Ursprénglech publizéiert Sonndeg 7. Mars 2010, 8:56 op Däitsch um www.letztercountdown.org
Déi éischt Visioun an eng spéider Visioun vum Ellen G. White, an där si d'Proklamatioun vum "Dag an d'Stonn vum Jesus kommen" gesinn huet, sinn de Schlëssel fir ze verstoen firwat d'Botschaft vun der Auer vu Gott zu Orion déi eenzeg Ausnam ass op all Warnungen vum Geescht vun der Prophezeiung géint d'Zäit, déi vergaangen ass 1844. d'Untersuchungsuerteel mam Ausstierwen vum Hellege Geescht, oder de spéidere Reen. Awer et gëtt eng spéider Visioun vun 1847, déi selbstverständlech iwwer d'Proklamatioun vum Dag an d'Stonn um Enn vun de Plagen schwätzt.
Amplaz déi zwou Visiounen an Déift ze studéieren, hunn Adventisten laang ugeholl datt d'Zäit vun der Ukënnegung an der éischter Visioun dee selwechte Moment ass wéi an der zweeter Visioun, an dofir setzen se d'Ukënnegung vum Dag an d'Stonn vum Jesus kommen um Enn vun de Plagen. Dëst kann awer net richteg sinn, well et zu grousse Widdersproch an der Sequenz vun den endgültege Eventer an der éischter Visioun resultéiert. De Problem kann nëmmen duerch eng déif Studie vu béide Visiounen geléist ginn.
Tatsächlech addéiere jidderee vun de Visiounen verschidden Detailer op verschiddene Punkten am Floss vun Ennzäitevenementer, an dës musse verglach ginn an der exakter Uerdnung, déi se a béide Visiounen erschéngen, fir dat ganzt Bild ze kréien a fir datt béid Visiounen harmonesch matenee passen.
Fir de Punkt méi kloer ze maachen, a fir ze weisen, wou d'Differenzen "Dag an d'Stonn" an der éischter an zweeter Visioun sinn, hunn ech se an enger Tabell fir de Verglach geluecht. All d'Sätze vun de Visiounen ginn an hirer ursprénglecher Uerdnung gehal, an näischt gëtt ausgelooss. Mat dëser Tabell kënnt Dir fir Iech selwer studéieren, wéini a firwat déi 144,000 de Message vum "Dag an d'Stonn" vum Jesus sengem zweete Komm mam Ausfluss vum spéidere Reen kréien.
| Éischt Visioun jee, Dezember 1844 (mat "Dag a Stonn") | Zweet Visioun mat "Dag an Stonn" 1847 | Comments |
|---|---|---|
| Wärend ech um Familljenaltor gebiet hunn, ass den Hellege Geescht op mech gefall, an ech hu geschéngt ëmmer méi héich klammen, wäit iwwer déi donkel Welt. | Den Här huet mir déi folgend Vue am Joer 1847 ginn, während d'Bridder um Sabbat versammelt goufen, zu Topsham, Maine. {EW 32.1} Mir hunn en ongewéinleche Geescht vu Gebied gefillt. A wéi mir gebiet hunn, ass den Hellege Geescht op eis gefall. Mir ware ganz frou. Geschwënn war ech verluer un earthly Saachen a war an enger Visioun vu Gott senger Herrlechkeet gewéckelt. | Dës zwou Visiounen sinn déi eenzeg Visiounen déi Ellen G. White jeemools hat, wou den Dag an d'Stonn ugekënnegt goufen. |
| Ech hunn mech ëmgedréint fir d'Adventsleit op der Welt ze sichen, awer konnt se net fannen, wéi eng Stëmm zu mir sot: "Kuckt nach eng Kéier, a kuckt e bësse méi héich." Dobäi hunn ech d'Aen opgehuewen, an hunn e riichten a schmuele Wee gesinn, héich iwwer d'Welt opgehuewen. Op dësem Wee waren d'Adventsleit an d'Stad ënnerwee, déi um Enn vum Wee war. | Prolog vun der éischter Visioun fänkt un: De Wee zum Himmel reest vun den Adventsmënschen. | |
| Si haten eng hell Luucht hannert hinnen am Ufank vum Wee opgestallt, déi en Engel sot mir war den Mëtternuecht kräischen. Dëst Liicht huet de ganze Wee geschéngt an huet d'Féiss Liicht gemaach, fir datt se net stierzen. | D'Luucht hannert hinnen, der Mëtternuecht kräischen, markéiert den Ufank vum Wee: 22. Oktober 1844. Ufank vun Untersuchungsriichter. | |
| Wa si hir Aen op de Jesus gehalen hunn, dee just virun hinnen war, an si an d'Stad gefouert hunn, ware si sécher. Awer geschwënn sinn e puer midd ginn, a soten, datt d'Stad e super Wee war, a si hunn erwaart datt se virdrun erakoum. Da géif de Jesus si encouragéieren, andeems hien säi herrleche rietsen Aarm ophiewen, a vu sengem Aarm koum e Liicht, dat iwwer d'Adventsband gewénkt huet, a si hunn geruff: "Alleluia!" Anerer hunn onbedéngt d'Liicht hannert hinnen ofgeleent a gesot datt et net Gott war deen se sou wäit gefouert huet. D'Liicht hannert hinnen ass ausgaang, hunn hir Féiss an der perfekter Däischtert hannerlooss, a si sinn getrollt a verluer d'Vue vun der uerg a vum Jesus, a gefall vum Wee erof an déi donkel a béis Welt drënner. | Ech hunn en Engel gesinn, dee séier bei mech fléien. Hien huet mech séier vun der Äerd an d'Helleg Stad gedroen. An der Stad hunn ech en Tempel gesinn, deen ech erakoum. Ech sinn duerch eng Dier gaangen ier ech op den éischte Schleier komm sinn. Dëse Schleier gouf opgehuewen, an ech sinn an déi helleg Plaz gaang. Hei hunn ech den Altor vun Räucherstäerkt gesinn, de Käerzenhirstellung mat siwe Luuchten, an den Dësch, op deem d'Schuebrout war. Nodeems de Jesus d'Herrlechkeet vum Hellege gesinn huet, huet de Jesus den zweete Schleier opgehuewen an ech sinn an d'Helleg gaang. {EW 32.2} Ech hunn gesinn datt Gott Kanner hat déi de Sabbat net gesinn an halen. Si hunn d'Luucht net ofgeleent. | De Prolog vun der zweeter Visioun fänkt un: Dat speziellt Liicht dat aus dem Jesus sengem "rieten Aarm" kënnt ass: 1. De Sabbat 2. De Gesondheetsmessage Dëst ass den drëtten Engel säi Message. Béid Doktrinë begleeden d'Adventsleit laanscht de Wee. An déi, déi et net gleewen a bewaachen, falen vum Wee. Béid Visiounen hir Prologen erreechen bis hei. Et geet ëm d'Vertraue vu Gottes Vollek un d'Léiere vun de Pappen (Mëtternuechtkreesch), de Sabbat an de Gesondheetsmessage. Bis elo nach kee Wuert iwwer de leschte Reen, haart Gejäiz oder Tribulatioun. D'Thema a béide Visiounen ass just Doktrin a Vertrauen laanscht de Wee an net de Jesus aus den Ae ze verléieren. |
| Geschwënn hu mir héieren der Stëmm vu Gott wëll vill Waasser, déi eis den Dag an d'Stonn vum Jesus sengem Komm ginn huet. | Op eemol, bal onerwaart, héiere mir d'Stëmm vu Gott "wéi vill Waasser", déi den Dag an d'Stonn vum Jesus kommen an der éischter Visioun annoncéiert. A kuck, déi Herrlechkeet vum Gott [den Troun vu Gott] vun Israel koumen de Wee vum Osten [Orion]: a seng Stëmm war wéi e Kaméidi vun vill Waasser: an d'Äerd blénkt mat senger Herrlechkeet. (Ezekiel 43:2) | |
| Déi lieweg Hellegen, 144,000 an Zuel, woussten a verstanen der Stëmm, während déi Béis geduecht et wier Donner an en Äerdbiewen. | An ech héieren eng Stëmm vum Himmel, wéi d'Stëmm vu ville Waasser, an als Stëmm vun engem groussen Donner: an ech hunn d'Stëmm vun Harper héieren mat hiren Harpen. (Offenbarung 14:2) D'Versiegelungszeen vun den 144,000 ass mat dësem Vers vun Offenbarung 14:2 verbonnen. | |
| Wéi Gott d'Zäit geschwat huet, huet hien den Hellege Geescht iwwer eis gegoss, an eis Gesiichter hunn ugefaang mat der Herrlechkeet vu Gott ze hellefen an ze blénken, sou wéi de Moses gemaach huet, wéi hien vum Mount Sinai erofkoum. {EW 14.1} | An um Ufank vun der Zäit vun Ierger ware mir mam Hellege Geescht gefëllt wéi mir erausgaange sinn an de Sabbat méi komplett verkënnegt hunn. | Dëst ass elo de wichtegste Punkt. "WEI Gott d'Zäit geschwat huet, huet hien den Hellege Geescht op eis gegoss" Dëst ass parallel mat der zweeter Visioun a markéiert den Ufank vun der Zäit vun Ierger. Et ginn zwou Phasen: Déi "kleng" Zäit vun Ierger virun der Dier vun der Barmhäerzegkeet zou ass, an déi "grouss" Zäit vun Ierger no der Dier vun Barmhäerzegkeet zou ass; der Zäit vun de Plagen. Nëmmen an der "klenger" Zäit vun Ierger gëtt de Sabbat eng ganz leschte Kéier gepriedegt ginn fir de Rescht vun der Iwwerreschter nach zu Babylon ze ruffen. Dëst gëtt genannt: The Loud Cry (kuckt zweet Visioun). Déi 144,000 kréien den Hellege Geescht an der "klenger" Zäit vun Ierger, fir déi grouss Kommissioun mam "haut Gejäiz" ofzeschléissen. An am Verglach vun den zwou Visiounen gesi mir datt dëst mat engem Message verbonnen ass, deen den "Dag an d'Stonn" vum Jesus säi Komm enthält. Déi haart Gejäiz fänkt un wann déi 144,000 sech bewosst ginn datt d'Sonndesgesetz amgaang ass an den USA deklaréiert ze ginn |
| Déi 144,000 waren all versiegelt a perfekt vereenegt. | Déi haart Gejäiz féiert zum Ofschloss vun der Versiegelung vun all de 144,000. Si sinn perfekt an engem Glawen vereenegt. | |
| Op hir Stir war geschriwwen, Gott, Nei Jerusalem, an e glorräiche Stär mat dem Jesus säin neien Numm. | Si hu just dräi Gedanken: Trei un de Jesus (Sabbat), dat Neit Jerusalem (den Zweete Komm) an d'Orion Message well et verroden Dem Jesus säin neien Numm. | |
| An eisem glécklechen, hellege Staat déi Béis waren rosen, | dëst huet d'Kierchen an d'Nominal Adventisten rosen, well se d'Sabbat Wourecht net widderleen konnten. An zu dëser Zäit hunn d'Gott gewielt all kloer gesinn datt mir d'Wourecht haten, a si koumen eraus an hunn d'Verfolgung mat eis ausgedroen. | Elo wärend dem haart Gejäiz (an dëst ass reng Adventistesch Doktrin) ginn déi Béis rosen, well déi 144,000 wäerten d'Iwwerreschter staark ruffen. Dofir fänkt gewalteg Verfollegung un. |
| Ech hunn d'Schwäert gesinn, Hongersnout, Pest, a grouss Duercherneen am Land. | Zur selwechter Zäit hu mir Naturkatastrophen, Hongersnout a Pescht op der Äerd. | |
| a géif réischt gewaltsam bis Hänn op eis ze leeën dréckt eis an de Prisong, | An der éischter Visioun hu mir béid Deeler vun der Tribulatioun an engem Saz mat zwee Deeler: 1. Little Time of Trouble fänkt un: Prisong, keen Doud Dekret. Mir kënnen an de Prisong goen a vill wäerten nach ëmmer als Märtyrer stierwen, well d'Dier vun der Barmhäerzegkeet nach ëmmer op ass. | |
| wa mir d'Hand am Numm vum Här ausstrecken, a si géifen hëlleflos op de Buedem falen. | Déi Béis hu geduecht datt mir d'Uerteeler iwwer si bruecht hunn, a si sinn opgestan an hunn Rot gemaach d'Äerd vun eis ze befreien, denken, datt da géif de Béisen bleiwen. {EW 33.2} An der Zäit vun Ierger hu mir all aus de Stied an Dierfer geflücht, mä si vun de Béisen verfollegt ginn, déi mat engem Schwäert an d'Haiser vun den Hellegen erakoum. Si hunn d'Schwäert opgeworf fir eis ëmzebréngen, awer et ass gebrach, a gefall sou mächteg wéi e Stréi. | 2. Great Zäit vun Trouble fänkt: Doud Dekret. Mir wäerte vun Engele geschützt sinn an déi Béis kënnen eis net méi ëmbréngen. Et wier kee Sënn méi fir och ee Märtyrer ze stierwen, well kee géif gerett ginn, well d'Dier vun der Barmhäerzegkeet zou ass. |
| Dunn hu mir all Dag an Nuecht fir Erléisung geruff, an de Gejäiz ass viru Gott opkomm. | "D'Zäit vum Jakobs Ierger" an der zweeter Visioun. Mir sinn definitiv schonn an der grousser Zäit vun Ierger, wéi scho gesot! | |
| D'Sonn ass opgaang an de Mound ass stoe bliwwen. D'Baachen hunn opgehalen ze fléien. | D'Plagen: D'Sonn an de Mound stoungen roueg an hirer Wunneng: am Liicht vun denge Pfeile si si gaang, a beim Glanz vun dengem glänzenden Speer. Du hues an der Roserei duerch d'Land marschéiert, du hues d'Heeden a Roserei gedrescht. Du bass erausgaang fir d'Erléisung vun Ärem Vollek, och fir d'Erléisung mat dengem gesalfte; Du hues de Kapp aus dem Haus vun de Béisen blesséiert, andeems Dir d'Fundament bis op den Hals entdeckt hutt. Selah. (Habakuk 3:11-13) | |
| Däischter, schwéier Wolleke koumen op an hunn sech géintenee geschloen.. Mee et war een kloer Plaz vun der etabléierter Herrlechkeet, vu wou d'Stëmm vu Gott koum wéi vill Waasser, déi den Himmel an d'Äerd gerëselt hunn. Den Himmel huet sech opgemaach an zougemaach a war amgaang. D'Bierger hu sech wéi e Riet am Wand gerëselt, an hunn d'ronderëm gerappte Fielsen erausgehäit. D'Mier huet gekacht wéi e Pot an huet Steng op d'Land erausgehäit.. | An enger anerer Visioun vun EGW hu mir méi Detailer fir dëse spezielle Moment: Däischter, schwéier Wolleken sinn opgaangen an hunn sech géinteneen ugestouss. D'Atmosphär getrennt an zréck gerullt; da kéinte mer duerch den oppene Raum eropkucken Orion, wou koum d'Stëmm vu Gott. D'Hellege Stad wäert duerch déi oppe Plaz erofkommen. Ech hunn gesinn datt d'Kräfte vun der Äerd elo gerëselt ginn an datt d'Evenementer an der Rei kommen. Krich, a Rumeuren vum Krich, Schwäert, Hongersnout a Pest sinn éischt d'Kräfte vun der Äerd ze rëselen, da wäert d'Stëmm vu Gott d'Sonn, de Mound a de Stären rëselen, an och dës Äerd. Ech hunn gesinn datt d'Schüttelen vun de Muechten an Europa net ass, wéi e puer léieren, d'Schüttelen vun de Muechten vum Himmel, mee et ass d'Schüttelen vun de rosen Natiounen. {EW 41.2} | |
| A wéi Gott geschwat huet den Dag an d'Stonn vum Jesus kommen a geliwwert éiwege Bund zu Seng Leit, Hien huet ee Saz geschwat, an huet dann gestoppt, während d'Wierder duerch d'Äerd rullt. D'Israel vu Gott stoung mat hiren Aen no uewen, nolauschteren op d'Wierder wéi se aus dem Mond vum Jehova koumen, an hunn duerch d'Äerd gerullt wéi d'Pillen vum haartsten Donner. Et war schrecklech feierlech. An um Enn vun all Saz hunn d'Hellege geruff: "Herrlechkeet! Halleluja!" Hir Gesiichter ware mat der Herrlechkeet vu Gott beliicht; a si blénken mat der Herrlechkeet, sou wéi d'Gesiicht vum Moses gemaach huet, wéi hien vum Sinai erofkomm ass. | Elo héiere mir fir d'zweete Kéier den "Dag an d'Stonn". Firwat zweemol? Déi éischt Kéier war et e Verspriechen, aus dem Verständnis vun der Orion-Botschaft, eis Hoffnung an d'Wëssen ze ginn, wéi laang mir d'Tribulatioun mussen erdroen, an och eis déi verluere Piliere vun eisem Glawen nei ze weisen an déi 144,000 mat hinnen ze verbannen. Elo kréien déi trei den éiwege Bund (2 * 12) geliwwert. Déi 12 Stämme vum antike Israel an déi 12 Stämme vum spirituellen Israel. Dëst ass och wann déi speziell Operstéiungszeen geschitt; an all déi stierwen an de Message vum drëtten Engel verkënnegt sinn erëmbelieft. Notéiert w.e.g., et gëtt KEE Wuert iwwer den Hellege Geescht méi, well Hie war scho virum Ufank vun der klenger Zäit vun Ierger ausgegoss! | |
| Dunn war et, datt d'Synagog vum Satan wousst, datt Gott eis gär hat, déi een aneren d'Féiss wäschen an d'Bridder mat engem hellege Kuss begréissen konnten, a si hunn un eise Féiss veréiert. {EW 15.1} | Déi Béis konnten net op si fir d'Herrlechkeet kucken. A wann déi onendlech Segen ausgeschwat gouf iwwer déi, déi Gott geéiert hunn, fir säi Sabbat helleg ze halen, gouf et e mächtege Gejäiz iwwer d'Victoire iwwer d'Béischt an iwwer säi Bild. Dunn huet de Jubiläum ugefaang, wann d'Land sollt raschten. Ech hunn de fromme Sklave gesinn an Triumph a Victoire an d'Ketten rëselen, déi him gebonnen hunn, während säi béise Meeschter an Duercherneen war a wousst net wat ze maachen; well déi Béis konnten d'Wierder vun der Stëmm vu Gott net verstoen. | Elo verstinn déi Béis. Si gesinn déi "glänzend Gesiichter" vun den Hellegen a wësse wien ëmmer richteg war. D'Synagog vum Satan, sinn déi vu Sardis, déi net gegleeft hunn datt déi 144,000 d'Wourecht haten. (An natierlech hunn se net un den Orion Message gegleeft.) Bemierkung: Den "hellege Kuss" ass eng Allegorie fir ze weisen wéi eng Kierch déi lescht Kierch vu Gott formt: Philadelphia, dat heescht "Brudder Léift". |
| Geschwënn sinn eis Aen no Osten gezunn, well eng kleng schwaarz Wollek ass opgetaucht, ongeféier hallef sou grouss wéi d'Hand vun engem Mann, déi mir all wossten war d'Zeeche vum Mënschejong. | Geschwënn erschéngt déi grouss wäiss Wollek. Et huet méi schéin ausgesinn wéi jee virdrun. Dorop souz de Mënschejong. Am Ufank hu mir de Jesus net op der Wollek gesinn, awer wéi et no der Äerd koum, konnte mir seng léif Persoun gesinn. Dës Wollek, wéi se fir d'éischt erschéngt, war d'Zeeche vum Mënschejong am Himmel. | Elo erschéngt endlech d'Wollek beim Jesus sengem zweete Komm. Béid Visiounen parallel mateneen. |
| Mir hunn all an feierlecher Rou op d'Wollek gekuckt wéi se méi no koum a méi hell, herrlech an nach méi herrlech gouf, bis et eng grouss wäiss Wollek war. Den ënneschten erschéngt wéi Feier; e Reebou war iwwer d'Wollek, wärend ronderëm et zéngdausend Engele waren, déi e schéint Lidd sangen; an drop souz de Mënschejong. Seng Hoer waren wäiss a gekrauselt a leien op Seng Schëlleren; an op sengem Kapp waren vill Krounen. Seng Féiss haten d'Erscheinung vu Feier; a senger rietser Hand war eng schaarf Séi; a Seng lénks, eng Sëlwer Trompett. Seng Ae ware wéi eng Feierflamm, déi Seng Kanner duerch an duerch gesicht huet. Dunn hunn all Gesiichter Bleech gesammelt, an déi, déi Gott verworf hat, hunn d'Schwaarz gesammelt. Dunn hu mir alleguer geruff: „Wie soll stoe bleiwen? Ass mäi Mantel spotless?" Dunn hunn d'Engelen opgehalen ze sangen, an et war eng Zäit vu schrecklecher Rou, wéi de Jesus geschwat huet: "Déi, déi propper Hänn a reng Häerz hunn, kënnen ophalen; Meng Gnod ass genuch fir Iech." Dobäi hunn eis Gesiichter opgestan, a Freed huet all Häerz gefëllt. An d'Engelen hunn en Toun méi héich geschloen an erëm gesongen, während d'Wollek d'Äerd ëmmer méi no koum. {EW 15.2} | De siwente Sigel fänkt un. | |
| Dunn huet dem Jesus seng Sëlwer Trompett geklongen, wéi hien op d'Wollek erofgaang ass, a Flame vu Feier gewéckelt. Hien huet op d'Griewer vun der e gekuckt schlofen Hellegen, huet dann seng Aen an Hänn an den Himmel opgehuewen, an huet geruff: „Erwächt! erwächt! erwächt! Dir, déi am Stëbs schlofen, an opstoen." Dunn gouf et e staarkt Äerdbiewen. D'Griewer hunn opgemaach, an déi Doudeg koumen op mat Onstierflechkeet gekleet. | D'Stëmm vum Jong vu Gott huet opgeruff der schlofen Hellegen, gekleet mat herrlech Onstierflechkeet. | De siwenten Trompett an d'Operstéiungszeen vun all deenen, déi am Glawen un de Jesus gestuerwen sinn, e groussen Deel vun der grousser Villfalt. |
| d'144,000 huet geruff: "Alleluia!" wéi si hir Frënn erkannt hunn, déi duerch den Doud vun hinnen ofgerappt goufen, an am selwechte Moment si mir geännert an zesumme mat hinnen opgefaange ginn den Här an der Loft ze treffen. {EW 16.1} | Déi lieweg Hellegen goufen an engem Moment geännert a si mat hinnen agefaangen an de bewölktem Won. | Déi lieweg Hellegen si mat Onstierflechkeet gekleet. |
| Mir sinn all zesummen an d'Wollek eragaang, a si siwen Deeg op d'Mier vu Glas eropgaang, wéi de Jesus d'Krounen bruecht huet, a mat senger eegener rietser Hand se op eise Käpp geluecht huet. Hien huet eis Harpe vu Gold a Palmen vun der Victoire ginn. Hei um Glasmier stoungen déi 144,000 op enger perfekter Plaz. E puer vun hinnen haten ganz hell Krounen, anerer net sou hell. E puer Krounen erschéngen schwéier mat Stären, anerer haten awer wéineg. All waren perfekt zefridden mat hire Krounen. A si waren all mat engem herrleche wäisse Mantel vun de Schëlleren bis op d'Féiss gekleet. Engele waren alles iwwer eis wéi mir iwwer d'Mier vum Glas bis bei d'Paart vun der Stad marschéiert sinn. De Jesus huet säi mächtegen, herrlechen Aarm opgehuewen, d'Pärelpaart festgehalen, et op seng glänzend Scharnéier zréckgezunn, a sot zu eis: "Dir hutt Är Kleeder a mengem Blutt gewäsch, steif steif fir Meng Wourecht, gitt eran." Mir sinn all marschéiert a gefillt datt mir e perfekte Recht an der Stad haten. {EW 16.2} | Et huet iwwerall herrlech ausgesinn wéi et no uewen gerullt ass. Op béide Säiten vum Won ware Flilleke, an ënner him Rieder. A wéi de Won no uewen gerullt huet, hunn d'Rieder geruff: "Helleg", an d'Flilleke, wéi se sech beweegen, hunn geruff: "Helleg", an d'Fëllement vun den hellege Engelen ronderëm d'Wollek hunn geruff: "Helleg, helleg, helleg, Här Gott Allmächteg!" An d'Hellegen an der Wollek hunn geruff: "Herrlechkeet! Halleluja!" An de Won ass no uewen an d'helleg Stad gerullt. De Jesus huet d'Diere vun der gëllener Stad opgemaach an eis eran gefouert. Hei goufe mir begréissen, well mir d'"Geboter vu Gott" gehalen hunn an e "Recht op de Bam vum Liewen" haten. | D'Rees vun den Hellegen am "Wagner" op d'Mier vum Glas am Orion. Kroun vun den Hellegen vum Jesus. Gitt an déi gëllen Stad. Recht op de Bam vum Liewen. |
| Hei hu mir de Bam vum Liewen an den Troun vu Gott. Aus dem Troun koum e pure Waasserfluss, an op béide Säiten vum Floss war de Bam vum Liewen. Op enger Säit vum Floss war e Stamm vun engem Bam, an e Stamm op der anerer Säit vum Floss, allebéid aus purem, transparentem Gold. Am Ufank hunn ech geduecht datt ech zwee Beem gesinn. Ech hunn nach eng Kéier gekuckt, a gesinn, datt se uewen an engem Bam vereenegt waren. Also war et de Bam vum Liewen op béide Säiten vum Floss vum Liewen. Seng Branchen hu sech op d'Plaz gebéit, wou mir stoungen, an d'Fruucht war herrlech; et huet ausgesinn wéi Gold gemëscht mat Sëlwer. {EW 17.1} ... | Epilog vun der éischter Visioun mat Detailer vum Bam vum Liewen an Himmel. |
Erklärungen a Bemierkungen
1. Visioun 1: "Geschwënn hu mir d'Stëmm vu Gott héieren wéi vill Waasser, déi eis den Dag an d'Stonn vum Jesus säi Komm ginn huet." {EW 14.1}
D'Wuert "geschwënn" an dësem Kontext ass ganz ongewéinlech. Konnt dës Szen, wéi vill Adventiste bis elo gleewen, um Enn vun de Plagen stattfannen? "Geschwënn" konnt d'Gefiller vun den Hellegen no de Plagen net ausdrécken, well se verzweiwelt op de Kommt vun hirem Här an de Wolleke waarden. "Geschwënn" dréckt aus datt en Event geschitt
a) méi fréi wéi erwaart, oder
b) datt et op kee Fall erwaart gouf.
Weder vun deene méigleche Bedeitunge vum Wuert "geschwënn" kéint eventuell um Enn vun der Zäit vun de Plagen gëllen. Kuckt de folgenden Zitat vum Ellen G. White:
Si waarden op d'Wuert vun hirem Kommandant fir se aus hirer Gefor ze räissen. Awer si mussen nach e bësse méi laang waarden. D'Leit vu Gott musse vun der Coupe drénken, a mat der Daf gedeeft ginn. Déi ganz Verzögerung, sou schmerzhaf fir si, ass déi bescht Äntwert op hir Petitiounen. Wéi se beméien sech vertraulech op den Här ze schaffen ze waarden, gi se gefouert fir Glawen, Hoffnung a Gedold auszeüben, déi ze wéineg während hirer reliéiser Erfahrung ausgeübt goufen. ... {GC 630.2}
D'Wuert "geschwënn" kann net an engem Kontext benotzt ginn, wou d'Hellegen verzweifelt op d'Komm vum Här um Enn vun de Plagen waarden.
2. Grousse Kontrovers, 630.2: „Awer si mussen nach e bësse méi laang waarden. D'Leit vu Gott musse vun der Coupe drénken, a mat der Daf gedeeft ginn. Déi ganz Verzögerung, sou schmerzhaf fir si, ass déi bescht Äntwert op hir Petitiounen.
Elo am leschten Zitat liesen mir eppes Erstaunleches: „Den ganz Verspéidung, hinnen esou schmerzhaf“... Wat ass e Retard? D'Wuert Verzögerung gëtt benotzt wann eppes ausgestallt oder ofgesot gëtt. Mä dat ass nëmme méiglech, wa mir als éischt eng fixen Datum vun deem mir kënne soen datt et ausgestallt oder ofgesot gouf. D'Ellen G. White kann hei net iwwer eng Situatioun no der Proklamatioun vum Dag an der Stonn um Enn vun der Zäit vun de Plagen schwätzen, well da gëtt den "hellege Bund" scho geliwwert an et gëtt kee Verspéidung méi.
De "Verzögerung" muss op e Versprieche bezéien, dat virdru gemaach gouf. D'Hellegen hunn de Jesus op engem fixen Datum erwaart. Si haten schonn den Dag an d'Stonn vum Jesus säi Komm. Awer elo, Hien verspéit eng aner kuerz Zäit ... hoffentlech! D'Verzögerung ass fir si schmerzhaf, well si de Jesus fréier erwaart hunn. An dëst kann nëmmen op d'Botschaft vum Dag an d'Stonn beim Ausstierwen vum Hellege Geescht an der Visioun 1 bezéien ier d'Tribulatioun ugefaang huet: Den Orion Message.
3. Visioun 1: "Wéi Gott d'Zäit geschwat huet, huet hien den Hellege Geescht op eis gegoss, an eis Gesiichter hunn ugefaang mat der Herrlechkeet vu Gott ze hellefen an ze blénken, sou wéi de Moses dat gemaach huet wéi hien vum Mount Sinai erofkoum. {EW 14.1}
Just liesen dëse Vers eleng, et kéint d'Zäit sinn:
a) de spéidere Reen, well den Hellege Geescht ausgegoss gëtt, oder
b) d'Verherrlechung vun den Hellegen um Enn vun der Zäit vun de Plagen, wann de Jesus erëm kënnt (wéi déi meescht Adventiste gleewen).
An der Visioun 2 liese mer net, datt den Hellege Geescht erëm erausgegoss gëtt; a mir wësse sécher datt mir nëmmen de "fréi a spéider" Reen an der Bibel hunn. Et gëtt keng schrëftlech Beweiser fir eis ze denken datt den Hellege Geescht dräimol ausgegoss gëtt.
Awer et gëtt nach ëmmer méi Beweiser datt dëse Moment net dee selwechte Moment an der Visioun 2 ka sinn. De Punkt an der Zäit vun der éischter Ukënnegung vum Dag a Stonn ass e bësse méi spéit am Text vun der Visioun 1 ganz kloer an der Reiefolleg vun de leschten Dag Evenementer definéiert. Wa mir Visioun 1 Saz fir Saz verfollegen bis de Moment vun der Ukënnegung vum Dag a Stonn, gesi mir keen eenzegt Wuert iwwer d'Tribulatioun virdru. Et gëtt just eng Beschreiwung vum Wee zum Himmel, d'Ermëttlung fir d'Doktrinen ze halen an dem Jesus trei ze sinn.
De Schlëssel ass an de spéider Ausdréck vu Visioun 1 ...
Déi 144,000 waren all versiegelt a perfekt vereenegt. Op hir Stir war geschriwwen, Gott, Nei Jerusalem, an e glorräiche Stär mat dem Jesus säin neien Numm. An eisem glécklechen, hellege Staat waren déi Béis rosen, a giff häerzlech opfueren, fir d'Hänn op eis ze leeën, fir eis an de Prisong ze drécken, wa mir d'Hand am Numm vum Här ausstrecken, a si géifen hëlleflos op de Buedem falen.
Dëst schwätzt ouni Zweifel iwwer d'Verfolgung vun den Hellegen. Elo nach eng Kéier liesen an entdeckt firwat d'Verfolgung kënnt? Et kënnt well of den hellege Staat vun den Hellegen. an Wat ass et dat bréngt dëse glécklechen, hellege Staat? Et ass ... den Dag an d'Stonn an den Hellege Geescht (Versiegelung) virdru kréien. Dëst ass de Géigendeel Uerdnung vun Eventer wéi an der Visioun 2 uginn wéi follegt:
Dëst huet d'Kierchen an d'Nominal Adventisten rosen, wéi se d'Sabbat Wourecht net widderleen konnten. An zu dëser Zäit Gott d'Auswiel all kloer gesinn, datt mir d'Wourecht haten, an si koumen eraus an hunn d'Verfolgung mat eis erliewt. Ech hunn d'Schwäert gesinn, Hongersnout, Pest, a grouss Duercherneen am Land. Déi Béis hu geduecht datt mir d'Uerteeler iwwer si bruecht hunn, a si sinn opgestan an hunn d'Berodung gemaach fir d'Äerd vun eis ze befreien, a geduecht datt dann dat Béist bleift.
An der Zäit vun Ierger mir all geflücht aus de Stied an Dierfer, mä waren vun de Béisen verfollegt, déi mat engem Schwäert an d'Haiser vun den Hellegen erakoum. Si hunn d'Schwäert opgeworf fir eis ëmzebréngen, awer et ass gebrach, a gefall sou mächteg wéi e Stréi. Dunn hu mir all Dag an Nuecht fir Erléisung geruff, an de Gejäiz ass viru Gott opkomm. ... A wéi Gott den Dag an d'Stonn vum Jesus säi Komm geschwat huet an den éiwege Bund zu Seng Leit geliwwert huetHie sot ee Saz, an huet dann eng Paus gemaach, während d'Wierder duerch d'Äerd gerullt sinn. D'Israel vu Gott stoung do mat hiren Aen no uewen geriicht, a lauschtert de Wierder, wéi se aus dem Mond vum Jehova koumen, an duerch d'Äerd gerullt sinn wéi d'Kläng vum haardsten Donner. Et war schrecklech feierlech. An um Enn vun all Saz hunn d'Helleg geruff: "Herrlechkeet! Alleluja!" Hir Gesiichter ware vun der Herrlechkeet vu Gott beliicht; an si hunn mat der Herrlechkeet geglänzt, wéi d'Gesiicht vum Moses, wéi hien vum Sinai erofkoum.EW 33.2–34.1}
Hei kënnt fir d'éischt d'Verfolgung an dann d'Ukënnegung vum Dag an d'Stonn. Dëst ass déi eenzeg Kéier datt déi meescht Adventisten akzeptéiert hunn, a si applizéieren et op béid Visiounen. Awer déi Sequenz vun Evenementer an och de Ursaachen vun den Evenementer sinn anescht!
Tatsächlech an der Visioun 1 d'Ukënnegung vum Dag an der Stonn Ursaachen Verfolgung. An an der Visioun 2 d'Proklamatioun Extremitéiten Verfolgung!
4. Weiderliesen an der Visioun 2: "Déi Béis konnten net op si kucken fir d'Herrlechkeet. A wann déi onendlech Segen op déi ausgesprochen gouf, déi Gott geéiert haten, fir säi Sabbat helleg ze halen, et war e mächtege Gejäiz vu Victoire iwwer d'Béischt an iwwer säi Bild. Dunn huet de Jubiläum ugefaang, wann d'Land sollt raschten."
Mir si fir d'éischt informéiert datt déi Béis net emol op d'Helleg kënne kucken wéinst der Herrlechkeet déi se reflektéieren. Wéi kéinte si probéieren d'Hänn op hinnen ze leeën, wa se se net méi kënne kucken? Dann ass dëst definitiv um Enn vun der Tribulatioun well och d'Gejäiz vun der Victoire (!) ze héieren. An an der Visioun 1 liese mir näischt iwwer d'Victoire no der Proklamatioun vum Dag an der Stonn, awer déi Verdrockung fänkt dofir, wéi mir an der éischter Visioun gelies hunn:
Déi 144,000 waren all versiegelt a perfekt vereenegt. Op hir Stir war geschriwwen, Gott, Nei Jerusalem, an e glorräiche Stär mat dem Jesus säin neien Numm. An eisem glécklechen, hellege Staat waren déi Béis rosen, a giff häerzlech opfueren, fir d'Hänn op eis ze leeën, fir eis an de Prisong ze drécken, wa mir d'Hand am Numm vum Här ausstrecken, a si géifen hëlleflos op de Buedem falen.
Vergläicht Visioun 2! Et gëtt keng Tribulatioun méi no der Proklamatioun vum Dag an der Stonn:
"Ech hunn de fromme Sklave gesinn an Triumph a Victoire an d'Ketten ofgerappt, déi him gebonnen hunn, während säi béise Meeschter an Duercherneen war a wousst net wat ze maachen; well déi Béis konnten d'Wierder vun der Stëmm vu Gott net verstoen.
Geschwënn erschéngt déi grouss wäiss Wollek. Et huet méi schéin ausgesinn wéi jee virdrun. Dorop souz de Mënschejong. Am Ufank hu mir de Jesus net op der Wollek gesinn, awer wéi et no der Äerd koum, konnte mir seng léif Persoun gesinn. Dës Wollek, wéi se fir d'éischt erschéngt, war d'Zeeche vum Mënschejong am Himmel.
Mir musse fair sinn an endlech zouginn, wéi d'Majoritéit vun eise Kierchebridder, datt mir Beweiser inspiréiert hunn datt mir "op d'mannst" hunn e Widdersproch tëscht deenen zwou Visiounen.
5. Elo ass et un eis, de Problem vun der offensichtlecher Widdersproch an deenen zwou Visiounen ze léisen!
Kann ech zwou Méiglechkeeten proposéieren?
Méiglechkeet #1: Ellen G. White gëtt als falsche Prophéit bewisen! Ech perséinlech gleewen dat net! An déi méi schrecklech Konsequenz vun dëser Méiglechkeet wier, datt déi ganz Sewenten-Dag Adventistesch Bezeechnung, déi un de Geescht vun der Prophezeiung gleeft an existéiert, Ellen G. White, seng profetesch Basis géif verléieren an endlech ophalen. Wien dës Méiglechkeet auswielt just fir d'Méiglechkeet Nummer 2 ze vermeiden ass definitiv keen Adventist méi.
Méiglechkeet #2: Den Dag an d'Stonn ginn zweemol ugekënnegt. Déi éischte Kéier als Verspriechen virum Tribulation fänkt mat der Ausgruewung vum Hellege Geescht (wéi an der Visioun 1 uginn) un Update Gottes Vollek mat der grousser Hoffnung datt de Jesus bei hinnen ass a loosse se souguer wëssen wéi laang d'Tribulatioun dauert. An déi zweete Kéier, Enn vun Tribulatioun, liwwert den "hellege Bund" a verherrlecht säi Vollek.
Ech hoffen perséinlech datt déi meescht vun de Lieser d'Méiglechkeet #2 wielen a weider mat hire Studien iwwer d'Auer vu Gott zu Orion weidergoen, déi Hien do gesat huet fir eis net nëmmen e Message vum Dag an der Stonn ze ginn, awer méi fir eis an d'Berou ze guidéieren, eis ze weisen wéi Hien d'Sënn gesäit, a wat d'Pillare vum Glawen sinn, déi mir an eisem Liewen musse restauréieren fir d'Victoire ze kréien.
Dofir ass den Orion Message NET TIME SETTING. Et ass déi eenzeg Ausnam op all déi falsch Zäit Astellunge Messagen. Den Dag an d'Stonn ginn nëmmen zweemol an der mënschlecher Geschicht gegeben: Eemol beim Ausfluss vum spéidere Reen, mat engem Message, deen nach ëmmer gegleeft muss ginn, well et "just" e schrëftleche Message ass, obwuel et am Himmel mam Fanger vu Gott geschriwwe gouf, sou datt wien et liest, et gleeft, de Message eescht hëlt, a verléisst Babylon zu den 144,000. An nach eng Kéier gëtt den Dag an d'Stonn déi zweet a lescht Kéier ginn, wann de Jesus scho erschéngt an d'Plagen op en Enn kommen. Jidderee wäert sech bei dëser leschter Ukënnegung vum Dag an der Stonn sécher sinn datt d'Enn komm ass, well dës Ukënnegung wäert aus dem Mond vum Jesus selwer kommen.
addendum
[17. September 2013]
Viru kuerzem krut ech e Bréif vun enger anerer Persoun, déi d'Orion-Botschaft widderleeë wollt. Anscheinend huet hien op dësen Artikel gesprongen, well et ausgesäit wéi einfach Spill, an hien huet geduecht datt hien einfach eng Alternativ zu deenen zwou Méiglechkeeten, déi ënner dem 5. Punkt opgezielt sinn, kéint weisen an et wier genuch fir den Orion Message ze widderhuelen. (Et egal, datt hien d'Argumenter an dësem Artikel presentéiert komplett ignoréiert huet.)
De Gerhard Pfandl vum biblesche Fuerschungsinstitut vun der Generalkonferenz vu Siwenten-Dag Adventisten huet och eng ähnlech Approche geholl, seng schmuel Äntwert op d'Kierchkierper publizéiert, ouni sech iwwerhaapt d'Quell ze kontaktéieren. Ech weess net, ob ech mech méi froen, datt esou e Geléiert esou schlecht Fuerschung iwwer d'Leit gepanzt huet, oder datt d'Leit esou Beleidegunge fir hir Intelligenz toleréieren!
Den éischte fundamentale Feeler an all esou Approche ass datt d'Persoun sech mam Zil setzt fir eppes ze widderhuelen, wat se scho refuséiert hunn op Basis vun hirem eegene mënschleche Verständnis, anstatt mat dem Zil d'Wäisheet an d'Leedung vum Hellege Geescht ze sichen an oppe fir eng méi fein Offenbarung vun der Wourecht.
De Beweis, deen d'Oppositioun géint dësen Artikel benotzt, ass e Bréif, an deem d'Ellen G. White op hir Visiounen iwwer d'Ukënnegung vum Dag a Stonn bezitt. Si zitéiert en Deel vun der 1847 Visioun a seet dann datt d'1844 Visioun "op déiselwecht Zäit" bezitt. (De Bréif ass an Manuskript Releases, vol. 16, p. 174)
De rezente Kritiker, deen ech erwähnt hunn, betruecht dës Ausso als "onkontrovertibel Beweis", wann et tatsächlech net ass. Den Ausdrock "déi selwecht Zäit" wéi et an deem Saz benotzt gëtt kéint (an ech soen ass) op d'Zäitperiod referenzéieren déi d'Visioune weisen, net nëmmen op e spezifesche Moment an der Zäit. Si huet net gesot datt d'Ukënnegung vum Dag an d'Stonn besonnesch zur selwechter Zäit war, awer datt d'Visiounen déiselwecht Zäitperiod decken. Sou stellt sech den "onkontrovertiblen Beweis" schliisslech als zweedeiteg eraus, a baséiert op der Virgab, datt d'Ellen G. White eppes gemengt huet, wat si eigentlech net ausgedréckt huet.
De gréissere Problem mam Argument ass awer datt et d'Beweiser ignoréiert datt d'Glanz vun de Gesiichter vun den Hellegen (an domat d'Ukënnegung vum Dag a Stonn) op verschidden Zäitpunkte muss geschéien. Et gëtt ugeholl datt Harmonie ka fonnt ginn wann déi zwee Eventer als een behandelt ginn, trotz de Beweiser zum Géigendeel. All Argument datt déi zwee Eventer een sinn, sollten dës Punkte virsiichteg adresséieren.
Ausserdeem ass den éierleche Student vum Geescht vun der Prophezeiung et selwer verdankt fir de folgenden Zitat ze harmoniséieren (behandelt am nächsten Artikel). Et weist datt d'Zäit vum Ierger definitiv tëscht zwee getrennten Optriede vu glänzend Gesiichter sandwichéiert ass, genau wéi dësen Artikel erkläert huet:
Bei der Transfiguratioun gouf de Jesus vu sengem Papp verherrlecht. Mir héieren Him soen: "Elo ass de Mënschejong verherrlecht, a Gott ass an Him verherrlecht." Also viru sengem Verrot a Kräizegung gouf hie fir seng lescht schrecklech Leed gestäerkt. Wéi d'Membere vum Kierper vu Christus un d'Period vun hirem leschte Konflikt kommen, "d'Zäit vum Jakobs Ierger", wäerte si a Christus opwuessen, a wäerte gréisstendeels vu sengem Geescht deelhuelen. Wéi déi drëtt Noriicht zu engem haart Gejäiz schwëllt, a wéi grouss Kraaft an Herrlechkeet d'Ofschlossaarbecht deelhuelen, wäerten déi trei Leit vu Gott un där Herrlechkeet deelhuelen. Et ass de leschte Reen deen se erëmbeliewt a stäerkt fir duerch d'Zäit vun Ierger ze passéieren. Hir Gesiichter wäerte mat der Herrlechkeet vun deem Liicht blénken, wat den drëtten Engel besicht.
Ech hunn gesinn datt Gott op eng wonnerbar Manéier seng Leit duerch d'Zäit vun der Ierger erhaalen. Wéi de Jesus seng Séil an der Angscht am Gaart ausgegoss huet, wäerte si eescht kräischen an Dag an Nuecht agonéieren fir d'Befreiung. D'Dekret wäert erausgoen datt se de Sabbat vum véierte Gebot ignoréiere mussen an den éischten Dag respektéieren oder hiert Liewe verléieren; awer si wäerten net nozeginn, an trampelen de Sabbat vum Här ënnert hire Féiss, an Éieren eng Institutioun vun Papacy. Dem Satan säi Gaascht a béise Männer wäerten se ëmginn, a freeën sech iwwer si, well et schéngt kee Wee fir si ze flüchten. Awer an der Mëtt vun hirer Revelry an Triumph gëtt et Peal op Peal vum haartsten Donner héieren. Den Himmel huet Schwaarz gesammelt, a sinn nëmme beliicht duerch d'flammend Liicht a schrecklech Herrlechkeet vum Himmel, wéi Gott seng Stëmm aus senger helleger Wunnsëtz ausdréckt.
D'Fundamenter vun der Äerd rëselen; Gebaier wackelen a falen mat engem schrecklechen Crash. D'Mier kacht wéi e Pot, an d'ganz Äerd ass a schrecklechen Opreegung. D'Gefangenschaft vun de Gerechte gëtt ëmgedréint, a mat séissen a feierleche Geflüster soen se zueneen: "Mir gi geliwwert. Et ass d'Stëmm vu Gott." Mat feierlecher Bewonnerung lauschteren se d'Wierder vun der Stëmm. Déi Béis héieren, awer verstinn net d'Wierder vun der Stëmm vu Gott. Si fäerten an zidderen, während d'Hellege sech freeën. De Satan a seng Engelen, a béis Männer, déi begeeschtert hunn datt d'Leit vu Gott an hirer Muecht waren, fir datt se se vun der Äerd zerstéiere kënnen, Zeien vun der Herrlechkeet, déi un déi zougeet, déi dat hellege Gesetz vu Gott geéiert hunn. Si gesinn d'Gesiichter vun de Gerechte beliicht a reflektéieren d'Bild vum Jesus. Déi, déi sou gäeren waren d'Hellegen ze zerstéieren, kënnen d'Herrlechkeet net erdroen, déi op déi geliwwert ass, a si falen wéi dout op d'Äerd. Satan a béis Engele flüchten aus der Präsenz vun den Hellegen verherrlecht. Hir Kraaft fir se ze nerven ass fir ëmmer fort. {Zeegnes fir d'Kierch, vol. 1, S. 353-354}
Déi uewe genannte Zitat weist datt et zwee definitiv an ënnerschiddlech Punkten an der Zäit sinn (een am Ufank vun der Zäit vun Ierger an een um Enn) wann d'Gesiichter vun den Hellegen blénken. Alles wat eng Persoun muss maachen ass erauszefannen wéi d'Evenementer an den zwou Visiounen dës zwee Zäiten entspriechen. Et ginn net vill Méiglechkeeten, an nëmmen eng, déi Sënn mécht: déi éischte Kéier hir Gesiichter blénken entsprécht de glänzend Gesiichter vun der 1844 Visioun, an déi zweet Kéier entsprécht de glänzend Gesiichter vun der 1847 Visioun.