چراغ به پای من

منتشر شده در جمعه، 21 دسامبر 2012، ساعت 6:19 به زبان آلمانی در www.letztercountdown.org

سریال Shadow به پایان رسیده است، اما کار ما با آن فاصله دارد. برعکس، خداوند ما را فرا خوانده است تا در آبهای وحشی طوفان بزرگی باشیم که اکنون بر بشریت نازل شده است. برای رسیدن به این هدف و رهبری 144,000 معلم، تحت آزمایشات سختی قرار گرفتیم. ما باید دقیقاً آنچه را که الن جی وایت یک بار به شرح زیر بیان کرده است، می یافتیم:

فصل پریشانی و اندوه پیش روی ما، ایمانی را می طلبد که بتواند خستگی را تحمل کند، تاخیرو گرسنگی - ایمانی که هر چند سخت آزموده شود، از بین نمی رود. دوره آزمایشی به همه اعطا می شود تا برای آن زمان آماده شوند. یعقوب پیروز شد زیرا پشتکار و مصمم بود. پیروزی او دلیلی بر قدرت دعای مهم است. همه کسانی که مانند او به وعده های خدا پایبند باشند و مانند او جدی و پایدار باشند، همانطور که او موفق شد موفق خواهند شد. کسانی که حاضر نیستند خود را انکار کنند، در پیشگاه خدا عذاب بکشند، برای نعمت او دعای طولانی و جدی کنند، آن را به دست نمی آورند. کشتی گرفتن با خدا - چه تعداد کمی می دانند که چیست! چه معدودی هستند که روحشان را با شدت میل و رغبت به خدا کشیده اند تا زمانی که هر قدرتی در حال گسترش است. هنگامی که امواج ناامیدی که هیچ زبانی قادر به بیان آن نیست بر دعا کننده می نشیند، چه تعداد کمی با ایمان تسلیم ناپذیر به وعده های خدا می چسبند. {GC 621.2}

در طول آزمایش‌های زیادی که از 27 فوریه 2012 پشت سر گذاشتیم، نمی‌دانستیم که خدا به ما علامت خاصی می‌دهد تا بدانیم که مهر خدای زنده را برای کار خود دریافت کرده‌ایم و هنوز باید این چیز شگفت‌انگیز را در زمان او فاش کنیم. از این مهر بخش جدید ما می آید که تا زمان طاعون شما را همراهی می کند، حداقل تا زمانی که هنوز ارتباط داشته باشیم. باشد که خداوند این بخش را به ویژه برکت دهد و روح القدس را به کسانی که او را می شناسند و می دانند که او هیچ کاری را بدون افشای راز خود برای پیامبرانش انجام نمی دهد عطا کند (عاموس 3: 7).

هدیه ماندگار نبوت

در پایان زندگی خود در دهه 1930، آرتور جی. دانیلز، رئیس سابق کنفرانس عمومی ادونتیست های روز هفتم و همکار قدیمی الن جی وایت، کتابی عالی در این زمینه با همین عنوان نوشت. هدیه ماندگار نبوت. در بیش از 400 صفحه کاملاً تحقیق شده و به نظر من همچنین الهام گرفته شده، او نشان می دهد که کلیسای خدا همیشه با روح نبوت همراه بوده است، و در نهایت چگونه این هدیه در کلیسای برگزیده خدا از طریق الن جی وایت تجلی یافته است.

او کل تاریخ قوم خدا را تا به امروز پوشش می دهد و حضور عطای نبوت را در بین قوم خدا در همه اعصار دنبال می کند:

1. از مصر تا کنعان از طریق عطای موسی، که از بوته سوزان به بعد، آموزش مستقیم از جانب خدا دریافت کرد، تحقق یافت.
2. از جاشوا تا ساموئل توسط خود یوشع، «مردان خدا»، دبورا و سرانجام با سموئیل بزرگ، که مکاتب انبیا را تأسیس کرد.
3. در زمان شورش اسرائیل در روزگار پادشاهان هنگامی که آنها خدا را به عنوان پادشاه خود رد کردند، با 30 مورد در نوشته های انبیا از سموئیل تا ارمیا، به علاوه چند مورد دیگر که به نام ذکر نشده اند.
4. در دوران اسارت بابل و پس از آن از دانیال تا ملاکی.
5. او حتی حضور عطای نبوت را نشان می دهد بین ملاکی و یحیی باپتیست.
6. از جانب دوران رسولان تا به امروزهمانطور که شهادت خود رسولان گواهی می دهد، مانند شهادت پولس که گفت: «روح را خاموش نکنید. پیشگویی ها را تحقیر نکنید.» (اول تسالونیکیان 1: 5-19) و به ویژه از طریق ضد نوع باران اولیه پنطیکاست در زمان باران اخیر.
7. با تجلی روح نبوت از طریق الن جی وایت در کلیسای ادونتیست در طول دوره قضاوت تحقیقی

خداوند هرگز قوم خود را بدون عطای روح نبوت رها نکرده است. دانیلز به زمان داوری مردگان رسید، اما در مورد زمان گذار از داوری مردگان به داوری زنده ها چه می شود و در مورد زمان داوری زنده ها چطور؟ آیا ستاره در تاج زن، کوچکترین کلیسای بازماندگان، به ویژه به این هدیه نیاز ندارد؟ آیا اکنون نباید منتظر عطای نبوت باشیم یا 100,000 صفحه ای که الن جی وایت در 70 سال خدمتش به عنوان رسول خدا نوشت، برای هدایت کلیسا در زمان اندک مشکل کافی است؟

خود الن جی. وایت با اشاره به نور جدیدی که خودش دریافت نکرده بود، به این سوال پاسخ می‌دهد، اما این نور را فقط دانشجویان کوشا کتاب مقدس می‌توانستند، با کمک عطای روح‌القدس.

پطرس به برادران خود توصیه می کند که «در فیض و در معرفت خداوند و نجات دهنده ما عیسی مسیح رشد کنند.» [دوم پطرس 2:3.] هرگاه قوم خدا در فیض رشد کنند، پیوسته درک واضح تری از کلام او به دست خواهند آورد. تشخیص خواهند داد نور جدید و زیبایی در حقایق مقدس آن. این در تاریخ کلیسا در تمام اعصار صادق بوده است و بنابراین تا آخر ادامه خواهد داشت. اما همانطور که زندگی معنوی واقعی رو به افول است، همیشه این تمایل به توقف پیشرفت در شناخت حقیقت بوده است. مردم از نوری که قبلاً از کلام خدا دریافت کرده اند راضی هستند و از هرگونه تحقیق بیشتر در مورد کتاب مقدس جلوگیری می کنند. آنها محافظه کار می شوند و به دنبال اجتناب از بحث هستند. {GW 297.2}

آیا یک دانشجوی کتاب مقدس، هر چند با استعداد، به این معنا یک پیامبر است؟ نه، زیرا تعریف پیامبر این است که او مستقیماً از خدا دستور می گیرد و صدای او را در خواب یا رؤیا می شنود. حتی زمانی که یک دانشجوی کتاب مقدس از طریق یک رویا گاه به گاه به بخش‌های خاصی از کتاب مقدس و دانش جدید هدایت می‌شود، این جلوه‌ای از هدیه کامل روح نبوت در او نیست.

برعکس، به ما گفته شده است که عطای نبوت در رابطه با کسانی که در کلیسا هستند، که کلام خدا را از طریق مطالعه و تشنه نور بیشتر کشف می کنند، چگونه عمل می کند:

بسیاری از مردم ما نمی دانند که اساس ایمان ما چقدر محکم گذاشته شده است. شوهرم، پیر جوزف بیتس، پدر پیرس، پیر [هیرام] ادسون، و دیگرانی که مشتاق، نجیب و راستگو بودند، از جمله کسانی بودند که پس از گذشت زمان در سال 1844، به دنبال حقیقت به عنوان گنج پنهان بودند. من با آنها ملاقات کردم و با جدیت مطالعه و دعا کردیم. غالباً تا پاسی از شب با هم می ماندیم، و گاهی در تمام شب، برای نور دعا می کردیم و کلام را مطالعه می کردیم. بارها و بارها این برادران گرد هم آمدند تا کتاب مقدس را مطالعه کنند تا معنای آن را بدانند و با قدرت آن را آموزش دهند. هنگامی که آنها در مطالعه خود به نقطه ای رسیدند که گفتند: "ما دیگر نمی توانیم کاری انجام دهیم"، روح خداوند بر من می آید، در رؤیا از من خارج می شود، و توضیح واضحی از قسمت هایی که مطالعه می کردیم به من داده می شود. با آموزش نحوه کار و آموزش مؤثر. بنابراین نوری داده شد که به ما کمک کرد تا متون مقدس را در رابطه با مسیح، مأموریت او و کهانت او درک کنیم. خطی از حقیقت که از آن زمان تا زمانی که ما وارد شهر خدا خواهیم شد، برای من آشکار شد، و من دستورالعملی را که خداوند به من داده بود به دیگران دادم.

در تمام این مدت نتوانستم استدلال برادران را درک کنم. ذهنم قفل شده بود، و نمی توانستم معنای کتاب مقدسی را که مطالعه می کردیم، درک کنم. این یکی از بزرگترین غم های زندگی من بود. من در این وضعیت ذهنی بودم تا زمانی که تمام نکات اصلی ایمان ما در هماهنگی با کلام خدا برای ذهن ما روشن شد. برادران می‌دانستند که وقتی در رؤیا نبودم، نمی‌توانم این مسائل را بفهمم و آیات داده شده را به عنوان نور مستقیم از آسمان پذیرفتند. {1SM 206.4–207.1}

آخرین قسمت از آن نقل قول از زندگی رسول خدا یک اصل معنوی مهم را آشکار می کند: شخصی که دارای روح نبوت است. نیستم معنی مطالعات دانش آموزان را درک کنید، نه به این دلیل که آنها نادان یا نادان هستند، بلکه به این منظور که مکاشفه هایی که از طریق آنها به کلیسا داده می شود را می توان چنین شناخت.

متأسفانه داستان هدیه روح نبوت نیز داستان طرد مردم از روح نبوت است که باید دریافت کنند. این مورد در همه اعصار بود و حتی تا آمدن عیسی نیز ادامه خواهد داشت.

الن جی وایت برای مدت طولانی کلیسا را ​​رهبری کرد، حتی در اعماق سرگردانی 120 ساله آنها در بیابان، که در سال 1890 آغاز شد زیرا کلیسا حتی همان آغاز نور فرشته چهارم را رد کرد. چندی بعد عده ای از مردم بالاخره آماده پذیرش این نور با تمام وجودش شدند. اکنون، اندکی پس از آغاز داوری زندگان، این نور تا فریاد بلندی متورم می شود، آخرین هشدار بزرگ به جهانی در حال مرگ که با قضاوت های خداوند بی آمیخته با رحمت ویران می شود، همراه با همه کسانی که نمی خواستند زندگی خود را کاملاً به خدا بسپارند.

از سال 1915، سالی که الن جی وایت درگذشت، کلیسا مجبور بود به تنهایی و بدون روح زنده پیشگویی، سفر خود را در بیابان انجام دهد. آنها مجبور بودند از آزمایشات پیروی از رهبری غالباً گمراه کننده کلیسای خود از قرمز، به سیاه و سپس به اسب رنگ پریده - کلیسای مرده ساردیس - رنج ببرند زیرا "در جایی که رویایی نباشد، مردم هلاک می شوند" (امثال 29:18). اگرچه نوشته های او همراه آنها بود، اما این پیشگویی رسول خدا محقق شد:

شیطان... دائماً به کاذب فشار می آورد - تا از حقیقت دور شود. آخرین فریب شیطان این خواهد بود که شهادت روح خدا را از بین ببرد. «هرجا رویایی نباشد، مردم هلاک می‌شوند» (امثال 29:18). شیطان به شیوه‌های مختلف و از طریق سازمان‌های مختلف، هوشمندانه تلاش خواهد کرد تا اعتماد بقایای خدا را نسبت به شهادت واقعی بر هم بزند. - نامه 12، 1890.

در برابر شهادت ها نفرتی برافروخته خواهد شد که شیطانی است. اعمال شیطان این خواهد بود که ایمان کلیساها را به آنها متزلزل کند، به این دلیل: اگر به هشدارها و سرزنش‌ها و توصیه‌های روح خدا توجه شود، شیطان نمی‌تواند راه روشنی داشته باشد که فریب‌هایش را وارد کند و جان‌ها را در هذیان‌هایش ببندد.- نامه 40، 1890. {1SM 48.3–4}

آرتور جی دانیلز در آخرین فصل کتابش نوشته است هدیه ماندگار نبوت:

رفاه کلیسا به عنوان یک کل، و تک تک اعضای آن، به طور جدایی ناپذیری با ایمان و توجه به پیامبران خدا پیوند خورده است. همانطور که دیدیم، اینها رسولان منتخب او و سخنگویان منصوب او برای کلیسای او بر روی زمین هستند. همانطور که به وضوح نشان دادیم، این برنامه ارتباطی از زمان جدایی ناشی از گناه، تدارک منتخب، یکنواخت و مفید خداوند برای آشکار ساختن اراده او به انسان بوده است. خداوند به این وسیله، به اقتضای نیاز و محبت الهی، نصیحت و نصیحت می‌کند، احتیاط می‌کند، التماس می‌کند و هشدار می‌دهد. بنابراین، حضور پیامبر در میان مردم، چیز جدید یا غیرعادی، عجیب یا خارق العاده ای نیست. خداوند صاحب این رزق است و انسان راهگشا از آن بهره مند است. به اندازه نیاز انسان قدمت دارد و به اندازه عشق الهی که آن را برانگیخته و نهادینه کرده است ثابت است.

فراز و نشیب کلیسا در همه اعصار با وفاداری یا بی وفایی آن به عطای نبوت، و ایمنی آن با پاسخش به این رهبران آسمانی سنجیده شده است. در طول قرن‌هایی که شامل دوران ایلخانی، موزاییک و 325 دوران رسولی می‌شود، شاهد اعمال این قاعده خدشه‌ناپذیر بوده‌ایم که در صفحات کتاب مقدس آشکار شده است.

سپس پس از مرگ رسولان، راهپیمایی غم انگیز وقایع در عصر مسیحیت آغاز می شود، با خون و اشک روایت می شود و با رانش و ارتداد آغشته می شود. کلیسای اسمی مسیحی به طور پیوسته از آن اصول بنیادی - احکام و اعمال، حرف و روح - که مشخصه کلیسای رسولی بود دور می‌شود. این خروج بر انحراف شریعت و انجیل متمرکز شد، اگرچه در تمام حقیقت مسیحیت نفوذ کرد.

مصیبت بار کسانی بوده است که از ایمان بدوی دفاع کردند. منفور و منفور، آزار و اذیت و منزوی، به حقیقت شهادت دادند. اما گاه گاه پیامبران ـ مردان و زنان ـ به دعوت خدا برخاستند و بی‌وفائی را محکوم کردند. آنان به وفاداری مؤمنان تشویق می‌کردند و پیروان حقیقت را در طول قرون خسته هدایت و پاسداری می‌کردند.

اکنون در این «آخرین روزهای» که از نظر الهی تعیین شده است، نقشه بزرگ خدا برای رستگاری و سیر جنون آمیز نسل بشر با هم به اوج خود نزدیک می شود. بی‌عدالتی در میان انسان‌ها بسیار زیاد است، فلسفه بشری آن‌قدر سرسخت‌آمیز است، استقلال انسان از خدا و احکام رستگاری در این تضاد عالی بین خیر و شر آن‌قدر توهین‌آمیز است، که ضروری بود عطای نبوت در صفوف کلیسای باقی‌مانده آشکارا آشکار شود.

نیاز اساسی در روزهای آخر

اگر در مسیر مسابقه انسان به هدایت الهی نیاز داشته باشد، قطعاً در این روزهای آخر است که همه نیروهای ظلم به سرگردانی و تباهی رها شده اند، زمانی که دنیای سکولار ماتریالیستی شده است و دنیای دینی به آموزه های مدرنیستی روی آورده است. اگر در تاریخ، کلیسا نیاز به راهنمایی الهی داشت، آن زمان در ساعت بحرانی جنبش ظهور، درست پس از ناامیدی 1844، و در طول دهه‌های بعدی به دست آمد. مسائل مربوط به فراگیری بود. اما هدایت خدا کافی بود.

آخرین درگیری بر سر بیعت با خداست و در روزگار ما به پایان می رسد. شریعت کامل خدا، با مهر سبت آن، مورد نفرت شیطان است و او در درگیری جهان را به سمت خود می چرخاند. نجات کامل از طریق ایمان به مسیح به همان اندازه هدف تلاش های بی وقفه او برای انکار تجسم او، مرگ کفاره او، خدمت کشیشی او و بازگشت قریب الوقوع او در قدرت و جلال است.

خشم شیطان بر کلیسای باقیمانده خدا متمرکز شده است، هدف عالی عشق و هدایت الهی. این کلیسا در نهایت به عنوان تنها مدافع قانون پایمال شده خدا، که مفاد کامل رستگاری به آن ملحق شده است، خواهد ایستاد. نه تنها کلیسا به عنوان یک کل هدف حمله شخص شرور است، بلکه فرد فرد نیز به دلیل حفظ یکپارچگی قانون و انجیل مورد آزار و اذیت قرار می گیرد. شیطان نیز از طریق تزریق شک، بی احتیاطی، سرپیچی یا انکار، می خواهد بیعت را از توصیه های عطای نبوت دور کند.

از این رو، سه موضوع مهمی که در این ساعت آخر در معرض خطر هستند، به همان وضوح و وضوح تعریف شده اند که الهام می تواند آنها را فاش کند. اما همه اینها در باورها و اعمال در میان توده‌های جهان مسیحیت سردرگم شده‌اند.

اما اکنون، با پایان دادن به این جلد، مسئله رابطه فردی و کلیسا با هدیه خدا از اهمیت بالایی برخوردار است. بنابراین، سخنان پایانی من درخواستی برای به رسمیت شناختن و توجه به این امر الهی برای مشاوره کلیسا است. آنها درخواستی برای کلیسا هستند که این مسائل را همیشه در ذهن داشته باشند و آنها را در عمل صادقانه دنبال کنند.

به توصیه های آسمانی توجه کنید

به خوبی مشخص کنید که این هدیه در دهه های گذشته برای این مردم چه معنایی داشته است. به خوبی مشخص کنید که چگونه بحران پس از بحران حل شده است و چگونه موضوع به موضوع با موفقیت مواجه شده است. زمان در هر موردی نصایح آسمانی را ثابت کرده است. از طریق مقایسه و پند و اندرزی چشمگیر، روزهای اسرائیل در زمان موسی را در نظر بگیرید، و سپس به زمانهای خودمان به عنوان مشابهی فکر کنید. در اینجا سخنان رهبر بزرگ اسرائیل است:

«امروز زندگی و خوبی و مرگ و بدی را پیش روی تو قرار دادم.» «من آسمان و زمین را می‌خوانم تا این روز را بر ضد تو ثبت کنند، که زندگی و مرگ و برکت و نفرین را پیش روی تو قرار داده‌ام، پس زندگی را انتخاب کن تا هم تو و هم نسلت زنده بمانند تا یهوه خدای خود را دوست داشته باشی و صدای او را اطاعت کنی و به او بچسبی، زیرا او زندگی و طول عمر توست.» دوتایی 30:15، 19، 20.

پدر سالخورده موسی که متوجه شده بود به زودی مسئولیت خود را واگذار می کند، آخرین مسئولیت خود را به مردمی که چهل سال رهبری می کرد، از مصر تا مرزهای سرزمین موعود، می داد.

او به آینده مردم عزیزش امیدوار بود. اما با علم به تجربه طولانی، ضعف و ضعف آنها در مواقعی در برابر وسوسه ها و سختی ها، ترس شدیدی را نیز در دل داشت که ممکن است با فاجعه و شکست ملی روبرو شوند. او با درک این که سرنوشت آنها برای ثروت یا بدبختی مشروط به ارتباط آنها با دستورالعملی است که از جانب خداوند فرستاده شده است، به طور تصویری و طولانی، برکات مادی و معنوی را که در صورت اطاعت از آنها نصیب آنها می شد، و نفرین هایی را که در نتیجه نافرمانی آنها حاصل می شود، پیش روی آنها قرار داد. (به سفر تثنیه 27 و 28 مراجعه کنید.)

ناکامی اسرائیل در به خاطر سپردن

هنگامی که او به آنها توصیه کرد که خداوند خداوند را دوست بدارند، و از صدای او اطاعت کنند، بدین وسیله آنها را تشویق می کرد که به پیام های نصیحت و نصیحتی که او به عنوان رسول خدا به آنها ابلاغ کرده بود توجه کنند. به جز ده فرمان، تمام قوانین و شهادت ها و فرایض هایی که بر آنها مقرر شده بود از طریق موسی گفته شده بود. این که آنها فقط ابزار انسانی را ببینند یا بشنوند به هیچ وجه باعث کاهش گناه آنها در رد این نیازهای الهی شد. این همچنین، نه تنها در مورد نسلی که او شخصاً به آنها خطاب کرده است، بلکه در مورد مردان و زنان تمام دوران نیز صادق است.

موسی تدارک دید که این سوگندهای بزرگ همیشه به یادگار بماند. والدین باید آنها را به فرزندان خود آموزش می دادند و از آنها در هنگام نشستن در خانه یا راه رفتن در راه و همچنین در عصر و صبحگاه عبادت صحبت می کردند. (تثنیه 11:19، 20.) آنها باید برای یادبود در کتابی نوشته می شدند و در کنار صندوق قرار می گرفتند. هر هفتمین سال باید آنها را قبل از اجتماع زائرانی که در عید خیمه‌ها جمع می‌شدند بیرون می‌آوردند و برای عموم خوانده می‌شدند. برای این تمرین رسمی نوشته های نبوی، آنها باید مردان و زنان را جمع می کردند و غریبه ای را که در دروازه آنها بود فراموش نمی کردند. به ویژه از کودکانی که به سال‌ها تفاهم می‌رسیدند اشاره شد. آنها همچنین باید بشنوند و یاد بگیرند که از خداوند بترسند. (تثنیه 31:9-13 را ببینید.)

با توجه به ناکامی اسرائیل قدیم در به خاطر سپردن پیام‌های مهمی که از طریق رسول برگزیده خدا رسیده بود، آیا ما نباید «که پایان جهان بر آن‌ها می‌رسد» توجه کنیم که دستورالعملی که به کلیسای باقی‌مانده داده شده است به وضوح در ذهن نگه داشته شود؟

هدیه نبوی جدایی ناپذیر از نهضت

خانم وایت در سال 6 با کشیدن درس امروزی از دستورات موسی (در تثنیه 20:25-1882) برای تمرین برای کودکان، در حالی که به سن تحقیق می‌رسند، نشانه‌ها و شگفتی‌هایی که در رهایی آنها از مصر به وجود آمده است:

«در اینجا اصولی وجود دارد که ما نباید آنها را بی تفاوت بدانیم. کسانی که حقیقت را دیده اند و اهمیت آن را احساس کرده اند و در امور خدا تجربه ای داشته اند، باید آموزه های صحیح را به فرزندان خود بیاموزند. آنها باید آنها را با ارکان بزرگ ایمان ما آشنا سازند، دلایلی که چرا ما ادونتیست های روز هفتم هستیم، - چرا که ما را مانند بنی اسرائیل، مردمی خاص، ملتی مقدس، جدا و متمایز از سایر مردم روی زمین نامیده اند. این چیزها باید به زبان ساده و قابل فهم برای کودکان توضیح داده شود. و همانطور که آنها در طول سال رشد می کنند، درس های داده شده باید متناسب با ظرفیت فزاینده آنها باشد، تا زمانی که پایه های حقیقت گسترده و عمیق گذاشته شود." V، ص. 330.

داستان تولد قوم اسرائیل، رهایی آنها از اسارت ظالمانه و ورود نهایی آنها به کنعان را نمی توان بدون بیان کار موسی به عنوان یک پیامبر بیان کرد. در هم تنیده با هر مرحله از تاریخ، پیام هایی بود که از بهشت ​​از طریق پیامبر بزرگ آن دوره می آمد. او بلندگوی یَهُوَه بود که اراده او را آشکار می کرد و آنها را در سازمان و در حرکتشان راهنمایی می کرد. سرزنش گناهانشان، سرزنش طغیانشان، و به عنوان یک پدر از آنها درخواست می کند.

به همین ترتیب امروز غیرممکن است که به فرزندانمان بگوییم «دلایل اینکه چرا ما ادونتیست‌های روز هفتم هستیم» بدون اینکه آنها را با نقش برجسته‌ای که موهبت تازه نبوت در پی‌ریزی یک پایه کتاب مقدس بازی می‌کند، و بنا کردن بر آن، در راهنمایی در اصول سازماندهی، در پرورش هر پیام اصلی جنبش ظهور، و در حمایت از هم‌اندیشی، و هم‌رسانی و تقویت امید، ایفا می‌کند.

می توان اسماً به عطای نبوت ایمان آورد، پیام انبیای پیشین را پذیرفت و در عین حال رسول معاصری را که خدا برای تعلیم قومش انتخاب کرده، رد کرد و با آن مخالفت کرد. در روزگار مسیح، سخنان انبیای باستان هر روز شنبه در کنیسه هایشان خوانده می شد، با این حال رهبران مذهبی یحیی تعمید دهنده را رد کردند و پیامبری را که مستقیماً از آسمان آمده بود، - بزرگترین کسی که تا به حال بر روی زمین ظاهر شد - مصلوب کردند. علت اینکه آنها 329 گوش خود را در برابر رسولان بهشت ​​بسته اند، همراه با وجود فریسایی مدرن، در این کلمات به خوبی بیان می شود:

«سرزنش‌ها، هشدارها، اصلاحات خداوند، در تمام اعصار جهان به کلیسای او داده شده است. این اخطارها در روزگار مسیح توسط فریسیان خودپسند که ادعا می‌کردند نیازی به چنین سرزنشی ندارند، تحقیر و رد شد و به ناحق با آنها برخورد شد. آنها کلام خداوند را از طریق بندگانش دریافت نکردند، زیرا تمایلات آنها را خشنود نمی کرد. اگر خداوند در برابر این طبقه از مردم در روزگار ما رؤیایی ارائه دهد، به اشتباهات آنها اشاره کند، حقانیت خود را سرزنش کند و گناهان آنها را محکوم کند، آنها مانند ساکنان ناصره هنگامی که مسیح وضعیت واقعی آنها را به آنها نشان داد، عصیان خواهند کرد. V، ص. 689.

چرا شهادت ها رد می شوند

این سرزنش مسیح از گناهان خاص در زندگی آنها بود که باعث شد فریسیان ادعای او را مبنی بر پسر خدا بودن رد کنند. امروزه نیز مانند همیشه در گذشته رابطه مستقیمی بین گرامی داشتن برخی گناهان و تردید در پیام های بنده برگزیده خداوند وجود دارد.

«بسیاری از کسانی که از حقیقت عقب نشینی کرده اند، دلیلی برای مسیر خود می دانند که به شهادت ها ایمان ندارند. بررسی این واقعیت را آشکار می کند که آنها عادت گناه آلودی داشتند که خداوند از طریق شهادت ها آن را محکوم کرده است. اکنون سؤال این است که آیا آنها بت خود را که خداوند آن را محکوم می کند تسلیم خواهند کرد، یا به مسیر نادرست زیاده خواهی خود ادامه خواهند داد و نوری را که خداوند به آنها داده است را رد می کنند و همان چیزهایی را که از آن لذت می برند، سرزنش می کنند؟ سؤالی که باید با آنها حل و فصل شود این است که آیا من خودم را انکار کنم، و شهادت هایی را که گناهانم را سرزنش می کند، از جانب خدا دریافت کنم، یا شهادت ها را رد کنم، زیرا آنها گناهان مرا سرزنش می کنند؟»— «شهادت های کلیسا، جلد. IV، ص. 32.

در قسمت ابتدایی این جلد، با شواهدی تأییدی، تصریح شده است که در کنار هدیه مسیح به جهان ما، هدیه نبوت گرانبهاترین عطای خدا به کلیسا است. بنابراین مسلم است که شیطان، دشمن بزرگ خدا و انسان، نفرت شدیدی از هر جلوه ای از موهبت خواهد داشت. تملک آن توسط کلیسای باقیمانده در کتاب مقدس به عنوان توضیحی درباره خشم اژدها علیه او آمده است. مکاشفه 12:17. با دانستن این موضوع، تعجب نخواهیم کرد که شهادت های روح خدا مورد حمله تلخ و بی وقفه قرار گیرد. ظریف ترین استدلال هایی که می تواند توسط یک ذهن استاد آموزش دیده در حیله و سفسطه 330 ایجاد شود، به عنوان دلایلی ارائه می شود که چرا باید آنها را باور نکنیم.

نصیحتی به مردم باقیمانده ما

من به شما توصیه می کنم که ممکن است با ادعاهای شهادت های داده شده برای باقیمانده مخالفت کنید، تعادل مناسبی بین چیزهای کم اهمیت و بزرگ، بین چیزی که درک آن دشوار است و آنچه که آشکار است، در نظر بگیرید. در اینجا اصول روشن و راهنما وجود دارد:

«نیازی نیست در بلاتکلیفی و شک و تردید وارد شوید. شیطان برای طرح انواع شبهات در دسترس است. اما اگر چشمان خود را با ایمان باز کنید، دلیل کافی برای ایمان خواهید یافت. اما خداوند هیچ گاه همه اسباب شک و تردید را از هیچ انسانی حذف نمی کند. کسانی که دوست دارند در فضای شک و تردید و بی ایمانی بمانند، می توانند از این امتیاز غبطه برانگیز برخوردار شوند. خداوند شواهد کافی می دهد تا ذهن صادق باور کند. اما کسی که از سنگینی دلیل روی برگرداند، زیرا چیزهای اندکی وجود دارد که نمی تواند برای فهم محدود خود روشن کند، در فضای سرد و سرد بی ایمانی و تردیدهای پرسشگر رها می شود و ایمان را کشتی غرق می کند.» (Id., pp. 232, 233).

«کسانی که ذهن را آموزش می‌دهند تا از هر چیزی که می‌توانند به عنوان میخ شک و تردید استفاده کنند، استفاده کند و این افکار را به ذهن‌های دیگر پیشنهاد کند، همیشه فرصتی برای شک پیدا می‌کنند. آنها هر چیزی را که در آشکار شدن حقیقت پدید می آید زیر سوال می برند و نقد می کنند، کار و موقعیت دیگران را نقد می کنند، هر شاخه ای از کار را که خودشان در آن نقشی ندارند نقد می کنند. آنها از خطاها و اشتباهات و عیوب دیگران تغذیه خواهند کرد، "تا زمانی که" فرشته گفت: "خداوند عیسی از کار میانجی خود در قدس آسمانی قیام خواهد کرد، و لباس انتقام را بر تن خواهد کرد و آنها را در عید نامقدس خود غافلگیر خواهد کرد. و آنها خود را برای شام عروسی بره آماده نمی بینند. ذائقه آنها چنان منحرف شده است که تمایل دارند حتی از سفره خداوند در ملکوت او انتقاد کنند.»—«شاهدات برای کلیسا، جلد. V، ص. 690.

سخنان موسی که نعمت را با اطاعت و بلا را با نافرمانی پیوند می داد، پیش بینی کننده بود. آنها زمانی صحبت می شدند که اسرائیل تازه تاریخ ملی خود را آغاز می کرد. آینده ملت با همبستگی رفاه و اطاعت و اسارت و ویرانی نهایی در پی نافرمانی مداوم مشخص شد. این مصیبت در اسرائیل که نصایح همه انبیای خود را رد کرد، زودتر اتفاق افتاد تا در یهودا، که روز عذابش به دلیل اصلاحات گاه به گاه بارها به تعویق افتاد.

درسی برای زمان ما

این درس برای زمان ما کم معنا نیست. روز رهایی ما به تأخیر افتاده است، زیرا نتوانستیم با وقف قلبی که در پیام‌های آسمانی به ما متعهد شده است، عمل کنیم. ما هنوز در این دنیای پر دردسر هستیم، زیرا با ایمان، فداکاری و جدیت پیش نرفته ایم تا کار خدا را در زمینی که بنده خدا با جدیت به آن ترغیب کرده ایم، به پایان برسانیم. اگر به پندها و پندهایی که به ما رسیده است توجه کامل می‌کردیم، ممکن بود اکنون از شکوه و جلال بهشت ​​لذت ببریم. این را به وضوح به ما گفته اند:

«اگر هدف خدا توسط قومش در دادن پیام رحمت به جهان انجام می‌شد، در غیر این صورت مسیح به زمین می‌آمد و قدیسان از شهر خدا استقبال می‌کردند.»—«شهادت‌های کلیسا، جلد. VI، ص. 450.

«اگر هر سرباز مسیح وظیفه خود را انجام می داد، اگر هر نگهبانی در دیوارهای صهیون صدای شیپور را می داد، ممکن بود جهان پیام هشدار را می شنید. اما کار سالها عقب است. در حالی که مردم خوابیده اند، شیطان یک لشکر بر ما دزدیده است.»—Id., Vol. IX، ص. 29.

هیچ چیز نمی توانست بیشتر از این سخنان موقر قلب ما را تحت تأثیر قرار دهد. آمدن خداوندی که سالیان دراز برای آن آرزو و دعا و تلاش کرده‌ایم، اکنون ممکن است یک واقعیت محقق شده باشد، و قوم خدا بر ثواب آنها وارد شده‌اند، اگر ما فقط به امتیازات و مسئولیت‌های والایی که بر عهده ماست، به لطف خداوند عمل می‌کردیم.

«به پیامبرانش ایمان بیاورید»

از طریق کلمات کتاب مقدس، خدا هر حقیقت نجات دهنده ضروری را داده است. او به طرز شگفت انگیزی این کلمه را حفظ کرده است، و نسخه های زیادی از آن را افزایش داده است که ممکن است اکنون همه آن را داشته باشند. ویژگی های روز ما در آن کلمه مشخص شده است. شهادت های روح خدا، همانطور که به کلیسای باقی مانده داده شد، با آن کلمه هماهنگ است و ما را به آن کلمه هدایت می کند. اما در آن‌ها می‌توان آن انبوه جزئیات را یافت که مورد نیاز کسانی است که در «زمان آخر» زندگی می‌کنند، کسانی که باید در برابر نیرنگ‌های ظریف و عالی شیطان بایستند و شخصیتی را که شایسته کسانی است که باید ترجمه شوند کامل کنند. همانطور که تلسکوپ جزئیاتی را که با چشم غیرمسلح قابل درک نیست آشکار می کند، اما نمی سازد، بنابراین خواندن پیام هایی که برای ما فرستاده شده است به کلام ابدی خدا نمی افزاید، بلکه آن را بزرگ می کند.

همانطور که با دعا و کوشش پندها و راهنمایی هایی را که خدا به کلیسای باقیمانده خود داده است، مطالعه می کنیم، و زندگی خود را با معیار شخصیتی که در آنجا آشکار شده مطابقت می دهیم، و با پشتکار تلاش می کنیم تا کاری را که به ما اختصاص داده شده است، به پایان برسانیم، به این ترتیب ثابت خواهیم کرد که «به دنبال آمدن روز خدا هستیم و عجله داریم». دوم پطرس 2: 3.

«به یهوه خدای خود ایمان بیاورید تا استوار شوید. به پیامبران او ایمان بیاورید، پس رستگار خواهید شد.» 2 کرون. 20:20. پایان

چقدر بیشتر همه اینها در زمان حاضر صدق می کند، زمانی که - بدون توجه اکثریت قریب به اتفاق معتقدان ظهور - قضاوت زندگان از قبل آغاز شده است، و در واقع با بزرگان، رهبران 144,000. در یک زمان وحشتناک ارتداد کامل از حقیقت در کلیسای ادونتیست، از حدود 17 میلیون ادونتیست، از جمله چند پروتستانی که می خواستند در کلیسای ادونتیست غسل تعمید بگیرند، اما به دلیل اعتقادشان به «بدعت اوریون» رد شدند - از بین همه آنها، تعداد انگشت شماری از مردان و زنان به انتخاب خدا جمع شدند. این گروه کوچک به سختی مورد آزمایش قرار گرفتند! خیلی سخته! محاکمه آنها در 27 فوریه 2012 به روشی خاص آغاز شد و آنها باید صبر مقدسین را یاد می گرفتند و ایمانی را به دست می آوردند که می توانست تاخیر را تحمل کند - همانطور که قبلاً ذکر شد الن جی. وایت پیشگویی کرد (به نقل قول GC 621 در بالا مراجعه کنید). درست است، زمان آمدن مسیح دیگر هرگز آزمایشی نخواهد بود، زیرا عیسی همچنان مطابق ساعت شکارچی و کشتی زمان خواهد آمد، اما سه سال و نیم زمان دشواری یک سال دیرتر از آنچه که انتظار داشتند آغاز می‌شود. آنها سال طاعون را بخشی از قضاوت زندگان می دانستند که نادرست بود و آنها را به این باور رساند که عیسی در سال 2015 خواهد آمد و زمان سختی همزمان با قضاوت زندگان آغاز خواهد شد. در واقع این دو دوره یک سال از یکدیگر جبران می شود. بنابراین، وقایع قابل مشاهده، مانند گلوله های آتشین و قانون یکشنبه، باید دیرتر از سایر وقایع در حرم آسمانی رخ می داد که ما در خود توضیح دادیم. هشدار نهایی مقالات بنابراین، در آینده، باید به وضوح بین زمان سه و نیم دانیال ۱۲، که سه سال و نیم داوری زندگان است که قبل از شروع بلاها پایان می‌یابد، و سه سال و نیم مصیبت که شامل زمان سختی کوچک و بزرگ (سال بلاها) می‌شود، تمایز قائل شویم.

هیچ ایمانی نمی توانست در این سال «سرخوردگی» بدون تأیید الهی مطالعات جبار و کشتی زمان مقاومت کند. اگر به «قاعده» الهی که الن جی وایت در نقل قول بالا درباره تجربه شخصی خود توضیح داده بود، پایبند نبودم، من هرگز جرأت انتشار مطالعه جبار در سال 2010 را نداشتم: برای اینکه مطالعات به عنوان واقعی شناخته شوند، باید از طریق روح نبوت تأیید شود. باید یک رهبر معنوی وجود داشته باشد که تأیید مطالعات را از طریق کلام خدا دریافت کند و خود مطالعات را درک نکند. الن وایت دیده بود که نور جدیدی در پیش است، اما خودش آن را دریافت نکرد. یک فرد متفاوت باید این وظیفه را انجام می داد، یک مدیر معنوی دیگر که به رشد معنوی کلیسای باقیمانده کوچک نوپا که در حال گذار از تاج زن مکاشفه 12 (کلیسای SDA) به ستارگان تاج (کلیسای 144,000) بود، کمک خواهد کرد.

قسمت دوم این سری مقدماتی برای این بخش جدید در نهایت نشان می دهد که کارگردان در رویای من چه کسی بوده است. پیام فرشته چهارم، و داستان شرایط مرموز "مرگ" او را باز کنید.

توجه:

این کتاب فوق العاده، هدیه ماندگار نبوت، به طور کامل قابل دانلود است اینجا. (اگر کسی ترجمه آلمانی آنلاین پیدا کند، لطفاً به ما اطلاع دهد.)