Ĉiuj Manoj sur Ferdeko
Rilate la Paskon, Dio postulas plenan partoprenon. Kiam Dio elkondukis Izraelon el Egiptujo, estis klara diferenco inter la popolo de Dio kaj la popoloj de la mondo. Tiu diferenco estis pruvita per la obeemo de tiuj kiuj metis sangon sur siajn pordfostojn kaj estis "transpasitaj", dum tiuj kiuj ne suferis la venĝon de la detruanto.
ĉiuj la komunumo de Izrael observu ĝin. (Eliro 12:47)
Trifoje en jaro devas ĉiuj viaj virseksuloj aperu antaŭ la Eternulo, via Dio sur la loko, kiun li elektos; en la festo de macoj kaj en la festo de semajnoj kaj en la festo de tabernakloj; kaj ili ne aperu antaŭ la Eternulo malplenaj (Deuteronomy 16:16)
La Pasko estis tiel grava ke Dio donis al Moseo specialan regulon postulante ilin teni la Paskon en la dua monato se estis speciala kialo, ke ili ne povis konservi ĝin en la unua monato.
Kaj la Eternulo parolis al Moseo, dirante: Parolu al la Izraelidoj jene: Se iu el vi aŭ el via idaro estos malpura pro kadavro aŭ vojaĝas malproksime, tamen li faru la Paskon al la Eternulo. La dek-kvara tago de la dua monato vespere ili gardu ĝin, kaj manĝu ĝin kun macoj kaj maldolĉaj herboj. Ili ne lasu el ĝi ĝis la mateno, nek rompu el ĝi oston; laŭ ĉiuj preskriboj de la Pasko ili faru ĝin. (Nombroj 9:9-12)
Nova Regado
Estis kelkaj tempoj en la Biblia historio kiam la duamonata Paska regulo estis enmetita en efikon. Unu rakonto precipe estas vigla ekzemplo por ni.
Ahaz estis malbona reĝo kaj gvidis la regnon en apostazio. Li reprezentas la nunajn gvidantojn de la Eklezia organizo, kaj efektive la Eklezio atingis totalan apostazion. Lia filo Ĥizkija estis bona reĝo, kaj ni povas vidi tion per liaj unuaj agoj:
Li en la unua jaro de lia regado, en la unua monato, malfermis la pordojn de la domo de la Eternulo kaj riparis ilin. Kaj li venigis la pastrojn kaj la Levidojn, kaj kunvenigis ilin sur la orientan straton, kaj diris al ili:Aŭskultu min, ho Levidoj! sanktigu vin nun kaj sanktigu la domon de la Eternulo, Dio de viaj patroj, kaj elportu la malpurajxon el la sanktejo. (2 Kronikoj 29:3-5)
Jen nia rakonto. En la unua parto de ĉi tiu artikolo, ni montris kiel ni ricevis la kandelabron de aŭtoritato de Dio la Patro. La Ahaz de Adventismo estas spirite MORTA! Ni (reprezentitaj de HXizkija) estis rajtigitaj kiel la novaj gvidantoj de la eklezio, kaj ni faras la saman bonan laboron faris Hizkija komence de sia regado.
Same kiel HXizkija malfermis la pordojn de la templo, ni publikigis La Ŝipo de Tempo do la abomenaĵoj en la Eklezio povas esti viditaj kiel ili vere estas, kaj korektitaj. Ĉiu, kiu legas ĝin rigardante la najlo-presaĵojn en Oriono, havos ŝancon ekkonsenti kun ĉi tiuj aferoj en sia propra koro, kaj penti.
Kaj ili kunvenigis siajn fratojn, kaj sanktigis sin, kaj venis, laux la ordono de la regxo, laux la vortoj de la Eternulo, al purigu la domon de la Eternulo. Kaj la pastroj eniris en la internon de la domo de la Eternulo, por purigi ĝin, kaj elportis la tutan malpuraĵon, kiun ili trovis en la templo de la Eternulo, sur la korton de la domo de la Eternulo. Kaj la Levidoj prenis gxin, por elporti gxin en la torenton Kidron. (2 Kronikoj 29:15-16)
Kidron estis la rivereto, kie oni disigis idolojn en polvon.
Kaj ĝojis HXizkija kaj la tuta popolo, ke Dio preparis la popolon; ĉar la afero fariĝis subite. (2 Kronikoj 29:36)
Ni ne havas pli da tempo por perdi ol HXizkija! Ĉu Dio preparis vian koron por ĉi tio?
Notu la tagon, kiam la templa sanktigo finiĝis:
Kaj ili komencis sanktigi en la unua tago de la unua monato, kaj en la oka tago de la monato ili venis al la portiko de la Eternulo; kaj ili sanktigis la domon de la Eternulo en ok tagoj; kaj en la deksesan tagon de la unua monato ili faris finon. (2 Kronikoj 29:17)
Necesis ĝis Nissan 16 por fini la purigadon. Ĉi tiu jam pasis tempo por observi Paskon, kaj ili eĉ devis organizi kaj sanktigi la ceterajn homojn ankaŭ. Ili estis en tia apostata stato de aferoj, ili ne povis esti purigitaj kaj pretaj sufiĉe rapide por observi Paskon en la unua monato.
En nia grupo ĉi tie en Paragvajo ni adoris fruan Paskan dimanĉon matene kaj rimarkis, ke ni ne faris konscian klopodon por humiligi nin kaj konfesu niajn kulpojn unu al alia. Kompreneble, ni estis en harmonio dum ĉiuj niaj agadoj ĉirkaŭ la Sinjora Vespermanĝo, sed speciala tempo de intenca konfeso kaj pardono inter ni mankis. Ĝi ne estis ĝis tiu dimanĉa mateno ke ni efektive “finis” nian tutan purigadon, kaj kian tagon vi supozas, ke tio estis en la hebrea kalendaro? Estis Nissan 16, la Paska dimanĉo post la Vespermanĝo de nia Sinjoro je Nissan 14 (Pasko).
Se ni, la gvidantoj (aŭ pastroj) de la Eklezio finis la purigadon tro malfrue, certe ne estis tempo por sanktigi la reston de la Eklezio por tiu Sinjora Vespermanĝo!
La Alvoko
Amikoj, ĉu vi komprenas, ke ni estas en urĝa situacio? La Eklezio estas en totala apostateco kaj la malamikoj de Dio multe antaŭeniras! Kion faris HXizkija por renkonti sian krizon?
Kaj HXizkija sendis al la tuta Izrael kaj Jehuda, kaj skribis leterojn ankaux al Efraim kaj Manase, ke ili venu en la domon de la Eternulo en Jerusalemon, por fari la Paskon al la Eternulo, Dio de Izrael. Ĉar konsiliĝis la reĝo kaj liaj estroj kaj la tuta komunumo en Jerusalem, por fari la Paskon en la dua monato. Ĉar ili ne povis ĝin observi en tiu tempo, ĉar la pastroj ne sufiĉe sanktigis sin, kaj la popolo ne kolektiĝis en Jerusalemon. Kaj la afero placxis al la regxo kaj al la tuta komunumo. Do ili starigis dekreton por proklami ĉie la tuta Izrael, de Beer-SXeba gxis Dan, por ke ili venu, por fari la Paskon al la Eternulo, Dio de Izrael, en Jerusalemon, ĉar delonge ili ne faris ĝin tiel, kiel estas skribite. (2 Kronikoj 30:1-5)
Ni ankaŭ konsiliĝis kune en studo kaj preĝo. Kelkajn tagojn post nia Sinjoro Vespermanĝo ĉi tie en Paragvajo, post kiam unu el niaj gvidantoj revenis al sia malproksima hejmo, ni vidis la Sanktan Spiriton labori kun ni mirinde. Responde al niaj preĝoj por kompreno, ni ricevis en la sama tago, samtempe, en diversaj partoj de la mondo, la sama inspiro de ĉi tiu rakonto de Ĥizkija!
Ni konstatis el la supraj versoj, ke nia devo estas “sendi leterojn” al la tuta Israelo por plenumi la Vespermanĝon de la Sinjoro en la dua monato laŭ la ĝusta maniero en la ĝusta tempo. Tio estas la celo de ĉi tiu triparta averto: kolekti la restaĵon, kiu ankoraŭ servos al la Sinjoro, por dediĉi sin al Li denove. Ĉi tiuj artikoloj devas iri al la tuta loĝantaro de la Eklezio (de Beer-Ŝeba eĉ ĝis Dan) por ke ili kunvenu por observi la Sinjoran Vespermanĝon en la ĝusta tempo. Ĉi tio estas por homoj de ĉiuj konfesioj, ne nur adventistoj!
La duamonata Pasko estas la ŝlosila konfirmo de la komenco de la 1260 tagoj: ĉar la eklezio ne estis konvene preparita, la graco de Dio permesis ĉi tiujn lastajn 30 tagojn preter la komenco de la 1290. Ĉi tiu duamonata Pasko nun estas la tempo, kiam tiuj en la Dia eklezio. kies korojn Dio preparis, devus ricevi la korpon kaj sangon de la Sinjoro. Kiuj ne havas Lian sangon sur la sojloj de sia koro ne estos protektita de la detruanto.
Grace, Grace, Grace!
Kiom longe daŭros la pacienco de Dio? Ĉu ne estas fino al Lia graco?
La viroj de tiu generacio ne estis ĉiuj, en la plej plena akcepto de la esprimo, idolanoj. Multaj konfesis esti adorantoj de Dio. Ili asertis ke iliaj idoloj estas reprezentadoj de la Diaĵo, kaj ke per ili la homoj povis akiri pli klaran koncepton de la dia Estaĵo. Ĉi tiu klaso estis ĉefe en malakcepto de la predikado de Noaĥo. Dum ili klopodis reprezenti Dion per materiaj objektoj, iliaj mensoj estis blindigitaj al Lia majesto kaj potenco; ili ĉesis realigi la sanktecon de Lia karaktero, aŭ la sanktan, senŝanĝan naturon de Liaj postuloj. Dum peko generaliĝis, ĝi aperis malpli kaj malpli peka, kaj ili fine deklaris, ke la dia leĝo ne plu validas; ke estis kontraŭe al la karaktero de Dio puni malobeon; kaj ili neis, ke Liaj juĝoj estas vizitotaj sur la tero. Havis la virojn de tiu generacio obeis la dian leĝon, ili estus rekonintaj la voĉo de Dio en la averto de Lia servanto; sed iliaj mensoj fariĝis tiel blindigitaj pro malakcepto de lumo, ke ili vere kredis, ke la mesaĝo de Noaĥo estas trompo. {PP 95.3}
Jen nia tria averto! Ĉu vi denove mokos kaj mokos, kiam niaj pli fruaj eraroj estis vere la graco de Dio al vi?
Multaj unue ŝajnis ricevi la averton; tamen ili ne turnis sin al Dio kun vera pento. Ili ne volis rezigni siajn pekojn. Dum la tempo, kiu pasis antaŭ la alveno de la Diluvo, ilia fido estis provita, kaj ili ne eltenis la provon. Venkitaj de la reganta nekredemo, ili finfine aliĝis al siaj iamaj kunuloj por malakcepti la solenan mesaĝon. Kelkaj estis profunde kondamnitaj, kaj estus atentintaj la vortojn de averto; sed estis tiom multaj por ŝerci kaj ridindigi, ke ili partoprenis en la sama spirito, rezistis la invitojn de kompato kaj baldaŭ estis inter la plej aŭdacaj kaj defiaj mokantoj; ĉar neniu estas tiel malzorgema kaj iras tiom longe en peko kiel tiuj, kiuj iam havis lumon, sed rezistis la konvinkan Spiriton de Dio. {PP 95.2}
Ĉu vi partoprenos kun la mokantoj kaj kontraŭuloj?
Aŭ ĉu vi sekvos la konsilitan kurson kun ni: rezigni nian pekon, aŭskulti la invitojn de kompato, aŭskulti la vortojn de averto kaj elteni la provon antaŭ ni. Ni devas obei la dian leĝon kaj konscii, ke Dio punas malobeon! (Li ofte faras ĝin uzante niajn malamikojn kiel Siajn agentojn.)
De la Kruco ĝis la Buĉado
En AD 31, Jesuo eniris Jerusalemon al la bonveno de reĝo, sed la elektita popolo ne volis lin. La disĉiploj okazigis tre specialan Paskon kun sia Sinjoro tiun jaron, kaj la saman tagon li estis krucumita. Post tiu tempo estis mallonga spaco por pento, kaj tiam la evangelio iris al la nacianoj kaj Izrael estis forlasita. Ili ne sciis, ke ilia sorto estis sigelita. Ĉe alia Pasko kelkajn jarojn poste, dum krevado de homoj la grandurbo estis sieĝita kaj poste detruita. La antaŭkondiĉo por la abomeno de dezerto estis plenumita de Jesuo en 31 p.K., ili sigelis sian sorton en la jaro 34 p.K. per la ŝtonumado de Stefano, kaj la amasa buĉado finfine venis en la jaro 70 p.K.
La 5-an de April, 2012 la novaj gvidantoj de la Eklezio partoprenis ankaŭ en tre speciala Sinjora Vespermanĝo. Laŭ nia propra maniero, ni travivis la spertojn de nia Sinjoro. Ĉi tiu averto estas la lasta prediko de Stefano al Israelo, kaj ĝia ricevo sigelos sortojn. Ĉu vi ŝtonmortigos nin, kiel oni ŝtonmortigis Stefanon? Aŭ konsentas pri ĝi kiel Saul? Aŭ ĉu vi pentos kaj krios "Kion mi devas fari por esti savita?" Ĉe la dua Sinjora Vespermanĝo la 5-an de majo 2012 la kontraŭtipa “Jerusalemo” sigelos sian sorton. Ĉi tio estas la komenco de la 1260 tagoj.
Kaj mi aŭdis la viron vestitan per tolaĵo, kiu estis sur la akvo de la rivero, kiam li levis sian dekstran kaj sian maldekstran manon al la ĉielo, kaj ĵuris per la eterne viva, ke ĝi estu por tempo, tempoj kaj duono; kaj kiam li finos disĵeti la potencon de la sankta popolo, ĉio ĉi estos finita. (Daniel 12: 7)
Tempo (360) + fojoj (360 + 360) + duono (180) = 1260 tagoj.
Ili perfidis la Eternulon, Ĉar ili naskigis fremdajn filojn; nun devas a monato formanĝu ilin kun iliaj porcioj. (Osea 5: 7)
La supra verso de Hosea konfirmas tion, kion ni jam lernis de Ĥizkija, ke la 1260 tagoj komenciĝus ekzakte monaton (aŭ 30 tagojn) post kiam la 1290 komenciĝis, ĉe la fino de sabato, la 5-an de majo 2012.
Tio estas Alta Sabato (la kvara Omer Sabato kondukanta al Pentekosto) kaj estus bona tago fari konfesojn pri kulpoj unu al la alia, studi kaj preĝi fervore por la akcepto de Dio, por ke la detruanto estu. PASO-TRANS niaj vivoj. La Sinjora Vespermanĝo devus okazi tiun vesperon. La venontaj tri tagoj devus esti igitaj tempo de vigla preĝo.
Nia Sperto
Ĉi-jare, la Paskaj festoj alteriĝis en la samaj tagoj de la semajno kiel ili faris la jaron de la krucumo. (En la dua monato Pasko, tamen, la tagoj de la semajno estos malsamaj.) Ĵaŭde vespere ni kolektiĝis en la domo kaj antaŭĝoje preparis niajn korojn. Ni atendis ke katastrofo trafos tiun nokton dum nia Sinjora Vespermanĝo. Ĉiu el ni prenis kelkajn momentojn por reaserti la promesojn, kiujn ni faris kelkajn semajnojn antaŭe en nia privata studgrupo. Jen ekzemplodeklaro de intenco antaŭ Dio la Patro, la Filo kaj la Sankta Spirito:
Mi, ______________________, kredas, ke mi laŭ mia scio kaj konscio ordigis mian vivon tiel, ke mi volas peti la Patron permeson atesti por Li. Mi estas la edzo/edzino de unu kredanta edzino/edzo (aŭ fraŭla, ktp.) kaj ne vivanta en adulto, kaj mi ordigas mian domon laŭ la normoj de la Biblio kaj kiel ĝi estis klarigita al ni de la Spirito de Profetaĵo. La unua prioritato en mia vivo estas Dio, kaj eĉ mia amo al mia edzino aŭ familio ne estas pli granda ol mia devo, kiun mi rekonas el la lumo, kiun mi spertis per la Sankta Spirito. Mi konscias, ke mi povus esti provita en ĉio, kiel okazis al Ijob. Mi scias, ke pro la aferoj, kiuj devas okazi nun, estus pli bone esti metita en la tombon kaj ke la postvivantoj envios la mortintojn. Tamen, mi volas alfronti miajn respondecojn kaj sekvi la ekzemplon, kiun mia Liberiganto kaj Savanto, Jesuo Kristo, donis al mi, kaj montri al aliaj homoj kaj al la tuta universo la mirindan kaj justan karakteron de Dio kaj Lia Leĝo.
Mi deklaras nerevokeble, ke mi konsideras la Leĝon de Dio justa kaj ke mi volas ĝin observi. Mi petas de mia propetanto Jesuo la forton por atingi tion, kaj mi petas de la Patro la forton elteni la tempon de la plagoj sen propetanto. Mi preĝas por mia popolo, la unuopaj Adventistoj de la Sepa Tago, ke ni ankoraŭ povos trovi grandan nombron da ili, kiuj aliĝos al ni, ke la multaj martiroj sur la longa vojo al ĉi tiuj lastaj tagoj ne estos mortintaj vane, sed ĉefe ke mia persona Savanto Jesuo Kristo ne estos vane vivinta, mortinta kaj resurektita en la tria tago. Mi preĝas ankaŭ por tiu parto de la popolo de Dio, kiu ankoraŭ loĝas en Babilono, por ke ili aŭdu la laŭtan krion, kiu estos sonigita de la 144,000 baldaŭ kaj ke ni ricevu la gracon konsoli ĉi tiujn homojn kun espero por ilia fina vojaĝo. Mi preĝas al la Patro por la graco de la malfrua pluvo, por ke ni povu plenumi ĉi tiun taskon kaj mi estu preta esti montrita de li ĉiun kaŝitan aŭ malfermitan pekon, kiu eble ankoraŭ malebligu al mi fariĝi vere pura vazo. Mi kredas, ke kun la helpo de Dio, mi povos stari en la tempo de plagoj sen propetanto, ĉar mi kredas, ke la potenco de Dio por savo estas senlima. Ĉi tion mi atestas kaj deklaras en la nomo de la Patro, la Filo kaj la Sankta Spirito. AMEN.
En nia grupo, kaj viroj kaj virinoj faris siajn promesojn. La originala plano de Dio en Edeno estis ke kaj la viro kaj virino estu liaj atestantoj, sed pro peko Dio metis la virinon sub la regado de la viro. Dum ni alproksimiĝas al Edeno Restarigita en la juĝo de la vivantoj kaj post la juĝo de la mortintoj, kiam la 144000 estos tute sanktigita (elpurigita de peko), ne plu ekzistas kialo por la virino esti sub la regado de la viro. Ĉiu staras individue ĉe la atestejo.
Antaŭ dividi virojn kaj virinojn por piedlavado, ni legis kelkajn versojn kaj diskutis, kio estas la vera leciono, ke neniu el ni (ĉu gvidantoj aŭ alie) estas pli alta aŭ pli malalta. La servisto ne estas pli granda ol sia mastro, kaj ĉar Jesuo, la plej alta, faris sin la plej malalta el ĉiuj, estas neniu loko por iu el ni vidi nin pli alta aŭ pli malalta ol unu la alian. Ĉi tio validas ne nur inter ni kiel gvidantoj, sed ankaŭ kiam ni eliras por instrui la 144000, kaj ili siavice kiel ili kuraĝigas aliajn. Ni ĉiuj estas egalaj bonfarantoj de la graco de Jesuo.
Lavinte la piedojn unu de la alia, ni kunvenis ĉe la tablo por la vespermanĝo. La etoso estis sankta, kvazaŭ Jesuo estus tie ĉe la tablo kun ni. Preĝoj estis diritaj, himnoj estis kantitaj, kaj versoj estis legitaj. Frato Johano rompis la macojn en grandajn pecojn, kaj ni ĝuis plenan glason da vinbersuko. Estis manĝo kune ĝuita kun plej karaj amikoj.
Poste, vidante, ke "nenio okazis" ankoraŭ, ni legas sekciojn el "Deziro de Aĝoj" por helpi nin pensi pri tio, kio okazis tiun nokton post kiam Jesuo vespermanĝis kun siaj disĉiploj. Estis tre peniga tempo por ni dum ni travivis ĉi tiun unuan seniluziiĝon de la semajnfino. Iuj el nia grupo restis en kontinua studado kaj preĝo ĝis pli bona kompreno venis pri kiam la evento estis atendata. Fine, lumradioj fortigis nin kiel la anĝelo Gabriel, kiu aperis al Jesuo por plifortigi lin:
Kaj en tiu tago, diras la Sinjoro, la Eternulo, tio okazos Mi igos la sunon malsupreniri je tagmezo, kaj Mi mallumigos la teron en la klara tago: Kaj mi transformos viajn festenojn en funebron, kaj cxiuj viaj kantoj en lamentadon; kaj Mi elportos sakaĵon sur ĉiujn lumbojn, kaj kalvon sur ĉiun kapon; kaj mi faros ĝin kiel la funebro de an sola filo, kaj ĝia fino kiel maldolĉa tago. (Amos 8:9-10)
La supra verso donis al ni evidentecon, ke la granda evento estus sinkrona kun la tertremo kaj mallumo, kiuj ĉirkaŭis la krucumon. Ĉi tio donis al ni iom da espero, kaj ni dormis.
La sekvan matenon, vendredon, ni ricevis multajn mokajn kaj mokajn retmesaĝojn, kiel la moka homamaso, kiu ridindigis nian Sinjoron ĉe lia proceso tiun saman matenon. Ĉu ĉi tiuj kontraŭuloj ne sciis, ke ili malestimas la lastajn mortantajn gutojn de Mizerikordo de Dio de Justeco kaj Venĝo? Malgraŭ ĉio tio, ni restis engaĝitaj al nia afero kaj eĉ volis demeti nian vivon mem en la fajro-pilka evento, se tio estas kio estis necesa por plenumi nian komision.
Denove, post kiam "nenio okazis" je la krucumado, ni denove estis en la ĉagreno de seniluziiĝo kaj konfuzo. Ĉi tio estis nia dua seniluziiĝo por la semajnfino. Frato Johano fermis la retejon, kaj ni ĉiuj reiris en preĝon por pli da lumo. La sekvan sabatan matenon, ni adoris en nia kapelo. La prediko de frato Johano resumis niajn elreviĝojn, poste transiris al nova lumo, grandioza kaj glora efektive. Liaj predikoj estas “gvidataj de la Spirito” ne antaŭskribitaj, kaj la Sankta Spirito vere benis nin per la beno de Alta Sabato tiutage.
La Plej Potenca el la Ĉiela Gastro
La anĝelo Gabrielo, kiu fortigis Jesuon en Getsemano, estas la sama anĝelo, kiu revenis dimanĉe matene por voki Lin el la tombo. Jesuo estas nia ekzemplo aŭ "tipo". Se la 144,000 estas Lia pura kaj senmakula kontraŭtipo, kio povus esti la kontraŭtipo de Gabriel? Ni legu fascinan citaĵon de fratino White pri la temo:
“Kaj jen, estis a granda tertremo: por la anĝelo de la Eternulo malsupreniris el la ĉielo.” Vestite per la panoplio de Dio, ĉi tiu anĝelo forlasis la ĉielajn kortojn. La helaj traboj de la gloro de Dio iris antaŭ li, kaj lumigis lian padon. “Lia vizaĝo estis kiel fulmo, Kaj lia vestaĵo estis blanka kiel neĝokaj pro timo antaŭ li la gardistoj ektremis kaj fariĝis kiel mortintoj. {Da 779.2}
La sekva alineo daŭras por priskribi ĉi tiun anĝelon kiel la "plej potenca” de la armeo de la Eternulo. Ni komparu tion kun la anĝelo, kiu fortigas la 144,000 por ilia atestanto:
Kaj post tio mi vidis alian anĝelon malsuprenirantan el la ĉielo, havanta granda potenco; kaj la tero estis malpeziĝis kun sia gloro. (Revelacio 18: 1)
Ĉu vi vidas la rilaton? La elverŝo de la Sankta Spirito senmezure estas reprezentita de la anĝelo en Apokalipso 18, kiu estas la kontraŭtipo al la "plej potenca" el la armeo de la Sinjoro, kiu vokis Jesuon de morto al vivo.
Kaj li forte ekkriis per forta voĉo, dirante: Babel la granda is falen, is fallen, kaj farigxis logxejo de demonoj kaj fortikajxo de cxiu malpura spirito kaj kagxo de cxiu malpura kaj malaminda birdo. (Apokalipso 18:2)
La anĝelo mallaŭdas la falon de Babilono duoble, ĉar ni faras la duan krion same kiel William Miller kaj lia kompanio faris la unuan krion.
Ni festenis je ĉi tiu nova kompreno kaj renkontis frue antaŭ la tagiĝo dimanĉe matene por atendi la fajrajn bulojn la trian fojon. Ni kantis, ni konfesis, ni preĝis, ni rigardis tra la fenestroj, ni kantis. Tagiĝo venis. Ni adoris iom pli, kaj poste longe atendis en morba silento, ĝis unu post la alia ni trankvile forlasis la sanktejon.
Ĉi tiu tria seniluziiĝo estis preskaŭ neeltenebla. Ni estis ekster ni mem. Tiu tago pasis malfacile, ĝis lumradioj malrapide denove ekbrilis sur nia vojo. Kiel ni diskutis en Parto 2, ni rimarkis, ke ni denove serĉas la malĝustan eventon, kaj ni devis doni la averton ankoraŭ unu fojon. La retejo estis ŝaltita kun nova retronombrado kaj nova averto.
Trifoje ni estis provitaj kun seniluziiĝo. Trifoje Jesuo hezitis trinki la kalikon. Se Jesuo malsukcesus dum nur unu el tiuj hezitoj, ni estus por ĉiam perditaj. Se ni rezignus ĉe iu el tiuj tri seniluziiĝoj, ni malsukcesus en nia misio.
Ĉi tio estas sperto, kiun ni kiel gvidantoj devis travivi, sed ĝoje la 144,000 ne devos travivi ĝin. Fratino White, parolante ne tiom al la gvidantoj kiel al la 144,000 diras:
tempo ne estis testo ekde 1844, kaj estos neniam plu estu testo. {EW 74.2}
Se ni malsukcesus en iu ajn el niaj seniluziiĝoj, ĉi tiu fina averto ne estus donita. Kiel Jesuo, ni repaciĝis por iri tra nia celo, negrave la kosto. Ĉi tiu estas la speco de fido, kiun la 144000 kaj la martiroj bezonos por fidele atesti por la Patro.
Kaj mi donos potenco al mia du atestantoj, kaj ili faros profetu mil ducent sesdek tagojn, envestita sakŝtofo. (Revelacio 11: 3)
la Oriona Mesaĝo konsistas unu atestanto, kaj la Ŝipo de Tempo konsistas la alian. La potenco donita al tiuj, kiuj proklamas tiujn mesaĝojn, estas la Sankta Spirito, la plej potenca el la armeo de la Sinjoro.
La fino de la 1260 tagoj estus en la sama tago, kiam la 1290 finiĝos, kaj la saman tagon la 144,000 sigelitaj figure eniros la "keston" sep tagojn antaŭ ol la plagoj falos sur la teron. Ĉi tiuj periodoj finiĝas en tiu tago ĉar estas la plagoj kiuj alportas finan finon al Babilono, kaj al la lacaj klopodoj de la atestantoj "vestitaj per sakaĵoj".
Kio Efektive Okazos?
Ni ne estas profetoj, sed jen kelkaj indicoj por pripensi kion atendi.
kaj he faras grandajn miraklojn, tiel ke Li malsuprenigas fajron el la cxielo sur la tero antaŭ la homoj, Kaj trompas la logxantoj sur la tero per tiuj mirakloj, kiujn li havis povon fari antaŭ la besto; dirante al la logxantoj sur la tero, tio ili devus faru bildon al la besto, kiu havis la vundon de glavo, kaj vivis. (Apokalipso 13:13-14)
De la supra verso, ni vidas ke la fajro malsupreniras el la ĉielo unue, antaŭ ol la dimanĉa leĝo estas premata de la homoj. Fakte, ĝi estas kio pelas la homojn deziri dimanĉan leĝon. Tial, la unua evento, kiun ni povus racie atendi la vesperon de sabato, la 5-an de majo, estas tutmonda katastrofo implikanta fajron el la ĉielo (fajraj pilkoj). Ĉi tio povus komenci aŭ impliki tertremojn, vulkanojn aŭ aliajn fenomenojn. Dum la detruo, ŝajnas verŝajne, ke ekzistus tri tagoj da mallumo (eble de cindronuboj kaj distranĉitaj komunikadoj) post kiuj la mondo aperos kun la titoloj postulantaj dimanĉajn leĝojn, same kiel kiel post 9/11 la eklezioj estis plenplenaj. La sekva dimanĉo simple estas la 13-a de majo, plej ŝatata tago por ke mariaj aperoj aperos en pasintaj jaroj kaj verŝajne povus esti uzata denove ĉi-jare por plifortigi la deziratan dimanĉan leĝon. La dimanĉon post tio, la 20-an de majo 2012, estis markita simbole en agroglifoj kaj verŝajne povus esti la unua laŭleĝe postulita diservotago. Kompreneble, mi ne vere scias kiel okazos la eventoj, sed unu aferon ni scias certe: ĝi estos pli malbona ol ni povas imagi.
la "tempo de mizero, kia neniam estis,” baldaŭ malfermos al ni; kaj ni bezonos sperton, kiun ni nun ne posedas kaj kiun multaj estas tro maldiligentaj por akiri. Ofte okazas, ke problemo estas pli granda en antaŭĝojo ol en realeco; sed tio ne estas vera pri la krizo antaŭ ni. La plej vigla prezento ne povas atingi la grandecon de la suferado. En tiu tempo de provo, ĉiu animo devas stari por si antaŭ Dio. “Kvankam Noa, Daniel kaj Ijob” estus en la lando, “kiel Mi vivas, diras la Sinjoro, la Eternulo, ili ne savos filon nek filinon; ili savos sian propran animon nur per sia justeco.” Jeĥezkel 14:20. {GC 622.4}
Multaj el ni jam devis starigi sen eĉ la subteno de familianoj aŭ amikoj, des malpli la subteno de sanktuloj kiel Ijob aŭ Danielo. Dum vi alfrontas viajn proprajn provojn, memoru, ke aliaj iris antaŭ vi. Kaj ekzistas Unu, kiu estis la Antaŭulo por ni ĉiuj.
konkludo
Kvankam ni estas gvidataj de la Sankta Spirito, ni tamen estas nur homoj. Se nenio videbla okazas komence de la 1260 tagoj, ni devos retaksi ĉi tiun studon, ĉar simple ne restas tagoj laŭ La Horloĝo de Dio en Oriono kaj La Ŝipo de Tempo! Sed la sekura kurso estas al donu la averton.
Kaj la fostoj iris de urbo al urbo tra la lando de Efraim kaj Manase ĝis Zebulun; ili mokis ilin, kaj mokis ilin. (2 Kronikoj 30:10)
Ni scias la respondon atendi jam. Sed memoru, tiuj, kiuj ne atentas la averton, pereos, ĉu ili estas avertitaj aŭ ne, sed se ni ne avertos ilin, ilia sango estos sur niaj manoj. Pli grave, estas kelkaj, kiuj atentos:
Tamen kelkaj el Asxer kaj Manase kaj Zebulun humiligis sin, kaj venis Jerusalemon. (2 Kronikoj 30:11)
Ĉu vi estos inter la ridantoj kaj mokantoj, aŭ inter tiuj kiuj humiligis sin kaj venis?
“Mi vidis alian anĝelon malsuprenirantan de la ĉielo, havantan grandan potencon; kaj la tero estis lumigita per Lia gloro. Kaj li forte ekkriis per forta voĉo, dirante: Falis, falis Babel la granda, kaj fariĝis loĝejo de demonoj kaj forto de ĉiu malbona spirito kaj kaĝo de ĉiu malpura kaj malaminda birdo. "Kaj mi aŭdis alian voĉon el la ĉielo, dirantan: Eliru el ŝi, Mia popolo, por ke vi ne partoprenu en ŝiaj pekoj, kaj por ke vi ne ricevu el ŝiaj plagoj." Apokalipso 18:1, 2, 4. …. Pri Babilono, tiutempe vidita en ĉi tiu profetaĵo, estas deklarite: "Ŝiaj pekoj atingis la ĉielon, kaj Dio rememoris ŝiajn malbonagojn. Revelacio 18:5. Ŝi plenigis la mezuron de sia kulpo, kaj pereo estas falonta sur ŝin. Sed Dio ankoraŭ havas popolon en Babel; kaj antaŭ la vizito de Liaj juĝoj ĉi tiuj fidelaj devas esti kriis, ke ili ne partoprenu el ŝiaj pekoj kaj "ne ricevu el ŝiaj plagoj". Tial la movado simbolita de la anĝelo malsupreniranta de la ĉielo, lumigante la teron per sia gloro kaj kriante forte per forta voĉo, anoncante la pekojn de Babilono [la voĉo de Dio kiel multaj akvoj, anoncanta la pekojn de ĉiuj preĝejoj en Oriono]. Lige kun lia mesaĝo la voko aŭdiĝas: "Eliru el ŝi, Mia popolo.” Ĉi tiuj anoncoj, kunigante kun la mesaĝo de la tria anĝelo, konsistigi la fina averto por esti donata al la loĝantoj de la tero. {GC 604.1}
Ĉu vi atentos ĉi tiun finan averton kaj promesos vian vivon al la servo de Dio por ĉi tiuj lastaj tagoj? Estas nenio pli grava aŭ pli urĝa ol la krizo, kiun ni alfrontas.
Sed vi ricevos potencon, post kiam la Sankta Spirito venos sur vin; kaj vi estos al mi atestantoj kaj en Jerusalem kaj en la tuta Judujo kaj en Samario kaj ĝis la fino de la tero. Kaj kiam li parolis tion, dum ili vidis, li estis levita; kaj nubo akceptis lin for de iliaj okuloj. (Agoj 1:8-9)
En la supra verso, ni trovas potencon (la Sankta Spirito) estas donita al la atestantoj (la 144000 kaj la martiroj) kaj ili pruvos la evangelion en la tuta tero. Unu el la atestantoj atestos per sia sanktigita vivo, dum la alia atestos per sia sango. Post kiam iliaj tagoj de profetado finiĝos, ilia venonta vido estos la alveno de Jesuo la 24-an de oktobro 2016.
Estas la preĝo de la Lasta Retronombra ministerio, ke dum vi sekvas la Ŝafidon dum ĉi tiu duamonata Sinjora Vespermanĝo, vi plenumos vian altan vokon kaj la celon mem de via ekzisto, kiu estas atesti por la Patro en Lia provo, kaj ke vi ricevos la potencon de la Sankta Spirito doni solidan defendon de Lia Karaktero kaj Lia Leĝo, negrave la kosto.
Babel falis!
Figuro 1: La Komenco de la 1260 Tagoj
Figuro 2: La Fino de la 1260 Tagoj
