Giriş
Değerli okuyucularımız, bu yazı dizisini bir Son uyarı Şeytan'ın güçlerinin bu dünyaya korkunç bir şekilde salınmasından önce. Hiçbirimiz peygamber olmasak ve çalışmalarımızda hata yapmaya yatkın olsak da, Kutsal Ruh'un Son Geri Sayım hizmetini ve bu çalışmaları yönlendirdiğini gerçekten söyleyebiliriz. Bu makaleler, mevcut konuyu özetlemeyi, yeterli kanıt sağlamayı ama okuyucuyu hiçbir etkisi olmayacağına dair uyarıda bulunmaya yormamayı amaçlamaktadır. Bununla başlayalım.
Olayın Arka Planı
Bu çalışmanın temelinde iki sunum bulunmaktadır: songeri sayım.whitecloudfarm.orgBu çalışmalar şu başlıklara sahiptir: Orion'daki Tanrı Saati hem de Zamanın Gemisi. Bu çalışmalar, 24 Ekim 2015'teki Kefaret Günü ve Yüksek Sebt'te soruşturma yargısının kesin son tarihini tanımlayan bu makale dizisinin temelini oluşturdu. Ayrıca, Tanrı'nın iyi ve kötü arasındaki Büyük Mücadele'de yargılandığını ve kurtuluşumuzun ve yüksek arama Düşman başımıza ne tür belalar çıkarırsa çıkarsın, Eyüp gibi O'nun adına tanıklık etmektir.
1335 Gün
Ne mutlu o kişiye ki; bekler, ve gelmek bin üç yüz otuz beş güne kadar. (Daniel 12:12)
Bu ayet 1335 günle ilgili iki anahtar kelime içeriyor. Birincisi, bu bir "bekleme" zamanı. İkincisi, "gelmek" kelimesi "dokunmak" olarak daha iyi çevrilebilirdi ki bu da bize İbranice kapsayıcı sayma yolunu hatırlatır. O halde 1335 gün, 1335 günü kapsayan bir bekleme dönemi olmalıdır. Dönemin başlangıcını bulmak için yapmamız gereken tek şey, yargının bitiş tarihinden 1335 günü çıkarmaktır. Bu bizi şuraya getiriyor: Şubat 27, 2012.
İbranice gün sayımına göre daha kesin olmak gerekirse, 1335 günün ilki 26 Şubat 2012 Pazar günü gün batımında başlar ve 1335 günün sonuncusu 23 Ekim 2015 Cuma günü gün batımında sona erer. Son gün, yargılamanın gerçek son gününü içermez çünkü 1335 gün bir "bekleme" dönemidir ve nihai karar verildikten sonra daha fazla bekleme yoktur.
27 Şubat 2012'de Neler Oldu?
Bana ayrıca dedi ki, İnsanoğlu, onların ne yaptığını görüyor musun? İsrail halkının burada işlediği büyük iğrençlikler, kutsal alanımdan çok uzağa gitmem gerektiğini? Fakat bir daha dönersen, daha büyük iğrençlikler göreceksin. (Hezekiel 8:6)
Hezekiel bu bölümde Kilise'deki irtidada tanıklık ediyor. O kadar kötü ki Tanrı onu terk etmeli.
Bu yüzden ben de öfkeyle anlaşma: Gözüm esirgemeyecek, acımayacağım da: ve kulağıma yüksek sesle bağırsalar bile, onları işitmeyeceğim. (Hezekiel 8:18)
Bu ayetlerde Tanrı, tıpkı MS 70'te Kudüs'ü terk ettiği gibi Kilise'yi de yıkıma terk etmeye hazırdır. 9. Bölüm bu ayrılışı daha ayrıntılı olarak anlatır:
Ve İsrail Tanrısının görkemi yükselmiş melekten, ki o idi, eşik evin. Ve keten giysili, yanında yazıcının hokkası olan adama seslendi; (Hezekiel 9:3)
Yukarıda şunu görüyoruz Tanrı Baba En Kutsal'daki koltuğunu terk eder ve eşiğe çıkar. Oradan, yıkımdan önce doğruların işaretlenmesini emreder.
Kitapta Tanrının Şanı Christopher W. Morgan ve Robert A. Peterson'ın kaleme aldığı şu yazıyı okuyabilirsiniz:
Tanrı’nın Görkeminin Ayrılışı (Hezekiel 8-11). Yeremya'nın (7. bölümde) belirttiği gibi, insanlar Tanrı ile ilişkilerinde küstahtı çünkü Tanrı'nın tapınağının yıkılmasına asla izin vermeyeceğini düşünüyorlardı. Onların zihninde Tanrı Yeruşalim'de yaşıyordu, bu yüzden o şehrin düşeceğini hayal edemiyorlardı. Bu yüzden, günah işleyerek ve başka tanrılara tapınarak cezasız yaşayabileceklerini düşünüyorlardı. Yeremya onlara Süleyman'ın tapınak adanma töreninde (1. Krallar 8:27) söylediği şeyi hatırlattı; Tanrı'nın aslında tapınağında yaşamadığını. Yeremya ayrıca onlara Tanrı'nın yargısında yeryüzünde yaşadığı düşünülen yeri yok ettiği önceki zamanları hatırlattı (örneğin, Eli zamanında Şilo'daki çadırın yıkılışından bahsettiği Yeremya 7:12).
Hezekiel, bu varsayımı, “RAB'bin görkeminin” tapınaktan ayrılışını anlatan peygamberlik vizyonu aracılığıyla ele alır. Tapınağın bu ilahi terk edilişi, böylece, bizzat Rab'bin kendisi tarafından yönetilen Babilliler tarafından yıkımına hazırlık haline gelir. Hezekiel 8-11'deki olağanüstü vizyon, Tanrı'nın tapınaktan ayrılışını anlatır. (Dipnot: Bu bölümlerin birleşik bir vizyon olduğu, Hezekiel'in vizyonda Kudüs'e götürülmesinden ve 8:1-3'in Ruh tarafından Babil'e dönüşünü anlatmasından açıkça anlaşılmaktadır.)
Vizyon, 8. bölümde, "bir adamın görünümündeki bir formun" ortaya çıkmasıyla başlar. [İSA]” (ayet 2) gelip Hezekiel’i yakaladı ve onu Yeruşalim’e ve özellikle “kuzeye bakan iç avlunun kapısının girişine” (ayet 3) götürdü. Burada “Tanrı’nın görkeminin” huzuruna çıktı ve bunu daha önce Kebar Vadisi’nde gördüğü şeyle (bölüm 1) ilişkilendirdi.
Tanrı daha sonra onu tapınağın turuna çıkardı. Tapınağın dört bölümünü ziyaret etti ve oradaki korkunç olaylara tanık oldu. İlk olarak, girişte, sunak kapısının kuzeyinde bir “kıskançlık heykeli” vardı. Bu heykelin tam kimliği belirtilmemiş (belki de Aşera’dır), ancak uyandırdığı kıskançlık Tanrı’nındır. Sonuçta, tapınak tamamen Yahweh’e ibadete adanmalıydı, ancak burada bir put vardı. Bunun ve sonraki iğrençliklerin etkisi “beni [Tanrı’yı] kutsal yerimden uzağa sürmek” (ayet 6) olacaktır. Bundan sonra, Tanrı Hezekiel’i “ mahkeme” (ayet 7). Burada, kirli hayvanların ve putların iğrenç oymalarının bulunduğu bir ine açılan bir delik vardı. İsrail'in yetmiş ihtiyarı bu iğrençliklere tütsü sunuyordu (ayet 11). Yahweh daha sonra Hezekiel'i üçüncü bir yere, “RAB'bin evinin kuzey kapısının girişine” götürdü (ayet 14). Burada eski bir Mezopotamya tanrısı olan Tammuz için ağlayan kadınlarla karşılaştılar. Sonunda, “RAB'bin tapınağının girişine, sundurma ile sunak arasına” gittiler (ayet 16). Burada güneşe tapan yirmi beş adam buldular. Bu nedenlerden dolayı, Yahweh Hezekiel'e şehri yargılayacağını söyledi. Ancak yargıdan önce ilahi terk gelir. Sonraki üç bölüm anlatıyor Yahweh'in şehirden çekilmesi.
9 ila 11. bölümlerde Tanrı'nın Yahuda'nın duasına verdiği yanıtı okuyoruz. [Yedinci Gün Adventist Kilisesi'nin] kutsala aykırı davranış. Kudüs şehrini şiddetle cezalandıracak. Ama yargı gelmeden önce Tanrı tapınağını terk edecekBu bölümlerde, Tanrı'nın görkemi antropomorfik bir şekilde ele alınır, böylece görkem ayakta durur ve yürür. Tanrı'nın görkemi hakkında bu şekilde konuşmak, Hezekiel'in mesajına hem canlılık hem de somutluk açısından güçlü bir ölçü verir.
Hareket 9:3'te başlıyor ve burada "İsrail Tanrısı'nın görkemi, üzerinde durduğu kerubiden evin eşiğine kadar yükselmişti" ifadesini öğreniyoruz. Kerubi, iki kerubi figürünün, başları aşağı bakacak şekilde, üzerlerindeki Tanrı'nın görkemi tarafından yok edilmemek için, ahit sandığının üzerine yerleştirildiği gerçeğine bir göndermedir. Böylece Tanrı'nın tahtından kalkıp tapınağın eşiğine doğru hareket ettiğini öğreniyoruz. Bu sırada, aynı zamanda şehrin yıkımını da emretti.
Bölüm 10, Hezekiel'in Bölüm 1'de gördüğü kerubun çektiği arabanın evin güney tarafında Tanrı'yı beklediğini belirtir. Tanrı'nın görkemi tapınağın avlusuna doğru hareket ederken, tapınak ve avlu onun görkemli varlığını temsil eden bulutla dolar. Bu bölümün sonunda Tanrı'nın görkemi arabaya binmiştir: "RAB'bin görkemi evin eşiğinden çıktı ve kerubimlerin üzerinde durdu" (ayet 18). Vizyonun sonunda, arabaya binen Tanrı'nın görkemi en son "şehrin doğu tarafındaki dağın" üzerinde süzülürken görüldü (Dipnot: Muhtemelen bu Zeytin Dağı'dır.) (11:23). Tanrı doğuya, Babil topraklarına doğru gidiyor. Tapınak artık terk edilmiş, yıkıma hazır.
Baba'nın En Kutsal Yer'den ayrılışı, Advent hareketinin başlangıcına yakın bir zamanda, 22 Ekim 1844'te gerçekleşen özel bir olayla paralellik gösterir. Baş Rahibimiz İsa, günahlarımızın kaydından arındırmak için göksel mabeddeki En Kutsal Yer'e girdi.
Ellen G. White, vizyonunda “2300 Günün Sonu”nda bunun iki aşamada girdiğini gördü. Neden önce Baba’nın En Kutsal Yer’e girdiğini ve sonra da bir süre sonra Rabbimiz İsa’nın girdiğini gördüğü hiçbir zaman yeterince incelenmedi.
2300 Günün Sonu
Bir taht gördüm ve tahtta Baba ve Oğul oturuyordu. İsa'nın yüzüne baktım ve O'nun sevimli kişiliğine hayran kaldım. Baba'nın kişiliğini göremiyordum, çünkü görkemli bir ışık bulutu O'nu kaplamıştı. İsa'ya Babasının Kendisi gibi bir biçimi olup olmadığını sordum. O olduğunu söyledi, ama ben göremiyordum, çünkü "Eğer bir kez O'nun kişiliğinin yüceliğini görseydiniz, varlığınızı yitirirdiniz." dedi. Tahtın önünde Advent halkını gördüm - kilise ve dünya. İki topluluk gördüm, biri tahtın önünde eğilmiş, derinden ilgilenmiş, diğeri ise ilgisiz ve umursamaz bir şekilde duruyordu. Tahtın önünde eğilenler dualarını sunar ve İsa'ya bakarlardı; sonra O, Babasına bakar ve O'na yalvarıyormuş gibi görünürdü. Baba'dan Oğul'a ve Oğul'dan dua eden topluluğa bir ışık gelirdi. Sonra aşırı parlak bir ışık gördüm [gece yarısı ağlaması] Baba'dan Oğul'a geldi ve Oğul'dan tahtın önündeki insanlara doğru dalgalandı. Ancak çok az kişi bu büyük ışığı kabul edecekti. Birçoğu altından çıktı ve hemen ona direndi; diğerleri dikkatsizdi ve ışığı beslemedi ve ışık onlardan uzaklaştı. Bazıları onu besledi ve gidip küçük dua eden toplulukla eğildi. Bu topluluğun hepsi ışığı aldı ve onda sevinç duydu ve yüzleri onun ihtişamıyla parladı.
Babanın tahttan kalktığını ve alevli bir araba içinde perdenin içindeki en kutsal yere girdiğini ve oturduğunu gördüm. Sonra İsa tahttan kalktıve eğilenlerin çoğu O'nunla birlikte kalktı. İsa'dan, O kalktıktan sonra dikkatsiz kalabalığa tek bir ışık huzmesi geçtiğini görmedim ve onlar tam bir karanlık içinde kaldılar. İsa kalktığında kalkanlar, gözlerini O'na diktiler Tahttan inerken ve onları biraz dışarı çıkarırken. [Bu, 1844'te özel bir zaman dilimini işaret ediyor, bu konuda daha sonra yazacağız.] Sonra sağ kolunu kaldırdı ve O'nun güzel sesinin şöyle dediğini duyduk: "Burada bekleyin; ben krallığı almak üzere Babama gidiyorum; giysilerinizi lekesiz tutun, kısa bir süre sonra düğün töreninden dönüp sizi Kendime alacağım." Sonra alev alev yanan ateş gibi tekerlekleri olan, meleklerle çevrili bulutlu bir araba İsa'nın bulunduğu yere geldi. Arabaya bindi ve Baba'nın oturduğu en kutsal yere götürüldü. [İsa'nın 22 Ekim 1844'te En Kutsal Yere girişi.] Orada, Baba'nın önünde duran büyük bir Baş Rahip olan İsa'yı gördüm. Giysisinin eteğinde bir çan ve bir nar vardı, bir çan ve bir nar. İsa ile birlikte ayağa kalkanlar, inançlarını en kutsal yerde O'na gönderir ve "Babam, bize Ruhunu ver" diye dua ederlerdi. Sonra İsa onların üzerine Kutsal Ruh'u üflerdi. O nefeste ışık, güç ve çokça sevgi, sevinç ve huzur vardı. [1846'da verilen Şabat Gerçeği]
Hala tahtın önünde eğilmiş olan topluluğa bakmak için döndüm; İsa'nın tahtı terk ettiğini bilmiyorlardı. Şeytan tahtın yanında, Tanrı'nın işini sürdürmeye çalışıyor gibi görünüyordu. Tahta bakıp, "Baba, bize Ruhunu ver" diye dua ettiklerini gördüm. Şeytan daha sonra onlara kutsal olmayan bir etki üflerdi; içinde ışık ve çok fazla güç vardı, ancak tatlı bir sevgi, neşe ve huzur yoktu. Şeytan'ın amacı onları aldatılmış halde tutmak ve Tanrı'nın çocuklarını geri çekip aldatmaktı.EW 54.2–56.1}
Benzer şekilde, Baba ve Oğul, hareketin başlangıcında iki aşamada En Kutsal Yere girdiler, Advent hareketinin sonuna yaklaştığımızda ise Baba, Yargı koltuğunu terk etti. İLK 27 Şubat 2012'de yargılanma kürsüsünde yerini almak üzere İsa'nın yerine Büyük Yargıç ve Şefaatçi olarak hizmet etmek üzere kalır. Bu, Baba'nın kendisinin yargılanmaya hazırlandığı ve 144,000 kişinin ve şehitlerin O'nun savunmasında tanıklık etmek üzere tanık kürsüsüne çağrıldığı Yargılamanın önemli bir yeni aşamasıdır.
40 Gün
Sonra beni tapınağa götürdü... ve ölçtü uzunluğu, kırk arşın: ve genişliği yirmi arşın. (Hezekiel 41:1-2'den)
Babanın avlunun eşiğine ulaşmak için katetmesi gereken Kutsal Yer'in uzunluğu 40 arşındı. Her arşın bir adım ve her adım bir gün ise, Babanın eşikteki konumuna ulaşması için gereken süre 40 gün olurdu. Aynı anda, tanıklar Tapınağa girmeli (mecazi olarak) ve aynı mesafeyi kat ederek yeni Büyük Yargıç İsa Mesih'in önündeki En Kutsal Yer'deki tanık kürsüsüne ulaşmalıdır. Kırk gün, 1335 günün başlangıcında başladı ve 40. gün 5 Nisan 2012 Perşembe günü gün batımında başlayıp 6 Nisan 2012 Cuma günü gün batımında sona erdi. Bu günde, 144,000'in liderleri GEÇTİ Kutsal Yer'den En Kutsal Yer'e ve Baba'ya giden eşik GEÇTİ Kutsal Yer'den avluya. Bu 40 günün son günü, Rab'bin Sofrası için doğru gündü. Tanrı'nın takvimi Gölge Serisinde incelediğimiz ve MS 31'de İsa Mesih'in çarmıha gerildiği çok tipik bir gün. Sadece kalbimizin kapı direklerindeki kanı sayesinde En Kutsal'a (mecazi olarak) girebilir ve Kilise'nin üzerine gelen ölüm meleğinden kurtulabiliriz.
5 Nisan'daki Rabbin Sofrası'na katılmadıysanız lütfen kalbini hazırla Bunu makalemizin üçüncü bölümünde anlatacağımız gibi gözlemlemek mümkün. Ancak layıkıyla yiyenler korunacaktır.
Gösteri Ekmeği ve Şamdan
Eğer Baba, Kutsal Yer'deki yürüyüşüyle tapınağı terk ediyorsa ve biz de aynı şekilde giriyorsak, 40 günlük bu zaman diliminde çok özel bir an olacaktır: Kutsal Yer'in ortasında Baba ile buluşacağımız gün. Bu, 17 Mart 2012'de Şabat'ta gerçekleşti. Kardeş John, o günün sabahında, o gün gerçekleşmesi gerektiğini düşündüğümüz şeyi açıkça hatırlamamızı sağlayan canlı bir rüya bile gördü.
Şimdi bunu daha detaylı inceleyelim.
Tapınağın hizmetlerinin ve mobilyalarının kesinlikle birkaç uygulaması vardır. En önemli uygulamalardan biri, tapınağın mobilyalarının Hristiyan yaşamının ilerlemesini göstermesidir:
Ve ibadetler İsa'nın hizmetinin aşamalarını göstermektedir:
Tapınağın mobilyalarının üzerine çapraz şeklinde bir gölge yerleştirebilirsiniz:
Aynı sembolizmin bir başka açıklaması:
17 Mart 2012'de, 27 Şubat'ın küçük hayal kırıklığında pes etmemiş olan bizler, mecazi olarak Kutsal Yer'de yatay kiriş ile dikey kirişin birleştiği kesişme noktasında Baba ile buluştuğumuz noktaya ulaştık. Sembolizm bir kez daha Mesih'in çarmıha gerilmesine işaret ediyor.
Soru şu: O gün ne beklemeliydik? Tanrı Baba ile sembolik olarak yüz yüze geldiğimizde özel bir şey olacak mıydı? 1335 günün başında Kutsal Yer'e imanla giren birimizin ilerlemesine Hristiyan ilerleme yolunu uygulayarak o gün ne olabileceğini anlamaya başlayalım.
2010 yılına geri dönelim.
2010'dan beri, Orion mesajı Yedinci Gün Adventist Kilisesi'ne son bir uyarı olarak verildi. Mesajı kabul eden tüm Adventistler, Tanrı'nın bu mesajına eşlik eden daha derin çalışmalar hakkında daha fazla şey bilmek istediler. Orion mesajını kabul ederek, mecazi olarak tapınağın avlusuna girdik ve "yol" adı verilen kapıdan geçtik. Kabul etmemiz gereken tek şey, İsa'yı Orion'da görebileceğimiz inancıydı. Biz, az sayıdaki Yedinci Gün Adventist kalıntısı, internette özel bir yerde buluşmaya başladık ve Kardeş John'dan, kurduğu özel çalışma forumuna kabul edilmesini istedik; ve orada aylarca birlikte çalıştık.
"Restoran" veya "bekleme odası" olarak da adlandırdığımız forumda, çalışmalar şeklinde bize bol miktarda manevi yiyecek sunuldu ve avludaki sunakta ne olduğunu anlamak için çok fazla özel zamandan fedakarlık etmek zorunda kaldık. Tanrı'nın sesi bize anlatmak istedi. Ve biz de bu çalışmalarla öğrenmek zorundaydık, tıpkı manevi hayatının başlangıcındaki bir Hristiyanın İncil'de İsa tarafından verilen öğretilerden öğrenmesi gerektiği gibi.
Kutsal Ruh tarafından verilen çok özel bir son çalışma, 144,000'in ve şehitlerin misyonu başarısız olursa evren ve Tanrı'nın kendisi için sonuçları gösterdi. Sadece son zamanlardaki olaylardaki rolümüzü ve İsa'yı takip etme sorumluluğumuzu anlayan bizler ÖNCÜMÜZ in HER ŞEY, 27 Şubat 2012'den önce forumda Baba için tanıklık etmek üzere ciddi yeminlerimizi verdik. Bu, "hakikat" olarak adlandırılan Kutsal Yer'e açılan kapıdan geçmek için gerekli olan sembolik vaftizdi. Bu, Hıristiyan yaşamında vaftizi (vaftiz yeminleri) simgeleyen leğenin yanından geçtiğimiz andı. Yolda, başarısız olursak sonuçlarının tam olarak bilincinde olarak Tanrı Baba için tanıklık etmek üzere ciddi yeminlerimizi temsil ediyordu.
Kapının kendisi yeminlerimize olan sadakatimizin ilk testiydi. Sadece biz, daha önce öğrendiğimiz dördüncü melek mesajının üç bölümünü gerçekten anlayan ve 27 Şubat'taki küçük hayal kırıklığı testini geçip En Kutsal Yer'e doğru 40 günlük yürüyüşümüze başlamak üzere Kutsal Yer'e girenler olarak "restoranda" kaldık. Sadece 27 Şubat'ta En Kutsal Yer'den çıkan Baba'yı ruhsal gözlerimizle gören bizler, küçük hayal kırıklığı testini geçtik. Diğerleri başarısız oldu ve kutsal yeri terk etti.
İsa kırk günü boyunca çölde üç kez ayartıldı. Biz de Kutsal Yer'e ilk girdiğimiz gün ayartıldık. İnancımızın hayal kırıklığına dayanacağını kanıtlamamız gerekiyordu.
17 Mart 2012'de, forum üyelerinin kalıntıları avlunun eşiğinden gelerek Kutsal Yer'e 20 adım (gün) girmişti. Baba da En Kutsal Yer'den bize doğru 20 adım (gün) çıkmıştı ve Baba'nın olduğu yere ulaştık. Sağımızda ekmek masası, solumuzda ise Baba ve şamdan vardı.
Önce gösteri ekmeğinin masasına bakalım:
Orijinal yorum, 12 ekmek kekinin, Mesih'in bedeni olarak İsrail'in 12 kabilesini sembolize ettiğidir. Tanrı Sözü'nün kabileler için beslenmesi, İsa'nın Rabbin Sofrası'nda kırdığı ekmekle sembolize edilmiştir. Ancak 144,000'in 12 "kabile liderinden" oluştuğunu ve her kabilenin 12,000 üyesinin mühürleneceğini biliyorsunuz:
Ve mühürlenenlerin sayısını duydum; ve İsrail oğullarının bütün kabilelerinden yüz kırk dört bin kişi mühürlenmişti.
Yahuda kabilesinden on iki bin kişi mühürlendi.
Ruben kabilesinden on iki bin kişi mühürlendi.
Gad kabilesinden on iki bin kişi mühürlendi.
Aser kabilesinden on iki bin kişi mühürlendi.
Neftalim kabilesinden on iki bin kişi mühürlendi.
Manasse kabilesinden on iki bin kişi mühürlendi.
Şimon kabilesinden on iki bin kişi mühürlendi.
Levi kabilesinden on iki bin kişi mühürlendi.
İssakar kabilesinden on iki bin kişi mühürlendi.
Zabulon kabilesinden on iki bin kişi mühürlendi.
Yusuf kabilesinden on iki bin kişi mühürlendi.
Benyamin kabilesinden on iki bin kişi mühürlendi. (Vahiy 7:4-8)
12 Mart 17'de, her birimizin kendi kabilesinin 2012 üyesine öğretmen olarak yemek vermek için birer ekmek keki götürebilmesi için, gösteri ekmeği masasının önünden geçtiğimizde, bu çok özel gün için 12,000 ekmek keki hazırlanmıştı. Bu gün için örnek, bu ekmekten yiyen adamlarıyla birlikte Davut'tu ve Davut daha sonra İsrail'in kralı oldu:
Fakat İsa onlara dedi: Davut'un, kendisi ve beraberindekiler açken ne yaptığını okumadınız mı? Tanrı'nın evine girdiğinde, ne kendisi, ne de beraberindekiler için yasak olan, yalnız kâhinler için yasak olan adak ekmeğini yedi. (Matta 12:3-4)
Tanrı, kendisi için rahiplerden ve krallardan oluşan bir halkı temizliyor ve ekmek masasına ulaşanlar aynı gün ekmeklerini almaya hazırdı. Ancak her biri 6 ekmekten oluşan iki yığın var ve bunun, bu son uyarı dizisinin sonraki bir makalesinde açıklayacağımız çok özel bir anlamı var.
Şimdi yedi kollu mumu araştırmalıyız.
Vahiy kitabında şunları buluyoruz:
Sağ elimde gördüğün yedi yıldızın ve yedi altın şamdanın sırrı. yedi yıldız Yedi kilisenin melekleri şunlardır: ve gördüğün yedi şamdan yedi kilisedir. (Vahiy 1: 20)
Ellen G. White bize yedi yıldızın LİDERLER Yedi kilisenin. Yıldızların aynı zamanda Orion takımyıldızını ve gelecekteki liderlerin sahip olduğu doktrini temsil ettiği daha derin anlamını biliyoruz.
Kusursuz sadece iki kilise vardır: Filadelfiya ve İzmir. Son ruhsal Filadelfiya, ölümü görmeyecek 144,000'in Kilisesi'dir ve İzmir, beşinci mühür altında ölmek zorunda olan şehitlerin Kilisesi'dir.
Baba Tanrı, 27 Şubat'ta dünyevi mürted Adventist Kilisesi'nden yüz çevirdi çünkü Orion'da yazılmış olan günahlarından tövbe etmedi. Tapınağını terk etmeye başladı. Bu Kilise, tıpkı eski İsrail'in MS 34'te statüsünü kaybetmesi gibi, dünya için ışığın taşıyıcısı statüsünü kaybetmek üzereydi.
Ama Tanrı Baba ne zaman AKTAR Filadelfiya'nın yeni manevi kilisesine ve liderlerine ışık mı?
İsa, Efes kilisesinin öncülerini, eğer ilk sevgilerini kaybederlerse ve Büyük Soruşturma Yargılama Günü'nde dinden dönerlerse, bunun bir gün gerçekleşebileceği konusunda uyarıyordu:
Bununla birlikte sana karşı bir şeyim var, çünkü ilk sevgini terk ettin. Bu nedenle nereden düştüğünü hatırla ve tövbe et ve ilk işlerini yap; yoksa sana çabucak gelirim, ve şamdanını yerinden kaldıracak, eğer tövbe etmezsen. (Vahiy 2:4-5)
Peki şamdan kime verilecekti?
“Senin işlerini, emeğini, sabrını ve kötü olanlara nasıl tahammül edemediğini biliyorum: ve kendilerinin elçi olduklarını söyleyenleri denedin, ama elçi değillerdi ve onları yalancı buldun.” Kiliseyi arındırma çabası acı verici bir iştir, ancak kilise Tanrı'nın övgüsüne sahip olacaksa ihmal edilmemesi gereken bir iştir. Ama tövbe et, çünkü ilk sevgini terk ettin. Burada Mesih'in kilisesinin üyeleri olarak işimiz açıkça önümüze sunulmuştur. Eğer imansızsak, hayat tacını kaybedeceğiz ve onu bir başkası alacak; çünkü imansızların terk ettiği yerlerde, imanlılar yerlerini doldururlar. Eğer ışığımızın Üstad için parlamasına izin vermezsekEğer Tanrı'nın işlerini yapmazsak, başkaları bizim yapabileceğimiz ve yapmaya gücümüz yettiği halde yapmayı reddettiğimiz işi yapacaklardır. Misyonumuzu yerine getirmeyi bıraktığımızda, şamdan ışığı yansıtmayı reddettiğinde ve dünyaya emanet olarak bize bireysel olarak emanet edilen büyük gerçekler onlara verilmediğinde, sonra mum kaldırılacak“Hemen sana geleceğim ve şamdanını yerinden kaldıracağım.” Yerine başkası konulacak ve parlayacak. Dua, altın şamdanların ortasında yürüyen O'na gecikmeden yükselsin. Kutsal Ruhunu bizden alma. "Beni mercanköşk ile temizle, temiz olurum; beni yıka, kardan daha beyaz olurum... Ey Tanrım, içimde temiz bir yürek yarat; ve içimde doğru bir ruh yenile. Beni huzurundan atma; ve Kutsal Ruhunu benden alma. Kurtuluşunun sevincini bana geri ver; ve özgür Ruhunla beni destekle. O zaman suçlulara senin yollarını öğreteceğim; ve günahkârlar sana dönecekler." {RH 7 Haziran 1887, par. 17}
Açıklamadan Laodikyalılar, birçoklarının ruhsal durumlarını tahmin etmede aldatılmış oldukları açıktır. Kendilerini zengin, ihtiyaç duyulan tüm bilgi ve lütufa sahip olarak görüyorlardı; ancak yine de iman ve sevginin altını, Mesih'in doğruluğunun beyaz giysisi eksikti. Yoksul ve yoksuldular, kendi yaktıkları kıvılcımlar içinde yürüyorlardı ve üzüntü içinde yatmaya hazırlanıyorlardı. İsa onlara şöyle der: "Sana karşı bir şeyim var, çünkü ilk sevgini terk ettin. Öyleyse nereden düştüğünü hatırla ve tövbe et ve ilk işleri yap [Tanrı'nın sevgisinin parıltısı üzerindeyken]; yoksa sana çabucak gelirim ve şamdanını yerinden kaldırırım, eğer tövbe etmezsen." Eğer böyle bir uyarı olmasaydı bu uyarı yapılmazdı. başarısızlık tehlikesi Kendilerini Tanrı'nın çocukları olarak tanıtanların tarafında. {RH 20 Aralık 1892, par. 2}
Şamdan, 27 Şubat 2012'de Laodikya'dan (örgütlenmiş Yedinci Gün Adventist Kilisesi) kaldırıldı ve 3500 yıl sonra, o özel şamdan Tanrı'nın kalan kilisesi için kaldı. Belirlenmiş liderleri tam 17 Mart 2012 günü yanından geçtiler!
Ve Baba aynı zamanda ve aynı yerde, daha önce kendisine yemin etmiş olan tanıklarına bu çok özel şamdanı vermek için oradaydı. Baba bizzat şahitlerini kabul etti!
Şamdan Kutsal Ruh'un "yağı" ile doldurulur ve Baba için tanıklık etmek üzere En Kutsal Yer'e ilerlememize izin verilmeden önce, 144,000'in gelecekteki liderlerinin o gün aldığı özel bir kutsama olan bu özel meshe ihtiyacımız vardı.
Daha sonra, yüksek sesle haykırışta, 144,000'in her biri, o ciddi günlerde ne olduğunu öğrettiğimizde aynı yolu izleyecek. Göksel mabette ne olduğunu anladıklarında, Tanrı'nın kalıntı kilisesinin bir parçası olmak üzere mühürlenecek kabile üyelerinden biri olmak için gerekli ışıkla kutsamalarını da alacaklar, Philadelphia'nın antitipi.
Sonuç
Peygamber olmadığımızı unutmayın. Ancak, Kutsal Ruh bizi yönlendiriyordu, tıpkı Millerite hareketinin Büyük Hayal Kırıklığı zamanında tam bir anlayışa sahip olmasalar bile Tanrı tarafından yönlendirilmesi gibi. Tanrı bizi adım adım yönlendiriyor. 1335 günün başında dünyayı değiştirecek gözle görülür bir olayın gerçekleşeceğini düşündük ve buna göre hazırlık yapmaya ve uyarmaya çalıştık. Güvenli yolu seçtik. Görünürde hiçbir şey olmayınca rahatladık ama aynı zamanda hayal kırıklığına uğradık çünkü İkinci Gelişin güçlü bir şekilde doğrulanmasını umuyorduk.
Millerci hareket zamanında olduğu gibi, dünyada gözle görülür bir olay bekledik, yaşayanların yargılanmasının başlamasından önce karşılık gelen olayların gerçekleşmesi gerektiğini anlayarak göksel tapınağa bakmak yerine. Büyük Yargıç İsa Mesih, yaşayanların yargılanmasına başkanlık eder, tıpkı Baba Tanrı'nın ölülerin yargılanmasına başkanlık etmesi gibi. Rollerin değişmesi önceden gerçekleşmeliydi ve bu, 1335 günün ve 40 günlük ÜZERİNDEN GEÇMEK Tanrı Baba'nın ve bizim, yaşayanların son yargısı için doğru konumlarımıza ulaşmamız.
İnançla çalışmaya devam ettik ve bu son uyarı, Kutsal Ruh'un bize verdiği net anlayışın bir sonucudur. Bu ilk makaleyi okurken aynı Ruh'un sizinle konuştuğunu ve kalbinizi hazırlamak ve daha sonra tanık kürsüsünde tanıklık etmek üzere En Kutsal Yer'e kendi yolculuğunuza başlamak için çok özel bir Rab'bin Sofrası'na hazırlanmak için bu üç bölümlük uyarının geri kalanını ciddiye alacağınızı umuyoruz.
Aşağıda tanımlanan 144,000 kişiden biri olmak istiyorsanız bu uyarıyı dikkate alın:
Bunlar kadınlarla kirlenmemiş olanlardır. [Yedinci Gün Adventist Kilisesi'nin mürted kısmıyla bile değil]; çünkü onlar bakiredirler. Bunlar, Kuzu nereye giderse gitsin onu izleyenlerdir. [İsa'nın artık Büyük Yargıç olduğu göksel mabedin En Kutsal Yerine bile]. Bunlar insanlar arasından satın alındılar, Tanrı'ya ve Kuzu'ya ilk ürünler oldular. (Vahiy 14:4)
Şekil 1: 1335 ve 40 Günün Başlangıcı
Şekil 2: 40 Günün Sonu
Şekil 3: 1335 Günün Sonu
