Bu, dünyayı sarsacak bir olaya girmeden veya bakanlığımızı devre dışı bırakmadan önce yazacağımız son yazı dizisi olabilir.
Elbette, Adventistlerin %99'undan fazlasının ikinci durumda tezahürat edip alay edeceğini biliyoruz. Bunun yerine, çok üzgün olmalılar. Adlarına göre, "Adventistler" Rab'bin dönüşünü bekliyorlar, ancak bu yine belirsiz bir zamana ertelenecekti - sonra Orion değil Tanrı'nın gerçek kilisesini doğrulamış, temel inançlarını göstermiş ve 1841'de başlayan Yüksek Sebt Listesi'ni sunmuştur. değil yedi arınma dönemini gösterdi, Tanrı kiliseyi yüksek sesle haykırabilmek için titizlikle hazırladı. Sonra 1888'de Tanrı evrenin bir köşesine çekilmiş olurdu, üzgün ve somurtkan, çünkü dördüncü meleğin ışığı, ki biz onu Kutsal ruh, halihazırda olmuştur O zaman reddedildi. Adventist Kilisesi için ruhsal çölde 120 yıllık dolaşma 2010'da sona ermeyecekti ve belki de dönüşü beklemek için birkaç yüz yılımız daha olacaktı. Her neyse, çoğu Adventist o zamanın bilinmemesini istiyor ve görüşlerini desteklemek için Ellen G. White'ın bazı alıntılarını kullanıyorlar. Buna göre, dönüşten önceki son haftaya kadar zamanı bilmeden yaşamak zorunda kalacaktık ve Pazar yasası burada olsa bile, hiç kimse acımızın bir hafta, bir ay, bir yıl, bir on yıl, bir yüzyıl veya hatta bir bin yıl süreceğini bilemeyecekti. Tarih tekrar etmeyecekti ve Vahiy'in her seferindeki kehanetleri yalnızca hatalı ilk gece yarısı ağlaması için verilmiş olacaktı, böylece hayal kırıklığı o kadar büyük olacaktı ki, hiç kimse 1844'ten sonraki herhangi bir zaman ayarına inanmayacaktı.
Gerçekte, Tanrı'nın dördüncü meleğin tam ışığı verilinceye kadar 1844'ten itibaren hiçbir zaman belirlenmemesi talimatını vermesi makuldü, çünkü bunu iyi bir şekilde kullanamazdık. Örneğin, İsa'nın bu kadar geç geleceğini 120 yıl önce bilseydik, kaç Adventist gerçekten tövbe eder, mesaja inanır ve hayatını değiştirirdi? Her gün, son gün olaylarının başlamasına ve özellikle 1888'de dördüncü meleğin mesajının reddedilmesinden sonra hazırlıklı olmaları gerekirdi. İnatlarına rağmen, Tanrı zaten yıpranmış olan Advent halkına 3'dan sonra çölde dolaşmak için 40 kez 1890 yıllık bir süre daha verdi.
Bununla birlikte, Adventist Kilisesi Tanrı tarafından verilen 120 yıllık ek zamanı kötü kullandı. Kendini daha da yozlaştırdı ve diğer kiliselerin hatalarını tekrarladı. Ama daha da kötüsü! Son zaman kilisesine verilen büyük ışığın taşıyıcısıydı, ancak ışığının parlamasına izin vermedi - Peygamberlik Ruhu'nun büyük bir endişeyle tekrar tekrar ifade ettiği bir durum. Bunun yerine, İslam'ın yıldızı artık kilisenin üzerinde yükseliyor ve bizim "Tanrımız" Adventist Kilisesi'nin en üst düzey 25 liderinin vaazlarında pagan olarak kabul ediliyor, ortak atamız İbrahim ise bizi İslam ve Yahudilerle bağlayan kök olarak vurgulanıyor. Bu yüzden Adventist Kilisesi, papalık beyin yıkama programı BM'nin 2000 yılında kendisine verdiği Vatikan'ın. Tam bir ekümenizm, tam bir irtidat!
Hayır, sevgili Walter Veith, sonuna kadar gitmek için bu kilisede kalmamız gerektiği konusunda seninle aynı fikirde değilim. Adventist Kilisesi'nin bir organizasyon olarak sonu, ilahi emirle çoktan belirlenmiştir. Oku Zamanın Gemisi ve Adventist Tarihinde 1861-1863 yıllarına denk gelen durdurma kodonunun ne anlama geldiğini anlamak için genetik bilginizi kullanın. Ve Tanrı'nın genetik tasarımında, dünyanın tarihinin sonunun geldiğini göstermek için bir "çift durdurma" bile buluyoruz gerçekten ulaşıldı.
HSL, örgütün kurulduğu 1861-1863 yıllarında başlamadı. İsa, Tanrı'nın gerçek kilisesinin tam gelişimini, yedi aşamaya bölünmüş 1841-2015 arasındaki sürekli bir zaman çizelgesi olarak görür. Bu, Ellen G. White'ın "kilise sonuna kadar gidecek" sözlerinin nasıl anlaşılması gerektiğini çok açık bir şekilde gösterir. Gerçek Adventistler her zaman öğretileri kabul eden ve kiliseye verilen ışığa göre yaşayan kişiler olmuştur. Birçoğu, etraflarındaki kardeşlerin tamamen irtidatına artık dayanamıyor, çünkü günah bulaşıcıdır ve cemaatlerinde kalırlarsa kendileri de enfekte olma riskiyle karşı karşıyadır. Tanrı'ya olan sadakatleri nedeniyle, inançları için, emirlere ve tüzüklere itaati teşvik eden inançları için, dönüşmüş aile üyelerinin veya cemaatlerinin desteği olmadan, bu dünyadaki en yalnız insanlar haline gelen kardeşler ve kız kardeşler için dua edin. Genel Konferans'ın kadrosunda kalmak istediğiniz için bunları görmezden gelmek ayıptır.
Bu son makale dizisi, Adventist Kilisesi'ndeki büyük etkili liderlere özel olarak hitap ediyor. Bu liderler, yıldızlar gibi parlamalı ve iki zor yıldan fazla bir süredir burada verilen yeni ışığı memnuniyetle kabul etmeliydi. Kendisini ve organizasyonunu GC'ye satan Doug Batchelor ve alanında harika bir şekilde çalışan ancak daha sonra kitlelerin ve bağışların baskısına yenik düşen David Gates gibi isimler var.
Işığı reddedenlerin listesine, Gerhard Pfandl gibi saygı duyduğum isimleri de eklemeliyiz. Kendisi, “BRI’nin sözcüsü” olarak “Orion Mesajı Üzerine Açıklama”sıyla o kadar büyük bir kendini suçlamada bulundu ki, bu “alim”in böylesine kötü araştırılmış, yüzeysel karalamalarına ve taraflı görüşüne cevap vermek için zamanım çok değerliydi. Hatta başlangıçta PowerPoint sunumundaki açıklayıcı makalelerimi okuma zahmetine girmediğini bile itiraf etti. O zaman neden bana hitap etmeyen bir mektuba cevap vermek için zamanımı harcayayım? Kilisede geniş çapta dağıtıldıktan aylar sonra arkadaşlarım tarafından bana iletildi. Kardeşlerimiz, İncil ilkelerine aykırı olarak, bir kardeşini kendini savunma şansı vermeden böyle suçluyorlar. Ancak, sonunda “BRI”nin ağzından 1936’da Kilise’de tam olarak ne olduğunu ve Orion’un düşündüğümden bile daha doğru işlediğini doğrudan öğrendiğim için minnettarım. Orion çalışmasının yeni versiyonu BRI Bildirgesi’ni de içeriyor ve her zamankinden daha da kesin hale geliyor.
Sönmekte olan büyük ışıklar arasında, özellikle Güney Amerika'da çok beğenilen Hugo Gambetta gibi etkili papazlar da var. Kendisine şahsen gönderilen iletişimlere yanıt vermiyor ve bu da onu, John Scotram gibi "çılgınlar" ve "sapkınlar" tarafından taciz edilmekten kaçınmak için Eugene Prewitt'in arkasına saklanan Doug Batchelor ile aynı seviyeye getiriyor. Sevgili Hugo Gambetta, lütfen okuyun Gethsemane'de Dolunay YouTube'daki birçok vaazda söylediğiniz gibi, İsa'nın Fısıh kuzusunun kesimi sırasında ölmediğini nihayet anlamak için, hatta Ellen G. White'ın eserlerinden, O'nun günlük kurban sırasında öldüğünü açıklayan pasajları doğrudan alıntılayarak. Siz de ondan, "tip" araştırmanız için birçok önemli ders öğrenebilirsiniz, tıpkı diğer liderlerin de ondan tam olarak anlamadan alıntı yapması gibi.
Bunların arasında, mesajı en azından bir kez gözden geçiren ancak ışığın tehlikeli olduğunu düşünen Amazing Discoveries'den Olaf Schröer ve Nicola Taubert gibi önemli son zaman konuşmacıları da var. Bunu yaparken, Ellen G. White'ın şu kehanetini yerine getiriyorlar:
Kiliselerde Tanrı'nın kudretinin harikulade bir tezahürü olacak, fakat bu, Rabbin önünde kendilerini alçaltmamış ve itiraf ve tövbe ile kalbin kapısını açmamış olanları etkilemeyecektir. Tanrı'nın ihtişamıyla yeryüzünü aydınlatan o gücün tezahüründe [Vahiy 18'deki dördüncü meleğin ışığı], Onlar sadece körlükleri nedeniyle tehlikeli olduğunu düşündükleri, korkularını uyandıracak bir şeyi görecekler ve buna karşı koymak için kendilerini hazırlayacaklardır. Çünkü Rab onların fikirlerine ve beklentilerine göre çalışmaz, bu işe karşı çıkacaklardır. "Neden," derler, "bu kadar yıldır işte olduğumuz halde Tanrı'nın Ruhunu bilmeyelim?"—Çünkü Tanrı'nın mesajlarının uyarılarına, yakarışlarına cevap vermediler, ama ısrarla "Zenginim, malım çoğaldı ve hiçbir şeye ihtiyacım yok" dediler. Yetenek, uzun deneyim, kendilerini Doğruluk Güneşi'nin parlak ışınlarının altına koymadıkları ve Kutsal Ruh'un bağışıyla çağrılmadıkları, seçilmedikleri ve hazırlanmadıkları sürece, insanları ışık kanalları yapmaz. Kutsal şeyleri ele alan insanlar Tanrı'nın kudretli eli altında kendilerini alçalttıklarında, Rab onları yükseltecektir. Onları ayırt edebilen insanlar yapacaktır—Ruhunun lütfuyla zengin insanlar. Onların güçlü, bencil karakter özellikleri, inatçılıkları, dünyanın Işığından parlayan ışıkta görülecektir. "Sana çabucak geleceğim ve şamdanını yerinden kaldıracağım, eğer tövbe etmezsen." Eğer Rab'bi tüm kalbinle ararsan, O senin tarafından bulunacaktır.
Son yaklaşıyor! Kaybedecek bir anımız bile yok! Işık, Tanrı'nın halkından açık, belirgin ışınlarla parlayacak ve İsa'yı kiliselerin ve dünyanın önüne getirecek. Çalışmamız, gerçeği zaten bilenlerle sınırlı olmamalı; alanımız dünyadır. Kullanılacak araçlar, Tanrı'nın kendilerine ilettiği hakikat ışığını memnuniyetle kabul eden ruhlardır. Bunlar, hakikat bilgisini dünyaya iletmek için Tanrı'nın aracılarıdır. Eğer Mesih'in lütfuyla halkı yeni şişeler olacaksa, onları yeni şarapla dolduracaktır. Tanrı ek ışık verecek ve eski gerçekler yeniden ortaya çıkarılacak ve gerçeğin çerçevesine yerleştirilecek; ve işçiler nereye giderlerse gitsinler, zafer kazanacaklardır. Mesih'in elçileri olarak, Kutsal Yazıları araştırmalı, hata çöpünün altında gizlenmiş olan gerçekleri aramalıdırlar. Ve alınan her ışık huzmesi başkalarına iletilmelidir. Bir çıkar galip gelecek, bir konu diğerini yutacaktır,—Mesih bizim doğruluğumuzdur. {RH 23 Aralık 1890, Sanat. B, par. 18–19}
Advent cemaati üzerinde büyük bir etkiye sahip olan bu “önderler”, neden Tanrı’nın elçisinin dördüncü meleğin yeni ışığının bu zamanı için özel olarak verdiği uyarıları dinlemiyorlar?
Halkın irşat için başvurduğu kişilerin çoğu, sürülerini hayatın saf suyuna götürmüyor. Eğer kişi Sözü okuyarak gerçeği aramaya uyanırsa, eğer Kutsal Yazıların ne öğrettiğini bilmeye çalışarak bilge bir ev sahibi olacağını gösterirse, büyük kötülük yapmakla suçlanır. Gerçeği, din adamlarının ilan ettiği gibi değil, Mesih'in Eski ve Yeni Ahit'te sunduğu gibi görür ve sadık bir hizmetkar olarak etrafındakilere söyler; çünkü onların kendisiyle lütfun mesajını paylaşmasını ister. Peki din adamları ona nasıl davranıyor? Tıpkı İsa'nın Yahudi önderler tarafından muamele gördüğü gibi. Alay konusu oluyor. Bakanlar onu kürsüden kınayarak kiliselerde bölünmeye neden olduğunu ilan ediyorlar. Ebedi çıkarlar tehlikede, ancak ışığı sevinçle kabul etmesi gerekenler, Tanrı Sözü'ne karşı tehlikeli olarak savaşıyorlar. Yanlış yönlendirildiğini düşündükleri kişilere şunu demezler: "Gelin, bu konuyu birlikte inceleyelim. Eğer ışık aldıysanız, bize verin; çünkü Tanrı Sözü'nden parlayan her ışık huzmesine ihtiyacımız var. Eğer yanılgıyı besler ve öğretirsek ruhlarımız tehlikeye girer." {ST 1 Mart 1899, par. 5}
Peygamberlik Ruhu'nun şu öğüdünü gerçekten ciddiye almalılar:
Samimiyetle Dinlemek
Anlamadığınız bir doktrinin nedenlerini duymanız istendiğinde, mesajı iyice araştırıp Tanrı'nın sözünden savunulamaz olduğunu öğrenene kadar kınamayın. Eğer bir fırsatım olsaydı, ülkedeki her Sebt okulunun öğrencilerine seslenir, Tanrı'nın sözüne gitmeleri, gerçeği ve ışığı aramaları için içten bir çağrıda bulunurdum. Tanrı'nın halkına tam da bu zamanda gelecek değerli ışığı varve araştırmalarınızda her gerçeğin tam bilgisine ulaşmaktan daha azını hedeflememek için içtenlikle çabalamalısınız, Öyle ki, Tanrı'nın ağzından çıkan her söze uymayanlar arasında, Tanrı'nın gününde bulunmayasınız.
Tanrı sözünün ihmal edilmesiyle ortaya çıkan önemli meseleler dikkatlice düşünülmelidir. İncil'in incelenmesi en iyi zihinsel çabayı, en kutsal yeteneği hak eder. Kiliseye yeni bir ışık sunulduğunda, kendinizi ondan uzak tutmanız tehlikelidir. Elçiye gönderilen mesaja karşı önyargılı olduğunuz için duymayı reddetmeniz, davanızı Tanrı önünde mazur göstermeyecektir. Duymadığınız ve anlamadığınız şeyi kınamak, gerçeği araştırmalarında samimi olanların gözünde bilgeliğinizi yüceltmeyecektir. Allah'ın hak mesajla gönderdiği kimselere karşı küçümseyici bir şekilde konuşmak ise akılsızlık ve deliliktir. Eğer gençlerimiz kendilerini O'nun yolunda işçi olarak yetiştirmek istiyorlarsa, Rab'bin yolunu öğrenmeli ve O'nun ağzından çıkan her söze göre yaşamalıdırlar. Bütün gerçeğin ortaya çıktığına ve Sonsuz Olan'ın halkı için artık ışığının kalmadığına inanmamalılar. Eğer tüm gerçeğin ortaya çıktığı inancına kapılırlarsa, değerli hakikat mücevherlerini elden çıkarma tehlikesiyle karşı karşıya İnsanlar Tanrı'nın sözünün zengin madenini aramaya dikkatlerini verdiklerinde keşfedilecek olan şey budur.CSW31.2–32.1}
Aşağıdaki tanım bu liderlere uygundur:
Sayımız artıyor, tesislerimiz genişliyor ve tüm bunlar işçiler arasında birlik, Tanrı davasına tam bir adanmışlık ve tam bir adanmışlık gerektiriyor. Tanrı'nın işinde yarı gönülsüz işçilere, ne soğuk ne de sıcak olanlara yer yoktur. İsa, "Keşke soğuk ya da sıcak olsaydın. O zaman ılık olduğun ve ne soğuk ne de sıcak olduğun için seni ağzımdan kusacağım." diyor. Yarım gönüllü olanlar arasında, "Yeni ışığı" alma konusunda büyük bir ihtiyatla övünürler, onların tabiriyle. Fakat ışığı alamamaları onların manevi körlüklerinden kaynaklanmaktadır; Çünkü Tanrı'nın yollarını ve işlerini ayırt edemezler. Cennetin değerli ışığına karşı dizilmiş olanlar, Tanrı'nın göndermediği mesajları kabul edeceklerdir. ve böylece Allah yolunda tehlikeli olacaklardır; çünkü yanlış standartlar koymuş olacaklardır.
Davamızda, eğer Mesih'i öğrenip ışıktan daha büyük ışığa doğru ilerleselerdi, bize çok faydalı olabilecek adamlar var; Fakat bunu yapmadıkları için, olumlu engeller oluşturuyorlar, sürekli sorguluyorlar, tartışmalarla değerli zamanlarını boşa harcıyorlar ve kilisenin manevi yükselişine hiçbir katkıda bulunmuyorlar. Zihinleri yanlış yönlendirirler ve insanları tehlikeli önerileri kabul etmeye yönlendirirler. Uzağı göremezler; meselenin sonucunu ayırt edemezler. Ahlaki güçlerini önemsiz şeylere harcıyorlar; çünkü atomu bir dünya, dünyayı da bir atom olarak görüyorlar. {RHD6 Aralık 1892, par. 5–6}
Ve ne yazık ki bu her zaman böyle olmuştur:
Aynı denemeler geçmiş çağlarda Tanrı adamları tarafından da deneyimlendi. Wycliffe, Huss, Luther, Tyndale, Baxter, Wesley, tüm doktrinlerin İncil'in testine tabi tutulmasını istediler ve onun kınadığı her şeyden vazgeçeceklerini ilan ettiler. Bu adamlara karşı zulüm amansız bir öfkeyle devam etti; ancak gerçeği ilan etmekten vazgeçmediler. Kilise tarihindeki farklı dönemlerin her biri, o dönemdeki Tanrı halkının ihtiyaçlarına uyarlanmış bazı özel gerçeklerin gelişimiyle işaretlenmiştir. Her yeni gerçek, nefret ve muhalefete karşı yolunu bulmuştur; ışığıyla kutsanmış olanlar ayartılmış ve denenmiştir. Rab, acil bir durumdaki insanlara özel bir gerçek verir. Bunu yayınlamayı kim reddedebilir? Hizmetkarlarına, dünyaya merhametin son davetini sunmalarını emreder. Onlar, ruhları pahasına sessiz kalamazlar. Mesih'in elçilerinin sonuçlarla hiçbir ilgisi yoktur. Görevlerini yapmalı ve sonuçları Tanrı'ya bırakmalıdırlar. {GC 609.1}
Ve bu, liderlerin yeni ışığı sürekli reddetmelerinin sonucudur. Oryon ve Zamanın Gemisi:
Kilise Liderleri Arasında Ayrılmalar
Parlaklığı için hayranlık duyduğumuz birçok yıldız daha sonra karanlıkta kaybolacaktır.—Peygamberler ve Krallar, 188 (yaklaşık 1914).
Bu dünyanın tarihinin son sahnelerinde, O'nun büyük bir onur verdiği adamlar, eski İsrail'i örnek alacaklardır... Mesih'in öğretilerinde koyduğu büyük ilkelerden bir sapma, insan projelerinin uygulanması, Kutsal Yazılar'ın Lucifer'in sapkın işleyişi altında yanlış bir eylem tarzını haklı çıkarmak için kullanılması, insanların yanlış anlamalarına yol açacaktır. ve onları yanlış uygulamalardan uzak tutmaları gerektiği gerçeği, sızdıran bir kaptan su sızdığı gibi ruhlarından sızacaktır.—El Yazması Yayınları 13:379, 381 (1904).
Birçokları Mesih'le bir olmadıklarını, dünyaya ölmediklerini, O'nunla birlikte yaşayabileceklerini gösterecekler; ve sorumluluk sahibi pozisyonlarda bulunan adamların irtidatları sık sık olacaktır.—The Review and Herald, 11 Eylül 1888. {LDE 178.3–179.1}
Şimdi liderlerin Tanrı'nın çağrısını takip etmesini ve Orion'dan Tanrı'nın sesini duymasını bu kadar zorlaştıran şeyi okuyalım:
Bana anlatılan şirketin tam tersi bir şirket gösterildi. Bekliyor ve izliyorlardı. Gözleri yönlendirildi cennete doğru, ve Efendilerinin sözleri dudaklarındaydı: "Size söylediğim şeyi herkese söylüyorum, Uyanık olun." "Bu yüzden uyanık olun: çünkü evin Efendisinin ne zaman geleceğini bilmiyorsunuz, akşam mı, gece yarısı mı, horoz ötüşünde mi, yoksa sabah mı: yoksa aniden gelip sizi uyurken bulmasın." Rab, sabahın sonunda doğmasından önce bir gecikme olduğunu ima eder. Ancak, sabahın bekledikleri kadar erken açılmaması nedeniyle, onların yorgunluğa kapılmalarını veya ciddi uyanıklıklarını gevşetmelerini istemez. Bekleyenler bana temsil edildi yukarıya doğru bakarkenBirbirlerini şu sözleri tekrarlayarak teşvik ediyorlardı: “Birinci ve ikinci nöbetler geçti. Biz üçüncü izle, Üstadın dönüşünü bekleyip gözetliyorlardı. Artık sadece kısa bir nöbet dönemi kaldı.” Bazılarının yorulduğunu gördüm; gözleri aşağıya doğru yönelmişti ve dünyevi şeylerle meşguldüler ve nöbet tutmakta sadakatsizdiler. Şöyle diyorlardı: “Birinci nöbette Efendimizi bekliyorduk, ama hayal kırıklığına uğradık. İkinci nöbette kesinlikle geleceğini düşündük, ama bu geçti ve gelmedi. Tekrar hayal kırıklığına uğrayabiliriz. Bu kadar titiz olmamıza gerek yok. Bir sonraki nöbette gelmeyebilir. Üçüncü nöbetteyiz ve şimdi hazinemizi yeryüzüne koymanın, ihtiyaçtan güvende olmamız için en iyisi olduğunu düşünüyoruz.” Birçok kişi uyuyordu, bu hayatın kaygılarıyla sersemlemiş ve bekleyen, gözetleyen konumlarından gelen zenginliklerin aldatıcılığıyla cezbedilmişlerdi.
Bana melekler, yorgun ama sadık gözlemcilerin ortaya çıkışını yoğun bir ilgiyle izliyormuş gibi gösterildi, böylece çok fazla denenip, yapılan zahmet ve zorluklar altında ezilmeleri önlendi. iki kat şiddetli çünkü kardeşleri nöbetlerinden uzaklaştırılmışlardı, ve dünyevi kaygılarla sarhoş olup, dünyevi refahla aldatılmakBu göksel melekler, bir zamanlar izleyenlerin, tembellikleri ve sadakatsizlikleri yüzünden sıkıntı ve zorlukları artırırlar Bekleme, gözetleme pozisyonlarını sürdürmek için gayretle ve ısrarla çaba gösterenlerin.
Sevgi ve ilgilerin bir araya gelmesinin imkansız olduğunu gördüm. dünyevi kaygılar, olmak artan dünyevi mallarve yine de Kurtarıcımızın emrettiği gibi bekleyen, gözetleyen bir konumda olun. Melek dedi ki: “Onlar sadece bir dünyayı güvence altına alabilirler. Göksel hazineyi elde etmek için, dünyasal hazineleri feda etmeleri gerekir. Her iki dünyaya da sahip olamazlar.” Şeytan'ın aldatıcı tuzaklarından kurtulmak için, izlemede sadakatin devam etmesinin ne kadar gerekli olduğunu gördüm. O, beklemesi ve izlemesi gerekenleri dünyaya doğru ileri bir adım atmaya yönlendirir; onlar daha ileri gitme niyetleri yoktur, fakat bu adım onları İsa'dan o kadar uzaklaştırdı ve bir sonraki adımı atmayı kolaylaştırdı; ve böylece adım adım dünyaya doğru atılır, ta ki aralarındaki tüm fark bir meslek, sadece bir isim olana kadar. Onlar kendilerine özgü, kutsal karakterlerini kaybetmişlerdir ve onları çevrelerindeki dünya aşıklarından ayıran meslekleri dışında hiçbir şey yoktur.
Saatlerce süren olayların geçmişte kaldığını gördüm. Bundan dolayı uyanıklık eksikliği mi olmalı? Hayır, hayır! Kesintisiz uyanıklığın daha büyük bir gerekliliği vardır, çünkü şimdi anlar ilk nöbetin geçmesinden öncekinden daha azdır. Şimdi bekleme süresi zorunlu olarak ilkinden daha kısadır. O zaman kesintisiz bir dikkatle izliyorsak, ikinci nöbette çift uyanıklığa ne kadar daha fazla ihtiyaç vardır. İkinci nöbetin geçmesi bizi üçüncüye getirdi, ve şimdi uyanıklığımızı azaltmak affedilemez. Üçüncü nöbet üçlü ciddiyet gerektirir. Şimdi sabırsızlanmak, şimdiye kadarki tüm ciddi, ısrarcı gözlemimizi kaybetmek olurdu. Kasvetli uzun gece sınamaktadır; ancak sabah merhametle ertelenmiştir, çünkü eğer Üstat gelirse, pek çok kişi hazırlıksız bulunacaktır. Tanrı'nın halkının yok olmasını istememesi bu kadar uzun gecikmenin sebebi olmuştur. Fakat sabahın sadıklar için, gecenin ise sadakatsizler için gelişi tam üzerimizdedir. Tanrı'nın halkı bekleyerek ve gözlemleyerek kendilerine özgü karakterlerini ortaya koymalıdırlar. dünyadan ayrılmaları. Gözlem pozisyonumuzla, yeryüzünde gerçekten yabancılar ve hacılar olduğumuzu göstermeliyiz. Dünyayı sevenler ile Mesih'i sevenler arasındaki fark, şüpheye yer bırakmayacak kadar açıktır. Dünyalılar dünyevi hazineyi güvence altına almak için tüm samimiyet ve hırslarına sahipken, Tanrı'nın halkı dünyaya uymaz, ancak samimi, gözlemleyen, bekleyen pozisyonlarıyla dönüştüklerini; yuvalarının bu dünyada olmadığını, daha iyi bir ülke, hatta cennetsel bir ülke aradıklarını gösterirler.
Sevgili kardeşlerim, umarım bu sözcükleri, önemlerini iyice düşünmeden gözden kaçırmazsınız. Celileli adamlar durup bakarken kararlılıkla cennete doğru, mümkünse yakalamak, Yükselen Kurtarıcılarına bir bakış, Kurtarıcılarının huzurunu kaybetmelerinin acısını hafifletmek için görevlendirilen beyaz giysili iki adam, göksel melekler, onların yanında durdular ve sordular: “Ey Celileliler, neden göğe bakıp duruyorsunuz? Sizden göğe alınan bu İsa, göğe çıktığını gördüğünüz gibi geri gelecektir.”
Tanrı, halkının gözlerini göğe dikerek Rabbimiz ve Kurtarıcımız İsa Mesih'in görkemli görünümünü beklemelerini tasarlıyor. Dünya âleminin dikkati çeşitli teşebbüslere çevrilirken, bizim dikkatimiz göklere olmalıdır; İmanımız göksel hazinenin görkemli sırlarına doğru daha da ileriye ulaşmalıdır, Cennetteki kutsal yerden gelen değerli, ilahi ışık ışınlarını kalplerimizde parlatmak içinİsa'nın yüzünde parladıkları gibi. Alaycılar, bekleyen ve gözleyenlerle alay ederek soruyorlar: “Onun gelişinin vaadi nerede? Hayal kırıklığına uğradın. Şimdi bizimle meşgul olun ve dünyevi şeylerde başarılı olacaksınız. Kazanç elde edin, para kazanın ve dünyadan onur alın.” Bekleyenler yukarı bak ve cevap verirler: “Biz izliyoruz.” Ve dünyevi zevkten ve dünyasal şöhretten ve zenginliklerin aldatıcılığından yüz çevirerek, kendilerinin o konumda olduklarını gösterirler. İzleyerek güçlenirler; tembelliği, bencilliği ve rahatlık sevgisini yenerler. Üzerlerine sıkıntının ateşi tutuşur ve bekleme süresi uzun görünür. Bazen üzülürler ve inançları sarsılır; ancak tekrar toparlanırlar, korkularını ve şüphelerini yenerler ve gözleri göğe doğru yönelmişken, düşmanlarına şöyle derler: “Gözlemliyorum, Rabbimin dönüşünü bekliyorum. Sıkıntıda, sıkıntıda, darlıkta övüneceğim.”
Rabbimizin arzusu, uyanık olmamızdır, böylece gelip kapıyı çaldığında hemen O'na açılabiliriz. Gözetlediğini bulduğu hizmetkarlar için bir bereket ilan edilir. "Kendini kuşanacak ve onları yemeğe oturtacak ve gelip onlara hizmet edecek." Bu son günlerde aramızdan kimler, meclislerin Efendisi tarafından böyle özel olarak onurlandırılacak? Hemen O'na açılmaya ve O'nu içeri davet etmeye hazır mıyız? İzle, izle, izle. Neredeyse hepsi beklemeyi ve gözlemi bıraktı; O'na hemen açılmaya hazır değiliz. Dünya sevgisi düşüncelerimizi o kadar meşgul etti ki gözlerimizin yukarı doğru dönmemesi, ama aşağıya doğru yeryüzüne. Acele ediyoruz, farklı girişimlerde şevk ve ciddiyetle meşgulüz, ama Tanrı unutulmuş ve 196 göksel hazineye değer verilmiyor. Bekleyen, gözetleyen bir konumda değiliz. Dünya sevgisi ve zenginliklerin aldatıcılığı inancımızı gölgeliyor ve Kurtarıcımızın ortaya çıkmasını özlemiyor ve sevmiyoruz. Kendimizle ilgilenmek için çok fazla çabalıyoruz. Rahatsızız ve Tanrı'ya olan sağlam bir güvenimiz çok eksik. Birçoğu endişeleniyor ve çalışıyor, düzen kuruyor ve plan yapıyor, ihtiyaç duyabileceklerinden korkuyorlar. Dua etmek veya dini toplantılara katılmak için zaman ayıramıyorlar ve kendilerine bakarken Tanrı'nın onlarla ilgilenmesi için hiçbir şans bırakmıyorlar. Ve Rab onlar için pek bir şey yapmıyor, çünkü O'na hiçbir fırsat vermiyorlar. Kendileri için çok fazla şey yapıyorlar ve Tanrı'ya çok az inanıyor ve güveniyorlar.
Dünya sevgisi insanlar üzerinde korkunç bir etkiye sahiptir Rabbin, uyanık kalmalarını ve her zaman dua etmelerini emrettiği, yoksa aniden gelip onları uykuda bulur. “Dünyayı ve dünyadaki şeyleri sevmeyin. Eğer bir kimse dünyayı severse, Babanın sevgisi onda yoktur. Çünkü dünyadaki her şey, bedenin şehveti, gözlerin şehveti ve yaşamın gururu Babadan değildir, ama dünyadandır. Ve dünya geçer ve onun şehveti: ama Tanrının isteğini yapan sonsuza dek kalır.”
Bana, Tanrı'nın insanlarının, mevcut gerçeğe inandıklarını iddia edenlerin bekleme, izleme pozisyonunda olmadıkları gösterildi. Zenginliklerini artırıyorlar ve hazinelerini yeryüzüne yığıyorlar. Dünyevi şeylerde zenginleşiyorlar, ancak Tanrı'ya karşı zengin değiller. Zamanın kısalığına inanmıyorlar; her şeyin sonunun yaklaştığına, Mesih'in kapıda olduğuna inanmıyorlar. Çok imanlı olduklarını iddia edebilirler; fakat kendi nefislerini aldatırlar; çünkü gerçekte sahip oldukları bütün imanı sergilerler. Onların eserleri, onların imanlarının karakterini ortaya koyar ve etraflarındakilere, Mesih'in gelişinin bu nesilde olmayacağına tanıklık eder. İnançlarına göre işleri olacak. Bu dünyada kalmak için hazırlıkları yapılıyor. Ev üstüne ev, toprak üstüne toprak ekliyorlar ve bu dünyanın vatandaşları oluyorlar.2T 192.1–196.2}
Tanrı davasında, liderlerimiz Tanrı'nın liderleri gibi değil, Şeytan'ın yıldırım tutucuları gibi davranırlar, Adventist Kilisesi'ne çarpması gereken ışığı boşaltırlar, böylece fark edilmez, oysa onu tamamen aydınlatmalıydı. Orion'dan parlak ışınlar halinde bize doğru parlayan, Tanrı'nın tahtını çerçeveleyen ışığı, Tanrı ile dalga geçmek ve uyarılarını rüzgara savurmak için kullanırlar. Işığı araştırmak yerine, mesajı ve haberciyi reddederler. İki yıldan fazla bir sürede, BİR DEĞİL Bana Orion mesajını çürütebilecek İncil'e dayalı sağlam bir argüman sunuldu. Bunlar sadece boş laf ve bu insanların neden ışığı kabul etmedikleri, bunun yerine herhangi bir hata göstermeden İncil'e aykırı olduğunu ilan ettikleri sorusu akıllara geliyor.
Ellen G. White'ın zaman ayarlama karşıtı tüm alıntılarını makalelerimde ayrıntılı olarak ele aldım ve Ellen G. White'ın neden böyle düşünmek ve yazmak zorunda olduğunu açıkladım. Ayrıca İncil'in bu konuda ne dediğini de gösterdim. Evet, 1844'ten sonra hiçbir zamanın belirlenmemesi gereken bir zaman vardı, ancak Daniel 12 ve Vahiy'deki yerine getirilmemiş birçok zaman kehanetinin yerine getirilmesinin artık tam zamanıdır, çünkü Tanrı İncil'de amacı olmayan hiçbir şey yazmamıştır.
Hiçbir hermeneutiği kullanmadığım için suçlandım. Yapmalımıyım? Teolojiyi incelemiş ve mesajı reddetmiş olan liderler, bana neden bunu yaptıklarını "hermeneutik" olarak söylememeli mi? Teolojik bir "kırsal" olarak, bu alandaki eğitimli doktorlara araçlarının ne olması gerektiğini mi açıklamam gerekiyor? Cevap vermiyorlar çünkü hermeneutikleri, Orion'un neden meydana geldiğine dair bir açıklamaya sahip değil üç kez İncil'de yer alır ve Kitaplar Kitabı'nda çok özel bir yere sahiptir.
Bu nedenle, büyük felaketten önceki bu son makale dizisinde, kalplerinde hala Rab'be karşı bir sadakat kıvılcımı olan ve tövbe etmeye hazır olan kilise liderlerine hitap ediyorum, böylece burada vereceğim ışığın kapsamını analitik ve teolojik olarak anlayabilsinler ve onu hala sadece süte ihtiyaç duyan Adventistler için lezzetli olacak şekilde hazırlayabilsinler. Bu ışık doğrudan İncil ile doğrulanamaz veya çürütülemez, ancak mevcut Adventist ışığına dayanan ve ona sadece ekleme yapan bir ışık olacaktır. Düşünce çerçevesi, Advent tarihi boyunca diğer çok saygın Adventist ilahiyatçılar tarafından sunulmuştur, ancak Mantıksal sonucuna kadar takip ettimVe bunların sadece benim düşüncelerim olmadığını, bunların dünya tarihinin bu özel noktasında Kutsal Ruh tarafından ilham edildiğini biliyorum.
Bu “yeni” ışığı aylarca çalışma grubumuzda inceleyen Kardeşim Robert’a bu konu hakkında söz vermeden önce, yorumlamam gerekiyor. hayalim Senin için, tam da gökteki soruşturma yargısının başlamasının 167. yıldönümünde yaşadığım...