Origine eldonita lunde, la 1-an de februaro 2010, 1:35 en la germana ĉe www.letztercountdown.org
Post rigardi La maŭro de Freising, la dua simbolo de la papa blazono estas en la supra dekstra angulo kaj devus same reprezenti la duan politikan celon de Benedikto. Ni trovas tie urson kun pako aŭ selo.
Kompreneble, la mesaĝo por neiniciatoj sonas sendanĝera. Denove temas pri la sentimentaleco de Ratzinger, alia orientilo de Freising: „Skt. La Urso de Corbinian”.
La klarigo de la Vatikano pri la signifo de la urso estas kiel sekvas:
"Brunurso, en natura koloro, estas portretita en la sinistra (maldekstra) angulo de la ŝildo, kun pakselo sur sia dorso. Antikva tradicio rakontas, ke la unua episkopo de Freising, sankta Korbiniano (naskiĝis ĉ. 680 en Châtres , Francio ; mortis la 8-an de septembro 730 ), rajdis al Romo. Rajdante tra arbaro li estis atakita de urso, kiu disŝiris lian ĉevalon. Corbinian ne nur sukcesis malsovaĝigi la urson sed ankaŭ igi ĝin porti sian pakaĵon al Romo. Ĉi tio klarigas kial la urso estas montrita portanta pakaĵon. Simpla interpreto: la urso malsovaĝigita de la graco de Dio estas la Episkopo de Freising mem; la pakselo estas la ŝarĝo de lia Episkopejo.”
La tuta klarigo por la "neiniciato" estas ĉe Blazono de Lia Sankteco Benedikto la 16-a por ĉiu, kiu volas legi pri ĝi. Bonvolu noti kiel ili emfazas kun rimarkinda honesteco, ke ekzistas pluraj niveloj de interpreto por la urso: "Simpla interpreto: la urso malsovaĝigita de la Dia graco estas la Episkopo de Freising mem; la pakselo estas la ŝarĝo de lia Episkopejo.” Kio do estas la ne tiel simpla interpreto? Ĉiukaze, ĉi tio malfermas la eblecon pensi pri kiu estas dresita kaj kion tiu ĉi urso vere portas. Dankon, kara Vatikano, pro ĉi tiu honesta konsileto!
Do, ni iru unu nivelon pli profunden en la interpreto. Denove, ni serĉas "dion" en antikva Babilono aŭ en la Babilonaj religioj inspiritaj, ĉar kiel ni scias, la papofico estas la reprezentanto de la antikvaj paganaj religioj. Ni trovas ursajn diojn tre rapide kiam ni serĉas en Guglo, sed pli rimarkinda estas, ke ili rilatas al la plej malnova el ĉiuj konataj religioj.
On Vikipedio - urso-kulto [germane], ni legas:
Urskulto rilatas al religiaj ritoj de ĉasistoj, kie ursoj ludas specialan rolon. La Ursfesto (Iyomante Matsuri) de la ajnuoj en Hokajdo (Japanio) estas unu el la plej signifaj kaj konataj. La esprimo ankaŭ priskribas popularan teorion de religiemaj akademiuloj de la 20-a jarcento kiel Mircea Eliade kaj Joseph Campbell, laŭ kiu tiel nomataj fruaj homoj (anoj de la nun formortinta specio de la genro Homo) praktikis ĉasmagion kaj partoprenis en urskulto. [tradukita]
"Ĉasmagio", ĉi tie almenaŭ, devus vigligi niajn orelojn ĉar ekzistas diino de la ĉaso kaj fekundeco, kiu ludas gravan rolon en la Biblio: Artemis estas ŝia greka nomo kaj ŝia roma nomo estas registrita en Ĉapitro 19 de la Agoj de la Apostoloj: Diana. La apostolo Paŭlo havis gravajn problemojn kun ŝiaj sekvantoj precipe en Efeso, kie ni trovas la plej grandan Diana aŭ Artemisan templon de la antikva mondo. Ĝi eĉ estis kalkulita inter la famaj Sep Mirindaĵoj de la Antikva Mondo!
Ni daŭrigu legi el Vikipedio:
En greka mitologio, la urso estas atributo de pluraj diaĵoj, precipe de Artemiso, diino de la ĉaso. Laŭ mistika popolscio, la templo de Artemiso de Brauronia (hodiaŭ Vraona, proksime de Ateno) estis establita por pentofari por la mortigo de urso kiu formanĝis infanon. De la 6-a jarcento ĝis la helenisma periodo, ili okazigis festadojn en la printempo laŭ kvinjara ciklo honore al Artemiso, kiu fermiĝis per la ofero de ina urso. Junaj knabinoj, kiuj estis edukitaj en la templo de Artemiso, estis nomitaj Arktoi: "inaj ursidoj".
Ni klarigu kelkajn aferojn pri la Templo de Artemiso, kie okazis ribelo de la Diana (Artemiso) sekvantoj pro Paŭlo. Ni trovas pli da detaloj pri World Wonder Online - Templo de Artemiso ĉe Efeso [germana]:
Efeso (greke Efeso) estis unu el la plej grandaj kaj plej gravaj urboj en greka kaj romia antikveco, kaj situas en kio nun estas Turkio, proksimume 70 kilometrojn sude de Izmir. En antikvaj tempoj, Efeso estis havenurbo de la Mediteranea Maro. Hodiaŭ, ni trovas la urbon plurajn kilometrojn enlanden pro tektonaj movoj. Estas artefaktoj kiuj estis malkovritaj ĉe la Templo de Artemiso kiuj devenas de pli ol mil jaroj antaŭ la granda glortempo de Efeso (600 a.K. ĝis 400 p.K.). Povas esti pruvite ke religiaj ceremonioj kaj pli malgrandaj temploj ekzistis ekde proksimume 800 a.K. en la loko de la pli postaj grandaj templokonstruaĵoj. La kultado de la diino Artemiso en Efeso estis ekigita per bildo de la diino kiu supozeble falis de la ĉielo. Artemiso estis filino de Zeŭso kaj unu el la dek du plej altaj diaĵoj en greka mitologio kaj estis diino de la ĉaso, la luno, kaj la kuratoro de virinoj kaj infanoj. En la ruinoj de la Templo de Artemiso, ili trovis tri statuojn de ŝi kun strangaj rondetaj aĵoj sur ŝia stomako (vidu bildon). Ĉar ne estas klare, kion ĉi tiuj rondaj aferoj reprezentas kaj ne ekzistas ekzistantaj tradicioj, estas diversaj konjektoj, ke ili estas io ajn de virbovaj testikoj, ĝis ovoj, ĝis fruktoj. Tamen, ili ĉiuj kondukas al la sama konkludo ke Artemiso estis adorita kiel fekundecdiino en Efeso. Ĉi tiu aspekto de Artemiso gajnis al ŝi alian nomon: "la multbrusta."
Ni daŭrigu legi ĉe Bona Novaĵo: La Lastaj Vojaĝoj de Paŭlo [germana]:
William Barclay skribas pri la Templo de Diana: “Ĝi estis 130 metrojn longa, 70 metrojn larĝa kaj 18 metrojn alta. Ĝi enhavis 127 kolonojn, ĉiu donaco de reĝo. Ili ĉiuj estis faritaj el polurita marmoro kaj 36 el ili estis orumitaj kaj mirinde ornamitaj. La granda altaro estis farita de Praxiteles, la plej granda skulptisto de Grekio. La bildo de Diana ne estis bela. Ĝi estis kaŭra, nigra, plurbrusta figuro, kiu simbolis fekundecon. Ĝi estis tiel malnova, ke neniu sciis de kie ĝi venis, nek eĉ la materialon el kiu ĝi estis farita. Laŭ la legendo, ĝi falis el "ĉielo" (Daily Study Bible, 1975, komentaĵo pri Agoj 19:1-7).
The Expositor's Bible Commentary aldonas: “Miloj da pilgrimantoj kaj turistoj vizitis ĝin [la templon] de proksime kaj malproksime. Svarmo de metiistoj kaj komercistoj ekloĝis ĉirkaŭ ĝi, gajnante sian porvivaĵon el loĝejo kaj la vendo de manĝaĵo, proponoj kaj suveniroj al vizitantoj. ...”
Ĉu ĉi tio ne sonas tre konata? Ĉu la pilgrimaj cellokoj de la romia eklezio estas malsamaj hodiaŭ? La teksto daŭrigas:
"...La Templo de Artemiso [Diana] estis ankaŭ grava trezorejo kaj banko de la antikva mondo, kie vendistoj, reĝoj kaj eĉ urboj metis sian monon en sekurigilo, ĉar ĝi estis sub la protekto de la diaĵo" (Richard Longenecker, vol. 9, 1981, p. 503).
Estas tre interese ekscii, ke ankaŭ la unua antikva banka sistemo estis tie. Kial ne fari la templon en bankon? Vatikano estas la plej granda banko de la mondo, kaj la papo hodiaŭ ankaŭ kontrolas la mondajn financojn pere de la grupo Bilderberg.
Ĉio ĉi kontraŭas verajn kristanajn valorojn. Tiam jam:
Ne estas mirinde, ke en Efeso estis prospera komerco de statuetoj de Diana kaj ŝia templo. En ĉi tiu medio, la apostolo Paŭlo sentime vokis, ke homoj observu la duan ordonon kaj detenu sin de adorado de religiaj figuroj. En komentaĵo pri versoj 24 kaj 27. AT Robinson klarigis: "Ĉi tiuj malgrandaj modeloj de la templo kun statuo de Artemiso [Diana] interne estis metitaj en hejmojn aŭ kiel amuletoj portitaj sur la korpo ... temploj de Artemiso [Diana] estis trovitaj en Hispanio kaj Gaŭlio [Francio]" (Word Pictures of the New Testament, 1995).
Tra Eŭropo, arkeologoj malkovris statuojn de la multbrusta diino Diana (aŭ Artemiso, kiel ŝi estis nomita de la romianoj). En 1996, impona statuo de Diana en Efeso estis malkovrita. Ĝi nun estas elmontrita en elstara loko en la tiea muzeo.
Ironie, la kulto de Diana iom post iom mortis, sed alia kulto plenigis la interspacon en Efeso. "Kristanismo", skribas la historiisto Marina Warner, "kaptis ŝin [Diana], kaj aldonis al ŝiaj karakterizaĵoj tiajn tipajn inajn kristanajn virtojn kiel modesteco kaj honto (Alone of All Her Sex, 1976, p. 47)". "Diana," daŭrigas Warner, "estis asociita kun la luno ... [kaj] estas identigita kiel la Virgino Maria kun la influo de la luno kaj la steloj, kaj kun la potenco de fekundeco kaj generado" (paĝo 224).
Kaj el ĉiuj aferoj, kie estis oficiale prezentita Maria-adoro? Ni legas ĝin ankaŭ en ĉi tiu teksto:
Ĉe la Koncilio de Efeso en 431 p.K., la admiro de Maria fariĝis oficiala parto de la Ŝtata Preĝejo de Romo. Warner skribas pri Diana: "Memoroj pri ŝia relikvo, la zono, pluvivis en la urbo [Efezo], kie la Virgulino Maria estis proklamita kiel Theotokos [Dipatrino], tricent kvindek jarojn poste, arĝentaĵistoj vivis farante statuojn de Diana kaj ribelis kontraŭ la doktrino de Paŭlo, 'dirante Granda estas Diana de la Efesanoj' (Agoj 19:23-40). Tial, povus ekzisti daŭrigo ... de Diana al la Virgulino, ĉar legendo ankaŭ diras ke Maria supreniris al la ĉielo de Efeso" (ibid. paĝo 280).
Nun ni komprenas, ke Benedikto la 16-a uzis la urson kiel simbolon de Artemiso aŭ Diana kaj la rezultan marian sindonemon, ĉar ankaŭ la adorado de Maria estis parto de la politiko de Johano Paŭlo la 2-a kaj li promesis daŭrigi aŭ eĉ plenumi ĝin.
Sed por atingi la koron de la afero, ni devas fosi pli profunde. Ĉi tie montriĝas ne la diino mem, sed besto portanta pakaĵon aŭ selon! Kial urso staras por la diino de la ĉaso? Ĉu la urso ne estas la besto, kiun ĉasisto mortigas? Kiel la predo povas reprezenti la ĉasiston mem? Aŭ ĉu ĉi tio eĉ estas intencita?
Ni fosu iom pli profunde La Nigra Reto: Artemiso [germana]:
Artemis
Greka diino de la luno, fekundeco, kaj la ĉaso, kiu donas kaj prenas vivon. Ŝi egalrilatas al la romia Diana.
Kiel la filino de Zeŭso kaj Leto (Heziodo, Teogonio, 918), Artemiso estas unu el la dek du olimpikaj diaĵoj, Olympioi. Ŝia ĝemelfrato estas Apolono.
Artemiso estas reprezentita kiel diino kun multaj mamoj: ŝiaj atributoj estas pafarkon kaj sagon. Virgulinaj nimfoj akompanas ŝin. Al la grekoj, ŝi estis la neatingebla eterna virga diino kaj pasia ĉasisto kaj kiel Potnia Theron, Sinjorino super la bestoj. Ŝi eĉ estas montrita kun katoj. Artemiso ankaŭ estis protektanto de knabinoj ĝis ili atingis geedzeblan aĝon. Ŝia sankta planto estas artemizo aŭ absinto, latina Artemisia. La cipreso ankaŭ estas simbolo de Artemiso (Biedermann, 507).
Ŝia sankta planto estas vermo! Kie ni trovas tion en la Biblio?
Kaj la tria anĝelo trumpetis, kaj granda stelo falis el la cxielo, brulanta kvazaux lampo, kaj gxi falis sur trionon de la riveroj kaj sur la fontojn de la akvo; Kaj la nomo de la stelo estas nomata Vermo: kaj triono de la akvo farigxis vermuto; kaj multaj homoj mortis pro la akvoj, ĉar ili maldolĉiĝis. (Revelacio 8: 10-11)
Ni scias, ke ĉi tiu stelo, kiu nomiĝas Absinto (amaro), estas neniu alia ol Satano mem. Li estas la falinta matenstelo, kiu transformas la "riverojn kaj fontojn de akvoj", la puran evangelion kaj savon per Kristo, en morton per sia veneno. Do, Diana denove staras por Satano kaj liaj malveraj instruoj.
Legantoj, kiuj jam konas la Orionan mesaĝon kaj la horloĝon de Dio, malkovros paralelon ĉi tie, ĉar Artemiso, kiel Oriono, kiu staras por Kristo, estas prezentita per arko kaj sago. Ĉi tio indikas ke ŝi estis falsaĵo de Li.
Ni daŭrigu legi:
Kun ŝia frato Apolono, kiun Artemiso helpis ŝian patrinon Leto'n naskiĝi ĵus post sia propra naskiĝo, ŝi mortigis la infanojn de Niobe kiam ŝi ridindigis sian patrinon (24.602ff Homero, Iliado. ).
Ŝi mortigis Orionon per sago, kaj sendis al li skorpion, ĉar Oriono volis ĉasi ĉiujn sovaĝajn bestojn.
Artemiso MATIS Orionon kaj sendis skorpion post li, ĉar li volis ĉasi ĉiujn sovaĝajn bestojn anstataŭ ŝi. Pri kio ĉi tio temas? Temas pri la granda konflikto inter bono kaj malbono. La "sovaĝaj bestoj" estas ni homoj. Ni aŭ estos "falas predon" al Jesuo (Oriono) aŭ al Satano (Artemiso). Artemiso estis tiel kolera kontraŭ Oriono (Jesuo), ke ŝi mortigis lin per sago: la morto de Kristo sur la kruco. Tiam, kial ŝi sendis post li skorpion kun pikilo, kiam li jam estis mortigita de la sago? Estas ĉar Oriono estis revivigita kaj lia popolo, la restaĵo, daŭre vivas. La skorpio estas ĝuste la lasta persekutado, kiu ankoraŭ atendas nin. Benedikto volas prepari siajn anojn por tio kaj kodis sian politikan tagordon en sia blazono. Ni ankaŭ trovas skorpiojn en la Biblio, specife en la kvina trumpeto. La solaj homoj, kiuj havas protekton kontraŭ ĉi tiuj skorpioj, estas tiuj, kiuj havas la sigelon de Dio, la sabaton, sur siaj fruntoj.
La sama retejo donas al ni ankoraŭ plian informon:
La kolera Artemiso mortigis unu el ŝiaj nimfoj, Kaliston, ĉar ŝi rompis sian promeson de ĉasteco kiam Zeŭso alproksimiĝis al ŝi en formo de urso. Kalisto estis translokigita al la ĉielo kiel la konstelacio Ursa Major.
Atendu momenton! Nun Artemiso ne estas la urso mem, sed unu el ŝiaj nimfoj! Ĉi tio estas grava! Kio estas nimfoj? Ni povas trovi ĉi tion sur la sama retejo (La Nigra Reto: Nymhs [germana]):
NIMFOJ
(greke por "junulino", "fianĉino") En greka mitologio, tiuj estas la multaj inaj subtenaj diaĵoj, precipe de la akvaj elementoj.
Nimfoj estas personigoj de vivo kaj la malferma lando. Multaj el ili estas kalkulitaj kiel filinoj de Zeŭso; aliaj venis en ekziston kun la Erinioj kaj la Gigantoj tra la sango de Urano kiu estis verŝita sur la teron, Gaia, post kiam li estis kastrita fare de Cronos. Tiuj ĉi Nimfoj ankaŭ estas nomitaj Meliae.
La Tritonoj, Satyroi aŭ Silenoi ŝatas persekuti la Nimfojn kiuj mem estas kunuloj de la dioj kaj ofte estis iliaj vartistinoj. ...
La Nimfoj povas esti same bonaj aŭ malbonaj kaj sovaĝaj por la homoj. Kun tre bela aspekto kaj aromo, la Nimfoj fanfaronas siajn allogajn ĉarmojn, sed ne kontentigas la vekitan deziron.
Do, la Nimfoj estas helpantoj de la dioj, sed ne dioj mem. Ili povas esti malbonaj kaj sovaĝaj kaj uzi siajn allogajn ĉarmojn sen plenumi siajn promesojn. Ili reprezentas la akvan elementon. Ĉu ankaŭ ĉi tio estas en la Biblio?
Kaj kiam la drako vidis, ke li estas jxetita sur la teron, li persekutis la virinon, kiu naskis la viron. Kaj al la virino estis donitaj du flugiloj de granda aglo, por ke ŝi flugu en la dezerton, en sian lokon, kie ŝi estas nutrata por tempo kaj tempoj kaj duontempo de la vizaĝo de la serpento. Kaj la serpento elĵetis el sia buŝo akvon kiel inundo post la virino, por ke li forportu ŝin el la diluvo. (Revelacio 12: 13-15)
Ni scias, ke la hordoj de la papofico estas reprezentataj de ĉi tiu "akvo kiel inundo" per kiu li provis detrui la protestantajn reformantojn dum la 1260 jaroj da papa supereco super Eŭropo. Tamen ili savis sin fuĝante al la Nova Mondo, kiu hodiaŭ estas Usono. La akvo ĉi tie reprezentas la persekutantojn de veraj kredantoj, kaj ĉi tie ni trovas la veran signifon de la Nimfoj kaj la urso. Ĉi tiuj estas la homaj hordoj, kiuj baldaŭ ĉasos la veran restaĵon por mortigi ilin.
Ĉiu, kiu ankoraŭ ne estas tute konvinkita, povas fosi eĉ pli profunden. Koncerne la romian ekvivalenton de Artemiso, Diana, ni trovas pliajn indicojn en La Nigra Reto: Diana [germana]:
DIANA
(Lat. divina “la brilanta” aŭ de Dea kaj Jana, "lunodiino")
La virgulino diino de la lumo, precipe la lunlumo por la romianoj. Ŝi estas la diino de la malferma lando, fekundeco, la bestoj kaj la ĉaso, protektanta diino de virinoj kaj naskiĝo kaj ankaŭ diino de interligoj por la latinoj. Ŝia kulto estis disvastigita ĉie en la tiama konata mondo. Ŝi respondas multrilate al la Egipta Izisa, kiu estis adorata preskaŭ ĉie kiel ŝi. Ŝi estis nomita Artemiso fare de la grekoj. Sub "Artemiso" vi trovas pliajn sugestojn pri la Mitologio de ĉi tiu diino, kaj ankaŭ plurajn alternajn nomojn.
Diana estis adorita en multaj lokoj en Italio. Gravaj temploj situis sur la monto Tiafa proksime de Capua kaj en arbareto proksime de la lago ĉe Aricia. Ĉi tiu kratera lago estas nomita la "Spegulo de Diana". Tie, la diino estas moknomita Nemorensis. La pastro estis forkurinta sklavo, kiu mortigis sian antaŭulon. Li estis siavice mortigita ankaŭ fare de sklavo, kiu tiam prenis lian lokon. Proponoj estis, ekzemple, malgrandaj statuetoj de patrino kaj infano aŭ vulvaj voĉdonoj ĉar Diana estas ĉefe diino de virinoj.
Ŝia festeno sur la 13-a de aŭgusto estis festita kiel la festotago de la sklavoj (laŭ BELLINGER, 116).
Frue, Diana estis identigita kun Luna, tiam ankaŭ kun la greka Artemiso.
Ovidio nomas ŝian Trivialaĵojn ("tiu kiu estas laŭdita tri manieroj” Metam. II, 416), kio estas fakte la moknomo de Hekato, ĉar Diana la lundiino partumas la regadon de la nokto kun ŝi. Ovidio plue nomas ŝian Titanion pro ŝia ŝajna rilato al Hyperion (Metam. III, 173). Ŝekspiro ankaŭ mencias ŝin kiel la feinreĝinon sub ĉi tiu nomo en sia "Somernokta sonĝo".
As virgulino, patrino kaj ĉasistino, Diana reprezentas la ciklon de naskiĝo, vivo kaj morto, kiel reflektite en la lunfazoj. [UNUA MENSOGO DE SATANO: REENKARNIĜO] Ŝia kulto estis disvastigita. Ekde ŝia kristanigo, Maria estas adorita ĉe multaj el ŝiaj sanktaj lokoj.
En la Mezepoko, Diana estis ĉiam pli vidita kiel diino kaj gvidanto de la sorĉistoj kaj sorĉistinoj. Kiel prezentite en la malnovaj bildoj de Diana kiel diino de la bestoj, ŝiaj sekvantoj rajdis trans la ĉielon en la nokto sur ĉiaj bestoj. Efektive, la kristanaj Eklezioj malakceptis ideojn kiel tiuj ekde 906, sed la homoj alkroĉiĝis al la kredo. Kun la ekflamo de la sorĉistino, tiaj ideoj, kiuj tre rememorigas la Sovaĝan Ĉasadon, akiris gravecon en kruela maniero. Nun Diana kun la duonluno (aliaj nomoj sub kiuj ŝi estis adorita kiel Granda Diino estis Bensozia, Lady Habonde, Herodias, Hodla Perchta aŭ Noctiluca) fariĝis pli kaj pli la korna diablo, kaj ŝiaj sekvantoj estis egaligitaj kun la sorĉistinoj, kvankam tio ne estas la sama. (post PICKERING, 73+).
Ĝis nun devus esti klare al ĉiuj, ke ĉi tio temas pri la persekutado de la sanktuloj. La persekutado de sorĉistinoj en la Mezepoko okazis en la nomo de Diana: La Inkvizicio! Herodiaso, kiu senkapigis Johanon la Baptiston, estas Diana! Johano la Baptisto estis la dua Elija, kaj kiu estas la tria? Ni estas!
Sed nun al alia—kaj eble la plej grava—nivelo de signifo de “Skt. La Urso de Corbinian"...
Estas tre rimarkinde, ke ankaŭ estas urso en la Biblio, kiu simbolas mondan potencon. En la libro de Daniel, ni legas:
Kaj jen alia besto, sekundo, kiel al urso, kaj ĝi leviĝis unuflanke, kaj ĝi havis tri ripojn en sia buŝo inter ĝiaj dentoj; kaj ili diris al ĝi tiel: Leviĝu, formanĝu multe da karno. (Daniel 7: 5)
La dua besto de Daniel 7 reprezentas Medo-Persion, kiu venis post Babilono. Ke la urso estis kreskigita unuflanke montras, ke unu nacio de ĉi tiu duobla potenco estis pli potenca ol la alia. Efektive, la persoj estis pli fortaj ol la medoj. Medo-Persujo ankaŭ estis reprezentita en Daniel 2 per la metala arĝento, kaj la du brakoj falditaj trans la brusto de la statuo por la interligo inter la du potencoj.
Benedikto uzas ĉi tie biblian simbolecon, kaj farante tion li mokas Dion kaj Liajn sekvantojn, ĉar li opinias, ke preskaŭ neniu kapablas interpreti ĉi tiujn simbolojn. Efektive, ekzistas nur unu konfesio, kiu ne malakceptis la trovojn de la Reformantoj kaj ankoraŭ konas la signifojn de ĉi tiuj simboloj: ili estas Adventistoj de la Sepa Tago.
Kion Benedikto diras al siaj inicitoj, estas, ke post la elekto de Obama kiel Prezidanto de Usono, li intencas establi Aliancon de Nacioj, kiu konsistigos mondan registaron. La urso havas selon (ne tornitron) kaj estas preta esti rajdita de la putino (la Romkatolika Eklezio). Tuj kiam ĉi tiu monda registaro estos establita kaj rajdita de la malĉastulino, ĝi "voros multe da karno", kio signifas, ke estos persekutado kontraŭ ĉiuj grupoj, kaj precipe kontraŭ Adventistoj de la Sepa Tago, kiuj kontraŭos ĉi tiun reĝimon.
La urso ankaŭ simbolas la ekvilibron de potenco en ĉi tiu monda registaro, kiu estos renversita favore al la papofico. Ĉi tiuj estas ĉiuj paralelaj simboloj al Apokalipso 17, kie la virino (la apostata eklezio) rajdas la beston.
Unuflanke, la urso reprezentas la politikan potencon kiel la reganta registaro elektita de la nacioj de la tero, sed aliflanke, ĝi ankaŭ staras por la papofico mem kiel la spirita potenco kiu kontrolos ĉi tiun mondregistaron (kvankam tio evidente ne okazos dum la mandato de Benedikto). Kune, ĉi tio estas "La Nova Monda Ordo", ĉar ĝi estis presita sur la unu-dolara fakturo ekde 1776.
Eĉ ĉe la urso ni trovas la ruĝan koloron en lia lango kaj selo. Ruĝa reprezentas potencon kaj sangoverŝadon. La skarlata besto de Apokalipso 17 ne estas Usono mem, sed Usono ludas gravan rolon por establi ĉi tiun beston. Ili elstaras kiel la plenuma potenco. La proklamo de la dimanĉa leĝo en Usono kaj la nacia ruino (diktaturo), kiu rapide sekvos, estas la paŝoj, kiuj kondukos ĉi tiun mondan registaron fari la papofico sia kapo.
La ruĝa lango rememorigas la duan beston de Apokalipso 13, same kiel la ruĝaj lipoj de la kapo de la maŭro estis:
Kaj mi vidis alian beston suprenirantan el la tero; kaj li havis du kornojn kiel sxafido, kaj li parolis kiel drako. (Revelacio 13: 11)
Tial, la lingvo de la monda registaro estos la lingvo de Satano, laŭ la ekzemplo de Usono. Dimanĉa leĝoj rapide disvastiĝas tra la mondo, limigante religian liberecon, kaj kaŭzos senprecedencan persekuton de tiuj, kiuj volas observi la Leĝon de Dio. Bonvolu memori, ke ruĝa estas ankaŭ la koloro de sango, aŭ de martireco!
La selaj ŝnuroj
Se ni rigardas pli detale, ni malkovras la "ŝnurojn sur la pakaĵo." Sed atendu momenton! La linioj ne estas daŭrigitaj sub la ventro de la urso sed finiĝas sur la pako kiun ni jam identigis kiel la SELO de la papo! Ankaŭ estas tre nekutime ligi pakaĵon aŭ selon sur la dorson de besto tiamaniere. Ni vidas, ke la "ŝnuroj" kruciĝas. Sed ni neniam ligus pakaĵon tian... ĉe la anguloj. Ni ĉiam ligus la ŝnurojn meze de la flankoj, ĉar ĉe la anguloj ili havus nenion por teni kaj ĉiam glitus. Denove, estas kaŝita simbolo ĉi tie!
La ŝnuroj formas evidentan X, kaj X havas specialan signifon en la roma lingvo. Nome, ĝi reprezentas la numeron 10 en romaj ciferoj.
Ĉi tio estas alia alegoria referenco al la Biblio, kiu estas uzata por moki la nescion de la plimulto de la kredantoj, kiuj ne konas Revelacion. Jen la grava Biblia teksto, pri kiu papo Benedikto la 16-a volas memorigi siajn inicitojn per la selaj ŝnuroj:
Kaj li forkondukis min en la spirito en la dezerton; kaj mi vidis virinon sidantan sur skarlata koloro besto [Skt. la Urso de Corbinian], plena de nomoj de blasfemo, havanta sep kapoj [7 papoj ekde 1929, kiam la papofico reakiris sian politikan potencon] kaj dek kornoj. (Revelacio 17: 3)
Kaj la dek kornoj kiuj vi vidis estas dek reĝoj, kiuj ankoraŭ ne ricevis regnon; sed ricevu potencon kiel reĝoj unu horon kun la besto. Ĉi tiuj havas unu menson, kaj ili donos sian potencon kaj forton al la besto. (Apokalipso 17:12-13)
En la Biblio, kornoj ĉiam reprezentas regnojn, aŭ pli bone tradukitaj kiel nacioj hodiaŭ. dek en la Biblio reprezentas "sekulara kompleteco", signifo "ĉiuj". Kiam besto havas 10 kornojn, tiam ĝi estas potenco kiu estas establita tra ĉiuj nacioj de la mondo aŭ reprezentita per ĉiuj nacioj de la tero. En la Jaro de Saul ni vidos pli klare, kiu estas tiu ĉi potenco kaj ke ĝi jam komencis regi.
Benedikto la 10-a diras, ke lia politiko kaj lia ambicia celo estas kaŭzi ĉi tiujn XNUMX naciojn, ĉiujn naciojn, starigi mondan registaron—kaj eĉ dum sia mandato. Kaj ĉi tiu monda registaro baldaŭ donus sian potencon kaj forton al la papofico. Tiel la monda registaro—ĉiuj nacioj, estante de unu menso, preparinte la selon—donos al la papo permeson grimpi sur la selon kaj alpreni mondregadon.
Alia afero estas rimarkinda ĉi tie, se ni atente rigardas. La selo konsistas el du kvadratoj kiuj estas supermetitaj. Ĉu vi vidas tion? Tio ankaŭ estas ĝeneraligita simbolo en okultismo. Se vi kompensas du kvadratojn je 45°, vi ricevas an okpinta stelo, kaj ankaŭ an oklatero en ĝi!
Ĉi tio havas nekredeblan nombron da signifoj en framasonismo kaj la okulto. Unue, ni rimarkas, ke la du kvadratoj ankoraŭ estas "ligitaj" kaj tial ankoraŭ ne estas turnitaj unu kun la alia. La ŝnuroj estas la 10 nacioj, kiuj ankoraŭ devas doni sian konsenton, tiel ke la ŝnuroj povas esti malstreĉitaj kaj la du kvadratoj povas esti turnitaj 45° dise.
Ĝi ankaŭ memorigas nin pri Biblia verso:
Kaj nun vi scias, kio retenas, por ke li estu malkasxita en sia tempo. (2 Tesalonikanoj 2: 6)
Paŭlo parolas pri la antikristo, la homo de peko:
Neniu vin trompu neniel; ĉar tiu tago ne venos, se ne venos antaŭe defalado, kaj ke viro de peko estu malkaŝita, la filo de pereo; kiu kontraŭstaras kaj altigas sin super ĉio, kio estas nomata Dio aŭ adorata; tiel ke li kiel Dio sidas en la templo de Dio, montrante sin, ke li estas Dio. Ĉu vi ne memoras, ke, kiam mi estis ankoraŭ kun vi, mi diris al vi ĉi tion? Kaj nun vi scias, kio retenas, por ke li estu malkasxita en sia tempo. Ĉar la mistero de maljusteco jam funkcias; nur tiu, kiu nun permesas, lasos, ĝis li estos forprenita de la vojo. Kaj tiam estos rivelita tiu Malpiulo, kiun la Eternulo konsumos per la spirito de sia busxo kaj detruos per la brilo de lia alveno; ecx tiu, kies veno estas laux la agado de Satano kun cxia potenco kaj signoj kaj mensogaj mirakloj, kaj kun cxia trompo de maljusteco en la pereantoj; cxar ili ne ricevis la amon al la vero, por ke ili estu savitaj. (2 Tesalonikanoj 2:3-10)
Kio retenis la papofico dum la unua apliko de ĉi tiuj versoj estis la Romia Imperio. Kiam ĝi disfalis, la papofico venis en potencon. Kio retenas la papofico nun en la dua kaj fina apliko de ĉi tiu profetaĵo estas la nuna potencostrukturo. Ĉi tio unue devas esti malfortigita. La nacioj devas esti malfortigitaj de problemoj kiujn la Vatikano mem produktos, tiel ili donos al li regadon. Ni baldaŭ vidos, ke tio jam okazas.
Ni reiru al la okpinta stelo... Estas la "stelo de kaoso", kiu simbolas la jenan esprimon: ordo ab chao, ordon de kaoso. Tiel estiĝos la mondregado de Satano. Li unue kreos kaoson kaj tiam la potenco estos donita al li. Financa krizo, malsato, militoj, tutmonda varmiĝo, terorismo — ĉi tiuj estas ĉiuj liaj rimedoj por krei kaoson.
La numero ok en numerologio signifas eternecon. Kiam sur ĝia flanko, la figuro ok estas la matematika simbolo por senfineco. Post kiam Satano akiras regadon, li volas regi por ĉiam. Ni kredas, ke li ne sukcesos, sed tio estas lia deklarita celo.
La okpinta stelo ankaŭ simbolas la Granda Jaro, ciklo de proksimume 26,000 jaroj, dum kiu ĉiuj signoj de la zodiako iam estas trairitaj. Ĉie en la esotera mondo, estas konate, ke ĉi tiu granda ciklo finiĝas la 21-an de decembro 2012. Eĉ la majaoj registris tion en siaj kalendaroj antaŭ pli ol 5,000 XNUMX jaroj.
La kaoso stelo kiel la selo de la papofico montras ke ĝi volas reĝu eterne, kaj ĝi montras, kiam ĝi vidas gravan mejloŝtonon en ĉi tiu regado. La jaro 2012/2013 estas montrita, kiun ankaŭ la tuta okulta mondo antaŭvidas kiel grandan momenton en la monda historio. Kio okazos ĉi-jare? Eble io tiel eksterordinara, ke eĉ Dio reagos? Por pli pri tio, bonvolu legi La Oriona Mesaĝo por la Homoj de Dio.
Kiel ni povas legi ĉe La Babilona Matrico - La Ok Pinta Stelo, la sumeranoj uzis aranĝon de linioj kaj simboloj por kaj "stelo" kaj "Dio". Tie ni ankaŭ estas informitaj, ke la lineara okpinta stelo reprezentis la diaĵon Inanna, la sumeran. "Reĝino de Ĉielo" (nun alivestita kiel la Virgino Maria) kaj Iŝtar (Astarte), la babilona diaĵo kiu ankaŭ estas konata kiel "la lumportanto".
Ni ankaŭ konas Astarte el la Biblio (Astarte – Vikipedio [germana]):
STARTE EN LA BIBLIO
Reĝo Salomono provizore antaŭenigis la kultadon de Astarte (1 Reĝoj 11:5).
Ili ekkriis al la Eternulo, kaj diris:Ni pekis, ĉar ni forlasis la Eternulon kaj servis al Baal kaj Aŝtarot. Liberigu nin nun de la potenco de niaj malamikoj. Ni volas servi al Vi denove. [1 Samuelo 12:10] La Izraelidoj malobeis kun la adoro de Astarte kontraŭ la unua ordono de la Biblio (Eliro 20:3, Readmono 5:7). La Biblio enhavas neniun rektan indicon ke Astarte estis kunulo de YHWH.
Kaj Astarte estas neniu alia ol Aŝera. Ni trovas ĉi tiun "diinon" ankaŭ en la Biblio (Aŝera - Vikipedio [germana]):
ASHERA EN LA BIBLIO [bedaŭrinde tradukita kiel la "arbareto" en la King James Version]
La nomo Asherah estas menciita en la Biblio proksimume kvardek fojojn, kiel la nomo de diino kaj kiel priskribo de ŝia faluskulto.
Vi povas legi En Juĝistoj 6:25, kiel la anĝelo de la Eternulo ordonis al Gideon, ke li difektu la sanktan stangon Asxera de lia patro Joasx kaj konstrui novan altaron al la vivanta Dio YHWH. Ĵus post tio, Gideon estas uzita de YHWH por savi la nacion de Izrael de la ŝarĝo de la Midjanidoj. 1 Reĝoj 15:13 mencias ke Maaĥa, la patrino de la reĝoj, faris statuon de Aŝera. Eĉ reĝo Manase (2 Reĝoj 21:7) establis bildon de Aŝera. 400 profetoj de Aŝera manĝis ĉe la tablo de Izebel (1 Reĝoj 18:19). La reĝo Joŝija forigis de la templo (2 Reĝoj 23:4) objektojn "kiujn estis faritaj por Baal, Aŝera kaj la tuta armeo de la ĉielo". 2 Reĝoj 23 priskribas la forigon de la Asherah-kultoj.
La antikva egipta diino Izisa (Vikipedio - Izisa [germana]) ankaŭ estas karakterizita per la okpinta stelo:
Por la egiptoj, ŝi estis "diino de amo", "diino de la maro", "Dipatrino", "Patrino de la suno", "Reĝino de la okcidenta ĉielo" kaj a "sorĉistino", ĉar ŝi uzis sorĉadon en sia rilato kun Horuso kaj Oziriso. Patrinoj petis ŝin por benoj al siaj infanoj. Ŝi estis vidita kiel potenca sorĉistino, kiu sciis ĉiujn sekretojn kaj estontajn okazaĵojn. En surskriboj, estas skribite pri ŝi ke ŝi estis "pli saĝa ol ĉiuj dioj." Por la egiptoj, ŝi ankaŭ havis malhelan flankon. Ŝi ŝtelis la magion de la maljuna dio Re, por levi sin kiel la reganto super la mondo.
La egiptaj faraonoj asertis esti filoj de Izisa kaj ŝia rondiro estis vidita kiel la reĝa trono. La trinkado de lakto, kiu laŭdire estis la lakto de Izisa, estis parto de inaŭgura ceremonio en la regno de la faraonoj. Poste, ŝia persono estis miksita kun aliaj egiptaj diaĵoj (aparte Hatoro). Kaj per la misia laboro de la egiptaj pastroj de Izisa, ŝia kulto populariĝis inter la Ptolemeoj kaj tra la tuta Romia Imperio.
La Templo de Izisa estis sur la insulo Philae, kiu situas en la profunda sudo de Egiptujo. Pro la konstruado de la Aswana Digo, la templo estis movita pli norden sur la insulon Agilkia, ŝtono post ŝtono, de 1977 ĝis 1980. En Egiptujo, Izisa estis adorita ĝis la 5-a aŭ 6-a jarcento, kaj nur virinoj servis ŝin kiel pastrininoj. En nunaj tempoj, la templo estas foje uzita denove fare de religiema komunumo kiel loko por adorado de la diino.
Ŝia simbolo estis Siriuso. Kiel fekundecdiino, Izisa respondecis pri la inundo de Nilo, kiu komenciĝis kun la unua matenvidebleco de Siriuso.
Per la posta miksado kun Hatoro, ŝi ankaŭ ricevis bovinkornojn kun sundisko por kapvestaĵo. Ŝi estis ofte prezentita sur tombaj kaj sarkofagmuroj kun etenditaj flugiloj, per kiuj ŝi protektis la mortintojn kaj ventolis la aeron. Samtempe la bovinkornoj signifas la duonlunon. Kiel la diino de magio kaj la mortintoj, Izisa estis vidita precipe en postaj tempoj kiel la lunodiino.
Nun ni denove venas plencirkle. Ni traktas kun la sama Diana, la lunodiino, la patrino de Satano. Kaj la urso reprezentas ŝiajn helpantojn.
Unue oni povas vidi Izisa kun sia filo Horuso, kaj poste estas Maria kun Jesuo: klara anstataŭigo de pagana egipta kulto per kristanismo.
Notu la "nimbon" sur ĉi-lasta bildo - la malpezaj radoj aŭ aŭreoloj, kiuj estas nenio alia ol sundiskoj. Ĉio venas de sunkulto, kio estas la Baal-kulto.
Nur legu mem, kio estas kaŝita tie: Izisa, Horuso, Seto, la IHS de la Roma Eklezio, ktp. Bona komenca paĝo estas: La Babilona Matrico - La Ok Pinta Stelo. La bildoj de la simboleco de la ok-pinta stelo, kiun vi povas vidi tie, devus esti sufiĉe signifaj. Jen kelkaj ekzemploj:
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
La bazo de la Statuo de Libereco en Novjorko ankaŭ havas la formon de ok-pinta stelo farita el du kvadratoj. Kia surprizo—ĝi estis donaco de la francaj framasonoj al Usono.
Kion ĉi tio signifas? La torĉoportanto estas Satano kaj li staras sur fundamento de du potencoj, du kvadratoj.
Tiuj ĉi du kvadratoj estas la du potencoj, kiuj kuniĝas por formi la registaron kaj subtenan strukturon de Satano, kiuj ĉi-kaze estas la papofico kaj Usono, sed en la kazo de la Urso temas pri politiko kaj religio, ĉar ĝi rilatas al mondregado.
Do, absolute valoras la tempon ankaŭ profundiĝi Vikipedio - Egipta Mitologio. Ĉi tie necesus tro longe, kaj multaj aferoj estas tre bone klarigitaj tie kaj en aliaj retejoj. Mia celo estas nur montri la ĉeeston de ĉi tiuj simboloj kaj Diana kaj ŝiaj helpantoj en la papa blazono.
Estante kunmetita de du kvadratoj, la okpinta stelo klare simbolas la regadon de Satano per la kuniĝo de du potencoj: politiko kaj religio, la urso (la 10 nacioj, politiko) kaj tiu, kiu sidas sur la selo (la papado, religio). Ankaŭ estus interese rimarki, ke ja devus ekzisti responda "pako-selo" ĉe la alia flanko de la urso... la afero tiam temus pri monda registaro, kiu konsistus el ne nur 10 nacioj, sed 20 nacioj. Ĉu ni jam scias pri tia strukturo?
Nun ni traktu la kvar aferojn levitajn en la artikolo “La Mankanta Tiaro”.
1. En ĉi tiu simbolo de la papa blazono, ĉu ni malkovras unu el la tri branĉoj de registaro: leĝdona, plenuma aŭ juĝa?
Jes, ĉi-foje ĝi estas klare la leĝdona, la monda registaro. La "Nova Monda Ordo" estas reprezentita per ĉi tiu neegala potenco-dividado. Monda registaro, kiu estas gvidata de eklezio, kiu sola kontrolas la leĝaron: La Roma Eklezio mem. La laika registaro, la tria besto, devas esti starigita, sed ŝajne ne estas planite plene starigi la estron de tiu ĉi mondregistaro dum la mandato de Benedikto.
2. Ĉu ni povas identigi unu el la tri bestoj de Apokalipso 13 kaj 17?
Nu, ni rigardu detale. Ni povas klare identigi la besto de Apokalipso 17 kun la urso: la nova politika mondregistaro kiu estos formita de la "10" nacioj. En La Jaro de Saul, Mi montras kiu aŭ kio ĝi estas ĝuste, kaj kiam ĉi tiu besto estis "kronita".
3. Ĉu ni traktas unu el la tri personoj de la satana triunuo?
Laŭ lia trompo, la patrino de Satano is la luno La duonluno reprezentas la uteron de kiu li ŝajnigas esti naskita. Kaj Artemiso kaj Diana, ni plurfoje malkonfirmis kiel la diino de la luno. Same, Astarte, Aŝera kaj Izisa estas ĉiuj lunaj diinoj. Satano reprezentas sian "naskiĝrakonton" en la papa blazono. Tial, la adoro de Maria altiĝas super ĉio: ĝi estas falsa interpreto de la virino kun la luno. sub ŝiaj piedoj en Apokalipso 12. La simbolo por la vera Eklezio de Dio estas malpurigita kaj mistraktita kiel la "patrino de Satano." Ĉu ne estus logike trovi Satanon mem en la lasta simbolo, la Konko de Sankta Jakobo?
4. Ĉu estas unu el la tri spiritaj fortoj kaŝitaj en ĝi, kiu ludas rolon en la fino-tempoj laŭ Ellen G. White?
Ĉi tio estas preskaŭ tro facila nun. Jes, kompreneble, ĉar Ellen G. White diras tion la papofico kaj la romia eklezio mem, la unua besto de Revelacio, transprenos la mondon. Ĝuste ĉi tio estas la temo de la urso de Sankta Korbiniano. Ĉi tie ni trovas reprezentita la besto kiun la papado volas rajdi. Ĉi tiu monda registaro estas modeligita laŭ la blazono de la papo, sed efektiviĝos nur kiam venos la posteulo de Benedikto. Tamen, la selo aŭ trono de la besto estos preparita de Benedikto.
Post kiam ĉi tiu monda registaro de eklezio kaj ŝtato estos kronita, ĝi baldaŭ vidos sin minacata de la interveno de Dio. Onidiroj el la oriento kaj nordo ĝenos ĝin. Ĉi tiu retejo povus esti kiel onidiro, nome la novaĵoj el la oriento — la Oriono — kaj el la nordo — la trono de Dio.
Gravaj katastrofoj atendas tiujn, kiuj volas anstataŭigi la Ordonojn de Dio per homaj ordonoj. Kaj ĉi tio kondukas nin al la tria simbolo de la blazono de Benedikto: La granda konko, aŭ la konko de Sankta Jakobo, per kiu Benedikto volas ĉerpi saĝon el la oceano. Ĉi tiu simbolo fakte rilatas pli al la maro ol oni vidas unuavide.
Sukcese mi skribos la artikolon pri la konko de Sankta Jakobo, kaj alian pri la nova paliumo kiu estis aldonita al la papa blazono, sed vi povas trovi malgrandan parton pri la konko en Donaco de Ĉielo kaj mallonga klarigo pri la signifo de la baldakeno en la Enkonduko al la Ombra Serio.