Erişilebilirlik Araçları
İçeriğe atla
Son Geri Sayım

Orijinal olarak 10 Ocak 2015 Cumartesi günü saat 8:10'da Almanca olarak yayınlandı www.letztercountdown.org

Geçtiğimiz Pazar günü, Ellen G. White'ın ilginç bir sözünün yer aldığı bir e-posta aldık. Büyük Mücadele. Hareketimize karşı bir argüman olarak kullanıldı, ayrıca daha önce ele alınan çeşitli zaman ayarlama karşıtı alıntılarla birlikte Küçük bir tavsiye. Dördüncü meleğin mesajıyla uyumlu hale getirip görünürdeki çelişkiyi ortadan kaldırabileceğinizi düşünüyor musunuz? E-postadan sunulduğu haliyle aynen alıntı yapıyorum:

MKS doğru ve kötüler ölümlü halleriyle yeryüzünde yaşamaya devam edecekler - insanlar ekecek ve inşa edecek, yiyecek ve içecek olacak, hepsi yukarıdaki kutsal alanda nihai, geri dönülmez kararın verildiğinin farkında değiller. {GC 491.1}

(Deneme süresinin bitim tarihini bildiğimiz halde bu nasıl olabilir?)

Bu alıntının neden karşı argüman olarak kullanıldığını görüyor musunuz? Kararın cennette (17 Ekim 2015 akşamı) çoktan verilmiş olması ve zamanın bilinmemesi nasıl mümkün olabilir? the doğru hala ekmeye, inşa etmeye, yemeye ve içmeye devam ediyor mu? Eğer biz (144,000 kişi) merhametin sonunun tarihini zaten biliyorsak ve vebalar zamanında var olan tek doğru kişilersek, bu nasıl olabilir? Ellen G. White'ın burada bahsettiği doğru kişiler 144,000 kişi olabilir mi? Değilse, o zaman kime atıfta bulunuyor?

?

Açıkçası, alıntı veba zamanına kadar uzanıyor, çünkü o zaman soruşturma yargısı tamamlanıyor ve nihai karar veriliyor, kimin doğru, kimin kötü olduğu ortaya çıkıyor. Ama hepimize vebalardan sadece 144,000 kişinin sağ kalacağı ve İsa'nın geri dönüşünü görecek kadar hayatta kalacağı öğretilmedi mi? Ve Ellen G. White'dan son şehidin tanıklığını vereceğini bilmiyor muyuz? önce Merhametin sonu? Yaşayanların yargısından gelen tek iki grup doğrular değil mi?

Bağlamından koparılmış

Elbette hemen kitabı çıkardın Büyük Tartışma ve bu alıntının ne hakkında olduğunu ve Ellen G. White'ın bunu hangi bağlamda kullandığını doğruladı. Kitaptan, bu alıntının tamamen bağlamından çıkarıldığını hemen fark ediyoruz. Bu nedenle, bu Franz "Kosher"in yüzümüze fırlattığı şeyden biraz daha fazlasını okuyalım (makalenin sonunda ondan tekrar bahsedeceğim):

Kefaretin kapanış çalışmasıyla bağlantılı sahneler ciddidir. Bununla ilgili çıkarlar ise çok önemlidir. Hüküm şimdi yukarıdaki tapınakta veriliyor. Uzun yıllardır bu çalışma devam ediyor. Yakında -kimse ne kadar yakında olacağını bilmiyor- yaşayanların davalarına geçecek. Tanrı'nın korkunç huzurunda hayatlarımız gözden geçirilecek. Bu zamanda her canın Kurtarıcı'nın şu öğüdüne kulak vermesi her şeyden daha önemlidir: "Uyanık durun ve dua edin: çünkü zamanın ne zaman olduğunu bilmiyorsunuz." Markos 13:33. "Eğer uyanık kalmazsan, Sana hırsız gibi geleceğim, ve sana ne zaman geleceğimi bilmeyeceksin.” Vahiy 3:3.

Beyaz sakallı yaşlı bir adam, rustik bir dış mekanda iddialı bir şekilde duruyor ve erkekler, kadınlar ve çocuklardan oluşan neşeli bir grup insana hitap ederken yukarıyı işaret ediyor. Arka planda, muhtemelen bir gemi olan büyük bir ahşap yapı inşa ediliyor ve yemyeşil tepelik manzaralar uzaklara doğru uzanıyor.

Soruşturma yargılamasının işi sona erdiğinde, herkesin kaderi yaşam veya ölüm için kararlaştırılmış olacaktır. Denetimli serbestlik, Rab'bin gökteki bulutlarda görünmesinden kısa bir süre önce sona erer. Vahiy'de Mesih, o zamanı dört gözle beklerken şöyle der:: “Adaletsiz olan, daha da adaletsiz olsun; murdar olan, daha da murdar olsun; doğru olan, daha da doğru olsun; kutsal olan, daha da kutsal olsun. Ve işte, tez geliyorum; ve mükafatım yanımdadır; herkese yaptığı işe göre vermek üzere.” Vahiy 22:11-12.

Hem iyiler hem de kötüler ölümlü halleriyle yeryüzünde yaşamaya devam edecekler; insanlar ekecek, inşa edecek, yiyecek ve içecek tüketecekler, ama hepsi de yukarıdaki kutsal alanda nihai ve geri alınamaz kararın verildiğinin farkında olmayacaklar. Tufandan önce, Nuh gemiye bindikten sonra, Tanrı onu içeri kapattı ve tanrısızları dışarıda bıraktı; fakat Yedi gün boyunca halk, akıbetlerinin belli olduğunu bilmeden, kaygısız, zevk düşkünü hayatlarına devam etti ve yaklaşan yargı uyarılarıyla alay etti. Kurtarıcı şöyle diyor: “İnsanoğlunun gelişi de böyle olacaktır.” Matta 24:39. Sessizce, gece yarısı hırsızı gibi fark edilmeden, her insanın kaderinin belirlendiği, suçlu insanlara merhametin nihai olarak geri çekildiği belirleyici saat gelecektir.

"Dikkat et bu nedenle: . . . . ansızın gelip sizi uykuda bulmasın.” Markos 13:35-36. Nöbetlerinden yorulup dünyanın cazibelerine yönelenlerin durumu tehlikelidir. İş adamı kazanç peşinde koşarken, zevk düşkünü hoşgörü ararken, moda kızı süslerini düzenlerken - o saatte tüm yeryüzünün Yargıcı şu hükmü verebilir: “Terazide tartıldın ve eksik bulundun.” Daniel 5:27. {GC 490.1–491.2}

Paragrafın tamamının değil, sadece bir kısmının kopyalandığını fark ettiniz mi? Ancak şimdi Ellen G. White'ın burada Nuh'un yedi günüyle doğrudan bir karşılaştırma yaptığını görüyoruz. Nuh zamanında, bir merhamet kapısı kapandığında ve geminin dışında olan herkes ölmeye mahkûm olduğunda olduğu gibi, Ekim ayında da aynı şey olacak. O zaman, daha önce yaptıkları gibi yaşamaya devam eden adil ve adaletsiz insanlar olacak, lütfun zamanının sona erdiğini ve hiçbir grubun gemide olmadığını bilmeden - ikisi de bela zamanında ölmeli. Ellen G. White ayrıca bize ne kadar süre cahil kalacaklarını da söylüyor: Nuh'un tipine göre yedi gün. Sekizinci gün, yani ilk belanın döküleceği 25 Ekim 2015'te, henüz bilmeyenler için nihai kararın cennette verildiği muhtemelen açıklığa kavuşacaktır.

Bu alıntıların her zaman Vahiy 3'e işaret etmesi çok ilginçtir; İncil'deki en sevdiğimiz yerlerden biri. Sizi uyanık olmaya çağırır, tam da saati [gerçek günü] bilmeniz için. Biz her zaman bu yerden, Orion mesajını bir bütün olarak kabul eden ve nihayetinde 144,000'e ait olacak olanlara atıfta bulunuruz. Bunlar yalnızca gök gürültüsünü ve depremi duymayan, aynı zamanda zaman duyurusunu kabul eden kişilerdir:

Çok geçmeden Tanrı'nın sesini, birçok su gibi duyduk ve bu bize İsa'nın geleceği günü ve saati bildirdi. Yaşayan azizler, sayıları 144,000'i bu sesi tanıyor ve anlıyordu; kötüler ise bu sesi gök gürültüsü ve deprem sanıyorlardı. {EW 14.1}

Elbette Ellen G. White'ın alıntıda bahsettiği "doğru kişiler" bu zaman bilgisine sahip değiller ve bu diğer "doğru kişilerin" kim olduğunu ve hangi özelliklere sahip olduklarını bulmak bize düşüyor.

Acaba şehit olabilirler mi?

Şehit olup olamayacakları sorusu ortaya atılır. Fakat dünyevi hayatını hakikat uğruna feda eden son şehit, bunu merhamet kapısı kapanmadan önce yapar. Şehitler, 1888 üçlüsüne kadar temel doktrinleri kabul etmişlerdir, bunu da şu şekilde açıklamıştık: Ebedi Yaşamın Genetiği17 Ekim 2015 akşamı şehitlerin sayısı tamamlanacak, zalimlerin kalpleri öylesine kapanacak ki, bir şehidin daha şahitliği hiç kimsenin hayatını değiştirmesine sebep olmayacak.

…Eğer Mesih'in sadık tanıklarının kanı [144,000] bu zamanda döküldüler [veba zamanında], öyle olmazdı, tıpkı Şehitlerin kanı, Tanrı için bir hasat üretmek üzere ekilen tohum gibi olacaktır. Onların sadakati, başkalarını gerçeğe ikna etmek için bir tanıklık olmayacaktır; Çünkü inatçı yürek, merhamet dalgalarını geri döndürdü, bir daha geri gelmeyecekler.GC 634.1}

Dolayısıyla, söz konusu alıntıdaki "doğrular" şehitlere atıfta bulunamaz, çünkü merhamet kapısı kapandıktan sonra artık şehit kalmayacaktır. Şabat'ı tuttukları için düşmanın elinden ölmeyeceklerdir.

Bunlar başka dinlerden gelen "iyi insanlar" olabilir mi?

Tanrı'nın gözünde kimin doğru olduğunu ve ne zaman böyle kabul edildiğini bilmeliyiz, ancak bunu tekrar duymaktan zarar gelmez. Bu, veba zamanına kadar yaşamaya devam eden ve yine de ölen bu doğru insanların kim olması gerektiğini anlamamıza yardımcı olacaktır. Hem "doğrular" hem de yargı ile ilgili olan birkaç İncil ayetini düşünün.

Doğrusu, doğrusu size derim ki, Sözümü işiten ve inanan beni gönderene, sonsuz yaşama sahiptir ve kınanmayacaktır [hüküm]; fakat ölümden hayata geçmiştir. (Yuhanna 5:24)

Ona iman eden mahkûm edilmez: ama inanmayan zaten mahkûmdur, Çünkü Tanrı'nın biricik Oğlu'nun adına inanmadı. (Yuhanna 3:18)

Elçi Yuhanna burada hangi yargıdan bahsediyor? Soruşturma yargısı mı yoksa başka bir yargı mı? Adventistler dışında, bugün soruşturma yargısı hakkında bir şey bilen var mı? Her zaman Adventist olmama rağmen, bu fikrin Adventistlere özgü olduğunu ve doğru olmasına rağmen başka hiç kimsenin bunu resmi olarak kullanmadığını garanti edebilirim. İsa burada kendisine inananın yargılanmayacağını söylüyorsa, aslında soruşturma yargısına atıfta bulunuyor olamaz, ancak azizlerin tanrısız ve doğru olmayan ölüleri yargılayacağı cennetteki 1000 yıllık yargı olmalı. İlk dirilişte dirilmeye ve İsa'nın 24 Ekim 2016'daki ikinci gelişinde kabul edilmeye kimin layık olduğunu bilmek için, daha önce bir soruşturma olmuş olmalı: soruşturma yargısı.

Mazzaroth yaratıklarını temsil eden, belirgin bir şekilde sergilenen tahta tokmak ve ses bloğunun iki yanında duran beyaz bir keçi ve bir kuzu.

Kralın şölendeki misafirleri sorgulaması bir yargılama işi olarak temsil edilir. İncil şölenindeki misafirler Tanrı'ya hizmet ettiklerini iddia edenler, isimleri hayat kitabında yazılı olanlardır. Ancak Hıristiyan olduğunu iddia edenlerin hepsi gerçek öğrenciler değildir. Son ödül verilmeden önce, erdemlilerin mirasını paylaşmaya kimin uygun olduğuna karar verilmelidir. Bu karar verilmelidir. önce Mesih'in gökteki bulutlarla ikinci gelişi; Çünkü O geldiğinde, ödülü O'nun yanındadır, "herkese işine göre vermek için." Vahiy 22:12. Öyleyse, O gelmeden önce, her insanın işinin karakteri belirlenmiş olacak ve Mesih'in takipçilerinin her birine ödül, yaptıklarına göre paylaştırılacak.

İnsanlar henüz yeryüzünde yaşarken, gökteki mahkemelerde soruşturma yargılama işi gerçekleşir. Kendisinin iddia ettiği tüm takipçilerinin hayatları Tanrı'nın önünde gözden geçirilir. Hepsi gök kitaplarının kayıtlarına göre incelenir, ve her birinin kaderi, yaptıklarına göre sonsuza dek belirlenmiştir.SÜTUN 310.1–2}

Hayat kitabı, dünyaya gelmiş olan herkesin adını içerir. Allah'a kulluk. İsa öğrencilerine şöyle dedi: "Sevinin, çünkü adlarınız gökte yazılmıştır." Luka 10:20. Pavlus, "adları yaşam kitabında olan" sadık iş arkadaşlarından söz eder. Filipililer 4:3. Daniel, "daha önce hiç olmamış bir sıkıntı zamanına" bakarak şöyle der: Tanrı'nın halkı, "kitapta yazılı bulunan herkes" kurtarılacaktır. Ve vahiyci diyor ki, yalnızca onlar Tanrı'nın şehrine girecekler “Adları Kuzu'nun yaşam kitabına yazılmış olan.” Daniel 12:1; Vahiy 21:27.GC 480.3}

Birisi ne zaman İsa'nın hizmetine girer? Bunu anlamak çok önemlidir! Hristiyan inancına aşina olan, İncil'i okuyan veya belki de Tanrı ile özel bir deneyimi olan biri, bir gün İsa'ya ve O'nun fedakarlığına umutsuzca ihtiyaç duyduğu sonucuna varır ve vaftiz edilmek ister. Filip ve hadım örneğini hatırlayın? Vaftiz anında, kişi bilinçli olarak İsa'nın hizmetine girer ve bu eylemle adı hayat kitabına yazılır.

Ve şimdi ilginçleşiyor! Soruşturma yargısında, hem ölü hem de diri olan bu Tanrı hizmetkarlarının hepsinin, Ekim 2016'da İsa'nın ikinci gelişinde yakalanmaya gerçekten layık olup olmadıklarına karar verilir.

Bu nedenle, merhametin sonuna kadar yaşayan bu doğrular, kendilerini Hristiyan olarak ilan eden kişiler olmalı ve bu nedenle Allah, Buda, Şiva vb.'ye inanan, ancak "kurtuluş" anlamına gelen tek ismi reddeden herkes hariç tutulmuştur. Ayrıca Pavlus'un doğası gereği "yasanın işini" yapanlar hakkında ne söylediğini düşünün:

Çünkü Tanrı'yla olan insanlara saygı duyulmaz. Çünkü yasa olmaksızın günah işleyenler, yasa olmaksızın da mahvolacaklardır: ve şeriatta günah işleyenler şeriat tarafından yargılanacaklardır; (Çünkü yasayı işitenler Tanrı katında doğru değillerdir. Ancak yasayı yapanlar aklanacaklardır. Çünkü yasaya sahip olmayan uluslar, yasanın gereklerini doğal olarak yaptıklarında, yasaya sahip olmadıkları halde kendi kendilerine yasa koymuş olurlar. Bu da, hukukun işi Yüreklerine yazılmış, vicdanları da tanıklık ediyor ve düşünceleri ortadayken birbirlerini suçluyor ya da mazur gösteriyorlar;) Tanrı'nın, İsa Mesih aracılığıyla insanların gizlice yaptıkları şeyleri benim İncil'ime göre yargılayacağı gün. (Romalılar 2:11-16)

Bu ayet sıklıkla yanlış anlaşılır ve birçok kişi burada adı geçen Yahudi olmayanların kurtulmuş olduğu görüşündedir. Ancak Pavlus, Yahudilere karşı bu ulusları örnek olarak kullandı, çünkü onlar bedende sünnetli oldukları için kendilerinin daha kutsal olduklarını düşünüyorlardı. Hemen bir sonraki bölümde Pavlus konuya gelir ve “hiçbir doğru insan, hiç kimse” olmadığını ve hiç kimsenin işlerle haklı çıkarılmadığını, ancak herkesin “Tanrı’nın doğruluğuna” ihtiyacı olduğunu belirtir.

Yahudiler veya Uzak Doğu inançları İsa'nın kurbanını kabul ettiler mi? Hayır, ne yazık ki hayır! Hiçbiri soruşturma yargısında değil. Çalmayan, öldürmeyen, cömert ve kıskanç olmayan, anne babalarına saygı gösteren vb. iyi insanlar olsalar da evliliklerini kim kutsar? Ve gerçek Yaratıcılarının kim olduğunu ve insanlık ve evren için ne yaptığını gerçekten biliyorlar mı?

Soruşturma yargısı iki bölüme ayrılır: Ölülerin yargısı ve yaşayanların yargısı. Ölülerin yargısı, İsa'nın dönüşünde gerçekleşen ilk dirilişin parçası olan kişileri ortaya koyar. Yaşayanların yargısı, adından da anlaşılacağı gibi, yargının o bölümünde YAŞAYANLARI ilgilendirir. Şu soruyu yanıtlar: Yaşayanların yargısı sona erdiğinde, kimler doğru ilan edilir?

Şüphesiz ki salihler hepsidir Hıristiyanlar: Ölmeyecek olan 144,000 kişi, yargının sonundan önce bağışlarını sunan şehitler ve Ellen G. White'ın yukarıda belirtilen alıntıda alıntıladığı kişiler. Ancak daha fazla kriter var...

Acaba Sebt gününü kabul etmiş olacaklar mı?

Ellen G. White bu soruyu şöyle yanıtlıyor:

Fakat bir değil Gerçek zihnine ve vicdanına ulaşana kadar Tanrı'nın gazabına uğrar ve reddedilir. Bu zaman için özel gerçekleri duyma fırsatı hiç olmamış olan birçok kişi var. Dördüncü emrin yükümlülüğü, gerçek ışığında asla önlerine konulmadı. Her kalbi okuyan ve her niyeti deneyen kişi gidecektir Yok gerçeğin bilgisini arzulayanlar, ihtilafın konuları konusunda aldatılmak. Karar, insanlara körü körüne dayatılmamalıdır. Herkes Kararını akıllıca verebilmek için yeterli ışığa sahip olmaktır.GC 605.1}

Ancak şimdiki soru, dünyadaki herkesin gerçeğin bilgisini isteyip istemediğidir. Gösterge, ılık (Laodikya) veya ölü (Sardis) olan bazı insanların olacağıdır. Aydınlanma arzusuna sahip olmayacaklar ve bu nedenle zaten yanlış tarafa karar vermiş olacaklar.

Ama genel olarak doğrular, Şabat'ın zorunluluğunu duyacaklar ve vebalardan önceki kısa sıkıntı zamanında bu sınava dayanacaklar. Hepsi üçüncü meleğin mesajını kabul etmiş olacaklar. Bu yüzden onlar da özel dirilişin bir parçası olacaklar. Bunda şüphe yok.

Tanrı'nın halkını kurtarmayı seçtiği zaman gece yarısıydı. Kötüler etraflarında alay ederken, aniden güneş belirdi, gücüyle parladı ve ay hareketsiz kaldı. Kötüler bu sahneye hayretle bakarken, azizler kurtuluşlarının işaretlerini ciddi bir sevinçle gördüler. İşaretler ve harikalar hızlı bir şekilde birbirini izledi. Her şey doğal yolundan çıkmış gibiydi. Akarsular akmayı bıraktı. Karanlık, ağır bulutlar geldi ve birbirleriyle çarpıştı. Ancak yerleşik ihtişamın açık bir yeri vardı, Tanrı'nın sesi birçok su gibi geldi, gökleri ve yeri sarstı. Güçlü bir deprem oldu. Mezarlar açıldı ve Üçüncü meleğin mesajı altında iman içinde ölenler, Şabat'ı tutanlar, Tanrı'nın, yasasını tutanlarla yapacağı barış antlaşmasını duymak üzere, tozlu yataklarından yüceltilmiş bir şekilde çıktılar. {EW 285.1}

Babil'i terk etmek zorunda kalacaklar mı?

Şimdi ortaya çıkan sorun, "doğruların" vebalar zamanında nasıl öleceği sorusudur. Bunun Sebt gerçeğinin düşmanlarının eliyle yapılabileceğini zaten eledik, çünkü o durumda, merhamet kapısı kapandıktan sonra bile şehitler olurdu, ancak kanları boşuna dökülürdü ki bu mümkün değildir.

Geriye şu seçenekler kalıyor:

  1. Doğal nedenlerle ölüm, örneğin hastalık, yaşlılık veya kaza nedeniyle.
  2. Zulüm ve salgın hastalıkların yan etkilerinden, açlık ve hastalık gibi sebeplerden dolayı ölüm.
  3. Vebaların ta kendisinden ölüm!

Özellikle 3. maddeye dikkat edin. Muhtemelen "doğrular" için ölüm nedenlerinin en büyük payını oluşturur, ancak "doğruların" vebalardan muzdarip olması nasıl mümkün olabilir?

Ve gökten başka bir ses duydum: Çıkın oradan, ey halkım, Onun günahlarına ortak olmayın ve Onun belalarından siz de nasibinizi almayın. (Vahiy 18: 4)

Babil'den ayrılanlara Babil'in belalarını almayacakları vaat edilir. Babil, ruhun ölümsüzlüğüne ve Pazar gününün kutsallığına olan inançla tanımlanır:

Babil şarabı, Tanrı'nın yüceltilmesidir. sahte ve uydurma Şabat Şabat'ın üstündedir Rab Yehova'nın insanın kullanımı için kutsadığı ve kutsal kıldığı şey de budur. ruhun ölümsüzlüğü. Bu akraba sapkınlıklar ve gerçeğin reddi kiliseyi Babil'e dönüştürür. Krallar, tüccarlar, yöneticiler ve din öğretmenleri hepsi yozlaşmış bir uyum içindedir.2SM 68.2}

“Doğruların” Sebt’i tutacağını daha önce gördük ve onların artık diğer Babil doktrinlerine inanmayacaklarını veya bunları öğretmeyeceklerini de varsayabiliriz, aksi takdirde pek de “doğru” olmazlardı.

Peki, tam tersi vaat edilmişken Tanrı'nın belalarıyla nasıl ölebilirler? Her zaman olduğu gibi, sorunumuz İncil ayetinin yüzeysel bir okumasından kaynaklanmaktadır. Bu gruba, yalnızca BABYLON belalarını almayacakları vaat edilmiştir. Birçoklarının inandığı gibi, hiç bela almadıkları anlamına gelmez.

Aslında, son yedi bela, Musa zamanındaki Mısır'ın 10 belasının bir anti-tipidir. Sadece Mısırlılara (son yedi) düşen belalar vardı, ancak belaların bazıları hem Mısırlılara hem de İsraillilere (ilk üç) düştü.

Yedi son beladan hangisinin doğrudan Babil'e atfedilebileceğini ve özellikle onun yanlış öğretileriyle bağlantılı olabileceğini öğrenmek için Vahiy kitabına bakalım. Bunlar, "doğruların" düştükleri zaman ölseler bile acı çekmeyecekleri belalardır:

Ve ilk gitti ve şişesini yere döktü; ve orada iğrenç ve acı verici bir yara oluştu canavarın işaretini taşıyanlar ve onun putuna tapanlar üzerine. (Vahiy 16: 2)

Bu bela sadece Pazar gününü kabul edenleri etkiler ve bu grupta tek bir doğru kişi bile olmayacaktır. Bu durum beşinci belada da yansıtılmıştır:

Ve beşinci melek şişesini üzerine döktü canavarın koltuğu; ve krallığı karanlıkla doldu; ve acıdan dillerini ısırdılar ve acılarından dolayı göklerin Tanrısına küfrettiler ve yaraları, ve yaptıklarından tövbe etmediler. (Vahiy 16:10-11)

Diğer tüm belalar, ne yazık ki, 144,000 kişi hariç, yaşayan doğru kişilerin başına gelir; bu kişiler, deneme saatinde özel korumaya sahip olan Filadelfiya kilisesidir:

Çünkü sen sabrımın sözünü tuttun, Seni ayrıca deneme saatinden de koruyacağım, Yeryüzünde oturanları denemek için bütün dünyaya gelecek olan. (Vahiy 3:10)

Hangi gruba aitler?

Çözüme biraz daha yaklaşmamızı sağlaması umuduyla, Ekim 2015'teki o eşsiz günde yapılan açıklamayı daha yakından inceleyelim:

O ki haksızsa, daha da haksızlık etsin: ve o olan Pis, daha da pis olsun: ve o ki doğruysa, daha da doğru olsun: ve o ki kutsal, daha da kutsal kalsın. (Vahiy 22: 11)

Şimdiye kadar sadece iki grup ayırt ettik: kötüler ve erdemliler. Fakat daha yakından okuduğumuzda, ayetin aslında dört gruptan bahsettiğini görüyoruz: Adaletsizler ve pisler, diğer tarafta ise erdemliler ve kutsallar var. Adaletsizler erdemlilerin karşısında durur ve pisler kutsalların karşısında durur.

Öncelikle şu grubu ele alalım: "kutsal." “Kutsal” için kullanılan Yunanca kelime “hagios”tur (G40), “törensel hizmet için ayrılmış” anlamına gelir. Bunlar törensel bir tapınak hizmeti için “ayrılmış” olanlardır. Bu bizi doğrudan Philadelphia kilisesinin üyelerinin (144,000) mührünü tanımlayan ayete götürür:

Galip geleni ben yapacağım tapınaktaki sütun Tanrımın adını ve artık dışarı çıkmayacak; ve onun üzerine Tanrımın adını, ve Tanrımın kentinin adını, gökten Tanrımdan inen yeni Yeruşalim'i yazacağım; ve onun üzerine kendi yeni adımı yazacağım. (Vahiy 3:12)

Ellen G. White da 144,000 kişiden özellikle tapınaktan bahsederek şöyle bahseder:

Ve biz kutsal alana girmek üzereyken tapınakİsa güzel sesini yükselterek şöyle dedi: "Sadece 144,000 "Buraya gir" dedik ve "Alleluia" diye bağırdık.EW 18.2}

SADECE 144,000 kişi vebalar sırasında "törensel" hizmet için ayrılmıştır. İsa'nın gelişine kadar tüm zaman boyunca bir şefaatçi olmadan tanıklık etmek için ayrılmıştır. Diğer tüm doğru insanlar er ya da geç vebalar sırasında düşeceklerdir ve bu nedenle Tanrı tarafından onları dinlenmeye bırakmaya karar verilmiştir. Bu nedenle ölümleri, nedeni ne olursa olsun merhametlidir!

Sadece 144,000 kişi kendi canını feda etmeye razı ebedi hayat Baba için tanıklıklarında bulunurlar ve bu nedenle, vebalar boyunca yeterli Kutsal Ruh'a sahip olacak ve en sonunda ölümden kurtulacak olan tek kişiler onlardır:

Canını kurtarmak isteyen onu yitirecektir. Canını yitiren ise onu kurtaracaktır. (Luka 17:33)

Onlar Tanrı halkının gerçek rahipleridir ve onlara başkanlık ederler. Onlar diğerlerinin bilge öğretmenleridir, çünkü Orion'dan gelen dördüncü meleğin mesajını bütünüyle kabul ederler:

Ve onlar ki bilge gök kubbenin parlaklığı gibi parlayacak; ve birçoklarını doğruluğa döndürenler de gök kubbenin parlaklığı gibi parlayacaklar. yıldızlar sonsuza dek ve sonsuza dek. (Daniel 12.3)

Şimdi "kutsal" olanın karşısındaki grubun kim olduğu açıkça ortaya çıkıyor.Pis. Bunlar, sahte doktrinler öğreten, dördüncü meleğin mesajını reddeden ve böylece insanları gerçeği alma fırsatlarından mahrum bırakan, Tanrı'nın sözde halkının liderleridir. Onlar kirlidir ve bu nedenle tapınağa (ve cennete) girmekten sonsuza dek men edilmişlerdir. Liderler olarak büyük sorumlulukları vardı ve rahipliğe layık olmadıklarını kanıtladılar.

Kendine gelmeden önce "Doğrular" grubu vebalar sırasında yaşayan iki kurtarılmış insan grubunun olduğuna dair kesin bir İncil kanıtı sunduğumuz açıkça görülmelidir: "doğrular" ve "kutsallar." Dolayısıyla, Ellen G. White'ın ilk alıntısını kullanarak hareketimize karşı olan tüm argüman zaten geçersiz kılınmıştır, çünkü hem zamanı çok iyi bilen 144,000 kişi hem de zamanı bilmeyen "doğrular", vebalar sırasında yeryüzünde yaşamaktadır.

Birinci bela ayeti aslında bu salihlerin kimler olduğunu, kimlerin birinci belayı almayacağını gayet açık bir şekilde ortaya koymaktadır:

Ve birincisi gitti ve şişesini yere döktü; ve orada adamların üzerine iğrenç ve acı verici bir yara düştü. Üzerinde canavarın işareti bulunan ve onun putuna tapanların üzerinde bulunan. (Vahiy 16: 2)

Bu nedenle, bu, (144,000'in dışında) olanların hepsinin olduğu anlamına gelir. değil canavarın işaretini aldılar ve değil onun suretine tapıyorlardı. Bu, daha önce tanımladığımız tüm ölçütleri karşılayan büyük Hristiyan grubudur. "Kutsal" olanın aksine, onlar belirlenmiş liderler değildi ve değillerdir, ancak sıradan insanlardır.

Karşılarındaki grup ise; haksız karşılaştırma yoluyla tam olarak tanımlananlar. Bunlar lider olarak hizmet etmediler ve Pazar gününü kutsal tuttular. Şeytan'ın piyadelerinin geniş yolunu seçtiler.

Grupların aldıkları ışık miktarına ve buna verdikleri tepkilere bağlı olarak farklı kutsallık seviyelerine sahip oldukları yorumu yapılabilir.

  1. “Kutsal” 144,000 kişi, dördüncü meleğin mesajını almış olacak ve bunu sevinçle kabul edecek ve Baba için sonsuz yaşamlarıyla tanıklık edecekler.

  2. “Doğrular” dördüncü meleğin mesajını asla tamamen almadılar, ancak yine de işareti kabul etmeyi reddederek Baba için tanıklık ediyorlar. Bu yüzden onlar üçüncü meleğin ışığının seviyesindedirler ve hatta kısmen veba zamanına kadar yaşarlar.

  3. Mürted kiliselerin “pis” liderleri dördüncü meleğin mesajını çok iyi biliyorlar. 2010'dan beri aktif olarak bununla mücadele ediyorlar. Birçoğu bunun gerçek olduğunu biliyor, ancak bunu kabul etmiyorlar. Hepsi Kutsal Ruh'a karşı günah işlediler ve birçok kişiyi saptırdılar.

  4. "Adil olmayanlar", liderleri onları engellediği için dördüncü meleğin mesajından çok az şey duyarlar veya hiçbir şey duymazlar. Ancak, şehitlerin tanıklığı aracılığıyla üçüncü meleğin mesajını bileceklerdir, ancak Şeytan'ın tarafını ve Pazar gününü kutlamayı seçmiş olacaklar ve canavarın işaretini almış olacaklardır.

Ne zaman diriltilecekler?

Eğer “doğrular” grubumuzu tam olarak tanımlamak istiyorsak, o zaman doğruların dirilişine bir göz atmamız gerekir.

  • 144,000 kişi belalardan sağ olarak geçecek ve İsa'nın ölümlü olarak ölümü tatmadan geri döndüğünü görecek.

  • Ölülerin yargılanmasının sınavından geçerek doğru bulunmuş olan bütün çağlardaki ölüler, Son Büyük Gün'de diriltileceklerdir.

  • Üçüncü meleğin mesajı altında ölenler, tekrarlanan beşinci mührün şehitleri de dahil olmak üzere, yedi gün önce diriltilecek ve 144,000 kişiyle birlikte İsa'nın bulutlar içinde gelişine tanık olacaklar.

  • Bu özel diriliş, İsa'yı delenleri de kapsar; onlar, İsa'nın gelişinde tekrar öleceklerdir; çünkü doğru olmayan hiç kimse Tanrı'yı ​​göremez.

Şimdi şu soru ortaya çıkıyor: "Doğrular" hangi gruba ait? Bunlar, vebalar sırasında yaşayan ve dirilişe katılmadan önce doğal olarak ölen kişiler mi?

Geriye yalnızca bir olasılık kalıyor: Yani, onlar, özel diriliş, çünkü onlar yaşayanların yargılanmasından geldiler ve üçüncü meleğin mesajının Şabatına sadık kaldılar. Sonuç olarak, onlar “üçüncü meleğin mesajı altında” öldüler ve ayrıca İsa'nın gelişinde küçük, karanlık bulutun görünümünde büyük umutlarının gerçekleştiğini görme hakkına sahipler.

Peki bu “doğrular” gerçekte kimlerdir?

Artık bu "doğru" insanlar grubunun birçok özelliğini tanımladık ve vebalarda hala ölmesi gereken bazı doğruların olması bize hala garip veya inanılmaz geliyor. En azından Adventist olarak yetiştirilenlere, 144,000'in büyük sıkıntı zamanında tek olacağına inananlara garip geliyor. Ön-kapıya inanan diğer inançlara sahip olanlara daha da garip gelebilir, çünkü vebalar düştüğünde 144,000'in hala yeryüzünde olacağına bile inanmıyorlar. Ama İncil bunu söylüyor ve başka türlü olmayacak.

Bu grubu neden hep göz ardı ettik? Düşünce tarzımızda hala bir yanlış veya eksik olmalı.

Şu ana kadar düşüncemiz şu şekildeydi:

  1. 144,000 kişi, dördüncü meleğin tüm mesajını almış olan bilge öğretmenlerdir. Baba için sonsuz yaşamlarıyla tanıklık ederler ve İsa gelene kadar yaşamaya devam ederler. Mühürlenmeleri, trompet döngüsünün 6. trompetinin başlangıcından kısa bir süre önce tamamlanır.

  2. 144,000 şehitleri eğitir, onlar da fiziksel yaşamlarıyla Baba için tanıklık ederler. Onların ölümleri aracılığıyla "mühürlenmeleri", tüm insanlık için merhamet kapısını kapatmadan kısa bir süre önce tamamlanır.

Dolayısıyla şehitler, 144,000'in manevi "çocuklarıdır". Ve bu noktada, mevcut anlayışımız sona erer. Bizim için, vebalar sırasında "doğru" olan sadece 144,000 kişi vardı.

Basit bir düşünceyle, bu düşüncenin doğru olmadığını çok önceden anlayabilirdik...

Son şehidi ele alalım ve onun kaderini daha önce Ellen G. White'ın belirttiğimiz şu sözleriyle karşılaştıralım:

…Eğer Mesih’in sadık şahitlerinin kanı bu zamanda dökülseydi, şehitlerin kanı gibi, Tanrı için ürün verecek bir tohum ekilmiş olmazdı. Onların sadakati, başkalarını hakikate ikna edecek bir tanıklık olmayacaktır; Çünkü inatçı yürek, merhamet dalgalarını geri püskürttü, bir daha geri gelmeyecekler. … {GC.634.1}

Son şehidin sadakati artık bir tanıklık olmayacaktı. 144,000. trompetten önce hepsi tamamen mühürlendiği için 6'in başka bir üyesini toplayamadı, ayrıca başka bir şehidi gerçeğe ikna edemedi, çünkü o zaten gerçeği kabul eden son şehitti.

Son şehidin sonuna kadar olan örneğini düşünün... Tanımı gereği, o bir şehit olmazdı, çünkü kanının tohumu artık meyve veremezdi. Ancak bu, selefinin son gerçek şehit olacağı anlamına gelir. Yine de aynı sebepten dolayı olamazdı—kendisinden sonra artık şehit olmayacaktı. Bu mantığı sonuna kadar sürdürürseniz, aslında artık hiç şehit olmayacaktı.

Harika bir paradoks değil mi? Ama ne yazık ki durum bu. Burada bir sorun olmalı!

Paradoksu ne kadar ileri götürürseniz götürün, her durumda son şehit boşuna ölmüş olacaktır, ancak Tanrı'nın sözüne göre durum böyle değildir.

Öyleyse, bu son şehit -tüm şehitlerin temsilcisi- kimin için ölüyor? Onun "sadakatinin başkalarını hakikate ikna etmek için bir tanıklık olacağı" bir grup insan olmalı. Biz tam olarak, insanlık için merhamet kapısı kapanmadan önce şehitlerin tanıklığını kabul etmiş ve Şabat bekçilerinin yanında yer almış olan "doğru" grubumuzdan bahsediyoruz. Kurtarılacak olanlar bunlardır “ateşle birlikte.”

Eğer bir adamın inşa ettiği iş kalırsa, o adam bir ödül alacaktır. Eğer bir adamın işi yakılırsa, o zarar görecek [vebalar]: fakat kendisi kurtulacaktır; ama sanki ateşten geçmiş gibi. (1 Corinthians 3: 14-15)

Şimdi mantıklı geliyor! Şehitler, merhamet kapısı kapanmadan önce Tanrı'nın halkı arasında sayılmaya devam edecek olan, ancak manevi anne babaları ve "öğretmenleri" gibi şehit olarak ölmeyecek olan manevi çocuklara sahip olacaklar... "doğrular".

Farklı yaş ve etnik kökenlerden, çeşitli giyim tarzları giymiş, bulutlu bir arka planda üstlerinde duran parlak bir kuzuya bakan çeşitli bir insan grubunu tasvir eden bir çizim. Işık ışınları kuzuya ve kalabalığa doğru parlıyor.Şimdi bu grubun büyüklüğünü tahmin edebilir ve çok büyük bir grup olacaklarını anlayabiliriz. 144,000'in tek manevi çocuklarının şehitler olduğuna inanmıştık ve onları zaten milyonlarca insandan oluşan bir grup olarak görüyorduk. Fakat milyonlarca şehidin manevi çocukları ve 144,000'in manevi torunları olacak olan "doğrular" grubu ne kadar büyük olmalı? Gerçekten de vebaların büyük sıkıntı döneminden çıkan sayısız bir kalabalıktır ve sadece 144,000'den ibaret değildir:

Bundan sonra [mühürlenen 144,000'den sonra] Baktım ve işte, hiçbir adamın sayamayacağı kadar büyük bir kalabalık, Bütün milletlerden, oymaklardan, halklardan ve dillerden insanlar, beyaz giysiler giymiş, ellerinde hurma dallarıyla tahtın ve Kuzu'nun önünde duruyorlardı... Ve ihtiyarlardan biri bana cevap verip dedi: Beyaz giysiler giymiş olan bu kişiler kimlerdir? nereden geldiler? Ve ona dedim ki, Efendim, sen bilirsin. Ve bana dedi ki, Bunlar büyük sıkıntıdan çıkanlar, ve kaftanlarını yıkadılar ve onları Kuzu'nun kanında beyazlattılar. (Vahiy 7:9-14)

Bu İncil ayetini "sadece 144,000" ile uyumlu hale getirmek çok zordu çünkü büyük sıkıntıdan çıkabilecek tek kişilerin onlar olduğuna inanıyorduk. Şimdi daha iyi biliyoruz.

Birçok "doğru" kişi, dördüncü meleğin mesajını hiç duymamış veya sadece kısmen duymuş olsa da, bu son günlerde kurtarılanların çoğunluğunu oluşturacaklardır. Bu nedenle, onlar için zaman, Ellen G. White'ın öngördüğü gibi, bir daha asla bir sınav olmayacak. Ancak, 144,000'e ait olma sınavı olacak. Dördüncü meleğin mesajıyla temas kuran ve onu reddeden herkes, 144,000 ile hiçbir bağlantıya sahip değildir ve hatta Kutsal Ruh'a karşı affedilmez günahı bile işlemiştir!

Şehitler birinci, ikinci ve üçüncü meleklerin mesajlarını bilirler, İncil'deki yedinci gün Şabatını tutarlar ve imanla doğruluk yoluyla itaati bilirler (1888'e kadar HSL üçüzlerini görün). Dördüncü meleğin mesajının sonraki üçüzleri hakkında hiçbir bilgileri yoktur. Temel Adventist doktrinleri hakkındaki bilgileri nedeniyle fiziksel yaşamlarını Tanrı'ya olan sevgi ve itaatlerinden dolayı verirler. Ne zaman mesajıve onlar da bilmiyorlar yüksek arama 144,000'in. Dolayısıyla rahmet kapısının ne zaman kapanacağını bilemezler.

Çocukları, "doğrular", en fazla aynı bilgi seviyesine sahip olacaklar, ancak Adventist çerçevesine bile sahip olmayabilirler. Kesinlikle merhametin sonunun veya İsa'nın gelişinin zamanını bilmeyecekler. Nuh'un yedi günü boyunca, 144,000 kişi gemiye çoktan kapatıldığında, merhamet kapısının kapalı olduğunu bilmeyecekler. Kötülerle birlikte belalarla şaşıracaklar.

(Kısa kalan zamanda insanlara sağlık mesajını öğretmenin gerekli veya mümkün olup olmadığı bize sık sık sorulmuştur. Bazıları özellikle tüm doğru kişilerin et yemeyi bırakıp bırakmaması gerektiğini sormuştur. Cevap, 1888'e kadar olan HSL üçüzlerine bakmaktır. Şehitler için sağlık mesajından bahsediliyor mu? Hayır. Öte yandan 144,000 kişi, "kutsal" rahipler oldukları için, sağlık mesajını da içeren Peygamberlik Ruhu'nun (üçüz 1915) tüm öğütlerine saygı göstermelidir. Büyük kalabalığın "doğru kişileri", çeşitli sağlık kurallarımızdan bahsetmeye gerek yok, temel Adventist doktrinlerini bile muhtemelen anlamayacaklardır. Veba zamanından önce ve kısmen de olsa, bize berrak bir zihin ve bedensel olmayan bir kalp veren Tanrı'nın yardımı olmadan Pazar yasalarının büyük sınavından geçmeleri gerekir. Koşullar izin veriyorsa, her birinin en azından vejetaryen diyet gibi temel kurallar konusunda eğitilmesi şiddetle tavsiye edilir.)

Yazıklar olsun çobanlara!

Tanrı'nın halkına ne olacak, bu kadar çok ışığa sahip olan ama onu kabul etmek istemeyen, hatta paylaşmak istemeyen? Ve sürülerine bakmayan ve dördüncü meleğin mesajının ışığını onlardan esirgeyen Tanrı halkının çobanlarına ne olacak?

Ve RABB'in sözü bana geldi: "İnsan oğlu, İsrail çobanlarına karşı peygamberlik et, peygamberlik et ve onlara de ki, Rab Yehova çobanlara şöyle diyor: Vay haline İsrail'in çobanları ki, kendilerini besliyorlar! Çobanlar sürüyü beslememeli mi? Yağını yiyorsunuz, yünü kendinize giydiriyorsunuz, beslenenleri öldürüyorsunuz. Fakat sürüyü beslemiyorsunuz. Hastaları güçlendirmediniz, hasta olanı iyileştirmediniz, kırılanı sarmadınız, sürüleni geri getirmediniz, kaybolanı aramadınız; fakat onları zorbalıkla ve gaddarlıkla yönettiniz. (Hezekiel 34: 1-4)

Otlağımın koyunlarını telef eden ve dağıtan çobanlara yazıklar olsun! RAB diyor. Bundan dolayı İsrail'in Tanrısı RAB, halkımı güden çobanlara karşı şöyle diyor: Sürümüzü dağıttınız, onları kovdunuz, ve onlara yaklaşmadınız: İşte, yaptığınız kötülüğün karşılığını size vereceğim, diyor RAB. Ve I Sürdüğüm bütün ülkelerden sürümün arta kalanını toplayacağım ve onları ağıllarına geri getireceğim; ve onlar verimli olacak ve çoğalacaklar. Ve onları güdecek çobanlar koyacağım: ve onlar artık korkmayacaklar, ne de dehşete düşecekler, ne de eksik kalacaklar, diyor RAB. İşte, günler geliyor, diyor RAB, Davut'a doğru bir Dal yetiştireceğim ve bir Kral hüküm sürecek ve başarılı olacak ve yeryüzünde adalet ve doğruluk uygulayacak. Onun günlerinde Yahuda kurtulacak ve İsrail güvenlikte yaşayacak: ve onun adı bu olacak, onun adıyla anılacak, RAB bizim doğruluğumuzdur. (Jeremiah 23: 1-6)

Fakat kalabalıkları görünce, yüreği sızladı. merhamet Çünkü onlar bayıldı ve koyunlar gibi dağıldılar. çobanı olmayan. Sonra öğrencilerine dedi: Hasat gerçekten çok, ama işçi az. Bu nedenle, hasadın Rabbine dua edin ki, hasadına işçiler göndersin. (Matta 9:36-38)

Antik çağlardan kalma büyük bir insan grubunun bulutların arasından çıkan dev bir göksel balık benzeri yaratığı gözlemlemesini anlatan sanatsal tasvir; sembolik olarak Mazzaroth'taki bir takımyıldıza atıfta bulunmaktadır.Ne yazık ki, SDA kilisesindeki "çobanlar" işlerini yeterince vicdanlı bir şekilde yapmadılar, bunu acı bir şekilde fark ettik. Merhamet kapıları zaten kapalı. Tanrı onları sorumlu tutacak ve Kendisi dağılmış koyunları öncelikle "Ruhuyla" şefkatle kurtaracak. Rab'bin onların doğruluğu olduğunu biliyorlar ve buna tutunuyorlar.

Adventizm'in liderleri ve öğretmenleri, örneğin bu makalenin yazılmasına yol açan e-postanın yazarı Franz "Kosher", aileleriyle birlikte şu kaderi yaşayacaktır:

Kötülerin çoğu, çok öfkelendiler. veba salgınlarının etkilerine maruz kaldı. Korkunç bir ızdırap sahnesiydi. Ebeveynler çocuklarını, çocuklar ebeveynlerini, kardeşler kız kardeşlerini ve kız kardeşler erkek kardeşlerini acımasızca kınıyordu. Her yerden yüksek, feryat eden haykırışlar duyuluyordu, "Beni bu korkunç saatten kurtaracak olan gerçeği almaktan alıkoyan sizdiniz." İnsanlar bakanlarına acımasız bir nefretle dönüp onları kınıyorlardı, “Bizi uyarmadınız. Bize tüm dünyanın dönüştürüleceğini söyledin ve her korkuyu yatıştırmak için, Barış, barış diye haykırdın. Bize bu saatten bahsetmedin; ve bizi bu konuda uyaranların, fanatikler ve kötü adamlar, "Bizi mahvetmek isteyen." Fakat bakanların Tanrı'nın gazabından kurtulamadıklarını gördüm. Onların acısı, halkınınkinden on kat daha fazlaydı. {EW 282.1}

Umarım, Tanrı halkının hâlâ yaşadığı diğer kiliselerin liderleri daha akıllı davranır ve kiliseleriyle birlikte Babil'i (Pazar kiliseleri) terk edip Emmanuel'in sancağını taşırlar.

Tanrı'nın Şabat'ı görmeyen ve tutmayan çocukları olduğunu gördüm. Onlar, Şabat'ın üzerindeki ışığı reddetmediler. Ve başlangıcında [biraz] sıkıntı zamanı [Rahmet kapısını kapatmadan hemen önce], dışarı çıkıp Şabat'ı daha tam olarak ilan ettikçe Kutsal Ruh'la dolduk. Bu, kiliseleri ve isimsel Adventistleri öfkelendirdi, çünkü Şabat gerçeğini çürütemiyorlardı. Ve o zaman Tanrı'nın seçilmişleri, bizim hakikate sahip olduğumuzu açıkça gördüler ve çıkıp bizimle birlikte zulme katlandılar. {EW 33.2}

İki ordu

Çizgili kırmızı ve beyaz cübbeli bir liderin kayalık bir yolda yükselerek durduğu, devasa mavi bir denizi bir asa ile ayırdığı bir İncil sahnesinin sinematik tasviri. Antik kıyafetler giymiş büyük bir grup insan onun etrafında toplanmış, bazıları fırtınalı bir gökyüzünün altında her iki taraftaki yükselen su duvarlarına bakıyor.Veba zamanında, bu kirli "çobanlar" ve adaletsizlerin büyük çoğunluğu, kaftanlarını Kuzu'nun kanında yıkamış ve silahları onlara karşı işe yaramayan Tanrı'nın iki ordusunun karşısında dururlar: 144,000 kişi ve doğruların büyük kalabalığı.

Genel bir kararname, emir bekçilerinin öldürülebileceği zamanı belirlemiş olsa da, bazı durumlarda düşmanları kararı önceden tahmin edecek ve belirtilen zamandan önce canlarını almaya çalışacaklardır. Ancak hiçbiri, etrafa konuşlanmış güçlü bekçileri geçemez her sadık ruh. Bazıları şehirlerden ve köylerden kaçışlarında saldırıya uğrarlar; ancak onlara karşı kaldırılan kılıçlar kırılır ve bir saman çöpü gibi güçsüzce düşerler. Diğerleri savaş adamları biçimindeki melekler tarafından savunulur.--GC 631 (1911). {LDE260.1}

Tanrı'nın mabedini inşa etmesine izin verilen Kral Süleyman, Tanrı'nın halkına olan sevgisini ilan ederken bu iki ordu hakkında şöyle şarkı söylemiştir:

Vadideki meyveleri görmek için fındık bahçesine indim ve asma çiçek açtı mı, ve narlar tomurcuklandı. Ya da ben farkındaydım, ruhum beni böyle yaptı Amminadib'in arabaları. Dön, dön, ey Şulamlı; dön, dön, ki sana bakabilelim. Şulamlıda ne göreceksin? Sanki iki ordu. (Süleyman'ın Şarkısı 6:11-13)

“Diğer ağıllardaki koyunlara” yüksek sesle haykırılan bu zamanda, Rab’bin asma meyvesini boşuna aramadığını bilmek harikadır.

Kesin olan bir şey var: Rab tüm koyunlarını sever ve onlarla ilgilenir. O adildir ve Pazar yasaları tarafından yapılan son büyük sınavda kusursuz kalanları yalnız bırakmaz. Şimdiye kadar gözden kaçırdığımız, büyük sıkıntıda yan yana duracağımız başka bir kalabalığın daha olduğunu fark etmek harika.

Allah'a şükürler olsun ki, kötü gibi görünen bir şeyi bir kez daha bizim iyiliğimiz için halletti!

Ve biliyoruz ki her şey iyilik için birlikte çalışır Tanrı'yı ​​sevenlere, amacına göre çağrılmış olanlara. Önceden bildiklerini de önceden belirledi. Oğlu'nun suretine benzemek için, birçok kardeş arasında ilk doğan olsun diye. Ayrıca önceden belirlediklerini çağırdı: ve çağırdıklarını da haklı çıkardı: ve haklı çıkardıklarını da yüceltti. Peki bunlara ne diyeceğiz? Eğer Tanrı bizimse, kim bize karşı olabilir? (Romalılar 8: 28-31)