Haç'ın Gölgeleri - Bölüm I

Orijinal olarak Salı, 19 Ekim 2010, 12:10'da Almanca olarak yayınlandı www.letztercountdown.org

Gölge Serisinin ikinci bölümü, ilk bakışta pek de kehanet gibi görünmeyen iki konuyu ele alacak. Ancak, yakında fark edeceğimiz gibi, bu yalnızca ilk bakışta böyledir.

Düşünmek için bolca yiyecek sağlayacak ilk konu, bu zamanın sadece Adventizm'i değil, tüm Hıristiyan dünyasını etkilemesi ve İnciller'deki bariz bir çelişkiye değinmesidir. Fısıh bayramıyla ilgilidir ve bence, bayramları tipleri ve karşıt tipleriyle daha fazla incelemeye devam edebilmemiz için önce açıklığa kavuşturulması gerekir. İlkbahar bayramlarının İsa'nın ilk gelişinde ne ölçüde ve nasıl yerine getirildiğine dair doğru bir bilgi, gelecekte gerçekleşecek sonbahar bayramlarının yerine getirilmesini nasıl anlamamız gerektiğine dair ipuçları verebilir. Sonbahar bayramları, Rabbimiz'in dönüşü zamanında ilkbahar bayramlarıyla aynı şekilde yerine getirilmelidir. Bu, Ellen G. White tarafından şu şekilde ifade edilmiştir:

Bunlar türleri sadece olayla ilgili olarak değil, ama zamana gelince. İlk Yahudi ayının on dördüncü gününde, tam on beş uzun yüzyıl boyunca Fısıh kuzusunun kesildiği gün ve ayda, Mesih, Fısıh'ı öğrencileriyle birlikte yedikten sonra, “dünyanın günahını ortadan kaldıran Tanrı Kuzusu” olarak kendi ölümünü anmak için olan bayramı başlattı. Aynı gece, kötü eller tarafından çarmıha gerilmek ve kesilmek üzere götürüldü. Ve olacağı önceden işaret edilen olay Sallama demetinin Rabbimiz üçüncü gün ölümden diriltildi, “uyuyanların ilk meyveleri”, dirilmiş tüm doğru kişilerin bir örneği, “aşağılık bedenleri” değiştirilecek ve “O’nun görkemli bedenine benzetilecek.” Ayet 20; Filipililer 3:21. Aynı şekilde ikinci gelişle ilgili tiplerin sembolik ayinde belirtilen zamanda yerine getirilmesi gerekir. {GC 399.3}

Kehanetin modern yorumu her zaman kehanetin tarihsel olarak gerçekleşmesinin tanınmasına dayanır, çünkü tarih kendini tekrar eder. Tarihi doğru bir şekilde anlarsak, geleceği anlama yolunda önemli bir adım atmış oluruz, çünkü tipleri zaten gerçekleşmiş olan antitiplerden sonuçlar çıkarabiliriz.

Gölge Serisinin bu ikinci bölümünün ikinci sayısında, bayramlardaki kurbanların sayı ve tipolojik anlamları açısından benzeri görülmemiş bir şekilde analizini yapmaya çalışacağız. Şimdiye kadar sadece tüm kurbanların İsa'ya işaret ettiğini anlıyoruz. Bu tartışmasız bir şekilde doğru olsa da, törensel yasada öngörülen sabit sayıda boğa, kuzu, koç ve ilgili yiyecek sunularının miktarının öneminin ne olduğu hiçbir zaman araştırılmadı (en azından başarılı bir şekilde). Kurban türlerinin bireysel anlamlarını biliyoruz, ancak sayılarının önemini bilmiyoruz. Bu çok derin çalışmaların gayretli okuyucuları için, 144,000 için özel bir bereket taşıyan yeni bir ışık tekrar olacak.

Bu nedenle, kendimizi bir kez daha MS 31 yılına, kritik döneme götürmeli ve İncillerin bize İsa hakkında söylediklerini ve çarmıha gerilmesi ve dirilişi için peygamberlik niteliğinde olan ilkbahar bayramlarını nasıl yerine getirdiğini ve hatta daha fazlasını doğru bir şekilde okumalıyız.

Fısıh Bayramına Dönüş

Bu vesileyle, zaman makinemiz daha da uzun bir mesafe kat etmek zorunda; Fısıh bayramının köklerini tespit etmek için 3500 yıl geriye gitmemiz gerekiyor. Bildiğimiz gibi, Fısıh, İsraillilerin Mısır köleliğinden kurtuluşunda kurulmuştur. Bundan sonraki her Fısıh bayramında anılması gereken olay, 10. bela gecesi, ölüm meleğinin gelip Mısırlıların tüm ilk doğanlarını vurmasıyla gerçekleşmiştir. Sadece Fısıh kuzusunun ritüel kesiminin ilahi talimatlarına uyan ve bir önceki akşam kapı direklerini kuzunun kanıyla boyayan İsrailliler beladan kurtulmuşlardır.

Bu olaylar ve kurallar Genesis'in 12. Bölümünde anlatılmıştır. Bu emirlerin çeşitli bahar festivallerine nasıl yol açtığını anlamak için bazı ayetleri okuyalım, böylece sonunda festivallerin ilgili tip ve karşıt tiplerine dair bir genel bakış elde ederiz. Bazı konuların genel olarak inandığımız kadar net anlaşılmadığını göreceksiniz. Bu nedenle sistematik bir yaklaşım kullanmalıyız.

Ve LORD Mısır diyarında Musa ve Harun'a şöyle dedi: (Çıkış 12:1)

Bu emirlerin önemi, Rabbin bizzat Musa'ya doğrudan seslenmesiyle vurgulanmaktadır:

Bu ay sana olacak ayların başlangıcı: sizin için yılın birinci ayı olacak. (Çıkış 12:2)

Ay kelimesi "hodesh" idi - ilk bölümde öğrendiğimiz gibi - "ay" yani ilk hilal anlamına geliyordu. Böylece Tanrı yılın başlangıcını ve ilk ayı "Nissan" olarak belirledi. Yılın diğer tüm ayları buna bağlıydı ve böylece yedinci ayda sonbahar festivallerinin belirlenmesi de buna bağlıydı. Temel olarak Gölge Serisinin ilk bölümünün tamamını bu küçük "hodesh" kelimesinin doğru anlaşılmasını bulmak için harcadık ve yılın başlangıcının nasıl belirlendiğini düşündük. Çok dikkatli ilerlemeliyiz. Bu bana Miller'ın İncil çalışma yöntemini hatırlatıyor; ancak bir öncekini tam olarak anladığına inandığında bir sonraki ayete geçiyordu.

Bu noktada, İncil'de ilk ay için kullanılan orijinal ifadenin "Nissan" olmadığını belirtmek isterim. Başlangıçta, ilk ay Musa'nın kitaplarında Tanrı tarafından "Abib" olarak adlandırılmıştı (Çıkış 13:4; 23:15; 34:18; Tesniye 16:1). Abib "olgunluk" anlamına gelir ve bu nedenle ilk Yahudi ayının belirlenmesinin ilk ürünün, yani arpanın mevsimsel olgunluğuna bağlı olduğunu gösterir, çünkü ayın adı bunu ifade eder.

Bir yılın başlayıp başlamaması konusundaki son söz, bütün ürünleri olgunlaştıran Tanrı'ya bağlıydı; yalnızca güneşe veya ilkbahar ekinoksuna bağlı değildi. Buna karşılık, Mısırlıların dini tamamen güneşe bağlıydı ve Tanrı Musa'ya çarpıcı bir fark açıkladı. Tanrı'nın halkı Tanrı'larına güvenmeliydi, güneşe değil ve bu zaten yıllarının başlangıcının belirlenmesinde görülmelidir.

İlk ay için kullanılan “Nissan” terimi ilk olarak Nehemya ve Esther tarafından Babil esaretinden sonra kullanılmış ve buradan alınmıştır. Ne yazık ki biz bile ilk Yahudi ayından bahsederken neredeyse sadece “Abib” yerine “Nissan” kullanıyoruz, çünkü bu şekilde Babil isimlendirmesini kullanıyoruz ve orijinal Yahudi terimlerini kullanmıyoruz ve böylece arpa hasat testinin Yahudilerin kutsal alanının gölge hizmetlerinin ayrılmaz bir parçası olduğunu kabul etmek istemeyen ay tapanlarının tuzağına çok kolay düşüyoruz. Bu isimlendirmeyi sürdürmek zorunda kaldığım için üzgünüm çünkü tüm literatür bunu kullanıyor ve karışıklığı önlemek istiyorum. Ancak, arpa hasat testinin uygulanmasının ayın İncil'deki isminde bile görülebileceğini asla unutmamalıyız!

Şimdi bahar şenliklerinin kurallarını ve türlerini inceleyelim:

Bir Tip, Kolayca Unutulur

İsrail topluluğunun tümüne söyleyin: Bu ayın onuncu gününde her adam bir kuzu alacak, babalarının evine göre, bir ev için bir kuzu: (Çıkış 12:3)

Burada ilk kez Mesih'in bir tipini temsil eden bir talimat buluyoruz. Elbette kuzunun İsa'yı sembolize ettiğini biliyoruz. Ve kuzu zaten birinci ayın 10. gününde bir kenara konulmuş ve böylece sürüsünden ayrılmıştı.

Peki ne zaman katledildi? Hadi okumaya devam edelim...

Ve eğer ev halkı kuzuya az gelirse, kendisi ve evinin yanındaki komşusu, canların sayısına göre onu alsınlar; her adam yediğine göre kuzu için sayacaktır. Kuzunuz kusursuz, bir yaşında, erkek olacak; onu koyunlardan veya keçilerden alacaksınız: Ve siz Aynı ayın on dördüncü gününe kadar saklayacaktır: ve İsrail topluluğunun bütün topluluğu onu öldürecek akşam(Çıkış 12:4-6)

Kuzu (ister koyun ister keçi kuzusu olsun) bir kenara konuldu, sürüsünden ayrıldı ve birinci ayın 14. gününün akşamı kesildi. Elbette, kusursuz olması gerektiğini anlıyoruz, çünkü İsa'nın antitip olarak kusursuzluğu (günahı) yoktu. Ve yalnızca erkek bir kuzu Tanrı'nın Oğlu'nun doğru cinsiyetini temsil edebilirdi.

Çiftçi oldum Hayatımın tam ortasındayım ve kırsalda şehirdekinden daha yakın olduğunuz doğru. İncil'in çoğunu ancak doğayla ve hayvanlarla temas halindeyseniz net bir şekilde anlarsınız. Anne hasta olduğu veya sütten kesilmesi gerektiği için, genellikle bir buzağıyı annesinden ayırmamız gerekir. Ayrıca, sabah taze süt istiyorsanız, buzağıyı gece boyunca annesiyle birlikte tutmanız da tavsiye edilmez, aksi takdirde buzağı sizden önce ineği sağar. Ayrıca, bir buzağının sürüden uzaklaşıp çok vahşi otlaklarımızda kalması, geri dönüş yolunu bulamadığı ve akşam sürü ağıla doğru yürüdüğünde kaybolması sıklıkla olur. Sonra ne olacağını, bunu yalnızca ilk elden deneyimlediyseniz hayal edebilirsiniz. Buzağılar gerçekten ağlamaya başlar. Bütün gece çığlık atar ve ağlarlar ve ancak bu sürece çok yavaş bir şekilde alıştıklarında, çığlık atma ve ağlama tamamen durana kadar azalır. Genellikle saatlerce ormanda buzağı ararız. Bir buzağının "infazından" yaklaşık 4 gün önce ayrılması hayvanlarda büyük bir sıkıntıya neden oldu ve bu nedenle son daha da üzücü. Bu neden bu şekilde yapıldı? Bir buzağının sevgili sürüsünden bu acımasızca ayrılmasının tipini yerine getirmek için ne oldu ve bu Kurtarıcımızın tutku haftasında nasıl yansıdı?

Ellen G. White yine bize çözümü veriyor... ki bunu elbette yoğun İncil çalışmasıyla kendimiz bulabiliriz. 63. Bölümde Çağların Arzusu, Rabbimizin Kudüs'e görkemli girişini anlatıyor. Şu çok önemli sözleri okuyalım:

İsa, yeryüzündeki yaşamında daha önce hiç böyle bir gösteriye izin vermemişti. Sonucu açıkça önceden görmüştü. Bu onu çarmıha götürecekti. Fakat O'nun amacı, Kendisini Kurtarıcı olarak alenen sunmaktı. Düşmüş bir dünyaya olan misyonunu taçlandıracak olan fedakarlığa dikkat çekmek istiyordu. Halk, Fısıh Bayramı'nı kutlamak için Kudüs'te toplanırken, O, antitipik Kuzu, gönüllü bir eylemle Kendini bir kurban olarak ayırdıKilisenin bundan sonraki bütün çağlarda, O'nun dünyanın günahları uğruna ölümünü derin düşünce ve inceleme konusu yapması gerekecektir. Bununla ilgili her gerçek şüpheye yer bırakmayacak şekilde araştırılıp doğrulanmalıdır. O halde, tüm insanların gözlerinin artık O'na çevrilmesi gerekiyordu; büyük fedakarlığından önceki olaylar, dikkati fedakarlığın kendisine çekecek nitelikte olmalıydı. Kudüs'e girişindeki gibi bir gösteriden sonra, tüm gözler O'nun son sahneye doğru hızla ilerlemesini izleyecekti.571.2}

Annesinden ve sürüsünden ayrılan ağlayan kuzu, Kendisini halkından bir kurban olarak ayıran İsa'yı temsil ediyordu. Olanlar—bazılarının görüşüne göre bir hayvan zulmü eylemi—aslında bizim için acı çeken Rabbimiz için bir imgedir. Acısı ve gözyaşları, görünüşe göre muzaffer bir şekilde Kudüs'e girdiği gün çoktan başlamıştı. Fakat sevinmek yerine, Kurtarıcılarını öldürecek olan bu halk için tüm gözyaşlarını döktü. Güzel bir imge ve eğer Yahudiler bayramlarının tiplerini daha iyi inceleselerdi, o zaman neden Fısıh Bayramı'ndan dört gün önce evlerinde küçük bir kuzunun sürüsü için acı acı ağladığını anlarlardı. Umarım bu bizim başımıza da gelmez çünkü sonbahar bayramları henüz yerine getirilmemiş tiplerdir ve hala incelenmesi gerekir.

Exodus 12:3'e ilişkin İncil Yorumumuzda, burada hangi tipin veya antitipin yerine getirilebileceğine dair bir not yoktur. Sadece Fısıh Bayramı hazırlıklarının dört gün önceden başlaması gerektiği stoacı bir şekilde belirtilmiştir.

İyi bir sebeple, Adventist bilginlerimiz bu konuda pek fazla söz etmiyorlar çünkü başka bir sorunumuz var. Ve yine, Ellen G. White ile, kendisi görünüşe göre günleri sayamamak.

Hadi bir düşünelim. Gölge Dizisi'nin ilk bölümünden, İsa'nın gerçekten MS 25'in 31 Mayıs'ında, bir Cuma günü öldüğünü biliyoruz. Bu açıkça Nissan 14'tü, çünkü Fısıh her zaman ilk ayın 14. gününe denk gelir. Geriye doğru sayalım. Cuma 14 ise, o zaman Perşembe 13, Çarşamba 12, Salı 11 ve dolayısıyla Nissan 10 Pazartesi çarmıha gerilme haftası, 21 Mayıs MS 31.

Ne? Pazartesi mi? Ama Kudüs'e giriş haftanın ilk günü, Pazar günü değil miydi!? Evet, ve bu aynı bölümün başında Ellen G. White tarafından da doğrulanmıştır Çağların Arzusu (s. 569) üçüncü paragrafta:

Öyleydi haftanın ilk günü Mesih'in Kudüs'e zaferle girişini gerçekleştirdiği. {569.3}

Hayır, yine değil! İlk olarak, Ellen G. White, İsa'nın Pazar günü Kudüs'e girdiğini söylüyor ve aynı zamanda Çıkış 10:12'e göre ayın 3. gününde Fısıh kuzusunun sürüden ayrılmasının antitipi olduğunu söylüyor. Ve bu 10. gün bir Pazartesi!

Kardeşlerim, alimlerimizin neden sessiz kaldığını ve bu konularla ilgili vaazlar veya çalışmalar duymadığımızı anlıyor musunuz? Ama Ellen G. White'ın bu tür kitaplarını nasıl okuduğumuzu da görüyor musunuz? Okuyoruz ama üzerinde düşünmüyoruz ve şeyleri test etmiyoruz. Ancak, önceki alıntıda bunu açıkça söylüyor:

Kilisenin bundan sonraki bütün çağlarda, O'nun dünyanın günahları uğruna ölümünü derin düşünce ve inceleme konusu yapması gerekecektir. Bununla ilgili her gerçek şüpheye yer bırakmayacak şekilde araştırılıp doğrulanmalıdır. {571.2}

Her şeyi incelememiz lazım artık şüphe veya tutarsızlık kalmamıştırÖzellikle İsa'nın bahar bayramlarını yerine getirmesi olayı, O'nun insanlık ve gelecekteki sonsuz yaşamımız için yaptığı fedakarlıkla ilgilidir.

Yani, Peygamberlik Ruhu'nun bazı ifadelerinin mantığında ciddi bir çelişki bulduk. Ama bekleyin, şimdilik, bu sadece Ellen G. White'dı! İsa'nın acı çektiği günlerdeki olayları incelersek, İncil bile saldırıya uğrar. Ve gerçekten de, İncil o kadar yoğun bir ateş altına girer ki, tüm Hristiyan dünyasının bir sorunu vardır. Ancak, size önceden şunu söylemek istiyorum ki, İnciller'deki Fısıh Bayramı'nın tutarsızlıkları ve o hafta İsa ile ilgili olaylar sorununa yönelik gerçek çözüm, Ellen G. White ve onuncu gün sorununu da çözecektir.

Fısıh Kuzusu

Fısıh kuzusu açıkça Mesih'in en önemli tipiki bu zaten elçi Pavlus tarafından da tanınmıştı:

Öyleyse eski mayayı temizleyin ki, mayasız olduğunuz gibi yeni bir hamur olasınız. Çünkü Mesih bile bizim fısıh bayramımız Bizim için kurban edildi: (1 Korintliler 5:7)

Şimdi, lütfen Çıkış 12'deki Fısıh kuzusunun nasıl ele alınacağına dair talimatların tüm raporunu kendiniz okuyun. "tuttu" (canlı) "Aynı ayın on dördüncü gününe kadar: ve İsrail topluluğunun bütün topluluğu onu akşamleyin öldürecek.” (Çıkış 12:6)

Ve kandan alıp evlerin iki yan direklerine ve üst kapı direklerine sürecekler, orada yiyecekler. Ve o gece eti ateşte kızartılmış ve mayasız ekmekle yiyecekler; ve acı otlarla yiyecekler. (Çıkış 12:7-8)

Mesih bizim Fısıh Kuzu'muzdur. Onu kişisel Kurtarıcısı olarak kabul eden ve böylece mecazi anlamda kapısının direklerine (kalbine) kanıyla vuran herkes ölüm meleği tarafından geçilecek ve sonsuza dek yaşayacaktır.

Fısıh kuzusu hangi gün kesilecekti? Lütfen metni çok dikkatli okuyun! Muhtemelen, siz de Hristiyan aleminin geri kalanıyla aynı fikirdesiniz - 14. günde, çünkü Çıkış 12:6 "14. günün akşamı kesilecek" diyor. Yahudi gününün gün batımında başladığını bildiğimiz için, Fısıh kuzusunun 15. günün akşamı (günün başlangıcında) yendiğini kesin olarak varsayıyoruz. Bunu aklımızda tutalım: Tüm Hristiyan dünyası, Fısıh kuzusunun Nissan 14'te öğleden sonra kesildiğini ve akşam yendiğini anlıyor (Yahudi Nissan 15).

Bu görüşü açıkça doğrulayan bir başka metin de şudur:

Ve ilk ayda Ramses'ten ayrıldılar, birinci ayın on beşinci günü; Fısıh bayramından sonraki gün İsrail oğulları tüm Mısırlıların gözü önünde yüksek bir el ile çıktılar. Çünkü Mısırlılar, RAB'bin aralarında vurduğu tüm ilk doğanlarını gömdüler: RAB onların tanrıları üzerinde de yargılar uyguladı. (Sayılar 33:3-4)

Mayasız Ekmek

Başka bir tür veya başka bir bayram düzenlemesi, mayasız ekmek yedi günlük bayramıdır. Mayasız ekmek bayramının ilk günü, Fısıh Bayramı'ndan sonraki gün, Nissan 15 ve ayrıca bayramın son günü (Nisan 21) törensel dinlenme günleri (şabatlar) olarak ilan edildi. Törensel şabatları sayılarla işaretleyeceğim, böylece kaç tane olduklarını ve hangi olaylarla ilişkili olduklarını görebilirsiniz. Törensel şabatların sayılarını, bayram sırasında göründükleri sıraya göre seçeceğim.

Ve aynı ayın on beşinci günü RAB'be adanmış mayasız ekmek bayramıdır: Yedi gün Mayasız ekmek yemelisiniz. İlk gün (1) Kutsal bir toplantı yapacaksınız: Orada hiçbir kölelik işi yapmayacaksınız. Fakat RAB'be yedi gün boyunca yakılan sunu sunacaksınız. yedinci günde (2) kutsal bir toplantıdır: orada hiçbir kölelik işi yapmayacaksınız(Levililer 23:6-8)

Bu, İsrailoğullarının Mısır'dan aceleyle ayrılmaları nedeniyle hazırlamak zorunda kaldıkları mayasız ekmeğin sürekli bir hatırlatıcısı olmalıdır.

Yedi gün mayasız ekmek yiyeceksiniz; İlk gün evlerinizden mayayı kaldıracaksınız. Çünkü her kim birinci günden yedinci güne kadar mayalı ekmek yerse, o kişi İsrail'den atılacaktır. Ve ilk gün (1) kutsal bir toplantı olacak ve yedinci günde (2) Sizin için kutsal bir toplantı olacak; orada her adamın yemesi gereken işlerden başka hiçbir iş yapılmayacak. Bu iş yalnız sizin tarafınızdan yapılabilecektir. Ve mayasız ekmek bayramını kutlayacaksınız; çünkü aynı günde ordularınızı Mısır diyarından çıkardım: bu nedenle bu günü nesillerinizde sonsuza dek bir kural olarak kutlayacaksınız. Birinci ayda, ayın on dördüncü günü akşam vakti, ayın yirmi birinci günü akşam vaktine kadar mayasız ekmek yiyeceksiniz. Yedi gün evlerinizde maya bulunmayacak; çünkü mayalı olanı yiyen herkes, ister yabancı olsun, ister ülkede doğmuş olsun, İsrail cemaatinden atılacak. Mayalı hiçbir şey yemeyeceksiniz; bütün meskenlerinizde mayasız ekmek yiyeceksiniz. (Çıkış 12:15-20)

Allah bununla, hamurun mayalanmasını beklemeye bile vakit olmayacağını göstermek istemiştir. Ve mayayla sembolize edilen günahtan bahsediyor. Mısır'dan çıkış, İsa'nın fedakarlığını kabul edersek, ruhsal Mısır'dan çıkışımızın simgesidir. O, hayatlarımızdan tüm "mayayı" kovacaktır. Bu sadece günahı değil aynı zamanda bizi Rabbimize ibadet etmekten alıkoyan sahte öğretmenlerin tüm sahte öğretilerini de kapsar. "gerçekte":

Sonra, onun kendilerine, şeytandan sakınmamalarını emrettiğini anladılar. ekmek mayası, Ama Ferisilerin ve Sadukilerin öğretisinden. (Matthew 16: 12)

Tanrı bir Ruh'tur ve ona tapanlar ona ruhta tapınmalıdırlar ve gerçekte. (John 4: 24)

İlk Meyvelerin Demeti

İlk törensel Şabat'ın ertesi günü (1)Mayasız Ekmek Bayramı'nın ilk günü olan 15 Nisan'da özel bir ayin yapılmalıdır:

İsrailoğullarına söyle ve onlara de ki: Size vereceğim ülkeye vardığınızda ve oradaki ürünü biçtiğinizde, ilk meyve demeti Hasadınızın rahibe:Ve sizin için kabul edilmek üzere demeti RAB'bin önünde sallayacak: ertesi gün Şabat'tan sonra (1) kâhin onu sallayacak. Ve siz de demeti salladığınız gün, birinci yılın kusursuz kuzusunu RAB'be yakmalık sunu olarak sunacaksınız. (Levililer 23:10-12)

Bu Nissan 16'daydı ve haftanın ilk gününde İsa'nın dirilişini simgelemiştirO, tüm Dirilenlerin İlk Meyvesiydi:

Ama şimdi Mesih ölümden dirildi ve ilk meyveler uyuyanlardan. Çünkü ölüm insan aracılığıyla geldiği gibi, ölülerin dirilişi de insan aracılığıyla geldi. Çünkü Adem'de hepsi nasıl ölüyorsa, Mesih'te de hepsi diriltilecek. Ama her adam kendi sırasına göre: İsa Ilk meyveler; daha sonra Mesih'in gelişinde Mesih'e ait olanlar. (1. Korintliler 15:20-23)

Ömer Sebtleri ve Pentekost

Kolayca unutulan ve sıklıkla gözden kaçan, Pentekost'a kadar sayılması gereken ve tam yedi günlük aralıklarla tutulması gereken yedi törensel Şabat'tır.

Ve siz kendinize sayacaksınız itibaren yarın Şabattan sonra (1), getirdiğiniz günden beri dalga sunusu demeti; Yedi Şabat günleri tamamlanacak: Yarına kadar yedinci şabattan sonra (3, 4, 5, 6, 7, 8, 9) Elli gün sayacaksınız ve RAB'be yeni bir tahıl sunusu sunacaksınız. (Levililer 23:15-16)

Karaite Yahudileri bunlara Omer sabbatları derler. Üçüncü bölümde, bu birçok törensel sabbatın tam bir listesini sunacağım ve bunları kronolojik sıraya koyacağım. Gölge Serisinin bu ikinci bölümü için, kaç tür ve şölen öğesinin var olduğunu anlamak önemlidir.

Pentekost, son Omer Şabatının (7 × 7 + 1) ertesi gününe, yani mayasız ekmek bayramının birinci gününden sonraki 50. güne denk geldi ve bu bayram aynı zamanda törensel bir Şabat olarak ilan edildi:

Ve aynı gün ilan edeceksiniz ki, kutsal bir toplantı (10) size: orada hiçbir kölelik işi yapmayacaksınız: Bu, nesilleriniz boyunca bütün meskenlerinizde ebediyen geçerli bir yasa olacaktır. (Levililer 23:21)

Pentekost bayramının, erken yağmurda Kutsal Ruh'un dökülmesinin bir örneği olduğu ve Ömer Şabatlarının o zamana kadarki bekleme süresini simgelediği oldukça açıktır.

Özellikle törensel Şabatlar olarak ilan edilmemiş olan Fısıh bayramını ve ilk meyve demetinin sallanmasını, bahar bayramlarının on törensel Şabatına eklersek, sıklıkla ortaya çıkan Ahit'in 12. sayısı Tekrar. Bu sefer bu sayı, İsa'nın kanıyla başlatacağı Yeni Antlaşma ile açıkça ilişkilidir.

Şimdi duyurduğum soruna geri dönelim. Hangi bayramların bahar şenliklerinin bir parçası olduğunu zaten biliyoruz: Fısıh, mayasız ekmek bayramı, ilk meyvelerin sallama demeti sunusu, Omer Şabatları ve Pentekost. Mısır'dan çıkışın yansımaları olan bu tipik bayramların, antitipleri olan Mesih'in acıları, dirilişi, Kutsal Ruh'u bekleme süresi ve Pentekost'ta Kutsal Ruh'un dökülmesiyle mükemmel bir şekilde nasıl yerine getirildiğini tam olarak anlıyoruz -en azından buna inanıyoruz. O zaman MS 31 yılının en önemli günlerinin bir çizelgesini oluşturmamız kesinlikle zor olmazdı, burada bir sütunda İncil'in anlattığı gibi İsa'nın ölümünü çevreleyen olayları ve diğer sütunda bahar şenliklerinin ilgili unsurlarını gösteriyoruz. Her iki sütunun da mükemmel bir uyum içinde olmasını bekleriz çünkü tip, antitipiyle eşleşmelidir.

O halde, bir kez daha MS 25 yılının 31 Mayıs'ındaki çarmıha geri dönmeliyiz...

Gündüz ve Gece ve Bir Sürü Karmaşa

Adventist İncil Tefsirimizde bulduğumuz temel bir tabloyla sizi tanıştırmak istiyorum. Bunu farklı dillere çevirebilmek için yeniden oluşturdum, böylece bu makalelerde adım adım doğru yolda, Rabbimiz'in tutku günlerindeki olayların sırasını doğru bir şekilde anlamanıza yardımcı olabilirim.

Farklı takvim sistemleri ile günün başlangıcının çeşitli kültürlerde nasıl tanımlandığı arasında ayrım yapmamız gerekir. Kesin olan bir şey var, bir gün gece ve gündüzden veya gündüz ve geceden oluşur. Ve burada, birçok grup tarafından ay Şabat doktrinini desteklemek için kullanılan bir fark buluyoruz. Yahudiler günün başlangıcını akşam gün batımında görüyorlardı. Binlerce yıldır İncil'deki yaratılış öyküsünü bu şekilde anlamışlardır ve biz de Adventistler olarak, "ay Şabat yalanının" yaratıcısı Laura Lee Jones ve Almanya'daki öğrencisi Sascha Stasch "hayatımıza girene" kadar böyle anlamıştık. Ama buna daha sonra değineceğiz.

Bizler, "modern" dünyamızda, papalık tarafından gece yarısını günün başlangıcı olarak anlamak üzere eğitildik. Bizim için, çocukluğumuzdan beri bu şekilde öğretildiği için, diğer gün başlangıçlarını kullanarak "düşünmek" zordur. Aşağıdaki temel diyagram, bu iki farklı gün başlangıcını gösterir ve Tutku Haftası'nın sonundaki günlerin tanımlayıcı adları, anladığımız şekilde oraya yerleştirilmiştir. "M" gece yarısı (bizim "Romalı" gün başlangıcımız) anlamına gelir ve "S" gün batımı anlamına gelir (Yahudilerin gün başlangıcı).

Yahudi ilk ay günleri Nissan 13 ila 17 ile adlandırılır ve hafta günlerimiz bildiğimiz isimlerle adlandırılır. Şimdi bu temel diyagramı kademeli olarak genişleterek çözmemiz gereken sorunları anlamanızı sağlayacağım.

İlk bölümden İsa'nın 25 Mayıs 31 Cuma günü, bizim zaman çizelgemize göre öğleden sonra 3'te, dokuzuncu saatte çarmıhta öldüğünü biliyoruz. Şunu ekleyelim:

Şimdi tutku günlerinin olaylarını dört İncil'de anlatıldığı gibi not ediyoruz. Her olaya, İngilizce İncil Tefsiri, Cilt 201'in 5. sayfasındaki tablodan alınan bir numara verildi. Bu numaralar, bize olayın Tutku Haftası sırasında tam olarak ne zaman gerçekleştiğini söyleyen dört İncil'in ilgili İncil ayetlerine atıfta bulunur. Bu, kendi çalışmalarınız için yardımcı olması amacıyla yapıldı.

İşte İncillerin bize anlattığı gibi, İsa ve öğrencilerinin bakış açısından olayların tablosu:

Buraya kadar her şey anlaşılabilir ve güzel, fakat bu tablo, İncil Tefsirimize, bu olayları Yahudi Fısıh Bayramı'nın sıralamasıyla uyumlu hale getirmeye çalıştığınızda ortaya çıkan bir sorunu, tamamen dürüst bir şekilde göstermek için eklenmiştir; bu bayram aslında İsa'nın çarmıha gerilmesi ve dirilişi etrafındaki tüm bu olayların tipidir.

Tüm Hıristiyanlığın Çözülemeyen Sorunu

İncil Tefsiri, en üst sırada Fısıh bayramının gidişatını, tıpkı Hristiyanlığın tasarladığı gibi gösterir. Ve yakında, tip ve antitip arasındaki tutarsızlıkları göreceğiz. Aşağıdaki çizelgede, bu bayramın gidişatı, neredeyse tüm Hristiyanların olağan Fısıh bayramının tutulduğuna inandığı şekilde belirtilmiştir:

Açıkça, tüm Hristiyanlar bu konuda hemfikirdir - ve yakında bunun bir hata olduğunu göreceğiz - İsa'nın çarmıhtaki ölümü ve Fısıh kuzusunun katledilişi aynı anda gerçekleşmiştir ve böylece tip ve antitip karşı karşıya gelmiş olacaktır. Tipin ne olduğunu hatırlayalım:

Kuzunuz kusursuz, bir yaşında erkek olacak: onu koyunlardan veya keçilerden alacaksınız: ve onu aynı ayın on dördüncü gününe kadar saklayacaksınız: ve İsrail cemaatinin bütün topluluğu onu akşamleyin kesecek. Ve kanından alıp, evlerin iki yan direğine ve üst kapı direğine sürecekler, orada yiyecekler. (Çıkış 12:5-7)

Hepimiz İsa'nın gerçek Fısıh Kuzusu olduğu konusunda hemfikiriz! Hiç şüphe yok. Peki sorun nerede?

Ciddi Bir Sorun

Yukarıdaki tablo, Adventist İncil Yorumumuzda gösterilenle tamamen aynıdır. İlk üç (sinoptik) İncil ile Yuhanna İncili arasında ciddi bir çelişki olduğunu göstermek için basılmıştır. İlk üç İncil şunları bildirir:

Şimdi Mayasız ekmek bayramının ilk günü Öğrenciler İsa'ya gelip, "Fısıh yemeğini nerede hazırlayacağız?" diye sordular. İsa da, "Şehre, şu adamın yanına git ve ona de ki, Öğretmen diyor ki, Zamanım geldi; Fısıh yemeğini öğrencilerimle birlikte senin evinde kutlayacağım." Öğrenciler İsa'nın kendilerine emrettiği gibi yaptılar ve Fısıh yemeğini hazırladılar. Akşam olunca, İsa on iki kişiyle birlikte oturdu. (Matta 26:17-20)

Ve mayasız ekmeğin ilk günü, Fısıh kurbanını kestikleri günÖğrencileri ona, "Fısıh yemeğini yemen için nereye gidip hazırlık yapalım?" diye sordular. (Markos 14:12)

Sonra geldi Fısıh kurbanının kesilmesi gereken mayasız ekmek günüVe Petrus'la Yuhanna'yı gönderip, "Gidin, bizim için Fısıh yemeğini hazırlayın da yiyelim" dedi. (Luka 22:7)

Bu üç İncil'e göre, İsa öğrencilerine, tüm Yahudilerin Fısıh kuzularını öldürdükleri gün, kendisi ve öğrencileri için Fısıh kuzusunu kesmelerini emreder. Bu nedenle, İsa kesinlikle Fısıh kuzusu aynı gün, diğer tüm Yahudilerin Fısıh kuzularını yedikleri gün, ve bu da Perşembe akşamı, Yahudilerin çarmıha gerilmesinin başlangıcı olan Cuma günüydü. Burada, İsa'nın çarmıhtaki ölümünün Fısıh kuzusunun antitipi olduğu anlayışımızdaki bariz tutarsızlıkla karşı karşıyayız, çünkü havariler Fısıh kuzusunu İsa'nın çarmıha gerilmesinin arifesinde hazırlıyorlardı. Bunu düşünürseniz, hızla bir kaymaya giriyorsunuz. Ve yalnız değilsiniz!

Adventist İncil Tefsirimiz ayrıca bunun Hıristiyanlık aleminde yaygın olan ve bazı karışıklıklara yol açan bir sorun olduğunu ve Sinoptik İncillerin görünüşte Yuhanna İncili ile çeliştiğini kabul eder:

Sonra İsa'yı Kayafa'nın yanından alıp mahkeme salonuna götürdüler. Sabahın erken saatleriydi. ve kendileri de kirlenmemek için mahkeme salonuna girmediler; ama Fısıh bayramını yemek. (John 18: 28)

Pilatus bu sözü işitince İsa'yı dışarı çıkardı ve Döşeme denilen yerde, İbranice'de Gabbata denilen yerde yargı kürsüsüne oturdu. Ve bu Fısıh Bayramı hazırlığıve saat altı civarında Yahudilere, "İşte, Kralınız!" dedi. (Yuhanna 19:13-14)

İlk üç İncil'e ne kadar da bariz bir çelişki! İsa orada, çarmıha gerilmesinin arifesinde öğrencileriyle birlikte Fısıh kuzusunu yiyor ve diğer Yahudiler de çarmıha gerilmesinden sonra onu yiyor! Bütün bunlar nasıl mümkün olabilir?

John'dan açıkça görebildiğimiz tek şey şu ki; İsa, hazırlık gününde öldü ve bu şüphesiz bir Cuma günüdür.

Yahudiler bu nedenle, çünkü bu hazırlık, bedenlerin çarmıhta kalmaması için Şabat günü(çünkü o Şabat günü büyük bir gündü,) Pilatus'tan bacaklarının kırılmasını ve kaldırılıp götürülmelerini istediler. (Yuhanna 19:31)

İsa'yı oraya koydular çünkü Yahudilerin hazırlık günü; çünkü mezar yakındı. (Yuhanna 19:42)

Lütfen, bunu her zaman hatırlayalım. Bu açıkça belirlenmiştir. Bunu değiştirmek isteyen herkes, İncil'e karşı konuştuğu suçlamasına katlanmak zorundadır.

Ama şimdi daha da çok şey karışıyor! Çünkü, Fısıh kuzusu sadece tapınakta kesilirdi ve bunun için belirli bir zaman belirlenmişti. Bu, kuzunun gün batımından sonra yenmesinden önceki öğleden sonraydı. Havariler buna uymak zorundaydı. Mişna'ya göre (Pesahim 5:1), Fısıh kuzusunun kesimi Cuma gününe (hazırlık günü) denk gelirse özel bir kural vardı. Bu kural, İsa'nın çarmıhtaki ölümünün Cuma günü dokuzuncu saatte gerçekleştiğine inanıyorsak bize büyük baş ağrıları yaşatmalı çünkü antitipi günlük fedakarlık , çünkü Fısıh Bayramı'ndan önceki günün Şabat'tan önceki güne (Cuma) denk gelmesi durumunda, günlük kurbanın dokuzuncu saatte değil, gece 12:30 ile 1:30 arasında kesilmesi gerektiği yazmaktadır!

Çok fazla karışıklık var ve bütün karışıklıkların babasının kim olduğunu biliyoruz: Şeytan!

Meydan okuma

BRI'daki "bilginlerimiz" ve Yedinci Gün Adventist İncil Yorumu'nun yazarları en azından sorunu fark ettiler ve Matta'nın 1. Bölümü'ndeki ek notların 26. Notunda, İngilizce baskının 5-532. sayfalarında, 537. Ciltte, tüm Hıristiyanlıktaki uzmanların boşuna bir çözüm aradıklarını okuyabiliriz. İnciller arasındaki bu belirgin tutarsızlıkları nasıl açıklayacaklarını bilmiyorlar. Bu elbette ruhların düşmanı ve bize sanki bir can simidi atıyormuş gibi kendi çözümlerini sunan ay Şabatı bekçilerinin hoşuna gidiyor. Hatta artık yüksek trafiğe sahip olan ve çoğunlukla eski Adventistlerden oluşan yüz binlerce takipçisi olan web sitelerinden birinde bize küstahça meydan okuyorlar (DünyalarınSonŞans), Yahudilerin yedinci gün Şabatını ay Şabatlarından başka bir günde tuttuklarını İncil'den kanıtlayabilene bir milyon dolar vaat ediyor. Sevgili dostlar, bunu nasıl gördüğünüzü bilmiyorum ama benim küçük tek kişilik hizmetimde benzer ödüller sunacak kadar param yok. Sadece Hristiyan duyarlılığı olmayanlar, düşmanın bu tür web sitelerinin arkasında açıkça olduğunu hissetmezler. Elbette, yeraltı dünyasından "Grace Amadon"dan iki Fısıh sorunu için bir ay Şabatı açıklaması aldılar ama gerçek çözüm, İncil çalışmasının eksikliği nedeniyle bir kez daha basitçe "gözden kaçırıldı".

Evet, İsrailliler ay evrelerine dayalı bir takvime sahipti ve törensel kutlamaları bu takvime dayanıyordu. Bunun çok özel bir amacı vardı. Koloseliler 2:16-17'den, orada bahsedilen törensel şabatların sadece "Gelecek şeylerin gölgesi”. Elçi Pavlus bununla ne dedi? Orada ay ile ilgili törensel Şabatların (gölge Şabatları) yedinci gün Şabatı ile karıştırılmaması gerektiğinin altını çiziyor, çünkü aksi takdirde dördüncü emir İsa ile birlikte çarmıha gerilmiş olurdu ve ay Şabatı tutanların bile ay Şabatları için daha fazla argümanı olmazdı ve Şabatı tutmayı tamamen bırakabilirdik. Ancak, Pavlus'un ay Şabatlarının dolaylı olarak neden olduğunu açıklayamıyorlar gelecekteki şeylerin gölgeleri veya kehanetleri. Onlar, elçinin bu en önemli peygamberlik işaretini ve bunun kendilerine yol açtığı sorunları görmezden geliyorlar.

Peki, ay şabatlarının ve bayramların amacı neydi? Yahudi bayramları hakkında ne kadar çok şey anlarsak, hepsi aya bağlı olan bu bayramların amacının ne olduğunu o kadar çok göreceğiz. Elçinin devam ettiği gibi, bunlar “Mesih’in bedenini” önceden haber vermeli veya Mesih’in insanlık için kurtuluş planı etrafında dönen olayları kehanet etmelidir. İsa’nın ilk gelişinde ilkbahar bayramlarında bu “gölge şabatların” bazı gerçekleşmeleri oldu. Bunun yakında açık, kalıcı ve tartışılmaz bir şekilde gösterilmesi gerekiyor. Ancak diğer bayramlar gerçekleşmedi ve bunlar üçüncü bölümün karmaşık konularının bir parçası olacak.

Açıklama Girişimleri

İncil Tefsirinde iki-Fısıh sorununa dair çok kapsamlı bir taslak sunan Adventist doktorlara, ilahiyatçılara ve bilginlere geri dönersek, Hıristiyan aleminde İnciller'deki görünürdeki tutarsızlıkları açıklamaya çalışan dört farklı açıklama modelinin kullanıldığını görürüz:

1. Bir model, İsa'nın öğrencileriyle birlikte yediği son akşam yemeği olan Fısıh yemeğinin, İsa tarafından "ileri" bir törensel Fısıh Bayramı olarak düzenlendi. Bu açıklamaya göre, Nissan 14 Cuma günü olurdu ve Yuhanna'nın bahsettiği Fısıh Bayramı da gerçek olurdu. Karşı argüman, Sinoptik İnciller'in yazarlarının kelime kullanımının dikkatli bir analiziyle bunun yanlış olarak elenebilir olduğudur. Ayrıca şunu da hatırlamalıyız: İsa bir Yahudiydi, hatta Yahudi dininin kurucusuydu ve Kendi verdiği kuralları tuttu. Yasayı yok etmek için değil, yerine getirmek için geldi. Musa ile konuşan ve Çıkış'taki tipleri uygulayan ve Levililer 23'te Musa'ya bayramların nasıl tutulması gerektiğine dair talimatları veren kendisiydi. Öyleyse neden kendi talimatlarını ihlal etsin ki? Bu nedenle, Adventist bilginlerimiz bile soruna bu çözüm girişimini dışlıyor ve bu sefer onlara katılıyorum.

2. Tam tersi argüman ise Yahya'nın Fısıh Bayramı'nın gerçek Fısıh Bayramı olmadığını, mayasız ekmek bayramına eşlik eden törensel bir yemek olduğunuBu açıklamaya göre Cuma günü Nissan 15 olacaktı ve Fısıh Bayramı'nın resmi kutlamasından önceki gece belirlenen saatte yenen akşam yemeğiBu açıklamanın yüksek derecede doğruluk içerdiğini göreceğiz, ancak hala ölümcül bir hata içeriyor mutlaka düzeltilmesi gereken, böylece her şeyin uyumlu hale gelmesi. İncil Tefsirimizin yazarları bu teori hakkındaki görüşlerini açıkça belirtiyorlar Josephus'un yazılarından, mecazi anlamda "Fısıh" teriminin bu dönemde tüm 8 bayrama (Fısıh ve mayasız ekmek bayramının yedi günü) uygulandığı gösterilebilir. Bu nedenle, Yuhanna 18:28'deki "Fısıh'ı yemek" ifadesi, mayasız ekmek bayramının herhangi bir başka günü için kullanılabilirdi ve zorunlu olarak Fısıh yemeğinin tam günü olarak yorumlanması gerekmezdiBunun gerçekten de böyle olduğunu göreceğiz.

İsa'nın dirilişini Levililer 23'teki sallama demeti sunusuna karşıt olarak bağdaştırmaya çalışırsak, bahsettiğim ölümcül hata ortaya çıkar.

Ve sizin için kabul edilmek üzere demeti RAB'bin önünde sallayacak: ertesi gün Şabat'tan sonra kâhin onu sallayacak. (Levililer 23:11)

Ayette sabbath olarak adlandırılan Sabbath, birkaç ayet önce mayasız ekmek bayramının ilk gününe atıfta bulunur. Bu, hangi güne denk gelirse gelsin törensel bir sabbath'tı. Bundan sonra buna bir gölge şabat Koloseliler 2:16-17'ye göre. Gölge Şabat, bu nedenle Yehova'nın bayram günü talimatlarıyla verilen ve haftanın herhangi bir gününe denk gelebilen törensel bir Şabattır.

İlk gün [mayasız ekmek bayramı] Kutsal bir toplantı yapacaksınız; orada hiçbir kölelik işi yapmayacaksınız. (Levililer 23:7)

Buna göre, çarmıha gerilme Cuma günü zaten Nissan 15 olsaydı, ilk meyve demetinin yedinci gün Şabat'ında (Cumartesi) sallanması gerekirdi ve bu nedenle İsa'nın dirilişinin antitipi diğer İncil ayetlerinin belirttiği gibi (örneğin Markos 16:2) haftanın ilk gününe (Pazar) düşmezdi. Biliyorum, tüm bunlar çok kafa karıştırıcı görünüyor, ancak endişelenmeyin, yalnız değilsiniz. Tüm Hristiyan dünyası kafası karışık ve sadece siz değil.

Ve ben de aynı kulüpten olduğumu açıkça itiraf ediyorum! Ancak, aşağıdaki şekilde çalışıyorum. Kitapların Kitabını açmadan önce her zaman dua ederim ve anlamadığım bir bölüme geldiğimde duaya girerim. Çoğu zaman, bir tema üzerinde dua ederken uyuyakalırım ve sabah uyandığımda, Rab bana çözümü veya çözümü zihnimde bulmam için bir ipucu vermiştir. Sonra, O'nu övüyorum ve bölümü yeniden ve daha ayrıntılı olarak incelemeye başlıyorum, her şeyin aniden nasıl uyumlu hale geldiğini hayretle görüyorum. Ben kendim sadece bir köylü işçisi ve bilgisayar bilimcisiyim. Tanrı bana bunların hepsini vermeseydi, bu kadar ciddi ve tartışmalı konuları kendi başıma çözemezdim. Tüm ihtişam O'na aittir. Burada okuduğunuz her şey O'nun Kutsal Ruhu aracılığıyladır.

3. Üçüncü yaklaşım, İsa'nın muhtemelen kendi kurallarını çiğnemeyeceğini hesaba katar. Sinoptik İncillerde anlatılan Rabbin Akşam Yemeği'nin tipolojik olarak doğru Son Akşam Yemeği olacağını belirtmektedir. Ancak bunun sadece İsa ve öğrencileri tarafından tutulduğunu ileri sürmektedir. Diğer Yahudiler Leviticus 23'teki talimatları yanlış anlayıp Fısıh Bayramı'nı yanlış günde (bir gün sonra) kutladılar. Bu da hatalı bir geleneğin böylece ortaya çıktığı anlamına geliyor. Burada da, diğer açıklama girişimlerinde olduğu gibi bazı gerçek unsurları mevcut, ancak kimse her şeyi uyumlu hale getiremez çünkü başka bir sorunla karşılaşıyoruz. Bu yaklaşımda, Cuma günü Nissan 14 olurdu.

Mişna'dan (Pesahim 5, 5-7) Fısıh kuzusunun tapınakta kesilmesi gerektiğini ve bunun yalnızca belirtilen tarihte mümkün olduğunu biliyoruz (ve herkes bunun Nissan 14 olduğunu varsayıyor). Hiç kimse, hatta İsa'nın öğrencileri bile, Fısıh kuzularını kesmek ve hazırlamak için tapınağa farklı bir günde gelemezdi. Tapınaktan kovulurlardı. Bu yaklaşımı değerlendirirken, İncil Tefsirimiz (Cilt 5, s. 536) şöyle açıklıyor:

Öğrenciler, çarmıha gerilme yılında, Perşembe gününü Fısıh Bayramı hazırlıklarının uygun şekilde yapılması gereken gün olarak kabul etmiş gibi görünüyorlardı (bkz. Mat. 26:17, Luka 22:7) ve Perşembe gecesinin Fısıh yemeğini yemek için uygun zaman olduğunu varsaymış görünüyorlardı. Konunun tartışılıp tartışılmadığı ve İsa'nın kutlama zamanının bir istisna olacağını ve Cuma gecesi yerine Perşembe günü geleceğini bildirip bildirmediği veya Perşembe gecesinin kutlama için normal bir zaman olduğunu düşünüp düşünmedikleri konusunda bilgimiz yok. Sinoptik yazarlar, İsa ve öğrencilerinin Perşembe gecesi Fısıh Bayramı'nı yemesiyle ilgili olağan dışı bir şey olup olmadığı konusunda sessiz kalıyorlar.

Bu yaklaşımla, yine sallama demeti sunusu sorunuyla karşı karşıyayız ve bu sefer tipolojik bakış açısından geliyor. İncil yorumcularımız bunu tamamen göz ardı ettiler. İsa ve havariler Fısıh kuzusunu Perşembe akşamı (Cuma akşamı) yemiş olsalardı, Perşembe günü kuzunun kesileceği Nissan 14 olmalıydı. Bu, Cuma gününü mayasız ekmek bayramının ve gölge şabatının ilk günü yapardı ve ilk meyve demeti Cumartesi günü (yedinci gün Şabatı) sallanmalıydı. Bu nedenle, Cumartesi Nissan 16 olurdu. Sallama demeti İsa'nın dirilişini sembolize ettiğinden, Rab bu türün gerçekleşmesinde başarısız olurdu. Bu günde, İsa'nın mezarda olduğu ve işlerinden dinlendiği kanıtlandı. Eğer Fısıh Bayramını doğru bir şekilde tutsaydı ve bu tipi yerine getirmiş olsaydı (antitip neydi?), o zaman bu yaklaşımla dirilişiyle haftanın ilk günündeki sallama demeti sunusu tipini asla yerine getiremezdi. Hala tüm bu sorunları çözebileceğimize inanıyor musunuz?

4. Tanrı'nın takviminin anlaşılmasındaki sorunların o dönemde ne kadar büyük olduğunu gösteren çok ilginç bir yaklaşım, Mesih zamanında zaten şu sorunların olduğunu belirtiyor: farklı inanç grupları festival törenlerinin farklı yorumlarına sahip olan. Bu nedenle, bazı Hıristiyanlar muhtemelen şu sonuca vardılar iki farklı Fısıh bayramı tutuldu. Perşembe gününün Nissan 14 olduğunu düşünen bir grup olduğunu, diğerlerinin ise Cuma gününü Nissan 14 olarak gördüğüne inanıyorlar. Yani, İsa Perşembe günü "muhafazakar" Yahudilerle (Ferisiler) Fısıh Bayramı'nı kutlamış olmalı ve daha "özgür" Yahudi liderler (Sadukiler) diğer gece, Yahya'nın Fısıh Bayramı'nı kutlamış olmalı.

Bu yaklaşım, daha önce iki kez anlatıldığı gibi, sallama demeti sunusu sorununa tekrar yol açar. İsa, Perşembe akşamı öğrencileriyle "doğru" Fısıh Bayramı'nı kutlasaydı, sallama demeti sunusu için "doğru" günde dirilmesi gerekirdi ve bu da Cumartesi olurdu, Pazar olmazdı. Yine, bu İncil Tefsiri'nde belirtilmemiştir, ki bu da zaten İsa'nın bu türleri yerine getirmesiyle pek ilgilenmez - ki bu bana Yedinci Gün Adventist İncil Tefsiri için oldukça garip görünüyor.

537. sayfadaki “Sonuçlar” buna karşılık gelen sonuçlardır:

Burada, eski Yahudi uygulamaları hakkındaki günümüzdeki cehaletimizin, Yuhanna ile Sinoptiklerin görünüşte çelişkili ifadelerini açıkça uyumlu hale getirmedeki yetersizliğimize neden olduğu bir örnek daha görüyoruz.

Bible Commentary yazarları, "önerilen bu dört açıklamadan hiçbirini kabul etmeden", şimdi kendi olay dizilerini önerdiklerini söyleyerek devam ediyorlar. Özetle, Bible Commentary'deki bu öneriler şunlardır:

a. Yahudiler arasındaki dinsel anlaşmazlıklar nedeniyle iki kez Fısıh Bayramı kutlanıyordu.

b. İsa, Perşembe akşamı, 14 Nisan'ın erken saatlerinde günbatımında öğrencileriyle birlikte Son Akşam Yemeği'ni ve Fısıh yemeğini doğru bir şekilde kutlamıştı ve bu, Fısıh'ın gerçek kutlamasıydı.

c. İsa, Cuma günü, Nissan ayının 14'ünde, akşam kurbanı ve Fısıh kuzularının kesimi sırasında öldü.

d. Çarmıha geriliş yılında, Pesah'ın resmi kutlaması çarmıha gerilişten sonraki cuma gecesi yapılırdı.

e. İsa, bu yıl törensel Şabat olan 15 Nisan'la, yani mayasız ekmeğin ilk günüyle çakışan yedinci gün Şabatı sırasında mezarda dinlendi.

f. İsa, dirilişin simgesi olan sallama demetinin tapınakta sallandığı gün olan 16 Nisan Pazar sabahı erken saatlerde mezardan dirildi.

Ve bu "sonuçların" sonucunda şöyle diyorlar:

Neyse ki, “bizim için kurban edilen” (1. Korintliler 5:7) “Fısıh kuzumuz Mesih” aracılığıyla kurtuluşa erişmek için bu sorunu çözmemiz gerekmiyor.

Bir sonraki makalede, kimin haklı olduğunu ve hangi ölçüde haklı olduğunu göstereceğim. Fısıh Bayramı'nın iki kez kutlanmadığını göstereceğim. bütün Yahudiler ve hatta İsa, öğrencileriyle birlikte, İncil'deki türün uygun yorumuna göre Perşembe akşamı Fısıh yemeğini kutladı. İsa'nın 25 Mayıs Cuma günü, MS 31'de dokuzuncu saatte çarmıhta öldüğünü daha önce göstermiştim, ancak şimdi bunun birçok kişinin iddia ettiği gibi Nissan 14 değil, Nissan 15 olduğunu göstereceğim. Cuma akşamı resmi bir Fısıh kutlamasının gerçekleşmediğini ve "önerilen" BRI İncil Yorumu çözümlerinin, Hristiyanlığın daha önce önerdiği diğer dört çözümle birlikte temelde yanlış olduğunu göstereceğim. Her zaman parçaların doğru olduğu, ancak çözülemeyen bir hatanın hala devam ettiği görülür. Beklenen çelişkilere rağmen, e ve f noktalarının tam olarak yerine getirilmiş olmasının nasıl mümkün olduğunu ve iki Fısıh ve dalga demeti sorununun nasıl çözülebileceğini göstereceğim.

Ve bu sorunlara bir çözüm bulmanın gerekli olmadığı yönündeki yorumculara tamamen katılmıyorum ve bir kez daha Ellen G. White'ın şu sözlerini hatırlatmak istiyorum:

Kilisenin bundan sonraki bütün çağlarda, O'nun dünyanın günahları uğruna ölümünü derin düşünce ve inceleme konusu yapması gerekecektir. Bununla ilgili her gerçek şüpheye yer bırakmayacak şekilde araştırılıp doğrulanmalıdır. {571.2}

O zaman ne olduğunu bilmezsek, şeytani doktrinleriyle ay Şabatı tutanları ya da İncillerimizin çelişkilerle dolu olduğunu iddia eden Yahudileri çürütemeyiz. Dolayısıyla, içimize ekilen şüphe bir gün yükselecek ve yaşam yolundan ayrılacağız. Bu bilgiyle hiç kimse kurtulmaz, ancak ayaklarımız sağlam bir temele basmalıdır ki yaklaşan fırtına tarafından sürüklenmeyelim.

Kabul edilmesi zor olan bu çalışma, sonuna kadar sebat edenler için özel bir lütuf taşımaktadır: Yahudi bayramlarının öneminin, Advent halkının ilk günlerinden gökteki Kenan'a görkemli girişlerine kadar tüm tarihindeki geçmiş ve gelecekteki gerçekleşmelerinin tam olarak anlaşılması, çünkü "Aynı şekilde ikinci gelişle ilgili tiplerin sembolik ayinde belirtilen zamanda yerine getirilmesi gerekir.başlıklı bir kılavuz yayınladı {GC 399.3}

Lütfen okumaya devam edin Haç'ın Gölgeleri - Bölüm IIKendi ID’n ile mağazalarını oluştur