Accessibilitéit Tools
Wiessel un Inhalt
De leschte Countdown

En hëlze Hamel an e Set vu Messingskalen op engem Schreifdësch, symboliséiert Gerechtegkeet a Gläichgewiicht, nieft engem oppene Buch mat sichtbaren Text.Hutt Dir jeemools gefrot wat géif geschéien wann eng Persoun aus den 144,000 Zeien vermësst gëtt? Wéi eng Konsequenzen hätt dat fir de Grousse Kontrovers? Verstitt Dir firwat de Jesus gefrot huet, "Wann de Mënschejong kënnt, wäert hien de Glawen op der Äerd fannen?"

Déi meescht Leit huelen ouni vill Gedanken un datt Gott ze mächteg ass fir jee de Grousse Kontrovers ze verléieren. Bedenkt e Moment: Ass Gott gerecht oder ongerecht? Wann Hien gerecht ass, da géif den himmlesche Geriichtssall e faire Prozess ginn, oder géif et zugonschte vun der Partei mat der gréisster Muecht regéieren?

Wann Dir ugeholl datt Gott sech net fir e faire Prozess zouginn, da verstitt Dir falsch wat de Plan vun der Erléisung alles ass. Wann Gott duerch d'Kraaft vu senger Kraaft regéiere géif onofhängeg vu Gerechtegkeet, da wier et kee Besoin fir de Jesus, a kee Besoin fir déi 144,000 Zeien. Awer wann Gott sech e faire Prozess ënnerwerft, dann huet de Satan eng Chance fir dem Universum ze weisen, datt um Enn vun dëser 6000-Joer Geschicht vun dëser Welt net emol 144,000 geschafe Wesen bleiwen, déi nach ëmmer dem Schëpfer seng Geboter wëllen halen. Dëst wier de Beweis datt de Satan d'Prozedure géint Gott muss gewannen.

Bedenkt e Moment firwat, nom Joerdausend, de Satan d'Stad vu Gott attackéiert. Ass hien wierklech sou domm ze denken datt hie ka gewannen? Oder si mir déi Domm, déi eis net kënne virstellen, datt Gott de ganzen Universum op de Glawen vun 144,000 Leit wéi Dir an ech riskéiert? Sécher, de Satan denkt net sengem Spill ass eriwwer.

Als éischt musse mir verstoen wat de Jesus wierklech gemaach huet, datt nëmmen ee Gläich vu Gott kéint maachen, da kënne mir verstoen wat nach muss gemaach ginn fir de Plan vun der Erléisung ze sécheren, dee kéint net vun jidderengem gläich mat Gott gemaach ginn. Ech bieden datt wann Dir dësen Artikel studéiert, Dir wäert erkennen wat Är Roll ass am Rettungsplang.

Um Kräiz

De Jesus huet d'Strof vum Gesetz fir d'Sënn bezuelt. De Jesus huet och geléiert datt d'Gesetz net nëmmen zéng kuerz Geboter war, awer d'Implikatioune vun dëse Geboter si sou wäit wéi d'Gedanken an d'Intent vum Häerz. Aner Zäiten huet hien se an zwee Geboter zesummegefaasst. An anere Wierder, egal ob mir se kuerz oder laang soen, hiren Ëmfang ass grouss genuch fir de ganzen onendleche Charakter vu Gott z'erfaassen; si sinn en Transkript vu sengem Charakter.

D'Gesetz vu Gott ass sou extensiv wéi den Universum, sou datt et en Affer vu gläiche Proportiounen erfuerdert huet fir de Präis ze bezuelen fir datt mir et briechen. Nëmmen een, dee sou grouss war wéi d'Gesetz, konnt e genuch Opfer sinn.

D'Erléisung vum Mënsch gëtt op eng onendlech Käschte zum Himmel; d'Affer ass gläich wéi déi breetste Fuerderunge vum gebrochene Gesetz vu Gott. {GC88 489.1}

Bis mir den Ëmfang vum Gesetz verstinn, kënne mir kee Verständnis hunn wéi grouss eise Fall, oder wéi grouss eis Erléisung, oder wéi grouss eise Wäert an den Ae vu Gott ass:

De Wäert vun enger Séil, wien kann schätzen? Wësst Dir wat et wäert ass, gitt op Getsemane, a kuckt do mat Christus duerch déi Stonne vu Angscht, wann hien schweesse wéi et grouss Bluttdrëpsen wieren. Kuckt de Retter um Kräiz erop. Héiert dat verzweifelt Gejäiz: "Mäi Gott, mäi Gott, firwat hutt Dir mech verlooss?" Mark 15:34. Kuckt de blesséierte Kapp, déi duerchgebrach Säit, déi verschmiert Féiss. Denkt drun Christus huet alles riskéiert. Fir eis Erléisung, Den Himmel selwer war a Gefor. Um Fouss vum Kräiz, wann Dir drun erënnert datt fir ee Sënner de Christus säi Liewe geluecht hätt, kënnt Dir de Wäert vun enger Séil schätzen. {COL 196.4}

Hutt Dir jeemools gefrot wéi ee Mann, de Jesus, tatsächlech de Präis fir all Sënne vun der ganzer Welt bezuelt hätt? Wat genee huet Hien iwwerhaapt opginn? Huet hien just e kierperlecht brutalen Doud gelidden wéi vill aner Männer gelidden hunn, an nëmmen dräi Deeg vu sengem Liewen opginn fir am Graf ze schlofen? Schwëster White seet eis a kloer Sprooch datt et e permanente Verloscht mat sengem Opfer assoziéiert gouf:

Duerch säi Liewen a säin Doud huet de Christus erreecht nach méi wéi Erhuelung vun der Ruin duerch d'Sënn gemaach. Et war dem Satan säin Zweck eng éiweg Trennung tëscht Gott a Mënsch ze bréngen; mä a Christus gi mir méi enk mat Gott vereenegt wéi wa mir ni gefall wieren. Wann Dir eis Natur hëlt, huet de Retter sech un d'Mënschheet gebonnen duerch e Krawatt dat ass ni gebrach ginn. Duerch d' éiwegt Alter Hien ass mat eis verbonnen. "Gott huet d'Welt sou gär, datt hien säin eenzege Jong ginn huet." Johannes 3:16. Hien huet Him net nëmmen eis Sënnen ze droen, a stierwen als eist Affer; Hien huet Him ginn zu der gefall Course. Fir eis vu sengem onverännerleche Rot vum Fridden ze garantéieren, huet Gott säin eenzeg gebuerene Jong ginn ee vun der mënschlecher Famill, fir ëmmer Seng mënschlech Natur ze behalen. Dëst ass d'Versprieche datt Gott säi Wuert wäert erfëllen. "Eis gëtt e Kand gebuer, eis gëtt e Jong ginn: an d'Regierung wäert op seng Schëller sinn." Gott huet Mënsch Natur adoptéiert an der Persoun vu sengem Jong, an huet déi selwecht an den héchsten Himmel gedroen. Et ass de "Jong vum Mënsch" deen den Troun vum Universum deelt. Et ass de "Mënschejong", deem säin Numm genannt gëtt: "Wonnerlech, Conseiller, de mächtege Gott, den éiwege Papp, de Friddensprinz." Jesaja 9:6. Den I AM ass den Daysman tëscht Gott a Mënschheet, leet seng Hand op béid. Deen "helleg, harmlos, onbeschiedegt, getrennt vun de Sënner" ass net geschummt eis ze ruffen Bridder. Hebräer 7:26; 2:11. A Christus sinn d'Famill vun der Äerd an d'Famill vum Himmel zesummen gebonnen. Christus verherrlecht ass eise Brudder. Den Himmel ass an der Mënschheet verankert, an d'Mënschheet ass an de Bësch vun der onendlecher Léift ageschloss. {DA25.3}

Cumbered mat Mënschheet, Christus konnt net op all Plaz perséinlech sinn. {DA669.2}

D'Tatsaach, datt de Jesus permanent Mënsch gouf, erkläert wéi onendlech säin Opfer wierklech war, obwuel hien nëmmen ee Mann war. Hien huet seng fréier omnipresent Natur opginn (déi eenzeg Natur, déi fäeg ass fir all Sënn vun all Zäit ze kompenséieren). Hien huet et permanent opginn, an anere Wierder zum "zweeten Doud", wärend seng mënschlech Natur nëmmen den éischten Doud erliewt huet wéi déi Gerechte vun allen Zäitalter. Hie gouf als e gerechte Mënsch erëmbelieft, wéi déi trei Doudeg erëmbelieft ginn, net a senger ursprénglecher omnipresenter Natur.Dëst erkläert och wéi Gott Him erëmbelieft konnt ouni den zweeten Doud ze "ongeheien", deen Hien fir eis Sënnen huet misse leiden.

Den Himmelskierper

Et ass keng Fro datt dem Jesus säin Doud um Kräiz essentiell war fir de Plan vun der Erléisung, awer et ass méi zum Plang dee gläich wesentlech ass:

d' Fürbitte vu Christus am Numm vum Mënsch am Hellegtum uewen is als wesentlech zum Plan vun der Erléisung wéi säin Doud um Kräiz war. Vu sengem Doud huet hien dat Wierk ugefaang, dat no senger Operstéiungszeen opgestan ass fir am Himmel ze kompletéieren. Mir mussen duerch Glawen an de Schleier erakommen, "wou de Virleefer fir eis erakomm ass." [Hebräer 6:20.] Do gëtt d'Liicht vum Kräiz vu Golgata reflektéiert. Do kënne mir e méi kloer Abléck an d'Geheimnisser vun der Erléisung kréien. D'Erléisung vum Mënsch gëtt op onendlech Käschte fir den Himmel erreecht; d'Affer ass gläich wéi déi breetste Fuerderunge vum gebrochene Gesetz vu Gott. De Jesus huet de Wee op den Troun vum Papp opgemaach, an duerch seng Mediatioun kann den oprechte Wonsch vun all deenen, déi am Glawen bei him kommen, viru Gott presentéiert ginn. {GC88 489.1}

D'Auer vu Gott zu Orion weist eis d'Fürbitte vum Jesus fir d'Kierchen. Et weist speziell d'Feeler vun de Kierchen wéi duerch seng Wonnen markéiert, a weist wéi Hien mat sengem Blutt an eisem Numm intercedéiert wéi d'Geriichtssitzung am himmlesche Hellegtum weider geet. D'Auer weist eis och datt d'Fürbitte op en Enn muss kommen.

De Jesus huet de Präis fir eis Sënn bezuelt wéi hien um Kräiz gestuerwen ass. Wéi och ëmmer, d'Gesetz vu Gott ass nach ëmmer d'Regel vum Universum, a fir datt mir am Himmel liewen, musse mir net nëmme vun eise Sënne verginn ginn, awer och erëm restauréiert ginn, wou mir net méi Sënn maachen, wéi den Adam an d'Eva virum Fall. Wa mir nach ëmmer Sënn an eisen Häerzer schätzen, wäerte mir net fit sinn am Himmel ze liewen. Dës Rengheet vum Häerz, oder Helleg, ass wat nach ëmmer an de 144,000 Zeien ofgeschloss ass.

An an hirem Mond gouf kee Schlecht fonnt: well si sinn ouni Schold virum Troun vu Gott. (Offenbarung 14:5)

De Kläger an de Verteideger

Et gëtt méi wéi ee Geriichtsfall an den himmlesche Geriichtssäll gespillt. Den éischte Fall, deen normalerweis an de Kapp kënnt, ass de Fall, deen mënschlech Séilen involvéiert ass fir ze bestëmmen (Riichter) ob se solle ginn am Himmel ze liewen oder éiweg zerstéiert ginn. Dëse Fall ass weider an zwou Phasen opgedeelt, d'Uerteel vun den Doudegen, an d'Uerteel vun de Liewegen. Et ass natierlech fir eis fir d'éischt un dës Uerteeler ze denken, well mir sinn natierlech egoistesch an interesséiert un d'Resultat FIR US. Awer et gëtt en anere Fall vu vill méi grousser Wichtegkeet, déi muss geléist ginn, a wann et net geléist gëtt, wäert den Himmel keen Himmel sinn!

Loosst eis identifizéieren wien d'Participanten am Geriichtsfall vu gréisster Wichtegkeet sinn. Natierlech ass de Satan den Uklo, oder de Kläger. Et géif een als éischt mengen datt d'Bridder déi Uklo sinn, well de Satan den Uklo vun de Bridder ass, awer erëm ass dat egoistesch Denken an de folgenden Zitat weist datt hien näischt ëm d'Bridder këmmert ausser souwäit hien se benotze kann fir de Christus ze verletzen:

Dem Satan seng Uklo géint déi, déi den Här sichen, ginn net vun der Onzefriddenheet iwwer hir Sënnen opgefuerdert. Hien freet sech an hire defekte Personnagen; well hie weess, datt nëmmen duerch hir Verstouss géint Gottes Gesetz kann hien Muecht iwwer hinnen kréien. Seng Uklo entstinn eleng aus senger Feindlechkeet zu Christus. {PK 585.3}

Mir wäerten an der nächster Sektioun gesinn just firwat de Satan sou en Haass fir Christus huet. Dem Satan seng richteg Uklo sinn net géint d'Mënschen, mee géint Gott:

An der Ouverture vun der grousser Kontrovers, De Satan huet erkläert datt d'Gesetz vu Gott net gefollegt ka ginn, datt d'Gerechtegkeet mat der Barmhäerzegkeet net konsequent war, an datt, wann d'Gesetz gebrach wier, et onméiglech wier fir de Sënner entschëllegt ze ginn. All Sënn muss seng Strof treffen, huet de Satan gefuerdert; a wann Gott d'Strof vun der Sënn verzichten sollt, wier hien net e Gott vu Wourecht a Gerechtegkeet. Wéi d'Männer d'Gesetz vu Gott gebrach hunn, a säi Wëllen verteidegt hunn, huet de Satan begeeschtert. Et gouf bewisen, huet hien erkläert, datt d'Gesetz net gefollegt ka ginn; Mann konnt net verginn ginn. Well hien, no senger Rebellioun, aus dem Himmel verbannt gi war, huet de Satan behaapt datt d'Mënschheet fir ëmmer vu Gott senger Gonschten ausgeschloss muss ginn. Gott kéint net gerecht sinn, huet hien gefuerdert, an awer Barmhäerzegkeet dem Sënner weisen. {DA761.4}

D'Allegatiounen

Am uewe genannte Zitat gesi mir datt de Satan behaapt huet datt dem Gott säi Gesetz net gefollegt ka ginn, datt d'Gerechtegkeet inkonsequent mat der Barmhäerzegkeet ass an datt d'Sënn net entschëllegt ka ginn.

De Satan war ganz clever wéi hien dem Gott seng Léift erausgefuerdert huet. Tëscht de Linne vu senger Uklo liest, ass et offensichtlech datt hien entweder net erwaart huet datt Gott sech selwer bescheiden bis zum Punkt fir d'Strof fir d'Sënn op sech selwer ze huelen, oder hien huet sech mat der Gedanke getréischt, datt wann Gott dat géif maachen, dat géif d'Enn vu Gott bedeiten an d'Victoire fir sech selwer. Am Wesentlechen huet hien geduecht fir Gott an en Eck zréckzebréngen fir entweder duerch Muecht ze regéieren oder ofzeginn. (Et ass kee Wonner, wou de Judas Iskariot d'Iddi krut.)

Verzeiung, erléisende Léift gëtt a Christus Jesus ze gesinn. De Satan hat de Charakter vu Gott falsch representéiert, an et war néideg datt eng korrekt Representatioun fir ongefalle Welten, fir Engelen a Männer gemaach gëtt. De Satan huet erkläert datt Gott näischt vu Selbstverleegnung, vu Barmhäerzegkeet a Léift wousst, awer datt hien streng, exigent an onverzeilech war. De Satan huet d'verzeiende Léift vu Gott ni getest; well hien ni richteg Berou ausgeübt huet. Seng Representatioune vu Gott waren falsch; hie war e falschen Zeien, en Uklo vu Christus, an en Uklo vun all deenen, déi de Satanesche Joch ofwerfen an zréck kommen fir dem Gott vum Himmel gewollt trei ze ginn. {RH 9. Mäerz 1897, par. 3}

Zesummegefaasst, dem Satan seng Uklo géint Gott sinn:

  1. Gott säi Charakter ass net vu selbstverleegnen Léift.
  2. Gottes Gesetz ass ongerecht a kann net vu geschafene Wesen gefollegt ginn.

Et ass well de Christus seng éischt Fuerderung als falsch bewisen huet, datt de Satan Him sou vill haasst.

D 'Verdeedegung

A sengem eenzege gebuerene Jong an d'Welt ze ginn fir d'Strof fir d'Sënn ze bezuelen, huet Gott säi Charakter vu selbstverleegnen Léift bewisen. Hien huet den Himmel eidel gemaach fir d'Mënschheet ze erléisen, a riskéiert alles. Hien huet dech a mech sou gär, datt hie léiwer hätt US wéi säin eegent "Fleesch a Blutt." D'Opfer war net nëmmen oder souguer meeschtens vum Jong, mee héchst op der Säit vum Papp. De Jesus war dem Papp säi gehorsamt Lamm dat Hien als Opfer fir d'Sënne vun der Welt ginn huet.

Wéi d'Priester an den Alen Testament Sanctuary Servicer gedéngt hunn, hunn se all Dag d'Mord vun onschëllegen Affer erlieft. Sécherlech fir all waarmbluddeg Mënsch huet dat misse e schmerzhafte Erliefnes sinn. Tatsächlech war den Zweck vun den Opfer fir d'Mënschheet en Abléck vum Péng am Gottes Häerz ze ginn, wéi hien den Dag gesinn huet, datt säi beléifte Jong fir eppes stierwe géif, wat hien net verdéngt huet.

Wärend Hien op der Äerd gelieft huet, huet de Jesus d'Gesetz perfekt gehalen. Hien huet et gemaach wärend hien mat der gefallener mënschlecher Natur betraff war, awer hien huet et perfekt gemaach a war ouni Sënn als Beispill fir eis.

Fir wat d'Gesetz net maache konnt, an datt et schwaach war duerch d'Fleesch, Gott huet seng eegen geschéckt Jong an der Ähnlechkeet vun sënnegt Fleesch, a fir Sënn, veruerteelt Sënn am Fleesch: (Réimer 8: 3)

Well mir hunn keen Hohepriister, deen net mat dem Gefill vun eise Schwächten beréiert ka ginn; awer war an alle Punkte versicht wéi mir sinn, awer ouni Sënn. (Hebräer 4: 15)

Wéi och ëmmer, dem Satan seng Uklo ass speziell datt "geschafe Wesen" d'Gesetz net kënnen halen. Et ass näischt fir Gott, de Papp oder säi Jong, dat Gesetz ze halen, dat hire Charakter transkribéiert; si konnten net anescht maachen. De Jesus hat keng Propensitéit ze sënnegen wéi mir. Och wann de Jesus déi gefall mënschlech Natur iwwerholl huet, konnt säi Liewenszeegnes datt Gottes Gesetz ka gehale ginn einfach als e spezielle Fall oder am beschten als net genuch Beweis am Verglach zu der grousser Majoritéit vu Leit ugesi ginn, déi jeemools gelieft hunn.

Deen Deel vum Rettungsplang deen nach net ofgeschloss ass ass eng iwwerwältegend Demonstratioun datt Gottes Gesetz ka jo duerchgehale ginn ugeluecht Wiesen. Nëmme wann dat am Haff vum Himmel bewisen ka ginn, kann de Grousse Kontrovers geléist ginn.

D'Zeien

Wien muss beweisen datt Gottes Gesetz vu geschafene Wesen gehale ka ginn?

Et ass einfach an der drëtter Persoun ze äntweren:

Hei ass d'Gedold vun den Hellegen: hei sinn déi, déi d'Geboter vu Gott halen, an de Glawe vu Jesus. (Offenbarung 14:12)

Et ass vill méi schwéier mam Isaiah ze soen:

Och ech hunn d'Stëmm vum Här héieren, a sot: Wien soll ech schécken, a wien wäert fir eis goen? Dann sot ech, Hei sinn ech; schéckt mech. (Isaiah 6: 8)

Wëllt ech, wëllt Dir Gottes Gesetz halen, egal wéi?

Firwat sinn déi 144,000 déi eenzeg Leit, déi kënne weisen, datt Gottes Gesetz wierklech vu geschafene Wesen gehale ka ginn? Déi onfallen Engelen am Himmel halen d'Gesetz, awer si sinn Partei zum Fall, well se do waren wéi déi éischt Rebellioun am Himmel ugefaang huet. Fir e faire Prozess ze féieren, sinn Zeie gebraucht, déi neutral zum Fall sinn. Den Adam an d'Eva goufen nom Satan senger Rebellioun geschaf, a waren neutral zum Grousse Kontrovers. Wéi se gefall sinn, gouf d'Mënschheet partizipéiert fir de Satan, an et gouf noutwendeg fir de Jesus d'Mënschheet ze erléisen fir hir Kapazitéit ze restauréieren fir en onparteiescht Zeegnes ze liwweren.

Déi 144,000 ginn aus der leschter Generatioun vun der Äerd opgeruff: déi meescht degeneréiert Leit déi jeemools gelieft hunn, an déi am schwéierst ënnerdréckt vum Satan wéi hien seng tyrannesch Herrschaft iwwer d'Äerd perfektionéiert. D'Zeegnes vun der schwaachster Generatioun datt Gottes Gesetz ka gehale ginn, mécht de stäerkste Fall a senger Verteidegung. Nach eng Kéier plädéieren ech, wäert Dir, léif Lieser, Zeegnes am Numm vu Gott duerch Äert gehellegt Liewen, egal wéi d'Käschte?

The Earthly Sanctuary

An der Etude mam Titel D'Schëff vun der Zäit mir gesinn eisen (aarme) Rekord wéi gutt mir d'Geboter vu Gott gehalen hunn an de Glawe vu Jesus als organiséiert Kierch haten. An anere Wierder, mir gesinn eis Sënnen, déi de Jesus am himmleschen Hellegtum verkënnegt.

Am groussen Dag vun der Finale Auszeechnung, sinn déi Doudeg "beurteelt aus deene Saachen, déi an de Bicher geschriwwe goufen, no hire Wierker. " Offenbarung 20:12. Dann duerch d'Atoning Blutt vu Christus, der Sënnen vun all déi wierklech penitent wäert sinn aus de Bicher geläscht vum Himmel. Sou gëtt den Hellegtum befreit, oder gereinegt, vum Rekord vun der Sënn. Am Typ, dëst grousst Wierk vun der Atonement, oder Ausléisung vu Sënnen, gouf duerch d'Servicer vum Dag vun der Atonement vertrueden - d'Reinigung vum ierdesche Hellegtum, wat duerch d'Entfernung erreecht gouf, duerch d'Blutt vum Sënnenoffer, vun de Sënnen, duerch déi et verschmotzt gouf. {pp 357.6}

An de Perioden virun 1888 ware mir als Kierch am Gehorsam, awer no 1888, wéi mir d'Leedung vu Christus verworf hunn, hunn eis Wierker eis ontrou bewisen (och an deene selwechte Saachen, déi mir eemol trei waren). Dëst weist, datt et nëmmen duerch de Glawen vum Jesus ass, datt mir d'Gesetz hale kënnen; et ass nëmme méiglech Gerechtegkeet ze hunn duerch Glawen u Christus.

Wann jeemools e Vollek méi kloer a verstäerkt Liicht vum Himmel brauch, ass et d'Leit deen Gott gemaach huet Repository vu sengem Gesetz. D'Männer, zu deenen Gott helleg Vertrauen engagéiert huet, musse spirituelliséiert, erhiewen, vitaliséiert ginn duerch déi helleg Wourecht, déi se bekennen ze gleewen. wann der Geschicht vun eiser Ursaach an Aarbecht weist datt Männer, déi Positioune vum hellege Vertrauen besat hunn, déi Léierpersonal vun der Wourecht fir anerer waren, sinn ontrou fonnt a sech vum hellege Gebot ewech dréien hinnen geliwwert, op wéi eng Virsiichtegkeet soll et eis féieren! Wat Mësstrauen u sech selwer! Wéi soll et eis vun der Selbststännegkeet a geeschtege Stolz entzéien! Wat bescheiden Usiichte solle mir vun eiser Wäisheet an eiser eegener Insuffizienz hunn! Wéi solle mir d'Tatsaach spieren, datt mir ginn duerch d'Kraaft vu Gott duerch de Glawen gehal! {1888 261.3}

Mir gesinn och an D'Schëff vun der Zäit datt wa mir den himmlesche Kanaan ukommen, mir eng leschte Kéier hunn fir ze blénken, fir dem Universum ze illustréieren datt d'Gesetz wierklech duerch geschafene Wesen duerch de Glawe vum Jesus gehale ka ginn. D'Zäit wäert net onbestëmmt weidergoen, bis mir eis Handlung zesumme kréien, am Géigesaz zum populäre Glawen. Et gi Limite gesat fir wéi laang d'Geriicht dauere kann ier en Uerteel kënnt.

No der Enn vun dëser Äerdgeschicht wäert de Satan mat all senge Kräfte op déiselwecht Manéier a mat deene selwechte Versuchungen schaffen, mat deenen hien dat antikt Israel versicht huet just ier se an d'Land vum Verspriechen eragoen. Hie wäert Schnéi leeën fir déi, déi behaapten d'Geboter vu Gott ze halen, an déi sinn bal op de Grenze vum himmlesche Kanaan. Hie wäert seng Kräfte bis zu hirem Bescht benotze fir Séilen ze fangen, a Gottes berufflech Leit op hir schwaachste Punkten ze huelen. Déi, déi déi ënnescht Leidenschaften net an de méi héije Kräfte vun hirem Wiesen ënnerworf hunn, déi, déi hire Geescht erlaabt hunn an e Kanal vun der fleeschlecher Genoss vun de Baser Leidenschaften ze fléien, de Satan ass décidéiert fir mat senge Versuchungen ze zerstéieren, - hir Séilen mat lëschteg ze verschmotzen. Hie zielt net besonnesch op déi ënnescht a manner wichteg Marken, mee hie benotzt seng Schnéi duerch déi, déi hien als seng Agente ka aschreiwen, fir Männer ze verlocken oder unzezéien fir Fräiheeten ze huelen, déi am Gesetz vu Gott veruerteelt sinn. A Männer a verantwortleche Positiounen, léieren d'Ufuerderunge vum Gottes Gesetz, deem säi Mond mat Argumenter fir säi Gesetz gefëllt ass, géint deen de Satan esou eng Iwwerfall gemaach huet, - iwwer esou setzt hien seng hellesch Kräften a seng Agencen op d'Aarbecht, an iwwerdréit se op déi schwaach Punkten an hirem Charakter, wëssend datt deen op engem Punkt beleidegt ass schëlleg un all, kritt also komplett Meeschterschaft iwwer de ganze Mann. Geescht, Séil, Kierper a Gewësse sinn an der Ruin involvéiert. Wann hien e Messenger vu Gerechtegkeet ass, a grousst Liicht hat, oder wann den Här hien als säi speziellen Aarbechter an der Ursaach vun der Wourecht benotzt huet, wéi grouss ass den Triumph vum Satan! Wéi hien freet sech! Wéi Gott entéiert ass! {RH 17. Mee 1887, par. 8}

De Message vun eiser Geschicht an D'Schëff vun der Zäit ass als Warnung ze déngen, an e Guide fir eis besonnesch ze weisen op wéi eng Punkten oppassen, op wéi eng Punkte mir an eisen eegene Charaktere musse korrigéieren fir trei Zeien ze sinn.

Fir alles wat vu Gott gebuer ass, iwwerwannt d'Welt: an dëst ass d'Victoire, déi d'Welt iwwerwonnt, souguer eise Glawen. (1 John 5: 4)

Konsequenze vun Echec

Wann et net genuch Zeien sinn, entweder a Zuel oder Qualitéit, da kéint d'Verteidegung vu Gott a sengem Prozess géint d'Uklo vum Satan net erfollegräich sinn. Eis Roll ass dat onendlech Gesetz vum Himmel ze bestätegen, wat de Charakter vu Gott selwer duerstellt, a Wonner vu Wonner, datt Gott säi ganzt Wiesen an de ganzen Universum op eis Verteidegung gesat huet. Dat ass eng Aufgab wäit iwwer d'Fähigkeit vu bloen Stierwen, awer dat ass eisen héije Ruff! De Jesus huet de Wee vu sengem Liewen gefouert, koum an der Ähnlechkeet vu sënnegt Fleesch, a war a konstante Gemeinschaft / Unioun mam Göttleche. Mir mussen Säi Beispill an all Respekt erreechen! Nëmmen duerch de Glawen un Him, stierwen un eis selwer, loosse Him säi Liewen an eis liewen, mat Him vereenegen, kënne mir esou eng onendlech Aufgab geléngen. Nëmme mat der Hellege Geescht (de mächtegste vum Himmelshost) an eis schaffen, kënne mir d'Aufgab moossen.

Dëst ass eng Wourecht déi ni voll (vill manner offiziell) vun eiser Adventist Kierch geléiert gouf. Et ass einfach ze gleewen, wann Dir e puer Zitater vun Ellen G. White liesen, datt de Grousse Kontrovers um Kräiz fäerdeg war an datt de ganzen Universum scho fir Gott entscheet ass a vun all weider Konsequenze vu Sënn befreit ass an dat eenzegt wat mir maache mussen ass déi grouss Villfalt vu Mënschen am haart Gejäiz ze retten. Mir Adventiste schwätze vill iwwer déi 144,000, de haart Gejäiz, d'Zäit vun der Ierger, d'Zäit vum Jakobs Ierger, d'Sonndesgesetz an de Sabbat, an "Justifikatioun duerch Glawen" (wat schéngt dat wichtegst Thema fir Adventistesch Theologen, Priedeger a Schrëftsteller ze sinn). Awer wéini a wou schwätze mir iwwer eisen héije Ruff an datt mir d'Beispill vum Jesus musse verfollegen fir de Papp ze bestätegen fir endlech de Rettungsplang fir dat ganzt Universum ze sécheren?

D'Engelen an déi helleg Awunner vun anere Welten kuckt mat intensivem Interessi d'Evenementer déi op dëser Äerd stattfannen. Elo wéi d'Enn vun der grousser Kontrovers tëscht Christus an dem Satan no kënnt, gesinn den himmlesche Gaascht d'Männer, déi d'Gesetz vum Jehova trampelen, d'Erënnerung vu Gott ongëlteg maachen, d'Zeeche tëscht Him a senge Geboterhaltege Leit, - et op d'Säit setzen als näischt, eppes ze verachten, wärend de rivaliséierende Sabbat erhöht ass. Si gesinn Männer, déi behaapten Chrëschten ze sinn, ruffen d'Welt op dës falsch Sabbat ze beobachten, déi se gemaach hunn. {ST 22. Februar 1910, par. 3}

Hutt Dir jeemools geduecht wat et heescht datt mir méi grouss Saache maache wéi de Jesus?

Wierklech, wierklech, ech soen Iech: Wien un mech gleeft, déi Wierker, déi ech maachen, wäert hien och maachen; an méi grouss Wierker wéi dës soll hien maachen; well ech bei mäi Papp ginn. (John 14: 12)

De Jesus freet eis net fir datt mir weiderhin e Liewe vu Versoen an der Sënn kënne liewen, awer fir datt mir vu Sënn gereinegt kënne ginn fir méi grouss Wierker ze maachen wéi souguer Hien! Awer all déi Joeren hu mir et net verstanen an et ass eis net an d'Häerz komm. Mir hu geduecht datt mir just Gott musse befollegen fir Him eis Léift ze weisen an datt Hien den Universum gerett huet. Awer d'Natur vun der Uklo vum Satan erlaabt Gott selwer net d'Universum ze retten; et muss vun de Kreaturen gemaach ginn, déi op de Planéit gefall sinn, deen dem Satan säin Afloss ginn ass.

Offenbarung huet eis souguer iwwerall gesot, wiem seng Aufgab et wier Gott d'Erléisung ze bréngen:

Duerno hunn ech gesinn, a kuckt, eng grouss Villfalt, déi kee Mënsch ziele konnt, vun allen Natiounen, a Familljen, a Leit a Sproochen, stoungen virum Troun a virum Lämmchen, mat wäisse Kleeder gekleet, a Palmen an hiren Hänn; An huet mat enger haarder Stëmm geruff a gesot: Erléisung un eise Gott deen um Troun sëtzt, an zum Lämmchen. (Offenbarung 7: 9-10)

Dëse Message an der Akt ass DE HAUT KRISCH!

Gëtt et Recours, oder Risikobegrenzung?

De ganzen Universum kuckt op eis well mir wäerten entscheeden ob dem Satan seng Herrschaft wäert falen, oder ob et sech op all wäit ewech vum Universum verlängert, ee Planéit nom aneren mat der Korruptioun vun der Sënn vergëft bis et an der totaler Zerstéierung endet. Gott huet en Universum voller intelligenten Kreaturen erstallt, déi hire fräie Wëllen benotze kënnen fir Him gär ze hunn a seng Léift ze reflektéieren, awer wat wann dës Kreaturen schlussendlech all décidéieren sech vum Liewen ze trennen an amplaz den Doud ze wielen?

Wann dat géif geschéien, géif Gott stoen do wou Hien am Ufank stoung, virun der Schafung vun der éischter intelligent Wiesen mat fräiem Wëllen. Seng Léift konnt nëmmen op eng vun den dräi Persoune vum Gottheet geriicht ginn. Mee AGAPE D'Léift ass op anerer geriicht, net nëmme Léift tëscht de Persoune vun der Gottheet. Gott IS Léift. Hien kann net anescht sinn! Hien kann seng Léift net ausschalten. Hie muss e Schëpfer sinn, well hie muss GIVE Seng Léift fir anerer, well dëst ass d'NATURE vun der AGAPE Léift.

A wann et keen ass fir dës Léift ze ginn, well d'Kreaturen vum Universum decidéiert hunn de Gott vun den Doudegen ze verfollegen, an dofir net méi existéieren?

Gott hätt véier Méiglechkeeten:

  1. Erstellt den Universum wësse datt dee selwechten déidleche Krees vu fräie Wëllen a refuséierten Agape Léift schlussendlech den zweeten Universum zerstéiert, an den Drëtten, etc., ODER

  2. Refuséiert Wesen ze kreéieren an an all Éiwegkeet an dräi Persounen ze liewen ouni Seng Léift un anerer ze ginn, ODER

  3. Erstellt en Universum voller Roboteren ouni fräie Wëllen, ODER

  4. Maacht nei wat de Jesus bewisen huet datt souguer e Member vun der Gottheet ka maachen:

Dofir huet mäi Papp mech gär, well ech mäi Liewe leeën, datt ech et erëm huelen. (Johannes 10:17)

All Persoun vun der Gottheet huet d'Fäegkeet ze LËSCHT SÄIN LIEWEN. De Jesus konnt et maachen, an esou kann Gott de Papp, an den Hellege Geescht. Hien huet och d'Fähegkeet et net erëm opzehuelen, well dat wier SENG fräie Wëllen. Wéi eng vun deene Méiglechkeeten géift Dir wielen wann Dir gesitt datt all Zorte vu fräiwëllegen Kreaturen, déi Dir erstallt hutt an an Zukunft géift kreéieren, schlussendlech entscheeden Iech NET gär ze hunn? Hutt Dir schons eng Priedegt iwwer dës Konsequenzen héieren? Hutt Dir jeemools verstanen datt souguer dem Gott säi perséinlecht Wuelbefannen a seng Existenz um Spill am Grousse Kontrovers steet?

De Courage fir dës Froen ze stellen ass déi Aart vu Courage déi 144,000 mussen hunn fir de Papp a sengem grousse Prozess virum Universum ze gerechtfäerdegt.

GOTT ASS LËSCHT, MEE D'LËSCHT KANN NET EXISTIEREN WANN ET NET GEE KANN.

Am selwechte Wee wéi d'Mënschheet Selbstmord géif maachen fir ze entscheeden Gott net gär ze hunn, géif d'Mënschheet net nëmmen den Universum zerstéieren, mee de Grond fir d'Existenz vu Gott selwer. D'Léift géif ophalen ze existéieren, well se nëmmen existéiere kann a ginn.

Appendix A: Sënn wäert net eng zweete Kéier opstoen

Nodeems d'Zeien zu Verteidegung vu Gott de Papp während dëse leschte Joeren vun der Äerdgeschicht bestätegen, wat garantéiert datt d'Sënn net eng zweete Kéier entsteet? Déi folgend Tabell vergläicht d'Erfahrung vun den 144,000 mat der Erfahrung vun aneren, wat de Sënneproblem ugeet.

Eng detailléiert Tabelle mam Titel "Vergläich vun Erfarunge mat der Sënn" mat Reien, déi den Adam virum Sënnefall, den Adam nom Sënnefall virun an no der Reue, Christus als Mënsch op der Äerd, an 144,000 markéiert sinn. D'Kolonnen enthalen Kategorien wéi Onschëlleg (kierperlech) Schwächten, Sënnlech (spirituell) Neigungen, Wëssen iwwer d'Sënn, Erfahrung vun der Sënn, Widderstand géint d'Sënn, an Iwwerwanne vun der Sënn, mat Äntwerten, déi als 'JO' oder 'NEE' markéiert sinn.

Keen aner Grupp vu Leit huet en masse d'Iwwerwannung vun der Sënn an hirer Liewensdauer erlieft, déi déi 144,000 mussen erliewen. Et goufen e puer isoléiert Beispiller, wéi Enoch, Daniel, Job, etc., awer erënnert datt d'Geriicht genuch Beweiser brauch, net eng verspreet Handvoll anekdotesch "speziell Fäll." Och de Jesus selwer huet d'Iwwerwanne vun der Sënn net erlieft, well hien ouni Sënn war. Nach eng Kéier ass et richteg datt "méi grouss Wierker wéi dës wäert hien maachen." (Johannes 14:12)

D'Villzuel, déi a wäiss gekleet ass, gëtt och wéi follegt beschriwwen:

Dofir sinn si virum Troun vu Gott, an déngen him Dag an Nuecht a sengem Tempel: an deen, deen um Troun sëtzt, wäert ënnert hinnen wunnen. (Offenbarung 7:15)

Dëse Vers beschreift se als Gott dauernd ze déngen. Dës Zeien wäerten als Ambassadeure fir Gott am ganzen Universum déngen fir ëmmer d'Schafung géint de "Virus" vun der Sënn ze "inokuléieren". Si hunn a sech bekannt Sënn, erlieft Sënn, widderstoen Sënn, an iwwerwonne Sënn, an hir ceaseless Zeegnes wäert déngen verhënneren Sënn vun jemols eng zweete Kéier erop!

Appendix B: De Glanz op eise Gesiichter

Virun e puer Joer hunn ech (Robert) e schwieregen Deel vu menger Rees als Adventist Chrëscht gemaach. Op mengem Häerz war d'Fro firwat déi 144,000 d'Proufer mussen leiden an erdroen, déi se mussen, an allgemeng firwat dës al Welt nach ëmmer hei ass. Dag fir Dag war dës Fro am Réck vu mengem Kapp wéi ech iwwer meng Liewensaktivitéite gaange sinn. Firwat musse si den Doudesstrof konfrontéieren? Firwat musse se d'Plagen aushalen, an d'Belästegung vun der béiser Welt?

Zu dësem Zäitpunkt a mengem Liewen war ech um erop riichten a schmuele Wee, awer just ugefaang aus enger schwéierer Wollek vun Duercherneen erauszekommen, an där ech gefall war. Ech hunn eescht no der Wourecht gesicht, awer ech war a konstanten an déiwe häerzleche Péng Dag fir Dag wéi all Schrëtt um eropgaang Wee d'Realiséierung bruecht huet wéi wäit ech gefall war. Ech hat net d'Gefill wéi ech gerett ka ginn, vill manner ënnert e puer 144,000 sinn, mee ech hunn op alle Fall weider gesicht an "opgekuckt".

Et war während dëser Zäit a menger Erfahrung datt et bei mech wéi eng Offenbarung koum. Ech hunn ugefaang doriwwer ze studéieren an ze schreiwen, a wéi ech endlech déi voll Gréisst vun deem wat eise Papp am Himmel leid an der Grousser Kontrovers verstanen hunn, a wéi seng ganz Persoun an all säi beléiften Universum voller Kreaturen am Gläichgewiicht hänkt, huet et mäi Häerz gebrach! Ech wousst grad deemools, datt ech fonnt hunn, wat ech all Zäit gesicht hunn: Ech hunn mäin Zweck fir d'Existenz fonnt. Ech hunn eng Léift fir Gott a mengem Häerz fonnt, déi ech ni virdru kannt hunn. Ech hunn direkt décidéiert an do datt egal wat mat mir geschitt ass, ech all nächsten Otem an mir benotze fir fir Seng Saach ze schaffen. Ech hunn déi Decisioun zu enger Zäit geholl, datt ech net emol wousst, ob ech gerett gi wier, a éierlech gesot, et war egal am Verglach.

Jore si bis viru kuerzem dës Wourecht, déi an de Korridore vun der Kierchgeschicht erofkomm ass, gouf mat nach méi grousser Definitioun op d'Opmierksamkeet vun eiser Studiegrupp bruecht. Wéi mir d'Thema zesummen studéiert hunn, hunn eis Gesiichter een nom aneren ugefaang ze blénken wéi de Moses, wéi hien vum Mount Sinai erofkomm ass. Mat der zousätzlech Luucht an am Kontext vun den Zäiten, déi am Orion an der HSL gewise ginn, hunn ech meng Decisioun bestätegt, "Mäi Alles" fir d'Verteidegung vun eisem himmlesche Papp ze ginn, onofhängeg vun de Konsequenze fir mech perséinlech.

De Grond firwat dem Moses säi Gesiicht blénkt

An et ass geschitt, wéi de Moses vum Bierg Sinai mat der zwee Dëscher vun Zeegnes an der Hand vum Moses, wéi hien vum Bierg erof koum, datt de Moses dat net wousst d'Haut vu sengem Gesiicht geschéngt während hie mat him geschwat. (Exodus 34:29)

Dëst waren déi zweet Dëscher aus Steen, déi de Moses gehal huet. Kuerz gesot, déi éischt Steen Dëscher, déi vu Gott geliwwert goufen, representéieren de Jesus, deen aus dem Himmel koum an d'Gesetz op sengem Häerz geschriwwen hat.

An d'Dëscher waren d'Aarbecht vu Gott, an d'Schreiwen war d'Schreiwen vu Gott, op d'Dëscher gegraff. (Exodus 32:16)

Déi éischt Dëscher goufen gebrach wéinst der Sënn vun Israel, wéi de Jesus fir eis gebrach gouf. Am Géigesaz, goufen déi zweet Dëscher aus Steen "gehackt":

An den HÄR sot zu Moses: Haw Dir zwee Dëscher aus Steen wéi déi éischt: an ech wäert op dës Dëscher schreiwen d'Wierder, déi an den éischten Dëscher waren, déi Dir gebrach. (Exodus 34:1)

Dass d'Dëscher vum Moses "gehackt" goufen, weist datt se net méi de Jesus duerstellen, deen aus dem Himmel koum, mee gefall Männer a Frae wéi Dir an ech, deenen hir Häerzer "gehackt" sinn als Virbereedung fir d'Gesetz (Charakter vu Gott) fir do ze schreiwen. Déi 144,000 Zeie sinn duerch dës Tabelle vertrueden.

Eppes Besonnesches ass geschitt, wéi de Moses op Sinai mat den zweeten Dëscher eropgaang ass, déi säi Gesiicht bruecht hunn, wéi hien zréckkoum. Mir kënnen d'Verse vum Exodus 34:10-26 liesen. An dëse Verse Gott erkläert d'Zéng Geboter dem Moses op eng praktesch Manéier, déi hie kann verstoen. Hie weist dem Moses wéi d'Kanner vun Israel d'Gesetz an der Praxis erfëllen, doduerch de Charakter vu Gott a sech selwer kréien an Him virun den Heiden Natiounen berechtegen. Moses realiséiert säin Deel am Gottes Plang, sengem héich Uruff d'Leit virzebereeden, fir Gott ze bestätegen, a säi Gesiicht blénkt als Resultat!

Glänzend Gesiichter waren och eis Erfahrung, well mir d'Thema vun dësem Artikel studéiert hunn. Ech gleewen datt mir d'Erfëllung vun der Profezeiung erliewen:

Wéi Gott d'Zäit geschwat huet, huet hien den Hellege Geescht op eis gegoss, an eis Gesiichter hunn ugefaang mat der Herrlechkeet vu Gott ze hellefen an ze blénken, sou wéi de Moses dat gemaach huet wéi hien vum Mount Sinai erofkomm ass. {EW 14.1}

Appendix C: De Gottheet

Notiz: an dësem Appendix wäerte mir ganz virsiichteg sinn d'Nimm vun de Persoune vun der Gottheet ganz präzis no den Illustratiounen ze benotzen.

De Jesus selwer huet dës wichtegst Wierder geschwat:

De Jesus sot zu hatt: Ech sinn d'Operstéiungszeen, an d'Liewen: deen u mech gleeft, och wann hien dout wier, awer wäert hien liewen: (John 11:25)

A:

Well wéi de Papp Liewen a sech selwer huet; also huet hien dem Jong ginn fir d'Liewen a sech selwer ze hunn; (Johannes 5:26)

Et ginn zwou bekannte Weeër wéi d'Liewen multiplizéiert. Mir denken normalerweis iwwer sexuell Multiplikatioun, wou d'DNA vun engem männlechen a weibleche Partner MIXED an e komplett neien an eenzegaartege Set vu Genen erstallt gëtt. Déi resultéierend Persoun oder Persoun ass NET genau wéi entweder vun den ursprénglechen zwee. Et ass definitiv eenzegaarteg a senger genetescher Basis. De "Charakter" vun engem Individuum gëtt 30% vu senge Genen geformt. Dofir ass och de Charakter vun enger Persoun net komplett wéi ee vu sengen Elteren.

Déi zweet Form vu Reproduktioun vum Liewen ass nach méi fundamental a vill méi verbreet. Et ass net-sexuell Reproduktioun oder einfach "Zell Divisioun" oder Zytokinesis. Och an eisem eegene Kierper reproduzéieren all Zelle mat genee dësem Prinzip wéi einfach Organismen reproduzéiere. All "méi héich" Liewensformen, déi sexuell reproduzéieren, baséieren op Zellen, déi net-sexuell reproduzéieren mat enger einfacher Zell Divisioun. Och Planzen baséieren op dësem Prinzip. Déi meescht lieweg Organismen (a Varietéit a Quantitéit) wéi Plankton a Bakterien baséieren och op dësem Prinzip.

Wann eng Zell sech deelt, ass de resultéierende Individuum net genetesch differenzéierbar. D'DNA gëtt 1:1 replizéiert an d'Zelle trennt sech. Et ass net emol eng aner Substanz involvéiert. All Substanz vun der "zweeter" Zell kënnt aus der éischter Zell!

Elo, verstitt w.e.g.: wann eng Zell sech trennt, kënnt Dir NET soen wat d'Originalzell oder d'Kannerzell war! Béid Zellen existéiert virun der Trennung; si waren just "zesummen". Si hunn déi selwecht Substanz an déi selwecht genetesch Code. Et gëtt absolut KEE WEI fir déi zwou Zellen ze differenzéieren. Dir musst se markéieren fir se z'ënnerscheeden. Wann Dir eng Zell gesäit, hätt Dir déi aner gesinn, well se absolut gläich ass!

Dir hutt wahrscheinlech roden wat mir probéieren ze soen.

Flussdiagramm, dat reliéis Ofstamung weist, ugefaange mat "Gott" uewen, féiert zu enger gedeelerter Këscht mat "Papp" a "Jong", an verzweigt sech an zwou separat Këschte mat "Papp" respektiv "Jong".Wat wann Gott eemol getrennt ass an dat ass wéi de Jong resultéiert? Dëst géif ganz kloer maachen wat de Jesus am John 1 erkläre wollt:

Am Ufank war d'Wuert, an d'Wuert war mat Gott, an d'Wuert war Gott. Datselwecht war am Ufank mat Gott. (John 1: 1-2)

D'Fro vun WANN Gott fir d'éischte Kéier getrennt ass, gëtt direkt am nächste Vers geäntwert:

All Saache goufen vun him gemaach; an ouni hie gouf keng Saach gemaach, déi gemaach gouf. (Johannes 1:3)

Dës Trennung muss stattfonnt hunn ier Gott den Universum, den Himmel an all Liewewiesen erschaf huet. Dat ass wéi ALL DINGE vum Jong vu Gott gemaach goufen.

Den urspréngleche Gott huet virun der Schafung an de Papp an de Jong getrennt. De Papp huet sech zënterhier ni méi getrennt. Dofir seet de John richteg iwwer Gott:

Fir Gott huet d'Welt sou gär, datt hien huet säin eenzege Jong, datt jidderee, deen un him gleeft, net stierft, mee éiwegt Liewen hunn. (Johannes 3:16)

An de Jesus seet kloer:

Ech a mäi Papp sinn een. (Johannes 10:30)

Mat dem Prozess vun der Zelldeelung am Kapp, ginn all dës Aussoe fir eis méi kloer. A si blénken an nach méi hell Liicht wéi Dir wäert gesinn.

Den Hellege Geescht

Firwat gëtt et keen Hellege Geescht am Alen Testament? Dës Fro huet d'Dier fir vill Diskussiounen opgemaach, a ganz Bibliothéike sinn doriwwer geschriwwen. Dëst Thema huet d'Chrëschtentum op de Rand vun der Ruin bruecht. D'Perséinlechkeet vum Hellege Geescht ass haut e waarmt Thema, an d'Meenungen iwwer dëst Thema sinn esouguer zu enger Demarkatiounslinn tëscht verschiddene Gruppe vu beruffleche Chrëschten ginn.

Et gi just e puer Plazen wou de Begrëff "hellege Geescht" am Alen Testament erschéngt, an et ass ëmmer mat der Persoun vu Gott assoziéiert, net als onofhängeg Persoun (Psalmen 51:11, Jesaja 63:10-11, Daniel 4:8-9,18, 5:11). De "Geescht vu Gott" gëtt am Alen Testament e puer Mol ernimmt, fir d'éischt während der Schafungskonto:

An d'Äerd war ouni Form, an ongëlteg; an Däischtert war op d'Gesiicht vum Déif. An déi Geescht vu Gott op d'Gesiicht vun de Waasser geplënnert. (Genesis 1:2)

Awer Gott ass Geescht:

Gott ass e Geescht: an déi, déi hien ubidden, mussen hien am Geescht an an der Wourecht ubidden. (Johannes 4:24)

Wéi Gott sech virun der Schafung an de Papp an de Jong opgedeelt huet, waren allebéid "Geescht" souguer de SAME Geescht. Also, wann Genesis 1: 2 iwwer de Schëpfer "Geescht" schwätzt, schwätzt et iwwer de Jong "Geescht" an net iwwer den "Hellege Geescht" als drëtt Persoun vum Gottheet.

Schwëster White mécht déi folgend Ausso déi Plaz gëtt fir déi vill Anti-Trinitarier an eiser Mëtt, awer mir wäerte se mat nëmmen e puer Argumenter entgéintwierken.

Cumbered mat Mënschheet, Christus kéint net an all Plaz perséinlech ginn; dofir war et ganz fir hire Virdeel, datt hien se verloossen, bei säi Papp goen, an den Hellege Geescht schéckt fir säin Nofolger op der Äerd ze sinn. Den Hellege Geescht ass selwer vun der Perséinlechkeet vun der Mënschheet entlooss an onofhängeg dovun. Hie géif sech selwer als präsent op alle Plazen duerch säin Hellege Geescht representéieren, als Omnipresent. "Awer den Tréischterin, deen den Hellege Geescht ass, deen de Papp a mengem Numm schéckt, Hie soll (obwuel net vun Iech gesi ginn), [dëse Saz gouf vun Ellen G. White bäigefüügt.] Léieren Iech alles, a bréngt alles an Är Erënnerung, alles wat ech Iech gesot hunn "[John 14:26]. „Ech soen Iech awer d'Wourecht; Et ass nëtzlech fir Iech datt ech fortgoen: well wann ech net fortgoen, da kënnt den Tréischterin net bei Iech; awer wann ech fortgoen, schécken ech hien un Iech" [John 16:7]. {14MR 23.3}

Wéi kann den Hellege Geescht de Jesus SELF sinn? D'Anti-Trinitarier erklären direkt: "Ha, elo gesitt Dir datt den Hellege Geescht just eng Kraaft ass!" Si hu scho vergiess wéi Gott sech trennt an hunn net gemierkt datt d'Wuert vu Gott, déi helleg Bibel, eis och dee Moment seet, wéi de Jong sech erëm opgedeelt huet:

Diagramm, dat eng theologesch Bezéiung weist. Uewen weist eng Këscht mat dem Opschrëft "Jong" no ënnen op eng zentral Këscht, déi an zwou Sektiounen opgedeelt ass, mat de Beschrëftungen "Jesus" an "Hellege Geescht", getrennt duerch eng gestrichelt Linn. Vun dëser zentraler Këscht weisen zwéi Pfeiler no ënnen op zwou separat Këschten, déi jeeweils als "Jesus" an "Hellege Geescht" bezeechent sinn.

An den Engel huet geäntwert a sot zu hatt: Den Hellege Geescht wäert op dech kommen, an d'Kraaft vum Allerhéchste wäert dech iwwerschësselen: dofir wäert och déi helleg Saach, déi aus dir gebuer ginn, de Jong vu Gott genannt ginn. (Lukas 1:35)

Tatsächlech huet de Jong sech an de "Jesus" an den "Hellege Geescht" opgedeelt an deem Moment wou de Jong d'Maria iwwerschratt huet. Natierlech kënnt Dir d'Nimm austauschbar austauschen, well all Persoune vun der Gottheet sinn aus der selwechter Substanz gemaach an hunn déiselwecht genetesch Make-up! De Jong war den Hellege Geescht wéi och de Jesus zur selwechter Zäit!

Et erfuerdert Wäisheet fir dëst ze verstoen. Elo gëtt eis d'Ausso vum Ellen G. White komplett kloer:

Cumbered mat Mënschheet, Christus kéint net an all Plaz perséinlech ginn; dofir war et ganz fir hire Virdeel, datt hien se verloossen, bei säi Papp goen, an den Hellege Geescht schéckt fir säin Nofolger op der Äerd ze sinn. Den Hellege Geescht ass selwer vun der Perséinlechkeet vun der Mënschheet entlooss an onofhängeg dovun. {14MR 23.3}

Just Jesus adoptéiert fir Éiwegkeet de mënschleche Kierper! Awer den Hellege Geescht ass dee selwechte Jong wéi Eonen virdrun. De Jesus an den Hellege Geescht sinn allebéid de Schëpfer!

All dës schwéier ze verstoen a scheinbar Widdersproch an der Bibel sinn elo op eng harmonesch Manéier geléist! Mir ware just ze blann fir ze gesinn datt et ëmmer richteg a wichteg war wat d'Schwëster White eis gesot huet:

D'Buch vun der Natur, dat seng liewege Lektioune virun hinnen verbreet huet, huet eng ustrengend Quell vu Léier a Freed gemaach. Op all Blat vum Bësch a Stee vun de Bierger, an all glänzend Stär, an Äerd a Mier an Himmel, war Gott säin Numm geschriwwen. Mat der animéierter an der onaniméierter Schafung - mat Blat a Blummen a Bam, a mat all Liewewiesen, vum Leviathan vun de Waasser bis zum Mote am Sonnestrahl - hunn d'Awunner zu Eden Gespréicher gehalen, aus all d'Geheimnisser vu sengem Liewen. Gottes Herrlechkeet am Himmel, déi onzueleg Welten an hiren uerdentleche Revolutiounen, "d'Balancen vun de Wolleken" (Job 37:16), d'Geheimnisser vu Liicht a Klang, Dag an Nuecht - all waren Objete vun der Studie vun de Schüler vun der éischter Schoul vun der Äerd. {Ed 21.3}

D'Botschafte vun der Auer vu Gott am Orion an dem Vessel of Time (High Sabbath List) droen allebéid den Numm vun hirem Auteur. An den dräi Gürtelstäre vum Orion, an an den Triplettjoere vun der Héichsabbatlëscht sinn déi dräi onofhängeg Persoune vun der Gottheet vertrueden. Déi dräi Messagen selwer erzielen all d'Geschicht vun hirer jeeweileger Persoun: D'Auer vu Gott am Orion erzielt d'Geschicht vu wat Jesus gemaach a mécht elo. D'Héichsabbat Lëscht weist wéi de Hellege Geescht huet d'Kierch a siwe Schrëtt gebotzt. An déi grouss Thema iwwer d'Theologie vun der leschter Generatioun verréid d'Geheimnisser vun der Pappsäi grousse Prozess an deem Hien muss gerechtfäerdegt ginn.

Christus lieft an eis

De Jesus huet eis erkläert datt hie muss stierwen fir datt mir den Hellege Geescht kréien:

Trotzdem soen ech Iech d'Wourecht; Et ass erfuerderlecht fir Iech, datt ech fort goen: fir wann ech net fort goen, da kënnt den Tréischterin net zu dir; awer wann ech fortgeet, schécken ech hien un Iech. (John 16: 7)

Wéi de Jesus e Mann gouf, huet hien seng göttlech Natur permanent opginn (wéi mir am Detail an der Rubrik "Um Kräiz") erkläert hunn. Déi göttlech (omnipresent) Natur, déi Hien ofgeluecht huet, war keen anere wéi den Hellege Geescht. De Jong huet beim Jesus ginn den Hellege Geescht op der Säit geluecht.

De Jesus, deen leiden a stierft, huet all Wuert héieren, wéi d'Priester gesot hunn: "Hien huet anerer gerett; Hie selwer kann net retten. Loosst de Christus de Kinnek vun Israel elo vum Kräiz erofkommen, fir datt mir kënne gesinn a gleewen." Christus kéint vum Kräiz erofkommen. Awer et ass well Hien sech selwer net géif retten, datt de Sënner Hoffnung op Entschëllegung a Gonschten vu Gott huet. {DA749.1}

De Jesus huet d'Mënschheet iwwerholl wéi hien inkarnéiert gouf, awer duerch säi Liewen huet hien d'Kommunioun mat der Gottheet behalen. Vill Mol huet den Hellege Geescht Him Saachen opgedeckt, déi hien net a senger mënschlecher Form gewosst hätt. Zu all Moment bis zu sengem Doud konnt de Jesus säi Geescht geännert hunn an zréck an den Himmel goen, den Hellege Geescht erëm ophuelen an de Jong a senger omnipresenter Form bleiwen. Awer wéi hie gestuerwen ass, huet hien seng Entscheedung versiegelt fir d'mënschlech Natur unzehuelen a gouf vun der gëttlecher Natur getrennt.

De Jong gouf fir eis getrennt, an den Doud vum Jesus (déi lescht Trennung) war de Beweis vum Bund:

An hie sot zu him: Huelt mir eng Heef vun dräi Joer al, an eng Geess vun dräi Joer al, an eng Ram vun dräi Joer al, an eng Schildkröt, an eng jonk Taube. An hien huet him all dës, an hunn se an der Mëtt opgedeelt, an huet all Stéck ee géint dat anert geluecht: awer d'Vullen hunn hien net opgedeelt ... An et ass geschitt, datt, wéi d'Sonn ënnergaang ass, an et däischter war, kuck e fëmmen Uewen, an eng brennend Luucht, déi laanschtgaang ass tëscht deene Stécker. Am selwechten Dag huet den HÄR e Bund mam Abram gemaach, a sot: Deng Som hunn ech dëst Land ginn, vum Floss vun Ägypten bis zum grousse Floss, den Euphrat: (Genesis 15:9-10,17-18)

Denkt drun, wat de Jesus gesot huet, datt hie muss stierwen, fir den Tréischterin un eis ze schécken. De Jesus huet misse vum Hellege Geescht getrennt ginn, fir datt Hien den Hellege Geescht un eis schécken kann! Säin Doud huet de Bund a Kraaft gesat, grad wéi wéi d'brennelampe tëscht de Stécker vum Opfer passéiert ass, déi getrennt waren fir de Bund mam Abram ze bestätegen.

(Et gëtt en exzellenten Artikel iwwer de Prozess vun der Trennung, déi de Jesus um Kräiz duerchgaang ass Léier Häerzer)

Elo verstinn mir wéi Christus (de Jong) an eis lieft! Et ass duerch den omnipresenten Hellege Geescht, deen de Jong selwer vun der Mënschheet entlooss ass, an deen an eis wunne kann, wa mir eist Häerz virbereet hunn andeems se et vun all Sënn botzen:

Fir Gott, deen d'Liicht bestallt huet aus der Däischtert ze blénken, huet geschéngt an eisen Häerzer, fir d'Liicht vum Wëssen vun der Herrlechkeet vu Gott am Gesiicht vu Jesus Christus ze ginn. Mä mir hunn dëst Schatz an Äerdbehälter, datt d'Exzellenz vun der Muecht vu Gott ass, an net vun eis. (2 Korinthians 4:7)

D'Bibel seet eis och datt eis Empfang vum Hellege Geescht ass wat eis versiegelt, a beweist eis datt eis Ierfschaft sécher ass:

Dass mir zu dem Luef vu senger Herrlechkeet sinn, deen als éischt op Christus vertraut huet. Op deen Dir och vertraut hutt, nodeems Dir d'Wuert vun der Wourecht héieren hutt, d'Evangelium vun Ärer Erléisung: an deem Dir och duerno gegleeft hutt, Dir sidd mat deem hellege Geescht vum Versprieche versiegelt, wat d'Ernst vun eiser Ierfschaft ass bis d'Erléisung vum kaafte Besëtz, zum Luef vu senger Herrlechkeet. (Epheser 1:12-14)