Yaklaşık bir yıl önce, Tanrı bizi bazı benzersiz deneyimlerden geçirmeye başladı. Görünüşe göre O'nun niyeti, deneyimlerimizin henüz gelmemiş olanlara bir örnek teşkil etmesiydi.
ilk başta bunu bilmesek de. Bu yazıda, sizi hızlıca öne çıkan noktalara götürmek istiyorum 2012 dünya sahnesinde nasıl gözle görülür bir şekilde yerine getirildiğini size göstermek için desen benzeri deneyimler 2013 Tanrı'nın nispeten karanlıkta deneyimlediği şey, şimdi dünyanın dört bir yanındaki milyarlarca izleyicinin önünde yeniden canlandırılıyor.
Ve onlara dedi ki: Bir mum, bir ölçek altına mı, yoksa bir yatağın altına mı konulmak için getirilir? Bir şamdan üzerine konulmaz mı? Çünkü gizli olan hiçbir şey yoktur ki, açığa çıkmasın; gizli tutulan hiçbir şey yoktur ki, ortaya çıkmasın. Kulağı olan işitsin. (Markos 4:21-23)
Geçtiğimiz yıl kişisel deneyimlerimiz aracılığıyla göksel mabette neler olup bittiğine dair bir içgörüye sahip olduk. Bir anlamda, Musa'nın Sina Dağı'nın tepesindeyken göksel mabedi gördüğü gibi, Siyon Dağı'nda (Orion bulutsusunda) neler olup bittiğini imanla gördük. Sonra Rab ona çadırı gördüğü "örneğe göre" inşa etmesini emretti. Benzer şekilde, yeryüzündeki son gün olaylarının temel yapısını bize gösterilen örneğe göre çerçevelemeye çalışacağım.
Şimdi konuştuklarımızın özeti şudur: Göklerde, Yüce Tanrı'nın tahtının sağında oturan böyle bir başkâhinimiz var; kutsal yerin ve Rabbin kurduğu, insan tarafından değil, hakiki çadırın hizmetkârı. Çünkü her başkâhin armağanlar ve kurbanlar sunmak için atanmıştır: bu nedenle bu adamın da sunacak bir şeyi olması zorunludur. Çünkü eğer yeryüzünde olsaydı, yasaya göre armağanlar sunan kâhinler olduğu için, kâhin olmazdı: Musa'nın çadırı yapmak üzereyken Tanrı tarafından uyarıldığı gibi, göksel şeylerin örneğine ve gölgesine hizmet ederler: çünkü, Bak, dedi ki, Her şeyi dağda sana gösterilen örneğe göre yap. (Ġbraniler 8: 1-5)
İbraniler 8'den alınan yukarıdaki alıntı, İsa'nın şefaatçimiz olarak görev yaptığı cennetteki kutsal alanın varlığını doğrular. Bu doktrin, kutsal yazılarda gün gibi açık olmasına rağmen Yedinci Gün Adventist Kilisesi'ne özgüdür. Ne yazık ki, çoğu Adventist bunu yeterince takdir bile etmiyor.
Geçen gün uzun süredir Adventist olan biriyle konuşurken, Millercilerin yanlış olduğunu ve 22 Ekim 1844'teki Büyük Hayal Kırıklığı için tapınak doktrinini icat ederek özür dilemek zorunda kalmamak için ödevlerini daha iyi yapmaları gerektiğini söylediğini duyduğumda dehşete düştüm. Bu ifadede yansıtılan öncülerimize karşı utanç ve alaycılığın ekşi tadı, mezhebin kendisi tarafından okullarında ve kiliselerinde öğretiliyor. Ortalama bir üyenin bunu papağan gibi tekrarlaması şaşırtıcı değil.
Öncülerimize yüklemeye çalıştıkları utanç, aslında Tanrı'ya karşıdır, çünkü Tanrı Millerci hareketin önderiydi.
Onlar, Tanrı'nın Ruhu'nun ve sözünün rehberliğini izleyerek Tanrı'nın isteğini yerine getirmişlerdi; ancak geçmiş deneyimlerinde O'nun amacını anlayamadılar, önlerindeki yolu da ayırt edemediler ve Tanrı'nın onları gerçekten yönlendirip yönlendirmediğinden şüphe etmeye meyilliydiler. Bu zamanda şu sözler geçerliydi: “Şimdi doğru kişi imanla yaşayacaktır.” {GC 408}
Peki Tanrı bizi hayal kırıklığına mı sürükler? Ben soruyu tekrarlamak istiyorum: Hayal kırıklığının Hristiyan deneyiminin bir parçası olmadığını kim söyledi?
Öncülerimizin utanacak hiçbir şeyi yok. Millerciler 22 Ekim 1844 tarihini belirlemede haklıydılar ve o geceki hayal kırıklığından kaynaklanan inançları, Hiram Edson'ın göksel kutsal alana bir bakış atmasına izin verildiğinde hemen ertesi sabah (aynı Yahudi günü) ödüllendirildi. Vizyonu daha fazla çalışmaya yol açtı. Tanrı'nın ışığında yeni bir anlayışla cesaretlendirilerek ilerlediler, ancak Tanrı'nın onları yönlendirdiğini inkar edenler karanlıkta bırakıldılar.
Bu konu bizim için çok geçerli. Geçtiğimiz yıl kendi küçük hayal kırıklıklarımız ve mini vahiylerimiz serisinden geçtik. Uyarılarımızı duyan birçok kişi, "hiçbir şey olmadığında" Tanrı'nın bizi yönlendirdiğini reddetti, ancak "imanla yaşamaya" devam edenler, göksel mabetteki faaliyeti daha iyi anlamakla kutsandılar.
Tanrı, zihinlerimizi göksel mabedi sadece bir merak olarak kavramaya davet etmiyor. Bize bir şey öğretmek istiyor. Bize bu son günlerde nasıl yol alacağımızı öğretmek istiyor. Kötüler yükselişteyken, doğrular ezilirken, yardım için nereye dönecekler? İnsan yapımı bir evde yaşamayan Tanrılarına. Süleyman dua etti:
Eğer memlekette kıtlık, veba, kavurucu salgın hastalık, küf, çekirge veya tırtıl çıkarsa; düşmanları onları kentlerinin bulunduğu yerde kuşatırsa; orada herhangi bir bela, herhangi bir hastalık varsa; Herhangi bir adam veya bütün halkın İsrail tarafından, her biri kendi yüreğinin belasını bilip ellerini bu eve doğru uzatarak dua ve yakarışta bulunulsun: O zaman sen göklerdeki meskeninde işit, ve bağışla, ve yap ve herkese yollarına göre ver, Sen kimin yüreğini bilirsin? (Çünkü sen, yalnız sen, bütün insanların yüreklerini bilirsin.) (1. Krallar 8:37-39)
Bu dua, İsa'nın sıkıntılı zamanımızda bize yardım etmek için Orion'daki cennette olduğunu hatırlatır. Tanrı, Süleyman'ın tapınak adanma töreninde sunduğu bu özel duayı doğruladı. Rab'bin görkemi tapınağı doldurdu. Öyle oldu ki, Rab'bin görkemi, MÖ 27 Ekim 4037 ile kutsal yazılarda kaydedilen ay olan 24 Ekim 2016 arasındaki tam yarı yolda evi doldurdu. Bunu, kurduğumuz sürekli kronolojiden biliyoruz. Sonsuzluğa Giden 7 Adımve bu küçük uyum, Tanrı'nın bu eşsiz hizmeti yönettiğinin ve bu makalede inceleyeceğim göksel mabetteki olayların gerçek olduğunun bir hatırlatıcısıdır.
Sıkıntı zamanı yaklaşırken, yalvarışlarımızı ve dualarımızı Tanrı'ya bildirmekten çekinmeyelim. Bize verdiği öğütleri takip etmekten çekinmeyelim. Süleyman'ın tüm duası bugün büyük önem taşıyor. Kalplerimizi şimdi göksel kutsal alana çevirelim ve günümüz olaylarında yolumuzu bulmamıza yardımcı olacak hangi dersleri öğrenebileceğimize bakalım.
Göksel Kutsal Alanda
Küçük hayal kırıklığımızdan sonra Şubat 27, 2012, göksel mabette önemli bir değişimin gerçekleştiğini fark ettik. O zamana kadar büyük mücadelede Yüce Yargıç olarak görev yapmış olan Baba, kürsüden inmiş ve mahkeme sürecini Oğlu İsa Mesih'in ellerine bırakmıştı. Bu, Baba'nın yargılanması için gerekli bir hazırlıktı. Açıkladığımız gibi Yüksek Çağrımız, büyük mücadelede nihai olarak yargılanan Tanrı Baba'dır. Açık nedenlerden dolayı, O, Yüce Yargıç olarak görev yaparken aynı zamanda yargılanamazdı.
Sen [Tanrı Baba] her şeyi onun buyruğu altına soktu [İsa'] Ayaklar. Çünkü O, her şeyi kendi buyruğu altına koydu ve kendisine verilmeyen hiçbir şeyi bırakmadı... (İbraniler 2:8)
Babanın hareketleri Hezekiel 9'da sembolik biçimde peygamberlik edilmiştir. Biz bunu kendi kitabımızda ayrıntılı olarak açıkladık. 1335 Gün Makalede, Baba'nın En Kutsal Yer'den (yargı odası) başlayarak Kutsal Yer'in üzerinden tapınağın eşiğine ulaşmak için sembolik olarak 40 arşın veya basamak, yani 40 gün kat etmesi gerektiği anlatılıyor.
Ve İsrail Tanrısının görkemi, üzerinde bulunduğu Keruv'dan yukarı, evin eşiğine çıktı... (Hezekiel 9:3)
Baba'nın gidişiyle aynı anda, bizim küçük inananlar topluluğumuz, inançla tapınak eşiğinden En Kutsal Yer'e doğru aynı 40 arşın ters yönde gitti. Baba yargılanmak üzere dışarı çıkarken, biz tanık kürsüsüne doğru gidiyorduk.
40. günde yaşadığımız ikinci küçük hayal kırıklığından sonra Nisan 6, 2012, Başka bir önemli olayın gerçekleştiğini fark ettik. Küçük grubumuz, tıpkı İsa'nın yaptığı gibi, "günlük"ün gizemini üç şekilde ortadan kaldırmıştı ve Baba için tanıklık etme çağrısına yanıt olarak mecazi olarak En Kutsal Yer'in eşiğinde belirmiştik. Deneyimlerimiz göksel mabetle yakından bağlantılıydı. Bu olaylar bizim 1290 Günleri makale.
Kısa sürede küçük grubumuzun çok önemli bir ayrıntıyı unuttuğunu fark ettik. Tüm endişelerimiz arasında, birbirimize hatalarımızı itiraf etmek için özel bir çaba göstermeyi unuttuk. Mahkeme salonuna girmek için hâlâ çok kirliydik. Zamanında hazır olmadığımız için, Hezekiah örneğine göre ikinci bir Rab'bin Sofrası istedik.
Çünkü kral, ileri gelenleri ve Yeruşalim'deki bütün cemaat, Fısıh Bayramı'nı ikinci ayda kutlamak üzere bir araya gelmişlerdi. (2. Tarihler 30:2)
Üçüncü küçük hayal kırıklığımızdan sonra 6, 2012, Mayıs Bir kez daha çok önemli bir olayın gerçekleştiğini fark ettik. Yaşayanların yargılanması başlamıştı. Kendimizi Kuzu'nun kanında temizlemiştik ve Baba için tanık kürsüsüne çıkmak üzere mahkeme salonunda belirmiştik. Yeni mahkeme sürecini başlatan ilk tanıklar bizdik.
Çünkü zamanı geldi ki Yargılama Tanrı'nın evinden başlamalıdır: ve eğer bu ilk önce bizden başlarsa, Tanrı'nın müjdesine itaat etmeyenlerin sonu ne olacak? (1. Petrus 4:17)
Ürettiğimiz 1260 Günleri makale o zamanki deneyimimizin hikayesini anlatıyor. Arkadaşlar, ciddi zamanlarda yaşıyoruz. Şu anda görevlerimiz var ve birden fazla şekilde "zamanın önemi" var.
Bu, göksel mabette gerçekleşen ve kendi küçük dünyevi mabetimizde kendi deneyimimize yansıyan 2012'nin başlarındaki olayların kısa bir özetiydi. Tanrı'nın halkının, tıpkı 22 Ekim 1844 gibi göksel mabetteki görünmez olayları anlamaları, şu anki görevlerinin ne olduğunu tespit etmeleri için gereklidir.
(Çünkü biz imanla yürürüz, görerek değil:) (2. Korintliler 5:7)
Şimdi size bu olayların, gözlerimizin önünde dünya sahnesinde olup biteni nasıl açıkladığını göstereceğim.
Şekil 1 – Son Gün Olaylarına Genel Bakış
Babanın Ayrılışı
Papa XVI. Benedict'in istifa kararıyla ilgili haber yayıldığında Hristiyan dünyası şok oldu. Böyle bir şey 600 yıldan uzun süredir olmamıştı. İstifa etmesinin nedeni gücünü kaybetmesiydi, ancak bu, 85 yaşında azalan fiziksel gücüne rağmen görevine devam eden Papa II. John Paul'ün hemen ardından gelen kişi için tuhaf bir bahane gibi görünüyordu. Her durumda, XVI. Benedict'in veda konuşması Şubat 27, 2013 Bu tarihi olaya tanıklık etmek için kalabalıklar Aziz Petrus Meydanı'nı doldurdu.
Tam bir yıl önce, o gün göksel mabette neler olduğunu düşünün. Tanrı Baba, En Kutsal Yer'deki Yüce Yargıçlık pozisyonunu terk etti. Şimdi, tam bir yıl sonra, sözde "Kutsal Baba" Papa XVI. Benedict, Vatikan'daki yüce papalık pozisyonunu terk etti. Sahte olanın gerçek olana ne kadar benzediğini görmeye başlıyor musunuz?
Ama daha fazlası var.
Teknik açıdan düşünenler, Tanrı'nın papanın gerçek istifa tarihi olan 27'i değil de neden 28'sini işaret ettiğini tekrar tekrar sorguladılar. Bir neden, dünyanın dikkatini çeken büyük olayın 28'inde değil, daha önce fark ettiğimiz gibi 27'sinde olmasıydı. İkinci ve daha önemli neden ise Papa Benedict XVI'nin halkını 27'sinde kutsamış olmasıdır. Bu ilk bakışta çok önemli görünmeyebilir, ancak Tanrı'nın da halkını aynı günde kutsadığını anladığınızda mantıklı gelmeye başlar.
Yedi kişi imanla yürüdü 27 Şubat 2012 için 27 Şubat 2013. Deneyimlerine eşlik eden görünür bir olay olmasa bile İsa'nın inancını korudular. İnançla 365 gün süren bir yıl boyunca dayandılar. Bu, acı ve yürek sorgulama yılıydı. İnançlarıyla Tanrı ile güreştiler. O yılın sonunda, 27'sinin sabahında, aslında ilk görünür olaya ulaştığımızı fark ettik. Rab'bin dönüşüne kadar olan 1335 günün başlangıcına ulaşmıştık. Buna inançla ulaşmıştık ve şimdi çalışmalarımızın tarihi boyutlarda dünya çapında bir olayla ilk görünür onayını gördük.
Bekleyen ve bin üç yüz otuz beş güne ulaşan kişi ne mutlu kişidir. (Daniel 12:12)
Tanrı o sabah, 1335 günün başlangıcına "gelene" (veya dokunana) kadar imanla "beklememiz" için bize özel küçük bir ödül göstererek bizi kutsadı. Vebalar yılını geçirecek ve benzer şekilde sonuna kadar imanla katlanmak zorunda kalacak olan 144,000 kişi de, İsa'nın kendi gözleriyle geri döndüğünü görmek için 1335 günün sonuna "beklemeleri" ve "gelmeleri" için özel kutsamalarını alacaklar.
Bir an için yılın yarısında pes etseydik ne olabileceğini düşünün. Ya zaman belirleme karşıtlarına veya mesajımızı sürekli reddeden diğer birçok suçlayıcıya teslim olsaydık? Bugün burada olmazdık ve tüm misyonumuz (ve sizinki) neredeyse başlamadan önce başarısızlıkla karşılaşırdı. Yüce çağrımızı anlayanlar, "misyonumuzun başarısızlığı"nın gerçekte ne anlama geldiğini bilirler. Dayanmamızı sağlayan Tanrımıza olan sevgimizdir (ve bu bile O'ndan gelir).
Karşılaştırmayı bir kez daha düşünün. Tanrı bizi, papanın takipçilerini kutsadığı gün kutsadı. Hangi kutsamaya sahip olmayı tercih ederdiniz? Tanrı'dan bir kutsama almak ister miydiniz? Yoksa Tanrı gibi davranan bir adamın boş kutsamasını mı tercih ederdiniz? Seçim basit.
Sahte ve gerçek arasında Benedict'in istifasıyla ilgili olarak dikkat edilmesi gereken bir karşılaştırma daha var. İstifa açıklamasında şunları söyledi:
“…Kutsal Kiliseyi Yüce Pastörümüz, Rabbimiz İsa Mesih’in bakımına emanet edelim…”
Papa'nın sözde "Kutsal Kilisesi", İncil'den bildiğimiz İsa Mesih'e emanet edilmedi. Benedict'in atıfta bulunduğu İsa Mesih, bir yıl önce Tanrı Baba'nın göksel mabette Yüce Yargıç rolünü emanet ettiği İsa Mesih'le aynı değildi. Tanrı'nın gerçek hükümeti göktedir. Sahte krallık ise burada yeryüzündedir.
Çaresizliğin İğrençliği
Emniyet kemerlerinizi bağlamanın ve hızlı ve öfkeli (ve tehlikeli) bir yolculuğa hazırlanmanın zamanı geldi. Bu yalnızca önümüzdeki zamanlar için değil, aynı zamanda bu makalenin geri kalanı için de geçerlidir. Ele alacağımız çok fazla konu var.
Ve günlük kurban kaldırılıp, harap edici iğrenç şey dikildikten sonra bin iki yüz doksan gün geçecek. (Daniel 12:11)
Yukarıdaki ayetin 1290 günü hem günlük olanın kaldırılması hem de iğrençliğin kurulmasıyla ilişkilendirdiğini unutmayın. Ayetin dilbilgisini biraz daha derinlemesine inceledik 1290 Günleri makaleyi inceledi ve iki olayın farklı olduğunu ve aynı anda gerçekleşmediğini buldu. Yine de, bu ayet 1290 günü her iki olayla ilişkilendirir.
Geçtiğimiz yıl günlük hayatın gizemini ortadan kaldırdık 6 Nisan 2012 cennetsel kutsal alan deneyimlerimiz aracılığıyla, ancak görünür iğrençlik henüz kurulmamıştı. Şimdi görünür olaylar burada ortaya çıkmaya başladı 2013, Yıkımın iğrençliğinin gerçekte ne olduğunu anlamamız gerekir ki, onun gerçekleşmesini tanıyalım.
Bu konunun önemini vurgulayan Rabbimiz ve Kurtarıcımızın şu sözleriyle başlayalım:
Ve krallığın bu müjdesi, bütün milletlere bir şahitlik amacıyla dünyanın her yerinde vaaz edilecek; ve sonra son gelecek. Bu nedenle onu gördüğünüzde harap edici iğrençlik, Peygamber Daniel'in sözünü ettiği gibi, kutsal yerde durun (okuyan anlasın). O zaman Yahudiye'de bulunanlar dağlara kaçsınlar. (Matta 24:14-16)
İsa'nın bizimle paylaştığı ve anlamamızı emrettiği peygamberlik anlayışının çifte bir uygulaması vardır. MS 70'te Kudüs'ün yıkılışına ve zamanın sonuna atıfta bulunur.
İsa, dünyanın sonundan söz ettikten sonra Kudüs'e geri döner; şehir o sırada gurur ve kibir içinde oturuyordu ve şöyle diyordu: "Ben bir kraliçe olarak oturuyorum ve hiçbir üzüntü görmeyeceğim" (bkz. Vahiy 18:7). Peygamberlik bakışlarını Kudüs'e çevirdiğinde, onun yıkıma terk edildiği gibi dünyanın da kendi yıkımına terk edileceğini görür. Kudüs'ün yıkılışında yaşanan sahneler, Rabbin büyük ve korkunç gününde tekrarlanacaktır. ama daha korkulu bir şekilde.... {3SM 417.1}
Kudüs'ün yıkılışı ile dünyanın sonu arasındaki ilişki nedeniyle, bugün olanları anlamak için temel oluşturmak amacıyla önceki olay sırasında ne olduğuna dikkatlice bakmamız gerekir. Özellikle, MS 70'te yıkım iğrençliğinin neyi temsil ettiğini belirlememiz gerekir. Clarke'ın İncil Yorumu net bir cevap verir:
Daniel'in bahsettiği yıkım iğrençliği—Bu yıkım iğrençliği, Aziz Luka (Luka 21:20, Luka 21:21), Roma ordusu; ve kutsal yerde duran bu iğrenç şey Roma ordusu Kudüs'ü kuşatıyor; Rabbimiz, bunun, Daniel peygamberin kehanetinin dokuzuncu ve on birinci bölümlerinde bahsettiği şey olduğunu söylüyor; ve bu kehanetleri okuyan herkes bunları anlasın; ve bunlar, bu olayla ilgili olarak hahamlar tarafından anlaşılıyor. Roma ordusu, Yahudilere göre iğrenç sayılan bayrakları ve putları yüzünden iğrenç olarak adlandırılıyor. Josephus, (Savaş, b. vi. chap. 6) der ki, Romalılar sancaklarını tapınağa getirip doğu kapısının karşısına yerleştirdiler ve orada onlara kurbanlar sundular. Bu nedenle Roma ordusuna uygun olarak iğrençlik ve harap eden iğrençlik deniyor, tıpkı Kudüs'ü harap edip harap ettiği gibi; ve Kudüs'ü kuşatan bu orduya Aziz Markos, Markos 13:14'te, olmaması gereken yerde, yani metinde olduğu gibi, kutsal yer olarak adlandırılıyor; çünkü sadece şehir değil, etrafındaki önemli bir alan da kutsal kabul ediliyordu ve dolayısıyla hiçbir dinsiz kişi orada durmamalıydı. (Clarke'ın Matta 24:15 Üzerine Yorumu)
Ellen G. White, Büyük Mücadele'nin 26. sayfasında bu anlayışı onaylıyor, bu yüzden bunu güvenilir bir cevap olarak kabul edebiliriz. MS 66'dan 70'e kadar süren Yahudi-Roma çatışması sırasında iğrençlik Roma ordusuydu. İlk kuşatmada, bu ordunun başı Cestius'tu. Kudüs çevresindeki kutsal topraklardaki varlığı, Hristiyanlara şehri terk etme zamanının geldiğini işaret eden ıssızlık iğrençliğiydi (bu arada, şehrin yıkılmasından 3½ yıl önce).
Clarke, Hıristiyanların Kudüs'ten kaçışının başarısını şöyle aktarıyor:
Sonra Yahudiye'de olanlar dağlara kaçsınlar - Bu öğüt daha sonra Hıristiyanlar tarafından hatırlandı ve bilgece uygulandı. Eusebius ve Epiphanius, bu noktada, Cestius Gallus kuşatmayı kaldırdıktan ve Vespasian ordusuyla yaklaştıktan sonra, Mesih'e inanan herkesin Kudüs'ü terk edip Pella'ya ve Ürdün Nehri'nin ötesindeki diğer yerlere kaçtığını söylüyorlar; ve Böylece hepsi ülkelerinin genel felaketinden mucizevi bir şekilde kurtuldular: Bunlardan hiçbiri mahvolmadı. Matta 24:13'e bakınız (not). (Clarke'ın Matta 24:16'ya İlişkin Tefsiri)
Kudüs'ün ilk kuşatması, 1888'de Pazar yasasının neredeyse kabul edilmesinin bir örneğiydi. Roma bayrağı, güneş tapınması veya Pazar tapınması, ABD Senatosu'nda bir yasa tasarısı biçiminde duruyordu. AT Jones'un sunumu, bir senatörün fikrini değiştirene kadar, yasa tasarısının kabul edilmesi için gereken tüm oylara sahipti ve bu senatörün oyu yasa tasarısını reddetti.
Cestius kuşatmayı kaldırdıktan ve Hristiyanlar Kudüs'ten kaçtıktan sonra, Roma ordusu geri döndü ve şehir, daha sonra İmparator olan Romalı general Titus'un önderliğinde nihayet yıkıldı. Titus'un önderliğindeki ikinci kuşatma ve şehrin yağmalanması, günümüz için bir örnek teşkil etmektedir.
Günümüzün Roma Ordusu
1545'ten 1563'e kadar süren Trent Konseyi, Hristiyanlık tarihinde önemli bir konseydi. Kilise kurumunu yeniden düzenlemek için toplandı. Protestan Reformunu kınadı ve Karşı Reformu kışkırttı. Wikipedia bazı özlü gerçekler sunar:
Yeni dini tarikatlar reformların temel bir parçasıydı. Kapuçinler, Ursulineler, Theatinler, Ayakkabısız Karmelitler, Barnabitler gibi tarikatlar, ve özellikle Cizvitler kırsal kesimdeki cemaatlerde çalıştı ve Katolik yenilenmesinin örneklerini oluşturdu.... Yeni Katolik tarikatlarının en etkilisi Cizvitlerdi. Dini, dini kurallara bağlı ve yasal geleneklerin mirasçısı, Cizvitler askeri bir çizgide örgütlenmişlerdi. (Vikipedi)
Cizvitlerin askeri hatlar boyunca örgütlendiğine dikkat edin. Liderlerine bile "Generaller" diyorlar. Resmî isimleri olan İsa Cemiyeti, aslında orijinal dilde İsa'nın "Şirketi" (askeri anlamda) anlamına geliyor. Burada gördüğümüz şey, Roma Kilisesi'nin düşmanlarını fethetmek amacıyla kurulmuş askeri bir örgüt.
"Protestan" ismine layık olan herkes bu noktada yüksek alarma geçmeli. Bu askerlerin üstlerine itaat ederek neler yapacaklarına dair kanlı bir resim istiyorsanız, bir ara Cizvit yeminini okuyun.
İsa Cemiyeti'nin (Cizvitler) logosu, içinde IHS harfleri bulunan bir güneştir. İşte bunun özlü bir yorumu:
Kral Ius'un Kanonları
Egemen Hukukun Kanunları
II. Egemen
2.7 Yahudi Hukuku Formu
Madde 82 - Trigram (IHS)
Canon 5989
Güneş'in Makedonya-Sparta sembolü ve merkezindeki üç Latin harfi "IHS" temel alınarak oluşturulan Trigram, Roma İmparatorluğu'nun resmi standardı ve sloganı ilk olarak Vespasian tarafından Yahudilik (Musevilik) resmi imparatorluk kültü altında tanıtıldı MS 70'ten itibaren MS 117'ye kadar.
Canon 5990
Trigram yalnızca Roma Kültünün resmi sloganını değil, aynı zamanda Yahudilik (Musevilik) resmi Roma Kültünün kişileştirilmiş halini de temsil eder:
(i) Kraliyet Kalkanı'na işlenmiş olan Makedonya ve Sparta Güneş Sembolü, Sol Invictus'u veya "yenilmez Güneş" – bu nedenle efsanevi cesaret, güç ve zaferler nedeniyle Makedonya ve Sparta sembolizminin seçilmesi; ve
(ii) IHS, Latince bir ifade olan Invictus Hoc Signo anlamı “Bu işaretle biz yenilmeziz” Güneş sembolü ve üç (3) harfin kendisine atıfta bulunulmaktadır.
Canon 5991
Trigram, Antik Roma'da da sıklıkla en üstte "Oculus Omni" veya "Lucifer'in Her Şeyi Gören Gözü" sembolüyle birlikte temsil ediliyordu.
Canon 5992
Trigram, MS 117'den itibaren Yahudiliğin (Judaizm) Roma İmparatorluğu'nun resmi kültü olarak feshedilmesiyle gözden düştü ve yerine "Stoacı" canlanmanın gerçek kaynağı ve sloganın yeniden canlandırılması olarak Gnostisizm geldi. “SPQR”
Canon 5993
Trigram, 16. yüzyılda Venedik-Macarlar tarafından yeniden canlandırıldı İsa Cemiyeti'nin resmi işareti, aynı zamanda "Cizvitler" Lucifer'in bayram günü olan 15 Ağustos 1534'te. İki (2) yeni unsur da eklendi:
(i) İsa'nın çektiği acıyı simgeleyen üç (3) çivi ve "yoksulluk, iffet ve mutlak itaat"in üç (3) açık yemini; ve
(ii)“H” harfini delen hançer, Cizvitleri bir Hıristiyan askeri tarikatı olarak sembolize ettiği gibi, aynı zamanda “H” harfinin, son “gizli dördüncü yemin” olarak kesin gizlilik yemini etmeyi ifade eden kalp olarak eski okült sembolizmini de sembolize eder.
Canon 5994
IHS'nin üç (3) Mısır tanrısını temsil ettiği iddiası: "İsis, Horus ve Set" kasıtlı dezenformasyon statükoyu destekleyen ajanlar tarafından yayılıyor ve insanları cahil bırakıyor.
Canon 5995
IHS'nin, Yunanca'da "İsa"nın ilk üç (3) harfinin ΙΗΣΟΥΣ olması ve ardından "Latinceleştirilerek" IHSOVS'ye dönüştürülmesi temelinde yaygın bir antik Christogram olduğu iddiası tarihin en beceriksiz dolandırıcılıklarından biri, Modern Yunancanın kasıtlı olarak bozulmuş iki meclisli alfabetik düzeni, Cizvitler kurulana ve dolayısıyla onların işaretleri ortaya konana kadar ortaya çıkmadı.
Yukarıdaki alıntıdan, Cizvitlerin logosunun onları doğrudan MS 70'te Kudüs'ü fetheden antik Roma ordusuna bağladığını ve bu tarihin sembolizmin tanıtımıyla bağlantılı olarak özel olarak belirtildiğini görebilirsiniz. Günümüzdeki hedefleri, Tanrı'nın halkını (mecazi Kudüs) eşit bir başarıyla fethetmektir.
Cizvitler, tasarımlarını gerçekleştirmek için sahne arkasında ipleri çekerek tüm bu yıllar boyunca çalıştılar, ancak yıkımın iğrençliğinin işareti, kutsal topraklardaki varlıklarıdır. Bu, dünyanın ilk kez tanıklık ettiği zaman gerçekleşti 13 Mart, 2013 Cizvit bir papanın, yani Papa Francis'in seçilmesi. Neler olduğunu görüyor musunuz? Yeni General Titus, Papa Francis'in kişiliğinde dünya sahnesine çıktı. Cizvitlerden oluşan ordusuyla birlikte, Tanrı'nın halkını her taraftan çevreleyen "Kutsal Roma Kilisesi"nin tepesinde duruyor. İğrençlik yerli yerinde.
Popüler medya, papanın Cizvit katılımını küçümsemekte ve onu tek akciğeri olan ve pireye bile zarar veremeyen zararsız bir ihtiyardan başka bir şey değilmiş gibi göstermek için işleri yumuşatmada iyidir. Ancak görünenin çok ötesinde şeyler oluyor.
Seçim günü internette biraz araştırma yaparken, adam hakkında masum olmaktan uzak bilgiler içeren bazı web sitelerine rastladık. Bu web siteleri hemen ertesi gün kapandı! Karanlık geçmişini silmek için kararlı bir çaba var.
Örneğin, birçok Arjantinli, kendi Cizvit kardeşlerini askeri diktatörlüğün işkencesine teslim eden adamın artık papa olmasından öfkeli. Geçmişinin diğer iğrenç kısımları gibi, son haberler Papa Francis'i olduğundan daha iyi göstermek için bunu da örtbas ediyor.
İncil'deki Son Papa
John, büyük fahişenin kırmızı canavara bindiğini görür ve merak eder. Sonra melek vizyonu açıklar.
Gördüğün canavar vardı, ve yok oldu; ve dipsiz derinliklerden çıkacak ve yıkıma gidecek. Ve yeryüzünde oturanlar, dünyanın kuruluşundan beri yaşam kitabına adları yazılmamış olanlar, var olan, ama var olmayan, ama yine de var olan canavarı görünce şaşıracaklar. (Vahiy 17:8)
İlk olarak melek bize canavarın geçmişte var olduğunu, var olmaktan çıktığını, dipsiz çukurdan çıkacağını ve sonunda yok edileceğini bildirir. Bir canavar bir ulusu veya siyasi gücü temsil eder.
İşte hikmet sahibi olan akıl. Yedi baş, kadının oturduğu yedi dağdır. (Vahiy 17: 9)
9. ayet kadını yedi tepeli şehir Roma ile ilişkilendirir. Kadın tıpkı canavarın üzerinde oturduğu gibi tepelerin üzerinde oturur. Bu, canavarın özellikle Roma gücünü temsil ettiği anlamına gelir.
Ve yedi kral vardır: beşi düştü, biri var, öbürü ise henüz gelmedi; ve gelince, kısa bir süre kalması gerekir. (Vahiy 17:10)
Bu ayet bir kronoloji verir. Bunu anlamak için ne zaman geçerli olduğunu bilmeliyiz. Bunu bu vizyonun girişinden belirlemek kolaydır:
Ve yedi melekten biri geldi yedi şişenin olduğu, ve benimle konuşup bana dedi ki, Buraya gel; sana göstereceğim yargı büyük fahişenin çok suların üzerinde oturan: (Vahiy 17:1)
Sana bir soru sorayım: Büyük fahişenin yargılanması ne zaman? 1844'ten önce mi, yoksa sonra mı?
Cennetteki büyük yargı 22 Ekim 1844'te başladı, bu yüzden büyük fahişenin yargısı (yani tüm bu sahne) bundan bir süre sonra gelmeli. Fahişenin bindiği canavar, ölümcül yarası iyileşen canavarın aynısı.
Ölümcül yaranın iyileşmesi 11 Şubat 1929'da Lateran Antlaşması'nın imzalanmasıyla başladı. Bu olay Vatikan Şehir Devleti'ni kurdu. Bu, Adventistler arasında yaygın bir bilgi olmalı. (Bu arada, ölülerin yargılanmasının ortasındaki yarı noktayı işaret ediyor.) 1798'den 1929'a kadar papaların yönetecekleri bir medeni "krallıkları" yoktu. Bu nedenle, Vahiy 17:10'da bahsedilen krallar 1929'dan sonra hüküm süren krallar olmalı. Bu ayetin kronolojisini anlamak için, yeni kurulan Vatikan devletinde hüküm süren papaları listelememiz yeterli:
| 1. | Pius XI | (düşmüş) |
| 2. | Pius XII | (düşmüş) |
| 3. | XXIII.Yuhanna | (düşmüş) |
| 4. | Paul VI | (düşmüş) |
| 5. | I. John Paul | (düşmüş) |
| 6. | John Paul II | (dır-dir) |
| 7. | Benedict XVI | (henüz gelmedi, kısa bir süre devam etmeli) |
| 8. | Francis |
Vahiyci John, önemli değişikliklerin gerçekleşmeye başladığı II. John Paul zamanına vizyonda götürülür. Bergoglio'yu (sonradan Papa Francis) kardinalliğe yükselten II. John Paul'du ve Roma'nın dünya hakimiyeti için birçok başka hazırlık yaptı. Ratzinger (sonradan Papa XVI. Benedict) onun en yakın ortaklarından biriydi. Özellikle dünyayı barış davasında birleştirme çabalarıyla bilinir ki bu aslında dünyayı Roma diktatörlüğü altında birleştirmeye yönelik gizli bir plandır. Bu bakış açısından, Vahiyci geçmişte ölen beş kral, hayatta olan bir (II. John Paul) ve kısa bir süre devam edecek olan bir tane daha (Benedict) görür. II. John Paul ile karşılaştırıldığında, Benedict'in 7 yıllık saltanatı gerçekten kısaydı, ancak istifası nedeniyle de kısaldı.
Papa Francis'i bir sonraki ayet şöyle açıklıyor:
Ve var olan ve var olmayan canavar, o da sekizincidir. ve yedidendir ve yıkıma gider. (Vahiy 17:11)
Bu ayet bize sekizinci kralın diğer yedi kraldan daha fazlasını temsil ettiğini bildirir. O sadece bir hükümdarı değil aynı zamanda canavarın kendisini de temsil eder. Bu canavar sıklıkla papalık olarak yorumlanır, ancak bu tam olarak doğru değildir. Papalık bir dini veya kiliseyi temsil eder, ulusal bir gücü değil ve bu nedenle canavar olamaz. Kilise İncil'de bir kadın olarak temsil edilir ve papalık canavarın kendisini değil, canavara binen fahişe olarak temsil edilir.
Papa Francis bir Cizvittir—Roma'nın askeri gücünü ve kilise ve devletin başını temsil eder. Bu yüzden o (sekizinci kral) hem canavar (muhtemelen yenilmez ordusuyla birlikte Roma devleti) hem de papalık krallarından biri olarak tanımlanır. Onun yükselişi, Roma canavarına binen kadının birleşik imgesini tamamen yerine getirir. Bu, 1798'deki ölümcül yaradan beri böyle olmamıştır.
Roma'nın askeri gücü İncil'de her zaman demirle temsil edilmiştir. Bir Cizvit papa ile, Nebuchadnezzar'ın rüyasında heykelin ayak parmaklarında Roma'nın demirinin kendini gösterdiğini görürüz. Bir sonraki ayet de heykelin ayak parmaklarını Papa Francis ile ilişkilendirir:
Ve gördüğün on boynuz, henüz krallık almamış, fakat canavarla birlikte bir saat kral olarak yetki almış on kraldır. Bunların hepsi tek bir düşünceye sahip olacaklar ve güçlerini ve kuvvetlerini canavara verecekler. (Vahiy 17: 12-13)
On boynuz, dünyadaki tüm krallıkları temsil eder, tıpkı on ayak parmağının dünyadaki tüm krallıkları temsil etmesi gibi. Dünya çapındaki devlet başkanları canavarla birlikte güç alacak ve güçlerini canavara verecekler.
Bunlar Kuzu'yla savaşacaklar, ve Kuzu onları yenecektir; çünkü o, Rablerin Rabbi ve kralların Kralı'dır; ve onunla birlikte olanlar çağrılmış, seçilmiş ve sadık olanlardır. (Vahiy 17:14)
14. ayette, sebep nihayet ortaya çıkar. Canavar ve ona yardım edecek olan dünya milletleri, Tanrı'nın halkıyla savaşa girecektir. Cizvitler normalde gerçek renklerini göstermezler. Bunun yerine, karışırlar ve sızarlar. Çatışmaları kışkırtırlar. Bir savaşın her iki tarafını da beslerler. Amaçlarına ulaşmak için kullandıkları yöntemler bunlardır.
Romalı Petro
MKS Papaların Kehanetleri Gerçekleşiyor gibi görünüyor. Papa II. Jean Paul'ün uzun görev süresi boyunca Roma'nın "yenilmez güneşi"nin tam yoğunluğuna geri dönmesi için yolu hazırlamak üzere yoğun bir şekilde çalıştığı çalışmasında "güneşin emeğinin" yerine getirildiğini gördük. "Zeytinin ihtişamı", istifa ederek Roma gücünün geri dönüşüne doğrudan yol açan papalar arasında "kutsanmış olan" olan ve çabalarının meyvesini görmeye hala yaşayan Papa XVI. Benedict'in deneyiminde gerçekleşti. Zeytin dallarından yapılmış çelenkler, antik Yunan ve Roma'da zaferin simgesi olarak verilirdi. Papa Francis'i tahta çıkaran Benedict'in istifasıydı ve bu taçlandırıcı zaferin önemini yakında göreceksiniz.
Hatta “zeytinin şanı” ile “Petrus Romanus” arasındaki alışılmadık ünlem bile gerçek oldu:
Kutsal Roma Kilisesi'nin son zulmünde oturulacak. [Latince: “Perſecutione extrema SRE ſedebit.”]
Daha önce keşfettiğimiz gibi, kadın (Kutsal Roma Kilisesi) artık tam olarak tahta çıkmıştır ve kehanetin önceden bildirdiği gibi, tam da son zulüm için zamanında Roma canavarının üzerinde "oturmaktadır".
Kehanete göre, yeni Papa Francis son papa olacak. Kendisinden şu şekilde bahsediliyor:
Koyunlarını birçok sıkıntıda otlatacak olan Romalı Petrus. Ve bu şeyler bitince, yedi tepeli şehir [yani Roma] yıkılacak ve korkunç yargıç halkını yargılayacak. Son. (Vikipedi)
Neden kendisine Romalı dendiğini daha önce gördük. Bunun sebebi bir Cizvit olmasıdır. IHS harflerinin bulunduğu Cizvit logosu, Kudüs'ü fetheden Roma'ya bir göndermedir. Daha önce okuduğumuz gibi, Roma kendini tanımlamak için SPQR harflerine geri döndü ve bunlar Roma'nın bugün kullandığı baş harflerle aynıdır:
SPQR, Senātus Populusque Rōmānus (“Roma Senatosu ve Halkı”, çeviriye bakınız) adlı Latince bir ifadenin kısaltmasıdır ve antik Roma Cumhuriyeti hükümetini ifade eder ve günümüzde Roma'nın comune'ünün (belediyesinin) resmi amblemi olarak kullanılır.Vikipedi)
Papa Francis sadece bir Romalı değil, aynı zamanda Petrus'un tahtında oturuyor. Peki Petrus kimdir?
Herhangi bir deneyimli Adventist size Roma'daki Aziz Petrus heykelinin aslında Pantheon'daki Jüpiter heykeli olduğunu söyleyebilir. Başının üzerindeki varsayılan hale aslında bir güneş diskidir. Yani, Aziz Petrus'un Sandalyesi'nden bahsettiğimizde aslında Jüpiter'in tahtından bahsediyoruz.
Jüpiter'in Romalılar için kim olduğunu Vikipedi bize şöyle anlatır:
Eski çağda roman din ve mit, Jüpiter… tanrıların kralı... (Vikipedi)
Şimdi Aziz Petrus'un tahtının neden bu kadar önemli olduğu anlaşılıyor. Romalılar için, en yüce tanrının tahtını temsil ediyor. Bir Romalı olarak, mütevazı yaşlı Francis aslında diğer tüm tahtların üstündeki tahta çıktı!
Ey sabahın oğlu Lucifer, gökten nasıl düştün! Milletleri zayıflatan sen nasıl yere yıkıldın! Çünkü yüreğinde şöyle dedin: Göklere çıkacağım, tahtımı Tanrı'nın yıldızlarının üstüne yükselteceğim. Ben de toplantının yapıldığı dağın üzerinde, kuzey taraflarında oturacağım. Bulutların tepesine çıkacağım; Ben en yüksek gibi olacağım. (Yeşaya 14: 12-14)
Jüpiter'in başındaki güneş diski, Cizvit logosundaki güneş diskiyle aynıdır. Roma'nın güneş gibi "yenilmez" olma iddiasını temsil eder.
Şimdi “Romalı Petrus” kehanetinin gerçekte ne anlama geldiğini görebilirsiniz:
Petrus = son papa
Romalı = Cizvit
birlikte: Son papa bir Cizvit olacak
Başka bir deyişle, kehanet son sıkıntıda bir Cizvit papasının Roma İmparatorluğunun canavarının üzerine oturacağını söylüyor
Arkadaşlar, şeytan bu konuda ciddi. Diğer tüm tahtların üstünde taht iddiasında bulunmayı boşuna yapmıyor. Kazanmayı bekliyor. Bu savaşta neyin tehlikede olduğunu gerçekten anlıyor musunuz? Siz kişisel olarak senin yüce çağrın cidden mi? Sizi maliyeti hesaplamaya ve tavır almaya davet ediyorum.
Sıkıntı Zamanı
Papaların Kehaneti, son papanın cemaatini sıkıntılı zamanlarda yönlendirmesinden bahseder. Sıkıntı zamanı, tüm dünyada farklı derecelerde gerçek, görünür bir deneyimdir. Görünür olayları anlamak için göksel kutsal alana bakmamız gerekir.
Yaşayanların yargılanması, 19. yüzyılda başladı. 6, 2012, Mayıs şu anda içinde yaşadığımız göksel mahkeme sürecinin yeni aşamasıdır. Kararlar terazide tartılıyor ve birçok insanın eylemleri yetersiz bulunuyor. Bu, dünyevi şeylerle dikkati dağıtmanın veya ruhsal bir şekerleme yapmanın zamanı değil. Tanrı'nın çağrısını duyduğunuzda gecikmenin zamanı değil.
Daniel 12'deki üç önemli zaman diliminden ikisi geçen yıl gökteki tapınakta gerçekleşti ve bu yıl bu makalede açıkladığım gibi gerçekleşti.
Üçüncü büyük olay, sıkıntı zamanının başlangıcını işaret edecektir. Yaşayanların yargılanmasının karşılığıdır. 1290 günün başlangıcı 13 Mart, 2013 30 gün sonra düzeltir Nisan 13, 2013. Papa Francis'in seçilmesi, görünür 1290 ve 1260 günlük dönemlerin başlangıcını doğruladı. Bunlar, Roma'nın Tanrı halkına zulmettiği 1260 günlük dönemlerdir ve Roma 24 Eylül 2016'da nihayet yıkılacaktır.
13 Nisan 2013 aynı zamanda sadece ikinci gün ve ilk Şabat'tır 2013 Gethsemane makalelerinde açıklanan İncil takvimine göre Yahudi yılı, 2013, 2014, 2015 üçlemesinin başlangıcından hemen önce gelir. Zamanın Gemisi İşte bu, yüksek sesle haykırmanın zamanıdır! Şimdi her şey, iğrençliğin neden olacağı yıkım için hazırlandı.
Roma zulmünün başlangıcının Yedinci Gün Adventistleri Genel Konferansı'nın dünya bölümlerinin üç günlük yıllık bahar iş toplantısına denk gelmesinin sadece bir tesadüf olduğunu düşünmüyorum. Acaba bu toplantıda, izleyen dünyanın gözünde sıkıntı zamanını açıkça işaretleyecek kararlar mı alınacak veya olaylar mı yaşanacak? Sizce o zamana kadar sahneyi hazırlamak için hangi hızlı olaylar gerçekleşebilir? Ayrıca, toplantının mekanı Battle Creek. Bu yer, Ellen G. White'ın 1902'deki felaket yangınlarından önceki ayıklatıcı vizyonlarını ve uyarılarını hatırlatıyor:
İnceleme Ofisi yanmadan üç gece önce, kelimelerle tarif edilemeyecek bir acı içindeydim. Uyuyamadım. Odanın içinde yürüdüm, Tanrı'ya halkına merhamet etmesi için dua ettim. Sonra sanki kurumun yönetimini elinde tutan adamlarla birlikte İnceleme ofisindeydim. Onlarla konuşmaya ve böylece onlara yardım etmeye çalışıyordum. Yetkili biri ayağa kalktı ve şöyle dedi: "Sen, Rab'bin tapınağı, Rab'bin tapınağıyız diyorsun; bu yüzden bunu, şunu ve diğerini yapma yetkimiz var. Fakat Tanrı'nın sözü, yapmayı teklif ettiğin şeylerin çoğunu yasaklıyor." İlk gelişinde, Mesih tapınağı temizledi. İkinci gelişinden önce, mabedi tekrar temizleyecek. Neden? çünkü ticari çalışma getirildi, [kilise bir işletme haline geldi] ve Tanrı unutuldu. Burada aceleyle ve orada aceleyle başka bir yerde, cenneti düşünmeye zaman yoktu. Tanrı'nın yasasının ilkeleri sunuldu ve şu sorunun sorulduğunu duydum, "Yasanın ne kadarına uydun?" Sonra söz söylendi, “Tanrı, kendi hoşnutsuzluğunda mabedini temizleyecek ve arındıracaktır.”
Gece vizyonlarında, ateş kılıcının asılı olduğunu gördüm Savaş çayı.
Kardeşlerim, Allah bizimle samimidir. Size şunu söylemek istiyorum ki, eğer bu yakmalarda verilen uyarılardan sonra halkımızın liderleri geçmişte yaptıkları gibi kendilerini yüceltmeye devam ederlerse, Cesetleri Tanrı alacak. Yaşayan Allah'ın izniyle, onlara anlamamazlık edemeyecekleri bir dille konuşacaktır.
Tanrı, küçük çocuklar olarak O'nun önünde kendimizi alçaltıp alçaltmayacağımızı görmek için bizi izliyor. Şimdi bu sözleri söylüyorum ki, O'na alçakgönüllülük ve pişmanlık içinde gelelim ve O'nun bizden ne istediğini öğrenelim. {4MR 367.1–368.2}
Son olaylar hızla gerçekleşiyor. Sıkıntı ve zulüm, Tanrı'nın halkını arındırmasının yollarından biridir. Tanrı irade kilisesini temizle. Maalesef, yukarıdaki öğüt örgütlü kilisenin liderliği tarafından dikkate alınmadı.
Tanrı'nın merhameti, işçilerin hayatlarını bağışlamak için adaletle birleşti. Böylece, yapmayı ihmal ettikleri ve görmelerini ve anlamalarını sağlamanın imkânsız göründüğü işi yapabilirlerdi. — Genel Konferans Bülteni, 6 Nisan 1903, s. 85.
Bu tarihi yargı ateşleri mezhebin binalarını yok ettiğinde, Tanrı'nın merhameti işçileri bağışladı. Bu ateşler, günümüz liderlerinin kulak asmaması durumunda, "Tanrı'nın sıradaki cesetleri alacağı" uyarısı olarak hizmet edecekti.
Kardeşler, Tanrı bizimle samimidir. Duam, alçakgönüllülük ve pişmanlıkla O'na gelip O'nun sizden ne istediğini öğrenenlerden olmanızdır.
Onlara de ki: Yaşadığım sürece, diyor Rab Tanrı, Ben kötünün ölümünden zevk almam; ama kötünün yolundan dönüp yaşamasından zevk alırım. Dönün, kötü yollarınızdan dönün; ey İsrail halkı, niçin öleceksiniz? (Hezekiel 33: 11)