Erişilebilirlik Araçları
İçeriğe atla
Son Geri Sayım

Orijinal olarak 7 Mart 2010 Pazar günü saat 8:56'da Almanca olarak yayınlandı www.letztercountdown.org

Ellen G. White'ın "İsa'nın gelişinin günü ve saati"nin ilanını gördüğü ilk vizyon ve sonraki bir vizyon, Orion'daki Tanrı Saati'nin mesajının, Peygamberlik Ruhu'nun 1844'ten sonra zamanın geçmesine karşı tüm uyarılarının tek istisnası olmasının nedenini anlamak için anahtardır. Kendisi ilk vizyonunda (farkında olsun ya da olmasın) bu istisnanın, soruşturma yargısının sonuna yakın, Kutsal Ruh'un dökülmesiyle veya sonraki yağmurla gerçekleşeceğini belirtir. Ancak 1847'de, vebaların sonundaki gün ve saatin ilanını açıkça anlatan sonraki bir vizyon vardır.

Adventistler, iki vizyonu derinlemesine incelemek yerine, uzun zamandır ilk vizyondaki duyurunun zamanının ikinci vizyondakiyle aynı an olduğunu varsaydılar ve bu nedenle İsa'nın gelişinin günü ve saatinin duyurusunu vebaların sonuna yerleştirdiler. Ancak bu doğru olamaz çünkü ilk vizyondaki son olayların sıralamasında büyük çelişkilere yol açar. Sorun ancak her iki vizyonun derinlemesine incelenmesiyle çözülebilir.

Gerçekten de, vizyonların her biri son zaman olaylarının akışında farklı noktalara farklı ayrıntılar ekler ve bunların, bütün resmi elde etmek ve her iki vizyonun uyumlu bir şekilde birbirine uyması için her iki vizyonda göründükleri tam sırayla karşılaştırılması gerekir.

Konuyu daha açık hale getirmek ve birinci ve ikinci vizyonlardaki "gün ve saat" farklılıklarının nerede olduğunu göstermek için, bunları karşılaştırma amacıyla bir tabloda düzenledim. Vizyonların tüm cümleleri orijinal sıralarında tutulur ve hiçbir şey atlanmaz. Bu tabloyla, 144,000 kişinin İsa'nın ikinci gelişinin "gün ve saati" mesajını son yağmurun dökülmesiyle ne zaman ve neden aldığını kendiniz inceleyebilirsiniz.

Tarihteki İlk Vizyon, Aralık 1844 (“gün ve saat” ile)İkinci Vizyon “gün ve saat” ile 1847Yorumlar
Aile sunağında dua ederken, Kutsal Ruh üzerime indi ve sanki karanlık dünyanın çok üstüne, daha da yükseğe yükselecek. Rab bana 1847 yılında kardeşlerin Cumartesi günü Maine'deki Topsham'da toplandıkları sırada şu görüşü verdi.EW 32.1}
Alışılmadık bir dua ruhu hissettik. Ve dua ederken Kutsal Ruh üzerimize indi. Çok mutluyduk. Çok geçmeden dünyevi şeylere kaptırdım kendimi ve Tanrı'nın ihtişamının vizyonuna kaptırdım kendimi.
Bu iki vizyon, Ellen G. White'ın gün ve saati duyuran tek vizyonlarıdır.
Dünyadaki Advent halkını aramak için döndüm, ama onları bulamadım, bir ses bana, "Tekrar bak ve biraz daha yukarı bak," dedi. Bunun üzerine gözlerimi kaldırdım ve dünyanın çok yukarısında, düz ve dar bir yol gördüm. Bu yolda Advent halkı, yolun en uzak ucunda bulunan şehre doğru seyahat ediyordu. İlk vizyonun önsözü başlıyor: Advent halkının cennete giden yolu.
Yolun başlangıcında arkalarında parlak bir ışık vardı, bir melek bana bunun gece yarısı ağlaması. Bu ışık bütün yol boyunca parlıyor ve ayaklarına ışık veriyordu, böylece tökezlemesinler. Arkalarındaki ışık, gece yarısı ağlaması, yolun başlangıcını işaret ediyor:
Ekim, 22, 1844.
Soruşturma yargılamasının başlangıcı.
Eğer gözlerini tam önlerinde onları şehre götüren İsa'ya dikmişlerse, güvendeydiler. Fakat kısa süre sonra bazıları yoruldu ve şehrin çok uzakta olduğunu ve daha önce girmiş olmayı beklediklerini söylediler. Sonra İsa görkemli sağ elini kaldırarak onları cesaretlendirirdi ve kolundan Advent topluluğunun üzerinde dalgalanan bir ışık çıkardı ve onlar, "Alleluia!" diye bağırırlardı.
Diğerleri arkalarındaki ışığı aceleyle inkar ettiler ve onları bu kadar uzağa götürenin Tanrı olmadığını söylediler. Arkalarındaki ışık söndü, ayaklarını mükemmel karanlıkta bıraktı ve tökezleyip ışığı gözden kaybettiler. işaret ve İsa'nın yolundan saparak aşağıdaki karanlık ve kötü dünyaya düştüler.

Bana doğru hızla uçan bir melek gördüm. Beni hızla yeryüzünden Kutsal Şehre taşıdı. Şehirde bir tapınak gördüm ve içeri girdim. İlk perdeye gelmeden önce bir kapıdan geçtim. Bu perde kaldırıldı ve kutsal yere geçtim. Burada tütsü sunağını, yedi lambalı şamdanı ve üzerinde adak ekmeğinin bulunduğu masayı gördüm. Kutsalın ihtişamını gördükten sonra İsa ikinci perdeyi kaldırdı ve kutsalların kutsalına geçtim.EW 32.2}
En kutsal yerde bir sandık gördüm; üstünde ve yanlarında saf altın vardı. Sandığın her iki ucunda, kanatlarını üzerine açmış güzel bir melek vardı. Yüzleri birbirine dönüktü ve aşağı bakıyorlardı. Meleklerin arasında altın bir buhurdan vardı. Sandığın üstünde, meleklerin durduğu yerde, Tanrı'nın oturduğu bir taht gibi görünen aşırı parlak bir ihtişam vardı. İsa sandığın yanında duruyordu ve azizlerin duaları kendisine doğru geldikçe, buhurdandaki tütsü tüterdi ve O, onların dualarını buhurun ​​dumanıyla birlikte Babasına sunardı. Sandığın içinde altın manna testisi, tomurcuklanan Harun'un asası ve bir kitap gibi katlanan taş levhalar vardı. İsa onları açtı ve üzerlerine Tanrı'nın parmağıyla yazılmış on emri gördüm. Bir masada dört, diğerinde altı vardı. İlk masadaki dört, diğer altısından daha parlak parlıyordu. Ama dördüncüsü, Şabat emri, hepsinin üstünde parlıyordu; çünkü Şabat, Tanrı'nın kutsal adının onuruna tutulmak üzere ayrılmıştı. Kutsal Şabat görkemli görünüyordu - her tarafı bir ihtişam halesi ile çevriliydi. Şabat emrinin çarmıha gerilmediğini gördüm. Eğer öyleyse, diğer dokuz emir de öyleydi; ve dördüncüyü çiğnediğimiz gibi hepsini çiğnemekte de özgürüz. Tanrı'nın Şabat'ı değiştirmediğini gördüm, çünkü O asla değişmez. Fakat papa onu yedinci günden haftanın birinci gününe değiştirmişti; çünkü zamanları ve yasaları değiştirecekti.EW 32.3}
Ve gördüm ki eğer Tanrı Sebt gününü yedinci günden birinci güne değiştirmiş olsaydı, gökteki tapınağın en kutsal yerindeki sandıkta bulunan taş levhalara yazılmış olan Sebt emrinin yazısını da değiştirirdi; ve şöyle okunurdu: Birinci gün, Tanrın RAB'bin Sebt günüdür. Fakat bunun, Tanrı'nın parmağıyla taş levhalara yazılmış ve Sina'da Musa'ya teslim edilmiş haliyle aynı olduğunu gördüm. "Fakat yedinci gün, Tanrın RAB'bin Sebt günüdür." Kutsal Sebt gününün, Tanrı'nın gerçek İsrail'i ile inanmayanlar arasındaki ayırıcı duvar olduğunu ve olacağını gördüm; ve Sebt gününün, Tanrı'nın sevgili, bekleyen azizlerinin kalplerini birleştirmek için büyük bir soru olduğunu gördüm.EW 33.1}

Tanrı'nın Şabat'ı görmeyen ve tutmayan çocukları olduğunu gördüm. Onlar Şabat'ın üzerindeki ışığı reddetmediler.

İkinci vizyonun önsözü şöyle başlıyor:
İsa'nın "sağ kolundan" gelen özel ışık şudur:

1. Sebt Günü
2. Sağlık mesajı

Bu üçüncü meleğin mesajıdır. Her iki doktrin de Advent halkına yol boyunca eşlik eder. Ve inanmayan ve onu korumayanlar yoldan düşerler.

Her iki vizyonun da önsözleri buraya kadar uzanıyor. Tanrı halkının ataların doktrinlerine (gece yarısı ağlaması), Şabat'a ve sağlık mesajına olan sadakati hakkındadır.

Şimdiye kadar son yağmur, yüksek sesli çığlık veya sıkıntı hakkında tek bir kelime yok. Her iki vizyondaki tema sadece doktrin ve yol boyunca sadakat ve İsa'yı gözden kaybetmemektir.
Yakında duyduk tanrının sesi sevmek birçok su, İsa'nın gelişinin gün ve saatini bize bildiren. Aniden, neredeyse hiç beklenmedik bir anda, İsa'nın ilk vizyonda geleceği günü ve saati duyuran Tanrı'nın sesini "çok sular gibi" duyarız.

Ve işte, Tanrı'nın şanı [Tanrı'nın tahtı] İsrail'in geldiği yer doğu yolu [Orion]: ve sesi bir gürültüye benziyordu birçok su: ve yeryüzü onun görkemiyle parladı. (Hezekiel 43:2)
Yaşayan azizler, sayıları 144,000'i buluyordu ve Tanrı'nın ses, kötüler ise bunun doğru olduğunu sanıyorlardı gök gürültüsü ve bir deprem. Ve bir şey duydum gökten gelen ses, birçok suyun sesi gibive büyük bir ses olarak gök gürültüsü: ve çenk çalanların çenkleriyle çaldıklarını duydum. (Vahiy 14:2)

144,000 kişinin mühürlenme sahnesi Vahiy 14:2'deki bu ayetle bağlantılıdır.
Tanrı zamanı söylediğinde, Kutsal Ruh'u üzerimize döktü, Ve yüzlerimiz, Musa'nın Sina Dağı'ndan indiği zamanki gibi, Tanrı'nın yüceliğiyle aydınlanmaya ve parlamaya başladı.EW 14.1}Ve sıkıntı zamanının başlangıcında, Kutsal Ruh'la dolduk Biz dışarı çıkıp Şabat'ı daha da sıkı bir şekilde ilan ettikçe.İşte en önemli nokta burası. “TANRI ZAMANINI SÖYLEDİĞİNDE, BİZE KUTSAL RUHU DÖKTÜ”

Bu, ikinci vizyonla paraleldir ve sıkıntı zamanının başlangıcını işaret eder.

İki evre vardır: Rahmet kapısı kapanmadan önceki “küçük” sıkıntı zamanı ve rahmet kapısı kapandıktan sonraki “büyük” sıkıntı zamanı; belalar zamanı.

Sadece “küçük” sıkıntı zamanında, Şabat, Babil’de kalanların geri kalanını çağırmak için son bir kez vaaz edilecektir. Buna: Gürültülü Ağlama (ikinci vizyona bakın) denir.

144,000, büyük emri “yüksek sesle haykırışla” tamamlamak için “küçük” sıkıntı zamanında Kutsal Ruh’u alacak. Ve iki vizyonun karşılaştırılmasında, bunun İsa’nın gelişinin “gününü ve saatini” içeren bir mesajla bağlantılı olduğunu görüyoruz.

ABD'de Pazar günü yasağının yürürlüğe gireceğinin 144,000 kişi tarafından öğrenilmesiyle birlikte büyük bir çığlık kopacak
144,000 kişi mühürlenmiş ve mükemmel bir şekilde birleşmişti. Yüksek sesle haykırış, 144,000 kişinin mühürlenmesinin tamamlanmasına yol açar. Onlar tek bir inançta mükemmel bir şekilde birleşmişlerdir.
Alınlarında Tanrı, Yeni Kudüs ve İsa'nın yeni isminin yazılı olduğu görkemli bir yıldız vardı. Sadece üç düşünceleri var: İsa'ya sadakat (Sebt), Yeni Kudüs (İkinci Geliş) ve Orion mesajı çünkü bu, İsa'nın yeni adı.
Mutlu, kutsal halimizde Kötüler öfkelendiler,Bu kiliseleri ve isimsel Adventistleri öfkelendirdi, çünkü Sebt gerçeğini çürütemediler. Ve bu zamanda Tanrı'nın seçilmişleri, gerçeğe sahip olduğumuzu açıkça gördüler ve dışarı çıkıp bizimle birlikte zulme katlandılar.Şimdi yüksek sesle haykırış sırasında (ve bu saf Adventist doktrinidir) kötüler öfkelenir, çünkü 144,000 kişi kalanları güçlü bir şekilde haykıracaktır.
Böylece şiddetli zulüm başlar.
Kılıcı, kıtlığı, vebayı ve ülkede büyük karışıklığı gördüm.Aynı zamanda yeryüzünde doğal afetler, kıtlıklar ve salgın hastalıklar yaşanıyor.
ve bize el koymak için şiddetle hücum edeceklerdi bizi hapse attılar, İlk vizyonda sıkıntının her iki bölümünü tek bir cümlede, iki bölümden oluşuyor:
1. Küçük Sıkıntı Zamanı başlıyor: Hapishane, ölüm fermanı yok. Hapishaneye gidebiliriz ve birçoğumuz yine de şehit olarak öleceğiz çünkü merhamet kapısı hala açık.
Rabbimizin adıyla elimizi uzattığımızda, çaresizce yere düşerlerdi. Kötüler, bizim onlara ceza getirdiğimizi sandılar ve kalkıp danıştılar. Dünyayı bizden kurtarmak için, o zaman kötülüğün durdurulacağını sanıyordu.EW 33.2}
Sıkıntı zamanlarında hepimiz şehirlerden ve köylerden kaçtık, fakat kötüler tarafından takip edildik, azizlerin evlerine kılıçla girdiler. Bizi öldürmek için kılıcı kaldırdılar, fakat kılıç kırıldı ve bir saman çöpü kadar güçsüz düştü.
2. Büyük Sıkıntı Zamanı Başlıyor: Ölüm fermanı.

Melekler tarafından korunacağız ve kötüler artık bizi öldüremeyecek. Artık tek bir şehidin bile ölmesi mantıklı olmayacak, çünkü merhamet kapısı kapandığı için kimse kurtulamayacak.
Sonra hepimiz gece gündüz kurtuluş için ağladık ve ağlayış Tanrı'nın huzuruna çıktı.İkinci vizyonda “Yakup’un sıkıntı zamanı”. Daha önce söylediğimiz gibi, kesinlikle büyük sıkıntı zamanındayız!
Güneş doğdu, ay ise durdu. Dereler akmaz oldu.Vebalar:

Güneş ve ay hareketsiz kaldı Meskenlerinde: Senin oklarının ışığında ve senin parıltılı mızrağının ışığında yürüdüler.
Sen öfkeyle ülkeyi dolaştın, öfkeyle ulusların üzerine yürüdün.
Sen halkının kurtuluşu için, meshedilmiş olanınla birlikte kurtuluş için çıktın; kötü adamın evinden başı yaraladın, temelleri boynuna kadar açtın. Selah. (Habakkuk 3:11-13)
Karanlık, ağır bulutlar gelip birbirine çarptı. Ama bir tane vardı yerleşik görkemin açık yeri, Tanrı'nın sesinin geldiği yer gökleri ve yeri sarsan birçok su gibi. Gökyüzü açılıp kapandı ve çalkantıdaydı. Dağlar rüzgarda bir kamış gibi sallandı ve her tarafa düzensiz kayalar fırlattı. Deniz bir tencere gibi kaynadı ve karaya taşlar fırlattı..EGW'nin bir başka vizyonunda bu özel an için daha fazla ayrıntıya sahibiz:

Karanlık, ağır bulutlar gelip birbirine çarptı. Atmosfer aralandı ve geri çekildi; sonra açık alandan yukarı bakabildik OryonTanrı'nın sesi nereden geldi. Kutsal Şehir o açık alandan aşağı inecek. Dünyanın güçlerinin şimdi sarsıldığını ve olayların bir düzen içinde ilerlemesi. Savaş ve savaş söylentileri, kılıç, kıtlık ve salgın hastalıklar önce yeryüzünün güçlerini sarsacak, sonra Tanrı'nın sesi güneşi, ayı ve yıldızları ve bu yeryüzünü de sarsacak. Avrupa'daki güçlerin sarsılmasının, bazılarının öğrettiği gibi, gökteki güçlerin sarsılması olmadığını, ancak öfkeli ulusların sarsılması olduğunu gördüm.EW 41.2}
Ve Tanrı, İsa'nın geleceği günü ve saati bildirdiğinde ve onu kurtardığında sonsuz antlaşma Halkına bir cümle söyledi ve sonra durdu, kelimeler yeryüzünde yuvarlanırken. Tanrı'nın İsrail'i, Yehova'nın ağzından çıkan ve yeryüzünde en yüksek gök gürültüsünün çınlamaları gibi yuvarlanan sözcükleri dinleyerek gözlerini yukarıya dikmiş bir şekilde duruyordu. Korkunç derecede ciddiydi. Ve her cümlenin sonunda azizler, "Şan! Alleluia!" diye bağırıyordu. Yüzleri Tanrı'nın görkemiyle aydınlanmıştı; ve Musa'nın Sina'dan indiğinde yüzünün yaptığı gibi, görkemle parlıyorlardı.Şimdi ikinci kez “gün ve saat” ifadesini duyuyoruz.

Neden iki kez? İlk kez, Orion mesajının anlaşılmasından, bize umut ve sıkıntıya ne kadar dayanmamız gerektiği bilgisini vermek ve ayrıca inancımızın kayıp sütunlarını yeniden göstermek ve 144,000'i onlarla birleştirmek için bir vaatti.

Şimdi sadık olanlar sonsuz antlaşmayı (2 * 12) teslim alırlar. Eski İsrail'in 12 kabilesi ve ruhsal İsrail'in 12 kabilesi.

Bu aynı zamanda özel dirilişin gerçekleştiği zamandır; ve üçüncü meleğin mesajını duyururken ölenlerin hepsi dirilir.

Lütfen dikkat edin, Kutsal Ruh hakkında artık HİÇBİR SÖZ yok, çünkü O, sıkıntılı zamanın başlamasından önce zaten dökülmüştü!
O zaman Şeytan'ın havrası, birbirimizin ayaklarını yıkayabilen ve kardeşleri kutsal bir öpücükle selamlayabilen bizleri Tanrı'nın sevdiğini anladı ve ayaklarımızın dibinde ibadet ettiler.EW 15.1}Kötüler, onlara görkem için bakamadılar. Ve Tanrı'yı ​​Şabat'ını kutsal tutarak onurlandıranlara sonsuz bereket ilan edildiğinde, canavar ve onun heykeli üzerinde güçlü bir zafer çığlığı duyuldu. Sonra, ülkenin dinlenmesi gereken yıl dönümü başladı. Dindar kölenin zafer ve zaferle ayağa kalktığını ve onu bağlayan zincirleri silkeleyip attığını gördüm, oysa kötü efendisi şaşkınlık içindeydi ve ne yapacağını bilmiyordu; çünkü kötüler Tanrı'nın sesinin sözlerini anlayamıyorlardı.Şimdi kötüler anlıyor. Azizlerin “parlayan yüzlerini” görüyorlar ve kimin her zaman haklı olduğunu biliyorlar.

Şeytan'ın sinagogu, 144,000 kişinin hakikate sahip olduğuna inanmayan Sardisliler'dir. (Ve tabii ki Orion mesajına da inanmadılar.)

Not: “Kutsal öpücük” Tanrı’nın son kilisesini oluşturan kiliseyi göstermek için kullanılan bir alegoridir: “kardeş sevgisi” anlamına gelen Philadelphia.
Kısa süre sonra gözlerimiz doğuya doğru kaydı, çünkü hepimizin bildiği gibi, bir adamın elinin yarısı kadar büyüklükte, küçük, siyah bir bulut belirmişti. İnsanoğlunun belirtisiydi.Yakında büyük beyaz bulut belirdi. Her zamankinden daha güzel görünüyordu. Üzerinde İnsanoğlu oturuyordu. İlk başta bulutta İsa'yı göremedik, ancak yeryüzüne yaklaştığında O'nun güzel kişiliğini görebildik. Bu bulut, ilk belirdiğinde, İnsanoğlunun gökteki işaretiydi. Şimdi nihayet bulut İsa'nın ikinci gelişinde belirir. Her iki vizyon da birbirine paraleldir.
Hepimiz ciddi bir sessizlik içinde bulutun yaklaşıp daha da hafif, görkemli ve daha da görkemli hale gelmesine baktık, ta ki büyük beyaz bir bulut olana kadar. Alt kısmı ateş gibi görünüyordu; bulutun üzerinde bir gökkuşağı vardı, etrafında ise on bin melek vardı, çok güzel bir şarkı söylüyorlardı; ve üzerinde İnsanoğlu oturuyordu. Saçları beyaz ve kıvırcıktı ve omuzlarındaydı; ve başında birçok taç vardı. Ayakları ateş görünümündeydi; sağ elinde keskin bir orak; sol elinde gümüş bir trompet vardı. Gözleri, çocuklarını baştan aşağı arayan bir ateş alevi gibiydi. Sonra bütün yüzler solgunlaştı ve Tanrı'nın reddettikleri siyaha büründü. Sonra hepimiz haykırdık, "Kim ayakta kalabilecek? Cübbem lekesiz mi?"
Sonra melekler şarkı söylemeyi bıraktılar ve İsa konuşurken korkunç bir sessizlik anı yaşandı: "Temiz elleri ve saf kalpleri olanlar ayakta durabilecekler; lütfum sana yeter." Bunun üzerine yüzlerimiz aydınlandı ve her kalbi sevinç doldurdu. Ve melekler daha yüksek bir nota çaldılar ve tekrar şarkı söylediler, bulut yeryüzüne daha da yaklaşırken.EW 15.2}
Yedinci mühür başlıyor.
Sonra İsa'nın gümüş trompeti duyuldu, bulutun üzerine inerken, ateş alevlerine sarılıydı. Mezarlara baktı. uyuyan azizler, sonra gözlerini ve ellerini göğe kaldırdı ve "Uyanın! Uyanın! Uyanın! Tozda uyuyanlar, kalkın!" diye haykırdı. Sonra şiddetli bir deprem oldu. Mezarlar açıldı ve ölüler ortaya çıktı. ölümsüzlükle giyinmiş.Tanrı'nın Oğlu'nun sesi duyuldu the uyuyan azizler, giyinmiş şanlı ölümsüzlük.Yedinci Trompet ve İsa'ya imanla ölenlerin, büyük kalabalığın büyük bir kısmının dirilişi.
The 144,000 Ölümün kendilerinden kopardığı arkadaşlarını tanıdıklarında, "Alleluia!" diye bağırdılar. ve aynı anda biz de değiştik ve onlarla birlikte yakalandık Rab'bi havada karşılamak.EW 16.1}Yaşayan azizler bir anda değiştiler ve onlarla birlikte yakalandılar bulutlu arabaya.Yaşayan azizler ölümsüzlükle giyinmişlerdir.
Hepimiz birlikte buluta girdik ve İsa taçları getirdiğinde ve kendi sağ eliyle başımıza koyduğunda cam denize doğru yedi gün yükseliyorduk. Bize altın arplar ve zafer avuçları verdi. Burada cam denizin üzerinde 144,000 kişi mükemmel bir kare şeklinde duruyordu. Bazılarının çok parlak taçları vardı, diğerlerinin ise o kadar parlak değildi. Bazı taçlar yıldızlarla dolu görünüyordu, diğerlerinin ise sadece birkaçı vardı. Hepsi taçlarından tamamen memnundu. Ve hepsi omuzlarından ayaklarına kadar görkemli beyaz bir örtüyle giyinmişlerdi. Şehrin kapısına doğru cam denizin üzerinden yürürken etrafımızda melekler vardı. İsa kudretli, görkemli kolunu kaldırdı, sedefli kapıyı tuttu, onu pırıl pırıl menteşeleri üzerinde geriye doğru çevirdi ve bize şöyle dedi: "Cübbelerinizi Benim kanımda yıkadınız, gerçeğim için dimdik durdunuz, içeri girin." Hepimiz içeri girdik ve şehirde mükemmel bir hakkımız olduğunu hissettik. {EW 16.2}Yukarı doğru yuvarlanırken her tarafı görkemli görünüyordu. Arabanın her iki yanında kanatlar ve altında tekerlekler vardı. Ve araba yukarı doğru yuvarlanırken, tekerlekler "Kutsal" diye bağırdı ve kanatlar hareket ederken "Kutsal" diye bağırdı ve bulutun etrafındaki kutsal meleklerin maiyeti "Kutsal, kutsal, kutsal, Yüce Tanrı!" diye bağırdı. Ve buluttaki azizler "Şan! Alleluia!" diye bağırdı. Ve araba Kutsal Şehre doğru yukarı doğru yuvarlandı. İsa altın şehrin kapılarını açtı ve bizi içeri aldı. Burada hoş karşılandık, çünkü “Tanrı’nın emirlerini” tutmuştuk ve “hayat ağacına hakkımız” vardı. Azizlerin “arabayla” Orion’daki cam denize yolculuğu.

İsa'nın azizleri taçlandırması.

Altın şehre giriş.

Hayat ağacına ulaşma hakkı.
Burada gördük hayat Ağacı ve Tanrı'nın tahtı. Tahttan saf bir su nehri çıktı ve nehrin her iki yakasında hayat ağacı vardı. Nehrin bir yakasında bir ağaç gövdesi ve nehrin diğer yakasında bir ağaç gövdesi vardı, ikisi de saf, şeffaf altındandı. İlk başta iki ağaç gördüğümü sandım. Tekrar baktım ve tepede tek bir ağaçta birleştiklerini gördüm. Yani hayat nehrinin her iki yakasında hayat ağacı vardı. Dalları durduğumuz yere doğru eğilmişti ve meyvesi muhteşemdi; gümüşle karıştırılmış altın gibi görünüyordu.EW 17.1}
Kendi ID’n ile mağazalarını oluştur
Hayat ağacı ve cennetin ayrıntılarıyla ilk görüşün sonsözü.

Açıklamalar ve Açıklamalar

1. Vizyon 1: “Çok geçmeden Tanrı’nın sesini, birçok su gibi duyduk; bu, bize İsa’nın geleceği günü ve saati bildirdi.” {EW 14.1}

Bu bağlamda "yakında" sözcüğü çok sıra dışıdır. Bu sahne, birçok Adventist'in şu ana kadar inandığı gibi, belaların sonunda gerçekleşmiş olabilir mi? "Yakında" sözcüğü, belalardan sonra azizlerin duygularını ifade edemezdi çünkü onlar Rablerinin bulutlarda gelmesini umutsuzca bekliyor olacaklardı. "Yakında" sözcüğü, bir olayın gerçekleştiğini ifade eder

a) beklenenden daha erken veya
b) hiçbir şekilde beklenmediği.

"Yakında" kelimesinin olası anlamlarından hiçbiri veba zamanının sonunda geçerli olamaz. Ellen G. White'ın şu alıntısına bakın:

Onlar, kendilerini tehlikeden kurtaracak olan Komutanlarının emrini bekliyorlar. Ancak biraz daha beklemeleri gerekiyor. Tanrı halkı bu kâseden içmeli ve vaftizle vaftiz edilmelidir. Gecikmenin kendisi onlar için çok acı verici, onların dilekçelerine en iyi cevaptır. Rab'bin çalışmasını güvenle beklemeye çalıştıkça, dini deneyimleri sırasında çok az kullanılmış olan inanç, umut ve sabrı kullanmaya yönlendirilirler. ... {GC 630.2}

"Yakında" kelimesi, azizlerin, belaların sonunda Rab'bin gelişini umutsuzca bekledikleri bir bağlamda kullanılamaz.

2. Büyük Mücadele, 630.2: “Ancak biraz daha beklemeleri gerekiyor. Tanrı halkı bu kâseden içmeli ve vaftizle vaftiz edilmelidir. Onlar için çok acı verici olan gecikme, “Onların dilekçelerine verilebilecek en iyi cevaptır.”

Şimdi son alıntıda şaşırtıcı bir şey okuyoruz: " çok gecikme, onlar için çok acı verici”... Gecikme nedir? Gecikme kelimesi bir şey ertelenirse veya ertelenirse kullanılır. Ancak bu ancak önce bir sabit tarih bundan dolayı ertelendiğini veya ertelendiğini söyleyebiliriz. Ellen G. White burada veba zamanının sonundaki gün ve saatin ilan edilmesinden sonraki bir durumdan bahsedemez, çünkü o zaman “kutsal ahit” zaten teslim edilmiş olacak ve artık herhangi bir gecikme olmayacaktır.

"Gecikme" daha önce verilmiş bir vaatle ilgili olmalı. Azizler İsa'yı belirli bir tarihte bekliyorlardı. İsa'nın geleceği günü ve saati zaten biliyorlardı. Ama şimdi, İsa'yı kısa bir süre daha erteliyor... umarım! Gecikme onlar için acı vericidir, çünkü İsa'yı daha erken bekliyorlardı. Ve bu sadece sıkıntı başlamadan önce 1. vizyonda Kutsal Ruh'un dökülmesinde günün ve saatin mesajıyla ilgili olabilir: Orion Mesajı.

3. Vizyon 1: “Tanrı zamanı söylediğinde, üzerimize Kutsal Ruh'u döktü ve yüzlerimiz aydınlanmaya ve Tanrı'nın görkemiyle parlamaya başladı, tıpkı Musa'nın Sina Dağı'ndan indiğinde yaptığı gibi." {EW 14.1}

Sadece bu ayeti okumak bile şu zamanı işaret ediyor olabilir:

a) İkinci yağmur, çünkü Kutsal Ruh dökülüyor, ya da
b) İsa'nın tekrar gelmesiyle birlikte, veba zamanının sonunda azizlerin yüceltilmesi (çoğu Adventist'in inandığı gibi).

2. vizyonda Kutsal Ruh'un tekrar döküldüğünü okumuyoruz; ve İncil'de sadece 'erken ve sonraki' yağmurların olduğunu kesin olarak biliyoruz. Kutsal Ruh'un üç kez döküldüğünü düşünmemiz için hiçbir kutsal metin kanıtı yok.

Ancak bu anın vizyon 2'deki aynı an olamayacağına dair daha fazla kanıt var. Gün ve saatin ilk duyurulduğu zaman noktası, vizyon 1'in metninde biraz sonra son gün olaylarının sırasına göre çok açık bir şekilde tanımlanıyor. Vizyon 1'i gün ve saatin duyurulduğu ana kadar cümle cümle takip edersek, öncesindeki sıkıntı hakkında tek bir kelime görmüyoruz. Sadece cennete giden yolun bir tanımı, doktrinleri tutma ve İsa'ya sadık olma uyarısı var.

Anahtar, 1. vizyonun sonraki cümlelerinde...

144,000'in hepsi mühürlenmiş ve mükemmel bir şekilde birleşmişti. Alınlarına Tanrı, Yeni Kudüs ve İsa'nın yeni ismini içeren görkemli bir yıldız yazılmıştı. Mutlu ve kutsal halimizde kötüler öfkelendive biz Rabbin adıyla elimizi uzattığımızda, bizi zindana atmak için sert bir şekilde üzerimize el koymak için hücum ediyorlardı ve onlar çaresizce yere düşüyorlardı.

Bu şüphesiz azizlerin zulmünden bahsediyor. Şimdi tekrar okuyun ve keşfedin neden zulüm geliyor mu? Çünkü geliyor of evliyaların kutsal hali. Ve bu ne bu mutlu, kutsal durumu getiren nedir? Bu... günü ve saati ve Kutsal Ruh'u (mühürlemeyi) önceden almaktır. Bu, 2. vizyonda belirtildiği gibi olayların ters sırasıdır:

Bu durum kiliseleri ve sözde Adventistleri çileden çıkardı. çünkü onlar Sebt gerçeğini çürütemediler. Ve bu zamanda Tanrı'nın seçilmişleri, gerçeğe sahip olduğumuzu açıkça gördüler ve Onlar da çıkıp bizimle birlikte zulme katlandılar. Kılıcı, kıtlığı, vebayı ve ülkedeki büyük karışıklığı gördüm. Kötüler, yargıları onlara getirdiğimizi sandılar ve ayağa kalkıp yeryüzünden bizi temizlemek için danıştılar, böylece kötülüğün durdurulacağını düşündüler.

Sıkıntı zamanlarında hepimiz kaçtık şehirlerden ve köylerden, ama kötüler tarafından takip edilen, kılıçla evliyaların evlerine giren. Bizi öldürmek için kılıcı kaldırdılar, ama kılıç kırıldı ve bir saman çöpü kadar güçsüz bir şekilde yere düştük. Sonra hepimiz gece gündüz kurtuluş için ağladık ve feryat Tanrı'nın huzuruna çıktı. ... Ve Tanrı, İsa'nın geleceği günü ve saati bildirirken ve sonsuz antlaşmayı halkına teslim ederkenO, tek bir cümle söyledi ve sonra durakladı; sözler yeryüzünde yankılanıyordu. Tanrı'nın İsraili gözlerini yukarıya dikmiş, Yehova'nın ağzından çıkan ve en şiddetli gök gürültüsü gibi yeryüzünde yankılanan sözleri dinliyordu. Bu son derece ciddi bir durumdu. Ve her cümlenin sonunda azizler, “Şan olsun! Alleluia!” diye haykırıyorlardı. Yüzleri Tanrı'nın görkemiyle aydınlandı; ve Sina'dan indiğinde Musa'nın yüzü gibi parıldadılar.EW 33.2–34.1}

Burada önce zulüm gelir ve sonra gün ve saatin duyurusu gelir. Bu, çoğu Adventistin kabul ettiği tek zamandır ve bunu her iki vizyona da uyguluyorlar. Ancak olaylar dizisi ve olayların nedenleri farklıdır!

Gerçekten, 1. vizyonda günün ve saatin duyurusu nedenleri zulüm. Ve vizyon 2'de duyuru uçları zulüm!

4. Vizyon 2'yi okumaya devam edin: “Kötüler onların yüceliğine bakamadılar. Ve Tanrı'nın Şabatını kutsal tutarak O'nu onurlandıranlara sonsuz bereket ilan edildiğinde, Canavar ve onun heykeli üzerinde güçlü bir zafer narası duyuldu. Sonra, toprağın dinleneceği yıl dönümü başladı.”

İlk başta bize kötülerin, yansıttıkları ihtişam yüzünden azizlere artık bakamayacakları bildiriliyor. Onlara artık bakamıyorlarsa, onlara nasıl ellerini koymaya çalışabilirler? O zaman, bu kesinlikle sıkıntının sonundadır çünkü zaferin haykırışı (!) da duyulabilir. Ve 1. vizyonda, günün ve saatin ilanından sonra zafer hakkında hiçbir şey okumuyoruz, ancak sıkıntı başlar Bu nedenle, ilk görüşte okuduğumuz gibi:

144,000'in hepsi mühürlenmiş ve mükemmel bir şekilde birleşmişti. Alınlarına Tanrı, Yeni Kudüs ve İsa'nın yeni ismini içeren görkemli bir yıldız yazılmıştı. Mutlu ve kutsal halimizde kötüler öfkelendive biz Rabbin adıyla elimizi uzattığımızda, bizi zindana atmak için sert bir şekilde üzerimize el koymak için hücum ediyorlardı ve onlar çaresizce yere düşüyorlardı.

Vizyon 2'yi karşılaştırın! Gün ve saatin ilanından sonra artık sıkıntı yoktur:

"Dindar kölenin zafer ve zaferle ayağa kalktığını ve kendisini bağlayan zincirleri çözdüğünü gördüm, Kötü efendisi ise şaşkınlık içindeydi ve ne yapacağını bilmiyordu; Çünkü kötüler Tanrı'nın sesinin sözlerini anlayamadılar.

Çok geçmeden büyük beyaz bulut belirdi. Daha önce hiç olmadığı kadar güzel görünüyordu. Üzerinde İnsanoğlu oturuyordu. İlk başta bulutta İsa'yı görmedik, ancak yeryüzüne yaklaştığında O'nun sevimli kişiliğini görebiliyorduk. Bu bulut, ilk göründüğünde, gökteki İnsanoğlu'nun işaretiydi.

Adil olmalı ve kilise kardeşlerimizin çoğunluğu gibi, "en azından" ilham edilmiş kanıtlara sahip olduğumuzu kabul etmeliyiz. iki vizyon arasındaki çelişki.

5. Şimdi sıra, iki vizyondaki apaçık çelişkiyi çözmeye geldi!

İki olasılık önerebilir miyim?

Olasılık #1: Ellen G. White'ın sahte peygamber olduğu kanıtlandı! Ben şahsen buna inanmıyorum! Ve bu olasılığın daha korkunç sonucu, Peygamberlik Ruhu'na inanan ve bu nedenle var olan tüm Yedinci Gün Adventist mezhebinin, Ellen G. White, peygamberlik temelini kaybedecek ve sonunda sona erecektir. Sadece 2 numaralı olasılığı önlemek için bu olasılığı seçen kişi kesinlikle artık bir Adventist değildir.

Olasılık #2: Gün ve saat iki kez duyurulacak. İlk defa bir söz olarak önce sıkıntı, Kutsal Ruh'un dökülmesiyle başlar (1. vizyonda belirtildiği gibi) yenileme Tanrı'nın halkı, İsa'nın onlarla birlikte olduğuna dair büyük bir umutla ve hatta onlara sıkıntının ne kadar süreceğini bildirerek. Ve ikinci kez, sıkıntının sona ermesi"Kutsal antlaşmayı" yerine getirerek ve halkını yücelterek.

Kişisel olarak okuyucuların çoğunun 2. seçeneği seçip, Tanrı'nın Orion'daki Saati hakkında çalışmalarına devam etmelerini umuyorum. Tanrı bu saati oraya yalnızca günün ve saatin mesajını vermek için değil, daha çok bizi tövbeye yönlendirmek, günahı nasıl gördüğünü göstermek ve zafere ulaşmak için hayatımızda yeniden kurmamız gereken iman sütunlarının neler olduğunu göstermek için yerleştirmiştir.

Dolayısıyla Orion mesajı ZAMAN AYARLAMA DEĞİLDİR. Yanlış zaman ayarlama mesajlarının tek istisnasıdır. Gün ve saat insanlık tarihinde sadece iki kez verilecektir: Bir kez son yağmurun dökülmesinde, Tanrı'nın parmağıyla göklere yazılmış olmasına rağmen "sadece" yazılı bir mesaj olduğu için hala inanılması gereken bir mesajla, böylece onu okuyan, inanan, mesajı ciddiye alan ve Babil'i terk eden herkes 144,000'e ait olacaktır. Ve bir kez daha gün ve saat ikinci ve son kez verilecektir, İsa zaten göründüğünde ve vebalar sona erdiğinde. Gün ve saatin bu son duyurusunda herkes sonun geldiğinden emin olacaktır, çünkü bu duyuru İsa'nın Kendi ağzından çıkacaktır.

ek

[17 Eylül 2013]

Yakın zamanda, Orion mesajını çürütmek isteyen başka bir kişiden bir mektup aldım. Görünüşe göre bu makaleye atladı çünkü kolay bir oyun gibi görünüyordu ve 5. madde altında listelenen iki olasılığa bir alternatif gösterebileceğini ve bunun Orion mesajını çürütmek için yeterli olacağını düşündü. (Bu makalede sunulan argümanları tamamen görmezden gelmesi önemli değil.)

Yedinci Gün Adventistleri Genel Konferansı'nın İncil Araştırma Enstitüsü'nden Gerhard Pfandl da benzer bir yaklaşım sergiledi ve kilise topluluğuna verdiği zayıf cevabı, kaynağa hiç başvurmadan yayınladı. Böyle bir bilginin insanlara böylesine kötü bir araştırmayı rehin bırakmasını mı yoksa insanların zekalarına yapılan bu hakaretlere tahammül etmesini mi daha çok merak etmeliyim bilmiyorum!

Bu tür yaklaşımlardaki ilk temel kusur, kişinin Kutsal Ruh'un bilgeliğini ve rehberliğini arama ve gerçeğin daha ince bir vahiyine açık olma hedefi yerine, kendi insan anlayışına dayanarak zaten reddettiği bir şeyi çürütme hedefiyle yola çıkmasıdır.

Muhalefetin bu makaleye karşı kullandığı kanıt, Ellen G. White'ın gün ve saatin duyurulmasıyla ilgili vizyonlarına atıfta bulunduğu bir mektuptur. 1847 vizyonunun bir kısmını alıntılıyor ve ardından 1844 vizyonunun "aynı zamana" atıfta bulunduğunu belirtiyor. (Mektup El Yazmaları Yayınları, cilt 16, s. 174)

Bahsettiğim son eleştirmen, aslında öyle olmadığı halde bu ifadenin "tartışmasız kanıt" olduğunu düşünüyor. O cümlede kullanıldığı şekliyle "aynı zaman" ifadesi, vizyonların tasvir ettiği zaman dilimine atıfta bulunuyor olabilir (ve ben öyle diyorum), sadece belirli bir zaman dilimine değil. Özellikle gün ve saat duyurusunun aynı zamanda olduğunu söylemiyordu, vizyonların aynı zaman dilimini kapsadığını söylüyordu. Dolayısıyla, "tartışmasız kanıt" sonuçta belirsiz çıkıyor ve Ellen G. White'ın aslında ifade etmediği bir şeyi kastettiği varsayımına dayanıyor.

Ancak argümandaki daha büyük sorun, azizlerin yüzlerinin parlamasının (ve dolayısıyla gün ve saatin duyurulmasının) farklı zaman noktalarında gerçekleşmesi gerektiğine dair kanıtları göz ardı etmesidir. Aksine kanıtlara rağmen, iki olayın bir olarak ele alınması durumunda uyum bulunabileceğini varsayar. İki olayın bir olduğuna dair herhangi bir argüman bu noktalara dikkatlice değinmelidir.

Dahası, Peygamberlik Ruhu'nun dürüst öğrencisi, aşağıdaki alıntıyı (bir sonraki makalede ele alınacaktır) uyumlu hale getirmeyi kendine borçludur. Bu, sıkıntı zamanının, tam olarak bu makalede açıklandığı gibi, parlayan yüzlerin iki ayrı olayı arasında kesinlikle sıkıştığını gösterir:

Başkalaşımda İsa, Babası tarafından yüceltildi. Onun şöyle dediğini duyuyoruz: “Şimdi İnsanoğlu yüceltildi ve Tanrı O’nda yüceltildi.” Böylece ihanete uğramadan ve çarmıha gerilmeden önce son korkunç acıları için güçlendirildi. Mesih'in bedeninin üyeleri son çatışmalarının dönemine, "Yakup'un sıkıntısı zamanına" yaklaştıkça, Mesih'te büyüyecekler ve büyük ölçüde O'nun ruhundan pay alacaklar. Üçüncü mesaj yüksek bir haykırışa dönüşürken ve kapanış işine büyük bir güç ve ihtişam eşlik ederken, Tanrı'nın sadık halkı o ihtişamdan pay alacak. Onları sıkıntı zamanını atlatmaları için canlandıran ve güçlendiren son yağmurdur. Yüzleri, üçüncü meleğin yanında bulunan ışığın ihtişamıyla parlayacak.

Tanrı'nın halkını sıkıntı zamanlarında harika bir şekilde koruyacağını gördüm. İsa canını bahçede acı içinde dökerken, onlar kurtuluş için gece gündüz içtenlikle ağlayacak ve acı çekecekler. Dördüncü emrin Sebt gününü göz ardı etmeleri ve ilk günü onurlandırmaları gerektiği ya da hayatlarını kaybetmeleri gerektiği yönünde bir kararname çıkacak; ancak teslim olmayacaklar ve Rab'bin Sebt gününü ayaklar altına alıp papalık kurumunu onurlandırmayacaklar. Şeytan'ın ordusu ve kötü adamlar onları çevreleyecek ve onlara sevinecekler, çünkü onlar için hiçbir kaçış yolu yok gibi görünüyor. Ancak şenliklerinin ve zaferlerinin ortasında, en yüksek gök gürültüsünün çınlaması duyuluyor. Gökler karardı ve yalnızca Tanrı kutsal meskeninden sesini duyururken, gökten gelen parlak ışık ve korkunç ihtişamla aydınlanıyorlar.

Dünyanın temelleri sarsılıyor; binalar korkunç bir gürültüyle sarsılıyor ve yıkılıyor. Deniz bir tencere gibi kaynıyor ve bütün dünya korkunç bir kargaşa içinde. Doğruların tutsaklığı dönüyor ve tatlı ve ciddi fısıltılarla birbirlerine diyorlar: “Kurtulduk. Bu Tanrı’nın sesidir.” Ciddi bir korkuyla sesin sözlerini dinliyorlar. Kötüler duyuyorlar ama Tanrı’nın sesinin sözlerini anlamıyorlar. Korkuyorlar ve titriyorlar, oysa azizler seviniyor. Şeytan ve melekleri ve Tanrı halkının kendi güçlerinde olduğunu ve onları yeryüzünden yok edeceklerini söyleyerek sevinçten coşan kötü adamlar, Tanrı’nın kutsal yasasını onurlandıranlara verilen görkemi tanıklık ediyorlar. Onlar, salihlerin yüzlerinin aydınlandığını ve İsa'nın suretini yansıttığını görürler. Azizleri yok etmeye bu kadar hevesli olanlar, kurtarılanların üzerindeki ihtişama dayanamazlar ve ölü adamlar gibi yeryüzüne düşerler. Şeytan ve kötü melekler, yüceltilen azizlerin huzurundan kaçarlar. Onları rahatsız etme güçleri sonsuza dek yok olmuştur. {Kilise İçin Tanıklıklar, cilt 1, s. 353-354}

Yukarıdaki alıntı, azizlerin yüzlerinin parladığı iki kesin ve belirgin zaman noktasının (biri sıkıntı zamanının başlangıcında, diğeri sonunda) olduğunu gösterir. Bir kişinin yapması gereken tek şey, iki vizyondaki olayların bu iki zamana nasıl karşılık geldiğini anlamaktır. Çok fazla olasılık yoktur ve mantıklı olan tek bir olasılık vardır: Yüzlerinin parladığı ilk zaman, 1844 vizyonunun parlayan yüzlerine karşılık gelir ve ikinci zaman, 1847 vizyonunun parlayan yüzlerine karşılık gelir.