Ombroj de la Oferoj - Part II

Origine eldonita vendrede, la 1-an de aprilo 2011, 8:47 a.m. en la germana ĉe www.letztercountdown.org

En la unua parto de la “Ombroj de la Oferoj”, mi jam iomete malkaŝis la sekreton pri tio, kion vere signifas la proponoj de la festoj, nome certan “provizon” de la Sankta Spirito por specifaj urĝaj periodoj. En ĉi tiu dua parto, ni provos eltrovi kian krizon ĝi estos, kiun ni povas atendi en nia tempo.

Ni refreŝigu nian memoron denove pri tio, kion la oferbestoj mem signifis:

Kristo mem estis la kreinto de la juda sistemo de kultado, en kiu, per tipoj kaj simboloj, estis ombritaj spiritaj kaj ĉielaj aferoj. Multaj forgesis la veran signifon de ĉi tiuj proponoj; kaj la granda vero, ke nur per Kristo estas pardono de peko, estis perdita por ili. La multo de oferoj, la sango de bovoj kaj kaproj, ne povis forigi pekon. . . .

Leciono estis enkorpigita en ĉiu ofero, impresita en ĉiu ceremonio, solene predikita de la pastro en sia sankta oficejo, kaj enkorpigita de Dio mem--ke nur per la sango de Kristo estas pardono de pekoj. {AG 155.3–4}

Denove mi avertas vin, ke vi ne faru la eraron kredi, ke ni devas denove enkonduki ĉi tiujn antikvajn ritojn en nia tempo:

Tio, kio estis tipo kaj simbolo por la judoj, estas realo por ni. {COL 317.2}

Ni lernas de la Spirito de Profetaĵo, ke la judaj ritoj estas profetaĵoj:

Ĉiuj ceremonioj de la juda leĝo estis profeta, tipa por misteroj en la plano de elaĉeto. {6BC 1095.5}

Per la instruoj de la oferservo, Kristo estis levota antaŭ ĉiuj nacioj, kaj ĉiuj kiuj rigardus al Li devus vivi. Kristo estis la fundamento de la juda ekonomio. La tuta sistemo de tipoj kaj simboloj estis kompaktigita profetaĵo de la evangelio, prezento en kiu estis ligitaj la promesoj de elaĉeto. {AA 14.1}

Ellen G. White ankaŭ diras al ni, ke la aŭtunaj festoj devas plenumi en nia tempo same kiel la printempaj festoj estis plenumitaj en la tempo de Jesuo:

Argumentoj desegnitaj de la malnovtestamentaj tipoj ankaŭ indikis al la aŭtuno kiel la tempo, kiam la evento reprezentita de la "purigo de la sanktejo" devas okazi. Ĉi tio estis tre klara ĉar atento estis donita al la maniero kiel la tipoj rilataj al la unua alveno de Kristo estis plenumitaj.

La buĉado de la Paska ŝafido estis ombro de la morto de Kristo. Paŭlo diras: "Kristo, nia Pasko, estas oferita por ni." 1 Korintanoj 5:7. La unua frukto, kiu en la tempo de la Pasko estis svingita antaŭ la Sinjoro, estis tipa de la resurekto de Kristo. Paŭlo diras, parolante pri la releviĝo de la Sinjoro kaj de Lia tuta popolo: “Kristo la unuaj fruktoj poste tiuj, kiuj estas de Kristo ĉe Lia veno; 1 Korintanoj 15:23. Kiel la ondiga garbo, kiu estis la unua matura greno kolektita antaŭ la rikolto, Kristo estas la unuaj fruktoj de tiu senmorta rikolto de elaĉetitoj, kiuj ĉe la estonta resurekto estos kolektitaj en la rikolton de Dio.

Ĉi tiuj tipoj estis plenumitaj, ne nur pri la evento, sed pri la tempo. En la dek-kvara tago de la unua juda monato, la sama tago kaj monato, en kiu dum dek kvin longaj jarcentoj la Paska ŝafido estis bucxita, Kristo, manĝinte la Paskon kun Siaj disĉiploj, starigis tiun feston, kiu devis rememori Sian propran morton kiel "la Ŝafido de Dio, kiu forprenas la pekon de la mondo". Tiun saman nokton Li estis prenita de malbonaj manoj por esti krucumita kaj mortigita. Kaj kiel la kontraŭtipo de la svingita garbo, nia Sinjoro releviĝis el la mortintoj en la tria tago, "la unua frukto de la dormantoj", specimeno de ĉiuj reviviĝintaj justuloj, kies "malnobla korpo" estos ŝanĝita, kaj "moda kiel al Lia glora korpo". Verso 20; Filipianoj 3:21.

Simile la tipoj, kiuj rilatas al la dua alveno, devas esti plenumitaj en la tempo indikita en la simbola diservo. {GC 399.1–4}

Lernado en Printempo por Aŭtuno

Por subteni la teorion, ke la nombro da oferoj por la aŭtunaj festoj reprezentas specialan "provizon" de la Sankta Spirito por la granda tempo de problemoj (ankaŭ nomata la tempo de la plagoj), ni unue devas ekzameni, kion la historio instruas al ni. Surbaze de la printempaj festoj, ni povas identigi iujn karakterizaĵojn de "krizperiodo", kiuj devas esti simile ripetitaj en nia tempo:

1. Jesuo ankoraŭ ne komencis Sian ministerion en la ĉiela sanktejo - en nia tempo, respektive, Li forlasos la sanktejon.
2. La Sankta Spirito ankoraŭ ne venis - en nia tempo, respektive, la Sankta Spirito estos retirita (el la mondo).

In Fruaj Skriboj komence de la ĉapitro titolita La Sigelo, ni povas legi la jenon:

Ĉe la komenco de la sankta sabato, januaro 5, 1849, ni okupiĝis pri preĝo kun la familio de Brother Belden ĉe Rocky Hill, Konektikuto, kaj la Sankta Spirito falis sur nin. Mi estis forprenita en vizio al la plej sankta loko, kie mi vidis Jesuon ankoraŭ propetantan por Izrael. Sur la fundo de Lia vesto estis sonorilo kaj granato. Tiam mi vidis, ke Jesuo ne forlasos la plej sanktan lokon, ĝis ĉiu kazo estos decidita aŭ por savo aŭ por detruo, kaj ke la kolero de Dio ne povas veni. ĝis Jesuo finis Sian laboron en la plejsanktejo, demetis Sian pastran vestaĵon kaj vestis Sin per la vestoj de venĝo.. Tiam Jesuo eliros el inter la Patro kaj la homo, kaj Dio ne plu silentos, sed elversxos Sian koleron sur tiujn, kiuj malakceptis Lian veron. Mi vidis, ke la kolero de la nacioj, la kolero de Dio kaj la tempo por juĝi la mortintojn estas apartaj kaj apartaj, unu sekvante la alian, ankaŭ ke Mikaelo ne stariĝis, kaj ke la tempo de mizero, kia neniam estis, ankoraŭ ne komenciĝis. La nacioj nun koleras, sed kiam nia Ĉefpastro finos Sian laboron en la sanktejo, Li leviĝos, surmetos la vestojn de venĝo, kaj tiam la sep lastaj plagoj estos elverŝitaj.

Mi vidis, ke la kvar anĝeloj tenos la kvar ventojn ĝis la laboro de Jesuo estos farita en la sanktejo, kaj tiam venos la sep lastaj plagoj. {EW 36.1–2}

La responda trairejo de la Biblio estas:

Kaj en tiu tempo leviĝos Miĥael, la granda princo, kiu staras por la filoj de via popolo; kaj estos tempo de malfelicxo, kia neniam estis de kiam ekzistis popolo gxis tiu tempo: kaj en tiu tempo via popolo estos savita, cxiu, kiu trovigxos skribita en la libro. (Daniel 12:1)

Bonvolu noti ankaŭ Apokalipso 19:

Kaj mi vidis la cxielon malfermitan, kaj jen blanka ĉevalo; kaj tiu, kiu sidis sur li, estis nomata Fidela kaj Vera, kaj en justeco li juĝas kaj militas. Liaj okuloj estis kiel fajra flamo, kaj sur lia kapo estis multaj kronoj; kaj li havis nomon skribitan, kiun konis neniu krom li mem. Kaj li estis vestita per vesto trempita en sango; kaj lia nomo estas Vorto de Dio. Kaj la armeoj, kiuj estis en la ĉielo, sekvis lin sur blankaj ĉevaloj, vestita per bisino, blanka kaj pura. Kaj el lia buŝo eliris akra glavo, por ke per ĝi li frapu la naciojn; kaj li regos ilin per fera vergo; kolero de la Plejpotenca Dio. (Apokalipso 19:11-15)

En Oriono, la blanka ĉevalo reprezentas la jaron 2014, post kiu la plagoj komencos fali. Tio okazos, kiam la horloĝo estos farinta tutan rondon de 1846 ĝis la jaro 2014, kiu daŭras de aŭtuno 2014 ĝis aŭtuno 2015. Jesuo tiam forlasos la ĉielan templon kaj komenciĝos la tempo, kiam ni devos vivi antaŭ la Patro sen Propetanto.

Kiu estas maljusta, tiu estu maljusta ankoraux; kaj kiu estas malpura, tiu estu ankoraux malpura; kaj kiu estas justulo, tiu estu ankoraux justa; kaj kiu estas sankta, tiu estu ankoraux sankta. (Apokalipso 22:11)

Ni nomas ĉi tion la tempo post la fermo de la pordo de kompato (la fermo de provtempo), ĉar de tiu tempo antaŭen neniu alia povas esti savita krom tiuj, kiuj antaŭe estis sigelitaj.

Dum Jesuo elmoviĝis el la plej sankta loko, mi aŭdis la tintadon de la sonoriloj sur Lia vesto; kaj kiam Li foriris, nubo de mallumo kovris la loĝantojn de la tero. Ekzistis tiam neniu peranto inter kulpa viro kaj ofendita Dio. Dum Jesuo staris inter Dio kaj kulpa homo, reteno estis sur la homoj; sed kiam Li elpaŝis el inter homo kaj la Patro, la sindeteno estis forigita kaj Satano havis tutan kontrolon de la fine senpentulo. Estis neeble por la plagoj esti elverŝita dum Jesuo oficis en la sanktejo; sed dum Lia laboro tie estas finita, kaj Lia propeto fermiĝas, estas nenio por malhelpi la koleron de Dio, kaj ĝi krevas kun furiozo sur la senŝirman kapon de la kulpa pekulo, kiu malŝatis la savon kaj malamis riprocxon. En tiu timiga tempo, post la fino de la mediacio de Jesuo, la sanktuloj vivis antaŭ la vido de sankta Dio. sen propetanto. Ĉiu kazo estis decidita, ĉiu juvelo numerita. Jesuo restis momenton en la ekstera loĝejo de la ĉiela sanktejo, kaj la pekoj, kiuj estis konfesitaj dum Li estis en la plej sankta loko, estis metitaj sur Satano, la estinto de peko, kiu devas suferi sian punon.

Tiam mi vidis Jesuon demeti Sian pastran veston kaj vesti sin per Siaj plej reĝaj roboj. Sur Lia kapo estis multaj kronoj, krono ene de krono. Ĉirkaŭita de la anĝela gastiganto, Li forlasis la ĉielon. La plagoj falis sur la loĝantojn de la tero. Iuj denuncis Dion kaj malbenis Lin. Aliaj kuris al la popolo de Dio kaj petegis, ke oni instruu, kiel ili povus eviti Liajn juĝojn. Sed la sanktuloj havis nenion por ili. La lasta larmo por pekuloj estis verŝita, la lasta angora preĝo prezentita, la lasta ŝarĝo portita, la lasta averto donita. La dolĉa voĉo de kompato ne plu invitis ilin. Kiam la sanktuloj, kaj la tuta ĉielo, interesiĝis pri sia savo, ili havis neniun intereson por si mem. Vivo kaj morto estis metitaj antaŭ ili. Multaj deziris vivon, sed ne klopodis akiri ĝin. Ili ne elektis vivon, kaj nun estis neniu pekliberiga sango por purigi la kulpulojn, neniu kompatema Savanto por pledi por ili, kaj krii: "Indulgu, indulgu la pekulon ankoraŭ iom." La tuta ĉielo kuniĝis kun Jesuo, kiam ili aŭdis la timigajn vortojn: "Estas finite". La plano de savo estis plenumita, sed malmultaj elektis ĝin akcepti. Kaj kiam la dolĉa voĉo de kompato formortis, timo kaj teruro kaptis la malbonulojn. Kun terura klareco ili aŭdis la vortojn, “Tro malfrue! tro malfrue!” {EW 280.2–281.1}

En tiu tempo, la Sankta Spirito tute retiriĝos de la tero:

La Granda Tempo de Problemo Komenciĝas Post la Fermo de Probation

Kiam Kristo ĉesos Sian laboron kiel peranto en la nomo de homo, tiam ĉi tiu tempo de mizero komenciĝos. Tiam la kazo de ĉiu animo estos decidita, kaj ne estos pekliberiga sango por purigi de peko. Kiam Jesuo forlasas Sian pozicion kiel homo propetanto antaŭ Dio, la solena anonco estas farita: "Kiu estas maljusta, tiu estu ankoraŭ maljusta; kaj kiu estas malpura, tiu estu ankoraŭ malpura; kaj kiu estas justulo, tiu estu ankoraŭ justa; kaj kiu estas sankta, tiu estu ankoraŭ sanktigita" (Apok. 22:11). Tiam la detena Spirito de Dio estas retirita de la tero.--PP 201 (1890). {LDE 253.1}

Kiam Li forlasas la sanktejon, mallumo kovras la loĝantojn de la tero. En tiu timema tempo la justuloj devas vivi antaŭ la okuloj de sankta Dio sen propetanto. La sindeteno, kiu estis sur la malvirtuloj, estas forigita, kaj Satano havas tutan kontrolon de la fine senpenta. La longa pacienco de Dio finiĝis. La mondo forpuŝis Lian kompaton, malestimis Lian amon kaj piedpremis Lian leĝon. La malvirtuloj transpasis la limon de sia provtempo; la Spirito de Dio, persiste rezistita, estas finfine retirita. Neŝirmitaj de dia graco, ili ne havas protekton kontraŭ la malbonulo. Satano tiam plonĝos la loĝantojn de la tero en unu grandan, finan problemon. Dum la anĝeloj de Dio ĉesos teni la furiozajn ventojn de homa pasio, ĉiuj elementoj de malpaco estos ellasitaj. La tuta mondo estos implikita en ruino pli terura ol tiu, kiu venis sur Jerusalemon de antikva tempo. {GC 614.1}

Tial, dum ĉi tiu tempo la sanktuloj devas vivi sen Peranto en mondo sen la Sankta Spirito. Sed ĉu tio signifas, ke ili mem ne plu havos la Sanktan Spiriton? Ne! Efektive, ili eĉ estos sigelitaj per la Sankta Spirito:

Baldaŭ ni aŭdis la voĉon de Dio kiel multaj akvoj, kiuj donis al ni la tagon kaj la horon de la alveno de Jesuo. La vivantaj sanktuloj, en nombro de 144,000 XNUMX, konis kaj komprenis la voĉon, dum la malvirtuloj opiniis, ke ĝi estas tondro kaj tertremo. Kiam Dio parolis la tempon, Li verŝis sur nin la Sanktan Spiriton, kaj niaj vizaĝoj komencis lumiĝi kaj brili per la gloro de Dio, kiel faris Moseo, kiam li malsupreniris de la monto Sinaj.

La 144,000 estis ĉiuj sigelitaj kaj perfekte kunigitaj. Sur ilia frunto estis skribita: Dio, Nova Jerusalemo, kaj glora stelo enhavanta la novan nomon de Jesuo. {EW 14.1–15.1}

En la artikolo La Potenco de la Patro, mi montris, ke ĉi tiu estas la momento, en kiu la 144,000 1844 ricevos la lastan pluvon. Nur ili ricevas ĉi tiun "porcion" de Sankta Spirito, kiu faras ilin saĝaj virgulinoj, kiuj havas sufiĉe da oleo en siaj lampoj por atendi la Fianĉon. Nun sonas la lasta kaj vera noktomeza krio: "La edziĝanto venas!" La geedziĝaj preparoj de la Ŝafido, kiuj komenciĝis en XNUMX, baldaŭ finiĝos kaj la novedzino estos purigita por esti unuigita kun sia edzo. nun estas la momento de la elverŝo de la urĝa provizo de la Sankta Spirito por la terura tempo de la plagoj kaj la kolero de Dio! Tiuj, kiuj ne komprenas la voĉon de Dio el Oriono, restos en mallumo, sen oleo por siaj lampoj.

Nur Du Semajnoj de Plagoj?

Ĉar ĉi tiu tempo estos tiel terura, kompreneble iuj volos scii kiom longe ĝi daŭros. Eble mi rakontos al vi en posta artikolo, kio vere estas la kolero de Dio kaj la sep lastaj plagoj, ĉar eĉ ĉi tion oni povas kompreni nun kun la sciobazo el ĉiuj niaj studoj. Estas vere tiel terure, ke eĉ mi estis ŝokita kaj devis teni forte al mia fido al Jesuo, ĉar mi rimarkis, ke neniu povas pluvivi sen absolute supernatura protekto. Nia Dio estas konsumanta fajro por tiuj, kiuj ne havas Lian sigelon kaj ĉi tiun kriz-provizon de la Sankta Spirito.

Kelkaj fratoj skribis al mi, ke certaj gvidantoj en diversaj landoj, inkluzive de Werner Renz de la germana "Hope Channel", diras sen iu vera biblia bazo, ke la tempo de la plagoj daŭros nur 15 aŭ 30 tagojn. Ĉi tiuj jam povas esti klasifikitaj kiel "falsaj instruoj" ĉar la Biblio donas al ni klarajn indikojn pri la reala daŭro de la plagoj. Ni ricevas la daŭron en profeta tempo en Ĉapitro 18 de Apokalipso. Koncerne la detruon de la Nova Monda Ordo, kun la papofico gvidanta ĝin. Ĝi diras:

Tial sxi faros [Babilono la granda] plagoj venas en unu tago, morto kaj funebro kaj malsato; kaj ŝi estos tute forbruligita per fajro; ĉar forta estas la Sinjoro, la Eternulo, kiu ŝin juĝas. (Apokalipso 18:8)

Aŭ kio pri la priskribo de tio, kio venos post la sesa sigelo?

por la granda tago de Lia kolero venis; kaj kiu povos stari? (Apokalipso 6:17)

Laŭ la principo de tago-jaro, ĉi tio donas al ni klaran indikon pri la daŭro de la plagoj: unu jaro. Sed denove venas la mokantoj, kiuj asertas, ke Ellen G. White diris, ke ekde 1844 ne estos pli profeta tempo. Sed tio validis nur por la periodo inter 1844 ĝis la tempo de la elverŝo de la lasta pluvo kaj la alveno de la kvara anĝelo (vidu La Potenco de la Patro).

Kial ni havas ĉi tiun saman specifon plurfoje en la profetaj libroj de la Malnova Testamento, kie profeta tempo certe validis?

La ŝarĝo de Babilono, kiun Jesaja, filo de Amoc, vidis. ... Hulu vi; por la tago de la Eternulo estas ĉe mano; gxi venos kiel pereo de la Plejpotenculo. ... Jen, la tago de la Eternulo venas kruela kaj kun kolero kaj flama kolero, por dezertigi la landon; kaj li ekstermos el gxi gxiajn pekulojn. Por la steloj de la ĉielo kaj la konstelacioj [= H3285, sama vorto kiel por Oriono] gxi ne donos sian lumon; la suno mallumigxos dum lia eliro, kaj la luno ne briligos sian lumon. (Jesaja 13:1;6;9-10)

Bonvolu noti, ke Jesaja mencias Orionon ĉi tie denove kaj ke ĝi ne donos sian lumon en la tempo de plagoj! Spirita malsato estas en la lando, kiu ne povas esti sata, kaj neniu plu povas esti savita.

Aŭ kion diras Cefanja?

Tiun tagon Estas tago de kolero, tage de mizero kaj mizero, tage de malŝparo kaj dezerto, tage de mallumo kaj mallumo, tage de nuboj kaj densa mallumo, ... Nek ilia argxento nek ilia oro povos transdoni ilin la tago de la kolero de la Eternulo; sed la tuta lando estos ekstermita de la fajro de lia ĵaluzo; cxar li ecx rapide forigos ĉiuj, kiuj loĝas en la lando. (Cefanja 1:15;18)

Moseo en la libro de Ijob, Jeremia en siaj Lamentadoj, Jeĥezkiel en ĉapitroj 7 kaj 22—ĉiuj tiuj grandaj profetoj sciis pri la tago de la kolero de Dio, kaj tio estas unu jaro laŭ la valida interpreta principo de unu tago por jaro koncerne ĉi tiujn librojn.

Jesaja eĉ diras ĝin en klara teksto:

Ĉar ĝi estas la tago de la venĝo de la EternuloKaj la jaro de rekompencoj por la disputo de Cion. ( Jesaja 34:8 )

La malakcepto de ĉia studo de tempoprofetacio, kiu jam transpasas la limon en fanatikecon, igas nin ne kompreni kaj ĝuste interpreti la grandajn kaj gravajn mesaĝojn, kiujn Jesuo havas por nia tempo. Ĝi permesas al instruistoj kiel Werner Renz veni kaj trankviligi la eklezianojn en falsan senton de sekureco. La fratino, kiu skribis al mi, diris, ke ŝi ne devos tre “prepari” por tia eta tempo de plagoj de nur 15 tagoj. Ŝi estis diligenta aŭskultanto de Werner Renz. Ŝi kredis, ke "ĝi ne estus tiel malbona kaj ke ĉiukaze ĝi daŭros nur du semajnojn". Malproksime de tio, kiel montros nia studo pri la oferoj de la sanktejo. Se ŝi povus scii tiam ĝuste kiom Dio detruos la teron, ŝi verŝajne ne defalus al Sascha Stasch kaj la lunaj Ŝabatgardantoj. Ĉi tiuj falsaj instruistoj devos baldaŭ respondi al Jesuo.

Multaj el la malvirtuloj estis tre kolerigitaj, ĉar ili suferis la efikojn de la plagoj. Ĝi estis sceno de tima agonio. Gepatroj amare riproĉis siajn infanojn, kaj infanoj siajn gepatrojn, fratoj siajn fratinojn, kaj fratinoj siaj fratoj. Laŭtaj, lamentaj krioj aŭdiĝis ĉiudirekte: "Estas vi, kiu malhelpis min ricevi la veron, kiu savintus min de ĉi tiu terura horo." La homoj turnis sin al siaj ministroj kun amara malamo kaj riproĉis ilin, dirante: "Vi ne avertis al ni, ke la tuta mondo devas esti konvertita, kaj kriis: Paco, paco, por trankviligi ĉiun timon, kiu estis vekita, kaj tiuj, kiuj avertis nin pri ĝi, vi deklaris malbonuloj. Sed mi vidis, ke la ministroj ne eskapis la koleron de Dio. Ilia sufero estis dekoble pli granda ol tiu de ilia popolo. - {EW 282.1}

Efektive, mi pensas, ke ne estas tiel malbone, ke la fratoj kredas, ke la tempo de la plagoj estos nur du semajnoj. La ruzo de Satano estas ie aliloke. Ĉar Werner Renz anoncis sian "mapon de la lastaj tagoj" en Aŭstrio antaŭ la tablo de ĉi tiu sinjorino, li klarigis, ke ĝi ne kongruos en la herezo de Oriono kaj, tial, la Orion-mesaĝo ne povus esti de Dio. Kaj tie ni havas la veran problemon! La malmulte da lumo, kiun ili havas, estas retirita de tiuj, kiuj malĝuste studas, kaj tiam ili faras eĉ pli grandajn erarojn. Estas la volo de Satano, ke ni malakceptu la verajn mesaĝojn de Dio, kiuj subtenus nin tra la granda tempo de mizero, kaj tial ni pereus.

La raporto de Ester donas al ni alian sugeston, ke la plagoj daŭros unu jaron.

Kaj kiam Haman vidis, ke Mordehxaj ne klinas sin kaj ne respektegas lin, tiam Haman plenigxis de kolero. Kaj li pensis malestime meti la manojn sur Mordehxaj sola; cxar ili montris al li la popolon de Mordehxaj; tial Haman klopodis ekstermi ĉiujn Judojn, kiuj estis en la tuta regno de Aĥaŝveroŝ, eĉ la popolon de Mordeĥaj.. En la unua monato, tio estas, la monato Nisan, en la dek-dua jaro de la reĝo Aĥaŝveroŝ, ili jxetis Puron, tio estas la loton, antaux Haman de tago al tago kaj de monato al monato gxis la dek-dua monato, tio estas la monato Adar.. (Ester 3:5-7)

La planita ekstermado de ĉiuj judoj fare de Haman reprezentas specon de la mortdekreto kiu estos eldonita kontraŭ la popolo de Dio kiu observas la sabaton. La periodo de la decido ĝis la ekzekuto estas proksimume unu jaro. La loto estis ĵetita en la unua monato kaj falis ĝis la mezo de la dek-dua monato.

Ellen G. White ligas ĉi tiun biblian eventon kun la tempo de la plagoj:

En la tago destinita por ilia pereo, "la Judoj kolektiĝis en siaj urboj en ĉiuj provincoj de la reĝo Aĥaŝveroŝ, por meti la manon sur tiujn, kiuj serĉis sian malbonon; kaj neniu povis kontraŭstari ilin, ĉar la timo antaŭ ili falis sur ĉiujn homojn; Anĝeloj, kiuj elstaras je forto, estis komisiitaj de Dio por protekti Lian popolon dum ili "staris por siaj vivoj". Ester 9:2, 16.

Mordeĥaj ricevis la honoran pozicion antaŭe okupitan fare de Haman. Li “estis plej proksima al la reĝo Aĥaŝveroŝ, granda inter la Judoj, kaj akceptis la multecon de siaj fratoj” (Ester 10:3); kaj li celis antaŭenigi la bonfarton de Izrael. Tiel Dio alportis Sian elektitan popolon denove en favoron ĉe la Medo-Persa kortego, ebligante la plenumadon de Sia celo restarigi ilin al sia propra lando. Sed nur kelkajn jarojn poste, en la sepa jaro de Artaĥerĥeso la XNUMX-a, la posteulo de Xerxes la Granda, iu konsiderinda nombro revenis al Jerusalemo, sub Ezra.

La malfacilaj spertoj, kiuj venis al la popolo de Dio en la tagoj de Ester, ne estis propraj al tiu epoko sole. La revelaciisto, rigardante la epokojn ĝis la fino de la tempo, deklaris: "La drako koleris kontraŭ la virino, kaj iris por fari militon kontraŭ la restaĵo de ŝia idaro, kiuj observas la ordonojn de Dio kaj havas la ateston de Jesuo Kristo." Revelacio 12: 17. Iuj, kiuj hodiaŭ vivas sur la tero, vidos ĉi tiujn vortojn plenumitajn. La sama spirito, kiu en la pasintaj tempoj kondukis homojn persekuti la veran eklezion, estonte kondukos al la sekvado de simila vojo al tiuj, kiuj konservas sian lojalecon al Dio. Eĉ nun estas preparitaj por ĉi tiu lasta granda konflikto.

La dekreto kiu finfine eliros kontraŭ la restaĵo de Dio estos tre simila al tiu eldonita de Aĥaŝveroŝ kontraŭ la Judoj. Hodiaŭ la malamikoj de la vera eklezio vidas en la malgranda aro plenumanta la sabatan ordonon, Mordeĥajon ĉe la pordego. La respekto de la popolo de Dio por Lia leĝo estas konstanta riproĉo al tiuj, kiuj forĵetis la timon antaŭ la Sinjoro kaj tretas Lian sabaton.

Satano vekos indignon kontraŭ la malplimulto, kiu rifuzas akcepti popularajn kutimojn kaj tradiciojn. Viroj de pozicio kaj reputacio kuniĝos kun la senleĝaj kaj malnoblaj por konsiliĝi kontraŭ la popolo de Dio. Riĉeco, genio, edukado, kuniĝos por kovri ilin per malestimo. Persekutantaj regantoj, ministroj kaj eklezianoj konspiros kontraŭ ili. Per voĉo kaj plumo, per fanfaronoj, minacoj kaj mokado, ili klopodos renversi sian kredon. Per malveraj prezentoj kaj koleraj alvokoj, homoj ekscitos la pasiojn de la homoj. Ne havante "Tiel diras la Skriboj" por alporti kontraŭ la defendantoj de la Biblia Sabato, ili recurros al subpremaj leĝoj por provizi la mankon. Por certigi popularecon kaj patronecon, leĝdonantoj cedos al la postulo de dimanĉaj leĝoj. Sed tiuj, kiuj timas Dion, ne povas akcepti institucion, kiu malobservas preskribon de la Dekalogo. Sur ĉi tiu batalkampo estos batalita la lasta granda konflikto en la polemiko inter vero kaj eraro. Kaj ni ne restas en dubo pri la afero. Hodiaŭ, kiel en la tagoj de Ester kaj Mordeĥaj, la Eternulo pravigos Sian veron kaj Sian popolon. {PK 602.2–605.3}

La plagoj venos "post unu jaro" kaj la mortdekreto estos valida dum ĉirkaŭ 12 monatoj antaŭ sia ekzekuto. Sed kio estas la indikita "jaro" ekzakte en tagoj? La juda jaro havis 12 lunajn monatojn, kaj foje 13 se supermonato estis necesa. Tio estus 360 aŭ 390 tagoj. Aŭ ĉu temas pri suna jaro? Tio estus 365 tagoj.

Kaj kiel ni kalkulas la septagan vojaĝon de Jesuo al ni?

La 144,000 kriis: "Haleluja!" ĉar ili rekonis siajn amikojn, kiuj estis forŝiritaj de ili per morto, kaj en la sama momento ni estis ŝanĝitaj kaj kaptitaj kune kun ili por renkonti la Sinjoron en la aero.

Ni ĉiuj eniris la nubon kune, kaj estis sep tagojn suprenirante al la vitra maro, kiam Jesuo alportis la kronojn, kaj per Sia propra dekstra mano metis ilin sur niajn kapojn. {EW 16.1–2}

Se la vojaĝo kun Jesuo revenanta al la vitra maro daŭros sep tagojn, tiam la vojaĝo de Jesuo kun la anĝelaj armeoj por veni kaj venigi nin ankaŭ daŭros sep tagojn. Ĉu ni devas subtrahi ilin de la jaro aŭ aldoni ilin? Kiel ni scias? Tio ne estas en la Biblio, ĉu ne? Kaj kiu scias, eble Werner Renz tamen pravas? Ĉio estas iom malklara, ĉu ne?

Nun ni ricevos la biblian pruvon, ke Werner Renz eraras kune kun multaj aliaj, kiuj saltis sur tiun vagonaron. Mi ne certas, kion Walter Veith volis diri en sia nova prelegserio, kiam li parolis pri la ŝipo al Romo kun la apostolo Paŭlo, sugestante, ke la 14 noktoj de Agoj 27:27 verŝajne estas tre "tipaj" por ĉi tiu lasta fojo. Mi havis strangan senton, ke li parolis pri la tempo de la plagoj. Li ne klarigis la aferon detale. Mi nur esperas, ke li ne cedos al la Renz-eraro, ĉar nun ni ricevos la respondojn al ĉiuj antaŭaj demandoj kaj vidos precize kiom da tagoj havos la jaro de plagoj, kaj ĉu la sep tagoj estas inkluzivitaj aŭ ekskluditaj.

La Kalkulo de la Aŭtuna Dispozicio

La aŭtunaj festenoj komenciĝis en la unua tago de la sepa monato kun la Festeno de Trumpetoj. Ĉi tie, ĝuste komence ni havas etan problemon. Ni devas demandi nin, ĉu la oferoj de la novluna festo devas esti inkluzivitaj aŭ ne. Tio estas malfacila por respondi per nia nuna stato de scio. Kiam ni vidas la rezulton, estas facile vidi, ke la novlunaj oferoj ne kalkulas ĉi-foje, kaj ni ankaŭ scios de la tria parto de la Ombra Serio (kie la rezulto estos konfirmita denove).

Oni tamen povas konkludi ankaŭ el la biblia teksto kaj el la logiko de la festoj. Ankaŭ la novlunaj oferoj de la unua monato ne kalkulis. Tamen, ili ne estis en la sama tago kiel estas la kazo kun la Festeno de Trumpetoj. Laŭ la juda pensmaniero, la komenco de la monato devis esti detektita unue kaj tiam la festeno povis komenciĝi. Tial, la ofero de la novluno logike okazis antaŭ la unua festo de la aŭtunaj festoj. La aŭtunaj festenoj ankoraŭ ne komenciĝis ĉe la novluno, sed nur kun la unua ofero por la Festo de Trumpetoj. Tial en la unua parto de la "Ombroj de Oferoj" mi difinis la oferojn kiel konsideratajn "en la kerna tempo" de la festenoj.

Ankaŭ, la biblia teksto rakontas al ni ĝuste kio estis parto de la festaj oferoj kaj kio ne estis. Bonvolu relegi ĉion ankoraŭ unu fojon. En la printempaj festoj, ni ĉiam trovis kio estis ekskludita el la festivaloferoj en la instrukcioj:

1. La sep tagoj de la festo de macoj: Post tiamaniere alportu cxiutage, dum la sep tagoj, viandon de fajrofero, agrablan odorajxon al la Eternulo; gxi estu bucxofero. apude la konstanta brulofero kaj lia verŝofero. (Nombroj 28:24)

2. La Festeno de Semajnoj (Pentekosto): vi oferu ilin apude la konstanta brulofero kaj lia farunofero (sendifektaj ili estu por vi) kaj iliaj verŝoferoj;. (Nombroj 28:31)

3. Por la Paska Festo kaj la Festo de Svingado de la Unuaj fruktoj, tute ne diri, ke la oferoj (la Paska ŝafido kaj la unuaprodukta garbo) validas ĝuste por tiuj festoj.

La Biblia teksto klarigas detale por la Festo de Trumpetoj (kaj por ĉiuj sekvaj aŭtunaj festoj), kiuj proponoj apartenas al la festo kaj kio ne. Por la Festeno de Trumpetoj, ni trovas la nuran ununuran tekston, kiu ekskludas la novlunajn oferojn eksplicite:

Krom la brulofero de la monato kaj lia farunofero, kaj la ĉiutagan bruloferon kaj lian farunoferon kaj iliajn verŝoferojn, laux ilia maniero, kiel agrabla odorajxo, fajrofero al la Eternulo. (Nombroj 29:6)

La novlunfestivalo ene de la atendotempo por Pentekosto, tamen, falis en la "kernperiodo de la printempaj festenoj" kaj ne estis ekskludita de la biblia teksto kaj devas esti kalkulita.

La sekva furorlististo de ĉiuj festaj proponoj por la aŭtunaj festenoj komenciĝantaj ĉe la Festeno de Trumpetoj, kiu simbolas la noktomezan krion de Miller:

Ĝi estis sekvita de la plej alta festo de la jaro, Jom Kippur, la Tago de Pekliberigo, kiu simbolas la ĉielan juĝan tagon, kiu ludas specialan rolon en nia adventisma historio. Ĉar la dua anĝelo aliĝis al la unua anĝelo, ni scias, ke ĝi komenciĝis la 22-an de oktobro 1844. Bedaŭrinde, estas preter la scio de la plej multaj adventistoj, ke ĉi tiu Juĝtago nun baldaŭ finiĝos:

Sekvis la sep tagoj de la Festo de Tabernakloj. Ilian signifon, mi priskribis en la unua parto de la “Ombroj de la Oferoj”: nia vagado en la dezerto dum 120 jaroj de 1890 ĝis 2010. Subite, estas tre alta kalkulo de bovoj kaj ŝafidoj:

Bonvolu noti, ke en ĉiu festotago la nombro da bovoj malpliiĝas je unu besto, dum la nombro da virŝafoj kaj ŝafidoj restas konstanta:

En la sep tagoj de la Festo de Tabernakloj, ni trovas tre belan harmonion. Ni trovas ion kiel dian retronombradon. Komencante per 13 bovoj, la nombro da bovoj malpliiĝas je ĉiu festotago je unu, ĝis la nombro de perfekteco estas atingita: 7. Ellen G. White metas ĝin jene:

Petro, plenumante, kiel li supozis, la instruon de Kristo, pensis etendi ĝin al sep, la nombro signifanta perfektecon. Sed Kristo instruis, ke ni neniam laciĝu de pardonado. Ne "Ĝis sep fojojn," Li diris, "sed: Ĝis sepdek fojojn sep." {COL 243.1}

En la sama momento, la totala kalkulo de oferitaj bestoj malpliiĝas de 30 ĝis 24. 24 estas la nombro de la du interligoj, kiujn Dio faris kun la homaro. La 12 triboj de antikva Israelo kaj la 12 triboj de la spirita Israelo, el kiuj la 144,000 estos la restaĵo (vidu Apokalipso 7:4-8).

Ĉu ĉi tio ne estas alia referenco al la baza formulo de la Oriona horloĝo de Dio, "7 fojojn 24"? Ĉu eble Dio ĉiam volas montri specifan purigan fazon de Lia preĝejo kun 7 periodoj de 24 jaroj? Ĉu eblas, ke ni preteratentis ion en Oriono, aŭ ke ekzistas ankoraŭ io kroma en la festivalspecoj, kiujn ni ankoraŭ ne malkovris ĉar la Oriona horloĝo ne montras tempoperiodojn de 24 jaroj?

Kun la lasta tago de la Festeno de Tabernakloj, "Shemini Atzeret", la aŭtunaj festenoj finiĝas, kaj ni trovas denove la samajn nombrojn kiel antaŭe ĉe la Festeno de Trumpetoj kaj la Tago de Penigo:

Restas al ni fari, estas resumi ĉiujn proponojn de la aŭtunaj festoj, kiel ni jam faris por la printempaj festoj:

Kaj ni ricevas 372 porciojn de 1/10 efo da bona faruno. Kun ĉi tiu kvanto, ni povus baki 372 provizajn panojn miksitajn kun "Sankta Spirito". Se ni dividus ĉi tiun sumon kiel antaŭe per ĉiutaga porcio de 3 panoj, ni ricevus 372 ÷ 3 = 124. Tial, la "jaro de la plagoj" nur prenus iom pli ol 4 monatoj? Ĉu tio povas esti ĝusta?

Kompreneble ne! Denove, ni forgesis ion decidan.

Ni memoru la tabelon de ĉiutagaj porcioj el la unua parto de la Ombroj de la Oferoj:

La porcioj konsistis el la ofero por la homoj (2/10 ĉiutage) kaj la ofero por la pastroj (1/10 ĉiutage). Kaj tio estis tute ĝuste apliki en la tempo de la apostoloj, kiam Jesuo ĵus releviĝis, ĉar la provtempo por la juda popolo ankoraŭ ne estis fermita. La profetaĵo de la sepdek semajnoj diris al ni, ke la Mesio estos mortigita meze de la sepdeka semajno:

Kaj post sesdek du semajnoj Mesio estos ekstermita, sed ne por si mem: ... Kaj li firmigos la interligon kun multaj dum unu semajno: kaj meze de la semajno li ĉesigos la oferon kaj la oferdonon... (Daniel 9:26-27)

Estas adventista komuna scio ke la gracia periodo por la juda popolo daŭris dum 3 ½ jaroj, ĝis la judoj ankaŭ ŝtonumis Stefano'n en AD 34. Tial, la sumo de la ĉiutaga ofero por la homoj kaj la pastroj estis la mezurilo de la ĉiutaga kriz-porcio de la printempaj festoj, kiel la tipo por la atendotempo al Pentekosto kaj la frua pluvo.

Sed kio pri la tempo de la plagoj ĉe la fino de la historio? Ĉi tie — kiel antaŭe ilustrite — la provliberigo jam fermiĝis. La pordo al elaĉeto de la homaro fermiĝis. Nur malgranda grupo de la "pastroj" de Dio, la 144,000, travivos tra ĉi tiu tempo, subtenita de la graco de Dio kaj ekipita per pastra krizprovizo de la Sankta Spirito:

Nun do, se vi obeos mian voĉon kaj observos Mian interligon, tiam vi estos por Mi propra trezoro inter ĉiuj popoloj; ĉar al Mi apartenas la tuta tero; kaj vi estos por Mi. regno de pastroj, kaj sankta nacio. Jen estas la vortoj, kiujn vi parolos al la Izraelidoj. (Eliro 19:5-6)

Tuj kiam la purigado de la sanktejo estos finita, Dio havos purigitan popolon, kiu estas rigardata kiel pastra homoj. Nur ili estos sigelitaj, nur por ili estas ĉi tiu specifa parto de la Sankta Spirito, kaj nur en ili povas vivi la Konsolanto, ĉar nur ili estos puraj vazoj por la akcepto de la tria Persono de la Dia Koncilio. La simbolo de la ĉiutaga porcio por ĉi tiu tre speciala popolo de la 144,000 ĉe la fino de la historio estas la 1/10 porcio de efa, aŭ unu pano tage, 1/20 matene, 1/20 vespere. Ili ne bezonas pli por travivi ĉi tiun teruran tempon, ĉar ili jam atingos certan nivelon de sanktigo.

La formulo por la kalkulo de la tuta daŭro, por kiu ekzistas sufiĉa kriz-provizo, estas do:

372 panoj ÷ 1 pano tage = 372 tagoj

Kaj nun fariĝis tre facile respondi niajn antaŭajn demandojn.

1. Kiom longe daŭros ĝuste la jaro de la plagoj? Respondo: Dum unu suna jaro laŭ “Kaj Dio diris: Estu lumoj en la ĉiela firmaĵo, por apartigi la tagon de la nokto, kaj ili estu; por signoj kaj por sezonoj, kaj dum tagoj, kaj jaroj: Kaj ili estu lumiloj en la ĉiela firmaĵo, por lumi sur la teron; kaj estis tiel. Kaj Dio faris du grandaj lumoj; la pli granda lumo por regi la tagon, kaj la malpli grandan lumon por regi la nokton: Li faris ankaŭ la stelojn. (Genezo 1:14-16) Suna jaro daŭras averaĝe 365 tagojn. Kaj ĉi tio respondas ĝuste al la tago (por jaro) post la lastaj tri sigeloj, kiel indikas la Oriono.

2. Se ni subtrahas ĉi-jare el niaj totalaj porcioj de 372 panoj, ni venas al 372 tagoj - 365 tagoj = 7 tagoj. Antaŭ ol la plagoj komencos fali, la pordo de kompato estos fermita laŭ la modelo de Noa kaj lia arkeo, 7 tagojn antaŭ ol la pluvo komenciĝas. Eĉ dum tiuj 7 tagoj de atendado de la plagoj, la 144,000 ankoraŭ havos sufiĉe da provizo aŭ sufiĉe da Sankta Spirito por ankaŭ transponti ĉi tion. tempo de provo post provtempo por la tuta homaro estos fermita.

Tial, la sigelitaj 144,000 havos totalan stokon de 372 unuoj da pano por la jaro de la plagoj. La tuta daŭro kiel specifita en la Biblio estos ... 365 tagojn post la lastaj tri sigeloj, komencante en aŭtuno de 2015, plus sep tagojn por la profetaj atendadotagoj de Noa.

Dio estas perfekta kaj ankaŭ Lia matematiko, kaj la tipoj, kiujn Li donis al ni. Kaj ĝi faras grandan diferencon ĉu ni studas ĉi tiujn aferojn kun aŭ sen la Sankta Spirito. Antaŭ 2010, ĉi tiuj mirindaj komprenoj estis kaŝitaj de niaj okuloj, kaj estas senkulpigeble por ĉiu adventisma instruisto se li antaŭe eraris. Kiu daŭre obstine rifuzas nun tiujn harmoniajn studojn, tamen, simple ĉar li ne volas konfesi, ke li eraris, tiu ricevos tiam juste la dekoblan koleron de Dio, ĉar li ankaŭ allogas aliajn por havi dubojn kaj ili venas fali pro li.

La Spiro de Dio

Kiel mi mallonge indikis en la unua parto, ni ankoraŭ alfrontas specifan problemon, kiun ni solvi nun fine de ĉi tiu dua kaj lasta parto de la "ombroj de la oferoj". Jesuo aboliciis ĉiujn oferojn per Sia morto sur la kruco. Ili estis nur ombroj, tipoj kaj profetaĵoj, kompreneble, sed tamen, la logiko kaj la tipologio devus kongrui perfekte. Jesuo ĉiam estas ĝusta en ĉio, kion Li faris kaj diris, kaj ĉio estas en perfekta harmonio.

Kiel do estis eble, ke la apostoloj ricevus sian porcion de la Sankta Spirito, kiu ebligus ilin persisti ĝis la alveno de la Konsolanto dum ĉiuj oferoj estis abolitaj jam en la unua tago de la printempaj festoj, la Paska tago? La sango de la oferoj ne plu validis. Kaj Jesuo ne komencis Sian servon en la ĉiela sanktejo. Dum 1500 jaroj, la oferoj montris al aparta parto de la Sankta Spirito kiu estus bezonata en AD 31, kaj ĝuste en tiu jaro AD 31, la oferoj estis nuligitaj kaj la propeta servo ne komenciĝis antaŭ Pentekosto. Devis esti io alia! Sed kio?

Ni legis, kio okazas kiam la Sankta Spirito forestas. Malespero regas. Kaj ĝuste tio okazis al la apostoloj dum Jesuo kuŝis en la tombo.

Jesuo plurfoje provis malfermi la estontecon al Siaj disĉiploj, sed ili ne zorgis pensi pri tio, kion Li diris. Pro tio Lia morto venis al ili kiel surprizo; kaj poste, dum ili reviziis la pasintecon kaj vidis la rezulton de sia nekredemo, ili pleniĝis de malĝojo. Kiam Kristo estis krucumita, ili ne kredis, ke Li releviĝos. Li deklaris klare, ke Li releviĝos la trian tagon, sed ili estis perpleksa por scii kion Li volis diri. Ĉi tio manko de kompreno lasis ilin en la momento de Lia morto en plena malespero. Ili estis amare seniluziigita. Ilia kredo ne penetris preter la ombro ke Satano forĵetis ilian horizonton. Ĉio ŝajnis malklara kaj mistera al ili. Se ili kredus la vortojn de la Savanto, kiom malĝojo ili eble estus ŝparitaj!

Dispremita de senkuraĝigo, ĉagreno, kaj malespero , la disĉiploj kunvenis en la supra ĉambro, kaj fermis kaj fiksis la pordojn, timante ke la sorto de ilia amata Instruisto estu ilia. Estis ĉi tie, ke la Savanto, post Sia resurekto, aperis al ili. {AA 25.2–26.1}

Se la Konsolanto forestas, venas konfuzo, manko de kompreno kaj plena malespero. Ĉio ŝajnas neklara kaj mistera. Malĝojo, malespero, doloro kaj timo malhelpas spiritan kreskon.

La malo okazas kiam la Sankta Spirito loĝas en ni. Li gvidas nin en ĉian veron, donas klarecon, malpezigas la doloron, forigas timon per fido kaj ne permesas al ni droni en malĝojo, doloro kaj malespero.

Ĉi tiu parto mankis al la disĉiploj ĝis la tago, kiam Jesuo releviĝis. Sed ĉu estis nur la ĉeesto de Jesuo, kiu liberigis ilin el ĉi tiu stato de senespero? Ne, estis io alia. Ni devas legi la biblian rakonton tre atente, kiam ni serĉas la anstataŭigon de la kriz-porcio por la atendotempo ĝis la elverŝo de la Sankta Spirito. En la Evangelio de Johano, ni trovos ĝin. Kiam la Sinjoro releviĝis, Li aperis al la disĉiploj en la supra ĉambro:

Tiam vespere en tiu sama tago, estante la unua tago de la semajno, kiam estis fermitaj la pordoj, kie la discxiploj estis kunvenintaj pro timo antaux la Judoj, Jesuo venis kaj staris en la mezo, kaj diris al ili:Paco al vi. ... Tiam Jesuo diris al ili denove: Paco al vi; kiel mia Patro sendis min, tiel ankaux mi vin sendas. Kaj kiam li diris tion, li spiris sur ilin, kaj diris al ili: Ricevu la Sanktan Spiriton: (Johano 20:19,21-22)

Multaj neniam komprenis la precizan signifon de ĉi tiu sceno. Se la Sinjoro sendus la Sanktan Spiriton kiel la Konsolanto en 50 pliaj tagoj ĉiuokaze, kial Li spiris sur la apostolojn ĉe Sia resurekto, kaj donis al ili la Sanktan Spiriton? Sed nun, post nia studo pri la krizaj porcioj, ĉio ĉi klare kuŝas antaŭ niaj okuloj. Estis ĉi tiu manko de provizo por la atendotempo, kiun Jesuo enspiris al la apostoloj. En la preskaŭ du tagoj post la krucumo, ili terure suferis. Ili ne akiris sian "krizporcion". Estis do urĝa ago de Jesuo enspiri Lian Spiriton sur ilin. Ĉi tio ne estis la Persono de la "Sankta Spirito", kiu estis elverŝota ĉe Pentekosto, ĉar Li eĉ ne povis veni ĝis Jesuo komencis Sian servon en la ĉiela sanktejo, sed ĝi estis plifortigo de la spirito de Jesuo mem. La kontraŭtrinistoj en niaj vicoj miksas ĉion ĉi, kaj estas granda konfuzo inter ili.

Dum kvardek tagoj Jesuo ankoraŭ estis kune kun siaj disĉiploj, instruante ilin:

Dum ĉi tiuj tagoj, kiujn Kristo pasigis kun Siaj disĉiploj, ili akiris novan sperton. Dum ili aŭdis sian amatan Majstron klarigi la Skribojn en la lumo de ĉio, kio okazis, ilia fido al Li estis plene establita. Ili atingis la lokon, kie ili povis diri: "Mi scias, al kiu mi kredis." 2 Timoteo 1:12. Ili ekkomprenis la naturon kaj amplekson de sia laboro, por vidi, ke ili devas proklami al la mondo la verojn konfiditajn al ili. La okazaĵoj de la vivo de Kristo, Lia morto kaj resurekto, la profetaĵoj montrantaj al ĉi tiuj eventoj, la misteroj de la plano de savo, la potencon de Jesuo por la pardono de pekoj - pri ĉio ĉi ili estis atestantoj, kaj ili estis konigi ilin al la mondo. Ili devis proklami la evangelion de paco kaj savo per pento kaj la potenco de la Savanto. {AA 27.1}

Ĉi tiuj kvardek tagoj estas reprezentaj de la tempo, kiam ni ricevos niajn porciojn de "Sankta Spirito" kaj Jesuo preparas nin por la laŭta krio. Ĉi tiu tempo estas NUN. Ĝi komenciĝis en printempo 2010 kaj finiĝos per la anonco de la dimanĉa leĝoj. Tiam, ĉiu, kiu ne estos instruita kaj fortigita de Jesuo kaj la mirindaj mesaĝoj rekte de Lia trono, nerevokeble ne estos ricevinta la "refreŝiĝon per la ĉeesto de Dio".

Kaj nia Sinjoro lasis ion alian por ni, do ni povus scii, ke ĉi tiu momento venis ĝuste nun. Kopiante la versojn de la sceno de la unua apero de Jesuo en la Supra Ĉambro, mi intence preterlasis verson, por prezenti ĝin al vi iom poste. Ĉi tiu frazo montras al ni ĝuste kie ni estas en la tempofluo de profetaĵo kaj la specoj de la ombroferoj. Multaj el vi ĝojos, kiam la Sankta Spirito igos vin kompreni ĉi tiun instruon, ĉar vi lernos, ke vi vere devas sekvi la Ŝafidon kien ajn li iras, se vi volas esti inter la 144,000 (Apokalipso 14:4).

Ne estis la unua afero, kiun Jesuo faris, kiam Li spiris sur la disĉiplojn kaj donis al ili la refreŝiĝon de Sia spirito. Io okazis antaŭ tio. Je Sia apero, Jesuo deziris al ili pacon kaj poste Li identigis Sin per speciala gesto:

Kaj la sama tago vespere, estante la unua tago de la semajno, kiam la pordoj estis fermitaj, kie la disĉiploj estis timigitaj antaŭ la Judoj, venis Jesuo kaj stariĝis meze, kaj diris al ili: Paco estu al vi. Kaj dirinte tion, li montris al ili siajn manojn kaj sian flankon. Tiam la disĉiploj ĝojis, kiam ili vidis la Sinjoron. (John 20: 19-20)

Antaŭ ĉio, antaŭ ol Jesuo spiris Sian spiriton sur ilin, Li montris al la disĉiploj Liajn vundojn. Nur tiam ili fine "ĝojis, kiam ili vidis sian Sinjoron" kaj rekonis Lin, ke vere Li parolis al ili. Jesuo havigus al ili Sian spiriton antaŭ tio. Nur tiuj, kiuj rekonas Jesuon per Liaj vundoj, ricevos la refreŝiĝon antaŭ la tempo de aflikto, kiu permesos al ili elteni ĉiujn provojn sen malespero, konfuzo kaj senespero.

Kaj ĉiuj, kiuj legas la Orionan studon kaj konas diapozitivojn 169 ĝis 178, scias, de kie nia Sinjoro Jesuo montras al ni Liajn vundojn ĝuste en ĉi tiu momento kaj diras al ni: “Paco al vi; kiel mia Patro sendis min, tiel ankaŭ mi vin sendas. Ricevu la Sanktan Spiriton."

Ĉu vi rekonas Lian voĉon? Ĉu vi scias de kie ĝi venas?

Baldaŭ ni aŭdis la voĉon de Dio kiel multaj akvoj, kiuj donis al ni la tagon kaj la horon de la alveno de Jesuo. La vivantaj sanktuloj, en nombro de 144,000 XNUMX, konis kaj komprenis la voĉon, dum la malvirtuloj opiniis, ke ĝi estas tondro kaj tertremo. Kiam Dio parolis la tempon, Li verŝis sur nin la Sanktan Spiriton, kaj niaj vizaĝoj eklumiĝis kaj lumu per la gloro de Dio, kiel faris Moseo, kiam li malsupreniris de la monto Sinaj. {EW 14.1}

Ĉu viaj vizaĝoj lumiĝas kiam vi legas ĉi tion, kaj ĉu brulas en vi la deziro doni ĉi tiun bonan novaĵon pri la baldaŭa veno de nia Sinjoro al aliaj, por ke ili ankaŭ ricevu siajn postvivajn porciojn?

Aŭ ĉu vi staras kun Tomaso, kiu estis malsama kazo?

Multaj, kiuj estas donitaj por dubi, senkulpigas sin dirante, ke se ili havus la pruvojn, kiujn Tomaso havis de siaj kunuloj, ili kredus. Ili ne rimarkas, ke ili havas ne nur tiun pruvon, sed multe pli. Multaj, kiuj, kiel Tomaso, atendas, ke ĉia kaŭzo de dubo estos forigita, neniam realigos sian deziron. Ili iom post iom iĝas konfirmitaj en nekredemo. Tiuj, kiuj edukas sin rigardi la malluman flankon, kaj murmure kaj plendi, ne scias, kion ili faras. Ili semas la semojn de dubo, kaj ili havos rikolton de dubo por rikolti. En tempo, kiam fido kaj konfido estas plej esencaj, multaj do trovos sin senpova esperi kaj kredi. {Da 807.5}

La malfrua pluvo falas ekde printempo 2010. Ĉu vi ricevis ĝin en fido, kaj ĉu vi sekvis Jesuon en la plej sanktan lokon en la ĉiela sanktejo, el kiu Li montras Liajn vundojn al la tuta mondo, por ke neniu havos senkulpigon, precipe ne la adventistoj, kiuj devus esti rekoninta la voĉon de sia Sinjoro venanta de Oriono?

Ĉi tio estas la fino de la preparaj studoj por verŝajne la lasta parto de ĉi tiuj studoj. Ĝi denove konfirmos ĉion, kion Oriono montris kaj eĉ pli, ĉar la tempo finiĝas. La ĉiela sanktejo estas reflektita en Lia surtera ekvivalento. La voĉo de Jesuo ankaŭ sonas de tie! Sed kiu aŭskultos, por ke Lia vera ofero, al kiu ĉiuj ombraj oferoj montris ĉiam, ne estis vana?