vum Wal ...
Fir wéi de Jonas war dräi Deeg an dräi Nuechten am Bauch vum Wal; sou soll de Jong vum Mënsch dräi Deeg an dräi Nuechten am Häerz vun der Äerd ginn. (Matthäus 12:40)
Kuckt w.e.g. d'Diagramm hei uewen. An der Nuecht vum 14. Nissan huet d'Leed vum Jesus ugefaang. Nom Pessachiessen ass hien mat senge Jünger an de Gaart vu Getsemane gaangen an huet all eis Sënnen op sech geholl. Dëst huet hien prophetesch verglach mat am Bauch vum Wal ze sinn, an deem de Jonah vun all Gemeinschaft mat Gott oder Mënsch getrennt war, déi grouss Belaaschtung vun der Sënn fillt. Zu engem gewësse Mooss war de Jonah an der Däischtert vun der Laascht vun der Sënn bedeckt. Sou och de Jesus. Dëst war déi éischt Nuecht am Häerz vun der Äerd fir Jesus. Dunn koum den Dag vum Nissan 14. D'Nuetsversuche ware gefollegt vun den Dagesversuche, d'Schlag, d'Täter - awer déi gréisste Belaaschtung vun allem waren eis Sënnen. Hien huet alles fir eis ausgedroen, och d'Kräizifizéierung an den Doud. Dëst war den éischten Dag am Häerz vun der Äerd. Dunn huet de Jesus wuertwiertlech am Häerz vun der Äerd am Graf ausgerout, eng aner Nuecht (Nuecht 2, Nissan 15), en aneren Dag (Dag 2, Nissan 15) an eng aner Nuecht (Nuecht 3, Nissan 16) bis Hien opgestan ass direkt virum Moien vum Nissan 16. Een Dag war nach ëmmer fir d'Erfëllung gefeelt. De Jesus sot zu der Maria Magdalena beim Graf, wéi et schonn Dag war:
„Touch mech net; well ech sinn nach net op mäi Papp eropgaang: awer gitt bei meng Bridder a sot zu hinnen: Ech klammen op mäi Papp an Äre Papp; a mäi Gott, an Äre Gott." (Johannes 20:17)
De Geescht vun der Prophezeiung erkläert eis am Wonsch vun Alter op Säit 790:
An d'Maria ass op de Wee bei d'Jünger gaang mat der freedeger Noriicht.
De Jesus huet refuséiert den Hommage vu senge Leit ze kréien bis Hien d'Versécherung hat, datt säin Opfer vum Papp ugeholl gouf. Hien ass op déi himmlesch Geriichter eropgaang, a vu Gott selwer huet d'Versécherung héieren, datt seng Versoenung fir d'Sënne vun de Mënschen genuch war, datt duerch säi Blutt all éiwegt Liewen kréien kann. De Papp huet de Bund mat Christus ratifizéiert, datt hien berouegt an gehorsam Männer géif kréien, a géif si gär hunn, sou wéi hien säi Jong gär huet. Christus sollt seng Aarbecht fäerdeg maachen, a säi Verspriechen erfëllen "e Mann méi wäertvoll ze maachen wéi gutt Gold; souguer e Mann wéi de gëllene Keil vun Ophir. Isa. 13:12. All Kraaft am Himmel an op der Äerd gouf dem Prënz vum Liewen ginn, an hien ass zréck op seng Unhänger an enger Welt vun der Sënn, fir datt hien hinnen seng Kraaft an Herrlechkeet zouginn. {DA 790.2–3}
Dem Jesus säi Leeddéngscht ass net opgehalen ier Hien am Moien vum éischten Dag vun der Woch an den Himmel eropgaang ass an d'ganz Belaaschtung vun der Sënn vun der Mënschheet an den himmlesche Hellegtum bruecht huet an et op de Rido vum Hellegtum gesprëtzt huet. Duerno war Hie prett d'Bestätegung vu sengem Papp ze kréien, datt säi Blutt ugeholl gouf. Hie gouf also vun der Belaaschtung vun der Sënn erliichtert a war sécher datt seng Missioun erfollegräich war. De vermësste drëtten Dag war dem Jesus säi kuerze Besuch bei sengem Papp am Himmel ier hien op d'Äerd zréckkoum fir nach 40 Deeg mat de Jünger ze bleiwen, bis hie schlussendlech an den Himmel eropgeet fir do fir eis als Hohepriister ze intercedéieren bis säin zweete Komm.
Vill froe sech firwat den Himmelskierper zënter 1844 gebotzt muss ginn. Si mengen datt et ni kontaminéiert gouf. Dat genee Verständnis vun den Typen an Antitypen féiert eis elo zum Verständnis vu wéini genee de Moment war wou den Himmelskierper mat all de Sënne vun der Mënschheet kontaminéiert gouf, egal ob Vergaangenheet oder Zukunft: Kuerz no der Operstéiungszeen huet de Jesus selwer d'Sënnen do bruecht an d'Hellegtum "kontaminéiert" sou datt hie spéider (zënter 1844) d'Reconciliatioun vun eiser Reconciliatioun konnt ufänken. Dag vum Uerteel a botzt de Rido vum Tempel vun all eise Sënnen.
An nach eng Kéier gesi mir wéi genau dem Gott säi Zäitplang ass wann et ëm d'Erfëllung vun den Typen an Antitypen kënnt. D'Schaf vun Éischtfruuchten gouf net just virum Dämmerung am Tempel gewénkt, awer nëmmen am Laf vum Moien. Also, wa mir soen datt dem Jesus seng Operstéiungszeen symboliséiert gouf duerch d'Wénkel vum Schof, ass et nëmme grondsätzlech korrekt, awer entsprécht net genau dem Typ. De Jesus war déi éischt Friichten vun allen opgestanenen an hie muss sech virum Papp am himmleschen Hellegtum presentéieren fir d'Zustimmung vu senger Aarbecht ze kréien. Hien huet refuséiert vun der Maria Magdalena just nom Sonnenopgang beréiert ze ginn, awer méi spéit am Dag huet hien d'Apostelen erlaabt. Den Ënnerscheed war datt hien dem Papp scho erschéngt war: déi éischt Friichte vun allem goufen vum Papp am Trounraum vum himmlesche Hellegtum kritt. Dëst ass wat d'Wénkel vun der Éischtfruit Schaf präzis symboliséiert, an et erfëllt d'Prophezeiung vun den dräi Deeg an dräi Nuechten am Häerz vun der Äerd; Dem Jesus seng ganz Leidenschaft vu Getsemane bis zur leschter Zoustëmmung vu sengem Opfer vum Papp.
3. D'Kräizegung vum Jesus ass mat der deeglecher Schluechtung vum Owend Affer zesummegefall. Wéi ech virdru gesot hunn, war et onméiglech fir de Freideg de Virbereedungsdag fir de Pessach ze sinn, well wann den Dag vun der Virbereedung fir de Sabbat an den Dag vun der Virbereedung fir de Pessach zesummegefall sinn, goufen d'Zäite fir d'Affer verréckelt sou datt dat deeglecht Affer net an der néngter Stonn stattfonnt huet. No der Mishna (Pesachim 5:1), an dësem Fall wier d'Owendopfer schonn tëscht 12:30 Auer (Schluechten) an 1:30 Auer (Offer) stattfonnt an dëst hätt e Problem mat der folgender Passage vun der Wonsch vun Alter:
Wéi de haart Gejäiz: "Et ass fäerdeg", vun de Lippe vu Christus koum, hunn d'Priester am Tempel gefeiert. Et war d'Stonn vum Owend Affer. D'Lämmche, dat Christus representéiert, gouf bruecht fir ëmbruecht ze ginn. A sengem bedeitendsten a schéine Kleed gekleet, stoung de Paschtouer mam opgehuewe Messer, sou wéi den Abraham, wéi hie wollt säi Jong ëmbréngen. Mat intensivem Interessi hunn d'Leit nogekuckt. Awer d'Äerd zitt a biewe; well den Här selwer kënnt no. Mat engem räissende Kaméidi gëtt den banneschten Schleier vum Tempel vun uewe bis ënnen duerch eng onsiichtbar Hand zerräissen, fir de Bléck vun der Villfalt eng Plaz opzemaachen, déi eemol mat der Präsenz vu Gott gefëllt ass. Op dëser Plaz hat d'Shekinah gewunnt. Hei hat Gott seng Herrlechkeet iwwer dem Barmhäerzegkeet manifestéiert. Keen ausser den Hohepriister huet jeemools de Schleier opgehuewen, deen dëst Appartement vum Rescht vum Tempel trennt. Hien ass eemol d'Joer erakomm fir d'Sënne vun de Leit ze versoen. Awer kuckt, dëse Schleier ass an zwee gelount. Déi helleg Plaz vum ierdesche Hellegtum ass net méi helleg.
Alles ass Terror an Duercherneen. De Paschtouer ass amgaang d'Affer ëmzebréngen; awer d'Messer fällt aus senger nervloser Hand, an d'Lämmche Flucht. Typ huet Antityp am Doud vum Gott säi Jong begéint. Dat grousst Affer ass gemaach ginn. De Wee an dat Hellegst gëtt opgemaach. Eng nei a lieweg Manéier ass fir jiddereen virbereet. Net méi brauch sënnlech, traureg Mënschheet op d'Komm vum Hohepriister ze waarden. Vun elo un sollt de Retter als Paschtouer an Affekot am Himmel vum Himmel offizéieren. Et war wéi wann eng lieweg Stëmm zu de Verehrer geschwat hätt: Et gëtt elo en Enn vun allen Opfer an Opfer fir d'Sënn. De Jong vu Gott ass komm no sengem Wuert: "Kuckt, ech kommen (am Volume vum Buch ass et vu mir geschriwwen) fir Däi Wëllen ze maachen, O Gott." "Mat sengem eegene Blutt" geet hien "an eemol an d'helleg Plaz, an huet éiweg Erléisung fir eis kritt." Heb. 10:7; 9:12. {DA 756.5–757.1}
Dëse Freideg, de 25. Mee 31 n.Chr., war en normalen Virbereedungsdag fir de Sabbat während de Fréijoersfester a vum 14. Nissan. Et huet net zesummegefall mat de Virbereedunge fir d'Pessach, déi ëmmer den 13. Nissan misse gemaach ginn, wéi ech hoffentlech an dësem Artikel beweise konnt. Dës Ausso vum Ellen G. White stëmmt an ass erëm genee mat den realen Evenementer averstanen. De Jesus ass an der néngter Stonn gestuerwen, an dat war genau d'Zäit fir dat alldeeglecht Owend Affer ze schluechten. Elo gëtt et kloer datt dat direkt Symbol vum Jesus sengem Doud um Kräiz net d'Pessachlämm war, mee dat alldeeglecht Afferlämm, dat fir d'Sënne vun de Leit geoffer huet. Den Opfersystem selwer gouf op eemol duerch den Doud vum Jesus um Kräiz ofgeschaaft. De Rido ass an zwee gerappt, duerch d'Hand vu Gott de Papp selwer vun uewen zerstéiert. Typ an Antityp vun enger Profezeiung, déi véier Joerdausend gedauert huet, ass begéint, an d'Prophezeiung gouf erfëllt. Dat deeglecht Affer war net méi néideg.
An nächsten Artikel, Ech wäert aner wichteg Aspekter vun dëser Léisung fir den Zwee-Pessach-Problem entdecken an e Konterattack géint meng Studien vun de Moundsabbat-Halteren beäntweren ...