آیه ای که درک آن دشوار است
و از زمانی که قربانی روزانه برداشته میشود و مکروهی که ویران میکند، هزار و دویست و نود روز خواهد بود. (دانیال 12:11)
تفسیرهای مختلفی از این آیه وجود دارد و ما حتی تفسیر متفاوت خود را داشتیم که هنوز در وب سایت ما در مقاله موجود است. رستاخیز وحش. اولین چالش این است که به درستی بفهمیم «روزانه» چیست. کافی است در همان مقاله نگاهی بیندازید به چند تفسیر از کلمه "روزانه"، از این روز تا ژوزفوس در قرن اول!
چالش دوم درک رابطه بین «برداشتن روزانه» و «برپایی منکرات» است. باز هم نظرات زیادی در مورد زمان وقوع این دو رویداد و اینکه آیا همزمان اتفاق میافتند وجود دارد، که در نتیجه نمودارهای پایان زمان متفاوتی با دورههای 1335، 1290 و 1260 روزه در روابط مختلف با یکدیگر ایجاد میشود.
"روزانه" چیست؟
خواهر وایت بیانیه زیر را در روز به ما می دهد:
سپس در رابطه با «روزانه» (دانیال 8: 12) دیدم که کلمه «قربانی» توسط حکمت انسان عرضه شده است، و به متن تعلق ندارد، و خداوند دیدگاه درستی از آن را به کسانی داد که فریاد ساعت داوری دادند. زمانی که اتحادیه وجود داشت، قبل از سال 1844، تقریباً همه بر سر دیدگاه صحیح «روزانه» متحد بودند. اما در سردرگمی از سال 1844، دیدگاههای دیگری پذیرفته شد و تاریکی و سردرگمی به دنبال داشت. زمان از سال 1844 یک آزمون نبوده و دیگر هرگز یک آزمون نخواهد بود. {EW 74.2}
در نگاه اول به نظر می رسد که نقل قول بالا تمام مشکلات ما را حل می کند و دقیقاً به ما می گوید که "روزانه" "قربانی روزانه" نیست. با این حال، مطالعه دقیق متن این اجازه را به ما نمی دهد. او از تجربه پیشگامان صحبت می کند و می گوید که آنها "روزانه" را به درستی برای زمان خود درک کرده اند، اما او این احتمال را رد نمی کند که "روزانه" برای زمان های دیگر تعابیر دیگری داشته باشد. بله، کلمه "قربانی" توسط حکمت بشری اضافه شده است و به متن تعلق ندارد، اما این احتمال را که "روزانه" در برخی از کاربردهای نبوت به معنای "قربانی روزانه" باشد، منتفی نمی کند. حقیقتاً دیدگاه درستی برای جنبش میلریت ارائه شد، و در مورد معنای «روزانه» برای تحقق تاریخی، سردرگمی به وجود آمد، اما این دیدگاههای دیگر را برای کاربردهای آینده نبوت رد نمیکند.
عیسی به ما مثالی از کاربرد این آیه داد:
امّا چون مکروه ویرانی را که دانیال نبی از آن سخن میگوید، دیدید که در جایی که نباید ایستاده است (هرکه میخواند بفهمد) پس کسانی که در یهودیه هستند به کوهها فرار کنند: (مرقس 13:14).
او به آیه دانیال در زمینه ویرانی اورشلیم و ویرانی در پایان جهان اشاره می کند. در حال حاضر، بیایید بر تخریب اورشلیم تمرکز کنیم. اگر ویرانی اورشلیم ویرانی آن در سال 70 پس از میلاد بود، پس آن زشتی که باعث ویرانی می شود، محاصره شهر توسط ارتش روم است. دقیقاً همین اتفاق بود که به مسیحیان هشدار داد که از شهر فرار کنند و جان خود را نجات دهند، که در اولین فرصت زمانی که ارتش موقتاً به عقب برگشتند، این کار را انجام دادند.
اگر آن منفور محاصره اورشلیم بود، پیش نیاز «برداشتن روزانه» چه میبود؟ در آن زمان بت پرستی از بین نرفت. این خود عیسی بود که قربانی های روزانه را با مرگ بر روی صلیب در زمان دقیق کشتن بره قربانی روزانه از بین برد.
بیایید آیه دیگری از دانیال را با هم مقایسه کنیم که به وضوح توضیح می دهد که در روزگار عیسی چه معنایی داشت و برای ما نیز چیست:
و او عهد را با بسیاری برای یک هفته و در میانه هفته ثابت خواهد کرد او قربانی و تقدیم را متوقف خواهد کردو برای رواج بیش از حد مکروهات، آن را ویران خواهد کرد، حتی تا زمان کمال، و آن مصمم بر متروک ریخته خواهد شد. (دانیال 9:27)
در اینجا در آیه 9:27 دانیال ابتدا با کلمات واضح به ما می گوید که بعداً در آیه 12:11 به کلمات مختصر به آن اشاره کرد. در اینجا می بینیم که اولین کاربرد نبوت، که در مورد مرگ عیسی بر روی صلیب اعمال می شد، به طور خاص در مورد توقف قربانی روزانه بود، که پیش نیاز گسترش بیش از حد مکروهات و در نتیجه ویران شدن بود.
در واقع، بسیاری از مترجمان کتاب مقدس به درستی (شاید ناخواسته) «روزانه» را به عنوان «قربانی روزانه» ترجمه کردند. این - در پرتو آیه 9:27 - معنای پایدارتر است، معنایی که در مورد عیسی به کار می رود، و معنایی که در مورد رویدادهای نهایی که در روزگار ما شاهد آن هستیم صدق می کند.
دو رویداد به راحتی گیج می شوند
در ابتدا ما نیز مانند بسیاری فکر کردیم که برداشتن قربانی روزانه و برپایی مکروه باید همزمان اتفاق بیفتد تا هر دو رویداد دوره 1290 روزه را آغاز کنند. به دلیل ساختار جمله و استفاده از کلمه "و" که این دو رویداد را به هم متصل می کند، انجام آن اشتباه آسان است.
قبلاً در بخش قبل دیدیم که وقتی عیسی قربانی روزانه را «برداشت»، نابودی اورشلیم بلافاصله اتفاق نیفتاد. ما آن زمان افزایش یافته را در برنامه امروزی خود در نظر نگرفتیم و در نتیجه دچار ناامیدی دیگری شدیم. پس از آن، ما در مطالعات خود متوجه شدیم که رویدادها نیازمند یک فرآیند زمان هستند تا اتفاق بیفتند، اما کمی بعد بود که تأییدی بر این دیدگاه دریافت کردیم که در تمام مدت زیر بینی ما در تفسیر کتاب مقدس نشسته بود. وقتی می بینیم زبان عبری به معنای واقعی کلمه چه می گوید، سردرگمی به راحتی برطرف می شود:
11. فداکاری روزانه. نگاه کنید به Ch. 8:11. برداشته شده است. این بند ممکن است به صورت تحت اللفظی ترجمه شود: «و از زمان برداشتن مستمر، حتی برای برپایی منکرات». این نشان میدهد که «برداشتن» به قصد مستقیم به راه انداختن عمل ناپسند انجام شده است. تمرکز ممکن است بر روی "برداشتن" مقدماتی باشد تا بر "راه اندازی" بعدی. {تفسیر کتاب مقدس ادونتیست روز هفتم، ج. 4، ص. 880}
همانطور که می بینید، طبق عبری اصلی، 1290 روز با برداشتن قربانی «مداوم» یا روزانه آغاز می شود، و مکروه رویداد جداگانه ای است که تا پس از برداشتن روزانه اتفاق نمی افتد.
1290 روز
اکنون، بیایید بررسی کنیم که دقیقاً چه اتفاقی افتاده است که روزانه را در روزگار عیسی از بین برده است. ما می دانیم که این پیشگویی با مرگ او بر روی صلیب محقق شد، و با مرگ بر روی صلیب در زمان دقیق قربانی روزانه، عیسی ضد نمونه، نوع را "برداشت". دیگر نباید تعجب کنیم که کشتن روزانه بره به چه معناست، زیرا اکنون با نگاه کردن به مرگ عیسی بر روی صلیب، معنای واقعی را درک می کنیم.
با این حال، قربانی روزانه تنها بخشی از سیستم تشریفاتی نبود. بخش دیگر، روزهای عید بود که عیسی نیز با برپایی عشای ربانی به جای آنها، آنها را «برداشت». اکنون ما دیگر روزهای عید را به روش یهودیان نگه نمی داریم، اما همچنان عشای خداوند را نگه می داریم. عیسی همچنین بره عید فصح ما بود و با خوردن گوشت او و نوشیدن خون او به طور مجازی در قربانی او شرکت می کنیم.
هنوز بخش سومی از سیستم تشریفاتی وجود دارد که برداشته شد و این مهمترین بخش است و در جتسیمانی انجام شد. اینجا جایی است که عیسی، «تا حد مرگ اندوهگین» (بسیار غمگین که میتوانست بمیرد)، سه بار برای نجات درخواست کرد. او سه بار عشق فداکارانه و عالی خود را به پدر و کل جهان نشان داد و گفت: "اراده تو انجام شود." او حاضر بود با آن کنار بیاید، بدون توجه به هزینه.
برداشتن هر سه بخش «قربانی روزانه» در روزگار عیسی شرایطی را برآورده میکرد که مکروه ویرانی برپا شود. در واقع، حدود 35 سال بعد، ارتش رومی اورشلیم را محاصره کردند و متعاقباً آن را ویران کردند. این یک نوع دانیال 12:11 بود، اما یک تحقق نبود. به یاد داشته باشید که پیشگویی در دانیال 12 به ویژه برای روزهای آخر است.
بسیاری از بره های پسح
عیسی که به عنوان یک انسان در این دنیا بزرگ شد، مجبور شد کتاب مقدس را مطالعه کند. او دانایی مطلق خود را کنار گذاشته بود تا انسانیت را به خود بگیرد و باید به عنوان یک انسان یاد می گرفت. در حین تحصیل، خود را در محراب یافت و از انواع آن، هدف خود را از تولد یافت. او به دلیل درک نقش خود در پیشگوییها، میدانست که چه وظایف و تکالیفی را باید به موقع انجام دهد. او پیشگویی ها را جست و جو کرد، آنها را فهمید، موعظه کرد و به انجام رساند. مدتها قبل از عید فصح در سال 31 پس از میلاد، او مرگ خود را بر روی صلیب و رستاخیز بعدی خود اعلام کرد. او سه بار آن را اعلام کرد (متی 16:21، 17:22-23، 20:17-19).
عیسی عید فصح را از هر جهت به پایان رساند، مگر یک مورد: او در شامگاه که بره فصح ذبح شد، کشته نشد. فردای آن روز در وقت قربانی کشته شد. آن یک نکته در زمان ما برای تحقق باز مانده است. بسیاری از آیات همچنین به ما نشان می دهد که وقتی 144000 متولد می شوند، قبل از اینکه به قد کامل مسیح بزرگ شوند، بسیاری از قربانیان بی گناه قتل عام خواهند شد:
در راما صدای ناله و گریه و ماتم بزرگ شنیده شد، راحیل برای فرزندان خود می گریست و تسلی نمی یافت، زیرا آنها نیستند. (متی 2:18)
سه بار (از جمله این هشدار) مرگ عظیم بره های بی گناه خدا توسط آتشی را که نیروی وحش از آسمان فرود می آورد (مکاشفه 13:13) اعلام کردیم. با کمک روح القدس، نبوت ها را جستجو می کنیم، آنها را درک می کنیم، آنها را موعظه می کنیم و به انجام می رسانیم. ما می توانیم آنها را انجام دهیم زیرا نقش خود و وظایف و تعهدات خود را برای روزهایی که در آن زندگی می کنیم درک می کنیم. ما خود را در پناهگاه بهشتی در جبار یافتیم. ما هدف خود را یافتیم، تعهدات خود را درک کردیم و می دانستیم که برای برگزاری مراسم شام خداوند در روز مناسب چه کنیم.
ویرانی اورشلیم در ایام عید فصح اتفاق افتاد که بسیاری از مردم از سراسر این شهر بازدید می کردند. فقط مسیحیان از ارتش روم فرار کردند زیرا تحت عهد جدید در مسیح بودند. این یک نوع برای روزهایی است که در آن زندگی می کنیم. ضد نمونه، نابودی جهانی کسانی است که جسد و خون عیسی را در این سال «نخوردهاند». وقتی وحش آتشی را از آسمان فرود آورد، تنها کسانی در امان خواهند بود که دلهای خود را آماده کنند و مسیح را در شام خداوند آینده بخورند و بنوشند. اگر امسال به درستی در عشای ربانی شرکت نکردید لطفا قلبت را آماده کن برای مشاهده آن همانطور که در قسمت 3 توضیح خواهیم داد.
ما در پایان سفر 40 روزه خود به مکان مقدس (به صورت مجازی) به شام خداوند رسیدیم. آن روز اولین روز از 1290 روز بود که از غروب آفتاب پنجشنبه 5 آوریل 2012 آغاز شد. آخرین روز از 1290 روز در پایان روز سبت، 17 اکتبر 2015، زمانی که درب کشتی بسته می شود، به پایان می رسد.
عیسی، نمونه ما
چگونه قربانی روزانه را «برداشتیم»؟ از سه جهت، درست مانند اینکه عیسی از سه طریق این نوع را «برداشت». اول از همه با انتشار ساعت خدا در جبار ما شفاعت عیسی را برای قومش نشان می دهیم که هم اکنون در بهشت در حال انجام است. این مربوط به ذبح بره قربانی روزانه است. پیام جبار با زخم هایی که در اندام های خداوند ما وارد می شود نشان می دهد که چگونه او خون خود را برای گناهان کلیسا مصرف کرده است. این یک پیام شخصی برای هر یک از ما است: آیا ما روحی مشابه پدران خود را که مسیح را رد کردند، گرامی می داریم؟
ثانیاً در مجموعه مقالات با عنوان سایه های آینده، اعداد قربانی ها رمزگشایی می شوند تا مدت زمان طاعون را به ما نشان دهند. "برداشتن" واقعی با انتشار شمارش معکوس برای تاریخ شروع طاعون به همراه ظرف زمان ارائه ما اسرار حیوانات قربانی را "برداشتیم"، همانطور که پیشگویی مربوط به زمان ما است. این دقیقاً آغاز آفات است که نشان دهنده زمانی است که 144000 نفر کاملاً از گناه پاک می شوند و بدون شفیع در برابر خدا در طول بلاها زندگی می کنند.
در نهایت، و مهمتر از همه، ما معنای کامل دعوت عالی خود را برای خدمت به عنوان شاهد برای پدر در محاکمه او، و عواقب آن برای کل جهان در صورت شکست را درک می کنیم. همانطور که ما کلام را مطالعه می کردیم، خود را در آن یافتیم، درست مانند آنچه که عیسی خود را در کتاب مقدس تشخیص داد. ما نقش خود را می فهمیم، همانطور که او نقش خود را فهمید. این شناخت بود که باعث شد عهدمان را ببندیم تا به پدر وفادار باشیم، صرف نظر از بهای آن. بعد از شام خداوندمان در پاراگوئه در همان روز یهودی، ما حتی متوجه شدیم که ممکن است در گلوله های آتش بمیریم، و اگر این همان چیزی است که برای دادن این پیام برای ما لازم است به پدر و جهان وفادار باشیم، آن "جام" را پذیرفتیم.
این عشق بود که بالاخره روزمرگی را گرفت. این عشق است که ما را به ادامه این خدمت سوق می دهد. این عشق است که ما را برمی انگیزد تا مطالعه کنیم و نوری را که دریافت می کنیم، به اشتراک بگذاریم، حتی با خوانندگانی که مسخره و تمسخر می کنند. ما خانه، آسایش و برخی از خانواده هایمان را ترک کردیم تا این کار را انجام دهیم و حتی حاضریم در صورت لزوم جان خود را فدا کنیم تا به وظیفه خود عمل کنیم.
هیچکس عشقی بزرگتر از این ندارد که انسان جان خود را در راه دوستانش فدا کند. (یوحنا 15:13)
آمادگی برای خدمت
ما هم آغاز و هم پایان خدمت عیسی را نشان می دهیم. همانطور که ما شروع به هدایت 144000 به خدمت می کنیم، باید سه آزمایش را پشت سر می گذاشتیم، درست مانند عیسی که در ابتدای خدمتش در بیابان با سه آزمایش روبرو شد. اولین امتحان برای ما این بود که کدام را بیشتر ارج می نهیم: نان انسان یا نان خدا.
اما او پاسخ داد و گفت: نوشته شده است که انسان تنها با نان زنده نخواهد ماند، بلکه به هر کلامی که از دهان خدا بیرون می آید. (متی 4:4)
برای ورود به "رستوران" خود ابتدا باید عیسی را در صورت فلکی جبار می شناختیم. این امر مستلزم تمایز بین عقاید انسان و کلام خدا بود. در مجموع، اکثر ادونتیستها در آزمون اول شکست خوردند، زیرا از نان «بدون تعیین زمان» تخیل انسان بیشتر از نان زندگی که در جبار ایستاده بود لذت بردند.
ما قبل از ناامیدی کوچکمان نسبت به آنچه در 27 بهمن در آغاز روز 1335 رخ داد، مدتها در "رستوران" خود غذا خوردیم. این آزمایش نشان داد که آیا ما واقعاً به پیامهای جبار و سبتهای عالی اعتقاد داریم و آنها را جذب میکنیم، یا اینکه صرفاً به خوردن ایدههای انسان ادامه میدهیم، زیرا آنها طعم خوبی داشتند. ما که تحمل کردیم، سخنان زیر خواهر وایت را درست یافتیم:
فصل پریشانی و اندوه پیش روی ما مستلزم ایمانی است که بتواند پایدار باشد خستگی، تاخیر و گرسنگی- ایمانی که هر چند به شدت آزموده شود، از بین نمی رود. دوره آزمایشی به همه اعطا می شود تا برای آن زمان آماده شوند. یعقوب پیروز شد زیرا پشتکار و مصمم بود. پیروزی او دلیلی بر قدرت دعای مهم است. همه کسانی که مانند او به وعده های خدا پایبند باشند و مانند او جدی و پایدار باشند، همانطور که او موفق شد موفق خواهند شد. کسانی که حاضر نیستند خود را انکار کنند، در پیشگاه خدا عذاب بکشند، برای نعمت او دعای طولانی و جدی کنند، آن را به دست نمی آورند. کشتی گرفتن با خدا - چه تعداد کمی می دانند که چیست! چه معدودی هستند که روحشان را با شدت میل و رغبت به خدا کشیده اند تا زمانی که هر قدرتی در حال گسترش است. هنگامی که امواج ناامیدی که هیچ زبانی قادر به بیان آن نیست، دعا کننده را فرا می گیرد، چه تعداد کمی با ایمان تسلیم ناپذیر به آن می چسبند وعده های خدا {GC 621.2}
سال و روز آمدن عیسی در واقع یک وعده زیبا از خداوند است، و کسانی از ما که به آن وعده چسبیده بودند، برای درک بهتر، تأخیر و گرسنگی روحانی را تحمل کردند.
برای آزمایش دوم، عیسی را به قله معبد زمینی بردند. مطالعه ما درباره سبت های عالی که در مقاله منتشر شد ظرف زمان روز یکشنبه، 1 آوریل، تاریخ پناهگاه زمینی ادونتیسم را از سال 1841 تا کنون نشان می دهد. ما در سال 2012 در اوج آن معبد هستیم. فهرست High Sabbath تمام تاریخهای Orion را تأیید میکند و اطلاعات و جزئیات بیشتری را شامل میشود.
به همین دلیل من به شما می گویم که هر گونه گناه و فداکاری باید به مردم داده شود، اما خرافات علیه روح القدس به مردان نمی بخشند. و هر که بر ضد پسر انسان سخنی بگوید، آمرزیده خواهد شد، اما هر که بر ضد روح القدس سخن بگوید، او آمرزیده نخواهد شد.، نه در این دنیا و نه در آخرت. (متی 12:31-32)
پسر انسان توسط جبار نمایندگی می شود و کسانی که جبار را رد کرده اند می توانند بخشیده شوند. اما شواهد از سبت های عالی به قدری واضح است که شخصی که از نقطه نظر خود در اوج معبد، پیام را رد می کند و در برابر چنین نشانه روشن و تمجیدی همچنان از پذیرش پیام خودداری می کند و توبه می کند، روح القدس را به حدی طرد کرده است که دیگر امیدی به او نیست.
علاوه بر این همچنین من سبت های خود را به آنها دادم تا نشانه ای بین من و آنها باشد تا بدانند که من خداوند هستم که آنها را تقدیس می کنم. (حزقیال 20:12)
عیسی به او گفت: باز هم نوشته شده است که یهوه خدای خود را امتحان مکن. (متی 4:7)
هر آزمون متوالی است. کسانی که تست های قبلی را قبول نمی کنند، تست های بعدی را نمی بینند.
بعد از اینکه فهمیدیم واقعاً در 27 فوریه چه اتفاقی افتاده است و در پایان 40 روز چه اتفاقی خواهد افتاد، وظیفه خود را تشخیص دادیم که برای شام خداوند دور هم جمع شویم، درست مانند بنی اسرائیل که قرار بود هر سال برای عید فصح به اورشلیم بیایند. دعوت برادر جان برای برگزاری مراسم شام خداوند در مزرعه اش در پاراگوئه، سومین آزمایش بود، زیرا بسیاری از ما از جمله خود من مجبور بودیم همه چیزهای دنیوی را پشت سر بگذاریم با آگاهی کامل که شرایط ممکن است بازگشت را غیرممکن کند.
دوباره شیطان او را به کوهی بسیار بلند برد و به او نشان داد تمام پادشاهی های جهان و جلال آنها; و به او گفت: اگر به زمین بیفتی و مرا پرستش کنی، همه اینها را به تو خواهم داد. سپس عیسی به او گفت: ای شیطان، از اینجا برو زیرا مکتوب است: خداوند خدای خود را پرستش کن و فقط باید به او خدمت کنی (متی 4: 8-10)
بسیاری از ما فقط برای اینکه در پاراگوئه برای عشای ربانی دور هم جمع شویم، با مشکلات وحشتناکی روبرو شدیم. برخی از ما مجبور شدیم خانواده و خانه خود را ترک کنیم، همه متعلقات و دنیاپرستی را کنار بگذاریم و حتی روابط عزیز را رها کنیم. برای من شخصاً این آزمایش که آیا چیزهای دنیا را بیشتر دوست دارم یا چیزهای بهشتی را سخت بود، اما پاسخ همچنان پابرجاست: «مطلب است:
هر که پدر یا مادر را بیشتر از من دوست بدارد لایق من نیست و هر که پسر یا دختر را از من بیشتر دوست داشته باشد لایق من نیست. و کسی که صلیب خود را نگیرد و به دنبال من نیاید، اوست لایق من نیست هر که جان خود را بیابد آن را از دست خواهد داد و هر که جان خود را به خاطر من از دست بدهد آن را خواهد یافت. (متی 10: 37-39)
هیچ کاری که انجام دادیم بیشتر از پروردگارمان نبود. او همچنین خانه، خانواده و شغل خود را برای انجام خدمت خود رها کرد. خواهر وایت، مادر چند فرزند، نیز آرمان خدا را در جایگاه واقعی خود قرار داد:
گرچه دغدغههایی که در رابطه با کار انتشارات و سایر شاخههای این امر به ما وارد شد، با حیرتهای زیادی همراه بود، اما بزرگترین فداکاری که در رابطه با این کار انجام دادم این بود که فرزندانم را به سرپرستی دیگران بسپارم. {1T 101.3}
این هشدار سه قسمتی از سوی رهبران جنبش باقیمانده خدا می آید تا 144000 شاهد را از میان کلیساها فراخوانی کنند تا 144000 به نوبه خود پیام هشدار نهایی را به کل جهان بدهد. همانطور که 144000 تجارب و آزمایشات ما را می خوانند، هزینه ها را محاسبه می کنند و برای تحمل آزمایشات خود در تقدیم کامل زندگی خود در راه خدا تقویت می شوند.
1290 روز با «آماده بودن» ما برای برگزاری درست شام خداوند با آگاهی کامل از کارمان آغاز شد. در این بازه زمانی، مقدسین شهادت خود را برای پدر خواهند داد. در پایان 1290 روز در سبت، 17 اکتبر 2015، "درب کشتی" هفت روز قبل از شروع طاعون در سبت عالی 24 اکتبر 2015 بسته خواهد شد تا نشان دهنده آزادی ما از بابل باشد.
نتیجه
ما تأکید می کنیم که ما پیامبر نیستیم و درک ما روز به روز در حال افزایش است که روح القدس رهبری می کند. ما فکر می کردیم که رویداد فاجعه بزرگ در شام خداوند در 5 آوریل آغاز می شود و بر این اساس هشدارهای عمومی را منتشر کردیم. باز هم مسیر امن را طی کردیم. تجربه ما در کل هفته مصائب و پس از آن با تجربه عیسی و شاگردانش مشابهت دارد.
ما "باغ جتسمانی" شخصی خودمان را تجربه کردیم. اما ما به مطالعه و دعا ادامه دادیم و چند نفر از گروه در نماز مستمر بیدار ماندند و مطالعه کردند تا اینکه درک بهتری حاصل شد. این نور جدید در تجربه ما در جتسمانی مانند فرشته ای که عیسی را در باغ تقویت کرد بر ما تابید. ما متوجه شدیم که مانند هیچ گروهی تا به حال در تجربه عیسی قدم نمی گذاریم.
همانطور که معلوم شد، صبح جمعه ما ایمیل های تمسخرآمیز زیادی در مورد این پیام دریافت کردیم. این با توهین هایی مطابقت دارد که عیسی در هنگام تمسخر محاکمه در صبح جمعه دریافت کرد. ما حتی متوجه شدیم که اگر گلولههای آتش در ساعت نهم مرگ عیسی نیامد، خدمت با عیسی «میمیرد» و همینطور هم شد. برادر جان به همین دلیل وب سایت را حدود ساعت نهم خاموش کرد.
همانطور که به مطالعه و جستجوی درک تجربیات خود ادامه دادیم، روح القدس به ما کمک کرد تا دوباره به وضوح ببینیم. ما فهمیدیم که آغاز 1290 روز آغاز مکروه ویرانی نبود، بلکه پیش نیازی بود که قربانی روزانه را گرفت. بعد از اینکه قربانی روزانه برداشته شد، هر زمان بعد از آن میتوان مکروه را برپا کرد. مانند فرشته خداوند که در رستاخیز عیسی آسمان را روشن کرد، این نور جدید در 1290 روز خدمت ما را "رستاخیز" کرد و وب سایت در روز یکشنبه برای دادن آخرین هشدار ما باز شد.
اما چرا آیا برداشتن قربانی روزانه، شرط زشتی بود؟ خداوند مدتها منتظر بود تا قومش آماده شوند:
مسیح با اشتیاق در انتظار تجلی خود در کلیسای خود است. هنگامی که شخصیت منجی به طور کامل در قومش بازتولید شود، آنگاه او به ادعای شخصیت خود خواهد رسید. این امتیاز برای هر مسیحی است که نه تنها به دنبال آمدن پروردگارمان است، بلکه برای تعجیل در آمدن اوست. اگر همه کسانی که نام او را اقرار می کنند برای جلال او میوه می آوردند، چه زود تمام جهان با بذر انجیل کاشته می شد! به سرعت آخرین محصول بزرگ می رسید و مسیح می آمد. {CT 324.3}
دوره ای آغاز شده است که طی آن شیطان قوم خدا را بدون هیچ محدودیتی آزار خواهد داد. شروع شد زیرا رهبران مؤمن آماده بودند. آیا شما هم آماده اید?
سه بار عیسی لرزید و دعا کرد و پرسید که آیا می توان از جام اجتناب کرد؟ او سه بار اراده خود را به پدر تسلیم کرد. دادن این هشدارها مخصوصاً در برابر تمسخر و ناباوری برای ما سخت بوده است و هر کار زمینی را برای انجام آن ضرر حساب کرده ایم. ما تا الان دو اخطار دادیم یکی برای 27 فوریه و دیگری برای 5 آوریل. یک اخطار دیگر در قسمت سوم این مجموعه داریم.
شکل 1: آغاز 1290 روز

شکل 2: پایان 1290 روز و 7 روز
