سایه های صلیب - قسمت سوم

در اصل در جمعه، 22 اکتبر 2010، ساعت 6:29 بعد از ظهر به زبان آلمانی در www.letztercountdown.org

اناجیل چه می گویند؟

برای جمع‌کردن بینش‌هایمان، باید چند گزاره در مورد استفاده از عبارت در اناجیل را بررسی کنیم، که قبلاً در تفسیر کتاب مقدس ما به درستی مورد بحث قرار گرفت، اما همچنان در پرتو جدید دیدگاه ما را تأیید بیشتری می‌کند.

اناجیل سینوپتیک از آیات زیر برای توصیف آماده سازی عید فصح استفاده می کند:

اکنون اولین روز از جشن نان فطیر شاگردان نزد عیسی آمده، به او گفتند: «کجا می‌خواهی برای خوردن عید فصح برای تو آماده کنیم؟» (متی 26:17)

و روز اول نان فطیر, وقتی عید فصح را کشتندشاگردانش به او گفتند: «کجا می‌خواهی برویم و آماده کنیم تا عید فصح را بخوری؟» (مرقس 14:12)

اکنون عید فطیر نزدیک شد که به آن عید فصح می گویند. (لوک 22: 1)

بعد آمد روز نان فطیر که باید عید فصح کشته شود. (لوقا 22:7)

طبق قوانین جشنواره لاویان 23، ما روند جشن را به شرح زیر درک می کنیم:

ابتدا عید فصح فرا رسید و پس از آن هفت روز عید فطیر گذشت. روز اول جشن نان فطیر (نیسان 15) و همچنین روز آخر (نیسان 21) یک سبت تشریفاتی بود. در دومین روز از جشن نان فطیر (نیسان 16) غلاف اولین میوه ها به اهتزاز درآمد. از آن روز به بعد، باید 48 روز دیگر را با رعایت هفت سبت تشریفاتی بشماریم تا روز پنجاهمین روز از روز اول عید فطیر (نیسان 50) به پنطیکاست برسد.

روزی که باید در آن عید فصح ذبح می شد، طبق این قاعده، هرگز به روز اول عید فطیر نمی رسید. تفسیر کتاب مقدس ما به درستی توضیح می‌دهد که در این زمان، اصطلاحات «نان فطیر» یا «فصح» برای تمام فصل عید استفاده می‌شد و قابل تعویض بودند. برای درک قسمت سوم سری سایه مهم است که دوره جشنواره را حتی با نامگذاری مناسب آن یاد بگیرید.

استفاده محاوره ای از اصطلاحات توسط انجیلیان، اختلافات آشکار راه حل این مشکل را با انجیل یوحنا توضیح می دهد:

آنگاه عیسی را از قیافا به دادگاه بردند. و خود به سالن داوری نرفتند تا نجس شوند. اما اینکه آنها ممکن است فصح بخور. (جان 18: 28)

تفسیر کتاب مقدس ما بیان می‌کند که انتخاب کلمات «پصح را بخور» به خوبی می‌تواند به این معنا باشد که ممکن است در یکی از روزهای جشن نان فطیر یک غذای تشریفاتی برگزار شده باشد. اکنون که دقیقاً می دانیم که بره پسح در نیسان 14 ذبح نشده است، بلکه همیشه در نیسان 13 قبل از غروب ذبح شده است، تمایز بین عید فصح و اولین روز جشن نان فطیر واقعاً معنا پیدا می کند. در ایده اشتباه دوره جشنواره، این شب ها با هم افتادند، اما تصور درست این است که دو شب متوالی جداگانه در روزهای مختلف برگزار شود. غذای عید فصح شامی بود در عصر روزی که به عنوان سبت تشریفاتی اعلام نشده بود. این به معنای یک وعده غذایی خانوادگی تا حدی بدون حضور اجباری در معبد بود. حتی در هنگام خروج، فقط خانواده‌ها در خانه‌هایشان جمع شده بودند و غذا را خورده بودند. این اجازه داد که محاکمه و مصلوب شدن عیسی در روز جمعه، 14 نیسان، انجام شود، زیرا روز عید پسح یک روز کاری عادی بود و فقط شام (در آغاز روز یهود) رعایت می شد.

با این حال، اولین روز جشن نان فطیر همیشه یک سبت سایه تشریفاتی بوده است و کاهنان باید خدمات ویژه ای را در معبد انجام می دادند. به همین دلیل است که شام ​​روز اول عید فطیر یک غذای تشریفاتی بود که کاهنان باید در معبد شرکت می کردند و باید مراقب بودند که از قبل آلوده نشوند. یوحنا در مورد خوردن شام در روز اول نان فطیر گفت: «تا عید فصح بخورند». ما قبلاً این واقعیت را در بخش "تلاش برای توضیح" اولین مقاله در مورد این موضوع مورد بحث قرار دادیم.

پس چون پیلاطس این سخن را شنید، عیسی را بیرون آورد و در جایگاه داوری در مکانی که سنگفرش نامیده می شود و در عبری گاباتا نامیده می شود، نشست. و این بود آماده سازی عید فصح، و حدود ساعت ششم به یهودیان گفت: اینک پادشاه شما! (یوحنا 19:13-14)

روز جمعه قطعاً روز آماده شدن برای عید پسح نبود. "آماده سازی عید فصح" یک عبارت غیر معمول و غیر معمول است. بعداً جان گفت:

یهودیان بنابراین، زیرا آماده سازی بودکه اجساد در روز سبت روی صلیب باقی نمانند، (زیرا آن روز سبت روز بزرگی بود،) از پیلاطس التماس کرد که پاهایشان بشکند و آنها را ببرند. (یوحنا 19:31)

پس عیسی را در آنجا خواباندند به خاطر روز آماده سازی یهودیان; زیرا مقبره نزدیک بود. (یوحنا 19:42)

منظور یوحنا از «تهیه عید فصح» این نبود که روز آماده‌سازی غذای عید فصح بود، بلکه این بود که روز جمعه (روز آماده‌سازی) برای سبت روز هفتم در طول جشن‌های عید فطیر بود، همانطور که در جریان همان فصل کاملاً درست بیان کرد.

این دیدگاه توسط بسیاری از محققین صحیح تشخیص داده شده است.

اکنون بیایید نتیجه‌گیری‌های دانشمندان ادونتیست خود را با واقعیتی که دریافتیم مقایسه کنیم:

الف روز عید فصح دوبار برگزار می شد که بر اساس آن اختلافات مذهبی بین یهودیان وجود داشت.

تا حدی اشتباه است. در آن زمان جشن عید فصح مضاعف برگزار نمی شد و احتمالاً هرگز برگزار نمی شد. با این حال، درست است که در آن زمان گرایش هایی از طریق گروه های مختلف در دین یهود ظاهر شده بود، که تفسیری متمایز از عید فصح را در تضاد با خروج 12 و لاویان 23 ارائه می کرد. هنگامی که عیسی تمام انواع عید پسح را با تمام جزئیات انجام داد، این باید یک شوک بزرگ برای رهبران یهودیان باشد. آنها باید تشخیص داده باشند که اتفاقی افتاده است که نمی‌توان آن را به راحتی از بین برد. بنابراین، مطمئناً فقط یک موضوع زمان بود که آنها فکر می کردند تفسیر جدید عید پسح را بپذیرند. آنها مسیر جشنواره را به این معنا تغییر دادند که عیسی دیگر شخصاً با همه افراد نسبت به زمان ملاقات نمی کرد. البته آنها دیگر نتوانستند اتفاقی که افتاده بود را تغییر دهند، اما می توانستند تفسیر نوع و در نتیجه رویه این جشنواره را تغییر دهند. و از آنجایی که پسح پس از سال 70 به این شکل برگزار نشد، نسخه اصلاح شده روند جشنواره و تغییر آن نیز خیلی زود فراموش شد.

ب در عصر پنجشنبه، عیسی باید غذای عید پسح را به درستی با شاگردان جشن بگیرد. این نیسان 14 بود که از غروب خورشید شروع شده بود و جشن واقعی عید پسح بود.

کاملا درسته! اولین "ضربه"!

ج. عیسی در زمان قربانی شام و ذبح بره های پسح در روز جمعه 14 نیسان درگذشت.

اشتباه است. به نظر می رسد علمای ما به نوشته های الن جی وایت مراجعه نکرده اند. آنها هنوز هم تسلیم این تصور غلط هستند که مرگ عیسی بر روی صلیب ضد بره پسح است. نه، نمونه بره عید فصح، عشای ربانی بود، که به عنوان یادبود قربانی عیسی توسط خود او تأسیس شد. عیسی در روز جمعه، 14 نیسان، در زمان ذبح بره برای قربانی شب درگذشت. با این حال، بره های پسح قبلاً در بعد از ظهر پنجشنبه ذبح شده بودند. با مرگ مسیح، کل سیستم قربانی متوقف شد، و این نماد با بره روزانه بود و نه بره عید فصح که فقط یک بار در سال خورده می شد و نشان دهنده شام ​​خداوند بود. وقتی این را فهمیدیم، همه بحث ها در مورد اینکه چند بار در سال (حداقل) باید شام آخر را جشن بگیریم بیهوده است. نوع بره پسح پاسخ روشنی می دهد: سالی یک بار.

د در سال مصلوب شدن، جشن رسمی عید پسح در عصر جمعه پس از مصلوب شدن برگزار شد.

بازم اشتباه کل مجموعه مقاله "Cross Shadows" دلیل آن را توضیح می دهد. این مشکل هرگز برای یافتن راه حل هماهنگ مورد تحقیق قرار نگرفت، و این یک راز باقی مانده است که هیچ کس به این فکر نیفتاد که اظهارات خداوند در فصل های مهم کتاب های موسی را به درک او از تقویم مصر باستان مرتبط کند.

ه. عیسی در روز هفتم سبت، که امسال مصادف با سبت تشریفاتی، 15 نیسان، اولین روز نان فطیر است، در قبر آرام گرفت.

بله، درست است، یک "ضربه" دوم!

f. عیسی در اوایل صبح یکشنبه، 16 نیسان، روزی که در آن غلاف اولین میوه‌ها در معبد تکان داده می‌شد، از قبر برخاست. این نمونه قیامت بود.

همه چیزهای خوب سه تا می آیند! سه ضربه از شش ضربه ممکن. یا به عبارت دیگر: 50 درصد اشتباه است. بنابراین، اگر جرأت داشته باشم به دکترای عالی علمی الهیات خود نمره بدهم، «ضعیف» مناسب به نظر می رسد، زیرا «کافی» با اهمیت موضوع مطابقت ندارد. بارها و بارها باید اذعان کنم که با روح القدس نتایج بهتری نسبت به مطالعه الهیات بدست می آید.

آخرین استدلالی که احتمالاً می تواند علیه این راه حل برای مشکل دو فصح مطرح شود، آیه اعداد 33:3 است:

و در ماه اول از رامسس خارج شدند، در روز پانزدهم ماه اول; فردای عید فصح بنی‌اسرائیل با دست بلند در نظر همه مصریان بیرون رفتند. زیرا مصریان تمام نخست‌زادگان خود را که خداوند در میان ایشان زده بود دفن کردند. خداوند بر خدایان ایشان نیز داوری کرد. (اعداد 33:3-4)

این آیات توسط انبوهی از دانشمندان برای توضیح اینکه بره پسح در 14 نیسان ذبح شد و در عصر روز 15 نیسان (در آغاز روز یهودی) خورده شده است، استفاده شده است. این مهاجرت متعاقباً در سپیده دم رخ داد. آیا با راه حل من تناقضی وجود دارد؟ باز هم به نمودار نوع نگاهی بیندازید:

In پدرسالاران و پیامبران، ما می خوانیم:

در نیمهشب "در مصر فریاد بزرگی بلند شد، زیرا خانه ای نبود که در آن مرده ای وجود نداشته باشد." همه نخست‌زادگان در زمین، «از اولزاده فرعون که بر تخت او نشسته تا نخست‌زاده اسیری که در سیاهچال بود. و همه نخست‌زادگان گاو» توسط ویرانگر اصابت کرده بود. در سرتاسر قلمرو وسیع مصر، غرور هر خانواده پایین آمده بود. صدای ناله و شیون عزاداران فضا را پر کرده بود. پادشاه و درباریان، با صورت‌های سفید و اندام‌های لرزان، از وحشت بیش از حد مسلط به وحشت ایستادند. فرعون به یاد آورد که چگونه یک بار فریاد زده بود: «یَهُوَه کیست که صدای او را اطاعت کنم تا اسرائیل را رها کنم؟ من یهوه را نمی شناسم و اسرائیل را رها نمی کنم.» اکنون غرور جسورانه او در خاک فرو رفته است، شبانه موسی و هارون را خواند و گفت: برخیز و تو و بنی اسرائیل را از میان قوم من بیرون کن. و همان طور که گفته اید بروید، خداوند را بندگی کنید. همانطور که گفتید گله ها و گله های خود را نیز بگیرید. . . . و رفته؛ و مرا نیز برکت ده.» مشاوران سلطنتی و مردم نیز از بنی اسرائیل التماس کردند که «با عجله از زمین خارج شوند. زیرا گفتند: ما همه مردگان هستیم.

قوم اسرائیل با کمر بسته، با پاهای صندل زده، و عصا در دست، ساکت، متحیر، و در عین حال منتظر، در انتظار فرمان سلطنتی که باید آنها را به بیرون دعوت کند، ایستاده بودند. قبل از اینکه صبح شود، آنها در راه بودند. {PP 249.4-281.1}

اگر آیه اعداد 33:3 و اظهارات الن جی وایت را با هم مقایسه کنیم، تنها تناقض پیدا می کنیم اگر فرض کنیم که زمان ها در حساب یهودیان آمده است:

... فردای عید فصح بنی اسرائیل بیرون رفتند... (اعداد 33:3)

عید فصح قطعاً در شام برگزار شد و درست قبل از طلوع فجر بنی اسرائیل رفتند. با توجه به محاسبه زمان یهودیان، که در شب شروع می شود، این می شد همان روز و «فردای پسح» نبود. یک تناقض کامل در کتاب مقدس، با فرض یهودی بودن تاریخ ها.

خوشبختانه، اگر به محاسبه در روزهای مصر باستان نگاه کنیم، نمودار بالا اطلاعاتی را ارائه می دهد که واقعاً قابل درک است. روز غذای عید پسح هنوز Pesdjenet-X 14 بود و عبرانیان با کفش های روی پا منتظر سیگنال شروع بودند. درست قبل از سپیده دم، آنها به جاده آمدند، و در سپیده دم یک روز جدید آغاز شده بود، Pesdjenet-X مصر باستان 15. احتمالاً حتی کل قوم عبری رامزس را در سحرگاه ترک نکرده بودند، زیرا یک کاروان 1.2 میلیون نفری به چندین ساعت زمان نیاز دارد تا ردیف های عقب در حرکت باشند. در حالی که بر اساس محاسبه روز مصر باستان می‌توانیم به راحتی نویسنده گزارش این اختلاف زمانی کوچک را که شاید کمتر از یک ساعت است ببخشیم، در محاسبه زمان یهودیان، یک تناقض آشتی‌ناپذیر ظاهر می‌شد.

بقیه تقویم یهود

اگر تقویم خلقت واقعی را با تقویم های پیچیده فرهنگ های دیگر مقایسه کنیم، از سادگی آن شگفت زده می شویم.

شروع روز در غروب آفتاب.
آغاز ماه با اولین هلال ماه در غروب خورشید.
آغاز سال با ماه بعد یا در اعتدال بهاری.
ماه کبیسه، اگر جو پیدا نشد.

در وابستگی نهایی خود به دست خدا که همیشه آخرین حرف را در قالب قدرت خلاقه خود می زند، بسیار ساده و همچنان معنوی است، همانطور که می تواند جو را در فصلش رشد دهد و آفتاب و باران بدهد.

پس از خروج از مصر، موسی هنوز باید نحوه شروع دقیق روز و نحوه عملکرد ماه های کبیسه را می آموخت.

در آغاز روز به آیه لاویان اشاره کردم:

برای شما یک سبت استراحت خواهد بود و جانهای خود را عذاب خواهید داد: در روز نهم ماه در غروب، از حتی تا شب، سبت خود را جشن بگیرید. (لاویان 23:32)

اما در این آیه کوتاه، هنوز خیلی بیشتر از آنچه قبلاً فهمیدیم وجود دارد. البته آیه حاوی بیان دقیق خداوند است - که خداوند روز یهود را از شام شروع کرد، که مطابق با گزارش خلقت بود که در آن همه روزها از شام به خوبی شروع می شد. اما باز هم بسیاری به این حقیقت استدلال می کنند و سعی می کنند حتی این آیه را هم خراب کنند. آنها معتقدند که خدا این اصل روز را که فقط برای سبت شروع می شود تعیین کرده بود و روزهای دیگر معاف بودند.

اشتباه است، زیرا همچنان که گفتم در آیه بیشتر است. اینجا در مورد چه سبتی صحبت می کنیم؟ یک سبت تشریفاتی یا سبت روز هفتم یا چه؟

این آیه اشاره به آیات قبل دارد که در آن روز بزرگ کفاره بیان شده است:

و خداوند به موسی خطاب کرده، گفت: پس در روز دهم در این ماه هفتم، روز کفاره خواهد بود: برای شما یک گردهمایی مقدس خواهد بود. و جانهای خود را آزار خواهید داد و قربانی آتشین برای خداوند تقدیم خواهید کرد. و در آن روز هیچ کاری انجام ندهید، زیرا روز کفاره است تا برای شما در حضور یهوه خدایتان کفاره بپردازم. زیرا هر کس که در آن روز مبتلا نشود، از میان قوم خود منقطع خواهد شد. و هر نفسی که در همان روز کاری انجام دهد، همان روح را از میان قومش هلاک خواهم کرد. هیچ کاری انجام ندهید، بلکه این حکمی است تا ابد در تمام اقوام شما در تمامی خانه های شما. برای شما سبت استراحت خواهد بود و جانهای خود را آزار خواهید داد. در روز نهم ماه در شباز شام تا غروب، سبت خود را جشن بگیرید. (لاویان 23:26-32)

ما همیشه باید آیات کتاب مقدس را در متن آنها بخوانیم، در غیر این صورت به نتایج اشتباه می رسیم. توضیح متن آیه 32 بدون یافته های جدید ما غیرممکن است، که بر این واقعیت استوار است که موسی هنوز تقویم خلقت خدا را به طور کامل درک نکرده بود. برای یهودی که با تقویم خود آشنا بود، بیانیه لاویان 23:27 قبلاً مانند روز روشن بود. روز دهم روز کفاره است. یک یهودی هرگز فکر نمی کرد که این عید را در عصری متفاوت از غروب آغاز روز دهم جشن بگیرد. خطا، مانند تمام اعیاد یهودیان، مستثنی شده است همیشه از غروب شروع شد، زیرا روز آنها با آن شروع شد و غروب بعد از قبل روز بعد بود.

اما، پس چرا خداوند در آیه 32 روز کفاره را به طرز عجیبی توضیح می دهد؟ «در روز نهم ماه در شب...» این برای یک یهودی چه معنایی دارد؟ سردرگمی بزرگ، برادران و خواهران! زیرا اولاً خداوند در آیه 27 می فرماید که روز کفاره در روز دهم ماه است و این یعنی عصر دهم و چند آیه بعد خداوند می فرماید که در غروب نهم باشد. یک یهودی که فقط تقویم یهودی را می دانست، اکنون به طرز ناامیدکننده ای گیج شده بود. برای او این آیات تناقض آشتی ناپذیری ایجاد می کرد. پس خدا کی می خواهد که روز کفاره را در روز نهم یا دهم نگه داریم؟ او مطمئناً با درماندگی و گیج می پرسید.

با این حال، می‌دانیم که خدا می‌خواست تقویم یهودی را از نو به موسی بیاموزد، و بنابراین مشکلی برای درک این تناقض آشکار نداریم. خداوند در آیه 27 توضیح داد که روز کفاره باید از غروب (آغاز روز) دهم تیشری (ماه هفتم) نگه داشته شود و باید تا غروب بعد - به وضوح به زبان تقویم یهودی - ادامه یابد. اما موسی همچنان این را به خوبی درک نکرده بود، همانطور که ما متوجه شدیم. بنابراین، خداوند در صبر محبت آمیز خود یک بار دیگر آن را برای موسی سرگشته در درک قدیمی خود از روز توضیح داد که بر اساس آن روز از صبح آغاز می شود نه در عصر. برای موسی، تیشری 10 در صبح روز 9 تیشری به پایان می‌رسید، زیرا او هنوز به تقویم جدید عادت نداشت. پس معلم بزرگ یک بار دیگر آن را به زبانی که حضرت موسی (ع) نفهمیده بود برای او توضیح داد:در روز نهم ماه در شباز شام تا غروب، سبت خود را جشن بگیرید."

قاعده ماه کبیسه را که از نظر سادگی بسیار زیاد است، چند آیه قبل از آن می یابیم. خداوند به اختصار و به این نکته توضیح داده است:

با بنی اسرائیل سخن بگو و به آنها بگو: وقتی به سرزمینی که به شما می دهم وارد شوید [پیش نیاز 1], و محصول آن را درو خواهند کرد [پیش نیاز 2], آنگاه بامی از اولین میوه‌های خود را نزد کاهن بیاورید و او آن را به حضور خداوند تکان دهد. برای شما پذیرفته شود: فردا بعد از سبت، کاهن آن را تکان دهد. (لاویان 23:10-11)

دو پیش نیاز برای تکان دادن دسته اولین میوه‌ها وجود داشت که ما آن را به عنوان «آزمایش برداشت جو» برای تعیین ماه کبیسه در قسمت اول سری سایه‌ها می‌شناسیم:

1. بنی اسرائیل ابتدا باید به سرزمین کنعان می آمدند برای اینکه این قانون جشن برای دومین روز از جشن نان فطیر آغاز شود. هنگامی که به سرزمینی که به شما خواهم داد وارد شوید...
2. کلمات «و محصول آن را درو خواهند کرد» شامل شرط دوم که می‌توان باطله را تکان داد، یعنی که حتما توانسته اند مقداری جو بالغ پیدا کنند. اگر چیزی نبود، نمی توانستی چیزی درو کنی. و اگر چیزی برای برداشت وجود نداشت، نمی توانستید آن را تکان دهید.

اگر می‌خواهیم این نکات کوچک اما عمیق در تأثیرشان را پیدا کنیم، غالباً باید با دقت مطالعه کنیم. اما برخی نمی خواهند این قانون را رعایت کنند...

"امپراتوری" پاسخ می دهد

اخیراً، نگهبانان سبت قمری، به رهبری یک «جنگجوی حقیقت» که او خود را والتر سار می نامد، با بخشنامه ای «هزاران ادونتیست آلمانی» را مورد خطاب قرار دادند. در مورد آموزه شیطانی سبت قمری بود. فایل پی‌دی‌اف ضمیمه مربوط به مسئله سال 31 بود که برای نگهبانان سبت قمری، دلیل اصلی روز عبادت قمری آنهاست که به اشتباه آن را سبت روز هفتم می‌نامند. این تحقیق عنوان شده است مصلوب شدن مسیح چه زمانی بود - 12 صفحه که زندگی شما را تغییر خواهد داد. در آنجا همان استدلال هایی را که من توانستم به طور کامل رد کنم، تبلیغ می کنند بخش اول از مطالعات سایه از این استدلال ها برای ترساندن اعضای کلیسا و تشویق آنها به نقض فرمان چهارم استفاده می شود.

بدیهی بود که «آنها» باید به سرعت استدلال های متقابلی را برای تحقیق من ارائه می کردند، اما آنچه که آنها واقعاً مطرح کردند، ناگوار بود.

اینها جملاتی است که نگهبانان سبت قمری در مورد قسمت اول سریال Shadow می گویند. ماه کامل در جتسیمانی:

آیا ممکن نیست که آنها باید منتظر اولین جو باشند و بنابراین یک ماه کبیسه درج شد و بنابراین سال 31 با ماه می آغاز شد؟

با کمال تعجب، عید فصح در ماه مه واقعاً در 25 روز جمعه در ماه کامل افتاد! اما آیا این کتاب مقدس یا صرفاً یک سنت یهودی است که باید جو را برای آغاز سال در نظر گرفت؟ با حوادث زیر خواهیم دید که سالهای کتاب مقدس باید و می توانست بدون توجه به جو آغاز شود:

حادثه اول: در سال جوبیلیه چیزی کاشته نشد - نه جو
در دو فصل رشد متوالی (شباط و سال یوبیل) ذرت کاشته نشد، و بنابراین جو رسیده برای جستجو وجود نداشت (لاویان 25:1-24).

واقعه دوم: نوح با وجود آب، آغاز سال را می دانست - نه جو
هنگام طوفان، نوح توانست بدون توجه به برداشت جو، اولین روز سال را تعیین کند. پیدایش 8:13: «و در سال ششصد و یکم، در ماه اول، روز اول ماه، آب‌ها از روی زمین خشک شد.»

حادثه سوم: در حین سرگردانی در بیابان (3 سال) - بدون جو
اسرائیل در طول 40 سال سرگردانی در بیابان (صحرا) گزارش دقیقی از ماه ها و سال ها داشت - ظاهراً بدون در نظر گرفتن برداشت جو در کنعان ...

همه اش همین بود! این سه «ضد استدلال» تمام آن چیزی بود که برای مقابله با یافته‌های من از کل بخش اول مطالعه در سایه وجود داشت.

همان روزی که این بخشنامه حافظان سبت قمری را دریافت کردم، پاسخ متقابلی نوشتم که در اینجا نیز کپی خواهم کرد. برادر هلندی، که فهرست توزیع بزرگی از ادونتیست‌های آلمانی‌زبان را در اختیار دارد، از انتقال "پاسخ متقابل من به نگهبانان سبت قمری" به برادران خودداری کرد. او چند وقت پیش یک ایمیل بسیار بی شرمانه برای من فرستاده بود که در آن مرا با حروف بزرگ "پیامبر دروغین" خطاب کرده بود، زیرا قانون یکشنبه آنطور که "پیش بینی کرده بودم" نیامده بود. ایمیل کامل به شرح زیر است (اندازه فونت و رنگ مستقیماً از ایمیل او گرفته شده است):

بدون احوالپرسی نه "خدا خیرت بده." اینگونه است که ما امروزه در میان برادران "صحبت" می کنیم! او احتمالاً چیزی را که من در مقالات سریال به وضوح بیان کردم، نخوانده و نفهمیده است پشت خطوط دشمن که من فقط سعی می‌کردم پیام‌های شیطانی واتیکان را رمزگشایی کنم، اما - از آنجایی که من یک یسوعی و نه یک ایلومیناتی هستم - بدون هیچ تضمینی برای تفسیر صحیح. بنابراین، این که من را به عنوان یک برادر، «پیامبر دروغین» خطاب کنیم، از قبل با افترا است. اما سردرگمی برادران آنقدر زیاد است که دیگر نمی توانند خوب و بد را تشخیص دهند.

اما اینکه او اکنون از انتقال پیام‌هایی مانند موارد زیر امتناع می‌کند، خود را خدمتگزار نگهبانان سبت قمری می‌کند که می‌توانند چنین نامه‌های ناراحت‌کننده و گناه‌آمیزی را برای برادران و خواهران ما ارسال کنند، بدون هیچ گونه واکنشی متقابل. این من را بسیار غمگین می کند، زیرا بار دیگر نشان می دهد که شیطان چقدر زمینه را برای تیره کردن ذهن کسانی که زمانی متعلق به منتخبین بودند به دست آورده است. خوب است که برادران ما یاد بگیرند که بین «پیامبران دروغین» راست و دروغ تفاوت قائل شوند.

در اینجا متن پاسخ متقابل من است که اکنون بر اساس قسمت دوم سریال Shadow بهتر قابل درک است:

در پاسخ به ایمیل «نامه ای به رهبران SDA - جماعات و اعضای آنها به احیا و اصلاح دعوت می شوند! Z5 p. 15”

سلام والتر سار، با نام مستعار "جنگجوی حقیقت"!

شما به سرعت "برهانهای متقابل" را علیه جمعه 25 مه 31 پس از میلاد به عنوان تاریخ مصلوب شدن پروردگارمان آماده کردید که در مقالات جدید در مورد آن به تفصیل توضیح داده ام. سایه های آینده به عنوان راه حلی برای موضوع سال 31، کاملاً ناپایدار هستند و بنابراین شما فقط می توانید کسانی را فریب دهید که نمی دانند (یا نمی خواهند بفهمند) واقعاً در آن زمان چه اتفاقی افتاده است.

قبل از اینکه وارد این موضوع شوم، می‌خواهم به شما و نگهبانان سبت قمری نقل قولی از الن جی وایت بدهم. الن جی وایت به شما می گوید:

سپس به آفرینش بازگردانده شدم و به من نشان داده شد که هفته اول که در آن خداوند کار آفرینش را در شش روز انجام داد و در روز هفتم استراحت کرد، مانند هر هفته دیگر بود. خدای بزرگ در ایام خلقت و روز استراحتش از چرخه اول به عنوان نمونه برای هفته های متوالی تا پایان زمان اندازه گیری شد. «اینها نسل‌های آسمان‌ها و زمین هستند هنگام خلقت». خدا تولیدات کار خود را در پایان هر روز به معنای واقعی کلمه به ما می دهد. هر روز از او یک نسل حساب می شد، زیرا هر روز بخش جدیدی از کار خود را تولید یا تولید می کرد. در روز هفتم هفته اول خداوند از کار خود استراحت کرد و سپس روز استراحت او را برکت داد و آن را برای استفاده انسان اختصاص داد. چرخه هفتگی هفت روز تحت اللفظی، شش روز برای زایمان و روز هفتم برای استراحت، که در تاریخ کتاب مقدس حفظ و ثبت شده است، از حقایق بزرگ هفت روز اول سرچشمه گرفته است. {1SP 85.1}

بنابراین چرخه هفتگی دقیقاً هفت روزه تا به امروز حفظ شد و هرگز تغییر نکرد.

با عبارت زیر شما کاملاً مخالف روح نبوت هستید و خود را به عنوان "پیامبران دروغین" معرفی می کنید و کل دروغ ماه سبت رد می شود:

بنابراین، ما امروز شنبه و شنبه داریم
100٪ همان روز شنبه نیست
که مسیح در مقبره بود!!!
[نقل از مطالعه شما]

الن جی وایت چندین بار تأیید کرد که عیسی در روز هفتم سبت در قبر آرام گرفت و در روز ششم هفته مرد. ریتم (چرخه) هرگز تغییر نکرد. این یک دروغ آشکار است که بگوییم این چرخه هرگز تغییر کرده است. این را می توان به طور تاریخی و بی چون و چرا ثابت کرد.

بنابراین، شما خیلی سریع مطالعه کرده بودید و متوجه شدید که اکنون با دروغ های خود درگیر آن هستید، و بالاخره یک نفر حقیقت را در مورد روز مصلوب شدن عیسی مسیح، 25 مه، 31 پس از میلاد یافت، و به این ترتیب چند بحث متقابل سریع را حذف کردید. ببینیم می ایستند یا نه...

تو بگو:

حادثه اول: در سال جوبیلیه چیزی کاشته نشد - بدون جو
در دو فصل رشد متوالی (شباط و سال یوبیل) ذرت کاشته نشد، و بنابراین جو رسیده برای جستجو وجود نداشت (لاویان 25:1-24).

چگونه می دانید که سال 31 پس از میلاد یک سال جشن بود؟ این از نظر تاریخی در هیچ کجا قابل تأیید نیست. هر کس به دنبال سرنخی بگردد که چه زمانی و آیا سالهای تعطیل و جشن سالهای بعد از اسارت بابلی وجود داشته است، نمی یابد. بنابراین، بیانیه زیر عیسی در بهار 29 بعد از میلاد برای بسیاری بیانگر اعلامیه "جدید" چرخه جشن است و آنها شروع به حساب کردن از آنجا به بعد می کنند:

و کتاب اشعیا نبی را به او تسلیم کردند. و چون کتاب را باز کرد، جایی را یافت که در آن نوشته شده بود: روح خداوند بر من است، زیرا او مرا مسح کرده است تا به فقیران بشارت دهم. او مرا فرستاد تا دل شکستگان را شفا دهم، اسیران را نجات بخشم و نابینایان را بازیابی بینایی کنم، تا مجروحان را آزاد کنم. برای موعظه سال مقبول خداوند. (لوقا 4: 17-19)

این تنها نشانه ای است که نشان می دهد چه زمانی ممکن است یک سال جشن باشد، و این قطعاً در سال 28/29 پس از میلاد بوده است و نه در سال 31 آنطور که شما به اشتباه ادعا می کنید و از یک خلأ تاریخی.

و حتی اگر واقعاً یک سال جشن بود، این به هیچ وجه مانع از رشد جو نمی شد. در واقع، چیزی کاشته نمی شد، اما در مزارع، هنوز جو وجود داشت که در سال هفتم سبت و در سال یوبیل، دانه جو تولید می کرد. می‌توانید این را بررسی کنید و خودتان به روشی زیبا در وب‌سایت Karaite به نشانی، دوباره بخوانید کارایت کورنر. این واقعیت که نمونه جو واقعاً برای تعیین ابتدای سال ضروری بود و اینکه آیا یک ماه کبیسه باید اضافه شود یا خیر، می تواند کاملاً در آنجا مطالعه شود. این همه کتاب مقدس است، و شما هیچ استدلال متقابلی ندارید.

در بخشی از «سال جوبیلی» آمده است:

سؤال: چگونه می توان سال جدید را بر اساس جو در سال های سبت و یوبیل تنظیم کرد؟ در سالهای خشکسالی چطور؟ حتی اگر جو گاهی جوانه بزند و بدون کشت «داوطلبانه» رشد کند، آیا این احتمال در سال جوبیلی و در سال‌های خشکسالی شدید کمتر نیست.

جو هر ساله در سرزمین مقدس رشد می کند، چه کشاورزان عمداً آن را کشت کنند یا نه. جو کشت شده ناخواسته، که به آن جو "داوطلبانه" نیز گفته می شود، در سراسر سرزمین اسرائیل در مقادیر بسیار زیاد وجود دارد. در مناطقی که جو در سال‌های گذشته کشت شده بود، دانه‌های ریخته شده به صورت داوطلبانه در غلظت‌های نسبتاً زیادی رشد می‌کردند. با این حال، حتی در مناطقی که جو حداقل از سال 1948 کشت نشده است، همچنان در مقادیر زیادی به حیات خود ادامه می دهد. جو داوطلب در مقادیر زیادی رشد می کند که چوپانان عرب برای تغذیه گوسفندان خود آن را با داس برداشت می کنند. کشاورزان مدرن گندم در اسرائیل شکایت دارند که باید جو داوطلب را به طور فعال از مزارع گندم خود ریشه کن کنند و حتی در این صورت هرگز نمی توانند همه آن را بدست آورند. این به طور خاص محصولات «داوطلبانه» است که تورات به فقرا و لاویان می دهد تا در سال سبت بخورند، همانطور که در لاویان 25,4،7-XNUMX می خوانیم:

اما در سال هفتم برای زمین سبت استراحت خداوند خواهد بود. مزرعه خود را نکاری و تاکستان خود را هرس نکن. آنچه را که از محصول تو به خودی خود رشد می کند، درو نخواهی کرد و انگور تاک خود را پاک نخواهی چید، زیرا سال آرامش برای زمین است. و سبت زمین برای شما گوشت خواهد بود. برای تو و برای غلامت و برای کنیزت و برای غلام تو و برای غریبت که نزد تو اقامت دارد و برای چهارپایان و برای حیواناتی که در زمین تو هستند، همه حاصل آن گوشت خواهد بود. (لاویان 25:4-7)

در یک سال سابتی یا جوبیلی هیچ مشکلی برای تعیین ابیب بر اساس جو "داوطلب" وجود نداشت. حتی در خشکسالی شدید 1998-1999 جو داوطلب در سرتاسر سرزمین اسرائیل، حتی در صحرای نقب، فراوان بود!

از این رو، "حادثه اول" شما در برابر 1 می، 25 پس از میلاد به عنوان جمعه مصلوب، کاملاً نادرست و غیر واقعی است، نه اینکه بگوییم به عنوان یک دروغ افشا شده است.

شما در ادامه بنویسید:

واقعه دوم: نوح با وجود آب آغاز سال را می دانست - بدون جو
هنگام طوفان، نوح توانست بدون توجه به برداشت جو، اولین روز سال را تعیین کند. پیدایش 8:13: و در سال ششصد و یکم واقع شد، در ماه اول، اولین روز ماه، آب از روی زمین خشک شد.

ما فقط گزارش کتاب مقدسی از اعیاد داریم که در لاویان 23 تعریف شده است تا بفهمیم چگونه خدا تقویم بنی اسرائیل را در آن زمان وضع کرد. این طبق محاسبات خود شما در وب سایت اصلی شما [www.4angelspublications.org: این دامنه دیگر وجود ندارد] بود. 820 سال پس از سیل! اگر بفهمید که چرا آزمایش جو معرفی شده است - و آن را برای اولین بار در بخش سوم مطالعات من تجربه خواهید کرد - آنگاه خواهید فهمید که اعیاد یک نبوت است و قبل از اعلام نبوت لازم نبود که جو را بررسی کنید. ماه ها به خوبی با چرخه سالانه خورشید با قانون اعتدال بهاری به تنهایی ترکیب می شوند. طبق گفته الن جی وایت، پیشگویی روزهای عید که بیش از فقط اولین آمدن مسیحا را نشان می‌داد، باید در آمدن دوم نیز محقق شود. و برای رمزگشایی این پیشگویی، به درک درستی از آزمایش برداشت جو نیاز داریم تا ماه بینابینی (بسته به دست خالقی که باران و رشد می دهد) را تعیین کنیم. هر کس که آزمایش برداشت جو را انکار کند، مانند شما، برای همیشه در تاریکی خواهد افتاد. با این حال، هیچ کس به طور قطع نمی داند که آیا آزمایش برداشت جو قبلاً قبل از صحنه لاویان 23 توسط خدا برقرار شده است یا نه، و حتی مهم نیست. همچنین در رابطه با سال 31 بعد از میلاد فرقی نمی کند که نوح چگونه آغاز سال را پیدا کرد و آیا سال بعد از طوفان با یک ماه کبیسه آغاز شد یا نه.

بحث شما در رابطه با موضوع سال 31 بعد از میلاد کاملاً بی فایده است. ناکافی!

به همین ترتیب، وقتی نوبت به شما می رسد "حادثه سوم":

حادثه سوم: در حین سرگردانی در بیابان (3 سال) - بدون جو
اسرائیل در طول 40 سال سرگردانی در بیابان (صحرا) گزارش دقیقی از ماه ها و سال ها داشت - ظاهراً بدون در نظر گرفتن برداشت جو در کنعان ...

خواهش می‌کنم، این «ثبت دقیق» را از کجا پیدا کنیم و سال‌های ثبت شده با یا بدون ماه‌های کبیسه سرگردانی در بیابان کجا هستند؟ من احتمالا هرگز این "کارنامه" شوم و مسلماً ناموجود را از شما نخواهم گرفت!

علاوه بر این، ما به تازگی خواندیم که جو را می توان حتی در صحرای وحشتناک نقب و حتی در سال های خشکسالی گسترده یافت. حتی در خشکسالی شدید 1998-1999، جو داوطلب در سرتاسر سرزمین اسرائیل، حتی در صحرای نقب، فراوان بود!

اما آیا بنی اسرائیل در این مدت هرگز به جو نیاز داشتند؟

نه، زیرا یک بار دیگر کتاب مقدس خود را به اندازه کافی با دقت مطالعه نکردید...

با بنی اسرائیل سخن بگو و به آنها بگو: وقتی به زمینی که به شما می دهم وارد شوید و محصول آن را درو کنید، آنگاه بالی از اولین میوه های برداشت خود را نزد کاهن بیاورید. (لاویان 23:10)

بنی‌اسرائیل از چه زمانی باید برگه اولین میوه را بیاورند؟ از زمانی که به سرزمین کنعان آمدند. هنوز در بیابان سرگردان به آنجا نیامده بودند. بنابراین، آزمایش برداشت جو توسط خدا برای آن زمان تعیین نشده بود، بلکه فقط برای زمانی که آنها می توانستند دوباره کشاورزی را دنبال کنند یا "جو داوطلب" را در سرزمین کنعان بیابند. بنابراین «سرگردانی در بیابان» حتی دلیلی بر این می‌شود که آزمایش برداشت جو ضروری بود، اما تنها با ورود به سرزمین موعود آغاز شد. همچنین، این توالی تثبیت تدریجی تقویم جشنواره واقعی، که در واقع زیباترین پیشگویی کتاب مقدس است، که برای اولین بار در آخرین روزهای ما رمزگشایی شد، به خودی خود پیشگویی دیگری است، زیرا تنها اگر به سرزمین موعود خود بسیار نزدیک بودیم، متوجه می شدیم که تقویم جشنواره و شنبه های سایه واقعاً چه معنایی دارند.

بنابراین، استدلال های شما در ترازوی سنجیده شده و ضعیف شده است.

امیدوارم بسیاری از شما فقط به دام لورا لی جونز که قطعاً برای شیطان کار می کند و مطالعاتی که من در مورد آن منتشر می کنم قدم گذاشته باشند. lastcountdown.whitecloudfarm.org ممکن است کمک کند که دوباره شما را از خواب بیدار کند و شما را به ترک این سبت قمری بت پرست بیاورد. لطفاً یک بار دیگر آنچه الن جی وایت گفت:

چرخه هفتگی هفت روز تحت اللفظی، شش روز برای زایمان و هفتم برای استراحت، که در طول تاریخ کتاب مقدس حفظ و ثبت شده است، از حقایق بزرگ هفت روز اول سرچشمه گرفته است. {1SP 85.1}

شما هر ماه جدید را با تعیین یک چرخه هفت روزه جدید آغاز می کنید و به این ترتیب خدایی را که این چرخه را برای همیشه در آفرینش ثابت کرده است مسخره می کنید. شما هرگز نمی توانید این را با روح نبوت هماهنگ کنید. مشکل سال 31 اینطور نیست، اگر از کتاب مقدس پیروی کنید. مصلوب شدن در 25 می، 31 پس از میلاد، و یک روز جمعه بود، و ماه کامل بر فراز جتسیمانی بود همانطور که الن جی وایت دید و تایید کرد.

من با آن رهبرانی که شما خطاب کردید دوست نیستم، اما این بار حتی امیدوارم که اندکی به آنها کمک کرده باشم.

باشد که خدای آفرینش با آنانی باشد که حقیقت او را دوست دارند و آنانی را که می خواهند فرزندانش را با دروغ به هلاکت برسانند نابود سازد.

جان اسکاترام

برخی فکر می کنند که ما باید مسائل را عاشقانه با این نوع برادران در میان بگذاریم. آنها این واقعیت را نادیده می گیرند که این "برادران" از سازمان های خود پیروی می کنند، که به وضوح یکی از حیله گرانه ترین حملات شیطانی تاریخ را علیه کلیسای ما آغاز کرده اند. آنها در طرف یسوعیان و لوسیفریان ها کار می کنند، که می خواهند ما را بیاورند تا سبت را در روزی متفاوت از روز هفتم انتخاب شده الهی برگزار کنیم. هیچ کس که در این دام بیفتد، با آمدن عیسی، زندگی ابدی نخواهد داشت! همه آنها گم شده اند!

بنابراین من این مقالات را می نویسم و ​​ضد سرم علیه این خون آشام هایی که می خواهند خون فرزندان بی گناه خدا را بمکند در اختیار شما قرار می دهم. تئوری هایی که توسط نگهبانان سبت قمری منتشر می شود مملو از تناقضات و "بینش های جدید" است. متأسفانه، این "بینش های جدید" همگی با نور قدیمی که به ما داده شده هماهنگ نیستند، اما سعی می کنند آن را با سم کشنده خود جایگزین کنند.

کلام وفادار را همانطور که به او تعلیم داده شده است محکم نگه دارید، تا او بتواند با آموزه‌های صحیح، مخالفان را هم تشویق کند و هم متقاعد کند. زیرا تعداد زیادی وجود دارد سخنگویان و فریبکاران سرکش و بیهودهمخصوصاً آنها که ختنه شده اند: که باید جلوی دهانشان گرفته شودکه تمام خانه‌ها را زیر و رو می‌کنند و چیزهایی را می‌آموزند که نباید، به خاطر سود کثیف. یکی از خودشان، حتی یکی از پیامبران خودشان، گفت: کرتی ها همیشه دروغگو، جانوران بد، شکم کند هستند. این شاهد درست است. پس آنها را به شدت سرزنش کن تا در ایمان سالم باشند; توجه نکردن به افسانه های یهودی و دستورات مردمی که از حقیقت دور می شوند. برای پاکان همه چیز پاک است، اما برای آنها که ناپاک و کافر هستند پاکیزه نیست. اما حتی ذهن و وجدان آنها نیز آلوده است. آنها اقرار می کنند که خدا را می شناسند. اما در آثار او را انکار می کنند، منفور و نافرمان و نسبت به هر کار نیکی مذموم. (تیطوس 1:9-16)

آیا می توانید بین پیام آنها و پیامی که من برای شما دارم تمایز قائل شوید؟ آیا می بینید که کجای بی نظمی و هرج و مرج حاکم است و کدام پیام ها تناقضات و مشکلاتی را به همراه دارند که قرن هاست کل جهان مسیحیت را تحت تأثیر قرار داده اند و با کلام الهی هماهنگ و وحدت دارند؟ برادران و خواهران عزیز در این باره دعا کنید!

اگر ناگهان همه چیزهایی که به نظر می رسید متناقض و در هم ریخته به نظر می رسید هماهنگی شگفت انگیزی پیدا کند، آنگاه می دانیم که یک نظریه صرف به حقیقت فعلی تبدیل شده است، زیرا خدای ما خدای نظم است و نه هرج و مرج. علم جایگزین سردرگمی می شود و یقین و شک.

با این ارائه راه حل برای مشکلی که قرن ها برای تمام مسیحیت غیرقابل حل به نظر می رسید، مشکل دو عید فصح، امیدوارم به شما کمک کرده باشم تا کمی به تمام حقیقت نزدیک شوید. در مقاله زیر نگاهی خواهیم داشت به موضوع کمی دشوارتر که قبلاً چندین بار آن را معرفی کرده ام. این پاسخ به سؤالی که توسط بسیاری از ادونتیست ها با نگرانی عمیق پرسیده شده است، به ما خواهد داد:واقعاً زمان طاعون چقدر طول خواهد کشید، وقتی که ما باید بدون شفاعت در این زمین بمانیم؟"