Ilichapishwa mnamo Jumatano, Juni 2, 2010, 3:30 pm kwa Kijerumani saa www.letztercountdown.org
Kwa kujifunza Saa ya Mungu katika Orion tulikuja kuelewa jinsi Mungu aliongoza na kuhifadhi kanisa lake miaka 166 iliyopita ya safari yake ya kwenda mbinguni, lakini pia tulijifunza kuhusu majaribu makubwa ambayo ilipaswa kupitia na jinsi majaribu hayo yalivyosababisha uharibifu unaozidi kuwa mbaya kwa meli ya kanisa. Miamba mikubwa ilisimama dhidi ya mashua: Vita vya Kwanza vya Dunia mwaka 1914 ambavyo viligawanya kanisa katika sehemu mbili, na kisha utawala wa Nazi ambao kwa miaka kumi kuanzia 1936 ulisababisha sifting zaidi ndani ya kanisa. Yote yanatuonyesha leo kwamba kanisa la Waadventista Wasabato lina uwezekano mkubwa wa kuchukua msimamo wake pamoja na watawala wa ulimwengu wakati wa shida. Mungu alitia alama mwaka wa 1986 katika historia ya kanisa lake, lakini wengi hawakuweza kuutambua mara moja kwa sababu mafundisho mengi ya uwongo yalikuwa yameingia ndani ya kanisa kupita kiasi kwa washiriki wote kudumisha hukumu iliyo wazi kabisa. Kanisa la Waadventista Wasabato lilifikia hatua hata likakaribia upapa kwa karama na hatimaye kuanza kushiriki hadharani na rasmi katika matukio ya kiekumene duniani. Ni nani ambaye angewazia kwamba “kanisa la Kiprotestanti” pekee lingepiga magoti pamoja na papa ili kuombea amani ya ulimwengu, ambayo kulingana na Biblia haitakuwapo kamwe, na hata mazungumzo yenyewe ya amani hiyo yatangaza uharibifu wa ainabinadamu?
Maana watakaposema, Amani na usalama; ndipo uharibifu uwajiapo kwa ghafula, kama vile utungu umjiavyo mwenye mimba; nao hawataepuka. (1 Wathesalonike 5:3)
Kwa hiyo, ni lazima tujiulize ni kwa namna gani iliweza kufikia hili? Kulikuwa na mgawanyiko wa kanisa katika 1914 kwa sababu ya masuala ya kama Mkristo anaweza kushiriki katika vita au la, na jinsi Sabato inaweza kukiukwa katika hali kama hiyo, na hata kulikuwa na usaliti uliofanywa dhidi ya akina ndugu na baadhi ya viongozi wa kanisa nchini Ujerumani wakati wa miaka ya utawala wa Nazi—matendo yote haya ya kutisha bado hayakutosha kusema kwamba kanisa lilikuja kwenye jukwaa la ushirikina na Yesu kama ule ulimwengu wa upapa. ni. Iko katika ujumbe kwa kanisa la nne, Thiatira, ambayo inapatana na mwanzo wa muhuri wa nne wa 1986 na inasomeka hivi:
Lakini nina neno juu yako, ya kwamba unamvumilia yule mwanamke Yezebeli [kanisa la Kirumi], anayejiita nabii mke [Vatican], kuwafundisha na kuwapotosha watumishi wangu kufanya uasherati, na kula vitu vilivyotolewa sadaka kwa sanamu. Nami nikampa nafasi [yale matembezi sita ya kwanza kuzunguka Yeriko, unaona Historia inarudia] kutubu uasherati wake; wala hakutubu. Tazama, nitamtupa kitandani, na hao wazinio pamoja naye katika dhiki kuu [wakati wa shida], isipokuwa wametubia amali zao. Nami nitawaua watoto wake kwa kifo [mapigo 7]; na makanisa yote yatajua ya kuwa mimi ndiye avichunguzaye viuno na mioyo; nami nitampa kila mmoja wenu kwa kadiri ya matendo yake. [Kuja kwa Yesu mara ya pili]. (Ufunuo 2: 20-23)
Sabato haikutolewa kabisa na kanisa licha ya makosa ya viongozi wa nchi 18 za Ulaya wakati wa mihuri ya 1914 na 1936. Viongozi wa makanisa ya Ujerumani na Austria hata waliomba msamaha rasmi mnamo Mei 2005 kwa kanisa kuungwa mkono na serikali ya Nazi wakati wa miaka ya vita ya Vita vya Kidunia vya pili na kwamba ilishiriki katika mateso ya Wayahudi kupitia tabia yao ya kutojali.Kumbukumbu za AdventistReview.org 2005):
Viongozi wa Kanisa Husema “Tunasikitika”
Makanisa ya Ujerumani na Austria yaomba msamaha kwa vitendo vya HolocaustNA MARK A. KELLNER, mkurugenzi msaidizi wa habari na habari wa Idara ya Mawasiliano ya Mkutano Mkuu
Wakikumbuka mwaka wa sitini wa kumalizika kwa Vita vya Kidunia vya pili, viongozi wa makanisa ya Waadventista Wasabato nchini Ujerumani na Austria wametoa tangazo wakisema "wanajuta sana" kushiriki au kuunga mkono shughuli za Nazi wakati wa vita. Mashirika ya kanisa “yanakiri kwa unyoofu” kushindwa “kumfuata Bwana wetu” kwa kutowalinda Wayahudi, na wengine, kutokana na mauaji ya kimbari ya wakati huo, yanayojulikana sana kama Maangamizi Makubwa. Mamilioni ya watu waliangamia kutokana na ukatili wa kivita, kutia ndani zaidi ya Wayahudi milioni 6 ambao waliangamizwa katika mateso ya Wanazi katika kipindi cha miaka 12 cha 1933 hadi 1945.
Tamko hilo lilichapishwa awali katika toleo la Mei 2005 la Advent-Echo, jarida la kila mwezi la kanisa la lugha ya Kijerumani, na pia litaonekana katika machapisho mengine ya Kijerumani, alisema Günther Machel, rais wa Konferensi ya Muungano wa Ujerumani Kusini na mmoja wa watu watatu waliotia saini taarifa hiyo.
Nakala ya taarifa hiyo imetolewa kwa Yad Vashem, Mamlaka ya Ukumbusho wa Mashahidi wa Holocaust na Mashujaa nchini Israel, aliongeza Rolf Pöhler, rais wa zamani wa eneo la kanisa la Ujerumani Kaskazini ambaye sasa ni mshauri wa kitheolojia wa eneo hilo na alihusika katika kuandaa tamko hilo.
“Tunasikitika sana kwamba tabia ya udikteta wa Kitaifa wa Ujamaa haikuwa imegunduliwa kwa wakati na kwa njia dhahiri vya kutosha, na hali ya kutomwogopa Mungu ya itikadi [ya Nazi] haikuwa imetambuliwa waziwazi,” taarifa hiyo, kama ilivyotafsiriwa kutoka kwa Kijerumani, yasoma. Kanisa linasema pia linasikitika “kwamba katika baadhi ya vichapo vyetu . . . kulipatikana makala zilizomtukuza Adolf Hitler na kukubaliana na itikadi ya chuki dhidi ya Wayahudi kwa njia isiyoaminika kutokana na [mtazamo] wa leo.”
Viongozi wa kanisa pia walionyesha masikitiko kwamba “watu wetu walihusishwa na ushupavu wa rangi unaoharibu maisha na uhuru wa Wayahudi milioni 6 na wawakilishi wa wachache katika Ulaya yote” na “kwamba Waadventista wengi hawakushiriki uhitaji na mateso ya Wayahudi wenzao.”
Majuto kuu, taarifa hiyo ilionyesha, ni kwamba makutaniko ya Waadventista wa Ujerumani na Austria “yaliwatenga, kuwatenga na kuwaacha [washiriki wa kanisa waliokuwa] . . . wa asili ya Kiyahudi kwao wenyewe hivi kwamba walitiwa gerezani, uhamishoni au kifo.”
Chini ya sheria mbalimbali za rangi, baadhi ya makutaniko ya Waadventista waliwafukuza washiriki wa urithi wa Kiyahudi. Mmoja, Max-Israel Munk, aliwekwa katika kambi mbili za mateso na Wanazi na alinusurika na kurudi katika kanisa lake baada ya vita. Alisema hakutaka kuchukua hatua kuelekea mkutano wake jinsi alivyotendewa, kulingana na Daniel Heinz, mtunza kumbukumbu wa kanisa katika Chuo Kikuu cha Waadventista cha Friedensau ambaye alisoma shughuli za Waadventista wakati wa enzi ya Kitaifa ya Ujamaa.
Pamoja na Machel, viongozi wengine waliotia saini taarifa hiyo ni Klaus-Juergen van Treeck, rais wa Baraza la Umoja wa Ujerumani Kaskazini, na Herbert Brugger, rais wa Kanisa la Waadventista nchini Austria. Pöhler na Johannes Hartlapp, mwanahistoria wa kanisa huko Friedensau, walitayarisha taarifa ambayo tamko hilo limeegemezwa. Maeneo yote matatu ya kijiografia ya kanisa yalipiga kura kuidhinisha maandishi hayo, Pöhler alisema.
Katika taarifa hiyo, watatu hao wanadai kwamba “utiifu tunaopaswa kuwa nao kwa mamlaka za serikali hauongoi kuacha imani na maadili ya kibiblia.” Walisema kwamba ingawa ni Mungu pekee ndiye anayeweza kuhukumu matendo ya vizazi vilivyotangulia, “hata hivyo, katika siku zetu tunataka kuchukua msimamo madhubuti wa kutetea haki na haki kuelekea watu wote.”
Brugger, katika mahojiano ya simu, alisema, “Washiriki wa kanisa letu walithamini sana kuchapishwa kwa hati hii.” Hakuna dalili ya hisia kutoka kwa jumuiya ya Kiyahudi ya Austria iliyopokelewa, lakini Brugger alisema Kanisa la Waadventista halijulikani sana nchini Austria kama vile vuguvugu zingine zinavyojulikana.
Alipoulizwa ni jinsi gani kanisa linalozingatia kushika Sabato kama mojawapo ya imani zake za msingi linaweza kuwaacha washika Sabato wa Kiyahudi wakati wa mateso, Brugger alipendekeza kuwa ni masuala ya kisiasa, si ya kitheolojia ambayo yanaweza kuwa yamesababisha mkakati huo.
Wakati wa Vita vya Kwanza vya Ulimwengu sehemu ya kanisa la Waadventista wa Ujerumani lilikuwa limegawanyika, likipinga utumishi wowote wa kijeshi. Hii ilisababisha Wanasoshalisti wa Kitaifa mnamo 1936 kupiga marufuku kile kilichoitwa "Harakati ya Marekebisho" wakati wa utawala wao. Brugger alisema wasiwasi juu ya kufungwa kwa Wanazi kwa makanisa makuu ya Waadventista huenda ulielemea viongozi katika enzi hiyo.
“Nafikiri nyakati hizi viongozi rasmi wa kanisa letu waliogopa kupoteza udhibiti wa kanisa na kupoteza kanisa kwa sababu mamlaka ya kisiasa tayari . . . [ilichanganya] kanisa letu na vuguvugu la Marekebisho,” alieleza. "Nadhani viongozi wetu waliogopa kupoteza kutambuliwa rasmi kwa kanisa letu, kwa hivyo labda hawakuwa [waaminifu] kwa imani yetu kama ingehitajika."
Kanisa kuu la Waadventista Wasabato nchini Ujerumani pia lilipigwa marufuku kwa muda mfupi chini ya Wanazi, anabainisha Pöhler. Marekebisho ya haraka ya serikali yalisababisha ahueni miongoni mwa Waadventista lakini pia kwa kiwango cha ushirikiano na serikali ambacho hakikuwa na afya.
"Hatukukaa kimya tu, lakini pia tulichapisha vitu ambavyo hatukupaswa kuchapisha. Tulichapisha mawazo dhidi ya Wayahudi ambayo, kwa mtazamo wetu, hayakuhitajika sana,” Pöhler alisema katika mahojiano ya simu.
"Ilitubidi kutambua kwamba kauli moja mbaya, hatua moja mbaya ya mtu ilimaanisha kwamba angeweza kuishia katika kambi ya mateso," Pöhler alisema kuhusu enzi hiyo. “[Hiyo ndiyo] sababu iliyotufanya kuwatenga na kuwatenga Waadventista waliozaliwa Wayahudi katikati yetu: Ikiwa kanisa la mahali hapo halingefanya hivyo, [Wanazi] wangalifunga kanisa, wangempeleka mzee huyo gerezani, na ingemaanisha kwamba kanisa zima lingekatazwa.”
Ingawa Waadventista fulani wa Ulaya walichukua misimamo ya ujasiri ili kuwalinda Wayahudi, wengine walifuata kwa sehemu kwa sababu ya kujali familia na makanisa yao. Ingekuwa vigumu kwa mtu mmoja-mmoja kufikia Myahudi, Pöhler alieleza, lakini kuhatarisha maisha ya wale wa kutaniko lilikuwa mzigo mzito. Tahadhari kama hiyo ilionyeshwa hata katika nomenclature iliyotumiwa na Waadventista wa Ujerumani, alisema.
Daniel Heinz, mkurugenzi wa kumbukumbu za kanisa katika chuo kikuu cha Waadventista katika Friedensau, Ujerumani, alisema utafiti wake katika hadithi za Waadventista ambao waliwasaidia Wayahudi wakati wa vita uliongoza kwenye ugunduzi wake wa wale ambao walitenda kwa njia isiyo ya heshima.
Upinzani dhidi ya sera za Wanazi, pamoja na itikio la huruma lakini jasiri la Wakristo wengi, miongoni mwao wakiwa Waadventista Wasabato, kulinda maisha ya wale waliokuwa chini ya mnyanyaso wa Nazi, vimerekodiwa kote Ulaya, kutia ndani Polandi, Hungaria, Uholanzi, na Denmark.
"Nilipata hadithi zenye kuvutia sana za Waadventista ambao waliwasaidia Wayahudi katika Reich ya Tatu, wakihatarisha maisha yao, na nikapata kinyume chake," Heinz alisema. Miongoni mwa washiriki wengine wa kanisa, familia moja ya Waadventista wa Kilatvia ilichukua mwanamume Myahudi, ikamficha wakati wa vita, na kuokoka. Mkimbizi huyo akawa muumini wa Kiadventista na mchungaji wa kanisa baada ya vita kuisha.
Kulingana na Machel, "Miaka sitini baada ya Vita vya Kidunia vya pili imechelewa-lakini tuliona kama nafasi ya mwisho ya tamko."
Washiriki wa kanisa vijana waliokomaa waliitikia vyema matamshi ya taarifa hiyo ya kujali na kujutia.
“Kufichua dhambi zetu na kushindwa kwetu kwa unyenyekevu ndilo jambo la maana zaidi ambalo Mungu anataka tufanye,” akasema Sara Gehler, 25. “Na ingawa miaka 60 tayari imepita, nadhani ilikuwa muhimu kwetu kama Kanisa [la Waadventista Wasabato] kuchukua msimamo juu ya Vita vya Pili vya Ulimwengu.” Aliongeza, "Ni jukumu letu kama Wakristo kuwalinda na kuwasaidia wale walio dhaifu, wasiojiweza na wenye shida."
John Graz, mkurugenzi wa Masuala ya Umma na Uhuru wa Kidini wa makao makuu ya ulimwengu ya Waadventista, “Kwa wale wanaoamini katika upendo wa Mungu kwa kila mshiriki wa familia ya kibinadamu, dhidi ya aina yoyote ya ubaguzi unaotegemea rangi, dini, au jinsia, tamko hili lililoandikwa na kizazi ambacho hakikuwa na daraka lolote katika Maangamizi Makubwa na vita, lakini kuunga mkono daraka la wazazi wao muhimu, litasimama kama alama chanya ya wazazi wao.”
Inasikitisha kwamba barua ya asili ya kuomba msamaha inakosa utambuzi wowote kwamba Kanisa la Waadventista Wasabato katika miaka hiyo ya Vita vya Kwanza vya Ulimwengu na II waliwatendea kaka na dada zao wenyewe kama walivyowatendea ndugu Wayahudi, walipotaka kushika Sabato chini ya hali yoyote na kuepuka kuvunja amri “Usiue”. Taarifa ya asili ya kuomba msamaha inasomeka hivi:
...kuwa raia wenzao wenye asili ya Kiyahudi wametengwa na kutengwa na sisi, wameachwa peke yao, na kwa hivyo wametolewa gerezani, uhamishoni au kifo.
Inaumiza kusoma msamaha wa nusunusu wakati kwa upande mwingine tunasoma hadithi za Waadventista waaminifu waliokufa kwa ajili ya imani yao, kama tutakavyofanya hivi karibuni wakati jaribio la mwisho la sheria ya Jumapili litakapotujia. Ingawa Kanisa la Waadventista Wasabato lilijipotosha na utawala wa Nazi katika 1936, kanisa la Matengenezo lilipigwa marufuku, na washiriki wake walilazimika kubeba msalaba wao. Mifano miwili ingeweza kusimama kwa mamia ya Waadventista waaminifu wa Harakati ya Matengenezo, ambao walifia katika magereza na kambi za mateso za Wanazi bila hata kutajwa na “ndugu zao wakubwa”.
Hebu tusome barua mbili za mwisho ambazo Waadventista wa Matengenezo Gustav Psyrembel aliandika kwa mkewe:
Berlin NW40, Machi 12, 1940
Mpendwa. . .
Amani ya Bwana iwe nanyi!
Ningependa kuchukua fursa hii kukuandikia mistari michache, kwa sababu kila siku mpya inayoingia inaweza kuwa ya mwisho kwangu. . . . Kwa hiyo, hatutasalimu amri katika saa ya uamuzi, kwa maana hii ndiyo njia sahihi na ukweli. Ni kazi Yake, na Hataiacha iangamie. Inasikitisha sana kwamba wengi wa waamini wenzetu [katika ujumbe wenye sehemu tatu] wamepotoka kutoka katika njia iliyo sawa, wanamwacha Kiongozi wetu na bendera, wanamwangukia Yeye, wanaanza kutilia shaka upendo na mwongozo Wake wa kimungu, na hivyo kumhuzunisha.
Siku moja watajuta kwa uchungu na kukiri kosa lao, lakini basi labda itakuwa wamechelewa sana na hakutakuwa na msaada au wokovu. Hawatambui kwamba wanawasaliti wale wanaoshikamana na Mungu na kwamba wanafanya vita vyao kuwa vizito sana. Kesi kama yangu inapofikishwa mbele ya mahakama ya vita, [maofisa] husema: “Wale [Waadventista] wengine wote wamesadikishwa kwamba wanafanya wajibu wao bila kukiuka dhamiri zao na bila kuvunja amri za Mungu; kwa nini huwezi kufanya vivyo hivyo?” Ni vigumu sana katika kesi kama hiyo kutetea ukweli, kueleza msimamo wetu kwa wenye mamlaka na kusema kwamba hatuwezi kufanya vinginevyo. Lawama nyingine ilinijia kwa sababu ya “kutofundishika” na “ukaidi” wangu.
Hawa [waumini watiifu] hasa watumishi wameweza kuwahadaa watu. Kupitia uwasilishaji wao wa uwongo wa ukweli, wanatuonyesha kuwa wahalifu na kusema tumedanganywa. Hawajaridhika na kuepuka migogoro na kujaribu kutafuta njia ya kuzunguka matatizo, pia wanajaribu kuhalalisha matendo yao mabaya kupitia kauli na mifano kutoka kwa Maandiko ambayo haifai kabisa. Nimeona hili katika barua ndefu ya kurasa saba kutoka kwa waziri aliyetumia hoja ambazo eti zinathibitishwa na Shuhuda. Lakini haya yote yasitutikise. Ukweli unabaki kuwa ukweli, na kilicho sawa kitabaki kuwa sawa; na wakati ujao utafunua ni upande gani inaweza kupatikana. . . .
Kwa imani kwamba kutakuwa na muungano, sasa nitafunga. Bwana awe nawe. Pokea salamu na busu zangu nyingi kutoka kwa Baba anayempenda sana.
Salamu nzuri kwa wale wote wanaonifikiria kila wakati.
Gustav wako.
Berlin NW 40, Machi 29, 1940
Mpendwa. . .
Salamu na 2 Kor. 4:16–18.
Kwa sababu hiyo hatulegei; bali ijapokuwa utu wetu wa nje unaharibika, lakini utu wetu wa ndani unafanywa upya siku kwa siku. Maana dhiki yetu nyepesi, iliyo ya muda wa kitambo tu, yatufanyia utukufu wa milele uzidio kuwa mwingi; Tusipovitazama vinavyoonekana, bali visivyoonekana, kwa maana vinavyoonekana ni vya muda tu; lakini visivyoonekana ni vya milele.
Nimejifunza kwamba kesho, tarehe 30, saa 5:00 asubuhi, nitauawa. Kwa mara nyingine tena nilipata nafasi ya kujiimarisha kwa Neno la Mungu kwa safari hii ya mwisho. Agano Jipya lililetwa ili nisome. (Lakini nilipata chakula kidogo cha kula.) Sehemu za mkate ni ndogo zaidi hapa, na kwa ujumla kila kitu ni kali zaidi, kuliko Ploetzensee; lakini nimevumilia kila kitu kwa furaha na subira, kwa maana najua ninafanya mambo haya yote kwa ajili ya nani na mimi si wa kwanza wala si mimi peke yangu kugawiwa kura hii. Bwana asema: Furahini, na kushangilia, kwa maana thawabu yenu ni kubwa mbinguni. 'Inueni vichwa vyenu, kwa maana ukombozi wenu umekaribia.' Maneno haya na ahadi za thamani hutufanya tuendelee katika vita vyetu vizito lakini vya ajabu. Bwana ameahidi nguvu na ulinzi wake, na pia yuko tayari kuwapa watoto wake wakati wa kuhitaji. Nimepitia haya katika miaka yote ya vita vyangu hadi saa hii hii. Bwana ashukuriwe na asifiwe! Ameniweka mwenye afya katika mwili na roho na amenipa furaha na upendo wake kwa kiasi kikubwa. Hataniacha katika saa ya mwisho. Hatutakuwa na huzuni, lakini furaha, na kuona kuwa ni fursa ya kuteseka na kufa kwa ajili Yake. 'Uwe mwaminifu hata kufa, nami nitakupa taji ya uzima.'
Ameahidi, na kwa imani katika uwezo huu na wokovu nitaondoka katika maisha haya nikitumaini, wapendwa wangu, kwamba tutaonana tena katika ufalme wake, kuwa milele pamoja naye ambaye ametupenda hadi kufa na amekuwa na nia njema kwetu daima. Hapo tutaishi katika furaha na amani isiyo na usumbufu na isiyoweza kutenganishwa ambayo tumeitamani sana hapa. Tutakuwa kama ndoto hiyo na hatutaweza kuelewa furaha ambayo itakuwa sehemu ya sisi viumbe wenye dhambi, wasiostahili, ambao wamestahili kifo na adhabu. Ni baraka iliyoje kujua na kuamini haya yote. Na wewe, Mama mpendwa, usiruhusu hazina hii ya thamani kamwe kuchukuliwa kutoka kwako; mtumaini Bwana katika hali zote za maisha yako, naye atakuwa upande wako na hatakuacha kamwe; kushinda maumivu na kumaliza mbio; farijike na uwe na moyo mkuu. “Singeacha imani hii kwa ulimwengu wote. Anayempenda Kristo hawezi kamwe kumwacha. Bwana atawapa mafanikio watoto wake wote wanaojitahidi kushika amri zake. Pia itakuwa faraja kwako kwamba nitakuwa nimekufa kabla sijazikwa, na sitazikwa nikiwa hai. Natumaini kwamba Bwana atakutegemeza. Akubariki na kukulinda; na akupe ulinzi wake na neema yake na akupe amani yake! Haya ndiyo matakwa yangu na maombi yangu ya mwisho. Amina.
Kwa mara nyingine tena, na kwa mara ya mwisho, salamu za dhati kutoka kwa Baba yako mpendwa. Salamu njema pia kwa Mama na kaka na dada zetu wote wapendwa katika imani, pamoja na jamaa zetu wote wa upande wako na wangu.
Gustav Psyrembel. —Na Ufuate Imani Yao!, ukurasa wa 10–13.
Na hii ndiyo barua ya mwisho ya Waadventista wa Austria wa Harakati ya Matengenezo na wanaokataa kujiunga na jeshi kwa sababu ya dhamiri. Anton Brugger kwa mchumba wake Esther, alichoandika akiwa gerezani Brandenburg-Goert mnamo Februari 3, 1943:
Esta mpendwa wangu, hazina iliyotunzwa sana!
Kwa bahati mbaya, hatujapewa fursa ya kuonana tena. Ole wangu, jinsi nilivyotamani kuona uso wako wa upendo kwa mara nyingine tena na kuzungumza nawe maneno machache. Picha yako nzuri nimekuwa nikiweka nayo kila wakati. Nyuma ya Biblia yangu kuna picha yako mbele yangu. Sasa chukua Biblia kama ukumbusho kutoka kwangu. Natumai pia umepokea barua yangu ya mwisho. Ukienda kwa Mama yangu, atakupa barua hizi.
Hatungewahi kufikiria kwamba tumeonana kwa mara ya mwisho huko Niederroden. Bado sikuzote nilikuwa na hisia fulani kwamba mtihani mkubwa, mkali bado ungekuja, lakini singekuambia kuuhusu ili nisiwaogopeshe. Sasa jambo lile lile ambalo niliogopa kwa muda mrefu sana, na ambalo nilitarajia litimie, kwa kweli limekuwa ukweli. Loo, jinsi ningeishi kwa furaha kufanya kazi na kuwatendea wengine mema. Jinsi ingekuwa vizuri, nadhani, kufanya kazi pamoja nanyi katika kutenda mema. Hakuweza kuwa na furaha kamilifu zaidi kwangu kuliko hii.
Mawazo juu ya huzuni yote ya mpendwa wangu, Mama mzuri ni chungu sana. Oh, tafadhali mtunze vizuri na umpe faraja. Ole, Esta, najua itakupiga sana pia. Lakini usifadhaike na kujifariji katika Bwana. Tunapaswa pia kuchukua hatima hii ya kusikitisha kwa uvumilivu kutoka kwa mkono wa Bwana. Anajua kwa nini ameruhusu haya yote. Hakuna njia nyingine ya kuchagua, kwa sababu haiwezekani kwangu, kulingana na usadikisho wa imani yangu, kushiriki katika vita. Ningeweza kuwa huru ikiwa tu ningejitolea kutekeleza bila kujibakiza kila amri ya serikali, na hili siwezi kufanya bila kugongana na dhamiri yangu. Kwa hivyo, nitapata adhabu ya kifo, ambayo itatekelezwa leo, tarehe 3 Februari 1943, saa 6 jioni. Ingawa ni ngumu, Bwana atanihurumia na kunisaidia hadi mwisho. Kwa kuwa tamaa ya mioyo yetu ya kuunganishwa pamoja hapa duniani sasa imefanywa isiwezekane na jambo hili la kuhuzunisha, tutajifariji kwa urahisi kwa tumaini la thamani la kuonana tena na Bwana. Ninatumaini katika neema na rehema za Mwokozi, kwamba atanikubali na kwa neema anisamehe dhambi zangu. Pia uwe mwaminifu kwa Bwana Yesu na kumpenda na kumtumikia kwa nguvu zako zote. Usifadhaike na kufarijiwa. Baada ya kuja kwa Bwana hakuna mtu atakayetutenga tena, na hakuna mateso na maumivu yanaweza kutupata. "Wasalimie wapendwa wote kutoka kwangu. Moyo wangu umekuwa nao kila wakati. Hasa nitoe salamu zangu bora kwa wazazi wako wapendwa na ndugu yako mpendwa. . . .
Ningefurahi kuzikwa ardhini, lakini wote walio hapa wamechomwa kwenye mahali pa kuchomea maiti. Tayari nimemwomba Mama yangu aombe ruhusa ya kuzika mkojo huo na majivu yangu huko Salzburg; hapo ndio mahali pazuri zaidi. Natumai sijaishi bure.
Sasa, mpenzi wangu, Bwana akubariki wewe na wapendwa wako wote, na akulinde na kukusaidia kwa neema ili tuonane tena milele karibu naye katika ufalme wake wa utukufu wa amani. Nakupenda sana hadi mwisho.
Kwaheri, Mpenzi, auf WIEDERSEHEN!
Anton wako." —Na Ufuate Imani Yao!, ukurasa wa 49–51.
Baada ya kusoma shuhuda hizi katika kitabu “The History of the Seventh Day Adventist Reform Movement,” niliweza kuelewa kwa nini Mungu aliweka Orion angani. Alitaka kuhakikisha kwamba wafia dini hawa hawakusahaulika, na Alitaka kuonyesha jinsi anavyowapenda wale wanaoishi na kufa kwa ajili yake na kazi yake. Hapana, mpendwa Anton Brugger na mpendwa Gustav Psyrembel, haujaishi bure, na wala haukufa bure! Mola wetu alikuwekea mnara maalum kwa ajili yako wewe na wale wanaougua wenzako: Nyota mbili za mabega za Orion zimewekwa wakfu kwako—kwa wale wote waliokufa katika Vita vyote viwili vya Ulimwengu kwa ajili ya imani na uaminifu wao kwa amri za Mungu kama wale waliotoa maisha yao katika mateso yaliyotangulia ya duru ya kwanza ya mihuri sita ya kwanza. Shuhuda zako hazitapotea; kila mtu anayesoma makala hii leo na kuelewa ujumbe wa Orion atafurahi sana kukutana nawe tena mbinguni pamoja na Yesu mara tu watakapopitia majaribu yao wenyewe yanayowakaribia. Ningependa kupendekeza kwamba kila mtu asome sura yenye shuhuda hizi katika kitabu kilichotajwa hapo juu. Inaweza kupakuliwa HERE.
Je, haingefaa kutafuta upatanisho kati ya makanisa matatu ya Waadventista kwa sababu ya mashahidi hawa wa Yesu, kwa kuwa Mungu Mwenyewe anaonyesha kwa kundi zima la nyota kwamba hajasahau dhambi za watu wake? (Makanisa matatu tofauti ya Waadventista ni: Kanisa la Waadventista Wasabato, Harakati ya Marekebisho ya Waadventista Wasabato, na Jumuiya ya Kimataifa ya Wamishonari.) Huku tukitazama katika nyuso za hawa ndugu wanyenyekevu na wenye kusamehe ambao hawakuwahi kuwachukia wenzao waliowasaliti, na kama Wakristo wa kweli hata waliomba Yesu awasamehe—je, bado tunaweza kuwa na shaka kwamba umoja wa imani ya Mungu hurejea pamoja?
Ikiwa makanisa ya Matengenezo ni warithi wa hawa mashujaa wa imani ambao walikubali shauri la Yesu la kusamehe daima ikiwa tunataka kusamehewa, basi je, wanaruhusiwa kutunza chuki dhidi ya—na chuki dhidi ya—ndugu zao wa Kanisa kubwa la Waadventista Wasabato? Kwa kuwa wana mwelekeo wa kukosea na kutenda dhambi kama wanadamu wengine wote, je, wanaruhusiwa kujiona kuwa bora na kuwahukumu washiriki wa kanisa kubwa kuwa wamepotea? Ilinibidi nipate uzoefu huo kutoka kwa wachungaji na viongozi wa Vuguvugu la Mageuzi ya Waadventista Wasabato huko Amerika Kusini. La, hiyo haikuwa roho ya wafuasi hao waaminifu wa Kristo, na si roho ya wale watakaotiwa muhuri. Ni kidogo zaidi roho ya wale ambao hivi karibuni watakuwa kati ya wale 144,000. Kumbuka kwamba ninazungumzia baadhi ya viongozi wa Vuguvugu la Mageuzi la Waadventista Wasabato ambao ninawafahamu mimi binafsi; pia kuna Wakristo wengi wa ajabu miongoni mwao ambao hawathamini roho hiyohiyo.
Yesu aliweka wazi kwamba ni wale tu wanaotafuta amani na umoja katika kanisa ndio watakaookolewa. Hivi majuzi, kiongozi mkuu wa kanisa la Waadventista Wasabato katika Ujerumani aliniita hadharani “mtengano mkuu.” Makanisa ya Marekebisho pia yalinipa jina la cheo “mzushi mkuu.” Wasiwasi wangu pekee ni kutimiza misheni ambayo Mungu amenipa na kupitisha ujuzi ambao amenikabidhi kupitia Roho wake Mtakatifu kwa makanisa yake yaliyopangwa. Dai langu pekee ni kuwa nimeitambua Orion na ninasema mara kwa mara kwamba sidai tafsiri zangu kuwa sahihi 100%. Masomo haya yametolewa ili kuhimiza kujisomea. Mtandao umejaa tovuti zinazoelezea kile kilichotokea katika miaka ya Orion ya 1844, 1846, 1914, 1936 na 1986. Tena nasema: jaribu kila kitu na uhifadhi kile ambacho ni nzuri!
Majibu ya viongozi yanasikitisha sana! Kanisa moja lililopangwa linakabili lingine kwa chuki! Orion inaonyesha dhambi za nyumba ya Yakobo, watu wake, lakini pia inaonyesha kwamba Mungu hakuwaacha. Je, tunawezaje kutarajia kuunganishwa tena hatimaye kutokea ikiwa hakuna mtu aliye tayari kujiondoa kidogo kutoka kwa nafasi yake isiyobadilika? Kila mtu anazungumza juu ya kuchuja! Ndiyo, ilianza muda mrefu uliopita kama Ellen G. White alivyosema. Kupepetwa kulikuwa tayari kumeanza katika siku yake, lakini kupepeta hakukuwa tu kugawanyika kwa makanisa mawili katika 1914 na kugawanywa tena kwa kanisa la Matengenezo katika 1951. Ndiyo, matukio hayo yametiwa alama na Mungu katika Orion kama matukio mabaya, lakini si matukio yenyewe yanayosababisha kupepetwa. Ni mafundisho yaliyo nyuma ya tarehe na matukio hayo. Kupepetwa kulianza kupitia mafundisho ya uwongo na kutafikia kilele cha mtikiso wa mwisho ambao utakuja kupitia sheria za Jumapili. Hivi karibuni, watu kutoka kwa mashirika yote ya Waadventista—pamoja na wasio Waadventista—watakuja pamoja kupitia ujumbe wa Orion. Wanapoelewa ujumbe wa Mungu, watapokea Roho Mtakatifu na kuunda wale 144,000. Wataelewa ni mafundisho gani ya uwongo yaliyosababisha kupepetwa na watarekebisha maoni yao, ikiwa ni lazima, kulingana na mafundisho yaliyoonyeshwa na Orion. Makala hii na zifuatazo zinahusu “mistari ya enzi” ya Orion, ambayo huonyesha vizuizi vya mgawanyiko vilivyopo kati ya makanisa na vichipukizi vingi. Makala hizo zitaonyesha mapenzi ya Mungu na fundisho la kweli ni nini, ambalo tunapaswa kukubali sasa hivi katika utukufu wake wote. Mungu haachi chochote gizani, na kila mtu anayesoma safu iliyosalia ya makala haya kuhusu “Mistari ya Kiti cha Enzi” pia atang’aa kama nuru mahali penye giza.
Ilinibidi nicheke wakati hivi majuzi niliposoma masomo ya Shule ya Sabato kutoka kwa Vuguvugu la Mageuzi ya Waadventista Wasabato kwa robo ya pili na ya tatu ya 2010. Ilikuwa dhahiri kwamba walichagua kwa makusudi mada ambazo zilihusiana na ujumbe wa Orion na walijaribu kuweka msingi wa washiriki wao kwa kuchapisha upya na kurudia nuru ya zamani inayojulikana sana juu ya somo hilo. Walifanya hivyo ili kuwakatisha tamaa wasiamini katika ufunuo wowote zaidi wa Mungu kutoka kwa Orion. Ninaipenda Shule hii ya Sabato kila baada ya miezi mitatu kwa sababu inategemea sana maandishi ya Ellen G. White. Hakuna kitu kisichohitajika ndani yake; ina maswali na nukuu za Ellen G. White akitoa majibu. Mapitio ya kitheolojia, kama katika masomo ya Shule ya Sabato ya kanisa la Waadventista Wasabato hayapo kwa furaha. Katika robo mbili hizi nilipata mzigo wa ajabu wa nyenzo ambazo zinafaa kikamilifu katika makala zangu. Ilithibitisha ujumbe wa Orion kwa njia ya pekee ingawa ndugu walikuwa na nia ya kuukataa. Sikuweza kupata mstari mmoja wa Shule mbili za Sabato robo mwaka au hata nukuu moja ya Ellen G. White ambayo inapingana na ujumbe wa Orion. Ujumbe wa Orion unapatana kikamilifu na mafundisho yote ya msingi ya Waadventista na kukubaliana kikamilifu na mafundisho yote ya Biblia na Roho ya Unabii.
Orion inaonyesha makosa ambayo kanisa—hakika makanisa yote ya Mungu yaliyopangwa ya Waadventista Wasabato (pamoja na machipukizi)—yamefanya tangu 1844. Ikiwa makanisa yote yangekuja kwenye utambuzi na toba ya dhambi zao kupitia Orion, basi kanisa la Mungu lililotakaswa lingeibuka bila hitaji la msingi wowote mpya. Ujumbe wa Orion sio ujumbe wa wito au ujumbe wa kujitenga kutoka kwa makanisa yoyote ya Waadventista Wasabato. Ni ujumbe wa umoja wa imani kwa sababu Yesu anatufundisha jinsi mitazamo ya mgawanyiko inavyoonekana katika nuru ya mapenzi yake na kile kinachojumuisha fundisho la uwongo au la kweli machoni pake. Tutaona kwamba Mungu anashughulikia mafundisho yote ya mgawanyiko katika Orion. Itakuwa mshtuko kwa viongozi wengi kujua kwamba wamethamini maoni potofu, na kwamba watalazimika kubadilika ikiwa hawataki kupokea mapigo. Je, watakuwa wanyenyekevu vya kutosha kukubali kurekebishwa na Yesu?
Makanisa yote ya Matengenezo yanaamini karibu kabisa kwamba wao ndilo kanisa pekee la kweli, na kwamba jumuiya pana ya kanisa imeendelea kabisa hadi Babeli na kwamba haipokei tena baraka za Mungu au kibali. Ikiwa ndivyo ilivyokuwa, basi kwa nini Mungu anafanya juhudi kuendelea na historia ya kanisa kubwa la Waadventista Wasabato huko Orion? Mwaka wa 1986, kanisa la nne na muhuri wa nne, ni historia ya kanisa kubwa la Waadventista Wasabato. Orion inaonyesha kwamba makanisa yapo sambamba. Soma tena barua kwa makanisa; vikundi viwili vinaonyeshwa kila wakati. Hili, bila shaka, lilitambuliwa upesi na makanisa ya Marekebisho nilipowapelekea somo la kwanza la saa ya Orion katika Januari. Walitambua kwamba saa hiyo inaonyesha wazi kwamba lile kanisa kubwa la Waadventista Wasabato halikutengwa kabisa na neema ya Mungu, na inatilia shaka madai yao ya ukiritimba juu ya msimamo wa kanisa pekee la kweli la Mungu tangu 1914 au 1951. Kwa sababu hiyo, ujumbe wa Orion ulikataliwa mara moja na Mikutano Mikuu ya makanisa ya Matengenezo, nao wakawapelekea ujumbe wa kuwaongoza wachungaji wao. Ninajua hili kutokana na uzoefu wangu wa kibinafsi na Vuguvugu la Marekebisho la Waadventista Wasabato, lakini kulingana na barua pepe chache nilizopokea, nadhani jambo lile lile lilifanyika katika Jumuiya ya Wamishonari ya Kimataifa pia.
Kwa upande mwingine, kanisa kubwa la Waadventista Wasabato lina aibu kwa makosa yake, bila shaka, na halitaki yajulikane. Hivyo, Konferensi Kuu pia ilibidi kuhukumu ujumbe wa Orion kuwa unajumuisha kabisa mafundisho ya uongo na uzushi. Pia wanatambua kuwa kuna mengi zaidi katika Orion kuliko nilivyochapisha hadi sasa (katika toleo la kwanza la utafiti wa Orion). Viongozi hao, ambao ni wa kambi ya adui, wanajua vizuri kwamba ujumbe wa Orion huleta habari kutoka kaskazini (kiti cha enzi cha Mungu) na kutoka mashariki (ambapo Orion yenyewe iko) kulingana na Danieli 11:44. Inawasumbua wao na kichwa chao, papa, mwakilishi wa Shetani duniani, kama vile mstari unavyosema:
Lakini habari kutoka mashariki na kaskazini kwa hiyo atatoka kwa ghadhabu nyingi ili kuharibu, na kuwaangamiza wengi. (Danieli 11:44)
Sote tunajua kwamba “habari” hizi, au jumbe, kutoka mashariki na kaskazini zitaongoza kwenye kilio kikuu ambacho pia kimeelezwa katika mstari huu. Roho Mtakatifu atatuongoza katika kweli yote. Hakutakuwa na mabishano tena kuhusu masuala ya kidini, hakuna majadiliano kuhusu mafundisho fulani yenye utata ambayo yamekuwepo kwa miaka mingi, kwa sababu Mungu Mwenyewe anatuonyesha ukweli wote katika Orion. Mara tu kanisa litakapoungana chini ya ukweli wote, likisahau mipaka yote kati ya makanisa kadhaa yaliyopangwa na vikundi vya chipukizi, wakati utakuwa umefika wa Shetani kutetemeka. Hili linamtia hofu kubwa kwa sababu anajua kabisa kile kilichoandikwa katika Orion: Majibu ya mabishano yote katika makanisa ... ukweli wote. Anajua kwamba kutakuwa na 144,000 ambao wataungana katika kanisa la Filadelfia. Umoja wa kweli wa imani ambao Yesu aliombea katika Yohana 17 utatawala ndani yake. Makala zinazofuata zitamtia hofu Shetani kwa sababu anatambua ukweli kwamba Roho wa Mungu ameanza kufanya kazi ndani ya watu fulani. Kwa maelfu ya miaka Shetani amejua kwamba hilo lingetukia hatimaye! Alitoa agizo la kujenga piramidi za Giza kwa mpangilio kamili wa nyota za mikanda ya Orion. Aliwaweka wakfu kwa ibada ya jua kwa sababu alijua kwamba patakatifu pa kweli pa Mungu, au ishara yake, kundi la nyota halisi na la kweli la Orion mbinguni, lingetoa ujumbe wa pekee siku moja. Alijua kwamba ingewatambulisha watu wa Mungu wakati wa hukumu ya uchunguzi na ingewaonyesha ukweli kuhusu masuala yenye utata ambayo hayakueleweka wazi kutoka katika Biblia kufikia sasa na ambayo yalisababisha migawanyiko ya kudumu kati ya watu wa Advent. Shetani aliamuru piramidi kwa njia hiyo kufanya karibu kila mtu afikirie kuwa ujumbe wa Orion ni ghushi na fundisho la uwongo.
Shetani aliwaonya watumishi wake, ambao tayari walikuwa wamejipenyeza katika makanisa yote na vikundi vya chipukizi: “Jihadharini na ujumbe wa Orion. Hupaswi kuruhusu washiriki kujifunza hili!” Kwa hiyo, mtu husikia “viongozi” kila mahali wakisema mambo kama vile “Usipoteze muda wako kuhangaika na huo upuuzi wa Orion. Ni kupoteza muda tu!” Hao viongozi watakuwa wapi wakati sheria za Jumapili zikija kweli na kila kitu kinaendana haswa na tarehe mbili za mwisho kwenye saa, 2012/2013 na 2014/2015? Je, hawatakuwa miongoni mwa wanaoomba miamba iwaangukie na kuwazika?
Ikiwa Orion ingetambuliwa tu jinsi ilivyo: Ujumbe wa mwisho wa Mungu na wito wa kuondoa vikwazo vyote kwa muungano wa makanisa ya Waadventista Wasabato. Ni ujumbe kwa makanisa kuona aibu kwa makosa yao ya zamani, kutubu, pia kutafuta msamaha na kutorudia makosa hayo. Ikiwa wangefanya hivyo, ni nini kingezuia umoja wa imani uliopotea njiani tangu 1844 usimamishwe tena, na hatimaye kusababisha kilio kikuu?
Katika mfululizo huu wa makala za "Mistari ya Enzi", tutagundua tarehe nne zaidi katika saa ya Orion. Kila moja ya tarehe hizi ina hadithi maalum ya kusimulia. Nilifanya kazi kwa muda mrefu na kwa bidii na sala ili kukusanya mambo ya hakika ambayo ninataka kuwafafanulia katika makala hizi. Ilinibidi kuchimba sana katika baadhi ya matukio kwa sababu mambo mengi yamefichwa kwa makusudi na kuzikwa. Shetani hataki mambo fulani yaonekane.
Hapo awali, niliuliza jinsi ilivyowezekana kwamba licha ya kiwango fulani cha ungamo na toba, kanisa la Waadventista Wasabato limeenda mbali zaidi kwenye njia ya uhusiano wa karibu zaidi na Roma. Yesu anazungumza maneno makali namna hiyo dhidi ya kanisa la Thiatira, na hata kuliita mzinzi. Ni lazima jambo fulani liwe limetokea katika miaka 50 kati ya 1936 na 1986 ambalo halijaonekana kwetu. Tulitambua kwa usahihi kipindi kilichoanza mwaka wa 1936 kama enzi ya Pergamo, tukiakisi enzi ya zamani ya Pergamo: kanisa lililoasi, ambalo lilipotoshwa na mafundisho ya uwongo na hatimaye likakua upagani, hatimaye hadi Thiatira.
Hebu tusome tena kozi ya Biblia ya Waadventista Wasabato (“Seminario Revelaciones del Apocalipsis”), ambayo tayari nilitaja katika makala iliyotangulia. Ufafanuzi wa mistari ya Ufunuo 2:12-17 unasema:
Na kwa malaika wa kanisa lililoko Pergamo andika; Haya ndiyo anenayo yeye aliye na upanga mkali, wenye makali kuwili; Nayajua matendo yako, na ukaapo, ndipo penye kiti cha enzi cha Shetani; nawe walishika sana jina langu, wala hukuikana imani yangu, hata katika siku zile Antipa alipokuwa shahidi wangu mwaminifu. [Waadventista waaminifu wa Matengenezo], aliyeuawa kati yenu, hapo akaapo Shetani [Ulaya, haswa Ujerumani mnamo 1936]. Lakini ninayo maneno machache juu yako, kwa kuwa unao huko watu washikao fundisho la Balaamu, yeye aliyemfundisha Balaki aweke kikwazo mbele ya wana wa Israeli, wavile vitu vilivyotolewa sadaka kwa sanamu, na kuzini. [Ulimwengu, kupuuza ujumbe wa afya, viwango vya mavazi]. Vivyo hivyo nawe unao watu wayashikao mafundisho ya Wanikolai [kuabudu jua, Santa Claus, n.k.], jambo ambalo nachukia. Tubu; au sivyo, nitakuja kwako upesi, na kupigana nao kwa upanga wa kinywa changu [Biblia]. Yeye aliye na sikio, na alisikie neno hili ambalo Roho ayaambia makanisa; Yeye ashindaye nitampa ile mana iliyofichwa, nami nitampa jiwe jeupe, na katika hilo jiwe limeandikwa jina jipya asilolijua mtu ila yeye alipokeaye. ( Ufunuo 2:12-17 )
[Pergamo] inaanzia sehemu ya nne, ya tano na ya kwanza ya karne ya sita [katika marudio ya kipindi cha baada ya 1936 ya Ujamaa wa Kitaifa, wakati wa ukomunisti, Vita Baridi na hatimaye harakati za kiekumene]. Shetani alipoona kwamba hangeweza kuliangamiza kanisa kwa mateso, alijaribu kulipotosha kwa kulipotosha lipatane na serikali. [maelewano yaliyokubaliwa na serikali ya Hitler, uekumene na mengi zaidi ya kusoma katika makala zijazo], na hivyo wapagani wasioongoka [km Wajesuti] waliingia ndani ya kanisa na kuchangia mafundisho yao. Ule upagani, ulioingia kanisani, uliliondoa katika nguvu zake za kiroho.
Tunajua kwamba Orion inatuambia hasa kuhusu makanisa ya Waadventista Wasabato na historia yao. Kwa hiyo swali ni: ni nini hasa kilifanyika katika kanisa la Waadventista Wasabato kulikuza na kuwa kanisa la kiekumene, au kwa maneno mengine, mwanamke mzinzi? Ili kusoma zaidi kwa nini kanisa linalounga mkono harakati za kiekumene liko katika ukengeufu, ningependa kumrejelea msomaji makala yenye kichwa. Waadventista wa Kiekumene katika kikundi Hakuna Kilichotokea?
Je, yawezekana kwamba maendeleo hayo ya kutisha bado yangalipo hasa kwa sababu ya maoni yasiyofaa ya baadhi ya viongozi wakati wa Vita hivyo viwili vya Ulimwengu, kwa sababu viongozi hao walikuwa na maoni kwamba Waadventista wangeweza kushiriki katika utumishi wa kijeshi bila kukiuka sheria za Mungu, kama vile Waadventista wa Matengenezo wanavyokazia kwa bidii?
Nadhani sivyo. Hebu tusome taarifa iliyochapishwa hivi karibuni kutoka Ulimwengu wa Waadventista kuhusu mada hiyo, iliyoandikwa na aliyekuwa rais wa muda mrefu wa kanisa la kimataifa la Waadventista Wasabato, Jan Paulsen:
Kufikiria Wazi Kuhusu Huduma ya Kijeshi
Na Jan Paulsen
Kwa njia nyingi, mimi ni mtoto wa Vita vya Kidunia vya pili. Nikiwa mvulana mdogo, niliona uharibifu mbaya sana wa miaka hiyo—maisha yaliyoharibiwa, familia zilizopungua, na misukosuko mikubwa ya jamii. Familia yangu ilikuwa imehamia nchini, na kwa miaka mitano ya vita tuliishi katika orofa ya mtunzaji wa jengo kuu la shule. Madarasa hayo yalikuwa yamegeuzwa kuwa mabweni ambayo yalikuwa na zaidi ya wanajeshi 300 vijana wa Ujerumani.
Nakumbuka siku moja kuelekea mwisho wa vita aliuliza mama yangu, “Kwa nini askari wa Ujerumani wanalia?” Niliwasikia wakilia kwenye vyumba vyao. Mama yangu alijibu hivi: “Hao ni wavulana wadogo tu. Wanakosa nyumbani kwao; wanawakosa mama na baba zao. Hawaelewi kwa nini wanapaswa kuwa hapa katika baridi ya kaskazini mwa Norway. Hawaelewi kwa nini wanapaswa kuwa sehemu ya haya yote.” Walikuwa vijana, walionyimwa nafasi ya kukua na kupata uzoefu wa ujana wa aina tofauti.
Leo, zaidi ya miaka 60 kuondolewa wakati huo, ulimwengu umepitia mabadiliko makubwa—kisiasa, kiuchumi, na kiteknolojia. Hata hivyo jukumu la jeshi katika maisha ya mataifa mengi, na vilevile katika mizozo ya kimataifa kote ulimwenguni, linaendelea kuweka mbele yetu kwa uthabiti swali muhimu la kiadili na kiroho: Je, Mkristo—Mkristo wa Kiadventista Wasabato—anapaswa kuhusishwaje na jeshi? Na tunapokabiliwa na uamuzi wa kutumikia katika jeshi—iwe mpiganaji au katika cheo kingine—ni kanuni gani zinazopaswa kutuongoza?
Kanuni zinazoongoza
Kila mmoja wetu anahisi ujamaa thabiti—hisia ya mshikamano—na watu wetu na nchi yetu. Uraia wetu katika taifa unaamuru hisia ya uaminifu, kushiriki katika mapambano na shangwe za watu ambao tunaishi kati yao. Hakuna fadhila katika kujitenga na jamii zetu. Ni kawaida kujisikia fahari ya kiraia, na ni afya kushiriki katika maisha ya taifa tunalotoka. Hata hivyo hisia hii ya mshikamano inapaswa kujielezaje linapokuja suala la jeshi la nchi yetu, wakati wajibu wetu mkuu kwa Mungu unaibua mivutano ambayo si rahisi kusuluhisha kila mara?
Ninaamini mjadala wowote wa mada hii lazima uwe kwenye misingi miwili muhimu.
Kwanza, kanisa linaitwa kuwa sauti isiyo na utata ya kanuni.
Vita, amani, na kushiriki katika utumishi wa kijeshi si masuala yasiyoegemea upande wowote kiadili. Maandiko hayako kimya juu ya mambo haya, na kanisa, linapofasiri na kueleza kanuni za Maandiko, lazima liwe sauti ya mamlaka ya maadili na ushawishi. Hili si jukumu la “hiari”—ambalo tunaweza kuliweka kando iwapo halitastarehesha au kwenda kinyume na hisia za wengi. Tukinyamaza, tunashindwa kutimiza wajibu wetu kwa Mungu na kwa wanadamu.
Pili, kanisa ni wakala wa Mungu wa neema.
Unapobeba silaha unamaanisha kuwa uko tayari kuzitumia kuua mtu mwingine. Hili pia ni jukumu la msingi. Kila mwanadamu, bila kujali chaguo au mwenendo wake, ni wa thamani isiyo na kikomo kwa Mungu. Kanisa linapojieleza juu ya suala hili na kutoa ushauri kwa washiriki wake na jamii pana zaidi, halipaswi kamwe kujiruhusu kusahau ukweli huu mmoja usiobadilika: Mungu tunayemtumikia ni mponyaji na Mwokozi. Uponyaji na kuokoa pia ni biashara ya kwanza ya kanisa. Watu binafsi wanapotatizika na maswali haya—na pengine kufanya chaguzi ambazo, kwa mtazamo wa nyuma, wanatamani wasingekuwa nazo—kanisa lazima mara kwa mara liakisi upendo wa Mungu usio na kikomo, wa uponyaji.
Kwa hivyo, tukikumbuka mambo haya, ningependa kutafakari juu ya maswali mawili kuhusu mtazamo wa kanisa kuelekea utumishi wa kijeshi, kihistoria na leo. Maswali haya—maeneo mapana ya wasiwasi—yamenijia mara kwa mara katika miaka ya hivi majuzi nilipotembelea pamoja na walei na viongozi wa kanisa katika sehemu nyingi za ulimwengu.
1. Kupoteza uwazi?
Msimamo wa kihistoria wa kanisa letu kuhusu huduma katika jeshi ulionyeshwa wazi miaka 150 iliyopita—mapema sana katika historia yetu, dhidi ya usuli wa Vita vya Wenyewe kwa Wenyewe vya Marekani. Makubaliano, yaliyoonyeshwa katika makala na nyaraka za wakati huo, pamoja na azimio la Mkutano Mkuu wa 1867, hayakuwa na utata. “…[T]kuchukua silaha, au kushiriki katika vita, ni ukiukaji wa moja kwa moja wa mafundisho ya Mwokozi wetu na roho na barua ya sheria ya Mungu” (1867, Kikao cha Tano cha Mkutano Mkuu wa Mwaka). Hii, kwa mapana, imekuwa kanuni yetu inayotuongoza: Unapobeba silaha unadokeza kwamba uko tayari kuzitumia kuchukua uhai wa mtu mwingine, na kuchukua uhai wa mmoja wa watoto wa Mungu, hata ule wa “adui” wetu, haipatani na kile tunachoshikilia kuwa kitakatifu na sahihi.
Kwa miaka mingi, kanuni hii imeunda mwenendo wa Waadventista Wasabato katika nyakati za amani na migogoro. Wengi wamechagua kujihusisha na kazi ya matibabu ndani ya jeshi. Wanashiriki kama waganga. Wanasema kwa taifa lao: “Siwezi kufanya kazi kama mtoa uhai; ingeniangamiza kama mtu binafsi. Lakini ninaweza kuwasaidia watu wanaoumizwa na mzozo huu. Ninaweza kufanya kazi kama Mkristo ikiwa naweza kufanya kazi kama mponyaji.”
Leo katika nchi fulani vijana wanalazimishwa kuandikishwa—kipindi cha utumishi wa kijeshi wa lazima. Kwa bahati nzuri, katika hali nyingi huduma mbadala hutolewa, ambayo haihitaji mtu binafsi kutoa mafunzo kwa kutumia au kutumia silaha. Chaguo hili linaweza kuwa kutumia mwaka mmoja na nusu kufanya kazi ngumu kujenga barabara au kusaidia mradi mwingine wa kiraia.
Kuna, hata hivyo, baadhi ya nchi ambapo rasimu inakunyima uwezo wa kujiendesha kama muumini wa Kiadventista. Huwezi kushika Sabato. Hupewi chaguo ila kubeba silaha. Katika hali kama hizi, una mbele yako chaguo kubwa sana. Kukubali adhabu ya upinzani—pengine hata kufungwa—huenda ikawa uamuzi unaofanya ili tu kuwa mwaminifu kwa imani yako ya msingi na Mola wako.
Je, leo kuna mkanganyiko wowote kuhusu msimamo wa kanisa? Je, tumefanya kazi nzuri ya kueleza kanuni hizi? Kwa wazi, swali hili halitajibiwa kwa njia sawa katika kila sehemu ya kanisa la ulimwengu. Hata hivyo, katika kuzungumza na washiriki wa kanisa katika nchi nyingi tofauti nimeona, nyakati fulani, hali ya kutofautiana kuhusu nafasi yetu ya kihistoria—hisia, pengine, kwamba “hiyo ilikuwa wakati huo, na hii ndiyo sasa.” Na bado sijui kwa nini hii inapaswa kuwa hivyo.
2. Ukosefu wa mwongozo wa maadili?
Hii inaniongoza kwa swali langu la pili. Je, tunatoa mwongozo wa kutosha katika makanisa na shule zetu kwa ajili ya vijana wetu wanapokabili maamuzi magumu kuhusu utumishi wa kijeshi? Je, nyakati fulani tumepuuza daraka letu kama dira ya kiadili kuhusu suala hili? Kwa kukosekana kwa mwongozo kutoka kwa kanisa lao, je, baadhi ya vijana wetu huona kujiunga na jeshi kama “chaguo jingine la kazi,” badala ya uamuzi mgumu wa kimaadili wenye matokeo yanayoweza kuwa makubwa, labda yasiyotazamiwa, kwa maisha yao wenyewe ya kiroho?
Si vigumu kuelewa nguvu zinazoweza kusababisha mtu kuzingatia kazi ya kijeshi. Chaguo lao linaweza kuendeshwa na hamu ya kutumikia nchi yao, au jeshi linaweza kufungua fursa za elimu na taaluma ambazo zinaweza kuonekana kuwa hazipatikani mahali pengine popote. Vijana wanaweza kuiona kuwa chaguo la muda mfupi, hatua inayohitajika sana kuelekea kitu kingine. Huenda wakaiona kuwa “uovu wa lazima”—njia ya kuelekea wakati ujao ambayo, kwa kukosa rasilimali za kifedha au fursa nyinginezo, wanapaswa kuchukua ili kutimiza uwezo wao.
Lakini katika baadhi ya matukio, kujiandikisha kwa hiari katika jeshi ni kutoa dhabihu chaguo la mtu la kutochukua silaha, au kuomba utoaji wa utunzaji wa Sabato. Unachagua kwa hiari kuacha haki zako katika mambo haya. Na kwa hivyo ningeuliza: "Je! umefikiria juu ya hili? Je, umefikiria matokeo ya uhusiano wako na Kristo na imani yako ya ndani kabisa?”
Wengine wanaweza kuhesabu hatari na kusema: “Ingawa kiufundi sina chaguo kuhusu ikiwa nitabeba silaha au la, kuna uwezekano, tisa kati ya kumi, kwamba sitajipata katika hali ya mapigano ambapo nitahitaji kuzitumia.” Lakini bila kujali kama utapigana au la, umefanya uamuzi kuhusu maadili fulani ya msingi na kutangaza hili hadharani. Unakubali uwezekano kwamba unaweza kulazimika kwenda chini ya njia hiyo, na hii bila shaka itafanya kitu kwako kama mtu. Itabadilika na kukutengeneza. Katika kuchagua kwa vitendo kukubali hali ambapo unaweza kuhitajika kubeba silaha au kupoteza uwezo wako wa kushika Sabato, ninapendekeza kwamba umeweka misingi ya kiroho na kimaadili ya maisha yako katika hatari kubwa.
Kwa hivyo, waajiri wa kijeshi wanapokuja kwenye vyuo vikuu na vyuo vyetu, au hata shule zetu za sekondari, wakiweka mbele ya wanafunzi wachanga fursa ambazo majeshi yanawasilisha, je, kanisa linatoa ujumbe ulio wazi na mbadala? Je, kuna mtu pia anayeuliza: “Umezingatia hili? Je, umefikiria kuhusu jambo hili linaweza kukufanya? Umefikiria juu ya bei unayoweza kulipa kulingana na maadili ya kimsingi ambayo unathamini sana?" Idara ya Huduma za Chaplaincy katika Kongamano Kuu inatayarisha baadhi ya mipango mahususi ili kusaidia kutoa ushauri na ushauri unaohitajika sana katika shule na makanisa yetu, na ninakaribisha hili.
Ninahisi hasa kwa wale watu ambao wamechukua "hatari iliyohesabiwa" na kujikuta wakivutwa katika hali ya mapigano, msimamo uleule waliyokuwa wakitarajia na kusali kuepuka. Hawaoni njia ya kutoka. Kanisa lao liwaambie nini? “Nilikuambia hivyo?” “Aibu kwako?” Hapana! Kanisa ni jumuiya inayohudumu, inayoponya, inayookoa. Huu ndio wakati ambapo kijana, bila kujali uchaguzi mbaya au zamu mbaya, anahitaji kuhisi kukumbatiwa na kanisa lake.
Hitimisho
Hii si mada rahisi, wala si "kamili"; ni kipengele kimoja tu cha suala pana la vita, amani, na wajibu wa Kikristo. Na maswali niliyouliza hayajitokezi kwa majibu ya kuuma sauti au majibu ya pat. Ni maswali ambayo huzalisha hisia zenye nguvu—wakati fulani za visceral. Wanafikia ndani kabisa uelewa wetu na utambulisho wetu, kama raia wa nchi yetu na washiriki wa familia ya Mungu. Majibu yetu yanachangiwa kwa sehemu kubwa na uzoefu na utamaduni wetu wenyewe, pamoja na upendo wetu kwa nchi yetu na hamu yetu ya kushiriki katika historia yake na siku zijazo. Ingawa haya ni maswala magumu, hayawezi kuwekwa kando kwa sababu hii. Kwa hivyo hebu tuzingatie mambo haya pamoja—nyumbani mwetu, makanisa yetu, na shule zetu—na tufanye hivyo kwa mioyo iliyo wazi na roho ya unyenyekevu.
Hii ni taarifa ya wazi ya ukweli kwamba kubeba silaha au kushiriki katika huduma ya kijeshi ni kinyume cha Waadventista, na hata kinyume cha Ukristo. Nina marafiki wengi katika kanisa kubwa ambao hawana maoni sawa na bado wanaamini kwamba makanisa ya Marekebisho ni magumu sana. Hapana, marafiki wapendwa, rais wako wa kanisa alikuelezea hapa tena bila shaka! Ni dhambi kuua jirani yako, hata wakati wa vita, na ni dhambi hata kubeba silaha. Kile ambacho hakijatajwa katika nakala kamili, hata hivyo, ni jinsi wafia imani walitoa maisha yao katika Vita viwili vya Ulimwengu kwa imani hii. “Mpendwa Jan Paulsen, je, hukuweza kutaja angalau ndugu zako ambao walikufa kwa ajili ya imani hii uliyo nayo? Au bado unapaswa kucheza kujificha ili mtu yeyote asitambue kwamba makanisa mawili ya Marekebisho kweli yapo? Ndiyo, nimekuelewa, lakini je, unapaswa kukanyaga kwa nguvu kwenye vidole vya miguu vya Waadventista wa Mageuzi tayari, hata usiwataje katika taarifa yako kuhusu suala hili lenye utata sana? Au labda kuna ajenda iliyofichwa nyuma ya kauli yako?"
Lakini ngoja, tatizo liko wapi kati ya makanisa kuhusu suala hili? Tatizo halipo tena! Baada ya maelezo ya kina ya rais wa kanisa bila shaka, angalau suala hili linapaswa kuwa wazi kabisa! Hakuna kubeba silaha, hakuna huduma ya kijeshi, hakuna kuua bila kujali jinsi gani au chini ya hali gani. Wapendwa Waadventista wa Matengenezo, kwa nini basi bado mna tatizo na kaka na dada zenu katika kanisa kubwa zaidi?
Ukweli ni kwamba kuna mashimo mengine mazito, lakini tungeyatafuta wapi? Na ni wapi tunapaswa kuelekeza nguvu zetu ili kuhakikisha kwamba vikwazo hivi vinavyoonekana kuwa visivyoweza kushindwa vinaweza kushindwa kati ya makanisa? Kama tunavyojua sote, yote yanatokana na utiifu kwa amri za Mungu na ushuhuda wa Ellen G. White. Makanisa ya Marekebisho ya Waadventista Wasabato yameweka mkazo wao kwenye ujumbe wa afya (hadi kufikia hatua ya kuwa karibu kuwa vipofu kwa kitu kingine chochote), na kanisa la Waadventista Wasabato lina mtazamo “huru” wa mambo, huku idadi ya washiriki ikiwa na kipaumbele zaidi ya kuwakemea kaka na dada wasio waaminifu. Kwa hiyo, tabia ya kilimwengu inalishika kanisa zaidi na zaidi, na hatupaswi kushangaa kwamba walio wengi sasa hivi Waadventista wa Kiekumene.
Wakati wengine kwa kweli hufungua mlango wa ulimwengu (kupitia siku zilizofunguliwa na makanisa ya kiekumeni, siku za kanisa la kiekumene ulimwenguni pote, ushiriki wa hadhara wa kila aina katika matukio ya kiekumene, n.k.), wengine wanalinda milango kutoka kwa ndugu zao, wakiwa na silaha za meno ya kiroho na Ellen G. White quotes na mistari ya Biblia, na kama mtu atafanya hatua moja mbaya katika mikutano ya kuadhibu hadi asubuhi anahojiwa chini ya saa tatu asubuhi. Wote wawili ni makosa; zote mbili ni za kupita kiasi. Kuwa Mkristo kunamaanisha kuwa na usawaziko, si kupita kiasi. Upendo unapaswa kuwa msingi wa kushughulika na mtu mwingine, sio kutafuta faida au ukuaji wa shirika, au uliberali usioeleweka na uliokithiri, au ushupavu wa kidini. Lakini tunachora mstari wapi? Je, tayari tumepokea ushauri kuhusu hili? Au je, Mungu ametuacha peke yetu, karibu kuyachochea makanisa kupigana juu ya mambo kama hayo? Je! ilikuwa ni nia Yake kusababisha utengano kati ya makanisa ya Waadventista Wasabato kwa kuacha mambo fulani yasiyoeleweka katika Neno Lake? Bila shaka sivyo, na hivi karibuni tutaona kwamba kwa mara nyingine tena Mungu ameandika waziwazi katika Orion mahitaji na jumbe Zake ni nini, na ni mafundisho gani yanatoka Kwake na yapi hayatoki.
Wengi wanaweza kuuliza, “Kweli? Je, haya yote yameandikwa katika Orion?” Ndiyo, Orion bado ina masomo mengi kwa makanisa yetu. Hatujaanza hata kuelewa kila kitu. Tayari tumetambua kipindi cha wakati ambacho tungeweza kutarajia Orion ituonyeshe jambo fulani zaidi, hasa kipindi cha kuanzia 1936 hadi 1986. Tungetarajia itueleze jinsi ilivyowezekana kwa kanisa la Waadventista Wasabato kufikia hali yake ya sasa ya kuanguka. Sasa tunaanza kuchimba zaidi ndani ya Orion pamoja!
Kufikia sasa, tumezingatia tu nyota za kielekezi, wale viumbe hai wanne wa Ufunuo 4, na nyota ya kati ya saa, Alnitak, nyota ya Yesu. Kufikia sasa hatujazingatia kwamba Maandiko huzungumza kila wakati nyota saba linapokuja suala la Orion kama saa ya Mungu. Yesu anashikilia nyota saba mkononi mwake, lakini hadi sasa tulitumia tano tu kati ya hizo kutegua kitendawili cha kitabu chenye mihuri saba. Kwa hivyo, ni nyota gani ambazo hazipo katika kuzingatia kwetu?
Sahihi! Kufikia sasa hatukutumia nyota mbili zinazounda sehemu nyingine ya kiti cha enzi cha Mungu:
Alnilam, katikati ya nyota za mikanda, kiti cha enzi cha Mungu Baba, na
Mintaka, nyota ya kulia kabisa ya mikanda, kiti cha enzi cha Roho Mtakatifu.
Kufikia sasa hatujakabidhi maana au mistari yoyote kwa nyota hizi. Nataka kuifanya sasa hivi. Kama hapo awali, tunachora mistari kutoka katikati ya saa (Alnitak, nyota ya Yesu) lakini wakati huu kupitia kila moja ya nyota zingine mbili za kiti cha enzi. Ikiwa tunatazama Orion kwa jicho la uchi, inaonekana kana kwamba nyota tatu za mikanda zimepangwa kwa mstari kamili, lakini sivyo ilivyo. Mintaka iko juu kidogo ya mstari na Alnilam iko chini yake kidogo. Mabadiliko haya madogo husababisha mistari miwili inayoonekana kama miale inayopanuka kila wakati inayoangaza kwa miaka miwili katika saa ya Orion:
Kama tunavyoona kwa urahisi katika picha, Yesu anafunua miaka miwili zaidi iliyowekwa alama katika Orion: 1949 na 1950. Sasa, nataka kusisitiza kwa matumizi ya rangi nyekundu ambayo tunashughulikia hapa kwa mistari na miaka maalum sana. Ninasema hivi kwa sababu mikono miwili ya saa inayoelekeza miaka hii haikuundwa na Yesu na maserafi tu (malaika wenye mbawa sita), bali na Uungu wote: Mwana, Baba na Roho Mtakatifu Wenyewe. Nafsi hizi tatu za Shauri la Kimungu zinawakilishwa na pembetatu inayoelekeza hadi 1949 na 1950! Hii inahusu masuala ya utakatifu wa hali ya juu, na tunakanyaga katika ardhi takatifu. Ni kuhusu mafundisho na mambo yanayohusiana na Uungu Mwenyewe ambapo Uungu na mpango wake wa kiungu wa wokovu ulishambuliwa! Tafadhali, tusisahau kamwe hili tunapoendelea katika somo letu!
Acheni sasa tuchunguze kila moja ya tarehe hizi za pekee sana kibinafsi na tujaribu kujua ni nini kilitokea katika miaka hiyo ambayo ni ya maana sana kwa Mungu na watu Wake hivi kwamba inakaziwa katika Orion pamoja na "Mistari ya Kiti cha Enzi", kama nitakavyoita pembetatu hii kutoka sasa na kuendelea. Katika safari yetu ya uzoefu wa zamani wa kanisa la Waadventista, tutagundua mambo ambayo sio tu yameligawa kanisa kwa ndani katika kambi tofauti, lakini pia bado yanazuia makanisa kuungana tena.
Tutagundua kwamba Mungu ameweka alama katika miaka hii ili kutuonyesha wazi kile kinachotugawa, na pia kuonyesha umuhimu mkubwa Anaoweka juu ya masuala haya ya kidini na kile anachotaka tufanye. Anataka tuungane, na anatuonyesha kwamba hakuna kanisa hata moja linalosimama kwenye ukweli. Itafunuliwa katika uchunguzi wetu kwamba hakuna kanisa hata moja linalofanya mapenzi ya Mungu kikweli. Ukweli utaonyeshwa kikamilifu na kwa uwazi—ukweli ambao Mungu amethibitisha katika ufunuo Wake mkuu, kitabu chenye mihuri saba katika Orion. Makala zinazofuata zitaonyesha matokeo mabaya kwa viongozi wengi, nao watalazimika kuamua ikiwa wataendelea kushikilia maoni yao ya awali na kwenda kwenye upotevu, au kufundisha na kuishi yale ambayo Mungu anataka kutoka kwao. Ninakisia kwamba wengi wao tayari walikuwa na hofu ya kufa mara tu walipoona tarehe mbili za mwaka mpya katika chati iliyo hapo juu; wanajua wanachomaanisha.
Kuamua kwa ajili ya Mungu kutahitaji dhabihu kuu ya viongozi wengi. Ukweli una bei yake! Kwa wengi, itamaanisha kupoteza utegemezo wao wote wa kilimwengu kuchukua msimamo wao upande wa Mungu. Na awasaidie kujua ukweli na awape nguvu ya kufanya maamuzi sahihi kwa ajili yake, kwa gharama yoyote ile. Na awabariki—wao ni ndugu zetu, hata hivyo, na Yesu alikufa kwa ajili yao. Tunapaswa kuwapenda jinsi Anavyofanya, pia. Orion hutusaidia kutofautisha ukweli na makosa na kuwarekebisha ndugu na dada zetu kwa ujumbe wa upendo wa Mungu kutoka Orion.
Baada ya yote, wale 144,000 ni walimu wanaofanyiza kanisa la Filadelfia, na “Filadelfia” maana yake ni “upendo wa kindugu”!