ابزارهای دستیابی
برو سر اصل مطلب، گذشتن از مسائل غیرضروری
آخرین شمارش معکوس

منتشر شده در سه شنبه، 19 اکتبر 2010، ساعت 12:10 بعد از ظهر به زبان آلمانی در ساعت www.letztercountdown.org

قسمت دوم سریال Shadow به دو موضوع می پردازد که در نگاه اول چندان پیشگویانه به نظر نمی رسند. اما، همانطور که به زودی متوجه خواهیم شد، این فقط در نگاه اول است.

اولین مسئله ای که غذای کافی برای تفکر فراهم می کند، مشکلی است که این بار نه تنها ادونتیسم بلکه کل جهان مسیحیت را تحت تأثیر قرار می دهد و تناقضی آشکار در اناجیل را لمس می کند. این مربوط به عید پسح است، و به نظر من، قبل از اینکه بتوانیم بیشتر به مطالعه اعیاد با انواع و ضدانواع آنها ادامه دهیم، باید روشن شود. تنها آگاهی دقیق از میزان و چگونگی انجام اعیاد بهاری در اولین آمدن عیسی می تواند به ما سرنخ هایی بدهد که چگونه باید تحقق اعیاد پاییزی را که هنوز در آینده هستند درک کنیم. اعیاد پاییزی باید مانند اعیاد بهاری در زمان بازگشت پروردگارمان انجام شود. این را الن جی وایت اینگونه بیان کرد:

اینها انواع نه تنها در مورد رویداد، اما در مورد زمان. در روز چهاردهم از اولین ماه یهودی، همان روز و ماهی که برای پانزده قرن طولانی بره فصح ذبح شده بود، مسیح پس از خوردن عید فصح با شاگردانش، آن عید را که برای یادبود مرگ خود بود، به عنوان «بره خدا که گناه جهان را می برد» تأسیس کرد. در همان شب او توسط دستان شریر گرفته شد تا مصلوب شود و کشته شود. و به عنوان آنتی تیپ خداوند ما در روز سوم از مردگان زنده شد، «نمونه‌ای از همه عادلان زنده شده»، که «بدن پلید» آنها تغییر خواهد کرد، و «مثل بدن شکوهمند او می‌شوند». آیه 20؛ فیلیپیان 3:21. به همین ترتیب، انواع مربوط به ظهور دوم باید در زمان ذکر شده در خدمت نمادین برآورده شوند. {GC 399.3}

تفسیر مدرن از نبوت همیشه مبتنی بر تشخیص تحقق تاریخی نبوت است، زیرا تاریخ خود را تکرار می کند. اگر تاریخ را به درستی درک کنیم، گام مهمی در جهت درک آینده برداشته‌ایم، زیرا می‌توانیم از آنتی‌تیپ‌هایی که انواع آن‌ها قبلا محقق شده‌اند، نتیجه‌گیری کنیم.

در دومین شماره از این قسمت دوم از مجموعه سایه سعی خواهیم کرد تا تحلیلی بی سابقه از قربانی های اعیاد با توجه به تعداد و معنای گونه شناختی آنها انجام دهیم. تا اینجا ما فقط فهمیدیم که همه قربانی‌ها به عیسی اشاره داشتند. در حالی که این به طور انکارناپذیر درست است، هرگز (حداقل نه با موفقیت) بررسی شده است که اهمیت تعداد ثابت گاو نر، بره، قوچ و مقادیر غذای مربوطه که در قانون تشریفات مقرر شده بود، چیست. ما معانی فردی انواع قربانی ها را می دانیم، اما اهمیت تعداد آنها را نمی دانیم. نور تازه ای دوباره برای خوانندگان کوشا این مطالعات بسیار عمیق خواهد بود که برکت ویژه ای برای 144,000 دارد.

بنابراین، ما باید یک بار دیگر خود را به زمان سال سرنوشت‌ساز 31 پس از میلاد برسانیم و به دقت بخوانیم که اناجیل در مورد عیسی چه می‌گوید و چگونه او اعیاد بهاری را که نوع نبوی مصلوب شدن و رستاخیز او و حتی بیشتر از آن بود، به انجام رساند.

بازگشت به عید پسح

در این موقعیت، ماشین زمان ما باید مسافت طولانی تری را طی کند. ما باید 3500 سال به گذشته برویم تا ریشه های عید پسح را شناسایی کنیم. همانطور که می دانیم، عید فصح با رهایی بنی اسرائیل از بردگی مصر برقرار شد. رویدادی که پس از آن باید در هر عید فصح گرامی داشته شود، در شب طاعون دهم رخ داد، زمانی که فرشته مرگ آمد و همه نخست زاده های مصری ها را زد. تنها آن بنی اسرائیل که دستورات الهی ذبح بره عید فصح را اطاعت کرده بودند و در عصر خود را با خون بره رنگ آمیزی کرده بودند، از طاعون در امان ماندند.

این وقایع و احکام در فصل 12 پیدایش شرح داده شده است. بیایید چند آیه را بخوانیم تا بفهمیم که چگونه این دستورات منجر به جشن‌های مختلف بهار شده است تا در نهایت مروری بر جشنواره‌ها با نوع و ضد نوع خود داشته باشیم. خواهید دید که برخی از مسائل آنطور که ما عموماً معتقدیم به وضوح درک نشده اند. بنابراین باید از رویکرد سیستماتیک استفاده کنیم.

و خداوند به موسی و هارون در زمین مصر گفت: (خروج 12:1).

اهمیت این دستورات تأکید می شود زیرا خود خداوند مستقیماً با موسی صحبت می کند:

این ماه برای شما خواهد بود ابتدای ماه ها: اولین ماه سال برای شما خواهد بود. (خروج 12:2)

کلمه ماه همان طور که در قسمت اول آموختیم «هدش» بود که به معنای «ماه» یعنی هلال اول است. بدین ترتیب خداوند آغاز سال و اولین ماه را «نیسان» قرار داد. تمام ماه های دیگر سال به این بستگی داشت، و بنابراین تعیین جشن های پاییز در ماه هفتم. ما اساساً تمام قسمت اول سریال Shadow را صرف یافتن درک صحیح از این یک کلمه کوچک «هدش» کردیم و در نظر گرفتیم که چگونه آغاز سال تعیین شد. ما باید خیلی دقیق پیش برویم. این من را به یاد روش مطالعه کتاب مقدس میلر می اندازد. او تنها زمانی به آیه بعدی رفت که معتقد بود آیه قبل از آن را کاملاً درک کرده است.

در این مرحله، من می خواهم یادآوری کنم که عبارت اصلی برای ماه اول که در کتاب مقدس استفاده می شود، "نیسان" نیست. در ابتدا، ماه اول توسط خدا در کتابهای موسی «آبیب» نامیده شد (خروج 13:4؛ 23:15؛ 34:18؛ تثنیه 16:1). ابیب به معنای بلوغ است و بنابراین قبلاً نشان می دهد که تعیین اولین ماه یهودی به بلوغ فصلی اولین محصول که جو است بستگی دارد زیرا نام ماه خود بیانگر آن است.

آخرین کلمه در مورد شروع یا عدم آغاز یک سال به خدا بستگی داشت که همه محصولات را می‌رساند و تنها به خورشید یا اعتدال بهاری وابسته نیست. در مقابل، دین مصریان صرفاً به خورشید وابسته بود و خداوند تفاوت چشمگیری را برای موسی توضیح داد. قوم خدا باید به خدای خود متکی باشند نه به خورشید و این را باید در تعیین آغاز سالشان دید.

اصطلاح "نیسان" برای اولین ماه توسط نحمیا و استر پس از اسارت در بابل و از آنجا که از آنجا گرفته شد، استفاده شد. حیف است که حتی ما در مورد اولین ماه یهودی تقریباً به جای «آبیب» از «نیسان» استفاده می کنیم، زیرا از این طریق از نامگذاری بابلی استفاده می کنیم و نه اصطلاحات اصلی یهودی، و بنابراین خیلی راحت در دام ماه پرستان می افتیم که نمی خواهند اعتراف کنند که آزمایش برداشت جو بخشی جدایی ناپذیر از اره های یهودی است. من متاسفم که مجبور شدم این نامگذاری را حفظ کنم زیرا تمام ادبیات از آن استفاده می کنند و می خواهم از سردرگمی جلوگیری کنم. با این حال، هرگز نباید فراموش کنیم که اجرای آزمایش برداشت جو از قبل در نام کتاب مقدس خود ماه دیده می شود!

حال اجازه دهید احکام و انواع جشن های بهاری را بررسی کنیم:

یک نوع، آسان برای فراموش شدن

با تمام جماعت اسرائیل صحبت کنید و بگویید: در روز دهم این ماه هر یک بره برای خود ببرندبر اساس خاندان پدرانشان، یک بره برای خانه: (خروج 12:3)

در اینجا برای اولین بار دستورالعملی را می یابیم که نشان دهنده نوعی از مسیح است. البته می دانیم که بره نماد عیسی است. و بره قبلاً در روز دهم ماه اول کنار گذاشته شد و بدین ترتیب از گله خود جدا شد.

اما چه زمانی ذبح شد؟ بیایید بخوانیم ...

و اگر خانواده برای بره کم است، او و همسایه‌اش در کنار خانه‌اش آن را به تعداد جانداران ببرند. هر کس برحسب غذای خود شما را برای بره حساب کند. بره شما بی عیب باشد، نر یکساله، آن را از گوسفند یا بز بگیرید. باید آن را تا روز چهاردهم همان ماه حفظ کند: و تمام جماعت اسرائیل آن را بکشند دربعدازظهر. (خروج 12:4-6)

بره (چه بره گوسفند یا بز) را کنار گذاشته و از گله جدا کرده و در عصر روز چهاردهم ماه اول ذبح می کردند. البته ما می فهمیم که باید بدون عیب باشد، زیرا عیسی به عنوان ضد نمونه هیچ عیب (بدون گناه) نداشت. و فقط یک بره نر می تواند نماینده جنسیت صحیح پسر خدا باشد.

من در اواسط عمرم کشاورز شدم و درست است که تو در روستا به خدا نزدیکتر از شهر. بسیاری از کتاب مقدس را تنها در صورتی به وضوح درک می کنید که با طبیعت و حیوانات در تماس باشید. ما اغلب باید گوساله را از مادرش جدا کنیم، یا به دلیل بیماری مادر یا اینکه گوساله باید از شیر گرفته شود. همچنین اگر می خواهید صبح ها شیر تازه بخورید، داشتن گوساله با مادر یک شبه توصیه نمی شود، زیرا در غیر این صورت، گوساله قبل از شما گاو را می دوشید. همچنین اغلب اتفاق می‌افتد که گوساله از گله دور می‌شود و در مراتع بسیار وحشی ما می‌ماند، زیرا راه برگشت را پیدا نمی‌کند، و در غروب که گله به سمت دخمه می‌رود، گم می‌شود. چه اتفاقی می‌افتد، فقط در صورتی می‌توانید تصور کنید که این را دست اول تجربه کرده باشید. گوساله ها واقعا شروع به گریه می کنند. آنها تمام شب را فریاد می زنند و گریه می کنند و تنها زمانی که خیلی آهسته به این فرآیندها عادت کرده اند، فریاد و گریه کمتر می شود تا زمانی که کاملاً متوقف شود. ما اغلب ساعت ها در تاریکی مطلق جنگل را برای یافتن یک گوساله جستجو می کنیم. این جدا کردن یک گوساله حدوداً 4 روز قبل از "اعدام" آن باعث ناراحتی قابل توجهی برای حیوانات شد و بنابراین پایان غم انگیزتر است. چرا این کار به این شکل انجام شد؟ چه اتفاقی افتاد تا نوع این جدایی ظالمانه یک گوساله از گله محبوبش محقق شود و چگونه این امر در هفته پرشور منجی ما منعکس شد؟

مجدداً، الن جی. وایت راه حلی را به ما می دهد... که البته ما می توانیم خودمان از طریق مطالعه فشرده کتاب مقدس پیدا کنیم. در فصل 63 در آرزوی اعصار، او ورود باشکوه پروردگار ما به اورشلیم را توصیف می کند. بیایید این کلمات بسیار مهم را بخوانیم:

عیسی هرگز در زندگی زمینی خود اجازه چنین نمایشی را نداده بود. او به وضوح نتیجه را پیش بینی کرد. او را به صلیب می آورد. اما هدف او این بود که علناً خود را به عنوان نجات دهنده معرفی کند. او مایل بود توجه را به فداکاری جلب کند که قرار بود تاج گذاری ماموریت او را بر سر یک دنیای سقوط کرده باشد. در حالی که مردم در اورشلیم جمع شده بودند تا عید فصح را جشن بگیرند، او، بره ضد نمونه، با یک عمل داوطلبانه خود را به عنوان تقدیم جدا کرد. برای کلیسای او در تمام اعصار بعدی لازم است که مرگ او برای گناهان جهان را موضوع تفکر و مطالعه عمیق قرار دهد. هر واقعیت مرتبط با آن باید بدون شک تأیید شود. پس لازم بود که اکنون چشم همه مردم به سوی او معطوف شود. وقایع قبل از قربانی بزرگ او باید به گونه ای باشد که توجه را به خود قربانی جلب کند. پس از چنین تظاهراتی مانند حضور در ورود او به اورشلیم، همه چشم‌ها پیشرفت سریع او را تا صحنه نهایی دنبال می‌کردند. {571.2 DA}

بره گریان که از مادر و گله خود جدا شد، نماینده عیسی بود که خود را از قوم خود به عنوان هدیه جدا کرد. اتفاقی که رخ داد - به عقیده بعضی ها به عنوان یک عمل ظلم به حیوانات - در واقع تصویری برای پروردگار ما است که برای ما رنج کشید. از روزی که ظاهراً پیروزمندانه وارد اورشلیم شد، رنج و اشک های او آغاز شده بود. اما او به جای شادی، تمام اشک های خود را برای این مردمی که قرار بود نجات دهنده خود را بکشند، ریخت. تصویری زیبا، و اگر یهودیان انواع اعیاد خود را بهتر مطالعه می کردند، می فهمیدند که چرا چهار روز قبل از عید فصح، بره کوچکی در خانه هایشان به شدت برای گله اش گریه می کرد. امیدواریم این اتفاق برای ما هم رخ ندهد، زیرا اعیاد پاییزی انواعی هستند که هنوز محقق نشده اند و هنوز باید مورد مطالعه قرار گیرند.

در تفسیر کتاب مقدس ما در خروج 12: 3، هیچ یادداشتی در مورد اینکه چه نوع یا ضدتیپ می توانست در اینجا انجام شود وجود ندارد. صرفاً به طور واقعی اشاره شده است که مقدمات عید فصح باید چهار روز زودتر آغاز شود.

با دلیل موجه، دانشمندان ادونتیست ما در مورد آن حرف زیادی نمی زنند - زیرا ما مشکل دیگری داریم. و دوباره با الن جی وایت که هست ظاهرا قادر به شمارش روز نیست

اجازه دهید به آن فکر کنیم اکنون از قسمت اول سری سایه می دانیم که عیسی واقعاً در 25 مه 31 پس از میلاد در روز جمعه درگذشت. این به وضوح نیسان 14 بود، زیرا عید فصح همیشه در روز چهاردهم ماه اول است. بیایید معکوس بشماریم اگر جمعه چهاردهم بود، پنج شنبه سیزدهم، چهارشنبه دوازدهم، سه شنبه یازدهم و نیسان 14 بود. دوشنبه هفته مصلوب شدن، 21 مه، 31 پس از میلاد.

چی؟ دوشنبه؟ اما آیا ورود به بیت المقدس در روز اول هفته یعنی یکشنبه نبود!؟ بله، و این را الن جی وایت نیز در ابتدای همان فصل تأیید کرده است آرزوی اعصار (ص 569) در بند سوم:

بود در اولین روز هفته که مسیح با پیروزی به اورشلیم وارد شد. {569.3 DA}

نه، دوباره نه! ابتدا الن جی وایت می گوید که عیسی در روز یکشنبه وارد اورشلیم شد و سپس در همان زمان می گوید که او نمونه جدایی بره پسح از گله در روز دهم ماه مطابق با خروج 10:12 است. و این روز دهم یک بود دوشنبه!

برادران می دانید چرا علمای ما ساکت می نشینند و ما هرگز در این مسائل خطبه و مطالعه نمی شنویم؟ اما آیا می بینید که چگونه چنین کتاب هایی از الن جی وایت را می خوانیم؟ ما آن را می خوانیم، اما به آن فکر نمی کنیم و چیزها را آزمایش نمی کنیم. با این حال، او به وضوح در نقل قول قبلی می گوید:

برای کلیسای او در تمام اعصار بعدی لازم است که مرگ او برای گناهان جهان را موضوع تفکر و مطالعه عمیق قرار دهد. هر واقعیت مرتبط با آن باید بدون شک تأیید شود. {571.2 DA}

ما باید همه چیز را مطالعه کنیم که دیگر تردید یا تناقضی وجود نداشته باشدمخصوصاً در رابطه با وقایع تحقق عیدهای بهاری توسط عیسی، زیرا همه چیز مربوط به فداکاری او برای بشریت و زندگی ابدی آینده ما است.

بنابراین، آشکارا در منطق برخی از بیانات روح نبوت تناقض جدی یافتیم. اما صبر کنید، فعلاً این فقط الن جی وایت بود! اگر وقایع روزهای رنج عیسی را بررسی کنیم، حتی کتاب مقدس نیز مورد حمله قرار می گیرد. و در واقع، کتاب مقدس زیر آتش شدیدی قرار می گیرد که کل جهان مسیحیت دچار مشکل می شود. با این حال، می خواهم پیشاپیش به شما بگویم که راه حل واقعی مشکل ناهماهنگی عید فصح اناجیل و اتفاقات آن هفته در مورد عیسی، مشکل الن جی وایت و روز دهم را نیز حل خواهد کرد.

بره پسح

خود بره عید فصح بدیهی است مهمترین نوع مسیح، که قبلاً توسط پولس رسول تشخیص داده شده بود:

پس خمیر مایه کهنه را پاک کنید، تا مانند فطیرید، تکه جدیدی شوید. حتی برای مسیح فصح ما برای ما قربانی شده است: (اول قرنتیان 1: 5)

اکنون، لطفاً گزارش کامل دستورالعمل‌های خروج 12 در مورد نحوه رسیدگی به بره عید را برای خود بخوانید. باید "نگه داشت"(زنده)"تا روز چهاردهم همان ماه، و تمام جماعت اسرائیل آن را در شام بکشند.» (خروج 12:6)

و از آن خون گرفته، آن را بر دو ستون کناری و در بالای در خانه ها بزنند و در آنجا بخورند. و در آن شب گوشت را با آتش و نان فطیر بخورند. و با گیاهان تلخ آن را بخورند. (خروج 12:7-8)

مسیح بره فصح ماست. هر کس او را به عنوان نجات دهنده شخصی خود پذیرفته باشد و بدین ترتیب به معنای مجازی با خون او به تیرهای در (قلبش) کوبیده باشد، فرشته مرگ از او عبور خواهد کرد و تا ابد زنده خواهد ماند.

بره عید فصح در چه روزی قرار بود ذبح شود؟ لطفا متن را با دقت بخوانید! احتمالاً شما هم نظر بقیه مسیحیت را دارید - در روز چهاردهم، زیرا خروج 14:12 می‌گوید که "در غروب روز چهاردهم کشته خواهد شد." از آنجایی که می دانیم روز یهود از غروب خورشید شروع می شود، با قطعیت فرض می کنیم که بره پسح در غروب روز پانزدهم (در آغاز روز) خورده شده است. بیایید این را در نظر داشته باشیم: تمام جهان مسیحیت می‌دانند که بره پسح در بعدازظهر در 6 نیسان ذبح شد و در عصر خورده شد (نیسان 14 یهودی).

متن دیگری که آشکارا این دیدگاه را تأیید می کند:

و در ماه اول از رامسس خارج شدند، در روز پانزدهم ماه اول; فردای عید فصح بنی‌اسرائیل با دست بلند در نظر تمام مصریان بیرون رفتند. زیرا مصریان تمام نخست زادگان خود را که خداوند در میان ایشان زده بود دفن کردند. خداوند بر خدایان ایشان نیز داوری کرد. (اعداد 33:3-4)

نان فطیر

نوع دیگر یا ترتیب دیگر جشن، جشن هفت روزه نان فطیر است. اولین روز عید فطیر، روز بعد از عید پسح، 15 نیسان و همچنین آخرین روز جشن (نیسان 21) به عنوان روزهای تشریفاتی استراحت (سبت) اعلام شد. من سبت های تشریفاتی را با اعداد مشخص می کنم تا بتوانید ببینید که چه تعداد هستند و به کدام رویدادها مربوط می شوند. اعداد سبت های تشریفاتی را به ترتیب ظاهر شدنشان به ترتیب جشن انتخاب خواهم کرد.

و روی روز پانزدهم همان ماه عید فطیر برای خداوند است. هفت روز شما باید نان فطیر بخورید. در روز اول (1) شما یک گردهمایی مقدس خواهید داشت و در آن هیچ کار بدی انجام ندهید. اما هفت روز قربانی آتشین برای خداوند تقدیم کنید. در روز هفتم (2) یک اجتماع مقدس است: در آن هیچ کار بدی انجام ندهید. (لاویان 23:6-8)

این باید یادآور نان فطری باشد که بنی اسرائیل به دلیل عجله خروج از مصر باید تهیه می کردند.

هفت روز نان فطیر بخورید. حتی در روز اول خمیرمایه را از خانه های خود دور کنید. زیرا هر که از روز اول تا روز هفتم نان خمیرمایه بخورد، از اسرائیل منقطع خواهد شد. و در روز اول (1) در روز هفتم، یک جلسه مقدس برگزار خواهد شد (2) یک جلسه مقدس برای شما برگزار خواهد شد. هیچ کاری در آنها انجام نخواهد شد، مگر آن چیزی که هر کس باید بخورد، فقط از شما انجام شود. و عید فطیر را برگزار کنید. زیرا در همین روز لشکرهای شما را از سرزمین مصر بیرون آوردم. پس این روز را در نسلهای خود بر اساس حکمی تا ابد برگزار کنید. در ماه اول، در روز چهاردهم ماه، در شب، نان فطیر بخورید، تا روز بیستم و یکم ماه در شب. هفت روز در خانه‌های شما خمیرمایه یافت نشود، زیرا هر که از خمیرمایه بخورد، از جماعت اسرائیل منقطع خواهد شد، خواه غریب باشد یا در زمین متولد شود. هیچ خمیرمایه ای نخواهید خورد. در تمام خانه های خود نان فطیر بخورید. (خروج 12:15-20)

خدا می خواست با این کار نشان دهد که حتی زمانی برای صبر کردن تا خمیر خمیر شدن خمیر وجود ندارد. و او در مورد گناه صحبت می کند که نماد آن خمیرمایه است. خروج از مصر نمونه ای از خروج ما از مصر روحانی است، اگر قربانی عیسی را بپذیریم. او تمام «خمیرمایه» را از زندگی ما بیرون خواهد کرد. این نه تنها گناه بلکه همه آموزه های نادرست معلمان دروغین را نیز پوشش می دهد که ما را از پرستش پروردگارمان باز می دارند. "در حقیقت":

سپس فهمیدند که چگونه به آنها دستور داد که از این امر برحذر نباشند خمیر نان, بلکه از تعالیم فریسیان و صدوقیان. (متی 16: 12)

خدا روح است و کسانی که او را می پرستند باید او را در روح پرستش کنند و در حقیقت. (جان 4: 24)

برگ میوه های اول

روز بعد از اولین سبت تشریفاتی (1)، اولین روز از جشن نان فطیر، نیسان 15، باید به عنوان یک آیین خاص انجام شود:

با بنی اسرائیل سخن بگو و به آنها بگو: هنگامی که به زمینی که به شما می دهم وارد شوید و محصول آن را درو کنید، آنگاه یک برگ اولین میوه ها از برداشت شما به کاهن: و میل را به حضور خداوند تکان خواهد داد تا برای شما پذیرفته شود. فردا بعد از سبت (1) کشیش آن را تکان دهد. و در آن روز که بره را تکان می دهید، یک بره یکساله بی عیب را برای قربانی سوختنی برای خداوند تقدیم کنید. (لاویان 23:10-12)

این در نیسان 16 بود و رستاخیز عیسی را در اولین روز هفته نشان داد. او اولین میوه همه برخاسته ها بود:

اما اکنون مسیح از مردگان برخاسته و تبدیل شده است اولین میوه ها از آنها که خوابیدند. زیرا از آنجا که مرگ به وسیله انسان آمد، رستاخیز مردگان نیز به وسیله انسان آمد. زیرا همانطور که در آدم همه می میرند، در مسیح نیز همه زنده خواهند شد. اما هر کس به ترتیب خودش: مسیح اولین میوه ها; پس از آن کسانی که مسیح در آمدن او هستند. (اول قرنتیان 1:15-20)

سبت های عمر و پنطیکاست

هفت سبت تشریفاتی که باید تا پنطیکاست شمارش می شدند و باید در فواصل دقیق هفت روز تحت اللفظی نگهداری می شدند، به راحتی فراموش می شوند و اغلب نادیده گرفته می شوند.

و شما باید برای خود حساب کنید از فردا بعد از سبت (1)، از روزی که آوردی غلاف پیشکش موج; هفت شنبه ها باید کامل شود: حتی تا فردا بعد از سبت هفتم (3 ، 4 ، 5 ، 6 ، 7 ، 8 ، 9) پنجاه روز بشمارید. و قربانی غذای جدیدی برای خداوند تقدیم کنید. (لاویان 23:15-16)

یهودیان کارائیت به این سبت‌های عمر می‌گویند. در قسمت سوم، فهرست دقیقی از این سبت های تشریفاتی فراوان ارائه خواهم کرد و آنها را به ترتیب زمانی خود قرار می دهم. برای این قسمت دوم سری Shadow، فقط مهم است که بفهمیم چند نوع و عناصر جشن وجود داشته است.

پنطیکاست در فردای آخرین سبت عمر (7 × 7 + 1)، پنجاهمین روز پس از اولین روز جشن نان فطیر بود، و این عید نیز یک سبت تشریفاتی اعلام شد:

و در همان روز خود را اعلام کنید، شاید باشد یک مجمع مقدس (10) به شما: در آن هیچ کار بدی انجام ندهید: این حکمی خواهد بود برای همیشه در تمام خانه های شما در تمام نسل های شما. (لاویان 23:21)

کاملاً واضح است که عید پنطیکاست نوعی ریزش روح القدس در باران اولیه بود و سبت های عمر نماد زمان انتظار تا آن زمان بود.

اگر عید پسح و تکان دادن دسته اولین میوه ها را که به طور خاص به عنوان شنبه های تشریفاتی اعلام نشده بودند، به ده سبت تشریفاتی جشن های بهاری اضافه کنیم، به اعیاد غالباً در حال ظهور می رسیم. شماره 12 عهد دوباره این بار، این عدد به وضوح مربوط به عهد جدیدی است که عیسی با خون خود برقرار خواهد کرد.

حالا به مشکلی که اعلام کردم برگردیم. ما قبلاً درک کرده‌ایم که کدام اعیاد بخشی از جشن‌های بهاری بود: عید فصح، عید نان فطیر، هدایای مواج اولین میوه‌ها، سبت‌های عمر، و پنطیکاست. ما دقیقاً می‌دانیم - حداقل به این ترتیب معتقدیم - چگونه آن اعیاد نشان‌دهنده، که بازتابی از خروج از مصر است، در نمونه‌های مشابه خود، رنج مسیح، رستاخیز او، زمان انتظار برای روح‌القدس، و ریزش روح‌القدس در پنطیکاست، کاملاً تحقق یافته‌اند. پس مطمئناً ایجاد نموداری از مهمترین روزهای سال 31 پس از میلاد برای ما دشوار نخواهد بود، جایی که در یک ستون وقایع مربوط به مرگ عیسی را همانطور که کتاب مقدس توصیف می کند، و در ستونی دیگر، عناصر مرتبط با جشن های بهاری را نشان می دهیم. ما انتظار داریم هر دو ستون در هماهنگی کامل باشند، زیرا نوع باید با آنتی تایپ خود مطابقت داشته باشد.

بنابراین، ما باید یک بار دیگر به صلیب بازگردیم، 25 مه، 31 پس از میلاد...

روز و شب و بسیاری از سردرگمی

من مایلم شما را با نمودار اساسی که در تفسیر کتاب مقدس Adventist خود می یابیم آشنا کنم. من آن را بازسازی کردم تا بتوانم آن را به زبان های مختلف ترجمه کنم، تا در این مقالات قدم به قدم در مسیر درست، به درک صحیح توالی وقایع در روزهای پرشور پروردگارمان کمک کنم.

ما باید بین سیستم های مختلف تقویم و چگونگی تعریف آغاز روز در فرهنگ های مختلف تمایز قائل شویم. یک چیز مسلم است، یک روز شامل شب و روز یا روز و شب است. و در حال حاضر در اینجا، تفاوتی را می یابیم که توسط بسیاری از گروه ها برای حمایت از دکترین سبت قمری استفاده می شود. یهودیان آغاز روز را در غروب خورشید دیدند. این روشی است که آنها شرح خلقت در کتاب مقدس را برای هزاران سال درک کرده‌اند، و ما در ادونتیسم نیز همین‌طور بودیم، تا اینکه لورا لی جونز، مبتکر «دروغ سبت قمری» و شاگردش ساشا استاش در آلمان «به زندگی ما وارد شدند». اما در ادامه بیشتر در مورد آن.

ما در دنیای "مدرن" خود توسط پاپ آموزش دیده ایم تا نیمه شب را آغاز روز بدانیم. برای ما، «فکر کردن» استفاده از روزهای دیگر دشوار است زیرا از دوران کودکی به ما این گونه آموزش داده شده است. نمودار اصلی زیر این دو شروع متفاوت روز را نشان می دهد و نام های توصیفی روزهای پایان هفته شور در آنجا قرار داده شده است. "M" به معنای نیمه شب (آغاز روز "رومی" ما) و "S" مخفف غروب خورشید (شروع روز یهودی) است.

جدولی، روزهایی از نیسان 13 تا نیسان 17 را به صورت متناوب بین دوره های شب و روز نمایش می دهد. هر روز مربوط به یک روز از هفته از پنجشنبه تا دوشنبه است که در زیر تاریخ ها نشان داده شده است.

روزهای یهودی ماه اول با نیسان 13 تا 17 و روزهای هفته ما با نام هایی که می شناسیم نامگذاری شده است. اکنون به تدریج این نمودار اساسی را گسترش خواهم داد تا به شما درک درستی از مشکلاتی بدهم که باید حل کنیم.

از قسمت اول می دانیم که عیسی در روز جمعه، 25 مه، 31 پس از میلاد در ساعت نهم که در زمان ما ساعت 3 بعد از ظهر است، بر روی صلیب درگذشت. این را اضافه کنیم:

نمودار برنامه‌ای که روزها و شب‌ها را در بخش‌های تاریخ مشخص با برچسب‌گذاری از نیسان 13 تا نیسان 17 نشان می‌دهد. این نمودار تقسیم‌بندی 24 ساعته روز و شب را نشان می‌دهد که از شب پنجشنبه در نیسان 13 شروع می‌شود و تا روز دوشنبه در نیسان 17 ادامه می‌یابد. یک صلیب سیاه در روز نیسان برجسته شده است.

اکنون ما رویدادهای روزهای پرشور را همانطور که در چهار انجیل توصیف شده است، یادداشت می کنیم. به هر رویداد شماره ای داده شد که از جدول صفحه 201 تفسیر کتاب مقدس انگلیسی، جلد 5 گرفته شده بود. این اعداد به آیات مربوط به کتاب مقدس در چهار انجیل اشاره دارد، که به ما می گوید دقیقاً چه زمانی واقعه در طول هفته مصائب اتفاق افتاده است. این به عنوان کمکی برای مطالعات خود شما انجام شد.

درجهواقعهمتیعلامتلوقاجان
149 آمادگی برای عید فصح 26: 17-19 14: 12-16 22: 7-13
150 جشن عید فصح 26:20 14: 17-18 22: 14-16
151 شستن پا 22: 24-30 13: 1-20
152 عشای ربانی 26: 26-29 14: 22-25 22: 17-20
153 خائن فاش شد 26: 21-25 14: 18-21 22: 21-23 13: 21-30
169 مصلوب شدن 27: 31-56 15: 20-41 23: 26-49 19: 17-37
170 دفن 27: 57-61 15: 42-47 23: 50-56 19: 38-42
172 قیامت 28: 1-15 16: 1-11 24: 1-12 20: 1-18

در اینجا جدول وقایع از دیدگاه عیسی و شاگردانش آمده است، همانطور که اناجیل به ما می گوید:

نمودار جدولی که دنباله ای از وقایع را در طول تاریخ های نیسان 13 تا نیسان 17 نشان می دهد. چرخه های روز و شب را با برچسب هایی برای رویدادهای مهم کتاب مقدس از جمله غذای پسح، مصلوب شدن، دفن و رستاخیز عیسی مسیح نشان می دهد که با روزهای خاصی از هفته از پنجشنبه تا دوشنبه مرتبط است.

تا اینجا، همه چیز هنوز قابل درک و خوب است، اما این جدول به تفسیر کتاب مقدس ما اضافه شد تا به شیوه ای کاملاً صادقانه، مشکلی را نشان دهد که وقتی سعی می شود این رویدادها را با توالی عید فصح یهودیان هماهنگ کند، که در واقع نوع همه این رویدادهای مربوط به مصلوب شدن و رستاخیز عیسی است، ایجاد می شود.

مشکلی حل نشده برای کل مسیحیت

تفسیر کتاب مقدس در ردیف بالایی مسیر عید پسح را نشان می دهد، درست همانطور که مسیحیت آن را تصور می کند. و به زودی شاهد اختلافات بین نوع و آنتی تایپ خواهیم بود. در نمودار زیر، روند این جشنواره به گونه ای ذکر شده است که تقریباً همه مسیحیان معتقدند که عید فصح معمولی برگزار می شده است:

نمودار جدول زمانی دقیقی که وقایع کلیدی را از هفته مقدس کتاب مقدس، از نیسان 13 تا نیسان 17 نشان می دهد، که پیشرفت رویدادها از ذبح بره و خوردن عید پسح با عیسی و رسولان، از طریق مصلوب شدن، دفن و رستاخیز عیسی را نشان می دهد. نمودار هر روز را به شب و روز تقسیم می‌کند، که نشان می‌دهد فعالیت‌های خاصی مانند برداشتن خمیر مایه، مصلوب کردن و دفن در زمان‌های مختلف روز انجام می‌شود.

بدیهی است که همه مسیحیان در این مورد اتفاق نظر دارند - و به زودی خواهیم دید که این یک اشتباه است - که مرگ عیسی بر روی صلیب و ذبح بره عید فصح در یک لحظه اتفاق افتاده است و بنابراین نوع و ضد نمونه برآورده شده است. بیایید به یاد بیاوریم که نوع آن چیست:

بره نر یکساله شما بی عیب باشد و آن را از گوسفند یا بز بیرون آورید و آن را تا روز چهاردهم همان ماه نگاه دارید و تمام جماعت اسرائیل آن را در شام بکشند. و از آن خون گرفته، آن را بر دو ستون کناری و در بالای در خانه ها بزنند و در آنجا بخورند. (خروج 12:5-7)

همه ما موافقیم که عیسی بره فصح واقعی است! شکی نیست. پس مشکل کجاست؟

یک مشکل جدی

جدول بالا دقیقاً همان چیزی است که در تفسیر کتاب مقدس Adventist ما نشان داده شده است. برای نشان دادن تناقض جدی بین سه انجیل اول (همدیگر) و انجیل یوحنا چاپ شد. سه انجیل اول موارد زیر را گزارش می کنند:

در حال حاضر اولین روز جشن نان فطیر شاگردان نزد عیسی آمده، به او گفتند: «کجا می‌خواهی برای خوردن عید فصح برای تو آماده کنیم؟» و گفت: نزد چنین مردی به شهر برو و به او بگو: استاد می گوید: وقت من نزدیک است. من عید فصح را در خانه تو با شاگردانم برگزار خواهم کرد. و شاگردان چنان کردند که عیسی آنها را مقرر کرده بود. و عید فصح را آماده کردند. و چون شب شد، با آن دوازده نشست. (متی 26:17-20)

و روز اول نان فطیر، هنگامی که عید فصح را کشتندشاگردانش به او گفتند: «کجا می‌خواهی برویم و آماده کنیم تا عید فصح را بخوری؟» (مرقس 14:12)

بعد آمد روز نان فطیر که باید عید فصح کشته شود. و پطرس و یوحنا را فرستاد و گفت: بروید و عید فصح را برای ما آماده کنید تا بخوریم. (لوقا 22:7)

طبق این سه انجیل، عیسی به شاگردانش دستور می‌دهد که بره عید فصح را برای او و شاگردانش ذبح کنند، در همان روزی که همه یهودیان بره‌های عید فصح خود را کشتند. از این رو، عیسی قطعا آن را خورد بره پسح با شاگردان در همان روزی که همه یهودیان دیگر بره های عید فصح خود را خوردند، و آن روز پنجشنبه عصر، آغاز روز جمعه مصلوب شدن یهودیان بود. در اینجا ما با یک ناهماهنگی ظاهری در درک خود سروکار داریم که مرگ عیسی بر روی صلیب نمونه بره عید فصح بود، زیرا شاگردان در آستانه مصلوب شدن عیسی بره عید فصح را آماده می کردند. اگر در این مورد فکر کنید، به سرعت وارد یک لغزش خواهید شد. و تو تنها نیستی!

تفسیر کتاب مقدس Adventist ما همچنین اذعان می‌کند که این مشکلی است که در سراسر جهان مسیحیت وجود دارد و باعث ایجاد سردرگمی شده است، و اینکه اناجیل سینوپتیک ظاهراً با انجیل یوحنا در تضاد هستند:

آنگاه عیسی را از قیافا به دادگاه بردند. و خود به سالن داوری نرفتند تا نجس شوند. اما اینکه آنها ممکن است فصح بخور. (جان 18: 28)

پس چون پیلاطس این سخن را شنید، عیسی را بیرون آورد و در جایگاه داوری در مکانی که سنگفرش نامیده می شود و در عبری گاباتا نامیده می شود، نشست. و این بود آماده سازی عید فصحو حدود ساعت ششم به یهودیان گفت: اینک پادشاه شما! (یوحنا 19:13-14)

چه تناقض آشکاری با سه انجیل اول! عیسی در آنجا با شاگردانش بره عید فصح را در آستانه مصلوب شدنش می خورد و بقیه یهودیان پس از مصلوب شدن او آن را می خورند! چگونه همه اینها ممکن است؟

تنها چیزی که می توانیم به وضوح از جان ببینیم این است عیسی در روز آماده سازی درگذشت و بدون شک این روز جمعه است.

بنابراین یهودیان، زیرا چنین بود آماده سازی، که اجساد نباید روی صلیب باقی بمانند در روز سبت(زیرا آن روز سبت روز بزرگی بود،) از پیلاطوس التماس کردند که پاهایشان بشکند و آنها را ببرند. (یوحنا 19:31)

پس عیسی را در آنجا خواباندند روز آماده سازی یهودیان; زیرا مقبره نزدیک بود. (یوحنا 19:42)

لطفا این را همیشه به خاطر بسپاریم این به وضوح ثابت شده است. هر کسی که می خواهد این را جابجا کند، باید این اتهام را تحمل کند که او علیه کتاب مقدس صحبت می کند.

اما در حال حاضر حتی بیشتر مخلوط می شود! زیرا، بره عید فصح فقط در معبد ذبح می شد و برای آن زمان مشخصی تعیین می شد. این در بعد از ظهر قبل از خوردن بره پس از غروب آفتاب بود. شاگردان مجبور بودند به آن پایبند باشند. بر اساس میشنا (پساحیم 5: 1) اگر ذبح بره عید فصح در روز جمعه (روز آماده سازی) می افتاد، قانون خاصی وجود داشت. اگر باور داشته باشیم که مرگ عیسی بر روی صلیب در ساعت نهم روز جمعه رخ داد، این قانون باید برای ما سردردهای بزرگی ایجاد کند. ضد نوع از فداکاری روزانه زیرا می‌خواند که اگر روز قبل از عید فصح به یک روز قبل از سبت (جمعه) برسد، قربانی روزانه باید بین ساعت 12:30 صبح تا 1:30 بعد از ظهر ذبح می‌شد و نه ساعت نهم!

بسیاری از سردرگمی ها و ما می دانیم که پدر همه سردرگمی ها کیست: شیطان!

یک چالش

«پژوهندگان» ما در BRI و نویسندگان تفسیر کتاب مقدس ادونتیست روز هفتم حداقل مشکل را تشخیص داده‌اند، و در یادداشت 1 از یادداشت‌های اضافی در فصل 26 متی، در جلد 5 در صفحات 532-537 نسخه انگلیسی، می‌توانیم بخوانیم که همه متخصصان در جستجوی راه‌حل در تمام مسیح هستند. آنها فقط نمی دانند چگونه این اختلافات ظاهری بین اناجیل را توضیح دهند. این البته به خرسندی دشمن ارواح و حافظان سبت قمری است که راه حل خود را به ما ارائه می دهند که گویی برای ما طناب نجات می اندازند. آن‌ها حتی ما را در یکی از وب‌سایت‌های پربازدید خود با صدها هزار دنبال‌کننده که عمدتاً از ادونتیست‌های سابق استخدام شده‌اند، به‌سختی به چالش می‌کشند.WorldsLastChanceوعده یک میلیون دلار به کسی که بتواند از طریق کتاب مقدس ثابت کند که یهودیان سبت روز هفتم را در روزی غیر از شنبه های قمری خود نگه داشته اند. من نمی دانم دوستان عزیز این را چگونه می بینید، اما من در وزارت کوچک تک نفره خود پول کافی برای ارائه پاداش های مشابه ندارم. فقط کسانی که هیچ حساسیت مسیحی ندارند، احساس نمی کنند که دشمن به وضوح پشت چنین وب سایت هایی قرار دارد. البته، آنها یک توضیح شنبه قمری برای مشکل دو عید پسح را از «گریس آمادون» دوباره از جهان اموات دریافت کردند، اما راه حل واقعی به دلیل عدم مطالعه کتاب مقدس یک بار دیگر به سادگی «نادیده گرفته شد».

بله، بنی‌اسرائیل تقویمی داشتند که بر مبنای مراحل ماه بود و جشن‌های تشریفاتی آنها بر اساس این تقویم بود. این یک هدف بسیار خاص داشت. ما از کولسیان 2: 16-17 می دانیم که سبت های تشریفاتی ذکر شده در آنجا فقط «سایه چیزهای آینده". پولس رسول با آن چه گفت؟ او در آنجا تأکید می کند که سبت های تشریفاتی مربوط به ماه (سابات سایه) را نباید با سبت روز هفتم اشتباه گرفت، زیرا در غیر این صورت فرمان چهارم با عیسی به صلیب میخکوب می شد و حتی نگهبانان سبت قمری استدلال بیشتری برای سبت های قمری خود نداشتند و ما می توانستیم از حفظ روز سبت خودداری کنیم. با این حال، آنها نمی توانند توضیح دهند که چرا پولس به طور غیرمستقیم می گوید که سبت های قمری هستند سایه ها یا پیشگویی های چیزهای آینده. آنها فقط این مهم ترین اشاره نبوی رسول را به همراه مشکلاتی که برای آنها ایجاد می کند نادیده می گیرند.

پس هدف از سبت های قمری و اعیاد چه بود؟ هر چه بیشتر درباره اعیاد یهود بفهمیم، بیشتر خواهیم دید که هدف از همه این اعیاد، که همگی به ماه وابسته بودند، چه بوده است. آنها باید - همانطور که رسول ادامه می دهد - "بدن مسیح" را پیشگویی کنند یا رویدادهایی را پیشگویی کنند که حول طرح نجات مسیح برای بشریت می چرخد. برخی از این "سبت های سایه" در اعیاد بهاری در اولین آمدن عیسی انجام شد. این باید به زودی به شیوه ای واضح، ماندگار و غیرقابل انکار نشان داده شود. اما اعیاد دیگر برآورده نشده است و اینها بخشی از مسائل پیچیده قسمت سوم خواهند بود.

تلاش برای توضیح

با بازگشت به پزشکان، الهی‌دانان و دانشمندان ادونتیست که طرح کلی بسیار جامعی از مسئله دو عید فصح در تفسیر کتاب مقدس به ما ارائه کردند، چهار مدل توضیحی مختلف را در دنیای مسیحیت می‌یابیم که سعی می‌کنند تفاوت‌های آشکار در اناجیل را توضیح دهند:

1. یکی از مدل‌ها ادعا می‌کند که غذای فصح، که آخرین شام عیسی با شاگردان نیز بود، توسط عیسی به عنوان عید فصح تشریفاتی "پیشرفته" ترتیب داده شد. با توجه به این توضیح، نیسان 14 روز جمعه و عید فصح ذکر شده توسط جان، حقیقت خواهد بود. استدلال مخالف این است که با تجزیه و تحلیل دقیق استفاده از کلمات نویسندگان اناجیل سینوپتیک، می توان این را نادرست رد کرد. همچنین باید به یاد داشته باشیم: عیسی یک یهودی بود، او حتی بنیانگذار دین یهود بود، و او قوانینی را که خودش داده بود، حفظ کرد. او آمد تا قانون را اجرا کند، نه برای از بین بردن آن. این خود او بود که با موسی صحبت کرده بود و انواع آن را در خروج پیاده کرده بود و در لاویان 23 دستورالعمل نحوه برگزاری اعیاد را به موسی داد. پس چرا باید دستورات خودش را زیر پا بگذارد؟ بنابراین، حتی دانشمندان ادونتیست ما این تلاش برای حل مشکل را رد می‌کنند و این بار با آنها موافقم.

2. استدلال دقیقاً مخالف این است که عید فصح یوحنا فصح واقعی نبود، بلکه غذای تشریفاتی بود که با عید فطیر همراه بود.. با توجه به این توضیحات، جمعه می شد نیسان 15 و شام شب قبل از جشن رسمی عید پسح در زمان مقرر. خواهیم دید که این توضیح حاوی درجه بالایی از حقیقت است، اما همچنان شامل یک خطای کشنده است که لزوما باید اصلاح شود تا همه چیز هماهنگ شود. نویسندگان تفسیر کتاب مقدس ما به وضوح نظر خود را در مورد این نظریه بیان می کنند که با نوشته‌های یوسفوس نشان می‌دهد که اصطلاح «فصح» به معنای مجازی برای تمام 8 عید (پصح و هفت روز عید فطیر) در این زمان به کار می‌رفت. بنابراین، «خوردن عید فصح» از یوحنا 18:28 می‌توانست برای هر روز دیگر از عید فطیر استفاده شود و لزوماً به‌عنوان روز دقیق غذای فصح تعبیر نمی‌شد.. خواهیم دید که واقعاً چنین بوده است.

اگر بخواهیم رستاخیز عیسی را به‌عنوان نمونه‌ای از پیشکش غلاف موجی لاویان 23 هماهنگ کنیم، خطای مهلکی که به آن اشاره کردم، رخ می‌دهد.

و میل را به حضور خداوند تکان خواهد داد تا برای شما پذیرفته شود. فردا بعد از سبت کشیش آن را تکان دهد. (لاویان 23:11)

سبت که در آیه به آن سبت گفته می شود، اشاره به روز اول عید فطیر چند آیه قبل است. این یک شنبه تشریفاتی بود، مهم نیست در چه روزی باشد. از این به بعد این را الف می نامم سابت سایه مطابق کولسیان 2:16-17. بنابراین، سبت سایه یک سبت تشریفاتی است که توسط دستورات روز عید از جانب یهوه داده می‌شد و می‌توانست در هر روز هفته رخ دهد.

در روز اول [از جشن نان فطیر] شما یک گردهمایی مقدس خواهید داشت و در آن هیچ کار بدی انجام ندهید. (لاویان 23:7)

بر این اساس، اگر جمعه مصلوب شدن قبلاً 15 نیسان بود، غلاف اولین میوه ها باید در روز هفتم شنبه (شنبه) تکان داده می شد و بنابراین ضد رستاخیز عیسی در اولین روز هفته (یکشنبه) همانطور که آیات دیگر کتاب مقدس بیان می کنند (مثلاً مرقس 16:2) نمی افتاد. می دانم، همه اینها بسیار گیج کننده به نظر می رسد، اما نگران نباشید، شما تنها نیستید. تمام دنیای مسیحیت گیج شده است و نه فقط شما.

و صراحتاً اعتراف می کنم که من از همان باشگاه بودم! با این حال من به روش زیر مطالعه می کنم. من همیشه قبل از اینکه کتاب الکتاب را باز کنم دعا می کنم و وقتی به جایی می رسم که نمی فهمم به دعا می پردازم. اغلب، من حتی در دعا بر سر موضوعی به خواب می روم و وقتی صبح از خواب بیدار می شوم، خداوند به من راه حل یا اشاره ای برای یافتن راه حل در ذهنم داده است. سپس، او را ستایش می کنم و شروع به مطالعه مجدد قسمت می کنم، و با جزئیات بیشتر، می بینم که چگونه همه چیز ناگهان هماهنگ می شود. من خودم فقط یک کارگر دهقانی و دانشمند کامپیوتر هستم. اگر خدا همه اینها را به من نمی داد، نمی توانستم به تنهایی چنین مسائل جدی و بحث برانگیزی را حل کنم. تمام جلال از آن اوست. هر آنچه در اینجا می خوانید از طریق روح القدس اوست.

3. رویکرد سوم این واقعیت را در نظر می گیرد که عیسی احتمالاً قوانین خود را زیر پا نمی گذاشت. با بیان اینکه شام ​​خداوند توصیف شده در اناجیل سینوپتیک از نظر گونه شناختی شام آخر صحیح بوده است. اما پیشنهاد می کند که فقط توسط عیسی و شاگردانش نگهداری می شد، در حالی که سایر یهودیان دستورات لاویان 23 را اشتباه درک کردند و عید فصح را در روز اشتباه (یک روز بعد) برگزار کردند. این بدان معناست که یک سنت اشتباه به این ترتیب رخنه کرده است. در اینجا دوباره، برخی از عناصر حقیقت وجود دارد، مانند تلاش‌های دیگر برای توضیح، اما هیچ‌کس نمی‌تواند همه چیز را با هم هماهنگ کند، زیرا ما فقط با مشکل دیگری مواجه می‌شویم. در این رویکرد، جمعه نیسان 14 بود.

ما از میشنا (پیشاهیم 5، 5-7) می دانیم که بره پسح باید در معبد ذبح می شد و این فقط در تاریخ مشخص شده امکان پذیر بود (و همه فرض می کنند که این نیسان 14 بود). هیچ کس، حتی شاگردان عیسی، نمی توانستند در روز دیگری به معبد بیایند تا بره فصح خود را ذبح کرده و آماده کنند. آنها از معبد اخراج می شدند. در ارزیابی این رویکرد، تفسیر کتاب مقدس ما توضیح می دهد (جلد 5، ص 536):

شاگردان ظاهراً روز پنجشنبه را به عنوان روزی که در سال مصلوب شدن باید برای عید فصح به درستی آماده شود، تشخیص دادند (به متی 26:17، لوقا 22:7 مراجعه کنید)، و به نظر می رسید که شب پنج شنبه زمان مناسب برای خوردن غذای عید فصح را بدیهی می دانستند. اینکه آیا این موضوع مورد بحث بوده و عیسی به آنها اطلاع داده بود که زمان جشن استثنا خواهد بود و به جای شب جمعه در روز پنجشنبه خواهد بود یا اینکه شب پنج شنبه را یک زمان عادی برای جشن می دانستند، ما مطلع نیستیم. نویسندگان خلاصه در مورد هر چیز غیرعادی در مورد خوردن عید فصح در پنجشنبه شب توسط عیسی و شاگردان ساکت هستند.

با این رویکرد، ما دوباره مشکل ارائه شف موج را داریم و این بار از نظر تیپولوژیکی می آید. مفسران کتاب مقدس ما این را کاملاً نادیده گرفتند. اگر عیسی و شاگردان بره عید فصح را در عصر پنجشنبه (از عصر تا جمعه) خورده بودند، پنج شنبه باید 14 نیسان بوده باشد که قرار بود بره در آن ذبح شود. این امر باعث می شد که جمعه اولین روز از عید فطیر و سبت سایه باشد، و دسته اولین میوه ها باید در روز شنبه (روز هفتم شنبه) تکان داده می شد. بنابراین، شنبه باید نیسان 16 باشد. از آنجایی که نوار موج نماد رستاخیز عیسی است، خداوند در تحقق این نوع شکست می خورد. در این روز ثابت شد که عیسی در قبر بوده و از اعمال خود آرام گرفت. اگر عید فصح را به درستی نگه می داشت و این نوع را به جا می آورد (مثل آن چه بود؟) پس با این رویکرد هرگز نمی توانست نوع قربانگاه موجی را در روز اول هفته با قیام خود انجام دهد. آیا هنوز معتقدید که ما می توانیم همه آن مشکلات را حل کنیم؟

4. یک رویکرد بسیار جالب که نشان می‌دهد در آن زمان مشکلات درک تقویم خدا چقدر بزرگ بوده است، بیان می‌کند که در زمان مسیح، قبلاً وجود داشته است. گروه های مذهبی مختلف که تفاسیر متفاوتی از آیین نامه جشنواره داشت. بنابراین، برخی از مسیحیان به این نتیجه رسیدند که احتمالاً دو عید مختلف پسح نگهداری شدند. آنها معتقدند که گروهی فکر می‌کردند که پنجشنبه 14 نیسان است، در حالی که دیگران جمعه را نیسان 14 می‌دانستند. بنابراین، عیسی عید فصح را با یهودیان محافظه‌کار (فریسیان) در روز پنجشنبه جشن می‌گرفت و رهبران یهودی‌تر «لیبرال» (صدوقی‌ها) عید فصح را شب دیگر عید پسح یوحنا جشن می‌گرفتند.

این رویکرد منجر به مشکل ارائه شیف موج دوباره می شود، همانطور که قبلاً دو بار توضیح داده شد. اگر عیسی عید فصح «درست» را در شامگاه پنجشنبه با شاگردانش جشن می‌گرفت، باید در روز «صحیح» پیشکش مواج قیام می‌کرد و آن روز شنبه بود نه یکشنبه. باز هم، در تفسیر کتاب مقدس به این موضوع اشاره نشده است، که در هر صورت چندان به تحقق این نوع عیسی نمی پردازد – که به نظر من برای یک تفسیر کتاب مقدس ادونتیست روز هفتم بسیار عجیب به نظر می رسد.

"نتیجه گیری" در صفحه 537 نتیجه مربوطه است:

ما در اینجا یک نمونه دیگر داریم که به نظر می رسد ناآگاهی امروزی ما از اعمال یهودیان باستان دلیل ناتوانی ما در هماهنگی آشکار اظهارات به ظاهر متضاد جان و سینوپتیک ها باشد.

نویسندگان تفسیر کتاب مقدس ادامه می دهند و می گویند که «بدون پذیرش هیچ یک از این چهار توضیح پیشنهادی»، اکنون توالی رویدادهای خود را پیشنهاد می کنند. به طور خلاصه، این پیشنهادات در تفسیر کتاب مقدس عبارتند از:

الف بر اساس اختلافات مذهبی در میان یهودیان، جشن مضاعف عید پسح برگزار شد.

ب عصر پنجشنبه، عیسی به درستی شام آخر و غذای پسح را با شاگردان در غروب آفتاب در ساعات اولیه 14 نیسان جشن گرفته بود و این جشن واقعی عید پسح بود.

ج. عیسی در زمان قربانی شام و ذبح بره های پسح در روز جمعه 14 نیسان درگذشت.

د در سال مصلوب شدن، جشن رسمی عید فصح در شب جمعه پس از مصلوب شدن بود.

ه. عیسی در روز هفتم سبت، که در این سال مصادف با سبت تشریفاتی، نیسان 15، اولین روز نان فطیر، در قبر آرام گرفت.

f. عیسی در اوایل صبح یکشنبه، 16 نیسان از قبر برخاست، روزی که باید غلاف موج را در معبد تکان داد، که نمونه رستاخیز بود.

و در خاتمه این «نتیجه‌ها» می‌گویند:

خوشبختانه لازم نیست این مشکل را حل کنیم تا بتوانیم از طریق «فصح ما مسیح» که «برای ما قربانی شد» نجات پیدا کنیم. (اول قرنتیان 1:5).

در مقاله بعدی به شما نشان خواهم داد که حق با چه کسی و تا چه حد است. من نشان خواهم داد که هیچ جشن دوگانه ای در عید فصح وجود نداشت. من آن را نشان خواهم داد همه یهودیان و حتی عیسی با شاگردانش غذای عید فصح را در عصر پنجشنبه بر اساس تفسیر مناسب از نوع کتاب مقدس جشن گرفتند. من قبلاً نشان داده ام که عیسی در روز جمعه، 25 مه، 31 پس از میلاد در ساعت نهم بر روی صلیب درگذشت، اما اکنون نشان خواهم داد که این در واقع نیسان 14 بود و نه نیسان 15، همانطور که بسیاری ادعا می کنند. من نشان خواهم داد که در غروب جمعه هیچ جشن رسمی عید پسح برگزار نشد و راه‌حل‌های «پیشنهادی» تفسیر کتاب مقدس BRI اساساً اشتباه است، و همچنین تمام چهار راه‌حل پیشنهادی قبلی مسیحیت. همیشه این است که قطعات درست هستند، اما یک خطا همچنان غالب است که قابل حل نیست. من نشان خواهم داد که چگونه ممکن است با وجود تناقضات مورد انتظار، نکات e و f دقیقاً برآورده شده باشند و چگونه می توان مسئله دو پسح و شیف موج را حل کرد.

و من کاملاً با مفسران مخالفم که نیازی به یافتن راه حلی برای این مشکلات نیست و می خواهم یک بار دیگر به الن جی وایت اشاره کنم که گفت:

برای کلیسای او در تمام اعصار بعدی لازم است که مرگ او برای گناهان جهان را موضوع تفکر و مطالعه عمیق قرار دهد. هر واقعیت مرتبط با آن باید بدون شک تأیید شود. {571.2 DA}

اگر ندانیم چه اتفاقی افتاد، نمی‌توانیم نگهبانان سبت قمری را با آموزه شیطانی‌شان رد کنیم، و همچنین یهودیانی که ادعا می‌کنند اناجیل ما پر از تناقض است. پس شکی که در ما کاشته شده، روزی بالا می‌گیرد و راه زندگی را رها می‌کنیم. هیچ کس با این دانش نجات نمی یابد، اما پاهای ما باید بر پایه ای محکم باشد تا طوفان آینده ما را نبرد.

این مطالعه پیچیده، مسلماً برای کسانی که تا پایان استقامت می کنند، برکت ویژه ای دارد: درک کامل اهمیت اعیاد یهودی، تحقق گذشته و آینده آنها در کل تاریخ قوم ظهور از نخستین روزهای آن تا ورود شکوهمند آنها به کنعان بهشتی، زیرا "به همین ترتیب، انواع مربوط به ظهور دوم باید در زمان ذکر شده در خدمت نمادین برآورده شوند." {GC 399.3}

لطفا در ادامه مطلب در سایه های صلیب - قسمت دوم...