Orijinal olarak 22 Ekim 2010 Cuma günü saat 6:29'da Almanca olarak yayınlandı www.letztercountdown.org
İnciller ne diyor?
Görüşlerimizi tamamlamak için, İnciller'deki kelime kullanımına ilişkin birkaç ifadeyi incelememiz gerekiyor. Bunlar, İncil tefsirimizde zaten doğru bir şekilde tartışılmıştı, ancak yine de görüşümüzü yeni ışık altında daha da doğruluyor.
Sinoptik İnciller, Fısıh Bayramı hazırlıklarını anlatmak için şu ayetleri kullanır:
şimdi Mayasız ekmek bayramının ilk günü Öğrenciler İsa'nın yanına gelip, "Fısıh yemeğini senin için nerede hazırlamamızı istiyorsun?" diye sordular. (Matta 26:17)
Ve mayasız ekmeğin ilk günü, Fısıh bayramını öldürdüklerindeÖğrencileri ona, "Fısıh yemeğini yemen için nereye gidip hazırlık yapalım?" diye sordular. (Markos 14:12)
şimdi Mayasız Ekmek Bayramı, yani Fısıh Bayramı yaklaşıyordu. (Luke 22: 1)
Sonra geldi Fısıh kurbanının kesilmesi gereken mayasız ekmek günü(Luka 22:7)
Levililer 23'teki bayram kurallarına göre bayramın seyrini şu şekilde anlıyoruz:
Önce Fısıh geldi ve bunu mayasız ekmek bayramının yedi günü izledi. Mayasız ekmek bayramının ilk günü (Nisan 15) törensel bir şabattı ve son gün de öyleydi (Nisan 21). Mayasız ekmek bayramının ikinci gününde (Nisan 16), ilk meyvelerden oluşan demet sallandı. O günden itibaren, mayasız ekmek bayramının ilk gününden itibaren 48. günde Pentekost'a ulaşılana kadar yedi törensel şabat kutlayarak 50 gün daha sayacağız (Nisan 15).
Bu kurala göre, Fısıh Bayramı'nın kesilmesi gereken gün, asla mayasız ekmek bayramının ilk gününe denk gelmez. İncil tefsirimiz, bu dönemde "mayasız ekmek" veya "Fısıh Bayramı" terimlerinin tüm festival sezonu için kullanıldığını ve birbirinin yerine kullanılabildiğini doğru bir şekilde açıklar. Gölge Serisinin üçüncü bölümünün anlaşılması için, festival sürecini doğru adlandırmayla bile öğrenmeniz önemlidir.
İncil yazarlarının günlük dilde kullandıkları terimler, bu sorunun çözümünün Yuhanna İncili'yle bariz tutarsızlıklarını açıklıyor:
Sonra İsa'yı Kayafa'nın yanından alıp mahkeme salonuna götürdüler. Sabahın erken saatleriydi. ve kendileri de kirlenmemek için mahkeme salonuna girmediler; ama Fısıh bayramını yemek. (John 18: 28)
İncil tefsirimiz, "Fısıh Bayramı'nı ye" sözcüklerinin seçilmesinin, mayasız ekmek bayramının günlerinden birinde törensel bir yemeğin gerçekleşmiş olabileceği anlamına gelebileceğini belirtiyor. Artık Fısıh kuzusunun Nissan 14'te değil, her zaman akşamdan önce Nissan 13'te kesildiğini kesin olarak bildiğimize göre, Fısıh Bayramı ile mayasız ekmek bayramının ilk günü arasındaki ayrım gerçekten anlam kazanmaya başlıyor. Festival programının yanlış fikrinde, bu akşamlar birbirine denk geliyordu, ancak doğru fikir, iki ayrı ardışık akşamın farklı günlerde tutulması gerektiğidir. Fısıh yemeği, törensel bir Şabat ilan edilmemiş bir günün akşamında yenen bir yemekti. Bu, tapınağa zorunlu katılım olmaksızın bir dereceye kadar aile yemeği anlamına geliyordu. Çıkışta bile, sadece aileler evlerinde bir araya gelmiş ve yemeği yemişlerdi. Bu, İsa'nın yargılanmasının ve çarmıha gerilmesinin 14 Nisan Cuma günü gerçekleşmesine izin verdi, çünkü Fısıh günü normal bir iş günüydü ve sadece akşam yemeği (Yahudi gününün başlangıcı) kutlanıyordu.
Ancak mayasız ekmek bayramının ilk günü her zaman törensel bir gölge şabat olmuştur ve rahipler tapınakta özel hizmetler yapmak zorundaydı. Bu nedenle mayasız ekmek bayramının ilk günündeki akşam yemeği rahiplerin tapınakta katılmaları gereken törensel bir yemekti ve öncesinde kirlenmemeye dikkat etmeleri gerekiyordu. Yuhanna, Mayasız ekmek bayramının ilk gününde akşam yemeğinin yenmesi hakkında "Fısıh yemeğini yiyebilsinler diye”Bu gerçeği, bu temanın ilk makalesinin “Açıklama Girişimleri” bölümünde zaten tartışmıştık.
Pilatus bu sözü işitince İsa'yı dışarı çıkardı ve Döşeme denilen yerde, İbranice'de Gabbata denilen yerde yargı kürsüsüne oturdu. Fısıh bayramının hazırlığı, ve saat altı civarında: ve Yahudilere dedi: İşte, Kralınız! (Yuhanna 19:13-14)
Cuma günü kesinlikle Fısıh Bayramı'na hazırlık günü değildi. "Fısıh Bayramı'na hazırlık" alışılmadık ve alışılmamış bir ifadedir. Daha sonra Yuhanna şöyle dedi:
Yahudiler bu nedenle, çünkü hazırlıktı, bedenlerin Şabat günü çarmıhta kalmaması için, (Çünkü o Şabat günü büyük bir gündü.) Pilatus'tan bacaklarının kırılmasını ve kaldırılıp götürülmelerini istediler. (Yuhanna 19:31)
İsa'yı oraya koydular Yahudilerin hazırlık günü nedeniyle; çünkü mezar yakındı. (Yuhanna 19:42)
Yuhanna'nın "Fısıh hazırlığı" ile kastettiği, bunun Fısıh yemeği için hazırlık günü olacağı değil, mayasız ekmek bayramının kutlandığı sırada, yedinci gün Şabatının yaklaştığı bir cuma günü (hazırlık günü) olduğudur; bunu aynı bölümde oldukça doğru bir şekilde ifade etmiştir.
Bu görüşün pek çok bilim insanı tarafından doğru olduğu kabul edilmiştir.
Şimdi Adventist bilginlerimizin vardığı sonuçları bulduğumuz gerçeklikle karşılaştıralım:
a. Yahudiler arasındaki dini anlaşmazlıkların temelinde yatan Fısıh Bayramı'nın iki kez kutlanması olurdu.
Kısmen yanlış. O zamanlar, Fısıh Bayramı'nın iki kez kutlanması yoktu ve muhtemelen hiç olmadı. Ancak, o zamanlar Yahudi inancındaki farklı gruplar aracılığıyla, Çıkış 12 ve Levililer 23 ile uyumsuz bir şekilde Fısıh Bayramı'nın farklı bir yorumunu sunan eğilimlerin ortaya çıktığı doğrudur. İsa, Fısıh Bayramı'nın tüm tiplerini her ayrıntısıyla yerine getirdiğinde, bu Yahudilerin liderleri için büyük bir şok olmuş olmalı. Kolayca tartışılamayacak bir şeyin gerçekleştiğini fark etmiş olmalılar. Dolayısıyla, Fısıh Bayramı'nın yeni yorumunu kabul etme fikrine sahip olmaları kesinlikle sadece zaman meselesiydi. Festivalin gidişatını, İsa'nın artık zaman açısından tüm tiplerle şahsen karşılaşmayacağı şekilde değiştirdiler. Elbette, olanları artık değiştiremezlerdi, ancak türün yorumunu ve dolayısıyla bu festivalin prosedürünü değiştirebilirlerdi. Ve 70 yılından sonra Fısıh Bayramı bu şekilde tutulmayı bıraktığından, festival sürecinin değiştirilmiş versiyonu ve değiştirilmiş olduğu gerçeği de çok kısa sürede unutuldu.
b. Perşembe akşamı, İsa, Fısıh yemeğini öğrencileriyle doğru bir şekilde kutlamış olurdu. Bu, gün batımında başlayan ve Fısıh'ın gerçek kutlaması olan Nissan 14 olurdu.
Kesinlikle doğru! İlk "vuruş"!
c. İsa, Cuma günü, Nissan ayının 14'ünde, akşam kurbanı ve Fısıh kuzularının kesimi sırasında öldü.
Yanlış. Görünüşe göre bilginlerimiz Ellen G. White'ın yazılarını incelememişler. Hala İsa'nın çarmıhtaki ölümünün Fısıh kuzusunun antitipi olduğu yanlış anlayışına yenik düşüyorlar. Hayır, Fısıh kuzusunun antitipi, İsa'nın kendi kendini feda etmesinin anısına kurulan Rab'bin Sofrası'ydı. İsa, günlük akşam kurbanı için kuzunun kesildiği zaman olan Cuma günü, Nissan 14'te öldü. Ancak, Fısıh kuzuları Perşembe öğleden sonra çoktan kesilmişti. Mesih'in ölümüyle, tüm kurban sistemi sona erdi ve bu, yılda sadece bir kez yenmesi gereken ve Rab'bin Sofrası'nı temsil eden Fısıh kuzusu ile değil, günlük kuzu ile sembolize edildi. Bunu anladığımızda, Son Akşam Yemeği'ni yılda kaç kez (en azından) kutlamamız gerektiğiyle ilgili tüm tartışmalar anlamsızdır. Fısıh kuzusunun tipi net bir cevap verir: yılda bir kez.
d. Çarmıha geriliş yılında, Fısıh Bayramı'nın resmi kutlaması çarmıha gerilişten sonraki cuma akşamı gerçekleşmiştir.
Yine yanlış. “Cross Shadows” adlı makale dizisinin tamamı bunun nedenini açıklıyor. Sorun, uyumlu bir çözüm bulmak için hiçbir zaman araştırılmadı ve Musa kitaplarının kritik bölümlerindeki Tanrı ifadelerini onun antik Mısır takvimi anlayışıyla ilişkilendirme fikrinin hiç kimsenin aklına gelmemiş olması bir gizem olarak kalmaya devam ediyor.
e. İsa, bu yıl törensel Şabat olan 15 Nisan'la, yani mayasız ekmeğin ilk günüyle çakışan yedinci gün Şabatı sırasında mezarında dinlendi.
Evet doğru, ikinci bir "vuruş"!
f. İsa, ilk meyve demetinin tapınakta sallanması gereken gün olan 16 Nisan Pazar sabahının erken saatlerinde mezardan dirildi. Bu, dirilişi simgeliyordu.
Tüm iyi şeyler üçlü olarak gelir! Altı olası vuruştan üçü. Ya da tam tersi: %50 yanlış. Dolayısıyla, yüksek akademik teoloji doktorlarımıza not vermeye cesaret edersem, "yeterli" uygun görünüyor, çünkü "yeterli" konunun önemine karşılık gelmiyor. Tekrar tekrar, Kutsal Ruh ile teoloji çalışmalarından daha iyi sonuçlar elde edildiğini kabul etmek zorundayım.
İki-Fısıh sorununa getirilen bu çözüme karşı ileri sürülebilecek son bir argüman ise Sayılar 33:3 ayetidir:
Ve ilk ayda Ramses'ten ayrıldılar, birinci ayın on beşinci günü; Fısıh bayramından sonraki ertesi gün İsrailoğulları bütün Mısırlıların gözü önünde yüksek bir el ile dışarı çıktılar. Çünkü Mısırlılar, RAB'bin aralarında vurduğu bütün ilk doğanlarını gömdüler; RAB onların tanrıları üzerinde de yargılar uyguladı. (Sayılar 33:3-4)
Bu ayetler, Fısıh kuzusunun Nissan 14'te kesildiğini ve Nissan 15'in akşamında (Yahudi gününün başlangıcında) yendiğini açıklamak için bir sürü bilgin tarafından kullanılmıştır. Daha sonra göç şafak vakti gerçekleşmiştir. Benim çözümümde bir çelişki var mı? Tekrar, tipin tablosuna bir göz atın:
In Patrikler ve Peygamberler, Biz okuyoruz:
Gece yarısında “Mısır’da büyük bir feryat koptu: çünkü ölü olmayan bir ev yoktu.” Ülkedeki tüm ilk doğanlar, “tahtında oturan Firavun’un ilk doğanından zindandaki tutsağın ilk doğanına kadar; ve tüm sığırların ilk doğanları” yıkıcı tarafından vurulmuştu. Mısır’ın uçsuz bucaksız diyarında her hanenin gururu alçalmıştı. Yas tutanların çığlıkları ve ağıtları havayı doldurdu. Kral ve saraylılar, solgun yüzleri ve titreyen uzuvlarıyla, bu ezici dehşet karşısında dehşet içinde kaldılar. Firavun bir keresinde nasıl haykırdığını hatırladı, “Yehova kimdir ki, İsrail’i serbest bırakmak için O’nun sesine itaat edeyim? Yehova’yı tanımıyorum ve İsrail’i serbest bırakmayacağım.” Şimdi, göklere meydan okuyan gururu toz içinde alçalmış, “Geceleyin Musa ve Harun’u çağırdı ve şöyle dedi: Kalkın ve hem siz hem de İsrail oğulları, halkımın arasından çıkın; ve gidin, söylediğiniz gibi Rabbe hizmet edin. Ayrıca sürülerinizi ve sığırlarınızı da söyleyin, dediğiniz gibi alın... Ve gidin; ve beni de kutsayın." Kraliyet danışmanları ve halk da İsraillilere "ülkeden aceleyle ayrılmaları için yalvardılar; çünkü, Hepimiz ölü adamlar olacağız" dediler.
Belleri belinde, ayakları sandaletli, ellerinde asasıyla İsrail halkı, sessiz, hayret içinde, ama yine de beklenti içinde, kendilerini harekete geçirecek olan kraliyet fermanını bekliyordu. Sabah olmadan yola koyuldular. {Sayfa 249.4–281.1}
Sayılar 33:3 ayetini Ellen G. White'ın ifadesiyle karşılaştırırsak, zamanların Yahudi hesabına göre verildiğini varsayarsak ancak bir çelişkiyle karşılaşırız:
Kendi ID’n ile mağazalarını oluştur Fısıh bayramından sonraki gün İsrailoğulları dışarı çıktılar... (Sayılar 33:3)
Fısıh Bayramı kesinlikle akşam vakti gerçekleşmiş ve İsrailliler şafak vakti yola çıkmışlardı. Akşam başlayan Yahudi zaman hesaplamasına göre bu, aynı gün ve “Fısıh Bayramı’ndan sonraki gün” değildi. Tarihlerin Yahudi olduğunu varsayarsak, İncil’de tam bir çelişki.
Neyse ki, yukarıdaki tablo, hesaplamayı eski Mısır günlerinde ele alırsak, gerçekten anlaşılması gerektiği gibi bilgi sağlıyor. Fısıh yemeği günü hala Pesdjenet-X 14'tü ve İbraniler başlangıç işaretini beklemek için ayaklarında ayakkabıları ile bekliyorlardı. Şafaktan hemen önce yola koyuldular ve şafak vakti yeni bir gün başlamıştı, eski Mısır Pesdjenet-X 15. Muhtemelen İbrani halkının tamamı bile şafak vakti Rameses'ten ayrılmamıştı, çünkü 1.2 milyonluk bir kervanın arka sıralar hareket edene kadar birkaç saate ihtiyacı vardır. Raporun yazarını, eski Mısır gün hesaplamasına göre belki de bir saatten az olan bu küçük zaman farkını kolayca affedebilirken, Yahudi zaman hesaplamasında uzlaşmaz bir çelişki ortaya çıkmış olurdu.
Yahudi Takviminin Geri Kalanı
Gerçek yaratılış takvimini diğer kültürlerin karmaşık takvimleriyle karşılaştırdığımızda ne kadar basit olduğunu görürüz.
Gün batımında günün başlangıcı.
Ayın başlangıcı, gün batımında ilk hilalin görünmesi.
İlkbahar ekinoksundan sonraki ay veya ekinoks anındaki yılın başlangıcı.
Arpa bulunamazsa artık ayda.
Büyüleyici derecede sade ve yine de nihai olarak Tanrı'nın eline bağımlı olan, yaratıcı gücüyle her zaman son sözü söyleyen, tıpkı mevsiminde arpayı yetiştirebilen, güneş ışığı ve yağmur verebilen Tanrı gibi, manevi bir yapı.
Mısır'dan Çıkış'tan sonra bile Hz. Musa'nın günün tam olarak nasıl başladığını ve artık ayların nasıl işlediğini öğrenmesi gerekiyordu.
Günün başında Levililer kitabından şu ayeti zikretmiştim:
Bu sizin için bir dinlenme Şabatı olacak ve canlarınızı sıkıntıya sokacaksınız: Ayın dokuzuncu günü akşamleyin, hattan hattaya, Şabatınızı kutlayacak mısınız? (Levililer 23:32)
Ancak bu kısa ayette, daha önce anladığımızdan çok daha fazlası var. Elbette ayet, Tanrı'nın kesin ifadesini içeriyor: Tanrı, Yahudi gününü akşamdan başlayarak belirledi, bu da tüm günlerin akşamın erken saatlerinde başladığı yaratılış anlatımıyla uyumluydu. Ancak yine de, birçok kişi bu gerçeğe karşı çıkıyor ve bu ayeti bile mahvetmeye çalışıyor. Tanrı'nın günün sadece Şabat için başlaması ilkesini koyduğuna ve diğer günlerin muaf olduğuna inanıyorlar.
Yanlış, çünkü ayette daha fazlası var, dediğim gibi. Burada hangi Şabat'tan bahsediyoruz? Törensel bir Şabat mı yoksa yedinci gün Şabatı mı, yoksa ne?
Bu ayet, Büyük Kefaret Gününün anlatıldığı önceki ayetlere işaret etmektedir:
Ve RAB Musa'ya şöyle dedi: Ayrıca onuncu günde bu yedinci ayda bir kefaret günü olacak: sizin için kutsal bir toplantı olacak; ve canlarınızı eziyet edeceksiniz ve RAB'be ateşle yapılan bir sunu sunacaksınız. Ve o gün hiçbir iş yapmayacaksınız: çünkü o, Tanrınız RAB'bin önünde sizin için kefaret etmek üzere bir kefaret günüdür. Çünkü o gün eziyet görmeyen her can, halkının arasından atılacaktır. Ve o gün herhangi bir iş yapan her can, halkının arasından aynı canı yok edeceğim. Hiçbir iş yapmayacaksınız: nesilleriniz boyunca bütün meskenlerinizde ebedi bir kural olacak. Sizin için bir dinlenme Şabatı olacak ve canlarınızı eziyet edeceksiniz: Ayın dokuzuncu günü akşamakşamdan akşama kadar Şabatınızı kutlayacaksınız.Levililer 23:26-32)
İncil ayetlerini her zaman bağlamları içinde okumalıyız, yoksa yanlış sonuçlara varırız. 32. ayetin metnini, Musa'nın Tanrı'nın yaratılış takvimini henüz tam olarak anlamamış olması gerçeğine dayanan yeni bulgularımız olmadan açıklamak imkansız olurdu. Takvimine aşina olan bir Yahudi için Levililer 23:27'deki ifade gün ışığı kadar açık olurdu. Onuncu gün Kefaret Günü'dür. Bir Yahudi, bayramı onuncu günün başlangıcındaki akşamdan farklı bir akşam kutlamayı asla düşünmezdi. Hata hariç, çünkü tüm Yahudi bayramları her zaman akşam başlamıştı, çünkü onların günü o akşamla başlıyordu ve ertesi akşam zaten ertesi gün olacaktı.
Peki, Tanrı 32. ayette Kefaret Günü'nü neden bu kadar garip bir şekilde açıklıyor? “Ayın dokuzuncu günü akşam vakti…” Bu bir Yahudi için ne anlama gelirdi? Büyük bir karışıklık, kardeşlerim! Çünkü her şeyden önce, Tanrı 27. ayette Kefaret Günü'nün ayın onuncu günü olduğunu söylüyor ve bu onuncu günün akşamı anlamına geliyor ve birkaç ayet sonra Tanrı dokuzuncu günün akşamı olması gerektiğini söylüyor. Sadece Yahudi takvimini bilen bir Yahudi şimdi umutsuzca kafası karışmış olurdu. Onun için bu ayetler uzlaşmaz bir çelişki yaratmış olurdu. "Peki, Tanrı bizim Kefaret Günü'nü ne zaman kutlamamızı istiyor, 9'unda mı yoksa 10'unda mı?" diye çaresizce ve kafası karışmış bir şekilde sormuş olurdu.
Ancak Tanrı'nın Musa'ya Yahudi takvimini yeniden öğretmek üzere olduğunu anlıyoruz ve bu yüzden bu bariz çelişkiyi anlamakta sorun yaşamıyoruz. Tanrı 27. ayette Kefaret Günü'nün 10 Tişri'nin (yedinci ay) akşamından (günün başlangıcından) itibaren tutulması gerektiğini ve ertesi akşama kadar sürmesi gerektiğini açıkladı - açıkça Yahudi takvim dilinde. Ancak öğrendiğimiz gibi Musa bunu hala çok iyi anlamamıştı. Bu yüzden, Tanrı sevgi dolu sabrıyla, günün akşam değil sabah başladığı eski anlayışına göre kafası karışık Musa'ya bunu bir kez daha açıkladı. Musa için, Tişri 9, Tişri 10'unun sabahında sona ermiş olurdu, çünkü yeni takvime hala alışmamıştı. Bu yüzden, Büyük Öğretmen bunu ona bir kez daha Musa'nın yanlış anlayamayacağı bir dilde açıkladı: "Ayın dokuzuncu günü akşam vaktiAkşamdan akşama kadar Şabatınızı kutlayacaksınız.başlıklı bir kılavuz yayınladı
Basitliğiyle bunaltıcı olan artık ay kuralı, birkaç ayet önce bulduğumuz bir kuraldır. Tanrı tarafından kısa ve öz bir şekilde açıklanmıştır:
İsrailoğullarına söyle ve onlara de ki: Size vereceğim ülkeye girdiğinizde [ön koşul 1], ve onun hasadını biçecek [ön koşul 2], Sonra hasadınızın ilk ürünlerinden bir demet kâhine getireceksiniz. Kâhin de demeti RAB'bin önünde sallayacak. Sizin için kabul edilmek üzere: Sebt gününden sonraki gün kâhin onu sallayacak. (Levililer 23:10-11)
Gölge Serisinin ilk bölümünde artık ayın belirlenmesi için “arpa hasat testi” olarak bildiğimiz ilk meyve demetini sallamanın iki ön koşulu vardı:
- İsrailliler önce Kenan diyarına gelmiş olmalılar Bu bayramın kuralı, Mayasız Ekmek Bayramı'nın ikinci gününden itibaren başlamaktır. “Size vereceğim ülkeye girdiğinizde...”
- Kelimeler “ve onun hasadını biçecek” ikinci koşulu da demetin sallanabilmesi olarak ekleyin, yani olgun bir arpa bulabilmiş olmaları gerekirdi. Eğer hiçbir şey olmasaydı, hiçbir şey biçemezdiniz; ve eğer biçilecek hiçbir şey olmasaydı, onu sallayamazdınız.
Tanrı'nın Sözü'ndeki bu küçük ama etkileri bakımından derin, küçümsenmeyecek ipuçlarını bulmak istiyorsak, çoğu zaman dikkatlice okumamız gerekir. Ancak bazıları bu kuralı takip etmek istemez...
"İmparatorluk" Geri Dönüyor
Son zamanlarda, kendisine "hakikat savaşçısı" diyen Walter Saar önderliğindeki ay Şabatı bekçileri, iddia ettikleri gibi "binlerce Alman Adventisti"ne bir genelgeyle hitap ettiler. Bu, ay Şabatının şeytani doktriniyle ilgiliydi. Ekli PDF dosyası, ay Şabatı bekçileri için yanlışlıkla yedinci gün Şabatı olarak adlandırdıkları ay ibadet günlerinin ana argümanını temsil eden 31. yıl sorunuyla ilgiliydi. Çalışmanın başlığı “Mesih’in çarmıha gerilmesi ne zamandı? Hayatınızı değiştirecek 12 sayfa”Orada, benim tamamen çürütebildiğim aynı argümanları yayıyorlar. İlk bölümde Gölge çalışmalarının. Bu argümanlar kilise üyelerini korkutmak ve onları dördüncü emri ihlal etmeye teşvik etmek için kullanılır.
"Onların" araştırmalarıma karşı hemen bazı karşıt argümanlar üretmeleri gerektiği açıktı, ancak ortaya koydukları şey içler acısıydı.
Bunlar, Gölge Serisinin ilk bölümüyle ilgili olarak ay Şabatı bekçilerinin kelimesi kelimesine şu satırlarıdır: Gethsemane'de dolunay:
Acaba ilk arpanın gelmesini beklemiş olamazlar mıydı, dolayısıyla bir artık ay eklenmiş ve böylece 31 yılı Mayıs ayıyla başlamış olamaz mıydı?
Şaşırtıcı bir şekilde, Mayıs ayındaki Fısıh Bayramı gerçekten de 25'inde dolunaya denk geldi ve bir Cuma gününe denk geldi! Peki, arpanın yılın başlangıcı olarak dikkate alınması gerektiği İncil'e mi ait yoksa sadece bir Yahudi geleneği mi? Aşağıdaki olaylardan, İncil yıllarının arpa dikkate alınmadan BAŞLAMAK ZORUNDA olduğunu ve BAŞLAYABİLECEĞİNİ göreceğiz:
1. Olay: Jübile yılında hiçbir şey ekilmedi - arpa bile
iki ardışık büyüme mevsiminde (Şabat ve Jübile yılı) mısır ekilmedi ve bu nedenle aranacak olgun arpa yoktu (Levililer 25:1-24)2. Olay: Nuh, suya rağmen yılın başlangıcını biliyordu - arpa yoktu
Tufan sırasında Nuh, arpa hasadına bakmaksızın yılın ilk gününü belirleyebildi. Yaratılış 8:13: “Ve altı yüz birinci yılda, birinci ayda, ayın birinci gününde, sular yeryüzünden kurudu.”3. Olay: Çölde dolaşırken (40 yıl) - arpa yok
İsrailliler çölde geçirdikleri 40 yıl boyunca ayları ve yılları doğru bir şekilde kayıt altına almışlardı; görünüşe göre Kenan'daki arpa hasadını hiç hesaba katmamışlardı...
Hepsi bu kadardı! Bu üç "karşı argüman", gölge çalışmasının ilk bölümünün tamamına ilişkin bulgularımı çürütmek için sahip oldukları tek şeydi.
Ay Şabatı tutanların bu genelgesini aldığım gün, buraya da kopyalayacağım bir karşı cevap yazdım. Almanca konuşan Adventistlerin geniş bir dağıtım listesini tutan Hollandalı kardeş, "Ay Şabatı tutanlara karşı cevabımı" kardeşlere iletmeyi reddetti. Bir süre önce bana, Pazar yasasının "öngördüğüm" gibi gelmemesi nedeniyle büyük harflerle beni "sahte peygamber" olarak adlandırdığı oldukça utanmaz bir e-posta göndermişti. E-postanın tamamı şöyledir (yazı tipi boyutu ve renk doğrudan e-postasından alınmıştır):
1 Mayıs'ta Pazar yasası gelmedi, sen sahte peygambersin!!!!
Selam yok. "Tanrı sizi korusun" yok. Kardeşler arasında artık böyle "konuşuyoruz"! Muhtemelen dizideki makalelerde açıkça belirttiğim şeyi okumamış veya anlamamıştır. Behind Enemy Lines sadece Vatikan'dan gelen şeytani mesajları çözmeye çalışıyordum, ama—ben bir Cizvit veya İlluminati üyesi olmadığım için—doğru bir yorumlama garantisi olmadan. Bu nedenle, bir kardeş olarak bana "sahte peygamber" demek zaten iftiraya yakın. Ancak kardeşlerin kafa karışıklığı o kadar büyük ki artık iyi ile kötüyü ayırt edemiyorlar.
Fakat şimdi aşağıdaki gibi mesajları iletmeyi reddetmesi, kardeşlerimize böylesine rahatsız edici ve günaha teşvik eden mektupları, hiçbir şekilde sağlam bir karşı yanıt vermeden, dizginsizce gönderebilen ay Şabat bekçilerinin hizmetkarı haline getiriyor. Bu beni çok üzüyor, çünkü Şeytan'ın bir zamanlar seçilmiş olanların zihinlerini bulandırmak için ne kadar çok yol kazandığını bir kez daha gösteriyor. Kardeşlerimizin gerçek ve sahte "sahte peygamberler" arasında ayrım yapmayı öğrenmeleri iyi olurdu.
İşte Gölge Serisi'nin ikinci bölümünü temel alarak daha iyi anlaşılabilecek olan karşı cevabımın metni:
“SDA liderlerine mektup - Cemaatler ve üyeleri canlanma ve reform için çağrılmıştır! Z5 s. 15” e-postasına yanıt olarak
Merhaba Walter Saar, namıdiğer “Gerçek Savaşçısı”!
Rabbimiz'in çarmıha gerilmesinin tarihi olarak 25 Mayıs MS 31 Cuma gününün kabul edilmesine karşı hızla hazırladığınız "karşı argümanlarınızı", bu konuyla ilgili yeni makalelerde ayrıntılı olarak anlattım. Geleceğin Gölgeleri 31. yıl sorununa bir çözüm olarak sunulan bu yaklaşımlar kesinlikle sürdürülemezdir ve dolayısıyla sadece o dönemde ne olduğunu anlamayan (ya da anlamak istemeyen) insanları aldatabilirsiniz.
Buna girmeden önce, size ve Ay Şabatı bekçilerine Ellen G. White'ın bir sözünü aktarmak istiyorum. Ellen G. White size şöyle diyor:
Daha sonra yaratılışa geri götürüldüm ve Tanrı'nın yaratılış işini altı günde gerçekleştirdiği ve yedinci günde dinlendiği ilk haftanın her hafta gibi olduğu gösterildi. Büyük Tanrı, yaratılış günlerinde ve dinlenme gününde, zamanın sonuna kadar ardışık haftalar için bir örnek olarak ilk döngüden ölçüldü. “Bunlar, yaratıldıkları zaman göklerin ve yerin nesilleridir.” Tanrı, her gerçek günün sonunda bize eserinin ürünlerini verir. Her gün onun için bir nesil olarak değerlendirilirdi, çünkü her gün eserinin yeni bir bölümünü üretirdi. İlk haftanın yedinci gününde Tanrı işinden dinlendi ve sonra dinlenme gününü kutsadı ve onu insanın kullanımı için ayırdı. Kutsal Kitap tarihinde korunarak günümüze kadar gelen, altı günün çalışma, yedinci günün dinlenme olduğu yedi günlük haftalık döngü, ilk yedi günün önemli gerçeklerinden kaynaklanmaktadır. {1SP85.1}
Böylece tam yedi günlük haftalık döngü günümüze kadar korunarak hiç değişmeden gelmiştir.
Aşağıdaki ifadeyle Peygamberlik Ruhuna tamamen aykırı davranıyorsunuz ve kendinizi “sahte peygamberler” olarak ifşa ediyorsunuz ve tüm ay-şabat yalanı çürütülüyor:
BU NEDENLE, BUGÜN SABBATINIZ OLAN CUMARTESİ
%100 AYNI ŞABAT GÜNÜ DEĞİLDİR
MEZAR'DA İSA'NIN OLDUĞU YER!!!
[çalışmanızın alıntısı]
Ellen G. White, İsa'nın yedinci gün Şabat'ında mezarda dinlendiğini ve haftanın 6. gününde öldüğünü birkaç kez doğruladı. Ritim (döngü) asla değişmedi. Döngünün hiç değiştirildiğini söylemek açık bir yalandır. Bu, tarihsel ve kesin olarak kanıtlanabilir.
Yani, çok hızlı okudunuz ve yalanlarınızla şimdi başınıza gelecekleri keşfettiniz ve birisinin sonunda İsa'nın çarmıha gerilme günü olan 25 Mayıs MS 31 hakkındaki gerçeği bulduğunu ve böylece birkaç hızlı karşı argümanı ortaya attınız. Bakalım geçerliler mi...
Diyorsun:
1. Olay: Jübile yılında hiçbir şey ekilmedi - arpa yok
iki ardışık büyüme mevsiminde (Şabat ve Jübile yılı) mısır ekilmedi ve bu nedenle aranacak olgun arpa yoktu (Levililer 25:1-24)
MS 31 yılının bir jübile yılı olduğunu nasıl "biliyorsunuz"? Bu tarihsel olarak hiçbir yerde doğrulanabilir değil. Babil esaretinden sonra sabbatical ve jübile yıllarının ne zaman ve olup olmadığına dair bir ipucu arayan herkes bir şey bulamıyor. Bu nedenle, MS 29 baharında İsa'nın yaptığı şu açıklama, birçok kişi için jübile döngüsünün "yeni" beyanını temsil ediyor ve buradan itibaren saymaya başlıyorlar:
Ve ona peygamber Yeşaya'nın kitabı teslim edildi. Ve kitabı açtığında, Rabbin Ruhu üzerimdedir, çünkü beni yoksullara müjdeyi vaaz etmek için meshetti; beni kırık kalpleri iyileştirmek, tutsaklara kurtuluşu, körlere görme yetisini geri kazandırmak, ezilenleri özgürlüğe kavuşturmak için gönderdi, diye yazılmış yeri buldu. Rabbin makbul yılını duyurmak. (Luka 4: 17-19)
Bu, bir jübile yılının ne zaman olabileceğine dair tek göstergedir. ve bu kesinlikle MS 28/29 yılındaydı ve sizin hatalı bir şekilde iddia ettiğiniz gibi MS 31 yılında değildi ve tarihi bir boşluktan kaynaklanıyordu.
Ve gerçekten bir jübile yılı olsa bile, bu hiçbir şekilde arpanın büyümesini engellemezdi. Gerçekten de hiçbir şey ekilmemiş olurdu, ancak tarlalarda, yedinci şabat yılında ve jübile yılında arpa tanesi üreten arpa hala vardı. Bunu kontrol edebilir ve Karaite web sitesinde güzelce hazırlanmış bir şekilde kendiniz tekrar okuyabilirsiniz. Karait Korner. Arpa örneğinin yılın başlangıcının belirlenmesi için gerçekten gerekli olduğu ve bir artık ayın eklenmesi gerekip gerekmediği orada mükemmel bir şekilde incelenebilir. Hepsi İncil'e aittir ve sizin hiçbir karşı argümanınız yoktur.
“Jübile yılı” ile ilgili bölüm şöyledir:
Soru: Yeni yıl, Şabat ve Jübile yıllarında arpaya göre nasıl ayarlanabilir? Peki kuraklık yıllarında? Arpa bazen hiçbir ekim yapılmadan "gönüllü" olarak filizlenip büyüse bile, bu Jübile yılında ve şiddetli kuraklık yıllarında daha az olası değil midir?
Arpa, çiftçiler bilerek eksin veya ekmesin, Kutsal Topraklarda her yıl yetişir. Bilinçsizce ekilen arpa, "gönüllü" arpa olarak da adlandırılır, İsrail Toprakları'nın her yerinde çok büyük miktarlarda bulunur. Arpanın önceki yıllarda ekildiği alanlarda, düşen tohumlar nispeten büyük konsantrasyonlarda "gönüllü" olarak yetişirdi. Ancak, arpanın en az 1948'den beri ekilmediği alanlarda bile, büyük miktarlarda yaşamaya devam eder. Gönüllü arpa o kadar büyük miktarlarda yetişir ki, Arap çobanların koyunlarını beslemek için orakla hasat ettikleri bilinmektedir. İsrail'deki modern buğday çiftçileri, gönüllü arpaları buğday tarlalarından aktif olarak sökmek zorunda kaldıklarından ve o zaman bile hepsini asla alamadıklarından şikayet ederler. Levililer 25,4-7'de okuduğumuz gibi, Tevrat'ın özellikle Şabat yılında fakirlere ve Levililere yemeleri için verdiği "gönüllü" ürünlerdir:
Fakat yedinci yılda, ülke için dinlenme günü, RAB için bir Şabat olacak: tarlanı ekmeyeceksin, bağını budamayacaksın. Hasadından kendiliğinden çıkanı biçmeyeceksin, asmanın üzümlerini de budamadan toplamayacaksın: çünkü ülke için dinlenme yılıdır. Ve ülkenin Şabat günü senin için yiyecek olacak; senin için, ve kölen için, ve cariyen için, ve ücretli hizmetçin için, ve seninle birlikte misafir olan yabancı için, ve sığırların için ve ülkesindeki hayvanlar için, bütün ürünleri yiyecek olacak. (Levililer 25:4-7)
Bir Sabbatical veya Jubilee yılında, Abib'i "gönüllü" arpaya dayanarak belirlemek zor olmazdı. 1998-1999'daki şiddetli kuraklıkta bile, gönüllü arpa İsrail Toprakları'nın her yerinde, hatta Negev çölünde bile bol miktarda bulunuyordu!
Dolayısıyla, MS 1'in 25 Mayıs'ının çarmıha gerilme günü olduğuna dair "31. Olay"ınız tamamen yanlış ve gerçek dışı olarak çürütülmüştür, hatta bir yalan olduğu bile ortaya çıkmıştır.
Siz ayrıca şunu yazın:
2. Olay: Nuh, suya rağmen yılın başlangıcını biliyordu - arpa yok
Tufan sırasında Nuh, arpa hasadına bakmaksızın yılın ilk gününü belirleyebilmişti. Yaratılış 8:13: Ve altı yüz birinci yılda oldu ki, ilk ayda, ayın ilk günü, sular yeryüzünden çekildi.
Tanrı'nın o dönemde İsraillilerin takvimini nasıl kurduğunu bulmak için elimizde sadece Leviticus 23'te tanımlanan bayramların İncil'deki anlatımı var. Bu, sizin kök sitenizdeki [www.4angelspublications.org: bu alan adı artık mevcut değil] kendi hesaplamalarınıza göreydi. Tufandan 820 yıl sonra! Arpa testinin neden tanıtıldığını anlıyorsanız -ve bunu çalışmalarımın üçüncü bölümünde ilk kez deneyimleyeceksiniz- o zaman bayramların bir kehanet olduğunu ve kehanetin ilanından önce arpanın kontrol edilmesinin gerekli olmadığını da anlayacaksınız. Aylar, yalnızca ilkbahar ekinoksu kuralıyla güneşin yıllık döngüsüyle iyi bir şekilde harmanlanır. Ellen G. White'a göre, Mesih'in sadece ilk gelişini değil, ikinci gelişinde de yerine getirilmesi gereken bayram günleri kehaneti. Ve bu kehaneti çözmek için, ara ayını belirlemek için arpa hasat testini anlamamız gerekir (yağmuru ve büyümeyi veren Yaratıcının eline bağlı olarak). Sizin gibi arpa hasat testini inkar eden herkes sonsuza dek karanlığa düşecektir. Ancak, Levililer 23 sahnesinden önce arpa hasat testinin Tanrı tarafından hiç başlatılıp başlatılmadığını kimse kesin olarak bilmiyor ve bu önemli bile değil. MS 31 yılıyla bağlantılı olarak, Nuh'un yılın başlangıcını nasıl bulduğu ve tufandan sonraki yılın artık ayla başlayıp başlamadığı da önemli değildir.
MS 31 yılı konusuyla ilgili olarak argümanınız tamamen işe yaramaz. Konuyu kaçırdınız. Yetersiz!
Benzer şekilde, konu sizinkine geldiğinde de durum aynıdır. “3. Olay”:
3. Olay: Çölde dolaşırken (40 yıl) - arpa yok
İsrailliler çölde geçirdikleri 40 yıl boyunca ayları ve yılları doğru bir şekilde kayıt altına almışlardı; görünüşe göre Kenan'daki arpa hasadını hiç hesaba katmamışlardı...
Lütfen, bu "doğru kaydı" nerede bulabiliriz ve vahşi doğada dolaşmanın artık ayları ile veya olmadan kaydedilen yıllar nerede? Muhtemelen bu uğursuz ve kesinlikle var olmayan "kaydı" sizden asla alamayacağım!
Ayrıca arpanın korkunç Necef çölünde, hatta uzun kuraklık yıllarında bile bulunabildiğini az önce okuduk. 1998-1999'daki şiddetli kuraklıkta bile, gönüllü arpa İsrail topraklarının her yerinde, hatta Negev Çölü'nde bile bol miktarda bulunuyordu!
Peki İsrailoğullarının bu dönemde arpaya ihtiyacı oldu mu?
Hayır, çünkü bir kez daha İncil'inizi yeterince dikkatli okumadınız...
İsrailoğullarına söyle ve onlara de ki: Size vereceğim ülkeye vardığınızda ve oradaki ürünü biçtiğinizde, Sonra hasadınızın ilk ürünlerinden bir demet kâhine getireceksiniz. (Levililer 23:10)
İsrailliler ilk meyve demetini ne zamandan itibaren getirmelidir? Kenan diyarına geldikleri zamandan itibaren. Çölde dolaşırken henüz oraya gelmemişlerdi. Bu yüzden, arpa hasadı testi Tanrı tarafından o zaman için değil, sadece çiftçiliğe tekrar başlayabilecekleri veya Kenan diyarında “gönüllü arpa” bulabilecekleri zaman için kurulmuştur. Bu yüzden “çölde dolaşmak” bile arpa hasadı testinin gerekli olduğunun kanıtı haline gelir, ancak yalnızca vaat edilen topraklara girişle başlar. Ayrıca, gerçek festival takviminin kademeli olarak kurulmasının bu dizisi, ki bu gerçekten de İncil'in en güzel kehanetidir ve ilk olarak son günlerimizde çözülmüştür, kendi başına başka bir kehanettir, çünkü ancak vaat edilen topraklarımıza çok yakın olsaydık festival takviminin ve gölge şabatların gerçekte ne anlama geldiğini anlayabilirdik.
Böylece iddialarınız terazide tartılmış ve eksik bulunmuştur.
Umarım aranızdan birçoğunuz, kesinlikle Şeytan için çalışan Laura Lee Jones'un ve benim yayınladığım çalışmaların tuzağına düşmüşsünüzdür. songeri sayım.whitecloudfarm.org sizi tekrar uyandırmaya ve bu pagan ay şabatını terk etmeye yardımcı olabilir. Lütfen, Ellen G. White'ın söylediklerini bir kez daha hatırlayın:
Yedi gerçek günden oluşan haftalık döngü, altı gün çalışma, yedinci gün dinlenme içindir. İncil tarihi boyunca korunan ve günümüze kadar getirilen, ilk yedi günün büyük gerçeklerinden kaynaklanmıştır. {1SP85.1}
Her yeni aya yedi günlük yeni bir döngü belirleyerek başlıyorsunuz ve böylece yaratılışta bu döngüyü tüm zamanlar için sabitleyen Tanrı'yla alay ediyorsunuz. Bunu asla Peygamberlik Ruhu ile uyumlu hale getiremeyeceksiniz. Kutsal yazıları takip ederseniz, 31. yıl sorunu da öyle değil. Çarmıha gerilme 25 Mayıs MS 31'deydi ve bir Cuma günüydü ve Ellen G. White'ın görüp doğruladığı gibi Gethsemane'nin üzerinde dolunay vardı.
Hitap ettiğiniz liderlerin dostu değilim ama bu sefer onlara biraz olsun yardımcı olabildiğimi umuyorum.
Yaratılışın Tanrısı, gerçeğini sevenlerle olsun ve çocuklarını yalanlarla yıkıma sürüklemek isteyenleri yok etsin,
John Scotram
Bazıları bu tür kardeşlerle sevgiyle bir şeyler tartışmamız gerektiğini düşünüyor. Bu "kardeşlerin" kilisemize karşı tarihin en kurnaz şeytani saldırılarından birini başlatan örgütlerini takip ettikleri gerçeğini göz ardı ediyorlar. Bizi ilahi olarak seçilmiş yedinci günden farklı bir günde Şabat'ı kutlamaya getirmek isteyen Cizvitler ve Luciferianlar tarafında çalışıyorlar. Bu tuzağa düşen hiç kimse İsa geldiğinde sonsuz yaşam alamayacak! Hepsi kaybolmuş!
Bu nedenle, bu makaleleri yazıyorum ve size Tanrı'nın masum çocuklarının kanını emmek isteyen bu vampirlere karşı bir antiserum sağlıyorum. Ay Şabatı bekçileri tarafından yayılan teoriler çelişkilerle ve "yeni anlayışlarla" dolu. Ne yazık ki, bu "yeni anlayışlar" bize verilen eski ışıkla uyumsuz, ancak onu ölümcül zehirleriyle değiştirmeye çalışıyorlar.
Öğretildiği gibi sadık sözü sımsıkı tutarak, sağlam öğretiyle hem öğütleyebilmek hem de karşı çıkanları ikna edebilmek içinÇünkü çok sayıda asi ve boş konuşanlar ve aldatıcılar, özellikle sünnetliler: Ağızları kapatılmalı, kirli kazanç uğruna, bütün evleri altüst eden, öğretmemeleri gereken şeyleri öğreten. Kendilerinden biri, hatta kendi peygamberlerinden biri şöyle demiş: Giritliler her zaman yalancı, kötü canavarlar, yavaş karınlılardırBu tanıklık doğrudur. Bu nedenle onları sert bir şekilde azarla ki, imanlarında sağlam olsunlar.; Yahudi masallarına ve hakikatten yüz çeviren insanların emirlerine aldırış etmemek. Temiz olanlar için her şey temizdir; ama kirliler ve imansızlar için hiçbir şey temiz değildir; hatta onların zihinleri ve vicdanları bile kirlenmiştir. Tanrı'yı bildiklerini iddia ediyorlar; ama yaptıkları işlerde onu inkar ediyorlar. iğrenç, itaatsiz ve her iyi işe aykırıdırlar. (Titus 1:9-16)
Onların mesajı ile benim size verdiğim mesaj arasında ayrım yapabiliyor musunuz? Düzensizliğin ve kaosun hüküm sürdüğü, hangi mesajların yüzyıllardır tüm Hristiyan alemini etkileyen çelişkileri ve sorunları getirdiğini ve hangilerinin ilahi Söz ile uyum ve birlik içinde olduğunu görüyor musunuz? Lütfen bunun için dua edin, sevgili kardeşlerim!
Çelişkili ve düzensiz görünen her şey aniden harika bir uyuma kavuşursa, o zaman yalnızca bir teorinin mevcut gerçek haline geldiğini biliriz, çünkü Tanrımız bir düzen Tanrısıdır, kaos değil. Karmaşa bilgiyle, şüphe ise kesinlikle yer değiştirir.
Yüzyıllardır tüm Hıristiyanlık için çözülemez görünen bir soruna, iki Fısıh sorununa çözüm sunarak, tüm gerçeğe biraz daha yaklaşmanıza yardımcı olmayı umuyorum. Aşağıdaki makalede, daha önce birkaç kez gündeme getirdiğim, biraz daha az zor bir konuya bakacağız. Birçok Adventist'in derin bir endişeyle sorduğu bir soruya yanıt verecek: "Bu dünyada bir Şefaatçi olmadan kalmak zorunda olduğumuzda, belalar zamanı gerçekten ne kadar sürecek?başlıklı bir kılavuz yayınladı