Shadows of the Sacrifices - Deel II

Ursprénglech publizéiert Freideg 1. Abrëll 2011, 8:47 op Däitsch um www.letztercountdown.org

Am éischten Deel vun den "Shadows of the Sacrifices" hunn ech schonn e bëssen d'Geheimnis verroden, wat d'Offer vun de Fester wierklech bedeiten, nämlech eng gewëssen "Versuergung" vum Hellege Geescht fir spezifesch Noutperioden. An dësem zweeten Deel wäerte mir probéieren erauszefannen, wéi eng Noutfall et wäert sinn, datt mir an eiser Zäit erwaarden.

Loosst eis d'Erënnerung nach eng Kéier opfrëschen wat d'Afferdéieren selwer gemengt hunn:

De Christus selwer war den Hiersteller vum jiddesche System vun der Kult, an deem, duerch Typen a Symboler, geeschtlech an himmlesch Saache geschat ginn. Vill vergiessen déi richteg Bedeitung vun dësen Affer; an déi grouss Wourecht, datt duerch Christus eleng do Verzeiung vun Sënn ass, war hinnen verluer. D'Multiplikatioun vun Afferoffer, d'Blutt vu Stieren a Geessen, konnt d'Sënn net ewechhuelen. . . .

Eng Lektioun gouf an all Affer verkierpert, beandrockt an all Zeremonie, feierlech vum Paschtouer a sengem hellege Büro gepriedegt, a vu Gott selwer inculcéiert-datt duerch d'Blutt vu Christus eleng Verzeiung vu Sënnen ass. {AG 155.3-4}

Nach eng Kéier, ech warnen Iech net de Feeler ze maachen ze gleewen datt mir dës antike Riten erëm an eiser Zäit mussen aféieren:

Dat wat fir d'Judden Typ a Symbol war ass Realitéit fir eis. {COL 317.2}

Mir léiere vum Geescht vun der Prophezeiung datt déi jiddesch Riten Prophezeiunge sinn:

All d'Zeremonien vum jiddesche Gesetz waren profetesch, typesch vu Mystèren am Plang vun der Erléisung. {6b 1095.5}

Duerch d'Léiere vum Opferdéngscht sollt de Christus virun allen Natiounen opgehuewe ginn, an all déi, déi op Him kucken, sollten liewen. Christus war d'Fundament vun der jiddescher Wirtschaft. De ganze System vun Zorten a Symboler war eng kompakt Prophezeiung vum Evangelium, eng Presentatioun an där d'Versprieche vun der Erléisung gebonnen goufen. {AA 14.1}

D'Ellen G. White seet eis och datt d'Hierschtfester an eiser Zäit erfëllen mussen op déiselwecht Manéier wéi d'Fréijoersfester an der Zäit vum Jesus erfëllt goufen:

Argumenter, déi aus den Alen Testament Typen gezunn sinn, hunn och gewisen zum Hierscht wéi d'Zäit wou d'Evenement representéiert vun der "Botzen vum Hellegtum" muss stattfannen. Dëst gouf ganz kloer gemaach wéi d'Opmierksamkeet op d'Manéier gegeben gouf wéi d'Typen betreffend den éischte Advent vu Christus erfëllt goufen.

D'Schlag vum Pessachlamm war e Schiet vum Doud vu Christus. De Paul seet: "Christus eis Pessach gëtt fir eis geaffert." 1 Korinthians 5:7. D'Schaf vun den éischte Friichten, deen zu der Zäit vum Pessach virum Här gewénkt gouf, war typesch fir d'Operstéiungszeen vu Christus. De Paul seet, a schwätzt iwwer d'Operstéiungszeen vum Här a vun all senge Leit: "Christus déi éischt Friichten; duerno sinn déi, déi dem Christus bei sengem Komm sinn." 1 Korinthians 15:23. Wéi de Wellenschaf, dat war dat éischt reift Getreide gesammelt virun der Ernte, Christus ass déi éischt Friichte vun där onstierwlecher Ernte vun erléisten, déi bei der zukünfteg Operstéiungszeen an d'Garner vu Gott gesammelt ginn.

Dës Zorte goufen erfëllt, net nëmmen wat d'Evenement ugeet, awer wat d'Zäit ugeet. Um véierzéngten Dag vum éischte jüdesche Mount, dee selwechten Dag an de Mount, op deem fir fofzéng laang Joerhonnerte d'Pessachlämmchen ëmbruecht gouf, huet de Christus, nodeems hien d'Pessach mat senge Jünger giess huet, dat Fest ageriicht, dat säin eegenen Doud als "d'Lämmche vu Gott, deen d'Sënn vun der Welt hëlt." Déi selwecht Nuecht gouf hie vu béisen Hänn geholl fir gekräizegt an ëmbruecht ze ginn. A wéi d'Antityp vum Wellenschaf eisen Här op den drëtten Dag vun den Doudegen operstanen ass, "déi éischt Friichten vun deenen, déi geschlof hunn", e Probe vun allen operstanenen Just, deem säi "béise Kierper" geännert gëtt an "ähnlech wéi säi glorräiche Kierper." Vers 20; Philippians 3:21.

An der selwechter Manéier mussen d'Typen, déi op den zweeten Advent bezéien, erfëllt sinn an der Zäit, déi am symbolesche Service uginn ass. {GC 399.1–4}

Léieren am Fréijoer fir Hierscht

Fir d'Theorie z'ënnerstëtzen, datt d'Zuel vun den Opfer fir d'Hierschtfester eng speziell "Bestëmmung" vum Hellege Geescht fir déi grouss Zäit vun Ierger duerstellt (och d'Zäit vun de Plagen genannt), musse mir als éischt ënnersichen wat d'Geschicht eis léiert. Baséierend op de Fréijoersfester kënne mir e puer Charakteristike vun enger "Noutzäit" identifizéieren, déi an eiser Zäit ähnlech widderholl musse ginn:

1. De Jesus huet säi Ministère nach net am himmleschen Hellegtum ugefaang - an eiser Zäit, respektiv, Hie wäert d'Hellegtum verloossen.
2. Den Hellege Geescht war nach net komm - an eiser Zäit, bzw. den Hellege Geescht wäert zréckgezunn ginn (vun der Welt).

In Fréi Schrëften am Ufank vum Kapitel mam Titel D'Versiegelung, mir kënnen déi folgend liesen:

Um Ufank vum hellege Sabbat, de 5. Januar 1849, hu mir mat der Famill vum Brudder Belden um Rocky Hill, Connecticut, an d'Gebied engagéiert, an den Hellege Geescht ass op eis gefall. Ech war ofgeholl an Visioun un der helleg Plaz, wou ech gesinn de Jesus nach ëmmer fir Israel intercedéieren. Um Buedem vu sengem Kleed war eng Klack an eng Granatapfel. Dunn hunn ech gesinn datt de Jesus net déi helleg Plaz géif verloossen, bis all Fall entweder fir Erléisung oder Zerstéierung entscheet gouf, an datt d'Rose vu Gott net konnt kommen bis de Jesus seng Aarbecht op der helleger Plaz ofgeschloss huet, seng priesterlech Kleedung entlooss huet an sech mat de Kleeder vun der Rache gekleet huet. Da wäert de Jesus tëscht dem Papp a dem Mënsch erausstoussen, a Gott wäert net méi roueg halen, awer seng Roserei op déi ausgoen, déi seng Wourecht verworf hunn. Ech hunn gesinn datt d'Roserei vun den Natiounen, d'Roserei vu Gott, an d'Zäit fir déi Doudeg ze beurteelen, getrennt an ënnerschiddlech waren, een no deem aneren, och datt de Michael net opgestan war an datt d'Zäit vun der Ierger, sou wéi et ni war, nach net ugefaang huet. D'Natiounen ginn elo rosen, mä wann eisen Hohepriister seng Aarbecht am Hellegtum fäerdeg ass, wäert hie sech opstoen, d'Kleeder vun der Rache undoen, an da ginn déi siwe leschte Plagen ausgegoss.

Ech hunn gesinn, datt déi véier Engelen déi véier Wand halen bis dem Jesus seng Aarbecht am Hellegtum gemaach gouf, an da kommen déi siwe leschte Plagen. {EW 36.1–2}

De entspriechende Passage vun der Bibel ass:

An zu där Zäit wäert de Michael opstoen, de grousse Prënz, dee fir d'Kanner vun Ärem Vollek steet: an et wäert eng Zäit vun Ierger ginn, sou wéi ni war, well et eng Natioun och zu där selwechter Zäit war: an zu där Zäit wäert Äert Vollek geliwwert ginn, jidderee deen am Buch geschriwwen ass. (Daniel 12:1)

Notéiert w.e.g. Offenbarung 19 och:

An ech gesinn den Himmel opgemaach, a kuck e wäisse Päerd; an deen op him souz, gouf trei a wouer genannt, an a Gerechtegkeet beurteelt hien a mécht Krich. Seng Ae waren wéi eng Feierflamm, an um Kapp waren vill Krounen; an hien hat en Numm geschriwwen, datt kee Mënsch wosst, mee hien selwer. An hie war mat engem Kleed gekleet, deen a Blutt getippt ass: a säin Numm gëtt d'Wuert vu Gott genannt. An d'Arméien, déi am Himmel waren, sinn him gefollegt op wäiss Päerd, a feine Lengen gekleet, wäiss a propper. An aus sengem Mond geet e schaarfe Schwäert, fir datt hien d'Natiounen domat schloe soll: an hie wäert se mat enger Eisestang regéieren: an hien trëppelt d'Wäipress vun der Fierheet an Roserei vum Allmächtege Gott. (Offenbarung 19:11-15)

Am Orion stellt de wäisse Päerd d'Joer 2014 duer, duerno fänken d'Plagen un ze falen. Dëst wäert geschéien, wann d'Auer eng ganz Ronn vun 1846 bis d'Joer 2014 gemaach huet, déi vum Hierscht 2014 bis Hierscht 2015 dauert. De Jesus verléisst dann den himmleschen Tempel an d'Zäit fänkt un, wou mir virum Papp ouni Intercessor musse liewen.

Deen ongerecht ass, loosst hien nach ëmmer ongerecht sinn: an deen, deen dreckeg ass, loosst hien nach ëmmer dreckeg sinn: an deen, dee gerecht ass, loosst hien nach ëmmer gerecht sinn: an deen, deen helleg ass, loosst hien nach ëmmer helleg sinn. (Offenbarung 22:11)

Mir bezeechnen dëst als d'Zäit no der Zoumaache vun der Barmhäerzegkeet (der Zoumaache vun der Prouf), well vun där Zäit un ka keen anere gerett ginn ausser déi, déi virdru versiegelt waren.

Wéi de Jesus aus der helleger Plaz geplënnert ass, hunn ech d'Klacken op sengem Kleedung héieren; a wéi Hien fortgaang ass, huet eng Wollek vun der Däischtert d'Awunner vun der Äerd bedeckt. Et war dunn kee Vermëttler tëscht schëllege Mann an engem beleidegte Gott. Iwwerdeems de Jesus tëscht Gott a schëllege Mann stoung, war e Réckschlag op d'Leit; mee wann Hien aus tëscht Mënsch an dem Papp erausgaang ass, gouf d'Behënnerung geläscht an de Satan huet d'ganz Kontroll iwwer déi endlech impenitent. Et war onméiglech fir d'Plagen ausgeliwwert ze ginn, während de Jesus am Hellegtum offizéiert huet; awer wéi seng Aarbecht do fäerdeg ass, a seng Fürbitte zou ass, gëtt et näischt fir d'Roserei vu Gott ze bleiwen, an et brécht mat Roserei op de geschützte Kapp vum schëllege Sënner, deen d'Erléisung e bëssen an d'Bestrofung gehaasst huet. An där ängschtlecher Zäit, no der Ofschloss vum Jesus senger Mediatioun, hunn d'Hellegen an de Siicht vun engem hellege Gott gelieft ouni Interessi. All Fall gouf decidéiert, all Bijou nummeréiert. De Jesus huet e Moment an der baussenzeger Wunneng vum himmlesche Hellegtum gedauert, an d'Sënnen, déi zouginn goufen, während hien op der helleger Plaz war, goufen op de Satan geluecht, den Hiersteller vun der Sënn, deen hir Strof muss leiden.

Dunn hunn ech gesinn, datt de Jesus seng priesterlech Kleedung entlooss huet a sech mat senge kinneklechste Kleeder bekleedt. Op sengem Kapp waren vill Krounen, eng Kroun an enger Kroun. Ëmgi vum Engelen Host, Hien huet den Himmel verlooss. D'Plagen sinn op d'Awunner vun der Äerd gefall. E puer hunn Gott veruerteelt an hien verflucht. Anerer sinn op d'Leit vu Gott gerannt an hunn gefrot fir geléiert ze ginn wéi se vu senge Uerteeler entkommen. Awer déi Hellegen haten näischt fir si. Déi lescht Tréine fir Sënner gouf gegoss, déi lescht agonéierend Gebied ugebueden, déi lescht Belaaschtung gedroen, déi lescht Warnung ginn. Déi séiss Stëmm vun Barmhäerzegkeet war net méi hinnen ze invitéieren. Wann d'Hellegen, an den ganzen Himmel, fir hir Erléisung interesséiert waren, hu se keen Interesse fir sech selwer. D'Liewen an den Doud ware virun hinnen gesat. Vill hunn d'Liewen gewënscht, awer hunn keen Effort gemaach et ze kréien. Si hunn d'Liewen net gewielt, an elo gouf et kee Versoenungsblutt fir déi Schëlleg ze botzen, kee Matgefill Retter fir fir si ze plädéieren, a ruffen: "Späichert, erspuert de Sënner e bësse méi laang." Den ganzen Himmel hat sech mam Jesus vereenegt, wéi se déi ängschtlech Wierder héieren hunn: "Et ass gemaach. Et ass fäerdeg." De Plang vun der Erléisung war erfëllt, awer wéineg hu gewielt et ze akzeptéieren. A wéi d'Barmhäerzegkeet seng séiss Stëmm gestuerwen ass, hunn d'Angscht an d'Schrecken déi Béis gegraff. Mat schrecklecher Ënnerscheedung hunn se d'Wierder héieren: "Ze spéit! ze spéit!" {EW 280.2–281.1}

Zu där Zäit wäert den Hellege Geescht komplett vun der Äerd zréckgezunn hunn:

Déi grouss Zäit vun Ierger fänkt Nom Probatioun zou

Wann de Christus seng Aarbecht als Vermëttler am Numm vum Mënsch ophält, da fänkt dës Zäit vun Ierger un. Da wäert de Fall vun all Séil entscheet ginn, an et gëtt keen Atoning Blutt fir d'Sënn ze botzen. Wann de Jesus seng Positioun als Vermëttler vum Mënsch virun Gott verléisst, gëtt déi feierlech Ukënnegung gemaach: "Deen, deen ongerecht ass, loosst hien nach ëmmer ongerecht sinn: an deen, deen dreckeg ass, loosst hien nach ëmmer dreckeg sinn: an deen, dee gerecht ass, loosst hien nach ëmmer gerecht sinn: an deen, deen helleg ass, loosst hien nach ëmmer helleg sinn" (Rev. 22:11). Da gëtt de behalende Geescht vu Gott vun der Äerd zréckgezunn.--PP 201 (1890). {LDE 253.1}

Wann Hien den Hellegtum verléisst, iwwerdeckt d'Däischtert d'Awunner vun der Äerd. An där ängschtlecher Zäit mussen déi Gerechten an den Ae vun engem hellege Gott liewen ouni en Intercessor. D'Behënnerung, déi op de Béise gewiescht ass, gëtt ewechgeholl, an de Satan huet d'ganz Kontroll iwwer déi schlussendlech impenitent. Gott säi Laangleed ass eriwwer. D'Welt huet seng Barmhäerzegkeet verworf, seng Léift veruecht, a säi Gesetz getrëppelt. Déi Béis sinn d'Grenz vun hirer Prouf iwwergaang; de Geescht vu Gott, persistent widderstoen, ass endlech zréckgezunn. Ongeschützt vu göttleche Gnod, si hu kee Schutz vum Béisen. De Satan wäert dann d'Awunner vun der Äerd an eng grouss, lescht Schwieregkeet stoen. Wéi d'Engele vu Gott ophalen déi häerzlech Wand vun der mënschlecher Leidenschaft a Scheck ze halen, ginn all d'Elementer vum Sträit lassgelooss. D'ganz Welt wäert am Ruine méi schrecklech involvéiert sinn wéi dat wat op Jerusalem vun aler koum. {GC 614.1}

Dofir, während dëser Zäit mussen d'Hellegen ouni Mediateur an enger Welt ouni den Hellege Geescht liewen. Mee heescht dat, datt si selwer den Hellege Geescht net méi hunn? Nee! Tatsächlech wäerte si souguer mam Hellege Geescht versiegelt ginn:

Geschwënn hu mir d'Stëmm vu Gott héieren wéi vill Waasser, déi eis den Dag an d'Stonn vum Jesus kommen. Déi lieweg Hellegen, 144,000 an der Zuel, woussten a verstanen d'Stëmm, während déi Béis geduecht datt et Donner an en Äerdbiewen wier. Wéi Gott d'Zäit geschwat huet, huet hien den Hellege Geescht op eis gegoss, an eis Gesiichter hunn ugefaang mat der Herrlechkeet vu Gott ze hellefen an ze blénken, wéi de Moses dat gemaach huet, wéi hien vum Mount Sinai erofkoum.

Déi 144,000 waren all versiegelt a perfekt vereenegt. Op hir Stir war geschriwwen: Gott, Nei Jerusalem, an e glorräiche Stär mat dem Jesus säin neien Numm. {EW 14.1–15.1}

Am Artikel D'Kraaft vum Papp, Ech hu gewisen, datt dat de Moment ass, wou déi 144,000 de spéidere Reen kréien. Nëmmen si kréien dësen "Portioun" vum Hellege Geescht, deen hinnen weise Jongfraen mécht, déi genuch Ueleg an hire Luuchten hunn fir op de Bräitchemann ze waarden. Elo kléngt de leschten a richtege Mëtternuechtschrei: "De Bräutin kënnt!" D'Hochzäitsvirbereedungen vum Lämmchen, déi am Joer 1844 ugefaang hunn, wäerte geschwënn eriwwer sinn an d'Braut wäert gereinegt gi fir mat hirem Mann ze vereenegen. elo ass de Moment vum Ausfall vun der Noutversuergung vum Hellege Geescht fir déi schrecklech Zäit vun de Plagen an der Roserei vu Gott! Déi, déi d'Stëmm vu Gott vum Orion net verstinn, bleiwen an der Däischtert, ouni Ueleg fir hir Luuchten.

Just zwou Woche vu Plagen?

Well dës Zäit sou schrecklech wäert sinn, wëlle selbstverständlech e puer wëssen wéi laang et dauert. Vläicht wäert ech Iech an engem spéideren Artikel soen, wat de Roserei vu Gott an déi siwe leschte Plagen wierklech sinn, well och dat kann elo mat der Wëssensbasis aus all eise Studien verstane ginn. Et ass wierklech sou schrecklech datt souguer ech schockéiert war an u mäi Glawen un de Jesus staark muss halen wéi ech gemierkt hunn datt keen ouni absolut iwwernatierleche Schutz iwwerliewe kann. Eise Gott ass e konsuméiere Feier fir déi, déi net säi Sigel hunn an dës Noutversuergung vum Hellege Geescht.

E puer Bridder hunn mir geschriwwen, datt verschidde Leader a verschiddene Länner, dorënner de Werner Renz vum däitsche "Hope Channel", ouni richteg biblesch Basis soen, datt d'Zäit vun de Plagen nëmme 15 oder 30 Deeg wäert daueren. Dës kënne scho als "falsch Léiere" klasséiert ginn, well d'Bibel eis kloer Indikatiounen iwwer déi aktuell Dauer vun de Plagen gëtt. Mir kréien d'Dauer an der profetescher Zäit am Kapitel 18 vun der Offenbarung. Wat d'Zerstéierung vun der Neier Weltuerdnung ugeet, mat der Papasty déi et féiert. Et seet:

Dofir soll hir [Babylon déi Grouss] Plagen kommen an engem Dag, Doud, a Trauer, an Hongersnout; a si soll ganz mat Feier verbrannt ginn: fir staark ass den Här Gott, deen hir Riichter. (Offenbarung 18:8)

Oder wat iwwer d'Beschreiwung vun deem wat nom sechsten Sigel kënnt?

fir de groussen Dag vu senger Roserei ass komm; a ween soll da stoen? (Offenbarung 6:17)

Nom Dag-Joer-Prinzip gëtt et eis eng kloer Indikatioun iwwer d'Dauer vun de Plagen: ee Joer. Mee dann kommen nach eng Kéier d'Schaffer, déi behaapten, datt d'Ellen G. White gesot huet, datt ab 1844 keng profetesch Zäit méi géif ginn. Awer dat war nëmme gëlteg fir d'Period tëscht 1844 bis zur Zäit vum Ausfluss vum spéidere Reen an dem Kommen vum véierten Engel (kuckt D'Kraaft vum Papp).

Firwat hu mir dës selwecht Spezifizéierung e puer Mol an de prophetesche Bicher vum Alen Testament, wou déi profetesch Zäit sécherlech valabel war?

D'Belaaschtung vu Babylon, wat den Jesaja, de Jong vum Amoz, gesinn huet. ... Huel dir; fir den Dag vum HÄR ass bei der Hand; et soll als Zerstéierung vum Allmächtege kommen. ... Kuck, den Dag vum HÄR kommt, grausam souwuel mat Roserei a häerzlecher Roserei, fir d'Land desoléiert ze leeën: an hie wäert d'Sënner dovunner zerstéieren. Fir d'Stäre vum Himmel an d'Stärebiller [= H3285, datselwecht Wuert wéi fir Orion] dovun wäert hir Liicht net ginn: d'Sonn wäert däischter ginn a sengem erausgoen, an de Mound wäert hir Liicht net ze blénken. (Jesaja 13:1;6;9-10)

Notéiert w.e.g. datt den Isaiah den Orion hei nach eng Kéier ernimmt an datt et an der Zäit vun de Plagen net säi Liicht wäert ginn! E spirituellen Honger ass am Land, deen net zefridde ka ginn, a kee ka méi gerett ginn.

Oder wat seet Zephaniah?

Deen Dag ass e Dag vun der Roserei, en Dag vu Schwieregkeeten an Nout, en Dag vun der Verschwendung an der Wüst, en Dag vun Däischtert an Däischtert, en Dag vu Wolleken an décke Däischtert, ... Weder hiert Sëlwer nach hiert Gold kënnen se erléisse loossen den Dag vun der Roserei vum HÄR; awer d'ganz Land soll vum Feier vu senger Jalousie verschlësselt ginn: well hie wäert souguer eng séier Entloossung maachen all déi, déi am Land wunnen. (Zefanja 1:15; 18)

Moses am Buch vum Job, Jeremia a senge Lamentations, Hesekiel an Kapitelen 7 an 22 - all déi grouss Prophéiten woussten iwwer den Dag vu Gott senger Roserei, an dat ass ee Joer nom gültege Interpretatiounsprinzip vun engem Dag fir ee Joer wat dës Bicher ugeet.

Den Jesaja seet et souguer am Kloertext:

Fir et ass den Dag vun der Rache vum HÄR, an d'Joer vun Erléisungen fir d'Kontrovers vu Zion. (Jesaja 34:8)

D'Oflehnung vun all Studie vun der Zäitprofezeiung, déi schonn d'Grenz an d'Fanatismus iwwerschreift, bewierkt datt mir déi grouss a wichteg Messagen, déi de Jesus fir eis Zäit huet, net verstoen a korrekt interpretéieren. Et erlaabt Enseignanten wéi Werner Renz ze kommen an d'Kierchmemberen an e falscht Sécherheetsgefill ze luewen. D'Schwëster, déi mir geschriwwen huet, sot, datt si sech net vill op esou eng kleng Zäit vu Plagen vu nëmme 15 Deeg "virbereede" muss. Si war eng fläisseg Nolauschterer vum Werner Renz. Si huet gegleeft datt "et net sou schlecht wier an datt et op alle Fall nëmmen zwou Wochen dauert". Wäit dovun, wéi eis Etude vun den Affer vum Hellegtum wäert weisen. Wann hatt kéint wëssen dann just wéi Gott wäert d'Äerd zerstéieren, si hätt wahrscheinlech net dem Sascha Stasch an de Moundsabbatshärter apostatiséiert. Dës falsch Léierpersonal musse geschwënn dem Jesus äntweren.

Vill vun de Béise ware ganz rosen wéi se d'Auswierkunge vun de Plagen erlidden hunn. Et war eng Szen vun ängschtlechen Agoen. D'Elteren hunn hir Kanner bitter reprochéiert, a Kanner hir Elteren, Bridder hir Schwësteren a Schwësteren hir Bridder. Laut, gejaut Gejäiz goufen an all Richtung héieren: "Et war Dir, deen mech verhënnert huet d'Wourecht ze kréien, déi mech vun dëser schrecklecher Stonn gerett hätt." D'Vollek huet sech mat bitteren Haass op hir Ministere gedréint an si bestrooft a gesot: "Dir hutt eis net gewarnt. Dir sot eis, datt d'ganz Welt ëmgewandelt soll ginn, a geruff: Fridden, Fridden, fir all Angscht ze berouegen, déi erwächt gouf. Dir hutt eis net vun dëser Stonn gesot; an déi, déi eis dovunner gewarnt hunn, hutt Dir als Fanatiker a béis Männer erkläert, déi eis ruinéieren. Awer ech hunn gesinn datt d'Ministeren der Roserei vu Gott net entkomm sinn. Hirem Leed war zéngmol méi grouss wéi déi vun hire Leit. -{EW 282.1}

Eigentlech mengen ech, datt et net esou schlecht ass, datt d'Bridder gleewen, datt d'Zäit vun de Plagen nëmmen zwou Wochen wäert sinn. Dem Satan säin Trick ass soss anzwousch. Wéi de Werner Renz seng "Kaart vun de leschten Deeg" an Éisträich virum Dësch vun dëser Dame ugekënnegt huet, huet hie kloer gemaach, datt et net an d'Häerzer vum Orion passt an dofir d'Orion-Botschaft net vu Gott kënnt. An do hu mer de richtege Problem! Déi kleng Luucht, déi se hunn, gëtt vun deenen zréckgezunn, déi falsch studéieren, an da maachen se nach méi grouss Feeler. Et ass dem Satan säi Wëllen datt mir déi richteg Botschafte vu Gott refuséieren, déi eis duerch déi grouss Zäit vun Ierger ënnerhalen, an dofir wäerte mir stierwen.

De Bericht vun Esther gëtt eis en aneren Hiweis datt d'Plagen ee Joer daueren.

A wéi den Haman gesinn huet, datt de Mordecai sech net béien, an hien net geéiert huet, da war den Haman voller Roserei. An hien huet geduecht, d'Hänn eleng op de Mordecai ze leeën; well se him d'Leit vum Mordecai gewisen hunn: dofir Haman probéiert all d'Judden ze zerstéieren, déi am ganze Räich vun Ahasuerus waren, och d'Leit vum Mordecai. Am éischte Mount, dat ass, de Mount Nisan, am zwieleften Joer vum Kinnek Ahasuerus, si werfen de Pur, dat ass de Lot, virum Haman vun Dag zu Dag, a vu Mount zu Mount, bis zum zwieleften Mount, dat ass, de Mount Adar. (Ester 3:5-7)

Déi geplangten Ausstierzung vun alle Judden vum Haman representéiert eng Aart vum Doudesdekret, dat géint d'Leit vu Gott ausgestallt gëtt, déi de Sabbat halen. D'Period vun der Entscheedung bis zur Ausféierung ass ongeféier ee Joer. D'Lot gouf am éischte Mount gegoss a gefall an d'Mëtt vum zwieleften Mount.

Ellen G. White verbënnt dëst biblesch Event mat der Zäit vun de Plagen:

Um Dag, dee fir hir Zerstéierung ernannt gouf, hunn d'Judden sech an hire Stied an all de Provënzen vum Kinnek Ahasuerus versammelt, fir d'Hand op déi ze leeën, déi hir Verletzung gesicht hunn: a kee Mënsch konnt hinnen widderstoen; well d'Angscht vun hinnen ass op all Mënsch gefall." Engelen, déi a Kraaft exceléieren, goufe vu Gott opgeruff fir seng Leit ze schützen wärend se "fir hiert Liewe stoungen." Esther 9:2, 16.

De Mordecai krut déi Éierepositioun, déi fréier vum Haman besat gouf. Hie "war nieft dem Kinnek Ahasuerus, a grouss ënnert de Judden, an akzeptéiert vun der Villzuel vu senge Bridder" (Esther 10:3); an hie probéiert d'Wuel vun Israel ze förderen. Sou huet Gott säi gewielte Vollek nach eng Kéier am Medo-Persesche Geriicht bruecht, fir d'Ausféierung vu sengem Zweck méiglech ze maachen fir se an hiert eegent Land ze restauréieren. Awer et war eréischt e puer Joer méi spéit, am siwente Joer vum Artaxerxes I., dem Nofolger vum Xerxes de Groussen, datt eng bedeitend Unzuel op Jerusalem zréckkoum, ënner dem Ezra.

Déi probéieren Erfarungen, déi dem Gott säi Vollek an den Deeg vun Esther komm sinn, waren net eleng fir dat Alter eleng. Den Offenbarer, deen d'Alter bis zum Schluss vun der Zäit erofkuckt, huet erkläert: "Den Draach war rosen op d'Fra, an ass gaang fir Krich ze maachen mat dem Rescht vun hirem Som, déi d'Geboter vu Gott halen an d'Zeegnes vu Jesus Christus hunn." Offenbarung 12: 17. E puer, déi haut op der Äerd liewen, gesinn dës Wierder erfëllt. Dee selwechte Geescht, deen an der Vergaangenheet d'Männer gefouert huet fir déi richteg Kierch ze verfolgen, wäert an Zukunft zu der Verfollegung vun engem ähnleche Kurs zu deenen féieren, déi hir Loyalitéit zu Gott behalen. Och elo gëtt op dëse leschte grousse Konflikt virbereet.

D'Dekret dat endlech géint d'Iwwerreschter vu Gott wäert erausgoen wäert ganz ähnlech sinn wéi dee vum Ahasuerus géint d'Judden erausginn huet. Haut gesinn d'Feinde vun der richteger Kierch an der klenger Gesellschaft d'Sabbatsgebuer ze halen, e Mordecai um Paart. D'Veruechtung vu Gottes Vollek fir säi Gesetz ass e konstante Strof fir déi, déi d'Angscht vum Här ofginn hunn an op säi Sabbat trampelen.

De Satan wäert Indignatioun géint d'Minoritéit erwächen, déi refuséiert populär Sitten an Traditiounen ze akzeptéieren. Männer vu Positioun a Ruff wäerte sech mat de Gesetzlosen an de Schlechte verbannen fir Berodung géint d'Leit vu Gott ze huelen. Räichtum, Genie, Ausbildung, wäerte kombinéieren fir se mat Veruechtung ze decken. Verfollegung vun Herrscher, Ministeren a Kierchememberen wäerte géint si konspiréieren. Mat Stëmm a Pen, duerch Boasts, Bedrohungen a Lächer, wäerte si probéieren hire Glawen ëmzebréngen. Duerch falsch Representatioune a rosen Appell wäerten d'Männer d'Passioune vun de Leit opreegen. Net en "Also seet d'Schrëften" ze hunn fir géint d'Affekote vum Bibel Sabbat ze bréngen, wäerte se op oppressiv Enactments zréckgräifen fir de Mangel ze liwweren. Fir d'Popularitéit an d'Patronat ze sécheren, wäerten d'Gesetzgeber d'Nofro fir Sonndeg Gesetzer noginn. Awer déi, déi Gott fäerten, kënnen eng Institutioun net akzeptéieren, déi e Virschrëft vum Decalogue verletzt. Op dësem Schluechtfeld gëtt de leschte grousse Konflikt am Kontrovers tëscht Wourecht a Feeler gekämpft. A mir sinn net am Zweiwel iwwer d'Thema gelooss. Haut, wéi an den Deeg vun Esther a Mordecai, wäert den Här seng Wourecht a seng Leit gerechtfäerdegt. {PK 602.2-605.3}

D'Plagen kommen "an engem Joer" an den Doudesdekret wäert ongeféier 12 Méint viru senger Ausféierung sinn. Awer wat ass dat uginn "Joer" genee an Deeg? Dat jiddescht Joer hat 12 Moundméint, an heiansdo 13 wann e Schaltmonat néideg war. Dat wieren 360 oder 390 Deeg. Oder geet et ëm e Sonnejoer? Dat wieren 365 Deeg.

A wéi berechne mir dem Jesus seng siwen Deeg Rees bei eis?

Déi 144,000 hunn geruff: "Alleluia!" wéi si hir Frënn erkannt hunn, déi duerch den Doud vun hinnen ofgerappt goufen, an am selwechte Moment si mir geännert an zesumme mat hinnen opgefaange fir den Här an der Loft ze treffen.

Mir sinn all zesummen an d'Wollek eragaangen, a waren siwe Deeg op d'Mier vum Glas eropgaang, wéi de Jesus d'Krounen bruecht huet, a mat senger eegener rietser Hand se op eise Käpp geluecht huet. {EW 16.1–2}

Wann d'Rees mam Jesus zréck an d'Mier vum Glas siwe Deeg dauert, da géif dem Jesus seng Rees mat den Engelen, fir eis ze kommen, och siwe Deeg daueren. Musse mir se vum Joer subtrahéieren oder addéieren? Wéi wësse mer? Dat ass net an der Bibel, richteg? A wie weess, vläicht huet de Werner Renz iwwerhaapt Recht? Et ass alles e bësse vague, ass et net?

Elo wäerte mir de biblesche Beweis kréien, datt de Werner Renz mat villen aneren falsch ass, déi op dee Wee gesprongen sinn. Ech sinn net sécher, wat de Walter Veith a senger neier Virliesungsserie wollt soen, wéi hien mam Apostel Paul iwwer d'Schëff op Roum geschwat huet, an ugedeit datt déi 14 Nuechte vun den Akten 27:27 wahrscheinlech ganz "typesch" fir dës ganz leschte Kéier sinn. Ech hat e komescht Gefill datt hien iwwer d'Zäit vun de Plagen geschwat huet. Hien huet d'Thema net am Detail erkläert. Ech hoffen just, datt hien dem Renz-Feeler net ënnergeet, well elo kréie mer d'Äntwerten op all déi virdru Froe a kucke genee wéi vill Deeg d'Plagenjoer wäert hunn, an ob déi siwen Deeg mat oder ausgeschloss sinn.

D'Berechnung vun der Hierschtbestëmmung

D'Hierschtfester hunn um éischten Dag vum siwente Mount mam Fest vun Trompetten ugefaangen. Hei, am Ufank hu mir e klenge Problem. Mir mussen eis d'Fro stellen, ob d'Opfer vum Neimoundfest musse matgeholl ginn oder net. Dat ass schwéier ze beäntweren mat eisem haitege Wëssensstand. Wa mir d'Resultat gesinn, ass et einfach ze gesinn datt d'Neimoundaffer dës Kéier net zielen, a mir wëssen och aus dem drëtten Deel vun der Shadow Serie (wou d'Resultat nach eng Kéier bestätegt gëtt).

Et kann awer och aus dem bibleschen Text ofgeschloss ginn, an aus der Logik vun de Fester. Och d'Neimoundopfer vum éischte Mount hunn net gezielt. Wéi och ëmmer, si waren net deeselwechten Dag wéi dat bei der Trompettefest de Fall ass. Dem jüdesche Denken no misst den Ufank vum Mount fir d'éischt festgestallt ginn an duerno konnt d'Fest ufänken. Dofir ass d'Opfer vum Neimound logescherweis virun dem éischte Fest vun den Hierschtfester stattfonnt. D'Hierschtfester waren nach net um Neimound ugefangen, mee just mat der éischter Offer fir d'Trompetefest. Dofir hunn ech am éischten Deel vun den "Shadows of Sacrifices" d'Offer definéiert wéi "an der Kärzäit" vun de Fester ugesinn.

Och de bibleschen Text erzielt eis genau wat Deel vun de feierlechen Affer war a wat net. Liest w.e.g. alles nach eng Kéier. An de Fréijoersfester hu mir ëmmer fonnt wat war ausgeschloss sinn aus de Festivaloffer an den Instruktiounen:

1. Déi siwen Deeg vum Fest vun ongeséierter Brout: No sou soll Dir all Dag, während déi siwen Deeg, d'Fleesch vum Feieroffer offréieren, vun engem séissen Geroch dem HÄR: et soll offréiert ginn nieft dat dauerhafte Brennoffer, a säi Gedrénksoffer. (Num. 28:24)

2. D'Fest vun de Wochen (Päischt): Dir wäert hinnen Offer nieft dat kontinuéierleche Verbrennungsoffer, a säi Fleeschoffer, (si sollen Iech ouni Feeler sinn) an hir Gedrénksoffer. (Num. 28:31)

3. Fir d'Pessachfest an d'Fest vun der Éischtfrüchte wénken, war et selbstverständlech datt d'Offer (d'Pessachlämmchen an d'Schaf vun der Éischtgruit) just fir dës Fester gëlteg waren.

De Bibeltext erkläert am Detail fir d'Fest vun den Trompetten (a fir all déi folgend Hierschtfester), wat fir eng Offer zum Festival gehéiert a wat net. Fir d'Fest vun Trompetten fanne mir den eenzegen eenzegen Text, deen d'Neimoundaffer explizit ausschléisst:

Nieft dem Brennoffer vum Mount, a sengem Fleeschoffer, an dat deeglecht Brennoffer, a säi Fleeschoffer, an hir Gedrénksoffer, no hirer Aart a Weis, fir e séissen Goût, e Feieroffer fir den HÄR. (Num. 29:6)

Den Neimoundfest an der Waardezäit fir Päischt ass awer an der "Kärperiod vun de Fréijoersfester" gefall a gouf vum bibleschen Text net ausgeschloss a muss gezielt ginn.

Déi folgend Charts Lëscht vun all de feierlechen Affer fir d'Hierschtfester, déi um Fest vun den Trompetten ufänken, wat dem Miller säi Mëtternuechtkreesch symboliséiert:

Et war gefollegt vun der héchster Feierdag vum Joer, Yom Kippur, Dag vun Atonement, deen den himmleschen Uerteel Dag symboliséiert, déi eng besonnesch Roll an eiser Adventist Geschicht spillt. Zënter datt den zweeten Engel den éischten Engel ugeschloss ass, wësse mir datt et den 22. Oktober 1844 ugefaang huet. Leider ass et iwwer d'Wëssen vun de meescht Adventisten eraus, datt dësen Uerteel elo geschwënn op en Enn geet:

Déi siwen Deeg vum Tabernakelfest sinn duerno gefollegt. Hir Bedeitung hunn ech am éischten Deel vum "Schatten vun den Opfer" beschriwwen: Eist Wanderung an der Wüst 120 Joer vun 1890 bis 2010. Op eemol gëtt et eng ganz héich Unzuel u Bullocks a Lämmercher:

Maacht weg datt op all Festdag d'Zuel vun de Bullocks ëm een ​​Déier erofgeet, während d'Zuel vun de Widder a Lämmer konstant bleift:

An de siwen Deeg vum Tabernakelfest fanne mir eng ganz flott Harmonie. Mir fannen eppes wéi e gëttleche Countdown. Ugefaange mat 13 Bullocken, geet d'Zuel vun de Bullocks op all Festdag ëm een ​​erof, bis d'Zuel vun der Perfektioun erreecht ass: 7. Ellen G. White seet et esou:

De Péitrus, deen d'Léier vu Christus gemaach huet, wéi hie geduecht huet, huet geduecht et ze verlängeren siwen, der Zuel bedeit Perfektioun. Awer Christus huet geléiert datt mir ni midd ginn ze verzeien. Net "Bis siwe Mol," sot hien, "awer, bis siwwenzeg Mol siwen." {COL 243.1}

Am selwechte Moment fällt d'Gesamtzuel vun geaffert Déieren vun 30 op 24. 24 ass d'Zuel vun den zwee Bänn, déi Gott mat der Mënschheet gemaach huet. Déi 12 Stämme vum antike Israel an déi 12 Stämme vum geeschtleche Israel, vun deenen déi 144,000 d'Iwwerreschter sinn (kuckt Offenbarung 7: 4-8).

Ass dëst net eng aner Referenz op d'Basisformel vun der Gottes Orion Auer, "7 Mol 24"? Kann et sinn datt Gott ëmmer op eng spezifesch Reinigungsphase vu senger Kierch mat 7 Perioden vu 24 Joer wëll weisen? Ass et méiglech, datt mir eppes am Orion iwwersinn hunn, oder datt et nach eppes Extra an de Festivaltypen ass, wat mir nach net entdeckt hunn, well d'Orion-Auer keng Zäitperioden vu 24 Joer weist?

Mam leschten Dag vum Tabernakelfest, „Shemini Atzeret“, schléissen d'Hierschtfester op, a mir fannen erëm déiselwecht Zuele wéi virdrun um Trompettefest an um Atonementsdag:

Et bleift eis ze maachen, all d'Offer vun den Hierschtfester ze summéieren, wéi mir dat scho fir d'Fréijoersfester gemaach hunn:

A mir kréien 372 Portioune vun 1/10 Ephah vu feinem Miel. Mat dësem Betrag konnte mir 372 Provisiounsbrout baken, vermëscht mam "Hellege Geescht". Wa mir dës Zomm wéi virdrun duerch eng deeglech Ratioun vun 3 Brout Brout deelen, kréie mir 372 ÷ 3 = 124. Dofir géif d'"Joer vun de Plagen" just e bësse méi wéi 4 Méint daueren? Kann dat richteg sinn?

Natierlech net! Nach eng Kéier hu mir eppes wichteges vergiess.

Loosst eis den Dësch vun deeglech Ratioune vum éischten Deel vun der erënneren Schatten vun den Opfer:

D'Ratioune bestoen aus dem Opfer fir d'Leit (2/10 deeglech) an d'Opfer fir d'Priester (1/10 deeglech). An dat war ganz richteg ze gëllen an der Zäit vun den Apostelen, wéi de Jesus just opgestan war, well d'Proufzäit fir d'jiddesch Vollek nach net zougemaach gouf. D'Prophezeiung vun de siwwenzeg Wochen huet eis gesot datt de Messias an der Mëtt vun der siwwenzeger Woch ëmbruecht gëtt:

An no zweesechzeg Woche soll de Messias ofgeschnidden ginn, awer net fir sech selwer: ... An hie wäert de Bund mat villen fir eng Woch bestätegen: an an der Mëtt vun der Woch wäert hien d'Opfer an d'Obulatioun ophalen... (Daniel 9:26-27)

Et ass Adventistesch allgemeng Wëssen datt d'Gnodzäit fir d'jiddesch Vollek fir 3 ½ Joer gedauert huet, bis d'Judden och de Stephen an AD 34 gestenegt hunn.

Awer wat iwwer d'Zäit vun de Plagen um Enn vun der Geschicht? Hei - wéi virdru illustréiert - huet d'Prouf scho zougemaach. D'Dier zur Erléisung vun der Mënschheet ass zou. Nëmmen e klenge Grupp vu Gottes "Priester", déi 144,000, wäert duerch dës Zäit iwwerliewen, ënnerhalend vun der Gnod vu Gott an ausgestatt mat engem Paschtouesch Noutfallversuergung vum Hellege Geescht:

Elo also, wann Dir meng Stëmm wierklech hale wëllt, a mäi Bund halen, da wäert Dir e spezielle Schatz fir mech iwwer all de Leit sinn: well d'ganz Äerd ass meng: An Dir wäert fir mech sinn engem Kinnekräich vun Paschtéier, an eng helleg Natioun. Dëst sinn d'Wierder, déi Dir zu de Kanner vun Israel schwätze solls. (Exodus 19:5-6)

Soubal d'Reinigung vum Hellegtum fäerdeg ass, wäert Gott e gereinegt Vollek hunn, dat als eng Paschtouesch Leit. Nëmme si wäerte versiegelt ginn, nëmme fir si ass dëse spezifeschen Deel vum Hellege Geescht, an nëmmen an hinnen kann den Tréischterin liewen, well nëmme si reng Schëffer fir den Empfang vun der drëtter Persoun vum Göttleche Conseil gewiescht sinn. D'Symbol vun der deeglecher Ratioun fir dës ganz speziell Leit vun den 144,000 um Enn vun der Geschicht ass den 1/10 Portioun vun enger Ephah, oder ee Brout pro Dag, 1/20 moies, 1/20 am Owend. Si brauche net méi fir dës schrecklech Zäit ze iwwerliewen, well se schonn e gewëssen Niveau vun der Hellegkeet erreecht hunn.

D'Formel fir d'Berechnung vun der Gesamtdauer, fir déi et genuch Noutversuergung gëtt, ass dofir:

372 Brout ÷ 1 Brout pro Dag = 372 Deeg

An elo ass et ganz einfach ginn eis fréier Froen ze beäntweren.

1. Wéi laang wäert d'Joer vun de Plagen genee daueren? Äntwert: Fir ee Sonnesystem Joer no "A Gott sot: Loosst et Luuchten an der Firmament vum Himmel ginn, fir den Dag vun der Nuecht ze trennen; a loosse se sinn fir Schëlder, a fir Saisonen, a fir Deeg, an Joer: A loosst se fir Luuchten an der Firmament vum Himmel sinn fir Liicht op der Äerd ze ginn: an et war sou. A Gott huet gemaach zwee grouss Luuchten; déi méi grouss Luucht fir den Dag ze regéieren, an dat manner Liicht fir d'Nuecht ze regéieren: hien huet och d'Stäre gemaach." (Genesis 1:14-16) E Sonnejoer dauert am Duerchschnëtt 365 Deeg. An dat entsprécht genee dem Dag (fir e Joer) no de leschten dräi Sigel, wéi den Orion uginn.

2. Wa mir dëst Joer vun eise Gesamtratioune vun 372 Brout ofzéien, komme mir op 372 Deeg - 365 Deeg = 7 Deeg. Ier d'Plagen ufänken ze falen, wäert d'Dier vun der Barmhäerzegkeet no dem Modell vum Noah a senger Ark zougemaach ginn, 7 Deeg ier de Reen ufänkt. Och fir déi 7 Deeg op d'Plagen ze waarden, hunn déi 144,000 nach ëmmer genuch Versuergung oder genuch Hellege Geescht fir dëst och ze iwwerbrécken Zäit vun Test no Prouf fir déi ganz Mënschheet wäert zougemaach hunn.

Dofir wäerten déi versiegelt 144,000 e Gesamtlager vun 372 Eenheeten Brout fir d'Joer vun de Plagen hunn. D'total Dauer, wéi an der Bibel spezifizéiert, wäert ... 365 Deeg no de leschten dräi Sigel, Ufank am Hierscht 2015, plus siwen Deeg fir déi profetesch waarden Deeg vun Noah.

Gott ass perfekt an esou ass seng Mathematik, an d'Typen déi Hien eis ginn huet. An et mécht e groussen Ënnerscheed ob mir dës Saache mat oder ouni den Hellege Geescht studéieren. Virun 2010 waren dës wonnerbar Abléck vun eisen Ae verstoppt, an et ass entschëllegt fir all Adventist Léierpersonal wann hie virdru falsch war. Wien dës harmonesch Studien elo awer weider halt verweigert, einfach well en net wëll zouginn, datt hie falsch war, kritt dann déi zéngfach Roserei vu Gott gerecht, well hien och anerer verféiert, fir Zweifel ze hunn, a si kommen wéinst him ze falen.

Den Atem vu Gott

Wéi ech am éischten Deel kuerz uginn hunn, sti mir nach ëmmer mat engem spezifesche Problem, dee mer elo um Enn vun dësem zweeten a leschten Deel vun de "Schatten vun den Opfer" solle léisen. De Jesus huet all d'Affer mat sengem Doud um Kräiz ofgeschaaft. Et waren natierlech nëmme Schatten, Typen a Prophezeiungen, awer trotzdem sollten d'Logik an d'Typologie perfekt entspriechen. De Jesus ass ëmmer genau an allem wat Hien gemaach a gesot huet, an alles ass a perfekt Harmonie.

Also wéi war et méiglech datt d'Apostelen hiren Deel vum Hellege Geescht kréien, deen hinnen erméigleche géif bis zum Kommen vum Tréischterin ze halen, während all d'Opfer schonn um éischten Dag vun de Fréijoersfester, dem Pessachdag ofgeschaaft goufen? D'Blutt vun den Affer war net méi valabel. An de Jesus hat säin Déngscht net am himmleschen Hellegtum ugefaang. Fir 1500 Joer hunn d'Opfer op e bestëmmten Deel vum Hellege Geescht gewisen, deen am AD 31 gebraucht gëtt, a grad an deem Joer AD 31 goufen d'Opfer ongëlteg gemaach an d'Fürbitte war net virum Päischt ugefaang. Et misst eppes anescht ginn! Awer wat?

Mir hu gelies wat geschitt wann den Hellege Geescht fehlt. Verzweiflung regéiert. A genee dat ass mat den Apostelen geschitt, während de Jesus am Graf louch.

De Jesus hat e puer Mol versicht d'Zukunft fir seng Jünger opzemaachen, awer si haten et net gefillt iwwer dat ze denken wat hie gesot huet. Dowéinst war Säin Doud hinnen als Iwwerraschung komm; an duerno, wéi se d'Vergaangenheet iwwerpréift an d'Resultat vun hirem Onglaawen gesinn hunn, si si mat Trauer gefëllt. Wéi de Christus gekräizegt gouf, hunn se net gegleeft datt hie géif opstoen. Hien huet kloer gesot datt Hien um drëtten Dag sollt opstoen, awer si waren perplexéiert fir ze wëssen wat Hien gemengt huet. Dëst Mangel u Verständnis lénks hinnen an der Zäit vu sengem Doud an total Hoffnungslosegkeet. Si woren bitter enttäuscht. Hire Glawen ass net iwwer de Schied duerchgaang datt de Satan hiren Horizont gegoss huet. Alles schéngt vague a mysteriéis hinnen. Wa si dem Retter seng Wierder gegleeft hätten, wéi vill traureg si hu vläicht verschount!

Gekuckt duerch Verzweiflung, Trauer, an Gléck , d'Jünger hu sech an der ieweschter Chamber zesummegefaasst, an hunn d'Dieren zougemaach an zougemaach, fäerten datt d'Schicksal vun hirem beléifte Léierpersonal hiert kéint sinn. Et war hei datt de Retter, no senger Operstéiungszeen, hinnen erschéngt. {AA 25.2–26.1}

Wann den Tréischterin fehlt, da kënnt Duercherneen, Mangel u Verständnis, a komplett Hoffnungslosegkeet eran. Alles schéngt vague a mysteriéis. Trauer, Verzweiflung, Péng an Angscht behënneren de spirituellen Wuesstum.

De Géigendeel ass de Fall wann den Hellege Geescht an eis wunnt. Hie féiert eis an all Wourecht, gëtt Kloerheet, entléisst de Péng, hëlt Angscht duerch Glawen ewech an erlaabt eis net an Trauer, Péng a Verzweiflung erdrénken.

Dësen Deel war fir d'Jünger vermësst bis den Dag wou de Jesus erëmbelieft huet. Awer war et just d'Präsenz vum Jesus, déi se aus dësem Zoustand vun der Hoffnungslosegkeet befreit huet? Nee, et war eppes anescht. Mir mussen de biblesche Kont ganz virsiichteg liesen, wa mir no der Ersatz vun der Noutratioun fir d'Waardezäit bis zum Ausstierwen vum Hellege Geescht sichen. Am Johannesevangelium fanne mir et. Wéi den Här erëmbelieft huet, huet hien de Jünger am Uewerraum erschéngt:

Dunn dee selwechten Dag am Owend, den éischten Dag vun der Woch, wéi d'Dieren zougemaach goufen, wou d'Jünger aus Angscht virun de Judden versammelt waren, koum de Jesus an ass an der Mëtt komm a sot zu hinnen: Fridden si fir Iech. ... Du sot de Jesus nach eng Kéier zu hinnen: Fridden sief fir iech: wéi mäi Papp mech geschéckt huet, esou schéckt ech dech. A wéi hien dat gesot huet, hien huet op si geotemt a sot zu hinnen: Kritt den Hellege Geescht: (Johannes 20:19,21-22)

Vill hunn ni déi genee Bedeitung vun dëser Szen verstanen. Wann den Här iwwerhaapt den Hellege Geescht als Tréischterin an nach 50 Deeg géif schécken, firwat huet Hien d'Apostele bei senger Operstéiungszeen opgeot, an hinnen den Hellege Geescht ginn? Awer elo, no eiser Etude vun den Noutratioune, läit dat alles kloer virun den Aen. Et war dëse Mangel u Versuergung fir d'Waardezäit, déi de Jesus op d'Apostelen otemt. An de bal zwee Deeg zënter der Kräizegung hu si schrecklech gelidden. Si haten hir "Noutratioun" net kritt. Et war also eng dréngend Aktioun vum Jesus säi Geescht op si ze otmen. Dëst war net d'Persoun vum "Hellege Geescht", deen um Päischt gegoss gouf, well Hien net emol konnt kommen, bis de Jesus säi Service am himmleschen Hellegtum ugefaang huet, awer et war eng Verstäerkung vum Geescht vu Jesus selwer. D'Anti-Trinitarier an eise Reien vermëschen dëst alles, an et gëtt grouss Duercherneen tëscht hinnen.

Fir véierzeg Deeg war de Jesus nach ëmmer zesumme mat senge Jünger an huet hinnen geléiert:

Wärend dësen Deeg, déi de Christus mat senge Jünger verbruecht huet, hu si eng nei Erfarung kritt. Wéi si hire beléifte Meeschter héieren hunn d'Schrëften am Liicht vun allem wat geschitt ass, erklärt hunn, war hire Glawen un Him voll etabléiert. Si sinn op d'Plaz komm, wou se soen: "Ech weess, wiem ech gegleeft hunn." 2 Timothy 1:12. Si hunn ugefaang d'Natur an d'Ausmooss vun hirer Aarbecht ze realiséieren, ze gesinn, datt se der Welt d'Wourechten, déi hinnen uvertraut goufen, verkënnegen. D'Evenementer vum Christus sengem Liewen, sengem Doud an Operstéiungszeen, d'Prophezeiungen, déi op dës Evenementer weisen, d'Geheimnisser vum Rettungsplang, d'Kraaft vum Jesus fir d'Verzeiung vun de Sënnen - op all dës Saache waren se Zeien, a si sollten se der Welt bekannt maachen. Si sollten d'Evangelium vu Fridden a Erléisung duerch Berouegung an d'Kraaft vum Retter verkënnegen. {AA 27.1}

Dës véierzeg Deeg sinn representativ vun der Zäit, wou mir eis Ratioune vum "Hellege Geescht" kréien an de Jesus preparéiert eis op de lauter Gejäiz. Dës Kéier ass STELLEN. Et huet am Fréijoer 2010 ugefaang a wäert mat der Ukënnegung vun de Sonndeggesetzer ophalen. Dann, jiddereen, deen net vum Jesus geléiert a verstäerkt ginn ass an déi wonnerbar Messagen direkt vu sengem Troun, wäert irrevocabel net d'"Erfrëschung duerch d'Präsenz vu Gott" kréien.

An eisen Här huet eis nach eppes anescht hannerlooss, fir datt mir kënne wëssen, datt dee Moment elo komm ass. Kopéiert d'Verse vun der Zeen vun der éischter Erscheinung vum Jesus am Uewerraum, hunn ech e Vers mat Zweck ausgelooss, fir Iech e bësse méi spéit ze presentéieren. Dëse Saz weist eis genau wou mir am Zäitfloss vun der Profezeiung sinn an d'Typen vun de Schiedopfer. Vill vun iech wäerte sech freeën, wann den Hellege Geescht Iech dës Léier versteet, well Dir léiert datt Dir wierklech d'Lämmche muss verfollegen, egal wou e geet, wann Dir ënnert de 144,000 wëllt sinn (Offenbarung 14:4).

Et war net dat éischt wat de Jesus gemaach huet wéi hien op d'Jünger ootmen an hinnen d'Erfrëschung vu sengem Geescht ginn huet. Virun deem ass eppes geschitt. Bei sengem Optrëtt huet de Jesus hinnen Fridden gewënscht an dunn huet hien sech mat engem spezielle Geste identifizéiert:

Dunn dee selwechten Dag am Owend, den éischten Dag vun der Woch, wéi d'Dieren zougemaach goufen, wou d'Jünger aus Angscht virun de Judden versammelt waren, koum de Jesus an ass an der Mëtt komm a sot zu hinnen: Fridden si fir Iech. A wéi hien dat gesot huet, huet hien hinnen seng Hänn a seng Säit gewisen. Da waren d'Jünger frou, wéi se den Här gesinn hunn. (John 20: 19-20)

Éischtens, ier de Jesus säi Geescht op si otemt, huet hien de Jünger seng Wonnen gewisen. Nëmmen dann waren se endlech "freet, wéi se hiren Här gesinn" an haten Hien unerkannt, datt et wierklech Hien mat hinnen geschwat huet. De Jesus géif hinnen virdru säi Geescht ubidden. Nëmmen déi, déi de Jesus duerch seng Wonnen erkennen, kréien d'Erfrëschung virun der Tribulatiounszäit, déi et hinnen erlaabt all d'Tester ouni Verzweiflung, Duercherneen an Hoffnungslosegkeet ze halen.

An all déi, déi d'Orion-Studie liesen an d'Rutschen 169 bis 178 kennen, wësse vu wou eisen Här Jesus eis seng Wonnen an dësem Moment weist an eis seet: "Fridden si fir Iech: wéi mäi Papp mech geschéckt huet, sou schéckt ech dech. Kritt den Hellege Geescht."

Erkennt Dir Seng Stëmm? Wësst Dir wou et hierkënnt?

Geschwënn hu mir d'Stëmm vu Gott héieren wéi vill Waasser, déi eis den Dag an d'Stonn vum Jesus kommen. Déi lieweg Hellegen, 144,000 an der Zuel, woussten a verstanen d'Stëmm, während déi Béis geduecht datt et Donner an en Äerdbiewen wier. Wéi Gott d'Zäit geschwat huet, huet hien den Hellege Geescht op eis gegoss, an eis Gesiichter hunn ugefaang ze hell a blénkt mat der Herrlechkeet vu Gott, wéi de Moses gemaach huet, wéi hien vum Mount Sinai erofkomm ass. {EW 14.1}

Ginn d'Gesiichter op, wann Dir dëst liest, a brennt de Wonsch an Iech, dës gutt Noriicht vun der bevirsteeter Komme vun eisem Här aneren ze ginn, fir datt se och hir Iwwerliewensratioune kréien?

Oder stitt Dir mam Thomas, deen en anere Fall war?

Vill, déi Zweifel ginn, entschëllege sech andeems se soen datt wa se d'Beweiser hätten, déi den Thomas vu senge Begleeder hat, si géifen gleewen. Si mierken net datt si net nëmmen déi Beweiser hunn, mee vill méi. Vill déi, wéi den Thomas, op all Zweifelsursaach waarden fir ewechzehuelen, wäerten hire Wonsch ni realiséieren. Si ginn lues a lues am Ongeloof bestätegt. Déi, déi sech erzéien fir op déi donkel Säit ze kucken, a murmelen a beschwéieren, wëssen net wat se maachen. Si säen d'Somen vum Zweifel, a si wäerten eng Ernte vun Zweifel hunn ze ernimmen. An enger Zäit wou Glawen a Vertrauen am wesentlechsten sinn, wäerte vill sech also mächteg fannen fir ze hoffen an ze gleewen. {DA807.5}

Dee leschte Reen fällt zanter Fréijoer 2010. Hutt Dir et am Glawen kritt, an hutt Dir de Jesus an déi helleg Plaz am himmleschen Hellegtum gefollegt, vun deem Hien seng Wonnen der ganzer Welt weist, sou datt keen eng Excuse wäert hunn, besonnesch net d'Adventisten, déi d'Stëmm vun hirem Här, deen aus Orion kënnt, erkannt hunn?

Dëst ass d'Enn vun de Virbereedungsstudien fir wahrscheinlech de leschten Deel vun dëse Studien. Et wäert nach eng Kéier alles bestätegen, wat den Orion gewisen huet an nach méi, well d'Zäit leeft. Den himmlesche Hellegtum spigelt sech a sengem ierdesche Kolleg. D'Stëmm vum Jesus kléngt och vun do aus! Awer wien lauschtert, sou datt säi richtegt Opfer, op dat all d'Schattenopfer ëmmer gewisen hunn, net ëmsoss war?