Erişilebilirlik Araçları
İçeriğe atla
Son Geri Sayım

Hiçbir tarih, bir Adventist için "doğum günü"nü 22 Ekim 1844'ten daha iyi ifade edemez. Ancak, o gün sevinçle değil, korkunç bir hayal kırıklığıyla sona erdi. Ancak, gökler açıldı Ertesi sabah mısır tarlasında yürürken Hiram Edson'ın vizyonuna. Kısa süre sonra büyük antitipik Kefaret Günü'nün, aynı zamanda soruşturma yargısı olarak da bilinen, başladığını anladılar. Cennetteki baş rahip olarak hareket eden İsa, cennetteki mabedi günahtan temizleyecekti. Sonuç olarak, günahlarının—dua yoluyla cennete doğru yükselmesi—cennetteki mabedi sürekli kirletmesi ve O'nun temizlemeyi bitirmesini imkansız hale getirmemesi için, erkeklerin ve kadınların kalplerini de temizleyecekti.

O dönemde Adventistlerin çoğunluğu Sebt günü tutmuyordu, ancak Sebt günü tutma hareketi başlıyordu:

İlk Adventistler arasında Sebt tutmanın başlangıcının hikayesini izlerken, doğuda Maine'e bitişik ve batı sınırı New York eyalet sınırından altmış mil uzaklıkta olan New Hampshire eyaletinin kalbindeki Washington kasabasında küçük bir kiliseye gidiyoruz. Burada, 1843'te bağımsız bir Hristiyan kilisesinin üyeleri Advent mesajının vaazını duydular ve kabul ettiler. Samimi bir gruptu. Aralarına, dördüncü emrin bağlayıcı taleplerini ortaya koyan broşürler dağıtan Yedinci Gün Baptist'i Rachel Oakes geldi. Bazıları 1844 bu İncil gerçeğini gördü ve kabul etti. Bunlardan biri olan William Farnsworth, bir Pazar sabahı ayininde ayağa kalktı ve Tanrı'nın dördüncü emrinin Şabatını tutmayı planladığını ilan etti. Düzine diğerleri de ona katılarak Tanrı'nın tüm emirleri konusunda kararlı bir duruş sergilediler. Onlar ilk Yedinci Gün Adventistleriydi. {EW xx.2}

1844'te bazı Sebt Günü tutan Adventistler olmasına rağmen bir sorun vardı. Peygamberlik Ruhu, Sebt Günü tutanlardan bağımsız olarak Ellen Harmon'a verilmişti. Bu nedenle Büyük Hayal Kırıklığı'ndan sonra iki hareket ortaya çıktı: Sebt Günü'ndeki ışığı İncil çalışmasıyla keşfedenler ve Ellen Harmon'da (yakında Ellen G. White olacak) tezahür eden Peygamberlik Ruhu'nu kabul edenler. Bu iki hareketin bir araya gelerek birleşik Vahiy 14:6-11'deki üç meleğin dünyaya mesajı.

Saat Döngüsü Başlıyor

Yıldızlı bir uzay arka planına yerleştirilmiş dairesel bir takımyıldız diyagramı içindeki yıldızları temsil eden dört göksel atı gösteren çizim. Her at benzersiz bir şekilde pozlandırılmış ve Betelgeuse, Bellatrix, Saiph ve Rigel gibi önemli yıldızların isimleriyle kaplanmıştır. Atlar geometrik bir desen oluşturan kırmızı çizgilerle birbirine bağlanmıştır.

Tam bir Orion saat döngüsünün başlangıcını ve sonunu işaret eden “beyaz at” yıldızı Saiph, fethetmek için yola çıkan saf müjdeyi sembolize eder. Orion sunumu, 1846 değil 1844 yılına işaret ettiği şeklinde yorumlanır. Bunun nedeni, Sebt gerçeğinin hareketin liderliği tarafından 1846'ya kadar benimsenmemiş olması ve dolayısıyla müjdenin o zamana kadar tam olarak saflığa kavuşturulmamış olmasıdır. Beyaz at, James ve Ellen G. White Sebt gerçeğini kabul edip öğretmeye başladığında binmeye başladı:

Bu kilise grubuyla ilgilenen papaz Frederick Wheeler, kısa süre sonra yedinci gün Şabatını kabul etti ve bunu yapan ilk Adventist papaz oldu. Aynı eyalette yaşayan bir diğer Advent vaizi TM Preble, Şabat gerçeğini kabul etti ve Şubat 1845'te Adventist dergilerinden biri olan Hope of Israel'de dördüncü emrin bağlayıcı iddialarını ortaya koyan bir makale yayınladı. Massachusetts, Fairhaven'da yaşayan önde gelen bir Adventist papaz olan Joseph Bates, Preble makalesini okudu ve Yedinci Gün Şabatını kabul etti. Kısa bir süre sonra, Yaşlı Bates, orada yaşayan Şabat tutan Adventistlerle birlikte bu yeni bulunan gerçeği incelemek için New Hampshire, Washington'a gitti. Evine döndüğünde, Şabat gerçeğine tamamen ikna olmuştu. Bates zamanla dördüncü emrin bağlayıcı iddialarını ortaya koyan bir risale yayınlamaya karar verdi. 48 sayfalık Sebt broşürü yayınlandı Ağustos, 1846. Bir kopyası, James ve Ellen G. White'ın eline, onların zamanında geçti. evlilik Ağustos sonlarında. Sunulan kutsal metin kanıtlarından, kabul ettiler ve yedinci gün Şabatını tutmaya başladılar. Ellen G. White daha sonra bunun hakkında şunları yazdı: “1846 sonbaharında İncil Sebtini kutlamaya, onu öğretmeye ve savunmaya başladık.”—Kilise İçin Tanıklıklar 1:75. {EW xx.3}

"Sebt sorusu üzerine gerçeğe inandım vizyonda hiçbir şey görmeden önce Sebt gününe atıf yaparak. Sebt gününü tutmaya başladıktan aylar sonra, üçüncü meleğin mesajında ​​onun önemi ve yeri bana gösterildi.”—EG White Letter 2, 1874. {EW xxii.1}

Beyazlar, kutsal metinlerdeki kanıtlara dayanarak, üçüncü meleğin mesajının direği olan Şabat gerçeğini kolayca kabul ettiler. Ancak, hikayede 1846'da Orion saat döngüsünün başlangıcıyla büyük bir ilgisi olan çok daha fazlası var. Üçüncü meleğin mesajının ilk iki meleğin mesajlarıyla birleşmesi için başka bir şeye daha ihtiyaç vardı. Peygamberlik Ruhu'na sahip olanlar Şabat'ı kabul etti, ancak Şabat tutma hareketi henüz Peygamberlik Ruhu'nu kabul etmemişti.

Şabat bekçilerinin (Bates tarafından temsil edilen) birlikte ilerlemek için peygamberlik armağanına da güvenmeleri gerekiyordu, tıpkı bir evlilik birliğinin her iki tarafın karşılıklı güvenine ihtiyaç duyması gibi. Yine, Joseph Bates'in (Şabat tutma hareketini temsil eden) Ellen G. White'da (ilk iki meleğin hareketini temsil eden) tezahür eden Peygamberlik Ruhu'nun geçerliliğini kabul etmesi gerekiyordu, tıpkı kendisinin ve James White'ın Bates tarafından kendilerine getirilen Şabat gerçeğini kabul etmeleri gibi.

Joseph Bates, Maine'deki Topsham'da bir konferansa gelmişti. Kasım 1846'daydı, hayal kırıklığından iki yıl sonra. Diğer hazır bulunanlardan bazıları James White, JN Andrews, HS Gurney (Bates'in Güney'de birlikte çalıştığı kişi) ve Ellen Harmon'dı. Üç ay önce, o ve James White evlenmişlerdi. Böylece Rab ona zayıflığında yaslanabileceği güçlü bir koruyucu verdi, ama aynı zamanda en büyük gücü de ona olacaktı. Size anlattıklarımın ne kadar güçlü, korkusuz ve adanmış olduğunu biliyorsunuz ve Bayan Harmon'ın Tanrı'nın kendisine yapması için verdiği işte ne kadar sadık olduğunu biliyorsunuz. Ama belki de onlar o zamanlar bilemedikleri gibi siz de bilmiyorsunuz, gelecek yıllarda başarmaları gereken işin ne kadar büyük ve kudretli olacağını. Bu zamandan itibaren Ellen Harmon'ı Bayan Ellen G. White olarak tanıyoruz.

Bu sırada Bayan White, Joseph Bates'in ısrarla önerdiği yedinci gün Şabatını tutmanın önemini göremedi ve Joseph Bates, Bayan White'ın vizyonlarının Tanrı'dan geldiğinden emin değildi. her ne kadar onun söylediklerine inanan iyi ve sadık bir Hıristiyan olduğundan emin olsa da. Ve Rab, her ikisini ve bütün kardeşleri, her birinin sahip olduğu gerçeğe inanmaları için buraya getirdi.

{İkinci Advent Mesajının Öncü Hikayeleri, Bölüm XVII “Açılan Gökler ve Değişmeyen Yasa.”}

İlahi Astronomi

Rab onları birbirlerinin sahip olduğu gerçeğe nasıl inandırdı? Aşağıdaki anlatım şu kitaptan alınmıştır: Vizyon Kadını, s. 34:

Kilisede sonradan önemli birer direk haline gelen bazı sadık ruhlar, başlangıçta Ellen Harmon'un vizyonlarını kabul etmekte tereddüt ettiler. Bunların arasında en dikkat çekeni Joseph Bates'ti.

Joseph Bates, 1840-1844 Advent uyanışında ciddi bir işçiydi. Bir deniz kaptanından papaza dönüşen Bates, mülkünü ve gücünü Mesih'in yakında geleceğini duyurmaya yatırdı. Ellen ve kız kardeşi Massachusetts, New Bedford'dayken, onunla ve ailesiyle tanıştılar. Elbette Ellen'a verilen vizyonları öğrendi ve bu onu rahatsız etti. Deneyimini iki yıl sonra şöyle yazdı:

Bunlarda Tanrı'nın Sözü'ne aykırı hiçbir şey göremesem de, yine de endişelendim ve aşırı derecede çabaladım ve uzun süre bunun, onun vücudunun uzun süreli zayıflamış halinin ürettiğinden daha fazlası olduğuna inanmak istemedim.

Bu nedenle, zihninin heyecandan (buluşma dışında) özgürleştiği, başkalarının huzurunda, ona ve ona eşlik eden arkadaşlarına, özellikle de ablasına [Sarah] sorular sorup çapraz sorular sorarak mümkünse gerçeğe ulaşma fırsatı aradım (Ellen G. White'ın Yaşam Öyküleri, 97, 98).

Bates, vizyonlar konusunda ciddi şüpheler taşıyordu, ancak Kasım 1846'da Maine'deki Topsham'da Eli Curtis'in evinde yaşanan deneyim, onun o zamandan itibaren bunları tüm kalbiyle kabul ettiğini gösteriyordu. Bates bu hikayeyi arkadaşı JN Loughborough'a anlattı ve Loughborough da bu hikayeyi The Great Second Advent Movement adlı kitabında kayda geçirdi.

Kitap, elle tutulur olan hikayenin kendisini anlatmaya devam ediyor kanıt Kasım 1846'da Maine'deki Topsham'da yaşadığı deneyim. Hikayeyi daha sonra sizin için parçalara ayırıp öneminin tam derinliğini açıklayacağım, ancak önce tüm anlatımı okuyalım:

Bayan White, vizyondayken yıldızlardan bahsetmeye başladı, bir gezegenin yüzeyinde gördüğü pembe renkli kuşakların parlak tasvirlerini yaptı ve ekledi, "Dört ay görüyorum."

"Ah," dedi Yaşlı Bates, "Jüpiter'i izliyor!"

Sonra sanki uzayda yolculuk ediyormuş gibi hareketler yaptıktan sonra, sürekli değişen güzellikteki kemerleri ve yüzükleri tarif etmeye başladı ve şöyle dedi: "Yedi ay görüyorum."

Yaşlı Bates, "Satürn'ü tarif ediyor." diye haykırdı.

Daha sonra şöyle dedi: "Altı ay görüyorum" ve hemen Uranüs'ün altı uydusuyla ilgili bir tanımlama başladı; sonra da harika bir tanımlama "cennetin açılması" ihtişamıyla, daha aydınlanmış bir bölgeye açılan bir kapı olarak adlandırdı. Yaşlı Bates, onun tasvirinin, herhangi bir yazardan okuduğu açılış cennetlerinin her türlü anlatımını çok aştığını söyledi.

O konuşurken ve hala vizyondayken, ayağa kalktı ve haykırdı, "Ah, keşke Lord John Rosse bu gece burada olsaydı!" Yaşlı White sordu, "Lord John Rosse kimdir?"

"Ah," dedi Yaşlı Bates, "o büyük bir İngiliz gökbilimci. Keşke o kadının astronomi hakkında konuşmasını ve 'açılan göklerin' tanımını duymak için burada olsaydı. Bu, bu konuda okuduğum her şeyden daha önde."—GSAM, s. 258. {1BİYO 113.3–114.1}

O zamanlar çok az sayıda büyük teleskop olduğunu ve günümüzde olduğu gibi fotoğraf çekip çoğaltma kapasitesine sahip olmadıklarını fark etmek gerekir. Fotoğrafçılığın kendisi henüz yeterince gelişmemişti. Gökbilimciler teleskoptan bakıp gördüklerini kelimelerle anlatır veya kağıt üzerinde bir taslak çizerlerdi. Göklerin muhteşem hayranlığını bu şekilde iletirlerdi.

Kendim de bir arka bahçe teleskopuyla oynamış biri olarak, gök cisimlerinin gökyüzünde hareketini kendi gözlerimle izlemenin yarattığı hayranlığa tanıklık edebilirim. Teleskobumla yaşadığım ilk deneyimlerden biri, Jüpiter olduğunu tahmin ettiğim parlak bir yıldıza doğrultmak ve onun "pembe renkli kemerlerini" kendi gözlerimle görmekti. Gözüm yeni deneyime alıştıkça, yakınlarda bulunan ve her biri sadece minik bir ışık noktası olan minik aylarını fark ettiğimde şaşırdım ve çok sevindim.

Başka biri göz merceğinden bakıp neye baktığını tarif ederken sabırla beklemek çok zordur! Bu, bir insanı küçük bir çocuk kadar onu görmeye hevesli hale getirir! Joseph Bates'in ayağa kalkıp şu ünlemini yapması şaşırtıcı değil: Lord John Rosse (sahibinin dünyanın en büyük teleskopu), sanki Ellen G. White'ın gördüğünü kendisi de görmek istiyormuş gibi!

Jüpiter, Satürn ve Uranüs gezegenlerinden uydu sıralarını gösteren bir kompozit görüntü. Her sıra, gezegenin adının ardından gösterilen uyduların sayısıyla etiketlenmiştir. Uydular, çeşitli gezegen jeolojisini temsil eden renk ve yüzey özellikleri bakımından büyük ölçüde farklılık gösterir. Bazı uydular dikkat çekmek için kırmızı bir daire ile vurgulanmıştır.Güneş sistemimiz hakkında temel düzeyde modern bilgiye sahip olanlarınız, Ellen G. White'ın gezegenlerin yörüngesinde olduğu bilinen gerçek ay sayısını görmediğini fark etmiş olabilir, Bates bunu onun açıklamalarından belirlemiştir. Aslında, bu, Ellen G. White'ın kehanet armağanını eleştirenler için bir hakaret noktası olmuştur. Ancak, konuyu uyumlu hale getirmek zor değildir ve argümanları kitabın 7. bölümünde kendiniz okuyabilirsiniz Ellen G. White ve Eleştirmenleri, çevrimiçi olarak kullanılabilir.

Bilim insanlarının gezegenleri, uyduları ve yörüngedeki diğer gök cisimlerini kategorize etme biçimi kesin bir konu olmaktan uzaktır ve terimlerin sayıları ve tanımları yıllar içinde birçok kez değişmiştir. Benim bakış açıma göre, Ellen G. White'ın gördüğü uydu sayıları, yalnızca uydu gibi görünen cisimleri sayarsanız, bugün bile sezgisel olarak geçerlidir. Ancak vurgulanması gereken önemli nokta, Tanrı'nın Ellen G. White'a vizyonu, Bates'in kendisine verdiği armağana olan güvenini kazanmak için tanınmış bir amaçla vermiş olmasıdır. O, vizyonu, gezegenlerin yörüngesinde dönen sayısız başka cisim keşfeden günümüz gökbilimcilerinin güvenini kazanmak için vermedi. 1846'da Bates için ve -daha da fazla göreceğimiz gibi- 2014'te bizim için de öyleydi.

Orion Saatinin İmzası

Tüm bu vizyon ve etrafındaki koşullar, Orion saatinin ilk yıldızı için 1846 başlangıç ​​tarihinin doğruluğunu teyit etmeye hizmet ediyor. Ellen G. White'ın verdiği gezegenlerin nitel açıklamalarına ek olarak, gördüğü ayların sayısı o zamanlar bilinen güneş sisteminin nicel bir parmak izini sağladı. Bu nispeten eğitimsiz genç kadının bu bilgiyi uydurmuş olamayacağını fark eden Bates için, bu onun ruhsal armağanının ilahi bir onayıydı.

Orion mesajı çalışmalarımızda Ellen G. White'ın yazılarından sayısız alıntıyı uyumlu hale getirdik. Bunlar, Bates'in onun açıklamalarını çok aşina olduğu gezegenler olarak yorumlaması gibi, bizim mesajımıza atıfta bulunmak için yorumladığımız onun "nitel açıklamaları"dır. Bu astronomi vizyonunda, Tanrı, "parmak izini" oluşturan sayıları vererek Orion saatinin "nicel açıklamasını" ekler.

Vizyonda verilen ay sayıları şunlardır: 4, 7 ve 6.

7 sayısını, tamamlanmışlığı veya mükemmelliği (Mesih'te olduğu gibi) temsil eden özel bir sayı olarak hemen tanırız, bu yüzden onu bir kenara bırakalım ve diğer iki sayıya bakalım: 4 ve 6. 4 ve 6'yı toplarsak, Tanrı'nın mükemmel sevgi yasasına (On Emir'de olduğu gibi) atıfta bulunan 10'u elde ederiz. Alternatif olarak, 4 ve 6 sayılarını çarparak 24'ü elde edebiliriz, bu da Vahiy 24 ve 4'teki tahtın etrafındaki 5 ihtiyarı hatırlatır.

Vahiy kitabının bu bölümleri Tanrı Saati'nin inşa planını içerir. Orion mesajının parmak izini sayılarda görmeye başlıyor musunuz? Tam denkleme 7 sayısını dahil ederek şunu elde ederiz:

7 × (4 × 6) = 7 × 24 = 168

Değerli okuyucu, bunun öneminin farkında mısınız?

Vizyonun etkisi, Bates'in zihnindeki Ellen G. White'ın vizyonlarının ilahi kökenli olduğuna dair tüm şüpheleri ortadan kaldırmak ve Tanrı'nın ona gerçekten de kehanet armağanını verdiğini doğrulamaktı. Aynı vizyon şimdi, Orion mesajını bugün bizim için doğrulamaya hizmet ediyor ve Herhangi bir peygamberlik döneminin iki temel unsuru vardır: Başlangıç ​​noktası ve süre. 1846 Kasım ayında görülen görüntü ve onun koşulları bize Orion saat döngüsünün başlangıç ​​tarihini verirken, uydu sayısı da döngünün 168 yıllık tam süresini kodlamaktadır.

Dahası, insanların bu amaç için tam zamanında doğru sayıda uydu keşfetmeleri ilahi plandaydı. Aslında, Ellen G. White'ın gezegenlerin aylarla dolu yörüngeleri boyunca Dünya'dan Cennet'e yaptığı yolculuk, üç meleğin mesajlarının 168 yılının sembolüdür. Orion'a doğru yol alan uyduların, Zamanın Gemisi Ay tekerlekleri üzerinde göğe doğru yuvarlanırken.

Yolculuğun son ayağında, 1846'da saat döngüsünün başlangıcında yaşadıkları deneyimden başka neler öğrenebileceğimizi ciddi bir şekilde düşünmeliyiz. Tarih şimdi döngünün sonunda tekrar ediyor! O zamanlar olanlar, kronolojinin Kasım 1846 girişinde özetlenmiştir Ellen G. White Ansiklopedisi aşağıdaki gibidir:

Kasım 1846 – Maine, Topsham'da Joseph Bates ile biçimlendirici konferans. Ellen'in "açılan cennetler" hakkındaki vizyonu, Bates'i vizyonlarının insandan daha fazlasına ait olduğuna ikna etti. Bu zamandan itibaren Bates ve Beyazlar birleşik emekler. Sebtçi İncil Konferanslarına bakınız.

Bu nedenle, aynı vizyon Joseph Bates ve Whites'ın birlikte çalıştığı dönüm noktasıydı. birleşik emek. Üçüncü meleğin mesajı, birinci ve ikinci meleklerin mesajlarıyla birleşmişti. Bu, birleşik meleğin duyurusunun başlangıcıydı. üç melek mesajı.

Ey okuyucu, Tanrı'nın sesi açılan gökler aracılığıyla sana mı seslendi? Yakında "Dört Meleğin Mesajları" olarak adlandıracağımız şeyi duyurmak için emeklerini bizimle birleştirecek misin?

Hiçbir Adamın Kapatamayacağı Açık Bir Kapı

Göksel olayları tasvir eden iki görüntü. Üstteki görüntü (a), Sir William Herschel'in 1800'lerden kalma tarihi bir sanatsal çizimini gösteriyor ve gökyüzünde insan yüzüne ve formuna benzeyen bulanık bir figürü temsil ediyor. Alttaki görüntü (b), Hubble Uzay Teleskobu tarafından çekilen, derin uzaydaki bir bulutsuyu gösteren, pembe, mavi ve morun dönen tonlarıyla canlı kozmik bulutları gösteren modern bir fotoğrafik çekimdir.

Ellen G. White'ın zamanında "açılan gökler" teriminin ne anlama geldiğini anlamak önemlidir. O, vizyonda yıldızlı gök kubbede belirli ve iyi bilinen bir nesne olan o çok özel yere seyahat etti. "Açılan gökler" betimleyici adı o zamandan beri daha yaygın adı olan Orion Bulutsusu'na yerini bıraktı.

Bates bir deniz kaptanıydı, ancak astronomiye olan ilgisi açıkça denizcilik gerekliliğinin ötesindeydi. Ellen G. White'ın vizyonunda nereye seyahat ettiğini çok iyi biliyordu. Aslında, Bates bu konu hakkında başlıklı bir makale yazmıştı Açılan Cennetler Aynı yılın baharında, 1846'da önsözü yazılmıştı. Bunda, terimin kendisi, gökbilimciler ve İncil yazarları için ne anlama geldiğini açıklıyor. İngiliz gökbilimci Huggins'in Orion Bulutsusu'nu şu şekilde tanımladığını aktarıyor:

İlk keşfedicisi olan Huggens, bunun şu tanımını verir: “Gökbilimciler Orion Kılıcı'nda üç yıldızı birbirine yakın yerleştirir; ve ben 1656 yılında bir teleskopla en ortadakini incelediğimde, onun yerinde on iki yıldız daha belirdi; bunların arasında birbirine neredeyse değen bu üçü ve bunların dışında dört tane daha titrek bir şekilde belirdi bir şekilde bulut, Böylece etraflarındaki uzay, güzel hava nedeniyle tamamen siyah görünen gökyüzünün geri kalanından çok daha parlak görünüyordu. bir şekilde perde açılışı, bir başka bölgeye özgürce bakabilme imkânına sahip olunan daha aydınlanmış. Aynı yerde aynı görünümü hiçbir değişiklik olmadan sık sık gözlemledim; bu yüzden bu harikanın, kendi başına ne olursa olsun, her zaman orada olması muhtemeldir; ancak diğer sabit yıldızlar arasında buna benzer hiçbir şeye dikkat etmedim.”

Bates'in yayınından bu makale açısından dikkat çekici birkaç nokta var:

  • Yüzyıllardır Orion Bulutsusu bir "boşluk" veya "açık alan" olarak kabul edildi. Modern bilim hala bu tanımın doğru olduğunu teyit ediyor.
  • Cennet ve Aden Bahçesi, İncil'de birçok kez göklerdeki açıklıkla ilişkilendirilir.
  • İncil, İsa'nın (ve dolayısıyla Cennet Bahçesi'nin bulunduğu Kutsal Şehrin) Orion Bulutsusu'ndan döneceğini belirtir.

İmanla göksel kutsal alanı görebiliyor musunuz? Musa'nın yaptığı gibi buluttaki Tanrı'nın ihtişamını görmeye başlıyor musunuz? "Daha aydınlanmış" bölgeyi görebilmeniz için perde (veya örtü) kaldırıldı mı?

Ah dostum! İsa Mesih'in, Kutsal Ruh aracılığıyla, bugün sürüsünü göksel şehrin incili kapılarından içeri doğru yönlendirdiğini bilmek yüreğinizi heyecanlandırıyor mu!?

Joseph Bates, Ellen G. White'ın peygamberlik armağanına ikna olmadan önce, yani astronomi vizyonunu almadan ve "Orion'daki açık alan" Adventistler arasında cennetin olduğu yer olarak popüler hale gelmeden önce açılan gökler hakkında yazmıştı. Onun vizyonu, Bates'in İncil çalışmasıyla zaten bulduğu şeyin bir teyidi olarak hizmet etti. Onun vizyonu, John Scotram'ın Orion'daki Tanrı Saati!

Işığınız Parlasın

Ellen G. White bu vizyonu kendisi yayınlamadı. Joseph Bates'i kazanmakla amacına ulaşmış gibi görünüyordu ve onun zamanında buna daha fazla ihtiyaç yoktu. Bu da şu soruyu akla getiriyor: vizyon bize nasıl ulaştı?

JN Loughborough yazdı Yedinci Gün Adventistlerinin Yükselişi ve İlerlemesi ve 1892'de yayımladı. Kitabı, Ellen G. White'ın astronomi vizyonunun ilk yayımlanmış anlatımını içeriyordu. Bu, Loughborough gibi "eski zamanların" şüphesiz ki ölümlerinden önce İkinci Geliş'i görmek için başka bir vahşi doğada dolaşmak için çok yaşlı olduklarını fark ettikleri 1888 fiyaskosunun hemen ardından gerçekleşti. Orion'a seyahat etme fırsatı kaçırılmıştı ve bu nedenle vizyonun gelecek nesiller için kaydedilmesi gerekiyordu.

We bu vizyonun kaydedildiği gelecek nesildir! Yukarıdaki alıntıyı devam ettirerek Vizyon Kadını, Biz okuyoruz:

Ellen G. White, Eli Curtis evinde yaşanan bu deneyimi şöyle aktardı:

Görüşten çıktıktan sonra gördüklerimi anlattım. Yaşlı Bates daha sonra astronomi okuyup okumadığımı sordu. Ona bir astronomiye baktığımı hatırlamadığımı söyledim. [kitap].

Dedi ki, "Bu Rab'dendir." Onu hiç görmedim. özgür ve mutlu önce. Onun yüzü parladı ile cennetin ışığı, ve o öğütlenen kilise güçle.—James White ve Ellen G. White'ın Yaşam Öyküleri (1880) {LS80 238.1}

Bu kısa hesap ciltler dolusu şey anlatmıyor mu? Tanrı'nın zamanı söylediği ve "yüzlerimizin Tanrı'nın görkemiyle aydınlanıp parlamaya başladığı" zamandır! Şabat'ı daha eksiksiz ilan etmekle ilgilidir! 144,000'in mühürlenip mükemmel bir şekilde birleştiği "mutlu, kutsal durum"la ilgilidir!

Ellen G. White'ın vizyonundan öğrendiğimiz bir şey, eğer onun yazılarında (ya da bu konuda İncil'de) "Orion"u aramak istiyorsak, onun kullandığı terminolojiyi kullanmamız gerektiğidir: "cennetleri açmak." Aşağıdaki alıntılar bu noktaya değiniyor:

Melekler daha önce hiç Mesih'in vaftizinde sunduğu duayı dinlememişlerdi ve Baba'dan Oğlu'na mesajın taşıyıcıları olmak için çabalıyorlardı. Ama hayır! Baba'dan doğrudan onun ihtişamının ışığı çıkar. Gökler açıldı, ve ihtişam ışınları Tanrı'nın Oğlu'nun üzerine kondu ve bir güvercin biçimini aldı, görünüşte cilalanmış altın gibi. Güvercin benzeri biçim Mesih'in uysallığı ve nezaketinin simgesiydi. İnsanlar hayretle büyülenmiş bir şekilde dururken, gözleri Mesih'e dikilmişti, Açılan göklerden şu sözler geldi: “Bu benim sevgili Oğlumdur, ondan hoşnudum.” Mesih'in Tanrı'nın Oğlu olduğunu doğrulayan sözler, bu sahneye tanıklık edenlere iman aşılamak için verilmiştir. ve Tanrı'nın Oğlu'nu zorlu işinde desteklemek. Tanrı'nın Oğlu insan kıyafetinde olmasına rağmen, Yehova kendi sesiyle ona Ebedî Olan'la oğulluk ilişkisini güvence altına alır. Oğluna yaptığı bu tezahürde Tanrı insanlığı kabul eder Sevgili Oğlu'nun mükemmelliğiyle yüceltilmiştir.RH 21 Ocak 1873 par. 5}

İsa'nın yıkanacak günahları yokken neden vaftiz edilmesi gerektiğini hiç merak ettiniz mi? Vaftizci Yahya da aynı şeyi merak etti ve İsa bunun "tüm doğruluğu yerine getirmek" için gerekli olduğunu açıkladı. Başka bir deyişle, başkaları için mükemmel bir örnek olabilmek için vaftiz edildi. İsa'nın deneyimi özellikle 144,000 kişi için örnektir, çünkü onlar da benzer bir iş yapacaklardı. Açılan gökler hakkında başka bir alıntıyı incelerken bunu aklınızda bulundurun:

Dünyanın Kurtarıcısı için yolu hazırlamak üzere özel bir iş yapmak üzere İlyas'ın ruhu ve gücüyle gelen Yahya'nın çocukluğu, gençliği ve yetişkinliği [144,000'i önceden haber veren], sağlamlık ve ahlaki güçle işaretlenmişti. Şeytan onu dürüstlüğünden uzaklaştıramadı. Bu peygamberin sesi çölde duyulduğunda, “Rabbin yolunu hazırlayın, patikalarını düzeltin.” Şeytan kendi krallığı için korkuyordu. Trompet tonlarında çıkan sesin, [trompet saati] Çölde, kontrolü altındaki günahkarların titremesine neden oldu. Birçokları üzerindeki gücünün kırıldığını gördü. Günahın günahkârlığı, insanların telaşlanmasına ve bazılarının günahlarından tövbe ederek Tanrı'nın lütfunu bulmasına ve onun ayartmalarına karşı koyacak ahlaki güce kavuşmasına neden olacak şekilde ortaya çıktı.

Mesih'in vaftiz için Yahya'ya kendini sunduğu sırada o yerde bulunuyordu. göklerde yankılanan görkemli ses ve yeryüzünde yankılanan gök gürültüsü [Yedi Gök Gürültüsü ve Zaman Kabı]Bulutsuz göklerden şimşeklerin çaktığını gördü ve Yehova'nın korkutucu sözlerini duydu: "Bu benim sevgili Oğlumdur, ondan çok memnunum." Baba'nın görkeminin parlaklığının İsa'nın biçimini gölgelediğini gördü, böylece, o kalabalığın içinde Oğlu olarak kabul ettiği Kişi'yi açıkça gösterdi. Bu vaftiz sahnesiyle bağlantılı koşullar Şeytan'ın göğsünde en yoğun nefreti uyandırmıştı. O zaman kesin olarak biliyordu ki, eğer Mesih'i yenemezse, bundan böyle onun gücünün bir sınırı olacaktı. Tanrı'nın tahtından gelen tebliğin, cennetin insana daha doğrudan ulaşılabilir olduğu anlamına geldiğini anlamıştı.

Şeytan, insanı günaha yönelttiğinden, Tanrı'nın günahtan nefret etmesinin onu sonsuza dek insandan ayıracağını ve gök ile yer arasındaki bağlantıyı koparacağını ummuştu. Ancak Tanrı'nın sesiyle bağlantılı olarak göklerin açılması Oğluna hitap etmek Şeytan için bir ölüm çanı gibiydi. Tanrı'nın şimdi insanları birleştireceğinden korkuyordu daha tam olarak kendisine ve ona ver güç kelimesini seçerim onun düzeneklerini yenmek için. {RH 3 Mart 1874 par. 19–21}

Bu örneğin 144,000 kişi için bir gerçeklik haline geldiği zamanda yaşıyoruz ve metinde Ellen G. White'ın 1844 ve 1847'deki vizyonlarında duyduğu "gün ve saat"e çok benzer ifadeler görüyoruz. İsa'nın vaftizi bir örnek olacaktı ve öyle de oldu! Şimdi ateşle vaftiz edilen 144,000 kişi Şeytan'ın en yoğun nefretini uyandıracak.

Deneme için Güç

Her iki vizyondaki hemen bir sonraki sahne, tıpkı İsa'nın deneyimindeki bir sonraki sahnenin çölde açlık ve ayartma sahnesi olması gibi, korkunç bir sıkıntı ve zulüm sahnesidir. Sevgili, sıkıntıyı ve zulmü her ufukta şimdiden görebiliyoruz. Bu Ellen G. White'a da gösterildi aynı astronomi vizyonunda Kasım 1846'da kaydedilenlere dikkat edin. Ellen G. White: 1. Cilt – İlk Yıllar: 1827-1862, S. 115:

Ancak Topsham'daki vizyonda Ellen G. White'a diğer gezegenlerden daha fazlası gösterildi. Bunun hakkında şunları yazdı:

Bana gösterildi ki Çok sıkıntı çekerdim, ve bu inancımızın bir sınavından geçeceğiz Gorham'a dönüşümüzde.—James White ve Ellen G. White'ın Yaşam Öyküleri (1880), 239.

Gerçekleşmesi hızlı oldu. Ellen umutsuzca hastalandı. Onun adına yapılan içten dualar hiçbir rahatlama sağlamadı. James White'ın gelini üç hafta boyunca, yoğun ızdırabı içinde, onun adına daha fazla dua edilmemesini isteyene kadar acı çekti, çünkü "dualarının" hayatını ve dolayısıyla acılarını uzattığına ikna olmuştu. Her nefes bir inlemeyle geldi. Massachusetts'teki Otis Nichols, oğlu Henry'yi onun tesellisi için bazı şeyler getirmesi için gönderdi ve oradayken iyileşmesi için içten dualara katıldı. Ellen G. White, sonrasında olanları şöyle anlatıyor:

Diğerleri dua ettikten sonra, Kardeş Henry dua etmeye başladı ve çok yüklenmiş gibi görünüyordu ve Tanrı'nın gücü üzerindeyken dizlerinin üstünden kalktı, odanın karşısına geldi ve ellerini başıma koyarak, "Rahibe Ellen, İsa Mesih seni iyileştiriyor," dedi ve Tanrı'nın gücüyle secdeye kapandı. [1840 ile 1851 yılları arasında ve hatta daha sonra birkaç kez, Tanrı'nın gücünün fiziksel secdede tezahür ettiği deneyimler oldu. Koşullar ve dahil olan bireylerin yüksek karakterleri, bu tür deneyimlerin gerçek olduğu ve fanatizmin meyvesi olmadığı sonucuna varmamıza yol açacaktı.] İşin Tanrı'dan olduğuna inandım ve acı beni terk etti. Ruhum minnettarlık ve huzurla doldu.—A.g.e., 239, 240.

Ellen tamamen normal sağlığına kavuştu ve kısa süre sonra kocasıyla birlikte Boston'a doğru tekneyle yola çıktı. Ancak bu yolculuk yeni evliler için dinlendirici olmaktan çok uzaktı, çünkü bir fırtına onları yakaladı. Geziyi şöyle anlattı:

Tekne korkuyla sallandı ve dalgalar kabin pencerelerine çarptı. Büyük avize yere düştü. Masalar kahvaltı için hazırlanmıştı ama tabaklar yere atılmıştı.

Kadınlar kamarasında büyük bir korku vardı. Birçok kişi günahlarını itiraf ediyor ve Tanrı'dan merhamet diliyordu. Bazıları Meryem Ana'dan kendilerini koruması için yalvarırken, diğerleri yapıyordu ciddi yeminler Tanrı'ya şükür ki eğer karaya ulaşsalardı hayatlarını O'nun hizmetine adamak.

Tam bir dehşet ve kargaşa ortamıydı. Tekne sallanırken, üstümdeki bir kadın ranzasından yere düşüp avazı çıktığı kadar bağırdı. Bir diğeri bana dönüp, "Korkmuyor musun? Sanırım karaya asla ulaşamayabileceğimiz bir gerçek." diye sordu.

Ona Mesih'i sığınağım yaptığımı ve eğer işim bitmişse, okyanusun dibinde herhangi bir yerde yattığım gibi yatabileceğimi söyledim; ama eğer işim bitmemişse, okyanusun tüm suları beni boğamazdı. Güvenim Tanrı'daydı, eğer bu O'nun yüceliği içinse bizi karaya güvenle çıkaracaktı.—Aynı eser, 240.

Yaptı!

Tanrı'nın Ellen G. White'a 1846'da Orion saat döngüsünün başlangıcında, döngünün sonunda 2014'te gerçekleşen olayları mükemmel bir şekilde örnekleyen gerçek yaşam deneyimleri vermesi şaşırtıcıdır. Onun deneyimi bir örnek olacaktı.

O, Fethetmek İçin ve Fethetmek İçin Yola Çıktı

Loughborough, deneyimimizle özellikle alakalı görünen başka bir hikaye anlatıyor. "Vahşi Bir At Aniden Evcilleştirildi” da astronomi vizyonundan hemen sonra gerçekleşti:

Topsham'daki bu toplantıdan kısa bir süre sonra, vizyonlarla bağlantılı olarak bir başka çarpıcı olay daha yaşandı; bunu bana Yaşlı Bates'in anlattığı şekilde aktaracağım:

Yaşlı White, kısmen kırık bir tay ve gösterge paneli olmayan, ancak vagonun önünde bir basamak ve şaftlardan demir bir basamak bulunan iki kişilik bir pazar arabası kullanıyordu. Tayın sürülmesinde aşırı dikkatli olunması gerekiyordu, çünkü eğer hatlar veya herhangi bir şey yanlarına değerse anında öfkeyle tekmeler ve koşmasını engellemek için sürekli olarak gergin bir dizginle tutulması gerekiyordu. Bu tay, gitmek istedikleri bir tarafa aitti ve Yaşlı White, kırık olmayan tayları yönetmeye alışkın olduğu için, bununla ilgili ciddi bir sorun yaşamayacağını düşünüyordu. Ancak, çılgın gösterileri sırasında daha önce iki adamı öldürdüğünü, birini de onu yol kenarındaki kayalara çarparak öldürdüğünü bilselerdi, daha az kendine güvenebilirdi.

Bu sefer vagonda dört kişi vardı; önde Yaşlı White ve eşi, arkada Yaşlı Bates ve Israel Damon. [Ellen G. White, Israel Damon hakkında ilginç ve uygulanabilir bir hikaye kaydetti Manevi Hediyeler, cilt 2, s. 40-42.] Yaşlı White atı kontrol altında tutmak için elinden geleni yaparken, Bayan White gerçeği konuşuyordu. Tanrı'nın gücü şirketin üzerine indi ve vizyonda götürüldü, vagona oturtuldu. Vizyona girdiğinde "Şan!" diye bağırdığı anda, tay aniden tamamen hareketsiz durdu ve başını eğdi. Aynı anda Bayan White ayağa kalktı, bu durumdayken ve gözleri yukarı bakarken, elleri tayın kalçalarındayken vagonun önünden, şaftların üzerine indi. Yaşlı Bates, Yaşlı White'a seslendi, "Tay o kadını tekmeleyerek öldürecek." Yaşlı White cevap verdi, "Tay şimdi Tanrı'nın sorumluluğunda;

Karışmak istemiyorum.” Tay, yaşlı bir at kadar nazik duruyordu. Yol kenarındaki set yaklaşık altı fit yükseliyordu ve çitin yanında çimenli bir yer vardı. Bayan White, gözleri hala yukarıda, bir kez bile aşağı bakmadan, setin üzerinden çimenli araziye çıktı, sonra birkaç dakika ileri geri yürüdü, konuştu ve yeni dünyanın güzelliklerini anlattı. Sonra, başı aynı pozisyonda, setten aşağı indi, vagona doğru yürüdü, tayın kıçına elini koyarak basamaklara çıktı ve sonra şaftlara ve tekrar vagona girdi. Koltuğa oturduğu anda görüş alanından çıktı ve O anda at, sürücünün hiçbir işaretine aldırmadan ayağa kalktı ve yoluna devam etti.

Bayan White arabadan indiğinde, Yaşlı White atı test etmeyi ve gerçekten evcil olup olmadığını görmeyi düşündü. İlk başta sadece kırbaçla dokundu; diğer zamanlarda at bir tekmeyle karşılık verirdi, ama şimdi hiçbir hareket yoktu. Sonra ona epey bir darbe indirdi, sonra daha sert ve daha da sert. Tay darbelere hiç aldırış etmedi, ama Daniel'in ininde geçirdiği gece meleklerin ağızlarını kapattığı aslanlar kadar zararsız görünüyordu. Yaşlı Bates, "Ciddi bir yerdi," dedi, "ve vizyonları üreten aynı Gücün, tayın vahşi doğasını o an için bastırdığı açıktı."

Eğer bu görüntü sadece onun bedensel rahatsızlıklarından kaynaklanıyorsa, doğal olarak şu soru akla geliyor: Acaba at da aynı şekilde mi etkilenmişti?

Üç meleğin mesajlarının birleştiği anda, bir at hakkında bir hikaye olması ilginç değil mi? Cennet tarafından evcilleştirilen ve cennetin emriyle giden bir at. Bu kesinlikle İsa'nın Vahiy'deki beyaz atına binerek 1846'da üç meleğin mesajlarıyla dünyayı fethetmek için yola çıkmasını sembolize ediyor.

2014'ün beyaz atı hakkında ne diyor?

Tapınağın Temizlenmesi

Beyaz at bindiğinde, İsa'nın saf müjdeyi duyurmak için temiz bir kiliseye ihtiyacı vardır. Göksel mahkeme salonunun dünyevi karşılığı bize taşındı, yargılamanın burada başlaması mantıklıydı. Ve öyle de oldu. Hezekiel 9 başladı.

Yüksek sesle söyledik sonbahar şölenleri için trompet uyarısıTanrı, arpa ile onaylanan bayram mevsimi boyunca her şeyin habercisiydi. Üç büyük Şabat günü, özel "beyaz at" Kefaret Günü, kanlı ay, üçüncü trompet ve daha fazlası vardı! Tanrı, uyarının yayılması ve dikkate alınması için bolca zaman tanıdı.

Rabbine hainlik yaptılar, Çünkü onlar putperest çocuklar doğurdular. Şimdi Yeni Ay onları ve miraslarını yok edecek. (Hoşea 5:7, Yeni Çeviri)

Temizlik tam olarak yeni ayda başladı ikinci olasılık Bayramlar için, Borazanlar Günü'nde başladı ve Kefaret Günü'ne tam zamanında tamamlandı. Bayramların ilk olasılığının genellikle Baba'nın hareketleriyle, ikinci olasılığın ise İsa'nın hareketleriyle ilgili olduğunu biliyoruz. Gerçekten de O, kilisesini temizlemek için çalışıyor—tam zamanında.

Aramızda ruhsal olarak temiz olmayan bir kişi vardı. Şeytan onu uzun süre bu harekete saldırmak için çok sinsice kullanmıştı. Tüm hikaye bu makalenin kapsamı dışındadır, ancak sonuç olarak Jan Meve takımdan ayrıldı ve iletişim sayfalarımız buna göre güncellendi.

Yaşlıları ve gençleri, hem kızları, hem küçük çocukları ve kadınları tamamen öldürün; fakat üzerinde işaret bulunan hiçbir adama yaklaşmayın; ve Benim kutsal alanımdan başla. Sonra evin önündeki yaşlı adamlara doğru ilerlediler. (Hezekiel 9: 6)

Bu korkutucu bir çiledir ve ciddi bir tefekküre sebep olmalıdır. Cennetin ışığıyla dönüştürülmek için en büyük fırsatlara sahip olan bizler çok daha fazla sorumluyuz.

Öyleyse, eğer sende olan ışık karanlıksa, o karanlık ne kadar büyüktür! (Matta 6:23)

İlginçtir ki, çiftlikte şu anda yedi yetişkin var; hepimiz lider değiliz, ama hep birlikte Mesih'in sevgisini ortaya koyacak olan Tanrı'nın birçok hizmetkarını simgeliyoruz.

“Bunları, yedi yıldızı sağ elinde tutan söylüyor.” Vahiy 2:1. Bu sözler kilisedeki öğretmenlere, yani Tanrı tarafından ağır sorumluluklarla emanet edilenlere söylenmiştir. Kilisede bol miktarda bulunması gereken tatlı etkiler, Mesih'in sevgisini ortaya koyacak olan Tanrı'nın hizmetkarlarıyla bağlantılıdır. Gökteki yıldızlar O'nun kontrolü altındadır. Onları ışıkla doldurur. Hareketlerini yönlendirir ve yönetir. Eğer bunu yapmasaydı, onlar düşmüş yıldızlara dönüşeceklerdi. Hizmetkarları için de aynı şey geçerlidir. Onlar sadece O'nun ellerindeki araçlardır ve başardıkları tüm iyilikler O'nun gücüyle yapılır. Onların aracılığıyla O'nun ışığı parlayacaktır. Kurtarıcı onların verimliliği olacaktır. Eğer O'na, O'nun Baba'ya baktığı gibi bakarlarsa O'nun işini yapmaları sağlanacaktır. Tanrı'yı ​​kendilerine bağımlı kıldıklarında, O onlara dünyaya yansıtmaları için parlaklığını verecektir.AA 586.3}

Yargılama Tanrı evinin ihtiyarlarıyla başladı, ama emin olun ki, tüm kilise temizlenene kadar sona ermeyecek.

Çünkü Tanrı'nın evinden yargılanma zamanı geldi: ve eğer önce bizden başlarsa, Tanrı'nın müjdesine itaat etmeyenlerin sonu ne olacak? Ve eğer doğrular güçlükle kurtulurlarsa, tanrısızlar ve günahkârlar nerede görünecekler? (1 Petrus 4:17-18)

Kefaret Günü her zaman karışık duygularla ilişkilendirilmiştir. Ruhu üzecek korkunç bir gündü, ancak günün sonunda ulusun günahları ait oldukları günah keçisinin üzerine konuldu.

Ancak, başkalarında gördükleri günahlar için değil, kendi günahları için iç çekip ağlayanlar için kefaret tam olarak şudur: "bir olma" veya yalnızca günahtan vazgeçildiğinde mümkün olan Tanrı ile özel bir yakınlık veya birlik.

Günahlarımızı itiraf edersek, O, günahlarımızı bağışlamak ve bizi her kötülükten temizlemek için sadık ve adildir. (1. Yuhanna 1:9)

Mesih, 2014'te kampımızı ve kalplerimizi temizlerken başka hiç kimsenin kaybolmamasıyla büyük bir zafer kazandı. Orion saati saate vuruyor ve beyaz at tekrar biniyor. Orion'daki Rab'bin kalbinizi de fethetmesini, "fethetmek ve fethetmek için" olmasını, 144,000'in sonuncusunun da tamamlanmasını diliyorum.

Sonuç olarak, sadık peygamber Ellen G. White'ın Orion mesajını yalnızca uygulanabilir alıntıların bolluğuyla değil, aynı zamanda "açılan gökler" vizyonlarıyla ve hatta "beyaz at" zamanı için açık örnekler sunan yaşam deneyimleriyle de bolca doğruladığı söylenmelidir. Deneyin, test edin, tadın—ama şüphelerinizi sonunda geride bırakın! Bu hizmet, tanrının sesi yeryüzünde. Mesih onun dümenindedir, “ve cehennemin kapıları ona karşı galip gelmeyecektir” (dedi).