ما تنها نیستیم، حتی اگر تعداد کمی از ما باور کنیم که خدای صبور و دوست داشتنی ما پیام نهایی را از جبار، که کلید کتاب هفت مهر است، برای ما ارسال می کند. من غالباً هر وقت دشمن و عواملش به من حمله می کردند، برای کمک و تقویت دعا به پروردگارمان می فرستادم که دلم می خواست جلوی این خدمت را بگیرم. بارها از او خواستم که خرد بیشتری برای من بفرستد تا مقالات و یافته های جدید را به گونه ای بنویسم که افراد بیشتری بفهمند و بپذیرند. همچنین از او خواستم که فرشتگانی را به شکل انسان برایم بفرستد تا در حجم زیاد کار ترجمه به من کمک کنند تا زمان بیشتری برای نوشتن مقالات جدید داشته باشم. هنوز بسیاری از جنبه های مهم ساعت وجود دارد که من تاکنون گزارش نکرده ام. و او انجام داد! او برادر جوانی را در آتلانتا فرستاد که به تصحیح مقاله‌های انگلیسی کمک می‌کند، و برخی از برادران هندی را به ترینیداد و توباگو فرستاد که شهادت‌های شگفت‌انگیزی درباره اینکه چگونه توسط مطالعه جبار برکت یافتند و چگونه زندگی معنوی و آمادگی شخصی آنها با آگاهی از اینکه عیسی به زودی در ابرها خواهد آمد، برای من فرستادند.
می‌خواهم از همه کسانی که دعوت روح‌القدس را احساس کردند و برای من ایمیل‌های کمک و تشویق‌کننده ارسال کردند تشکر کنم. همانطور که می توانید تصور کنید، ایستادن در پشت پیامی به این جنجال بسیار دشوار است. لطفا نظرات و سوالات خود را برای من ارسال نکنید. من باید بدانم که واقعاً تعداد کمی وجود دارند که به زودی 144,000 نفر را تشکیل می دهند که صدای خدا را از جبار می فهمند. من متوجه شدم که برخی از مردم شروع به اشتراک گذاری این پیام با دوستان و خانواده در سراسر جهان کرده اند و من برای آنها دعا می کنم که دشمن بیش از حد به آنها حمله نکند!
روح نبوت به ما توصیه می کند:
موارد بسیاری وجود دارد که مردانی که از مسیحیت در برابر شکاکان دفاع کرده اند، پس از آن روح خود را در پیچ و خم های شک و تردید گم کرده اند. آنها مالاریا را گرفتند و از نظر روحی مردند. آنها دلایل محکمی برای حقیقت داشتند، و شواهد بیرونی زیادی داشتند، اما ایمانی پایدار به مسیح نداشتند. ای، هزاران هزار مسیحی وجود دارند که هرگز کتاب مقدس را مطالعه نمی کنند! کلام مقدس را با دعا مطالعه کنید تا به نفع روح خود باشد. وقتی کلام واعظ زنده را می شنوید، اگر ارتباط زنده ای با خدا داشته باشد، متوجه می شوید که روح و کلام با هم موافق هستند. {RH 20 آوریل 1897 بند. 13}
هر کس مسئول مطالعه کلام خدا برای خود و یافتن اینکه آیا واقعاً چنین است یا خیر. در این مرحله، متأسفانه، باید به اطلاع همه شما برسانم که هیچ فرقه ادونتیست رسماً پیام جبار را نپذیرفته است و از طرف کنفرانس های عمومی، حتی هیچ علاقه ای به مطالعه ساعت خدا با من یا دیگران وجود ندارد. همانطور که بسیاری می دانند، کلیسای ادونتیست روز هفتم اعضای خود را از انتشار پیام در چندین کشور منع می کند. من شخصاً در مورد آلمان و اتریش اطلاعات دارم.
در آغاز در آوریل 2010، کشیش مسئول جنبش اصلاحات ادونتیست روز هفتم از من دیدن کرد که کاملاً صریح به من گفت که کنفرانس عمومی آنها این پیام را رد کرد و آنها حتی حاضر نیستند با من گفتگو کنند. می توانید تصور کنید که چگونه این من را در گروه خانگی من منزوی می کند. آخرین امید من برای پذیرش مطالعه جبار توسط یکی از کلیساهای سازمان یافته ادونتیست روز هفتم از بین رفته است. ما باید با خونسردی بپذیریم که تصمیمات کنفرانس های عمومی در برابر هرگونه گفتگو بسته شود، اما این برخلاف معیارهای مسیحی و کتاب مقدس است. من نمی خواهم به این موضوع بپردازم. با نشان دادن گناهان قوم خدا از همان لحظه اول مشخص بود که این پیام جنجالی خواهد بود. هیچ پیام توبه و توبیخ هرگز مورد استقبال قرار نگرفت - و هرگز نخواهد بود. شما می توانید کل کتاب مقدس از موسی تا عیسی را مطالعه کنید و نمونه های زیادی را بیابید که در آن پیام ها یا رسولان خدا توسط مردم ادعا شده او تحقیر، خاموش و در نهایت کشته شدند. (لطفا پیوست E را نیز مطالعه کنید.)
پس تاریخ تکرار می شود، برادران و دوستان عزیز! روح نبوت بارها و بارها در مورد این واقعیت صحبت می کند:
عهد عتیق و جدید توسط بند طلایی خدا به هم مرتبط شده اند. ما باید با کتب عهد عتیق آشنا شویم. تغییرناپذیری خدا را باید به وضوح دید. شباهت رفتار او با مردم دوران گذشته و حال باید بررسی شود. سلیمان با الهام از روح خدا نوشت: «آنچه بوده است اکنون است و آنچه باید باشد قبلاً بوده است. و خداوند به آنچه گذشته است نیاز دارد.» خداوند در رحمت، معاملات گذشته خود را تکرار می کند. او گزارشی از معاملات خود در گذشته به ما داده است. این را باید با دقت مطالعه کنیم. زیرا تاریخ در حال تکرار است ما پاسخگوتر از کسانی هستیم که تجربه آنها در عهد عتیق ثبت شده است. برای اشتباهات آنها و نتایج آن اشتباهات به نفع ما شرح داده شده است. علامت خطر برداشته شده است تا ما را از زمین ممنوعه دور نگه دارد، و باید به ما هشدار داد که مانند آنها رفتار نکنیم، مبادا مجازات بدتری به سراغمان بیاید. برکاتی که به نسل‌های گذشته داده شد که از خدا اطاعت کردند، ثبت شده است تا ما تشویق شویم تا با احتیاط، با ایمان و اطاعت قدم برداریم. احکامی که بر ستمکاران صادر می شود، ترسیم شده است تا ما در برابر خدا ترسانیم و بلرزیم.
وقت آن است که به خوبی در کتاب مقدس جستجو کنیم. "زیرا شما فکر می کنید که در آنها زندگی جاودانی دارید." و عیسی می گوید: «آنها هستند که درباره من شهادت می دهند.» با کار روح القدس حقیقت در ذهن میخکوب می شود و در قلب دانش آموز کوشا و خداترس چاپ می شود. و نه تنها او با این نوع کار برکت یافته است. روح هایی که او حقیقت را به آنها ابلاغ می کند و روزی باید برای آنها حساب باز کند نیز بسیار برکت دارند. کسانی که خدا را مشاور خود قرار می دهند، گرانبهاترین محصول را درو می کنند، زیرا دانه های طلایی حقیقت را از کلام او جمع می کنند. زیرا مربی آسمانی در کنارشان است. کسی که شایستگی خدمت خود را از این طریق به دست آورد، مستحق برکتی است که به او وعده داده شده است که بسیاری را به سوی عدالت می‌گرداند. {RH 20 آوریل 1897 بند. 14-15}
که در سال 1897 توسط الن جی وایت نوشته شد. یک سال بعد، در سال 1898، او نوشت:
در روزگار مسیح، رهبران و معلمان اسرائیل ناتوان بودند که در برابر کار شیطان مقاومت کنند. آنها تنها وسیله ای را که به وسیله آن می توانستند در برابر ارواح شیطانی مقاومت کنند، نادیده می گرفتند. با کلام خدا بود که مسیح بر شریر غلبه کرد. رهبران اسرائیل اظهار داشتند که مبین کلام خدا هستند، اما آنها آن را فقط برای حفظ سنت های خود و اجرای قوانین ساخته دست بشر مطالعه کرده بودند. آنها با تفسیر خود احساساتی را بیان کردند که خدا هرگز به آنها نداده بود. ساخت عرفانی آنها آنچه را که او آشکار کرده بود نامشخص ساخت. آنها بر سر مسائل فنی ناچیز اختلاف نظر داشتند و عملاً اساسی ترین حقایق را انکار می کردند. به این ترتیب کفر کاشته شد پخش شد. قدرت کلام خدا سلب شد و ارواح شیطانی اراده خود را عملی کردند.
تاریخ در حال تکرار است. بسیاری از رهبران دینی زمان ما با کتاب مقدس باز در برابر آنها، و اظهار احترام به آموزه های آن، ایمان به آن را به عنوان کلام خدا از بین می برند. آنها خود را مشغول تشریح این کلمه می کنند و نظرات خود را بالاتر از واضح ترین اظهارات آن قرار می دهند. کلام خدا در دست آنها قدرت بازسازی خود را از دست می دهد. به همین دلیل است که کفر شورش می کند و ظلم فراگیر است. {DA 257.3-258.1}
کشیش جنبش اصلاحات ادونتیست روز هفتم به من گفت که کنفرانس عمومی آنها «تصمیم گرفت» که مهرها و کلیساها پس از سال 1844 تکرار نشوند، و بنابراین مطالعات من هیچ پایه و اساسی نداشت. وقتی پرسیدم که آیا یوشع 5 و 6 را با دعا مطالعه کرده‌اند، پاسخ داد که آنها با دعا مطالعه کرده‌اند، اما به سؤال من پاسخی نداد که آیا آنها الگوی فتح اریحا را درک کرده‌اند. از این رو، من باید فرض کنم که آنها هرگز اساس کتاب مقدس را برای همه این مطالعات در مورد تکرار مهرها و کلیساها مطالعه نکردند. قبل از اینکه کتاب مقدس را باز کنیم باید خیلی دعا کنیم! اما اگر فقط دعا کنیم و کتاب مقدس را باز نکنیم، نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم که خدا از طریق آن به ما نور بدهد.
در این مقاله می خواهم با استفاده از مدل جریکو نشان دهم که مهرها و کلیساها واقعاً از سال 1844 تکرار شده اند. جالب است که الن جی وایت چیز زیادی در مورد مهرها و شیپورها ننوشته است. اگر در نوشته‌های او جستجو کنید، متوجه می‌شوید که او هرگز مهرها، کلیساها یا شیپورها را تفسیر نمی‌کرد، بلکه بیشتر آنها را به صورت موعظه‌ای استفاده می‌کرد. او تفسیر بسیاری از قسمت های مکاشفه را به ما واگذار کرد و بارها به ما گفت که باید دانیال و مکاشفه را با هم به طور عمیق مطالعه کنیم. چه کسی واقعاً از دستورات او در این زمینه پیروی کرد؟
راستش، از اینکه جنبش اصلاحات ادونتیست روز هفتم تکرار مهرها و کلیساها را نپذیرفت، شگفت زده شدم، زیرا سال های 1914 و 1936 (و سال دیگری که در مقاله آینده نشان داده خواهد شد) مستقیماً به بزرگترین رویدادهای تاریخی آنها اشاره می کند. اما شگفت‌انگیزترین واقعیت برای من این بود که در آموزه‌هایشان، آنها خودشان از نقل قول‌های الن جی وایت استفاده می‌کنند که تاریخ تکرار می‌شود، به‌ویژه تاریخ ملت یهود که آنها تکرار آن را در ارتداد کلیسای ادونتیست روز هفتم می‌بینند. آنها احتمالاً از همان ابتدا متوجه شدند که اوریون کلیسای ادونتیست "بزرگ" روز هفتم را نشان می دهد که بعد از سال های 1914 و 1936 ادامه دارد، و نمی خواهند آن را بپذیرند زیرا آنها (به اشتباه) فکر می کنند که آنها کلیسای یگانه و یگانه خدا هستند.
در دهه های اخیر آنها کتاب ها و کتابچه های مختلفی در این زمینه منتشر کردند. یکی که من به شکل اصلی اسپانیایی اش دارم، نام دارد: "El Israel Antiguo y El Israel Moderno" - "اسرائیل باستان و اسرائیل مدرن". این در مورد شباهت ها و تفاوت های بین اسرائیل در دوران کتاب مقدس و اسرائیل معنوی است که توسط کلیسای خدای روزگار ما شکل گرفته است. این اساسا تلفیقی از نقل قول های الن جی وایت است.
بدون ترجمه کل کتابچه در حدود 64 صفحه، فقط می خواهم مفهوم اساسی را نشان دهم که جنبش اصلاح طلبی روز هفتم در آنجا به آن پرداخته است، زیرا مطالعه کامل این واقعیت است که الن جی وایت در گفتن این که تاریخ تکرار می شود بسیار درست بود. بیایید تاریخ هر دو اسرائیل را در بیانات روح نبوت دنبال کنیم:
1. هر دو را خدا برگزیده است.
اسرائیل باستان:
خداوند قوم خود اسرائیل را صدا زد و آنها را از جهان جدا کرد تا بتواند امانت مقدسی را به آنها واگذار کند. او آنها را نگهبانان شریعت خود قرار داد، و از طریق آنها طراحی کرد تا شناخت خود را در میان مردم حفظ کند. قرار بود از طریق آنها نور آسمان تا مکانهای تاریک زمین بدرخشد و صدایی شنیده شود که از همه مردم درخواست می کند که از بت پرستی خود برای خدمت به خدای زنده و واقعی بازگردند. اگر عبرانیان به اعتماد خود صادق بودند، آنها یک قدرت در جهان بودند. خداوند مدافع آنها بود و آنها را بر همه ملتها برتری می داد. نور و حقيقت او به وسيله آنها آشكار مي شد و در حكومت حكيمانه و مقدس او به عنوان نمونه اي از برتري حكومت او بر هر گونه بت پرستي قيام مي كردند.
اما آنها به عهد خود با خدا وفا نکردند. آنها از اعمال بت پرستانه ملل دیگر پیروی کردند، و به جای اینکه نام خالق خود را ستایشی در زمین قرار دهند، آن را در برابر تحقیر بتها نگه داشتند. اما هدف خدا باید محقق شود. معرفت اراده او باید در زمین پخش شود. {5T 454.2–455.1}
اسرائیل مدرن:
خداوند کلیسای خود را در این روز، همانطور که اسرائیل باستان نامید، نامیده است تا مانند نوری در زمین بایستد. به وسیله ی شکافنده ی قدرتمند حقیقت، پیام های فرشتگان اول، دوم و سوم، آنها را از کلیساها و از جهان جدا کرده است تا آنها را به نزدیکی مقدس به خود برساند. او آنها را امین شریعت خود قرار داده و حقایق بزرگ نبوت را برای این زمان به آنها سپرده است. مانند پیشگویی‌های مقدسی که به اسرائیل باستان متعهد شده‌اند، اینها امانت مقدسی هستند که باید به جهان ابلاغ شود. سه فرشته مکاشفه 14 نمایانگر مردمی هستند که نور پیام های خدا را می پذیرند و به عنوان کارگزاران او پیش می روند تا در طول و عرض زمین هشدار دهند. {5T 455.2}
2. هر دو با تاخیر مواجه می شوند.
اسرائیل باستان و مدرن:
اراده خدا این نبود که اسرائیل چهل سال در بیابان سرگردان باشد. او می خواست آنها را مستقیماً به سرزمین کنعان هدایت کند و آنها را در آنجا مستقر کند، مردمی مقدس و شاد. اما «به دلیل بی ایمانی نتوانستند وارد شوند». [HEB. 3:19.] به دلیل عقب نشینی و ارتداد، در بیابان هلاک شدند و دیگران برای ورود به سرزمین موعود برانگیخته شدند. به همین ترتیب، اراده خدا این نبود که آمدن مسیح تا این حد به تأخیر بیفتد و قوم او سالها در این دنیای گناه و اندوه بمانند. اما بی ایمانی آنها را از خدا جدا کرد. چون از انجام کاری که او آنها را تعیین کرده بود سر باز زدند، دیگران برانگیختند تا پیام را اعلام کنند. عیسی برای رحمت به جهان، آمدن خود را به تأخیر می اندازد تا گناهکاران فرصتی برای شنیدن این هشدار داشته باشند و در او پناهگاهی بیابند تا خشم خدا ریخته شود. {GC88}
3. هر دو زمزمه می کنند.
اسرائیل باستان و مدرن:
من دیدم که بسیاری از کسانی که در این روزهای آخر ادعا می کنند به حقیقت ایمان دارند، عجیب می پندارند که بنی اسرائیل هنگام سفر زمزمه می کردند. که پس از برخورد شگفت انگیز خداوند با آنها، آنقدر ناسپاسی کنند که آنچه را که برای آنها انجام داده فراموش کنند. فرشته گفت: تو بدتر از آنها کردی. {1T 129.1}
4. هر دو می خواهند به مصر برگردند.
اسرائیل باستان:
و آنها به یکدیگر گفتند: بیایید یک ناخدا بسازیم. و اجازه دهید به مصر بازگردیم. (اعداد 14:4)
که پدران ما [موسی] را اطاعت نکردند، بلکه او را از خود بیرون کردند. و در دلهایشان دوباره به مصر برگشتند، (اعمال 7: 39)
اسرائیل مدرن:
وقتی به وضعیت خودمان به عنوان مردم فکر می کنم غمگین می شوم. خداوند بهشت را به روی ما نبسته است، اما مسیر عقبگرد مداوم خودمان ما را از خدا جدا کرده است. غرور و طمع و حب دنیا بدون ترس از تبعید و نکوهش در دل زندگی کرده است. گناهان بزرگ و گستاخی در میان ما ساکن شده است. و با این حال، نظر عمومی این است که کلیسا در حال شکوفایی است و صلح و رفاه معنوی در تمام مرزهای او وجود دارد.
کلیسا از پیروی مسیح از رهبر خود عقب نشینی کرده است و پیوسته به سمت مصر عقب نشینی می کند. با این حال، عده کمی از کمبود قدرت معنوی خود نگران یا شگفت زده می شوند. شک و حتی ناباوری به شهادت های روح خدا، کلیساهای ما را در همه جا خیس می کند. شیطان آن را چنین خواهد داشت. خادمینی که خود را به جای مسیح موعظه می‌کنند، چنین خواهند داشت. شهادت ها خوانده نشده و قدردانی نمی شود. خدا با شما صحبت کرده است. نور از کلام او و از شهادت ها می درخشد و هر دو نادیده گرفته شده اند. نتیجه در فقدان پاکی و ایثار و ایمان جدی در بین ما آشکار است. {5T 217.1–2}
این کتابچه در 38 فصل مشابه با بالا ادامه می‌یابد تا نوشته‌های الن جی وایت را مقایسه کند، جایی که او به وضوح بیان کرد که اسرائیل مدرن (کلیسای ادونتیست روز هفتم) همان اشتباهات اسرائیل باستان را مرتکب شد.
نقشه خدا برای اسرائیل باستان این بود که بنی اسرائیل را از یوغ و اسارت مصر رها کند و آنها را مستقیماً به سرزمین موعود بیاورد. این نوع کتاب مقدس برای سفر ما به بهشت است که در سال 1844 آغاز شد همانطور که الن جی وایت برای ما توضیح داد. به همین دلیل بود که او برای مدت طولانی در طول خدمتش فکر می کرد که عیسی در روزگار او خواهد آمد. لطفاً اظهارات او را در مورد انتظار او از آمدن خیلی زود عیسی در کتاب "رویدادهای روز آخر" با دقت بخوانید:
الن جی وایت انتظار بازگشت مسیح را در روزگارش داشت
شرکت حاضر در کنفرانس به من نشان داده شد. فرشته گفت: "عده ای غذا برای کرم ها، برخی از افراد هفت بلای آخر، برخی زنده خواهند ماند و بر روی زمین خواهند ماند تا در آمدن عیسی ترجمه شوند." - 1T 131، 132 (1856). {LDE 36.3}
چون زمان کم است باید با همت و انرژی مضاعف کار کنیم. فرزندان ما ممکن است هرگز وارد دانشگاه نشوند.--3T 159 (1872). {LDE 36.4}
الان واقعا بچه دار شدن عاقلانه نیست. زمان کوتاه است، خطرات روزهای آخر در راه است، و بچه های کوچک تا حد زیادی قبل از این جارو خواهند شد.--نامه 48، 1876به {LDE 36.5}
در این عصر جهان، از آنجایی که صحنه های تاریخ زمین به زودی به پایان می رسد و ما در آستانه ورود به زمان دشواری هستیم که هرگز نبوده است، هر چه ازدواج ها کمتر باشد برای همه، چه زن و چه مرد، بهتر است.--5T 366 (1885). {LDE 37.1}
ساعت فرا خواهد رسید؛ دور نیست، و برخی از ما که اکنون ایمان داریم، بر روی زمین زنده خواهیم بود، و پیشگویی را تایید شده خواهیم دید و صدای فرشته و شیپور خدا را از کوه و دشت و دریا تا انتهای زمین می شنوند.--RH 31 ژوئیه، 1888به {LDE 37.2}
زمان آزمایش نزدیک به ما است، زیرا فریاد بلند فرشته سوم در مکاشفه عدالت مسیح، نجات دهنده گناه آمرزنده، آغاز شده است.--1SM 363 (1892). {LDE 37.3}
ما باید تعجب کنیم: چه چیزی مانع از تحقق این پیش بینی های الن جی وایت شد؟ در دهه های 1880 و 90، قوانین یکشنبه (قوانین آبی) در سراسر ایالات متحده در حال گسترش بود. خرید یکشنبه از قبل در بسیاری از ایالت ها ممنوع بود، و بدیهی بود که تصورات الن جی وایت در مورد این امر آماده تحقق بود. با این حال، چیزی مانع از آزاد شدن چهار باد شد. قبلاً خواندیم که چه بود:
به همین ترتیب، اراده خدا این نبود که آمدن مسیح تا این حد به تأخیر بیفتد و قوم او سالها در این دنیای گناه و اندوه بمانند. اما بی ایمانی آنها را از خدا جدا کرد. چون از انجام کاری که او آنها را تعیین کرده بود سر باز زدند، دیگران برانگیختند تا پیام را اعلام کنند. عیسی برای رحمت به جهان، آمدن خود را به تأخیر می اندازد تا گناهکاران فرصتی برای شنیدن این هشدار داشته باشند و در او پناهگاهی بیابند تا خشم خدا ریخته شود. {GC88}
او این را در سال بدنام 1888 نوشت. جلسه کنفرانس عمومی باعث اختلاف در کلیسا شد. دو کشیش، واگنر و جونز، پیامی را به این کنفرانس عمومی آوردند که کلیسا را به دو گروه تقسیم کرد. این پیام "عدالت از راه ایمان". اما مشکل پیام چه بود؟ تمام کلیساهای مسیحی از زمان مارتین لوتر در قرن شانزدهم به «عدالت از طریق ایمان» اعتقاد داشته اند. مشکل این بود که این فقط نیمی از پیام است. نیمه دیگر به ندرت ذکر شده است: "...و اطاعت با ایمان از تمام دستورات و احکام مسیح". پیام 1888 شامل اطاعت شدید از هر آنچه از دهان خدا و پیامبران او خارج می شود، بود. نه برای نجات، بلکه به این دلیل که ما نجات یافته ایم. و این شامل اطاعت از پیام هایی است که الن جی وایت از خدا برای مردمش دریافت کرد: پیام سلامتی و تمام شهادت های او. و مشکل در همین جا بود لیبرال‌ها قبلاً در آن زمان به مقام‌های بالایی در کلیسا رسیده بودند و نمی‌خواستند از دومین بخش ناراحت‌کننده پیام 1888 که واگنر و جونز آورده بودند، پیروی کنند. این پیام خاری در گوشت آنها بود، بنابراین پیام باید ناپدید می شد.
قلب خدا آخرین پیام
خداوند در رحمت عظیم خود گرانبهاترین پیام را از طریق پیران [ای جی] واگنر و [AT] جونز به قوم خود فرستاد. این پیام قرار بود تا منجی بالنده، فداکاری برای گناهان تمام جهان را برجسته‌تر به جهانیان برساند. از طریق ایمان به یقین عادل شمرده شد. مردم را دعوت کرد تا عدالت مسیح را دریافت کنند، که در اطاعت از همه احکام خدا آشکار می شود. {LDE 200.1}
بسیاری عیسی را از دست داده بودند. آنها نیاز داشتند که چشمان خود را معطوف شخص الهی او، شایستگی های او و عشق تغییر ناپذیر او به خانواده بشری کنند. تمام قدرت به دست او داده شده است، تا او هدایای غنی را به مردم ببخشد، و عطای گران بهای عدالت خود را به عامل انسانی درمانده ببخشد. این پیامی است که خداوند دستور داده به دنیا داده شود. این پیام سوم فرشته است که باید با صدای بلند اعلام شود. و با ریزش روح او به مقدار زیادی حضور یافت.--TM 91, 92 (1895). {LDE 200.2}
پیام عدالت مسیح این است که از یک سر زمین تا آن سر زمین به صدا درآید تا راه خداوند را آماده کند. این جلال خداست که کار فرشته سوم را می بندد.--6T 19 (1900). {LDE 200.3}
آخرین پیام رحمتی که به جهان داده می شود، مکاشفه ای از شخصیت عشق اوست. فرزندان خدا باید جلال او را آشکار کنند. در زندگی و شخصیت خود آنها باید آنچه را که لطف خدا برای آنها انجام داده است، آشکار کنند.--COL 415, 416 (1900). {LDE 200.4}
این پیام چهارمین فرشته بود که تمام زمین را با جلال خود روشن می کرد:
زمان امتحان فرا رسیده است، زیرا فریاد بلند فرشته سوم شروع شده است در مکاشفه عدالت مسیح، نجات دهنده گناه آمرزنده. این آغاز نور فرشته ای است که جلال او تمام زمین را پر خواهد کرد. زیرا کار هر کسی است که پیام هشدار به او رسیده است که عیسی را بالا ببرد، او را به گونه‌ای که در انواع مکشوف شده، در سایه نمادها، همانطور که در مکاشفه‌های انبیا نمایان است، و در درسهایی که به شاگردانش داده شده و در معجزات شگفت‌انگیزی که برای پسران انسانها انجام شده آشکار شده است، به جهان عرضه کند. جستجو در کتاب مقدس؛ زیرا آنها کسانی هستند که در مورد او شهادت می دهند. {RH 22 نوامبر 1892 بند. 7}
اما پیام 1888 توسط کنفرانس عمومی رد شد و به همین دلیل عیسی نتوانست بیاید. الن جی وایت بار دیگر از اسرائیل باستان برای به تصویر کشیدن آنچه روی داد استفاده می کند:
مردانی که مسئولیت سنگینی به آنها سپرده شده استs، اما هیچ ارتباط زنده ای با خدا ندارند، علیرغم روح القدس او بوده و هستند. آنها هستند با همان روحیه ای که قورح، داتان و ابیرام و یهودیان در ایام مسیح انجام دادند. (نگاه کنید به متی 12:22-29، 31-37.) هشدارهایی از جانب خدا بارها و بارها برای این مردان آمده است، اما آنها آنها را کنار گذاشته و در همان مسیر جسارت کرده اند. {TM 78.2}
خطرات روزهای آخر بر ماست. شیطان کنترل هر ذهنی را که به طور قطعی تحت کنترل روح خدا نیست به دست می گیرد. برخی در حال پرورش نفرت علیه مردانی هستند که خداوند آنها را مأمور کرده است تا پیامی ویژه به جهان برسانند. آنها این کار شیطانی را در مینیاپولیس آغاز کردند. پس از آن، هنگامی که تظاهرات روح القدس را که شهادت می داد از جانب خدا بود، دیدند و احساس کردند، بیشتر از آن متنفر شدند، زیرا شهادتی بر علیه آنها بود. آنها برای توبه کردن، جلال و جلال خدا و احقاق حق، دل خود را فروتن نمی کنند. آنها با روحیه خود، پر از حسادت، حسادت و گمان های شیطانی، مانند یهودیان، ادامه دادند. دلشان را به روی دشمن خدا و انسان گشودند. با این حال، این مردان دارای موقعیت‌های قابل اعتماد بوده‌اند، و تا جایی که می‌توانستند، کار را بر اساس شبیه‌سازی خود شکل داده‌اند. . . . {TM 79.3}
"تاریخ تکرار می شود." روح نبوت بارها و بارها به ما هشدار می دهد که از وقایع دوران باستان برای زمان کنونی خود درس بگیریم، اما بسیاری از رهبران نمی خواهند یاد بگیرند زیرا آنها فقط در خدمت منافع خود هستند. الن جی وایت رهبرانی را که پیام 1888 را رد کردند با شورش کورا، داتان و ابیرام مقایسه می کند و پایان آنها به دست خداوند متعال بود. آیا این تاریخ دوباره به زودی تکرار خواهد شد؟
پنج سال قبل، الن جی وایت قبلاً هشدار داده بود که هدف از دست رفته است:
آیا ادونتیست‌ها پس از ناامیدی بزرگ در سال 1844 ایمان خود را محکم نگه داشتند و با دریافت پیام سومین فرشته، متحدانه در مشیت آغازین خداوند ادامه دادند. و به قدرت روح القدس با اعلام آن به جهان، آنها نجات خدا را می‌دیدند، خداوند با تلاش‌های آنها با قدرت عمل می‌کرد، کار به پایان می‌رسید، و مسیح قبل از این می‌آمد تا قوم خود را به پاداش آنها بپذیرد. . . . اراده خدا این نبود که آمدن مسیح به این ترتیب به تأخیر بیفتد. . . . {LDE 37.5}
چهل سال بی ایمانی، زمزمه و شورش، اسرائیل باستان را از سرزمین کنعان دور کرد. همین گناهان ورود اسرائیل مدرن به کنعان بهشتی را به تاخیر انداخته است. در هیچ یک از این دو مورد، وعده های خدا اشتباه نبود. این بی ایمانی، دنیاپرستی، بی تقدیمی و نزاع در میان مردم ادعای خداوند است که ما را سال ها در این دنیای گناه و اندوه نگه داشته است..--Ev 695, 696 (1883). {LDE 38.1}
اکنون که دلایلی را می دانیم که چرا اسرائیل مدرن، کلیسای ادونتیست روز هفتم، در زمان الن جی وایت نتوانست وارد کنعان (بهشت) شود، ناامیدی او را از مردم درک می کنیم. او توسط خدا فراخوانده شد تا به عنوان یک پیام آور خدمت کند تا راه آمدن دوم خداوند را آماده کند، مانند یحیی تعمید دهنده که راه را برای اولین آمدن مسیح آماده کند. موسی، که اسرائیل باستان را رهبری می کرد، نتوانست وارد کنعان شود، درست مانند الن جی وایت، که کلیسای ادونتیست روز هفتم در سال 1888 را رهبری می کرد. او به دلیل دنیاطلبی خود، نتوانست طبق نقشه خدا وارد بهشت شود.
آیا عاقلانه نیست که ما عمیق تر مطالعه کنیم که چگونه رهبر بعدی اسرائیل باستان سرانجام توانست وارد کنعان شود؟ پس از تمام تشابهات بین اسرائیل باستان و مدرن که روح نبوت به ما نشان می دهد، آیا این احتمال وجود ندارد که آن «تاریخ نیز تکرار شود»؟
رهبر اسرائیل که در واقع توانست وارد کنعان شود چه کسی بود؟ جاشوا! داستان این رهبر موفق اسرائیل باستان در کتابی که به نام او است نوشته شده است. پس از 40 سال سرگردانی در بیابان، تقریباً همه کسانی که شاهد شورش علیه خدا در اولین نزدیک شدن به کنعان بودند، مرده بودند. فقط کالیب و جاشوا باقی مانده بودند. موسی دست خود را بر یوشع گذاشت و به وسیله روح خدا او را به عنوان جانشین خود و رهبر بعدی قوم خدا تأیید کرد.
افراد زیادی پیش درآمد اولین رؤیای الن جی وایت و نحوه ارتباط او با جاشوا و کالیب و گزارش آنها از کنعان را به رؤیای آسمانی خود به دقت خوانده اند:
همانطور که خداوند سفرهای اهل ظهور را به شهر مقدس و ثواب فراوان به کسانی که منتظر بازگشت پروردگارشان از عروسی هستند به من نشان داده است، شاید وظیفه من باشد که طرحی کوتاه از آنچه خداوند به من نازل کرده است را به شما ارائه دهم. اولیای عزیز امتحانات زیادی دارند. اما مصیبت‌های سبک ما، که فقط برای لحظه‌ای هستند، برای ما جلال عظیم‌تر و ابدی‌تر خواهند داشت – در حالی که ما به چیزهای دیده نمی‌نگریم، زیرا چیزهایی که دیده می‌شوند موقتی هستند، اما چیزهایی که دیده نمی‌شوند ابدی هستند. سعی کردم گزارش خوبی و چند انگور از کنعان بهشتی بیاورم، زیرا بسیاری مرا سنگسار می‌کردند، زیرا جماعت از کالیب و یوشع برای گزارش آنها سنگسار می‌کردند. (شماره 14:10.) اما من به شما ای برادران و خواهران من در خداوند اعلام می‌کنم که این سرزمین خوبی است و ما به خوبی می‌توانیم بالا برویم و آن را تصرف کنیم. {EW 13.3}
شواهد روشنی وجود دارد که نشان می دهد ما باید به آنچه که با جاشوا در جریان فتح واقعی کنعان رخ داد، بسیار دقیق نگاه کنیم. الن جی وایت حتی به ما توصیه کرد که این کار را انجام دهیم:
من با تو خواهم بود: نه تو را ناامید خواهم کرد و نه تو را ترک خواهم کرد. یوشع 1:5.
تجربیات اسرائیل را در سفر به کنعان به دقت مطالعه کنید. . . . ما باید قلب و ذهن را در تمرین نگه داریم، با تازه کردن حافظه با درسهایی که خداوند به مردم باستان خود آموخت. سپس برای ما، همانطور که او برای آنها طراحی کرده است، آموزه های کلام او همیشه جالب و چشمگیر خواهد بود.
وقتی یوشع صبح پیش از تسخیر اریحا بیرون رفت، جنگجوی کاملاً مجهز برای نبرد در برابر او ظاهر شد. و یوشع پرسید: «تو برای ما هستی یا برای دشمنان ما؟» و او در جواب گفت: «الان به عنوان فرمانده لشکر خداوند آمده‌ام.» اگر چشمان یوشع مانند چشمان خادم الیشع در دوتان باز می شد و می توانست این منظره را تحمل کند، فرشتگان خداوند را می دید که در اطراف بنی اسرائیل اردو زده اند. زیرا ارتش آموزش دیده بهشت آمده بود تا برای قوم خدا بجنگد، و ناخدای لشکر خداوند آنجا بود تا فرمان دهد. هنگامی که اریحا سقوط کرد، هیچ دست انسانی به دیوارهای شهر نرسید، زیرا فرشتگان خداوند استحکامات را واژگون کردند و به قلعه دشمن وارد شدند. این اسرائیل نبود، بلکه فرمانده لشکر خداوند بود که اریحا را تصرف کرد. اما اسرائیل سهم خود را داشت تا ایمان خود را به ناخدای نجات خود نشان دهد.
نبردها باید هر روز انجام شود. جنگ بزرگی بر سر هر روحی در جریان است، بین شاهزاده تاریکی و شاهزاده زندگی. . . . شما به عنوان کارگزاران خدا باید خود را به او بسپارید تا او با همکاری شما برای شما برنامه ریزی و هدایت کند و نبرد را انجام دهد. شاهزاده زندگی در راس کار او قرار دارد. او باید در نبرد روزانه شما با خود با شما باشد تا به اصول وفادار باشید. این شور و اشتیاق، هنگام جنگ برای تسلط، ممکن است توسط فیض مسیح فروکش کند. که به واسطه ی او که ما را دوست دارد، بیشتر از پیروز بیرون می آیی. عیسی بر روی زمین بوده است. او قدرت هر وسوسه ای را می داند. او می داند که چگونه با هر شرایط اضطراری روبرو شود و چگونه شما را در هر مسیر خطر راهنمایی کند. پس چرا به او اعتماد نکنیم؟ {CC 117.1-4}
اکنون بیایید کل داستان فتح اریحا را که توسط روح نبوت بیان شده است در هماهنگی کامل با کتاب مقدس بخوانیم. اول، می آموزیم که جاشوا با "مرد بسیار خاصی" ملاقات کرد:
هنگامی که یوشع از لشکریان اسرائیل عقب نشینی کرد تا به تعمق و دعا برای حضور ویژه خداوند برای حضور او بپردازد، مردی بلند قامت را دید که لباس جنگی پوشیده بود و شمشیر خود را در دستش کشیده بود. یوشع او را به عنوان یکی از لشکریان اسرائیل نشناخت، و با این حال، به ظاهر دشمن نبود. در غیرت خود او را مورد تجاوز قرار داد و گفت: «تو برای ما هستی یا برای دشمنان ما؟ و او گفت: نه. اما اکنون به عنوان فرمانده لشکر خداوند آمده ام. و یوشع بر روی زمین افتاد و عبادت کرد و به او گفت: «مولای من به غلام خود چه می گوید؟ و فرمانده لشکر خداوند به یوشع گفت: کفشت را از پای خود باز کن. زیرا مکانی که تو در آن ایستاده ای مقدس است. و جاشوا این کار را کرد.»
این فرشته معمولی نبود. این خداوند عیسی مسیح بود، کسی که عبرانیان را در بیابان هدایت کرد، در شب در ستون آتش و در روز ستونی از ابر. این مکان با حضور او مقدس شد، بنابراین به یوشع دستور داده شد که کفش های خود را در بیاورد. {1SP 347.3–348.1}
فرشته عیسی بود و به یوشع دستور داده شد که کفش هایش را در بیاورد. این دقیقا به چه معناست؟ متن ادامه دارد:
بوته سوزان که موسی دید نیز نشانه ای از حضور الهی بود. و هنگامی که به دیدن منظره شگفت‌انگیز نزدیک می‌شد، همان صدایی که در اینجا با یوشع صحبت می‌کند، به موسی گفت: «به اینجا نزدیک نشو. کفش هایت را از پا درآور. زیرا جایی که تو بر آن ایستاده ای زمین مقدس است.»
جلال خدا حرم را تقدیس کرد. و به همین دلیل کاهنان هرگز با کفش هایی که روی پاهایشان بود وارد مکان مقدسی که حضور خدا بود، نمی شدند. ذرات گرد و غبار ممکن است به کفش های آنها بچسبد که باعث هتک حرمت آنها شود محراب; بنابراین کاهنان موظف بودند کفش هایشان را در دادگاه بگذارند, قبل از ورود به حرم در صحن، كنار درِ خيمه، طشت برنجي ايستاده بود كه كاهنان قبل از ورود به خيمه، دست و پاهاي خود را در آن مي شستند تا تمام ناخالصي ها از بين برود، «تا نميرند». از همه کسانی که در عبادتگاه عبادت می کردند، از خدا خواسته شد تا قبل از ورود به جایی که جلال خدا آشکار شد، مقدمات ویژه ای را انجام دهند. {1SP 348.2–3}
موسی و یوشع تنها افرادی هستند که در کتاب مقدس به آنها دستور داده شده بود که کفش های خود را در بیاورند زیرا به طور نمادین وارد عبادتگاه آسمانی می شدند که حضور عیسی مسیح در آنجا بود. لطفا توجه داشته باشید که کفش در دادگاه رها شد! این به معنای چیزهایی است که عیسی قرار بود به یوشع بگوید به صورت نمادین در حرم برگزار می شود.
او برای اینکه به ذهن یوشع القا کند که او کمتر از مسیح جل جلاله نیست، می گوید: «کفش خود را از پای خود باز کن.» سپس خداوند به یوشع دستور داد که برای تصرف اریحا چه مسیری را دنبال کند. به تمام مردان جنگی دستور داده شود که هر روز یک بار به مدت شش روز شهر را دور بزنند و در روز هفتم هفت بار دور اریحا بگردند. {1SP 348.4}
خود عیسی به جاشوا توضیح می دهد که چگونه باید اریحا را فتح کرد. جریکو نماد دیوارهایی است که ما را از شهر بهشتی، اورشلیم جدید جدا می کند. اگر این دیوار گناه فرو می ریزد، ما به بهشت آزاد می شویم. این در آمدن دوم عیسی اتفاق خواهد افتاد. با این حال، قبل از آن، عیسی به یوشع توضیح داد که چگونه باید اریحا را احاطه کرد، و این برای ما امروز بسیار مهم است.
«و یوشع، پسر نون، کاهنان را فرا خواند و به آنها گفت: تابوت عهد را بردارید و هفت کاهن هفت شیپور از شاخ قوچ را در مقابل تابوت خداوند حمل کنند. و به مردم گفت: بروید و شهر را بپیچید و هر که مسلح است از جلوی تابوت خداوند عبور کند. و واقع شد که چون یوشع با قوم سخن گفت، آن هفت کاهن که هفت شیپور از شاخ قوچ حمل می‌کردند به حضور خداوند گذشتند. و با شیپورها دمید. و تابوت عهد خداوند از آنها پیروی کرد. و مردان مسلح از پیشاپیش کاهنانی که شیپور می‌نواختند، رفتند، و عقب‌ها به دنبال کشتی آمدند، کاهنان به راه افتادند و با شیپور دمیدن. و یوشع به قوم دستور داده بود، گفت: «فریاد نزنید، و صدای خود را بلند نکنید، و هیچ سخنی از دهانتان خارج نشوید، تا روزی که به شما دستور دهم فریاد بزنید. پس فریاد بزنی پس تابوت خداوند شهر را احاطه کرد و یک بار دور آن رفت. و به اردوگاه آمدند و در اردوگاه اقامت کردند.» {1SP 349.1}
الن جی. وایت این راهپیمایی‌ها را در اطراف جریکو، دمیدن شیپورها، و حمل تابوت عهد را مستقیماً با ما به عنوان ادونتیست‌های روز هفتم در «شاهدات به وزیران و کارگران انجیل» مرتبط می‌کند:
شیطان تمام تدبیرهای ممکن را در نظر گرفته است که هیچ چیزی به عنوان قوم در میان ما نیاید تا ما را سرزنش و سرزنش کند و ما را تشویق کند که خطاهای خود را از بین ببریم. اما مردمی هستند که تابوت خدا را حمل خواهند کرد. برخی از میان ما بیرون خواهند رفت که دیگر کشتی را حمل نخواهند کرد. اما اینها نمی توانند دیوارهایی بسازند تا جلوی حقیقت را بگیرند. زیرا تا انتها به جلو و بالا خواهد رفت. در گذشته، خدا مردانی را برانگیخت، و او هنوز مردان فرصتی در انتظار دارد که آماده انجام دستورات او هستند - مردانی که از محدودیت‌هایی عبور خواهند کرد که فقط مانند دیوارهایی هستند که با ملات نجومی پوشیده شده است. وقتی خدا روح خود را بر انسانها قرار دهد، آنها کار خواهند کرد. آنها کلام خداوند را اعلام خواهند کرد. صدای خود را مانند شیپور بلند خواهند کرد. حقیقت در دستان آنها کم نخواهد شد و قدرت خود را از دست نخواهد داد. آنها گناهان خود را به مردم نشان خواهند داد و گناهان خاندان یعقوب را. {TM 411.1}
تاریخ فتح اریحا به شرح زیر است:
میزبان عبری با نظم کامل راهپیمایی کرد. ابتدا گروهی منتخب از مردان مسلح، لباس جنگی خود را پوشیده بودند، نه برای اینکه مهارت خود را در اسلحه به کار گیرند، بلکه فقط برای باور و اطاعت از دستوراتی که به آنها داده شده بود. سپس هفت کاهن با شیپور دنبال شدند. سپس تابوت خدا آمد، که با طلا می درخشید، هاله ای از جلال بر آن معلق بود، کاهنان با لباس های غنی و عجیب خود حمل می کردند که نشان دهنده مقام مقدس آنهاست. ارتش عظیم اسرائیل با نظم کامل، هر قبیله تحت استانداردهای مربوط به خود، دنبال می‌شد. بنابراین آنها شهر را با تابوت خدا محاصره کردند. هیچ صدایی شنیده نشد مگر قدم آن لشکر نیرومند و صدای موقر شیپورها که در میان تپه ها طنین انداز می شد و در شهر اریحا طنین انداز می شد. نگهبانان آن شهر محکوم با تعجب و هشدار هر حرکتی را مشخص می کنند و به صاحبان امر گزارش می دهند. آنها نمی توانند معنی این همه نمایش را بگویند. برخی تصور این که آن شهر به این شکل گرفته شده است را به سخره می گیرند، در حالی که برخی دیگر با دیدن شکوه کشتی و ظاهر باشکوه و باشکوه کاهنان و میزبان اسرائیل که یوشع را در رأس آنها قرار می دهند، به وجد می آیند. آنها به یاد دارند که دریای سرخ، چهل سال قبل، از پیش روی آنها جدا شده بود و به تازگی از رود اردن گذرگاهی برای آنها آماده شده بود. آنها بیش از حد برای ورزش وحشت دارند. آنها سختگیر هستند که دروازه های شهر را از نزدیک بسته نگه دارند و جنگجویان توانا از هر دروازه محافظت می کنند. ارتش اسرائیل به مدت شش روز در اطراف شهر گردش می‌کنند. در روز هفتم، آنها هفت بار اریحا را احاطه کردند. طبق معمول به مردم دستور داده شد که سکوت کنند. صدای شیپورها به تنهایی شنیده می شد. مردم باید مشاهده می کردند، و وقتی شیپورزنان بلندتر از حد معمول طنین می زدند، همه باید با صدای بلند فریاد بزنند، زیرا خدا شهر را به آنها داده بود. «و در روز هفتم واقع شد که در هنگام سپیده دم صبح زود برخاستند و به همین ترتیب هفت بار شهر را احاطه کردند. فقط در آن روز هفت بار شهر را دور زدند. و در بار هفتم هنگامی که کاهنان با شیپور دمیدند، یوشع به مردم گفت: فریاد بزنید. زیرا خداوند شهر را به شما بخشیده است.» «پس وقتی کاهنان با شیپور دمیدند، مردم فریاد زدند. و چنین واقع شد که چون مردم صدای شیپور را شنیدند و مردم با صدای بلند فریاد زدند، دیوار فرو ریخت، به طوری که مردم، هر یک مستقیماً جلوی او به داخل شهر رفتند و شهر را گرفتند.»
خدا قصد داشت به بنی اسرائیل نشان دهد که فتح کنعان نباید به آنها نسبت داده شود. کاپیتان لشکر خداوند بر جریکو غلبه کرد. او و فرشتگانش مشغول فتح بودند. مسیح به لشکریان بهشت دستور داد که دیوارهای اریحا را فرو بریزند و دریچه ای برای یوشع و سپاهیان اسرائیل آماده کنند. خداوند در این معجزه شگفت انگیز، نه تنها ایمان قوم خود را به قدرت خود برای تسلیم ساختن دشمنانشان تقویت کرد، بلکه بی ایمانی سابق آنها را نیز مورد سرزنش قرار داد.
اریحا با ارتش اسرائیل و خدای بهشت مخالفت کرده بود. و چون لشکر اسرائیل را دیدند که هر روز یک بار در اطراف شهر خود رژه می‌رفتند، نگران شدند. اما آنها به دفاع مستحکم، دیوارهای محکم و بلندشان نگاه کردند و مطمئن بودند که می توانند در برابر هر حمله ای مقاومت کنند. اما هنگامی که دیوارهای محکم آنها ناگهان متلاشی شد و سقوط کرد، با یک تصادف خیره کننده، مانند صدای بلندترین رعد، آنها از وحشت فلج شدند و هیچ مقاومتی نداشتند. {1SP 349.2–351.2}
حال بیایید آنچه را که آموخته ایم خلاصه کنیم:
عیسی خود را با شمشیر به جاشوا به عنوان ناخدای لشکر آسمانی نشان می دهد و ابتدا به یوشوا می گوید که کفش هایش را در بیاورد:
و واقع شد، هنگامی که یوشع در کنار اریحا بود، چشمان خود را بلند کرد و نگریست، و اینک مردی مقابل او ایستاد. با شمشیرش در دستش: و یوشع نزد او رفت و به او گفت: آیا تو برای ما هستی یا برای دشمنان ما؟ و او گفت: نه. اما اکنون به عنوان فرمانده لشکر خداوند آمده ام. و یوشع بر روی زمین افتاد و عبادت کرد و به او گفت: «مولای من به غلام خود چه می گوید؟ و فرمانده لشکر خداوند به یوشع گفت: «کفش خود را از پای خود باز کن. زیرا مکانی که تو در آن ایستاده ای مقدس است. و جاشوا این کار را کرد. (یوشع 5:13-15)
برای اینکه بفهمیم این به کدام زمان معاد شناختی اشاره دارد، باید تمام نمادگرایی را که در اینجا آورده شده است بررسی کنیم. ما می‌دانیم که این خود عیسی است که با یوشع صحبت می‌کند، اما او همچنین یک لحظه بسیار ویژه را در طول تاریخ نشان می‌دهد. قبل از وقوع این صحنه، بنی اسرائیل از اردن عبور کرده بودند (یوشع 5: 1)، تازه ختنه شده بودند (یوشع 5: 3-8)، عید فصح را آماده کردند و رژیم غذایی خود را از مانا به ذرت و میوه های سرزمین کنعان تغییر دادند. اینها همه نمادهایی برای پذیرش قربانی عیسی مسیح، مرگ او بر صلیب برای ما هستند. این متن نمی‌گوید چند روز پس از جشن عید فصح بنی‌اسرائیل گذشت تا اینکه یوشع عیسی را دید که با شمشیر در دست در مقابل اریحا ایستاده است، اما می‌توانیم مدت زمان از نوع عید پسح را که نماد مرگ و رستاخیز عیسی بود استنباط کنیم. 40 روز گذشت تا عیسی به بهشت رفت. هنگامی که عیسی به بهشت رسید، اولین خدمت خود را در سال 31 پس از میلاد در محراب آسمانی آغاز کرد و همه ادونتیست ها باید بدانند که این مکان مقدس در مکان مقدس آسمانی بود. این اولین خدمت او در کاهنان اعظم بود.
وقتی به یوشع دستور داد کفش هایش را در بیاورد، عیسی دقیقاً در جریان تاریخ مسیحیت به ما اطلاع می داد. کاهنان هنگام ورود به مکان مقدس باید کفش های خود را در می آوردند و کفش های خود را همانطور که قبلا دیدیم در بارگاه رها می کردند. این فقط می تواند به این معنی باشد که آنچه عیسی از آن لحظه به بعد خواهد گفت، زمانی آغاز می شود که عیسی در سال 31 وارد مکان مقدس شد. این لحظه ای است که در یک آیه توسط پولس رسول در نامه به عبرانیان توضیح داده شد:
نه به خون بز و گوساله، بلکه به خون خودش او یک بار وارد مکان مقدس شد، با به دست آوردن رستگاری ابدی برای ما. (عبرانیان 9:12)
و اکنون عیسی به یوشع و ما چه می گوید؟ او/ما برای فتح اریحا و ورود به کنعان/بهشت چه باید بکنیم؟
و خداوند به یوشع گفت: «ببین، اریحا و پادشاه آن و مردان دلیر را به دست تو سپردم. و ای همه مردان جنگی، شهر را احاطه کرده و یک بار شهر را بچرخانید. شما باید انجام دهید شش روز. و هفت کاهن هفت شیپور از شاخ قوچ را جلوی تابوت ببرند. و روز هفتم شهر را هفت بار محاصره کنید، و کاهنان بوق خواهند زد. و این واقع خواهد شد که وقتی با بوق قوچ نفش بلندی بزنند و صدای شیپور را بشنوید، تمام قوم فریاد بلندی خواهند داد. و دیوار شهر صاف خواهد شد و مردم هر یک مستقیماً در مقابل او بالا خواهند رفت. (یوشع 6:2-5)
عیسی در اینجا تمام تاریخ قوم خود را از لحظه ورود به مکان مقدس مقدس آسمانی در سال 31 به بعد تا فتح واقعی بهشت توصیف می کند. شش روز اول باید شش راهپیمایی و در روز هفتم هفت راهپیمایی برگزار شود. این پایه و اساس همه درک تکرار مهرها، کلیساها و حتی شیپورها است، همانطور که در مقاله آینده خواهیم دید. به تعبیر کلاسیک ادونتیست فقط به پایان روز ششم رسیده ایم!
از آنجایی که ما آموزه قدس را می دانیم، امروز می دانیم که عیسی در سال 1844 از مکان مقدس به مکان مقدس رفت. او دومین خدمت و خدمت خود را در مکان مقدس آغاز کرد: پاکسازی مکان مقدس آسمانی. این آخرین روز تاریخ زمین است: روز قیامت تحقیقی در بهشت؛ روز شماره هفت در فتح اریحا. عیسی توضیح می دهد که راهپیمایی های اطراف اریحا باید یک بار دیگر در آن روز تکرار شود: و روز هفتم شهر را هفت بار دور خواهید زد.
لطفا به خواندن قسمت دوم ادامه دهید تاریخ تکرار می شود برای مقایسه دقیق بین تفسیرهای کلاسیک و مدرن از مهرها در پرتو جریکو و تفسیر مدرن از هفت کلیسا و اینکه چرا پیام جبار "طالع بینی" نیست...