Iloj de Alirebleco
Rekte al enhavo
La Lasta Retronombrado

Ĉi tiu estas la tago de la preparado de la Eternulo. Li diras: “Jen mi venas kiel ŝtelisto. Feliĉa estas tiu, kiu viglas kaj gardas siajn vestojn, por ke li ne iru nuda kaj ili ne vidu lian honton. La granda laboro de kiu la menso ne devus esti deturnita, estas la konsidero de nia sekureco antaŭ Dio. La ŝtormo venas, senĉesa en sia furiozo. Ĉu ni pretas renkonti ĝin? Ĉu niaj piedoj estas sur la Roko de Aĝoj? Ĉu ni estas unu kun Kristo, kiel li estas unu kun la Patro? {RH la 27-an de decembro 1898, par.14}

En ĉi tiu artikolo mi publikigas serion de sonĝoj kiuj estis senditaj en multaj retpoŝtoj de fratoj en Usono kaj donos al vi la interpreton ĉe la fino de la artikolo. Temas pri adventistoj, kiuj ĉiuj revis pri la sama temo, ke ŝtormo, senĉesa en sia furiozo, venas super nin. La fratoj estas ĉiuj sepa-tagaj adventistoj en bona stato. D-ro Diane M. Burnett, kiu laboris en Uchee Pines kiel medicina kuracisto, kolektis la sonĝojn. Uchee Pines estas OCI-projekto kaj unu el niaj plej sukcesaj vivstilaj centroj. La revoj estas publikigitaj jam en multaj aliaj anglaj interretaj retejoj (nur guglo por "a storm is coming relentless in its fury diane burnett"). D-ro Diane publikigis ĝisdatigojn de la sonĝoj memstare retejo ĝis proksimume 2013.

Jen la sonĝoj:

La Ŝtormo Estas Eĉ Ĉe La Pordo

“La ŝtormo venas, senĉesa en sia furiozo. Ĉu ni pretas renkonti ĝin?”

Skribite fare de Diane M. Burnett, MD
Komence skribita septembro 2010
(kun daŭraj ĝisdatigoj)

Forlasita blanka domo kun plimalboniĝanta tegmento sidas izolita en vasta kampo de verda herbo sub drameca ŝtorma ĉielo montranta malhelajn nubojn kaj subtilajn sugestojn de fulmo en la malproksimo.

Mi ĵus havis sonĝon, ke kiam mi rakontis ĝin al aliaj, mi trovis, ke ankaŭ ili havis sonĝon pri ŝtormo. Ke ĉi tiuj kontoj impresi vin per la seriozeco kaj sobreco de la horo.

Mardon, la 3-an de aŭgusto, mi havis sonĝon antaŭ vekiĝi matene. Mi iris eksteren por iri en konstruaĵon kun mia familio. Estis klara tago kaj unu el miaj fratoj kuregis kaj ludis ĉirkaŭe survoje, ridigante min. Kiam ni eniris en certan ĉambron, mi sentis venton enblovi. Mi sciis, ke la ĉambro neniam varmiĝos krom se la malfermo al la ĉambro estos fermita. Mia patro kaj mi iris por fermi ĝin kaj vidis, ke la ĉefaj pordoj en la konstruaĵo estis larĝe malfermitaj. Je tiu punkto mi ekkomprenis ke la konstruaĵo estis farita el ligno kaj estis tre kiel garbejo. Kiam ni alproksimiĝis al la pordoj, mi vidis, ke terura ŝtormo estas sur nin. La etoso de ridado fariĝis krizo. Ĉio estis malluma kaj aferoj turnis ĉiun direkton kun ventoj de uraganforto. Ni luktis por fermi la pordojn ĉar la forto de la vento estis tiel forta ke ni apenaŭ povis tiri ilin. Mi aŭdis hundon krii en la detruo de la ventoj ĵus antaŭ vekiĝo.

Mi vekiĝis kun la sento, ke la ŝtormo estas la fina krizo de la tero kaj ke ĝi estas "proksime, eĉ ĉe la pordoj". Mi komprenis, ke ĉiuj surteraj konstruaĵoj (spiritaj kaj tempaj) estos detruitaj en tiaj ventoj. Mi sentis malesperan havi la plenecon de la graco de Dio, Lia protekto. Mi sentis maltrankvilon scii, ke mi havas oleon en mia lampo kaj ke mia domo estas konstruita sur la Roko. Mi preĝis por gvido pri iuj decidoj, kiujn mi devas fari, kaj mi sentis, ke ĉi tiu sonĝo estas helpi min scii kion fari. Mi sentis, ke ĝi estis signifa, ĉar ĝi estis ĝuste en la sama maniero kiel du antaŭaj sonĝoj, kiujn mi havis pri la kancero de mia filino, kiuj okazis ĝuste kiel la sonĝoj. (Bonvolu noti: sekva evento al ĉi tiu sonĝo estas notita poste en ĉi tiu skribaĵo).

Post preĝo kaj Biblia Studo, mi vokis amikon en Bermuda por dividi la sonĝon kun ŝi antaŭ ol mi perdis la efikon de la sonĝo kiel la okupataj agadoj de la tago. Kiam mi alvenis al la laboro, Lisa kiu laboras kaj trejnas sub mi estis en mia oficejo.

"Lisa, mi devas rakonti al vi pri la sonĝo, kiun mi havis ĉi-matene."

Rakontinte al ŝi mian sonĝon, ŝi diris al mi: “Tio estas stranga. Ankaŭ mi sonĝis hieraŭ nokte pri ŝtormo. En mia sonĝo mi staris ekstere de granda blanka konstruaĵo. Antaŭ mi estis rivero kaj estis homoj ĉie ludantaj kaj okupiĝantaj pri kia ajn komerco ili havis. Pluraj el ni staris apud la blanka konstruaĵo, kaj kvankam mi estis kun ili, mi sentis, ke mi vere devus esti en la konstruaĵo. Tre baldaŭ estis donita averto al ni ĉiuj, ke vere malbona ŝtormo venas kaj ke ni devas serĉi ŝirmejon. Ĉar mi staris proksime al la enirejo de ĉi tiu granda blanka konstruaĵo, mi pensis, ke mi restos ekstere nur sufiĉe longe por vidi la ŝtormon alproksimiĝi. Mi ĉiam ĝuis ŝtormojn do mi ne sentis min timigita. Sed tute neatendite la ŝtormo enblovis la sunbrilan tagon. Ĉiuj estis tiel surprizitaj, ke estis malfacile konservi nian bazon. Granda fortika viro venis el nenie kaj kaptis mian brakon kaj trenis min al sekureco ene de la konstruaĵo, riproĉante min, ke mi estas ekstere. Homoj kriadis kaj ĉio estis freneza ekstere, sed interne ĉio estis paca kaj trankvila. Kaj tuj mi havis la senton, ke ĉi tiu loko estas nur por tiuj, kiuj konservis la sanmesaĝon kaj vivis en unueco kun Dio. Multaj ne eniris, kvankam estis spaco por ĉiuj. En tiu momento, mi vekiĝis.

Ŝi ne opiniis, ke ŝia sonĝo estis io signifa ĝis ŝi aŭdis mian sonĝon. Aŭdi ŝian sonĝon ankaŭ alportis pli grandan efikon koncerne la signifon de mia sonĝo.

Poste, ĵaŭdon de tiu semajno ni havis sindonemojn por medicina konferenco. Mi kundividis mian revon same kiel tiun de Lisa. Unu el la studentoj tiam diris ke Nicky ankaŭ havis sonĝon pri ŝtormo. Kiam Nicky eniris, ni petis ŝin kunhavi ŝian sonĝon.

Ŝi sonĝis, ke estas cunamo. Centoj da homoj estis eltiritaj al la oceano kaj dronantaj. Ŝi strebis per sia tuta energio por savi nekonatan homon. Ŝi devis kapti la personon kaj tiri per sia tuta forto por konduki la personon al la bordo. Estis ŝtuparo kun flago eliranta el la oceano. Ŝi metis la personon antaŭ si por ke ŝi povu malhelpi la ondon frakasi sur la personon. Ŝi ektenis la flagon per unu mano, kaj per la alia tenis la personon. Necesis granda peno por malhelpi la personon esti eltirita per la suba stupo.

La sekvan tagon, vendredon matene, mi havis telefonan konversacion kun patrino de paciento en Anglio. Ŝi diris al mi, ke ŝi kaj ŝia edzo estis kondamnitaj, ke ili bezonas reloĝiĝi al la kamparo. Ili moviĝis pli proksimen al la urbo pro oportuno pro la laboro de ŝia edzo. Sed la infanoj nun estis tute neregeblaj post estado en publika lernejo.

Mi diris al ŝi, ke ĝi ne estas nur elekto, sed direktivo de Dio, kiel ni estas ĉe la fino de la tempo. Mi tiam rakontis mian sonĝon, same kiel tiun de Lisa kaj Nicky. Kun miro ŝi tiam diris al mi: “D-ro. Diane, mi sonĝis pri ŝtormo antaŭ ses semajnoj. Inundis kaj homoj dronis ĉie. Mia zorgo estis por miaj 5 infanoj. Mi senespere serĉis ĉiujn por certigi, ke ili estas sekuraj."

Poste tiun matenon mi havis prelegon por doni al niaj gastoj ĉe Uchee Pines. Kiam mi finis mian paroladon pri kancero, mi diris al ili, ke mi kredas, ke ni estas ĉe la fino de la tempo. Mi rakontis ĉiujn sonĝojn pri ŝtormo, nun kvar.

La sekvan semajnon lunde posttagmeze mi vidis pacientojn. Mi vizitis kun nia 15-jara gasto kaj ŝia patrino. La patrino rakontis al mi kiom dankema ŝi povis veni al Uchee Pines kaj lerni tiom multe pri la sanmesaĝo. Ŝi diris, ke ŝi estis gvidita por fari plenan sindevontigon al la leĝoj de sano per la graco de Dio.

Mi demandis ŝin, ĉu ŝi aŭdis mian prelegon vendrede, kiam mi rakontis pri la ŝtormaj sonĝoj, precipe la sonĝo de Lisa kun la konstruaĵo, kiu estis por homoj konservantaj la Sanan Mesaĝon.

“D-ro. Diane, mi preskaŭ falis de mia seĝo kiam vi rakontis tiujn sonĝojn. Mia filino sonĝis pasintsemajne pri ŝtormo. Ŝi diris al mi, ke ŝi sonĝis pri terura ŝtormo kaj ke ŝi tiom timis."

La importo de ĉi tiuj mesaĝoj ŝajnis kreski. Mi sentis min devigita diri al ĉiuj. Mi iris al la administra oficejo kaj demandis al Frato Champen, ĉu mi povus diri ion al li. “Nu, mi ne scias. Ĉu ĝi estas bona aŭ malbona?" li demandis. “Jes!” estis mia respondo.

Mi rakontis la rakonton de la multoblaj sonĝoj de grandegaj ŝtormoj. Kiam mi finis, li rimarkis, ke “ĉi tio estas tre sobriga, kaj ni ne estas pretaj. Ni estas tro okupataj.”

Preparante por iri hejmen tiun vesperon, amiko el eksteruniversitato venis en mian oficejon por viziti. "Chrissy, mi devas diri ion al vi."

“Ho ne. Ĉu mi bezonas sidiĝi?” ŝi demandis. "Ne," mi diris, "Vi devas genuiĝi."

Post kiam mi rakontis al ŝi ĉiujn sonĝojn, ŝi diris al mi: "D-ro. Diane, mi havis du sonĝojn pasintsemajne pri tajdo. Sed estis granda muro apud la bordo kaj dum ni staris sur la muro ni estis sekuraj.”

La sekvan tagon, mardon, doktoro Karla Boutet rakontis al mi sperton (ne sonĝon), kiun ŝi havis dum tendara kunveno ĉe Camp Alamosa. Estis bela tago kaj ŝi decidis elkonduki la infanojn sur la lagon en la padelboato. Dum ili pagadis laŭ la lago iomete, virino elpaŝis sian malantaŭan verandon kaj kriis al tiuj sur la lago: "Venas ŝtormo." Karla turnis sin kaj demandis ŝin, ĉu ŝi scias, kiam ĝi venos. Aliaj turnis sin kaj direktis sin al bordo, kuraĝigante ŝin iri ankaŭ al bordo. Ĝuste kiam ili atingis la dokon, la ŝtormo eksplodis sur ilin. Ŝi sentis impresita ke tio estis kiel la ŝtormo venanta sur la teron kaj ke ŝi ne devus demandi "kiam" sed direkti sin al solida tero kaj esti preta por la ŝtormo en sekura ŝirmejo.

Mi daŭre dividis ĉi tiun serion de sonĝoj ĉar la mesaĝo estis tiel potenca, kaj ĉar ŝajnis, ke Dio donis la mesaĝon al multaj homoj tra la mondo kaj mi volis scii aliajn spertojn.

Post la preĝejo en sabato, la 14-an de aŭgusto, mi dividis la liston de sonĝoj kun la Hargreaves. Dum Tereza aŭdas la kontojn, ŝi rakontas al mi, ke en la pasinta semajno ŝi matene vekiĝis al la kanto "Ŝirmejo en la Tempo de Ŝtormo" kaj ŝi ne povis eltiri ĝin de sia menso. Estis nekutime por ŝi ĉar ŝi neniam vekiĝas kun kanto en sia menso tia. Ŝi eĉ rakontis al siaj gepatroj pri tio, ĉar ĝi ŝajnis tiel eksterordinara.

Poste tiun tagon amikoj venis al la domo por kunuleco. Antaŭ ol ili foriris, mi komencis dividi kun ili la ŝtormsonĝojn. Jane interrompas min pri tri sonĝoj en la rakonton. Antaŭ ĉirkaŭ 4 semajnoj ŝi sonĝis pri ŝtormondo. La familio de Joella, sia propra familio, kaj ŝia preĝeja familio iris al domo, kiun ili neniam antaŭe estis. Iu subite krias: "Estas granda ondo venanta." “Mi marŝas al la ĉefpordo kaj mi vidas grandegan ondon, tiel grandegan ke ŝajnas, ke ĝi povus trafi la lunon. Mi timas, ĉar mi pensas, ke neniu postvivos ĉi tion, neniu ĉi tie sub ĉi tiu tegmento. Mi staras rigardante ĝin kaj kiam ĝi proksimiĝas, ĝi iĝas monumentoj, kiel la ruĝaj rokaj monumentoj de nia lando. Mi turnis min de rigardi tra la pordo kaj vidis, ke ĉiuj en la ĉambro estas en profunda preĝo. Ŝajnas, ke iliaj preĝoj igis la ondojn en monumentojn. Mi sentis min impresita ne ĝeni ilin kaj iris al la malantaŭo de la domo. Mi tiam sentis trankvilon, ne timis. Estis kvazaŭ Dio estis tie.”

"Kiam ĉi tiu sonĝo okazis, mi travivis tre malfacilajn provojn ĉe Uchee Pines. Mi sentis min malloke kaj mi volis iri hejmen. Dum mi vekiĝis el ĉi tiu sonĝo, mi sentis certecon, ke mi faris la ĝustan aferon, ricevi la trejnadon ĉi tie ĉe UP, ĉar la ŝtormo venas kaj ke ĉi tion mi devas preni hejmen kaj pretigi miajn homojn.

La 27-an de aŭgusto 2010: En la lasta semajno, tri pliaj homoj rakontis al mi pri sonĝo, kiun ili havis en la lastaj 2 monatoj, pri esti en ŝtormo, plejparte maremondo aŭ cunamo. Amy P. havis sonĝon pri tajdo (vidu malsupre en ĝisdatigoj). Tatiana M. kaj Garrison H. ankaŭ havis sonĝon pri ŝtormo.

Septembro 2, 2010: Sean B. diris al mi ke lastatempe li sonĝis ke li estas en domo kaj terura kaj timiga ŝtormo estis ekstere. Ĉiuj eventoj, kiujn Kristo diris, ke okazos antaŭ Lia alveno, okazis, unu tuj post alia en rapida sinsekvo. Li diris, ke li scias, ke ili okazos rapide, sed li ne sciis, ke tio estos tiel rapida. Li vidis fajron elirantan el la ĉielo. Li rigardis eksteren kaj vidis nigran nubon la grandecon de vira pugno, kreskantan kiam ĝi proksimiĝis. Li povis vidi, ke la Sinjoro venas, sed ĝi disipis antaŭ ol atingi lin. Li vekiĝis kun trankviliĝo, ke mi estas sonĝo kaj ke li ankoraŭ havis tempon por pretigi por la alveno de la Sinjoro.

Mi dividis la liston de ŝtormsonĝoj kun Danny Vierra, kiu tiam petis dividi ilin en sia bulteno. La granda nombro da sonĝoj envenantaj konvinkis min, ke la kontoj devas esti disvastigitaj malproksimen, kaj mi deziris, ke multaj legu la rakonton. Unu semajnon post eliri en la interreto, multaj aliaj komencis telefoni kaj rakonti siajn spertojn al mi.

La 13-an de septembro 2010: Henry M. diris al mi, ke li vekiĝis plurajn fojojn en la lastaj du semajnoj kun la kanto "A Shelter in the Time of Storm" en sia menso.

La 14-an de septembro 2010: Janet L. retpoŝtis ĉi tiun konton: "Mi havis similan sonĝon kiel [Teresa Hargreaves] kiam ĝi finiĝis kun la kanto "A Shelter in the Time of Storm." Estis tajdo. Kiam mi vidis ĝin veni, mi staris en la oceano kaj miaj posedaĵoj estis en la akvo, kiel komodo kun tirkestoj kun miaj vestaĵoj en ĝi kaj aliaj aĵoj flosantaj en la akvo, kaj mi provis savi miajn aĵojn kaj mi vidis la tajdon en la malproksimo - tiel granda venanta al mi. Mi ĵus decidis lasi ĉion iri kaj turnis min al granda Roko kaj teniĝis al tiu roko. Mi sentis, ke la roko estis Jesuo. Mi timas ondojn kaj dronadon, sed dum mi tenis la roko mia timo forlasis min kaj mi sentis pacon. Dum la giganta ondo komencis frakasi min, mi aŭdis kvazaŭ el la ĉielo la kanton "A Shelter in the time of storm". Ĝi estis tiel bela, kaj tiam mi vekiĝis.”

La 17-an de septembro 2010: la sonĝo de Karen retpoŝte al mi:

Mi estis en amaso da homoj en stranga urbo. Estis sento de kaoso... kvazaŭ homoj provis foriri de la areo kaj ili ĉiuj ŝajnis timigitaj de io. Estis mallumo super la urbo... kvazaŭ venos ŝtormo. Mi rigardis maldekstren kaj vidis blankan konstruaĵon kun grandaj antaŭpordoj (kiel la antaŭo de preĝejo)... ili estis malfermitaj kaj mi povis vidi homojn preĝante interne... kaj ĝi ŝajnis esti iel lumigita... elstaranta de ĉiuj aliaj konstruaĵoj ĉirkaŭ ĝi. Estis multaj ŝtupoj supren por atingi la pordojn kaj mi komencis supreniri ilin por foriri de la homamaso. Mi sentis, ke mi estas alvokita enen kaj mi rigardis malantaŭen kaj scivolis kial la aliaj homoj ne venas supren laŭ la ŝtuparo al sekureco. Tiam mi rimarkis, ke neniu serĉis sekuran lokon sed anstataŭe nur klopodis foriri de la vojo de kio ajn venos!! Ili ne rimarkis, ke ŝirmejo estas ĝuste tie kaj ili preterpasis ĝin!! Mi sentis urĝecon daŭrigi supren laŭ la ŝtuparo kaj eniri rapide do mi faris kaj dum mi trairis la pordojn sento de paco venis super min.

La 24-an de septembro, Wowa el Germanio skribis al mi:

“Mi ĵus legis ĉi tiun [retpoŝton] mesaĝon [de ŝtormsonĝoj] antaŭ 2 tagoj. Kaj la pasintan semajnfinon Alden Ho parolis pri via retpoŝto en Bonn, Germanio. Sed tuj post legi ĉi tiun retpoŝton miaj okuloj plilarĝiĝis. Mi memoris havi similan sonĝon komence de aŭgusto ĉi-jare. Mi estis flugonta al Namibio kun Share Him. Do mi demandis min, pri kio temas ĉi tiu sonĝo, kial mi sonĝas pri ŝtormo.

En mia sonĝo, mi kaj kelkaj miaj amikoj estis en grandega urbo, kun grandega ĉielskrapanto. Estis varma tago kaj la ĉielo estis klara. Sed subite mallumiĝis, mi havis la senton, ke estas nokto. Kaj mi vidis grandegan ondon veni de la oriento. Mi ne scias kial mi scias, ke ĝi estis la oriento... sed en mia sonĝo mi havis ĉi tiun sencon. Ĝi estis pli alta ol ĉiuj ĉielskrapantoj. Ni provis alporti nin al sekureco. Do ni renkontis ĉi tiujn altajn konstruaĵojn. Pli kaj pli alta. Tiam mi vidis mian patrinon malantaŭ franca pordo, mi sciis, ke ŝi mortos, kiam mi ne malfermos la pordon, ĉar malantaŭ ŝi estis alia franca pordo penanta reteni la akvon. Mia amiko malfermis la pordon kaj ni daŭre provis supreniri al la tegmento. Kiam ni atingis ĝin, ni vidis en la tuta mallumo helikopterojn flugantajn, la urbon sub akvon kaj venontan grandegan ondon. En ĉi tiu momento mi vekiĝis.

Ĉi tiu sonĝo estis tiel reala. La subita ŝanĝo, de klara ĉielo al ĉi tiu malhela ŝtormo kaj grandegaj ondoj venantaj, estis eĉ en ĉi tiu sonĝo surpriza. Mi estis konfuzita, kia estas la signifo de ĉi tiu sonĝo."

La 22-an de septembro 2010 Kevin kaj Melania Manestar retpoŝtis la raporton pri la sonĝo de Melanie en oktobro 2007:

“Estis kvazaŭ mi estis sola ie en loko kie mi povis vidi la maron kaj la montojn. Mi havis neniun senton de familio, nur mi mem observanta kaj provanta eskapi de ĉi tiu sceno antaŭ mi. Ĉeestis aliaj homoj, sed mi nur aŭdis ilin, ne vidis ilin. Kaj mi trovis min rigardi la maron. Mi estis ie ĉe la plaĝo, kaj subite mi povis vidi la akvon fari ondojn, malgrandajn ondojn, sed enpuŝi unu la alian tre strange, tre stranga (perforte). Mi memoras, ke iu alia diris, kiel strange agas la maro. Tiam, survoje hejmen, mi ne povis preni la saman vojon, ĉar tiu vojo estis subite plenigita de akvo, multe da akvo, vi devus naĝi tra ĝi, [sed] vi ne povis fari ĝin ĉar ĝi estis multe super mia kapo. Sed, mi ne povis naĝi, ĉar ankaŭ tiu akvo ekpuŝis, malgrandaj ondoj interpuŝiĝis tre, tre kolere, kaj venantaj el ĉiu direkto. Tiam mi prenis alian vojon kaj mi alvenis ien, supozeble al la loko, kiun mi devis iri, sed tiam venis mallumo kaj mi ne povis atingi ĝin. Mi estis antaŭ akvo, kaj sciis, ke mi devos transiri ĝin por atingi sekurecon. Sed mi ne povis atingi, do mi devis atendi tie. Tiel finiĝis la sonĝo.”

Portreto de maljuna viro kun malhela vestokompleto, blanka ĉemizo kaj smokingo. Li havas zorge tonditan blankan barbon kaj seriozan esprimon, kontraŭ mola, griza fono. Sube, teksto legas "Hiram Edson Decembro 1802 - Januaro 1882."

Inter la 4-a ĝis la 12-a de oktobro, mi (D-ro Diane) ekskursis kun mia amiko, Vicki, por viziti kelkajn el la adventistaj historiaj lokoj. Ni vizitis la hejmon de Joseph Bates, la unuan adventistan preĝejon, kiu konservis la 7-an tagon sabaton, la hejmon kaj preĝejon de William Miller, la garbejon de Hiram Edson kaj Battle Creek. Grava por mi estis la garbejo de Hiram Edson. Ni alvenis al la loko ĉirkaŭ unu horo antaŭ sabato vendrede vespere, la 8-an de oktobro. Ni devis akiri benzinon kaj motelon antaŭ sunsubiro kaj kuregis la horloĝon. La gastigantino de la retejo, Louise Nettles, kondukis nin tra la nove konstruita domo kaj ni staris ĉe la ĉerizligna tablo, kiun Edson faris el sia tero. Estis tie ke la Blankuloj, Bates, kaj Edson preĝis por lumo dum ili studis la Biblion por scii la problemon en sia interpreto de skribaĵo. Ni tiam eliris al la rekonstruita garbejo konstruita kun iom da el la ligno de la garbejo de la patro de Edson. La ĉirkaŭaĵo estis tre kiel ili estis en la tempo de HXiram. Ruliĝantaj akreoj da maizkampoj iris tiom malproksimen kiel oni povis vidi. Dum Louise Nettles parolis kun ni en la garbejo, ŝi alproksimiĝis al la malantaŭaj garbejpordoj por fermi ilin por la nokto. Starante rekte malantaŭ ŝi, kiam ŝi kaptis la pordojn por fermi ilin, mi konstatis, ke ĉi tio estas la garbejo de mia sonĝo. La aranĝo, la ligno kaj la grandaj pordoj estis ĝuste kiel mi vidis en mia sonĝo. Sento de respekto trafis min dum mi scivolis, kia povas esti la signifo de ĉi tio. Mi ne volis foriri, sed sopiris iri promeni tra la kampo kaj preĝi kiel Hiram Edson faris antaŭ longe. Sabata mateno mi preĝis por kompreni la signifon de la garbejo en mia sonĝo. Estante implikita en la medicina laboro kaj instruante la detalojn de la SDA-sano-mesaĝo, mi kredas, ke la Sinjoro deziras, ke la sano-mesaĝo okupu pli elstaran rolon lige kun la sanktejo en la 3-anĝelaj mesaĝoj.

Mi tre certas, ke la Sinjoro donas la mesaĝon de urĝeco kaj la baldaŭa horo. Kiam ni kiel kuracistoj havas pacienton, kiu alproksimiĝas al la fino de sia vivo, ni diras al ili, ke "ili devas ordigi liajn/ŝiajn aferojn. Ĉu via testamento estas farita? Ĉu ĉio estas enkalkulita?” Mi kredas, ke la Sinjoro diras al ni, ke ni estas ĉe la fino de vivo ĉi tie sur la tero. Estas tempo por ordigi niajn aferojn. Nia vivado devos esti en loko.

Jesaja 26:20 "Venu, mia popolo, eniru en viajn cxambrojn kaj sxlosu cxirkaux vi viajn pordojn; kasxu vin kvazaux por momento, gxis la kolero estos forpasita."

Matthew 7:24-27 “Kiu aŭdas ĉi tiujn miajn vortojn kaj plenumas ilin, mi komparos lin al saĝa viro, kiu konstruis sian domon sur roko; kaj falis pluvo, kaj venis inundoj, kaj ventoj blovis, kaj batis tiun domon; kaj gxi ne falis, cxar gxi estis fondita sur roko. Kaj ĉiu, kiu aŭdas ĉi tiujn miajn vortojn kaj ne plenumas ilin, estos komparata al homo malsaĝa, kiu konstruis sian domon sur la sablo; kaj ĝi falis; kaj granda estis ĝia falo.”

Malsupre estas pliaj raportoj pri ŝtorma sonĝo, kiam mi ricevas ilin:

Rakontita de Christina I. 11/10: Christina diris al mi, ke ŝi havis sonĝon eble en majo 2010. Ŝi nun ne povas rememori la sonĝon, sed dum ŝi ekkonsciis, ŝi aŭdis ĉi tiun mesaĝon ĉiam pli kaj pli laŭte: “Diru al ĉiuj, kiujn vi konas, Jesuo baldaŭ venos. Diru al ĉiuj, kiujn vi konas, ke Jesuo baldaŭ venos.”

Ricevite de Amy P., 12/3/10

Ni estis en loĝkvartalo, Andrey, Sam, kaj mi; Mi tenis Sam, ni estis en la mezo de la strato. Dio diris al mi, ke io harigo venos, sed mi ne bezonis zorgi. Baldaŭ poste, mi rigardis supren kaj vidis ondon alte super la tegmentoj kaj larĝa, englutante ambaŭ flankojn de la strato, direktiĝis al nia direkto. Nenie estis por ni kuri, sed mi ne timis, nur timigita de ĉi tiu grandega ondo. Dum ni staris tie rigardante, atinginte nin, ni perdis la piedon. Mi tenis Sam, trairante la ondon viva kaj elirante nedifektita el la akvo. Estis kiel naĝi en la oceano kaj plonĝi en ondon kaj veni supren post kiam ĝi trapasis vin. Tio estas ĉio, kion mi memoras. Mi havis mirindan senton de komforto post vekiĝo el tiu sonĝo, kiu restis ĉe mi dum pluraj tagoj.

Diane M. Burnett, MD
Iama Medicina Direktoro de Uchee Pines Lifestyle Center
527 Nuckols Road
Seale, AL 36875
520-780-2298
Ĉi retpoŝtadreso estas protektita kontraŭ trudmesaĝaj robotoj. Vi devas aktivigi ĝavaskripton por ĝin vidi.

La Interpreto de la Sonĝoj

En la libro de Joel, kaj en Agoj (2:17), ni lernas, ke la Sinjoro elversos Sian Spiriton sur ĉiuj karno en la lastaj tagoj de la malfrua pluvo.

Kaj poste okazos, ke Mi elversxos Mian spiriton sur cxiun karnon; kaj via [1] filoj kaj viaj filinoj profetos, viaj [2] maljunuloj sonĝos sonĝojn, viaj [3] junuloj havos viziojn: Kaj ankaŭ sur la [4] servistojn kaj sur la sklavinojn en tiuj tagoj Mi elversxos Mian spiriton. Kaj Mi faros miraklojn en la cxielo kaj sur la tero, sangon kaj fajron kaj kolonojn de fumo. La suno ŝanĝiĝos en mallumon, kaj la luno en sangon, antaŭ ol venos la granda kaj terura tago de la Eternulo. Kaj cxiu, kiu vokos la nomon de la Eternulo, estos savita; sur la monto Cion kaj en Jerusalem estos savo, kiel diris la Eternulo: kaj en la restajxo, kiun la Eternulo vokos. (Joel 2:28-32)

Ni adventistoj ŝatas apliki ĉi tiujn versojn nur al Ellen G. White kaj preteratentas la fakton, ke ŝi plenumis ĝuste la parton kun la junaj "viroj", kiuj devis havi viziojn. La tempo de la malfrua pluvo efektive venis ĉirkaŭ 1888, sed ĝi estis malakceptita kaj forĵetita, do ĝi haltis dum 120 jaroj ĝis 2010 kaj poste komencis fali denove. La versoj parolas klare pri kvar malsamaj grupoj de homoj dum la tempo de la malfrua pluvo, kaj tial ne estas permesite apliki ĉi tiujn versojn nur al Ellen G. White por la kompleta tempokadro. Ĉio ĉi povus esti okazinta en ŝiaj tagoj se la eklezio akceptus la mesaĝon de Minneapolis, kaj tiam la Spirito estus verŝita ankaŭ sur la aliajn menciitajn grupojn: [1] la filoj kaj filinoj, [2] la maljunuloj, kaj [4] la servistoj kaj servistinoj.

En la artikolo Vi devas profeti denove... ni jam montris kiu la filoj kaj filinoj (1) el la versoj estas, kiuj unue rekonis la voĉon de Dio el Oriono kaj komencis obei la ordonon de Dio en Revelacio 10:11 por proklami alian noktomezan krion.

la maljunulo [2], kiu havis sonĝojn de Dio, estas prezentita en la artikolserio The Director [Ernie Knoll] kie ni montras ke li estas bedaŭrinde falinta. Malgraŭ tio, liaj revoj inkluzivas multajn konfirmojn por niaj studoj, kiuj ankaŭ estos publikigitaj tie.

La elverŝo de la Sankta Spirito sur la servistoj kaj la servistinoj (4), tamen, reprezentas tiun parton de la profetaĵo de Joel, pri kiu ni ĵus legis. Ĉi tiuj estas la revoj de elektitaj membroj de la Advent-popolo, kiuj konsistigas la lastan generacion. Ĉi tiu lasta generacio estas kunmetita de du grupoj...

1. La Martiroj en la (ripeta) 5-a sigelo kiuj devas kompletigi la nombron de tiuj, kiuj estis ekzekutitaj pro sia fido al Jesuo:

Kaj kiam li malfermis la kvinan sigelon, mi vidis sub la altaro la animojn de la mortigitaj pro la vorto de Dio kaj pro la atesto, kiun ili faris; kaj ili kriis per lauxta vocxo, dirante: GXis kiam, ho Eternulo, sankta kaj vera, Vi ne jugxas kaj ne vengxos nian sangon sur la logxantoj sur la tero? Kaj blankaj roboj estis donitaj al ĉiu el ili; kaj estis dirite al ili, ke ili ripozu ankoraŭ iom da tempo, ĝis plenumiĝos ankaŭ iliaj kunservistoj kaj iliaj fratoj, kiuj estos mortigitaj, kiel ili estis. (Apokalipso 6:9-11)

2. La 144,000 kiu ne gustumos morton, kaj trairos la tempon de plagoj sen Propetanto per la fidon, kiun Jesuo havis:

Kaj mi rigardis, kaj jen SXafido staris sur la monto Cion, kaj kun li cent kvardek kvar mil, havantaj la nomon de lia Patro skribita sur ilia frunto. (Apokalipso 14:1)

Efektive, ni trovas ĝuste tiujn du grupoj en la sonĝoj supre.

Mi skribis en novembro 2010 kiel la fina frazo de la unua eldono de ĉi tiu artikolo, ke mi havis pli por diri, sed pro certaj kialoj mi lasus vin sola kun viaj pensoj. Mia intenco estis kuraĝigi vin pensi mem, aŭ almenaŭ komenci demandi. Nun en februaro 2013, post preskaŭ du jaroj kaj duono, neniu krom la malmultaj membroj de ĉi tiu movado de la kvara anĝelo esprimis intereson, kiu montras la staton de la eklezio pli ol klare.

Eĉ doktoro Diane Burnett, al kiu mi skribis en novembro 2011, kaj—kiel ni povas legi supre—ŝi mem volis scii, kion signifas, ke ŝi vidis la grenejon de Hiram Edson en sia sonĝo, ne interesiĝis pri pluaj studoj kaj ne respondis kiam mi indikis ŝin al nia retejo. Ŝi devintus jam rimarki en la Orion-prezento, kion simbolas la garbejo de Edson, ĉar la Oriona horloĝo ektikaktas ĝuste kun tiu ĉi evento. Kiam ŝi trovis la fratojn kun ĉi tiuj sonĝoj ekde aŭgusto 2010, la dua versio de la Orion-studo ĵus estis publikigita, kaj en tio estis esprimita en klaraj esprimoj, ke Oriono estas simbolo por la Propeto de Jesuo en la Plej Sankta Loko antaŭ la trono de la Patro.

La grenejo de Hiram Edson staras por la tago, kiam li elpaŝis el la grenejo kaj vidis en vizio la ĉielon malfermitan kaj rimarkis, ke Jesuo transiris de la Sankta Loko en la Plej Sanktan Lokon. Kaj tiel la garbejo de Edson, kiu en la sonĝoj de la fratoj ofte estas vidita kiel "blanka domo" aŭ "blanka konstruaĵo", ankaŭ staras por la fino de la horloĝa ciklo, kiam Jesuo forlasos la Sanktan de Sanktaj, kaŭzante la plagojn komenci fali. Tiam nur la 144,000, kiuj vere sekvis Jesuon kien ajn Li iras (Apokalipso 14:3), figure staros kun Li sur la vitra maro, dum la tero estos donita al detruo (Apokalipso 15).

Ĉiuj ĉi-supraj fratoj kaj fratinoj revis pri la ŝtormo de persekutado, kiun oni povas rekoni el la Skriboj, sed nur kelkaj revis pri la blanka domo, en kiu ili estis savitaj. Nur en la Garbejo de la mesaĝo de la kvara anĝelo, kiu estas fermita per du grandegaj pordoj (fermo de la pordo de graco por la Adventisma Eklezio kiam la ŝtormo krevas) estas vera spirita kaj fizika sekureco. Nur tiuj, kiuj fermis (plene komprenis kaj akceptis) la duoblajn pordojn de la Oriona Mesaĝo kaj la Ŝipo de Tempo, estas tute protektitaj kontraŭ la ŝtorma vento. Per la preĝoj de la eklezio de Adventistoj, kiuj akceptis la Altajn Sabatojn, la ondoj de persekutado transformiĝos en rigidajn monumentojn, kiuj ne povas damaĝi ilin. Ili staras firme kiel atestantoj al la Patro kun pura vivo kaj la realigo de kio ilia Alta Voko estas.

La sonĝoj tamen montras, ke la plimulto ne atingos la sekurecon de la blanka domo. Ili simple preteratentas ĝin kaj ĉirkaŭkuras sencele. Mi esperas kaj preĝas, ke la homoj, kiuj vidis la blankan domon en sonĝo, finfine vekiĝu, eniru kaj fermos la pordojn per intensa studado.

Aliflanke, tiuj, kiuj vidis la ondojn, cunamojn kaj inundojn, estas ankaŭ elektitoj de Dio, kiuj havos la grandan honoron rajti atesti per sia martireco por la Patro. Ili estas tiuj viditaj de Ellen G. White kun la ruĝa limo sur siaj blankaj roboj en la ĉielo. Kiel la ŝtormo staras por la persekuto, tiel la akvaj amasoj staras por la sbiroj de Satano, kiuj mortos la sabatajn gardistojn. Historio ripetas sin:

Kaj la serpento elĵetis el sia buŝo akvo kiel inundo post la virino, por ke li forportu ŝin el la diluvo. (Apokalipso 12:15)

La akvoj, per kiuj ili estos kovritaj por mallonga periodo, simbolas la bapton, per kiu ili devas esti baptitaj en la morton de Kristo, por dividi eternecon kun Li post sia resurekto.

Ĉiuj sonĝoj de tiuj, kiuj trinkos la kalikon de Jesuo, estas de granda konsolo. En la sonĝoj, Jesuo montras al la mallongeco de tempo sub akvo kaj ke ĉio estos nur por momento, ĝis ili reaperos tute nedifektitaj (reviviĝos). Ili devas stari firme sur la moleo aŭ naĝi al la Roko (Jesuo); tiam ili ankaŭ estos brakumitaj de Lia paco kaj ilia timo forvelkos de la amo de Dio.

Kelkaj el ni ankaŭ havis sonĝojn pri blanka domo aŭ konstruaĵo, en kiu ni estas savitaj. Tamen iuj sonĝoj kaj vizioj elstaras. Estas multaj detaloj, kiuj donas al ni konsilojn kaj helpon dum ĉi tiu malfacila tempo. Kelkaj el tiuj homoj jam aliĝis al ni en la bieno ĉi tie en Paragvajo kie ili dediĉas sian servon al Jesuo. Ĉi tiu sekcio temas pri ili, ĉar ili ricevis la Vivanta Spirito de Profetaĵo de Dio kaj direktos kaj la martirojn kaj la 144,000 al venko en la finbatalo, per la livero de la konsilo de Dio.