Yalnız değiliz, sabırlı ve sevgi dolu Tanrımızın bize Orion'dan son bir mesaj gönderdiğine inanan az sayıda insan olsak da, bu Yedi Mühür Kitabı'nın anahtarıdır. Düşman ve ajanları bana o kadar sert saldırdığında ve bu hizmeti durdurmak istediğimde, yardım ve takviye için sık sık Rabbimize dua ettim. Makaleleri ve yeni bulguları daha fazla insanın anlayıp kabul edebileceği bir şekilde yazmam için bana daha fazla bilgelik göndermesini defalarca istedim. Ayrıca, yeni makaleler yazmak için daha fazla zamanım olsun diye, çok miktarda çeviri işinde bana yardım etmeleri için insan formunda melekler göndermesini istedim. Saat'in henüz bildirmediğim birçok önemli yönü daha var. Ve bildirdi! İngilizce makaleleri düzeltmeye yardımcı olan Atlanta'daki genç bir kardeşi ve Orion çalışmasıyla nasıl kutsandıklarına ve İsa'nın yakında bulutlarda geleceği bilgisiyle ruhsal yaşamlarının ve kişisel hazırlıklarının nasıl değiştiğine dair harika tanıklıklar gönderen Hindistan'dan Trinidad ve Tobago'ya bazı kardeşleri gönderdi.
Kutsal Ruh'un çağrısını hisseden ve bana yardım ve cesaretlendirici e-postalar gönderen herkese teşekkür etmek istiyorum. Tahmin edebileceğiniz gibi, bu kadar tartışmalı bir mesajın arkasında durmak çok zor. Lütfen bana düşüncelerinizi ve sorularınızı göndermeyi bırakmayın. Çok yakında 144,000'i oluşturacak olan ve Orion'dan gelen Tanrı'nın sesini anlayan birkaç kişinin gerçekten orada olduğunu bilmem gerekiyor. Bazı insanların mesajı dünyanın dört bir yanındaki arkadaşları ve aileleriyle paylaşmaya başladığını öğrendim ve düşmanın onlara çok ağır saldırmaması için onlar için dua ediyorum!
Peygamberlik Ruhu bize şunu öğütler:
Şüphecilere karşı Hristiyanlığı savunan birçok adamın daha sonra şüpheciliğin labirentlerinde kendi ruhlarını kaybettiği birçok durum vardır. Sıtmaya yakalandılar ve ruhsal olarak öldüler. Hakikat için güçlü argümanları ve çok sayıda dış kanıtları vardı, ancak Mesih'e kalıcı bir inançları yoktu. Ah, İncil'i asla incelemeyen binlerce ve binlerce sözde Hristiyan var! Kutsal sözü kendi ruhunuzun iyiliği için dua ederek inceleyin. Yaşayan vaizin sözünü duyduğunuzda, eğer onun Tanrı ile yaşayan bir bağlantısı varsa, Ruh ile sözün uyumlu olduğunu göreceksiniz.RH 20 Nisan 1897 par. 13}
Herkes Tanrı'nın Sözü'nü kendi başına incelemekten ve işlerin gerçekten böyle olup olmadığını bulmaktan sorumludur. Bu noktada, ne yazık ki, hepinize hiçbir Adventist mezhebinin Orion mesajını resmen kabul etmediğini ve Genel Konferanslar'ın benimle veya başkalarıyla Tanrı Saati'ni incelemeye bile ilgi duymadığını bildirmeliyim. Birçoğunun bildiği gibi, Yedinci Gün Adventist kilisesi üyelerinin mesajı birkaç ülkede yaymasını yasaklıyor. Almanya ve Avusturya'yı şahsen biliyorum.
Nisan 2010'da, Yedinci Gün Adventist Reform Hareketi'nin sorumlu pastörü tarafından ziyaret edildim ve bana Genel Konferanslarının mesajı reddettiğini ve benimle bir diyaloğa bile başlamak istemediklerini açıkça söyledi. Bunun beni ev grubumda nasıl izole ettiğini hayal edebilirsiniz. Orion çalışmasının örgütlü Yedinci Gün Adventist kiliselerinden biri tarafından kabul edilmesi için son umudum da gitti. Genel Konferansların herhangi bir diyaloğa karşı kapalı olma kararlarını sakin bir şekilde kabul etmeliyiz, ancak bu Hristiyan ve İncil standartlarına aykırıdır. Bu konuya girmek istemiyorum; Tanrı halkının günahlarını göstererek, bu mesajın tartışmalı olacağı ilk andan itibaren açıktı. Hiçbir tövbe ve azarlama mesajı asla hoş karşılanmadı ve karşılanmayacak. Musa'dan İsa'ya kadar tüm İncil'i inceleyebilir ve Tanrı'nın mesajlarının veya habercilerinin, O'nun iddia ettiği insanlar tarafından hor görüldüğü, susturulduğu ve sonunda öldürüldüğü birçok örnek bulabilirsiniz. (Lütfen Ek E'yi de okuyun.)
Tarih tekrar ediyor, sevgili kardeşlerim ve dostlarım! Peygamberlik Ruhu bu gerçek hakkında tekrar tekrar konuşur:
Eski ve Yeni Ahit, Tanrı'nın altın tokasıyla birbirine bağlanmıştır. Eski Ahit Kutsal Yazıları'na aşina olmamız gerekir. Tanrı'nın değişmezliği açıkça görülmelidir; Onun geçmiş devirlerdeki ve günümüzdeki halkıyla olan ilişkilerinin benzerliği incelenmelidir. Süleyman, Tanrı'nın Ruhu'nun ilhamıyla şöyle yazdı: "Olanlar şimdi oldu; olması gerekenler zaten oldu; Tanrı geçmişte olanları da istiyor." Allah rahmetiyle geçmişteki muamelelerini tekrarlıyor. Geçmişteki işlemlerinin kayıtlarını bize verdi. Bunu dikkatle incelememiz gerekiyor; çünkü tarih tekerrür ediyor. Bizler, Eski Ahit'te deneyimleri kaydedilenlerden daha fazla sorumluyuz; çünkü onların hataları ve bu hataların sonuçları bizim yararımıza kaydedildi. Bizi yasak topraklardan uzak tutmak için tehlike sinyali kaldırıldı ve daha kötü bir cezaya çarptırılmamak için onların yaptıklarını yapmamamız konusunda uyarılmalıyız. Geçmiş nesillerden Tanrı'ya itaat edenlere verilen nimetler, dikkatli bir şekilde, iman ve itaat içinde yürümeye teşvik edilmemiz için kaydedilmiştir. Kötülük yapanlara karşı verilen yargılar, Tanrı'nın önünde korkmamız ve titrememiz için tasvir edilmiştir.
Kutsal Yazıları araştırmak için iyi bir zaman; "çünkü onlarda sonsuz yaşama sahip olduğunuzu sanıyorsunuz." Ve İsa, "Onlar benim hakkımda tanıklık edenlerdir." diye ilan eder. Kutsal Ruh'un çalışmasıyla gerçek, çalışkan, Tanrı korkusu olan öğrencinin zihnine kazınır ve kalbine kazınır. Ve bu tür bir çalışmayla yalnızca kutsanmakla kalmaz; gerçeği ilettiği ve bir gün hesap vermesi gereken ruhlar da büyük ölçüde kutsanır. Tanrı'yı kendilerine danışman edinenler, onun sözünden gerçeğin altın tanelerini toplarken en değerli hasadı biçerler; çünkü göksel Öğretmen onların yanındadır. Bu şekilde hizmet için yeterlilik kazanan kişi, birçok kişiyi doğruluğa döndüren kişiye vaat edilen berekete hak kazanacaktır. {RH 20 Nisan 1897 par. 14-15}
Bu 1897'de Ellen G. White tarafından yazıldı. Bir yıl sonra, 1898'de şunları yazdı:
İsa'nın zamanında İsrail'in önderleri ve öğretmenleri Şeytan'ın işine karşı koyacak güçte değillerdi. Kötü ruhlara karşı koyabilecekleri tek yolu ihmal ediyorlardı. Mesih'in kötü olanı yenmesi Tanrı'nın sözüyle oldu. İsrail önderleri Tanrı'nın sözünün yorumcuları olduklarını iddia ediyorlardı, ama onlar bu sözü yalnızca kendi geleneklerini sürdürmek ve insan yapımı uygulamalarını güçlendirmek için incelemişlerdi. Kendi yorumlarıyla Tanrı'nın asla vermediği duyguları dile getirmiş oldular. Onların mistik inşaları, O'nun açık hale getirdiği şeyi belirsizleştirdi. Önemsiz teknik ayrıntılar üzerinde tartıştılar ve en temel gerçekleri pratik olarak reddettiler. Böylece inançsızlık ekildi ve yayıldı. Tanrı'nın sözü gücünden yoksun bırakıldı ve kötü ruhlar iradelerini kullandılar.
Tarih tekerrür ediyor. Önlerinde açık bir şekilde duran ve onun öğretilerine saygı duyduklarını iddia eden zamanımızın birçok dini lideri, onun Tanrı sözü olduğuna olan inancı yok ediyor. Kendilerini sözcüğü parçalamakla meşgul ederler ve kendi görüşlerini onun en açık ifadelerinin üstüne koyarlar. Onların ellerinde Tanrı'nın sözcüğü yenileyici gücünü kaybeder. Bu yüzden sadakatsizlik dizginsizce yayılır ve kötülük yaygındır.DA 257.3–258.1}
Yedinci Gün Adventist Reform Hareketi papazı bana Genel Konferanslarının mühürlerin ve kiliselerin 1844'ten sonra tekrarlanmayacağına "karar verdiğini" ve bu nedenle çalışmalarımın hiçbir temeli olmadığını söyledi. Onlara Yeşu 5 ve 6'yı dua ederek çalışıp çalışmadıklarını sorduğumda, dua ederek çalıştıklarını söyledi, ancak Eriha'nın fethiyle verilen modeli anlayıp anlamadıkları sorumu yanıtlamadı. Bu nedenle, mühürlerin ve kiliselerin tekrarlanmasıyla ilgili tüm bu çalışmalar için İncil'deki temeli gerçekten hiç çalışmadıklarını varsaymak zorundayım. İncil'i açmadan önce çok dua etmeliyiz! Fakat eğer sadece dua eder ve İncil'i açmazsak, Tanrı'nın bize İncil aracılığıyla ışık vermesini bekleyemeyiz.
Bu makalede, Jericho modelini kullanarak mühürlerin ve kiliselerin 1844'ten beri tekrarlandığını göstermek istiyorum. Ellen G. White'ın mühürler ve trompetlerle ilgili pek bir şey yazmamış olması ilginçtir. Yazılarını araştırırsanız, mühürleri, kiliseleri veya trompetleri asla yorumlamadığını, ancak bunları çoğunlukla vaaz amaçlı kullandığını göreceksiniz. Vahiy'in birçok bölümünün yorumunu bize bıraktı ve bize Daniel ve Vahiy'i birlikte derinlemesine incelememiz gerektiğini tekrar tekrar söyledi. Bu konuda talimatlarını gerçekten kim izledi?
Dürüst olmak gerekirse, Yedinci Gün Adventist Reform Hareketi'nin mühürlerin ve kiliselerin tekrarını kabul etmemesine şaşırdım, çünkü 1914 ve 1936 yılları (ve gelecekteki bir makalede gösterilecek başka bir yıl) doğrudan en büyük tarihi olaylarına işaret ediyor. Ancak benim için en şaşırtıcı gerçek, öğretilerinde, özellikle Yahudi ulusunun tarihinin, Yedinci Gün Adventist kilisesinin sapkınlığında tekrarlandığını gördükleri tarihin tekrarlandığına dair Ellen G. White alıntılarını kullanmalarıydı. Muhtemelen en başından beri Orion'un 1914 ve 1936'dan sonra devam eden "büyük" Yedinci Gün Adventist Kilisesi'ni gösterdiğini fark ettiler ve bunu kabul etmek istemiyorlar çünkü (yanlış bir şekilde) kendilerinin Tanrı'nın tek ve biricik kilisesi olduğunu düşünüyorlar.
Son yıllarda bu konu hakkında çeşitli kitaplar ve kitapçıklar yayınladılar. Bunlardan biri orijinal İspanyolca biçimiyle şu şekilde: “El Israel Antiguo y El Israel Moderno”—“Antik İsrail ve Modern İsrail”. İncil zamanlarındaki İsrail ile günümüzdeki Tanrı kilisesi tarafından oluşturulan ruhsal İsrail arasındaki benzerlikler ve farklılıklar hakkındadır. Temel olarak Ellen G. White'ın tanıklıklarından alıntıların bir derlemesidir.
Yaklaşık 64 sayfalık kitapçığın tamamını çevirmeden, Yedinci Gün Adventist Reform Hareketi'nin orada ele aldığı temel kavramı göstermek istiyorum, çünkü bu, Ellen G. White'ın tarihin tekrar ettiğini söylerken çok haklı olduğu gerçeğinin kapsamlı bir çalışmasıdır. Her iki İsrail'in tarihini de Peygamberlik Ruhu'nun ifadelerinde takip edelim:
1. İkisi de Tanrı tarafından seçilmiştir.
ANTİK İSRAİL:
Rab, halkı İsrail'i çağırdı ve onları dünyadan ayırdı, böylece onlara kutsal bir emanet emanet edebildi. Onları yasasının emanetçileri yaptı ve onlar aracılığıyla insanlar arasında Kendisi hakkındaki bilgiyi korumayı tasarladı. Onlar aracılığıyla göklerin ışığı yeryüzünün karanlık yerlerine parlayacaktı ve tüm insanlara putperestliklerinden dönüp yaşayan ve gerçek Tanrı'ya hizmet etmeleri için çağrıda bulunan bir ses duyulacaktı. İbraniler emanetlerine sadık kalsalardı, dünyada bir güç olurlardı. Tanrı onların savunucusu olurdu ve onları diğer tüm ulusların üstüne yüceltirdi. Işığı ve gerçeği onlar aracılığıyla açığa çıkacaktı ve onlar, her türlü putperestliğe karşı hükümetinin üstünlüğünün bir örneği olarak O'nun bilge ve kutsal yönetimi altında öne çıkacaklardı.
Fakat Tanrı ile olan ahitlerini tutmadılar. Diğer ulusların putperest uygulamalarını izlediler ve Yaratıcılarının adını yeryüzünde bir övgü haline getirmek yerine, bunu putperestlerin aşağılamasına sundular. Yine de Tanrı'nın amacı yerine getirilmeliydi. O'nun iradesinin bilgisi yeryüzünde yayılmalıydı.5T 454.2–455.1}
MODERN İSRAİL:
Tanrı, kilisesini, tıpkı eski İsrail'i çağırdığı gibi, yeryüzünde bir ışık olarak durmaya çağırdı. Gerçeğin kudretli kesicisi, birinci, ikinci ve üçüncü meleklerin mesajları aracılığıyla, onları kiliselerden ve dünyadan ayırarak, onları Kendisine kutsal bir yakınlığa getirmiştir. Onları yasasının emanetçileri yapmıştır ve bu zaman için onlara büyük peygamberlik gerçeklerini emanet etmiştir. Eski İsrail'e emanet edilen kutsal kehanetler gibi, bunlar da dünyaya iletilmesi gereken kutsal bir emanettir. Vahiy 14'teki üç melek, Tanrı'nın mesajlarının ışığını kabul eden ve dünyanın her yerinde uyarıyı duyurmak için O'nun aracıları olarak yola çıkan insanları temsil eder.5T 455.2}
2. Her ikisinde de gecikme yaşanır.
ESKİ VE MODERN İSRAİL:
İsrail'in kırk yıl çölde dolaşması Tanrı'nın isteği değildi; onları doğrudan Kenan diyarına götürmek ve orada kutsal, mutlu bir halk olarak kurmak istiyordu. Fakat "inançsızlık yüzünden içeri giremediler." [İBR. 3:19.] Gerilemeleri ve irtidatları yüzünden çölde yok oldular ve diğerleri vaat edilen topraklara girmek üzere yetiştirildiler. Aynı şekilde, Mesih'in gelişinin bu kadar uzun süre gecikmesi ve halkının bu günah ve üzüntü dünyasında bu kadar uzun yıllar kalması da Tanrı'nın isteği değildi. Fakat inançsızlık onları Tanrı'dan ayırdı. Onlar, O'nun kendilerine verdiği işi yapmayı reddettikleri için, mesajı duyurmak üzere başkaları ortaya çıktı. İsa, dünyaya merhamet göstermek için gelişini geciktirir; böylece günahkârlar uyarıyı duyma ve Tanrı'nın gazabı dökülmeden önce kendisinde bir sığınak bulma fırsatına sahip olurlar.GC88}
3. İkisi de mırıldanır.
ESKİ VE MODERN İSRAİL:
Son günlerde gerçeğe inandıklarını iddia eden birçok kişinin, İsrailoğullarının yolculukları sırasında mırıldanmalarını garip bulduğunu gördüm; Tanrı'nın onlara yaptığı harika muamelelerden sonra, O'nun onlar için yaptıklarını unutacak kadar nankör davranmaları. Melek, “Siz onlardan daha kötü yaptınız” dedi. {1T 129.1}
4. İkisi de Mısır'a dönmek istiyor.
ANTİK İSRAİL:
Ve birbirlerine dediler ki, Bir reis seçelim, ve Mısır'a dönelim. (Sayılar 14:4)
Babalarımız Musa'ya itaat etmediler, onu aralarından çıkardılar. ve kalpleri tekrar Mısır'a döndü, (Eylemler 7: 39)
MODERN İSRAİL:
Halk olarak durumumuzu düşündüğümde üzüntüyle doluyorum. Rab bize cenneti kapatmadı, ancak sürekli gerilememizin kendi yolu bizi Tanrı'dan ayırdı. Gurur, açgözlülük ve dünya sevgisi, sürgün veya kınanma korkusu olmadan kalbimizde yaşadı. Aramızda ağır ve küstah günahlar yaşadı. Ve yine de genel görüş, kilisenin geliştiği ve barış ve ruhsal refahın tüm sınırlarında olduğudur.
Kilise, Önderi Hz. İsa'nın yolundan geri dönmüş ve istikrarlı bir şekilde Mısır'a doğru geri çekilmektedir. Yine de çok az kişi ruhsal güçlerinin eksikliğinden dolayı endişeleniyor veya şaşırıyor. Şüphe, hatta Tanrı'nın Ruhu'nun tanıklıklarına inanmama, her yerdeki kiliselerimizi mayalıyor. Şeytan böyle olmasını isterdi. Mesih yerine kendini vaaz eden din adamları böyle olmasını isterdi. Tanıklıklar okunmamış ve takdir edilmemiştir. Tanrı sizinle konuşmuştur. Sözünden ve tanıklıklarından ışık parlamıştır ve her ikisi de küçümsenmiş ve dikkate alınmamıştır. Sonuç, aramızdaki saflık, bağlılık ve samimi inancın eksikliğinde belirgindir. {5T 217.1–2}
Kitapçık, Ellen G. White'ın yazılarını karşılaştırmak için yukarıdakine benzer 38 bölümden oluşuyor; burada Ellen G. White, modern İsrail'in (Yedinci Gün Adventist kilisesi) antik İsrail ile aynı hataları yaptığını açıkça belirtiyor.
Tanrı'nın eski İsrail için planı, İsraillileri Mısır'ın boyunduruğundan ve esaretinden kurtarmak ve onları doğrudan vaat edilmiş topraklara getirmekti. Bu, Ellen G. White'ın bize açıkladığı gibi, 1844'te başlayan cennete yolculuğumuz için İncil'deki tiptir. Bu yüzden hizmeti sırasında uzun bir süre İsa'nın kendi gününde geleceğini düşündü. Lütfen "Son Gün Olayları" kitabında İsa'nın çok yakında geleceği beklentisiyle ilgili ifadelerini dikkatlice okuyun:
Ellen G. White, Mesih'in Kendi Döneminde Geri Döneceğini Bekliyordu
Konferansta bulunan şirket bana gösterildi. Melek şöyle dedi: “Bazıları solucanlar için yiyecek, bazıları son yedi belanın konusu, bazıları hayatta kalacak ve İsa’nın gelişinde tercüme edilmek üzere yeryüzünde kalacak.”--1T 131, 132 (1856).LDE36.3}
Çünkü zaman kısa, çalışkanlık ve iki kat enerjiyle çalışmalıyız. Çocuklarımız asla üniversiteye giremeyebilir.--3T 159 (1872).LDE36.4}
Şu anda çocuk sahibi olmak gerçekten akıllıca değil. Zaman kısa, son günlerin tehlikeleri üzerimizde ve küçük çocuklar bundan önce büyük ölçüde yok olacaklar.--Mektup 48, 1876. {LDE36.5}
Dünyanın bu çağında, yeryüzü tarihinin sahneleri yakında sona erecek ve daha önce hiç görülmemiş bir sıkıntı dönemine girmek üzereyken, evlilikler ne kadar az olursa, hem erkekler hem de kadınlar için o kadar iyi olur.--5T 366 (1885).LDE37.1}
Saat gelecek; çok uzakta değil ve şimdi inananlarımızdan bazıları dünyada yaşıyor olacak ve kehanetin doğrulandığını görecek ve başmeleğin sesinin ve Tanrı'nın trompetinin dağlardan, ovalardan ve denizlerden dünyanın en ücra köşelerine kadar yankılandığını duyacak.--RH 31 Temmuz, 1888. {LDE37.2}
Sınav zamanı geldi çattı, çünkü üçüncü meleğin yüksek sesle haykırışı, günahları bağışlayan Kurtarıcı Mesih'in doğruluğunu açıklayarak çoktan başladı.--1SM 363 (1892).LDE37.3}
Merak etmeliyiz: Ellen G. White'ın bu öngörülerinin gerçekleşmesini engelleyen neydi? 1880'lerde ve 90'larda, Pazar yasaları (mavi yasalar) ABD'nin her yerine yayılıyordu. Pazar alışverişi birçok eyalette zaten yasaktı ve Ellen G. White'ın bu konudaki vizyonlarının gerçekleşmeye hazır olduğu açıktı. Ancak, bir şey dört rüzgarın gerçekten serbest kalmasını engelledi. Bunu zaten okuduk:
Aynı şekilde, Mesih'in gelişinin bu kadar uzun süre gecikmesi ve halkının bu günah ve üzüntü dünyasında bu kadar uzun yıllar kalması da Tanrı'nın isteği değildi. Fakat inançsızlık onları Tanrı'dan ayırdı. Onlar, O'nun kendilerine verdiği işi yapmayı reddettikleri için, mesajı duyurmak üzere başkaları ortaya çıktı. İsa, dünyaya merhamet göstermek için gelişini geciktirir; böylece günahkârlar uyarıyı duyma ve Tanrı'nın gazabı dökülmeden önce kendisinde bir sığınak bulma fırsatına sahip olurlar.GC88}
Bunu 1888'in meşhur yılında yazmıştı. Genel Konferans Oturumu kiliseye çekişme getirdi. İki papaz, Waggoner ve Jones, bu Genel Konferansa kiliseyi iki gruba bölen bir mesaj getirdiler. Bu mesaj "İmanla Doğruluk”. Peki mesajdaki sorun neydi? Tüm Hristiyan kiliseleri 16. yüzyılda Martin Luther'den beri “İmanla Doğruluk”a inanmıştır. Sorun şu ki bu mesajın sadece yarısıdır. Diğer yarısından nadiren bahsedilir: “...ve Mesih'in bütün emir ve buyruklarına imanla itaat”. 1888 mesajında, Tanrı'nın ve peygamberlerinin ağzından çıkan her şeye kesin bir şekilde itaat edilmesi gerektiği belirtiliyordu; Kurtarılmak için değil, kurtulduğumuz için. Ve bu, Ellen G. White'ın Tanrı'nın halkı için aldığı mesajlara itaat etmeyi de içerir: sağlık mesajı ve tüm tanıklıkları. Ve sorun da buradaydı. Liberaller o zamana kadar kilisede yüksek mevkilere ulaşmışlardı ve Waggoner ve Jones tarafından getirilen 1888 mesajının ikinci rahatsız edici kısmına uymak istemiyorlardı. Mesaj onların etinde bir dikendi, bu yüzden mesaj ortadan kalkmalıydı.
Tanrı'nın Son Mesajının Kalbi
Rab, büyük merhametiyle halkına Yaşlılar [EJ] Waggoner ve [AT] Jones aracılığıyla çok değerli bir mesaj gönderdi. Bu mesaj, yüceltilmiş Kurtarıcıyı, tüm dünyanın günahları için kurbanı dünyaya daha belirgin bir şekilde getirmek içindi. Kefalet'e olan inanç aracılığıyla haklı çıkarmayı sundu; insanları Mesih'in doğruluğunu almaya davet etti, Bu, Tanrı'nın bütün emirlerine itaat etmekle ortaya çıkar. {LDE200.1}
Birçok kişi İsa'yı gözden kaybetmişti. Gözlerinin O'nun ilahi kişiliğine, erdemlerine ve insan ailesine olan değişmez sevgisine çevrilmesi gerekiyordu. Tüm güç O'nun ellerine verildi, böylece insanlara zengin armağanlar dağıtabilir, kendi doğruluğunun paha biçilmez armağanını çaresiz insan aracısına verebilir. Bu, Tanrı'nın dünyaya verilmesini emrettiği mesajdır. Bu, yüksek sesle ilan edilmesi gereken üçüncü meleğin mesajıdır, ve Ruhunun büyük ölçüde dökülmesiyle hazır bulundu.--TM 91, 92 (1895).LDE200.2}
Mesih'in doğruluğunun mesajı, Rabbin yolunu hazırlamak için dünyanın bir ucundan öbür ucuna kadar yankılanmaktır. Üçüncü meleğin işini tamamlayan Tanrı'nın yüceliği budur.--6T 19 (1900). {LDE200.3}
Dünyaya verilecek son merhamet mesajı, O'nun sevgi dolu karakterinin bir ifşasıdır. Tanrı'nın çocukları O'nun ihtişamını ortaya koymalıdır. Kendi yaşamlarında ve karakterlerinde Tanrı'nın lütfunun onlar için ne yaptığını ortaya koymalıdırlar.--COL 415, 416 (1900). {LDE200.4}
Bütün dünyayı ihtişamıyla aydınlatacak olan dördüncü meleğin mesajı şuydu:
Sınav zamanı geldi çattı, çünkü üçüncü meleğin yüksek sesle haykırışı çoktan başladı vahiyde Mesih'in doğruluğu, günahları bağışlayan Kurtarıcı. Bu, bütün dünyayı dolduracak olan meleğin ışığının başlangıcıdır. Çünkü uyarı mesajının geldiği her kişinin işi, İsa'yı yüceltmek, onu dünyaya tipler halinde ortaya çıkmış, semboller halinde gölgelenmiş, peygamberlerin vahiylerinde tezahür etmiş, öğrencilerine verilen derslerde ve insan oğulları için yapılan harika mucizelerde açığa çıkmış olarak sunmaktır. Kutsal Yazıları araştırın; çünkü onlar, O'na tanıklık edenlerdir.RH 22 Kasım 1892 par. 7}
Ancak 1888'deki mesaj Genel Konferans tarafından reddedildi ve bu yüzden İsa gelemedi. Ellen G. White, olanları tasvir etmek için yine eski İsrail örneğini kullanıyor:
Ağır sorumluluklarla donatılmış adamlars, ancak Tanrı ile canlı bir bağlantısı olmayanlar, O'nun Kutsal Ruhuna karşı gelmişlerdir ve gelmeye devam etmektedirler. Onlar Korah, Datan ve Abiram'ın ve Mesih'in günlerindeki Yahudilerin yaptığı gibi, aynı ruhu benimsediler. (Bkz. Matta 12:22-29, 31-37.) Tanrı bu adamlara defalarca uyarılarda bulundu, ama onlar bunları bir kenara atıp aynı yolda yürümeye devam ettiler.TM 78.2}
Son günlerin tehlikeleri üzerimize geliyor. Şeytan, Tanrı'nın Ruhu'nun kesin kontrolü altında olmayan her zihnin kontrolünü ele geçiriyor. Bazıları, Tanrı'nın dünyaya özel bir mesaj iletmekle görevlendirdiği adamlara karşı nefret besliyor. Bu şeytani işi Minneapolis'te başlattılar. Sonradan, Kutsal Ruh'un, mesajın Tanrı'dan olduğuna tanıklık eden gösterisini görüp hissettiklerinde, bundan daha da nefret ettiler, çünkü bu onlara karşı bir tanıklıktı. Tövbe etmek, Tanrı'ya şan vermek ve hakkı savunmak için kalplerini alçaltmadılar. Yahudilerin yaptığı gibi, kıskançlık, haset ve kötü varsayımlarla dolu bir şekilde kendi ruhlarında devam ettiler. Kalplerini Tanrı ve insan düşmanına açtılar. Yine de bu adamlar güven pozisyonlarını elinde tutuyorlardı ve mümkün olduğunca kendi benzerliklerine göre işi şekillendiriyorlardı. . . . {TM 79.3}
"Tarih tekerrür eder." Kehanet Ruhu, bizi tekrar tekrar eski zamanlardaki olaylardan günümüze ders çıkarmamız konusunda uyarır, ancak birçok lider öğrenmek istemez çünkü sadece kendi çıkarlarına hizmet etmektedirler. Ellen G. White, 1888 mesajını reddeden liderleri Korah, Dathan ve Abiram'ın isyanıyla karşılaştırır ve onların sonu Yüce Tanrı'nın eliyle olmuştur. Bu tarih çok yakında tekrarlanacak mı?
Ellen G. White, beş yıl önce bu hedefin kaçırılmak üzere olduğunu şu sözlerle uyarmıştı:
1844'teki büyük hayal kırıklığından sonra Adventistler inançlarını sıkı sıkıya korumuş ve Tanrı'nın açılış takdirine birleşik bir şekilde uymuş ve üçüncü melek mesajını almış olsaydı ve Kutsal Ruh'un gücüyle Bunu dünyaya ilan etselerdi, Tanrı'nın kurtuluşunu görmüş olurlardı, Rab onların çabalarıyla güçlü bir şekilde çalışırdı, iş tamamlanırdı ve Mesih halkını ödüllerine kabul etmek için bundan önce gelirdi. . . . Mesih'in gelişinin bu şekilde gecikmesi Tanrı'nın isteği değildi. . . . {LDE37.5}
Kırk yıl boyunca inançsızlık, mırıldanma ve isyan, eski İsrail'i Kenan diyarından dışladı. Aynı günahlar, modern İsrail'in göksel Kenan'a girişini geciktirdi. Her iki durumda da Tanrı'nın vaatlerinde bir hata yoktur. Bizi bu günah ve üzüntü dünyasında bu kadar uzun yıllar tutan şey, Rab'bin iddia ettiği insanlar arasındaki inançsızlık, dünyevilik, adanmışlıktan uzak olma ve çekişmedir..--Ev 695, 696 (1883).LDE38.1}
Şimdi, modern İsrail'in, Yedinci Gün Adventist kilisesinin Ellen G. White zamanında Kenan'a (cennete) girememesinin nedenlerini bildiğimize göre, halkla ilgili hayal kırıklığını anlıyoruz. O, Tanrı tarafından, Vaftizci Yahya'nın Mesih'in ilk gelişinin yolunu hazırlamak üzere çağrıldığı gibi, Rab'bin ikinci gelişinin yolunu hazırlamak üzere bir elçi olarak hizmet etmek üzere çağrılmıştı. Eski İsrail'e liderlik eden Musa, tıpkı 1888'de Yedinci Gün Adventist kilisesine liderlik eden Ellen G. White gibi Kenan'a giremedi. Kendi dünyevilikleri yüzünden Tanrı'nın planına göre cennete giremedi.
Antik İsrail'in bir sonraki liderinin sonunda Kenan'a girmeyi nasıl başardığını daha derinlemesine incelememiz akıllıca olmaz mıydı? Peygamberlik Ruhu'nun bize gösterdiği antik ve modern İsrail arasındaki tüm paralelliklerden sonra, o "tarihin tekrar etmesi" de oldukça olası değil miydi?
Kenan'a girmeyi gerçekten başaran İsrail lideri kimdi? Yeşu! Eski İsrail'in bu başarılı liderinin hikayesi, onun adını taşıyan kitapta yazılıdır. Çölde 40 yıl dolaştıktan sonra, Kenan'a ilk yaklaşıldığında Tanrı'ya karşı isyana tanık olanların neredeyse hepsi ölmüştü. Sadece Kalev ve Yeşu kalmıştı. Musa, ellerini Yeşu'nun üzerine koydu ve Tanrı'nın Ruhu tarafından onu halefi ve Tanrı halkının bir sonraki lideri olarak onayladı.
Pek çok kişi Ellen G. White'ın ilk vizyonunun önsözünü ve Yeşu ile Kalev'in Kenan'dan gelen raporlarını kendi göksel vizyonuyla nasıl ilişkilendirdiğini dikkatlice okumamıştır:
Tanrı bana Advent halkının Kutsal Şehir'e yaptığı yolculukları ve düğünden Rablerinin dönüşünü bekleyenlere verilecek zengin ödülü gösterdiği gibi, Tanrı'nın bana açıkladığı şeyin kısa bir taslağını size vermek benim görevim olabilir. Sevgili azizlerin geçmesi gereken birçok deneme var. Ancak sadece bir an için olan hafif sıkıntılarımız, bizim için çok daha aşırı ve sonsuz bir ihtişam ağırlığı yaratacaktır - görünen şeylere bakmadığımız sürece, çünkü görünen şeyler geçicidir, ancak görünmeyen şeyler ebedidir. Göksel Kenan'dan iyi bir haber ve birkaç üzüm getirmeye çalıştım. Bunun için birçok kişi beni taşladı. Tıpkı cemaatin Kalev ve Yeşu'yu haberlerinden dolayı taşlamalarını söylemesi gibi. (Sayılar 14:10.) Fakat Rab'deki kardeşlerim, size şunu bildiriyorum ki, burası güzel bir ülkedir ve biz gidip onu ele geçirebiliriz.EW 13.3}
Kenan'ın gerçek fethi sırasında Yeşu'nun başına gelenlere çok yakından bakmamız gerektiğine dair açık kanıtlar var. Ellen G. White bile bize bunu yapmamızı öğütledi:
Seninle olacağım. Seni terk etmeyeceğim, seni yüzüstü bırakmayacağım. Yeşu 1:5.
İsrailoğullarının Kenan'a yaptıkları seyahatlerde yaşadıkları deneyimleri dikkatle inceleyin. . . . Rab'bin kadim halkına öğrettiği derslerle hafızayı tazeleyerek, kalbi ve zihni eğitimde tutmamız gerekir. O zaman, O'nun tasarladığı gibi, onlar için de olması gerektiği gibi, O'nun Sözü'nün öğretileri her zaman ilginç ve etkileyici olacaktır.
Yeşu, Eriha'nın alınmasından önce sabahleyin dışarı çıktığında, savaş için tam donanımlı bir savaşçı onun önünde belirdi. Ve Yeşu, "Sen bizim için misin, yoksa düşmanlarımız için mi?" diye sordu ve o, "Ben şimdi Rab'bin ordusunun Komutanı olarak geldim." diye cevap verdi. Eğer Yeşu'nun gözleri, Dotan'da Elişa'nın hizmetkarının gözleri gibi açılmış olsaydı ve o, bu manzaraya dayanabilseydi, Rab'bin meleklerinin İsrailoğullarının etrafında ordugâh kurduğunu görürdü; çünkü göklerin eğitilmiş ordusu Tanrı halkı için savaşmaya gelmişti. ve Rabbin ordusunun komutanı da oradaydı ve komuta ediyordu. Eriha düştüğünde, şehrin surlarına hiçbir insan eli dokunmadı. Çünkü Rab'bin melekleri surları yıktılar ve düşmanın kalesine girdiler. Eriha'yı alan İsrail değil, Rab'bin ordularının komutanıydı. Ama İsrail'in kurtuluşlarının Kaptanına olan inancını göstermek için harekete geçmesi gerekiyordu.
Savaşlar her gün yapılmalıdır. Her ruh için, karanlığın prensi ile yaşamın prensi arasında büyük bir savaş sürmektedir. . . . Tanrı'nın temsilcileri olarak kendinizi O'na teslim etmelisiniz ki, sizin işbirliğinizle sizin için savaşı planlayıp yönetebilsin ve savaşabilsin. Yaşam Prensi, işinin başındadır. O, günlük benliğinizle olan savaşınızda sizinle birlikte olmalıdır ki, ilkelere sadık kalabilesiniz; üstünlük için savaşırken tutku, Mesih'in lütfuyla bastırılabilsin; bizi seven O'nun aracılığıyla galipten daha fazlası olabilesiniz. İsa yeryüzünde olmuştur. Her türlü ayartmanın gücünü bilir. Her türlü acil durumla nasıl başa çıkacağını ve sizi her türlü tehlike yolunda nasıl yönlendireceğini bilir. Öyleyse neden O'na güvenmiyorsunuz?CC 117.1-4}
Şimdi, Jericho'nun fethine dair tüm hikayeyi, Kutsal Kitap'la tam bir uyum içinde, Peygamberlik Ruhu tarafından anlatıldığı gibi okuyalım. İlk olarak, Yeşu'nun "çok özel bir adamla" tanıştığını öğreniyoruz:
Yeşu, İsrail ordularından çekilip Tanrı'nın özel huzurunun kendisine eşlik etmesi için dua ederken, savaşçı giysiler giymiş, kılıcı elinde, uzun boylu bir adam gördü. Yeşu onu İsrail ordularından biri olarak tanımadı, ama bir düşman gibi de görünmüyordu. Gayretiyle ona yaklaştı ve, "Sen bizim için misin, yoksa düşmanlarımız için mi?" dedi. Ve dedi ki, "Hayır; ama ben şimdi Rab'bin ordusunun komutanı olarak geldim." Ve Yeşu yüzüstü yere kapandı, tapındı ve ona, "Efendim hizmetkarına ne diyor?" dedi. Ve Rab'bin ordusunun komutanı Yeşu'ya dedi ki, Ayakkabını ayağından çıkar; çünkü üzerinde durduğun yer kutsaldır. Ve Yeşu da öyle yaptı.”
Bu sıradan bir melek değildi. İbranileri çölde yönlendiren, geceleri ateş sütununa, gündüzleri bulut sütununa bürünmüş olan Rab İsa Mesih'ti. Yer onun varlığıyla kutsal kılınmıştı, bu yüzden Yeşu'ya ayakkabılarını çıkarması emredildi. {1SP 347.3–348.1}
Melek İsa'ydı ve Yeşu'ya ayakkabılarını çıkarması emredildi. Bu tam olarak ne anlama geliyor? Metin şöyle devam ediyor:
Musa'nın gördüğü yanan çalı da İlahi Varlığın bir işaretiydi; ve o harikulade manzarayı seyretmek için yaklaştığında, burada Yeşu'ya seslenen aynı ses Musa'ya şöyle dedi, "Buraya yaklaşma. Ayakkabılarını ayaklarından çıkar; çünkü üzerinde durduğun yer kutsal topraktır."
Tanrı'nın yüceliği kutsal yeri kutsadı; bu nedenle rahipler Tanrı'nın huzurunda kutsanmış yere asla ayakkabılarıyla girmezlerdi. Toz parçacıkları ayakkabılarına yapışabilir ve bu da ayakkabıların kutsallığını bozabilir. barınak; bu nedenle rahiplerin ayakkabılarını mahkemede bırakıyorlar, tapınağa girmeden önce. Avluda, çadırın kapısının yanında, rahiplerin çadıra girmeden önce ellerini ve ayaklarını yıkadıkları tunç leğen duruyordu, böylece tüm kirlilik giderilebilsin ve “ölmesinler.” Mabette görev yapan herkesin, Tanrı'nın görkeminin açığa çıktığı yere girmeden önce özel hazırlıklar yapması Tanrı tarafından isteniyordu. {1SP 348.2–3}
Musa ve Yeşu, İncil'de ayakkabılarını çıkarmaları emredilen tek kişilerdir çünkü sembolik olarak İsa Mesih'in varlığının bulunduğu göksel tapınağa giriyorlardı. Lütfen ayakkabıların avluda bırakıldığını unutmayın! Bunun anlamı, İsa'nın Yeşu'ya söylemek üzere olduğu şeylerin sembolik olarak mabette gerçekleşecekti.
Yeşu'nun zihnine, kendisinin yüce Mesih'ten aşağı olmadığını iletmek için, "Ayakkabını ayağından çıkar" der. Sonra Rab, Yeşu'ya Eriha'yı almak için nasıl bir yol izlemesi gerektiğini bildirdi. Bütün savaşçılara altı gün boyunca günde bir kez şehri kuşatmaları ve yedinci gün Eriha'nın etrafını yedi kez dolaşmalarını emredecek. {1SP348.4}
İsa, Yeşu'ya Eriha'nın nasıl fethedilmesi gerektiğini kendisi açıklar. Eriha, bizi göksel şehirden, Yeni Kudüs'ten ayıran duvarları sembolize eder. Eğer bu günah duvarı yıkılırsa, cennete özgürce girebiliriz. Bu, İsa'nın ikinci gelişinde gerçekleşecektir. Ancak bundan önce İsa, Yeşu'ya Eriha'nın nasıl kuşatılması gerektiğini açıklamıştır ve bu, bugün bizim için son derece sembolik öneme sahiptir.
“Nun oğlu Yeşu da kâhinleri çağırıp onlara şöyle dedi: Ahit sandığını alın ve yedi kâhin, Rabbin sandığı önünde koç boynuzundan yapılmış yedi boru taşısın. Ve halka dedi ki, Geçin, şehri dolaşın ve silahlı olan Rabbin sandığının önünden geçsin. Ve oldu ki, Yeşu halka konuştuğunda, koç boynuzlarından yapılmış yedi boru taşıyan yedi kâhin Rabbin önünden geçtiler, ve trompetleri üfledi; ve Rabbin ahit sandığı onları takip etti. Ve silahlı adamlar trompet çalan kâhinlerin önünden gidiyorlardı ve arkadan gelenler sandığın ardından geliyordu, kâhinler ilerliyor ve trompet çalıyorlardı. Ve Yeşu halka, bağırmayacaksınız, sesinizle gürültü yapmayacaksınız ve ağzınızdan hiçbir söz çıkmayacak, size bağırmanızı emredeceğim güne kadar; o zaman bağıracaksınız, diye emretti. Böylece Rabbin sandığı şehri bir kez dolaşarak çevreledi; ve ordugâha girdiler ve ordugâhta konakladılar.” {1SP349.1}
Ellen G. White, Eriha etrafındaki bu yürüyüşleri, trompetlerin çalınmasını ve ahit sandığının taşınmasını “Din Görevlilerine ve İncil İşçilerine Tanıklıklar” adlı eserinde doğrudan Yedinci Gün Adventistleri olarak bizimle ilişkilendiriyor:
Şeytan, aramıza bir halk olarak gelip bizi azarlayıp kınayacak ve hatalarımızı terk etmemizi öğütleyecek hiçbir şeyin olmaması için elinden gelen her türlü tedbiri almıştır. Fakat Allah'ın sandığını taşıyacak bir topluluk vardır. Aramızdan bazıları gemiyi artık taşımayacaklar. Fakat bunlar gerçeği engellemek için duvarlar öremezler; çünkü o sonuna kadar ileri ve yukarı doğru gidecektir. Geçmişte Tanrı insanları yetiştirdi ve hala emrini yerine getirmeye hazır fırsat adamlarını bekliyor - sadece sertleştirilmemiş harçla sıvanmış duvarlar gibi olan kısıtlamalardan geçecek adamlar. Tanrı Ruhunu insanların üzerine koyduğunda, onlar çalışacaklardır. Rab'bin sözünü ilan edecekler; seslerini bir trompet gibi yükselteceklerdir. Gerçek, onların ellerinde azalmayacak veya gücünü kaybetmeyecektir. İnsanlara suçlarını ve Yakup soyuna günahlarını göstereceklerdir. {TM 411.1}
Eriha'nın fethinin tarihi şöyle devam ediyor:
İbrani ordusu mükemmel bir düzen içinde yürüdü. Önce, savaş kıyafetleri giymiş, seçkin bir silahlı adamlar topluluğu gitti, şimdi silah becerilerini göstermek için değil, sadece kendilerine verilen talimatlara inanmak ve itaat etmek için. Sonra trompetlerle yedi rahip geldi. Sonra, altınla parıldayan, üzerinde bir ihtişam halesi asılı duran, kutsal görevlerini belirten zengin ve özel kıyafetleri içindeki rahipler tarafından taşınan Tanrı'nın sandığı geldi. İsrail'in muazzam ordusu mükemmel bir düzen içinde, her kabile kendi sancağı altında onu takip etti. Böylece Tanrı'nın sandığıyla şehri kuşattılar. O kudretli ordunun ayak sesleri ve tepelerde yankılanan ve Eriha şehrinde yankılanan trompetlerin ciddi sesi dışında hiçbir ses duyulmuyordu. Bu lanetli şehrin bekçileri hayret ve korkuyla her hareketi izliyor ve yetkililere rapor ediyorlardı. Tüm bu gösterinin ne anlama geldiğini anlayamıyorlardı. Bazıları şehrin bu şekilde ele geçirilmesi fikriyle alay ederken, diğerleri geminin ihtişamını ve rahiplerin ve başlarında Yeşu ile İsrail ordusunun ciddi ve onurlu görünümünü gördüklerinde hayrete düşerler. Kızıldeniz'in kırk yıl önce önlerinde ikiye ayrıldığını ve Ürdün Nehri'nden kendileri için bir geçit hazırlandığını hatırlarlar. Spor yapmak için çok fazla korkarlar. Şehrin kapılarını sıkı sıkıya kapalı tutmak konusunda katıdırlar ve her kapıyı korumak için güçlü savaşçılar vardır. Altı gün boyunca İsrail orduları şehrin etrafında tur attılar. Yedinci gün Eriha'yı yedi kez kuşattılar. Halkın her zamanki gibi sessiz olması emredildi. Sadece trompetlerin sesi duyulacaktı. Halk gözlemleyecekti ve trompetçiler her zamankinden daha uzun bir ses çıkardığında, o zaman herkes yüksek sesle bağıracaktı, çünkü Tanrı onlara şehri vermişti. “Ve yedinci günde, sabahın şafağında erkenden kalktılar ve aynı şekilde şehri yedi kez kuşattılar; Sadece o gün şehri yedi kez dolaştılar. Ve yedinci defa oldu, kâhinler trompetleri çaldığında, Yeşu halka dedi: Bağırın; çünkü Rab size şehri verdi.” “Ve kâhinler trompetleri çaldığında halk bağırdı. Ve oldu, halk trompet sesini işittiğinde ve halk büyük bir haykırışla bağırdığında, duvar tamamen çöktü, öyle ki halk şehre çıktı, her adam önünde doğruca ilerledi ve şehri aldılar.”
Tanrı, İsraillilere Kenan'ın fethinin onlara atfedilemeyeceğini göstermeyi amaçladı. Rab'bin ordusunun komutanı Eriha'yı yendi. O ve melekleri fetihle meşguldüler. Mesih, Cennet ordularına Eriha'nın surlarını yıkmalarını ve Yeşu ve İsrail orduları için bir giriş hazırlamalarını emretti. Tanrı, bu harikulade mucizeyle, halkının düşmanlarını alt edebilecek güce olan inancını güçlendirmekle kalmadı, aynı zamanda onların eski inançsızlıklarını da azarladı.
Eriha, İsrail ordularına ve Gök Tanrısı'na meydan okumuştu. Ve İsrail ordusunun her gün bir kez şehirlerinin etrafında yürüdüğünü gördüklerinde, alarma geçtiler; ancak güçlü savunmalarına, sağlam ve yüksek duvarlarına baktılar ve herhangi bir saldırıya karşı koyabileceklerinden emin oldular. Ancak sağlam duvarları aniden sarsıldığında ve en yüksek gök gürültüsünün uğultuları gibi şaşırtıcı bir şekilde düştüğünde, dehşetten felç oldular ve hiçbir direniş gösteremediler.1SP 349.2–351.2}
Şimdi öğrendiklerimizi özetleyelim:
İsa, göksel orduların komutanı olarak elinde bir kılıçla Yeşu'nun karşısına çıkar ve önce Yeşu'ya ayakkabılarını çıkarmasını söyler:
Ve oldu ki, Yeşu Eriha'nın yanında iken, gözlerini kaldırıp baktı ve işte, karşısında bir adam duruyordu. elinde kılıcı çekilmiş halde: Ve Yeşu ona gelip dedi: Sen bizim için misin, yoksa düşmanlarımız için mi? Ve dedi: Hayır; Ama ben şimdi RAB'bin ordusunun komutanı olarak geldimVe Yeşu yüzüstü yere kapandı ve secde etti ve ona dedi, Efendim hizmetkarına ne diyor? Ve RAB'bin ordusunun başkomutanı Yeşu'ya dedi, Ayakkabını ayağından çıkar; çünkü üzerinde durduğun yer kutsaldır. Ve Yeşu öyle yaptı. (Yeşu 5:13-15)
Bunun hangi eskatolojik zamana işaret ettiğini anlamak için, burada verilen tüm sembolizmi incelemeliyiz. Yeşu'ya konuşanın bizzat İsa olduğunu anlıyoruz, ancak aynı zamanda tarihin seyrinde çok özel bir anı da işaret ediyor. Bu sahne gerçekleşmeden önce, İsrailliler Ürdün'ü geçmişlerdi (Yeşu 5:1), yeni sünnet olmuşlardı (Yeşu 5:3-8), Fısıh'ı hazırlamışlar ve diyetlerini mannadan mısıra ve Kenan diyarının meyvelerine çevirmişlerdi. Bunların hepsi İsa Mesih'in kurbanının, bizim için çarmıhtaki ölümünün kabulünün sembolleridir. Metin, İsraillilerin Fısıh'ı kutlamalarından Yeşu'nun İsa'yı elinde kılıçla Eriha'nın önünde dururken görene kadar kaç gün geçtiğini söylemiyor, ancak İsa'nın ölümünü ve dirilişini simgeleyen Fısıh türünden ne kadar zaman geçtiğini çıkarabiliriz. İsa'nın cennete gitmesi 40 gün sürdü. İsa göğe vardığında, ilk hizmetini MS 31 yılında göksel mabette başlattı ve tüm Adventistler bunun göksel mabedin kutsal yerinde olduğunu bilmelidir. Bu, O'nun ilk başkâhinlik göreviydi.
İsa, Yeşu'ya ayakkabılarını çıkarmasını emrettiğinde, bize Hristiyanlık tarihinin akışında tam olarak nerede olduğumuzu iletiyordu. Rahipler kutsal yere girdiklerinde ayakkabılarını çıkarmak zorundaydılar ve ayakkabılarını daha önce gördüğümüz gibi avluda bıraktılar. Bu, İsa'nın o andan itibaren söyleyeceği şeyin, İsa'nın 31 yılında Kutsal Yere girdiğinde başlayacağı anlamına gelebilir. Bu, elçi Pavlus'un İbraniler'e yazdığı mektupta bir ayette açıkladığı andır:
Ne keçilerin ne de buzağıların kanıyla değil, kendi kanıyla bir keresinde kutsal yere girdi, bizim için sonsuz kurtuluşu elde etmiş olarak.İbraniler 9:12)
Peki İsa Yeşu'ya ve şimdi bize ne diyor? Eriha'yı fethetmek ve Kenan'a/Cennete girmek için ne yapmamız gerekiyordu?
Ve RAB Yeşu'ya dedi: İşte, Eriha'yı, kralını ve yiğit savaşçılarını senin eline teslim ettim. Ve siz, ey bütün savaşçılar, şehri kuşatacaksınız ve şehri bir kez dolaşacaksınız. Bunu yapacaksınız altı gün. Ve yedi kâhin, sandığın önünde koç boynuzundan yapılmış yedi boru taşıyacaklar: ve yedinci gün şehri yedi kez dolaşacaksınız, ve kâhinler boruları çalacaklar. Ve olacak ki, koç boynuzu uzun bir boruyla çalınca ve borunun sesini işitince, bütün kavm büyük bir haykırışla bağıracak; ve şehrin duvarı yıkılacak ve kavm, her adam doğruca kendi önüne çıkacak. (Yeşu 6:2-5)
İsa burada halkının 31. yılda göksel mabedin Kutsal Yerine girdiği andan itibaren cennetin gerçek fethine kadar olan tüm tarihini anlatıyor. İlk altı günde altı yürüyüş ve ardından yedinci günde yedi yürüyüş olmalı. Bu, gelecekteki bir makalede göreceğimiz gibi, mühürlerin, kiliselerin ve hatta trompetlerin tekrarının tüm anlayışının temelidir. Klasik Adventist yorumunda, yalnızca altıncı günün sonuna ulaştık!
Kutsal yer doktrinini bildiğimizden, bugün İsa'nın 1844'te Kutsal Yer'den En Kutsal Yer'e gittiğini anlıyoruz. İkinci hizmetine ve hizmetine En Kutsal Yer'de başladı: göksel kutsal yerin temizlenmesi. Bu, dünyevi tarihin son günüdür: gökteki soruşturma yargısının günü; Eriha'nın fethinin yedinci günü. İsa, Eriha etrafındaki yürüyüşlerin o gün bir kez daha tekrarlanması gerektiğini şöyle açıklar: ve yedinci gün şehri yedi kez dolaşacaksınız.
Lütfen 2. bölümü okumaya devam edin Tarih Tekrarlanıyor Eriha'nın ışığında mühürlerin klasik ve modern yorumları ile yedi kilisenin modern yorumu arasındaki ayrıntılı bir karşılaştırma ve Orion mesajının neden "astroloji" olmadığı için...