Shadows of the Sacrifices - Part I

منتشر شده در سه شنبه، 29 مارس 2011، ساعت 2:59 به زبان آلمانی در www.letztercountdown.org

اکنون که به پایان مطالعات مقدماتی برای سومین قسمت آخر سری سایه نزدیک می‌شویم، نشانه‌های بیشتر و بیشتری نمایان می‌شوند که واقعاً به پایان نزدیک می‌شویم. این مجموعه کوتاه که به فداکاری های حرم می پردازد، به اریک داونز فقید ۱۹ ساله از فلوریدا، ایالات متحده آمریکا تقدیم می کنم، که قبلاً تنها یاور من در این پروژه بود که در طول دوره تحصیلش که در مارس ۲۰۱۰ شروع شد، ترجمه های انگلیسی مقالاتم را برای من تصحیح کرد.

در طول سفر مدرسه تعطیلات زمستانی خود به کاستاریکا، او در دریا غرق شد. تمام کلاس او در معرض خطر ریزش آب قرار گرفت. مادرش به کاستاریکا پرواز کرد و به او اطلاع دادند که پسرش اندکی قبل از غرق شدن به همکلاسی هایش گفته است که باید به ساحل بروند، زیرا او تنها کسی بود که احساس کرد در خطر هستند. آنها به توصیه او عمل کردند، اما هنگامی که یکی از همراهانش برگشت، دید که اریک توسط دستی نامرئی به زیر آب کشیده شده است و دیگر ظاهر نمی شود.

در نتیجه این تصادف وحشتناک، با مادر و عمه اریک تماس گرفتم که علیرغم این وضعیت بی‌نهایت غم‌انگیز، چنین شهادت مسیحی شگفت‌انگیزی دادند که نباید در اینجا به آن اشاره کنم. قبل از اینکه شرایط ناپدید شدن او به طور کامل مشخص شود و هنوز امیدی وجود داشت که اریک احتمالاً پیدا شود، تنها دعای آنها این بود که اراده خدا انجام شود.-و اگر اراده او بود که اریک قبل از شروع آزار و شکنجه به خاک سپرده شود، این تنها آرزوی آنها بود که حداقل بدن او را بازیابی کنند تا بسته شود.

به محض اینکه میرنا، مادر اریک، در 8 ژانویه 2011، سه روز پس از پیام تلفنی مبنی بر گم شدن پسرش، به کاستاریکا رسید، جسد او به تازگی پیدا شده بود. او خدا را شکر کرد که دعاهایش را شنید. بعدها، تنها آرزو و تنها فکر او این بود که بتواند در مراسم یادبود اریک شهادت محکمی برای عدالت خدا بدهد و مانند یک مادر "شکسته" به نظر نرسد. او می خواست به همه جوانان نشان دهد که پیروی از عیسی و کار در برداشت او همانطور که اریک انجام داده بود معنای زندگی است. به عنوان یک ادونتیست روز هفتم، او می داند که به زودی اریک را دوباره به آغوش خود خواهد گرفت، زیرا روز بازگشت عیسی دور نیست.

مراسم یادبود اریک، تنها دوست و یاور من در آن زمان، در 23 ژانویه 2011 در فلوریدا برگزار شد و ضبط و در آرشیو ذخیره شد. Shores SDA. اریک تنها فرزند میرنا بود. آنها رابطه ای عمیق و عزیز داشتند. پس از بازگشت از کاستاریکا، او برای من نوشت:

زندگی اینجا در فلوریدا با تعداد زیادی از مردم برای بازدید و ابراز همدردی ادامه می یابد. آنها مرا مشغول می کنند. فکر می‌کنم اکثر افرادی که در آنجا توقف می‌کنند از دیدن اینکه چقدر خوب ایستاده‌ام شگفت زده می‌شوند. من همیشه آنها را به کتاب مقدس و به ویژه امیدی که در اول تسالونیکیان 1 به ما داده شده است ارجاع می دهم:

امّا برادران، نمی‌خواهم نسبت به خفتگان غمگین باشید، حتی مانند دیگران که امیدی ندارند. زیرا اگر ایمان بیاوریم که عیسی مرد و دوباره برخاست، همینطور کسانی را که در عیسی خوابیده اند نیز خدا با او خواهد آورد. زیرا این را به کلام خداوند به شما می گوییم که ما که زنده ایم و تا ظهور خداوند می مانیم، مانع از خوابیده ها نخواهیم شد. زیرا خداوند خود با فریاد، با صدای فرشته و با صدای شیپور خدا از آسمان فرود خواهد آمد، و مردگان در مسیح ابتدا برخیزانند، سپس ما که زنده هستیم و باقی می‌مانیم با ایشان در ابرها گرفته می‌شویم تا خداوند را در هوا ملاقات کنیم، و به همین ترتیب همیشه با خداوند خواهیم بود. بنابراین راحت همدیگر با این کلمات (اول تسالونیکیان 1:4-13)

برای کسانی که به امید یافتن یک مادر شکسته آمده اند، متن فوق را به اشتراک می گذارم و سوال من همیشه از آنها این است که آیا برای کسی که خواب است گریه می کنید؟ متن فوق یکی از مورد علاقه های اریک بود. وقتی داشتم کتاب مقدسش را مرور می کردم، زیر کلمه «آرامش» خط کشیده بود. گاهی فکر می کنم که آیا خدا او را برای چنین زمانی آماده می کرد؟

از ایمیلی که ارسال کردید و رویاهایی که اریک با شما به اشتراک گذاشت بسیار سپاسگزارم. من از گزیده ای از تمام ایمیل هایی که از طرف شما ارسال کرده اید استفاده خواهم کرد. با خیال راحت از هر یک از اسنادی که از اریک دارید استفاده کنید. من مطمئن هستم که او از شما می خواهد، به خصوص اگر روح مسیح را به دست آورد.

بله، اریک هم رویاهایی داشت. آنها اغلب ماهیت بسیار شخصی داشتند، اما به عنوان دوستم درباره آنها به من گفت. از رویاهای او می‌توانستم بفهمم که اریک به عنوان یک جوان ادونتیست در محیط سکولار کلیسای خود در معرض چه مبارزات خشونت‌آمیز و معنوی قرار داشت. او جنگی قهرمانانه درونی علیه موسیقی سکولار داشت، از جمله، زیرا می‌دانست که اگر می‌خواهد پادشاهی بهشت ​​را ببیند، باید به عیسی اجازه دهد ذائقه‌اش را تغییر دهد. عیسی در خواب بر او ظاهر شد و با محبت او را پند داد. در رویای دیگر، «شیر قبیله یهودا» او را در سراسر یک کارگاه ساختمانی (وزارت ما) تعقیب کرد. اریک گاهی وسوسه می‌شد که دوباره به دنیا بیفتد، اما هر بار که این اتفاق می‌افتاد، عیسی او را با رویایی شخصی به خودش بازمی‌گرداند.

همانطور که معلوم شد، آخرین مکاتبه ما در مورد خوابی بود که او دیده بود، اما این بار یک رویای شخصی نبود. این در مورد آمادگی برای آمدن مسیح دروغین بود. اریک دیده بود که یک "ماشین" ویژه در حال آماده شدن است و تقریباً به طور کامل تمام شده بود. این یک تصویر سه بعدی به جو سیاره ما نشان داد و حتی توانست بر افکار مردم تأثیر بگذارد. او همچنین به Project Blue Beam اشاره کرد که می توانید آن را در YouTube پیدا کنید. نقش عمده ای در بازگشت متقلبانه توسط پدیده های رو به رشد بشقاب پرنده ایفا می شود. من از خواب او شگفت زده شدم، زیرا یک ادونتیست دیگر نیز کمی قبل از آن رویایی در مورد آزمایش بزرگ ما و مسیح دروغین برای من فرستاده بود. او جزئیات باورنکردنی زیادی از این آمدن ثانویه جعلی و ماشین در حال کار کاملی که اریک دیده بود دیده بود. یکی از رویاهای دیگری خبر نداشت. من تنها کسی بودم که هر دوی آنها را می شناختم و توانستم شباهت ها و همخوانی هر دو رویا را ببینم.

ایمیل ماقبل آخری که از اریک دریافت کردم شامل یک رویای شخصی دوباره بود. او نگران من بود زیرا من یک ماه ننوشته بودم، اما عیسی در خواب به او اطمینان داد که من خوب هستم و در 20 دسامبر 2010 خواهم نوشت. و سپس اریک احساس کرد که قرار است اتفاق مهمی در 22 دسامبر 2010 رخ دهد. این مانند یک هشدار بود. اریک منتظر ماند و در واقع، من در 20 دسامبر پس از یک زمان بسیار شلوغ برای او نامه نوشتم. رؤیای ادونتیست دیگر را ذکر کردم و نمی‌توانم آن را با او در میان بگذارم زیرا آن برادر هنوز به من اجازه نداده است. او این رویا را برای من فرستاده بود زیرا فکر می کرد می تواند در تحصیل به من کمک کند. اریک کنجکاوی خود را ابراز کرد که چگونه رویای او در خواب دیگر گنجانده شده است و من دو روز دعا کردم که آیا می توانم رویا را برای او بفرستم. در 22 دسامبر، احساس کردم که دیگر نمی توانم صبر کنم و رویای آزمایش بزرگمان را برای اریک فرستادم. او از دریافت آن بسیار خوشحال بود و این آخرین ایمیلی بود که قبل از مرگش از او دریافت کردم. او 22 دسامبر را به عنوان یک هشدار درک کرد و همینطور هم شد.

من می دانم که اریک از ما گرفته شده است زیرا عیسی آینده را بهتر از ما می داند و می دانم که اریک یکی از اولین کسانی خواهد بود که در بهشت ​​در آغوش خود خواهم گرفت تا شخصاً از او به خاطر تلاش هایش برای تبلیغ پیام چهارم فرشته و دوستی عمیقش تشکر کنم. او مهربان ترین و محترم ترین برادری بود که از زمان غسل تعمیدم در صفوف خود پیدا کردم.

چند هفته پس از مرگ او، خداوند ما به دعای گروه کوچک ما در اینجا برای کمک های بیشتر پاسخ داد و عمه اریک، لین، جانشین او شد. همه ما بسیار خوشحالیم که پروردگار ما او را برای تصحیح مقالات به زبان انگلیسی فراخوانده است، کاری که او با فداکاری فوق العاده و دقت فداکاری انجام می دهد. متشکرم، لین، که در هیئت مدیره هستید!

ما هنوز دعا می کنیم که برادران بیشتری بیدار شوند و این پیام ها را ترجمه کنند. ای کاش می توانستم فرصت بیشتری برای توضیح و گفتن چیزهای دیگر به شما داشته باشم، اما ترجمه ها زمان زیادی می برد. به همین دلیل ماه ها طول می کشد تا یک مقاله جدید منتشر شود. چقدر آن برادران غمگین خواهند بود که می توانستند با استعداد و دانش زبانی خود در پیام فرشته چهارم خدمت کنند و صدای بلند صدای بلندی را مانند اریک و عمه اش بدهند. به زودی با این درک تلخ مواجه خواهند شد که دیگر خیلی دیر شده است.

از همه ما خواسته می شود که مانند اریک قربانی زنده ای ارائه دهیم:

بنابراین، ای برادران، به رحمت خدا از شما خواهش می کنم که بدن های خود را قربانی زنده، مقدس و پسندیده خدا، که خدمت معقول شماست، تقدیم کنید. (رومیان 12:1)

علاوه بر این، ما باید خانه ای روحانی، جامعه ای متحد از کشیشان مقدس بسازیم و قربانی های روحانی تقدیم کنیم:

شما نیز مانند سنگهای پر جنب و جوش، خانه ای روحانی و کشیشی مقدّس برای تقدیم قربانی های روحانی، مورد قبول خدا توسط عیسی مسیح بنا می کنید. (اول پطرس 1:2)

اخطار

همانطور که ما شروع به مطالعه یک موضوع تقریباً کاملاً نادیده گرفته شده عهد عتیق می کنیم که کنار گذاشته شده است، هرگز نباید آن آیات را فراموش کنیم. ما به بخشی از دکترین حرم که هرگز رمزگشایی نشده است نگاه خواهیم کرد. چیزی جز سکوت در مورد آن وجود ندارد. این بخش ویژه ای از خدمات قربانی است که در صلیب لغو شد. عیسی دقیقاً در زمان ذبح قربانی شام بر روی صلیب درگذشت، همانطور که ما به طور گسترده در تاریخ مطالعه کرده ایم. سایه های متقاطع. بره قربانی برای این قسمت از قربانی روزانه از دست کشیش فرار کرد و پرده معبد دو نیم شد. هیچ‌کس نمی‌توانست وارد معبد شود، زیرا قدس در معرض دید قرار گرفته بود. نظام فداکاری یک بار برای همیشه به پایان رسیده بود، زیرا نوع و آنتی تیپ کاملاً به هم رسیده بودند. عیسی بره بی لک قربانی روزانه بود و از آن پس هر کسی که طلب بخشش می کند باید خون او را مطالبه کند.

در کلیسای ما چیزهای زیادی در مورد خدمات مقدس می دانیم، حتی اگر این موضوع دیگر به ندرت تدریس شود. ما می دانیم که همه قربانی ها به یک قربانی کامل، مسیح، بره الهی اشاره داشتند. بنابراین، معنای ضد سنخی همه قربانی ها را می دانیم:

اما مسیح که کاهن اعظم چیزهای خوب آینده است، به وسیله خیمه بزرگتر و کاملتر آمده است که با دست ساخته نشده است، یعنی از این بنا نیست. نه به خون بز و گوساله، بلکه با خون خودش او یک بار وارد مکان مقدس شد، با به دست آوردن رستگاری ابدی برای ما. (عبرانیان 9:11-12)

بنابراین، لطفاً با مطالعه ایام اعیاد یا قربانی ها گیج نشوید و فکر نکنید که باید دوباره اعیاد یهودی را برگزار کنیم. نه، این خواست خدا نیست:

و شما را که در گناهان خود و ختنه نشدن بدن خود مرده اید، با او زنده کرد و همه گناهان شما را آمرزید. محو کردن دست خط احکامی که علیه ما بود [قانون تشریفاتی موسی]که بر خلاف ما بود و آن را از سر راه برداشت و به صلیب خود میخکوب کرد. و با غارت امپراتوری ها و قدرت ها، آشکارا از آنها نمایش داد و در آن بر آنها پیروز شد. پس کسی شما را در خوردن یا نوشیدنی قضاوت نکند یا در مورد روز تعطیل یا ماه نو یا روز سبت [یعنی شنبه های سایه روزهای عید]: که سایه ای از چیزهای آینده هستند; اما بدن مسیح است. (کولسیان 2:13-17)

آه چقدر در مورد سخنان رسول بحث شده و تا به امروز چقدر اشتباه برداشت شده است!

ما به عنوان ادونتیست ها می دانیم که این قانون تشریفاتی بود که به صلیب میخکوب شد. ما همچنین به درستی درک می‌کنیم که جشن‌ها، ماه‌های نو و شنبه‌های تشریفاتی (سابات سایه)، که می‌توانند در هر روز هفته رخ دهند، دیگر لازم نیست نگه‌داشته شوند، زیرا آنها فقط سایه‌هایی از چیزهای آینده هستند. اما اصطلاح "سایه چیزهای آینده" واقعاً به چه معناست؟ کلمه دیگر برای این "نبوت" است. پیشگویی سایه ای از آینده است. و این دانشی است که ما هنوز به عنوان یک کلیسا به طور کامل به آن دست نیافته ایم.

جنبش‌های کاملی در داخل و خارج از ادونتیسم وجود دارد که می‌خواهند اعیاد یهودی را دوباره برگزار کنند. حتی گروه‌های یهودی-ادونتیست وجود دارند که هزاران نفر را تحریک می‌کنند تا دوباره مناسکی را که عیسی لغو کرده است، حفظ کنند. نه، این یک سوء تفاهم اساسی و یک انحراف وحشتناک است که فکر کنیم ممکن است خدا را خشنود کنیم بدون اینکه درک کنیم که این مناسک پیشگویی از عیسی بود و با «قربانی‌های» کاملاً متفاوت، یعنی قربانی‌های روحانی که قبلاً توضیح دادم جایگزین شده‌اند. ما هرگز نمی‌توانیم خدا را با تشریفات رسمی خشنود کنیم، اما انجام این کار یک پیش‌گویی متفاوت را محقق خواهد کرد. چنین افرادی دقیقاً اشتباه قوم یهود را که دین مرده داشتند (ساردیس!) تکرار می کنند، زیرا آنها دیگر نمی فهمیدند که مراسم، مانند سایه ها (پیشگویی ها) به چه چیزی اشاره می کند: مسیح زنده و نجات دهنده.

از سوی دیگر، بسیاری بر این باورند که ما دیگر نیازی به مطالعه معنای واقعی آن مناسک و مراسم نداریم، زیرا ظاهراً همه چیز قبلاً روی صلیب انجام شده است. آنها معتقدند که هیچ پیشگویی برای روزهای ما باقی نمانده است. همانطور که خواهید دید این یک خطای مرگبار دیگر است!

جشنواره های پاییز به عنوان نوع زمان ما

حکمت الهی اعیاد را به دو بخش عمده تقسیم کرد: عید بهار و پاییز. این تقسیم بندی در آمدن اول و دوم عیسی بازتاب یافته است. جشن‌های بهاری اساساً رویدادهای هفته مصائب عیسی را تا ریزش باران اولیه در پنطیکاست پیش‌بینی می‌کردند، در حالی که جشنواره‌های پاییزی شامل تمام سطوح دوره داوری از سال 1844 می‌شود.

جشن شیپورها که جشنواره های پاییزی را با اولین هلال ماه هفتم آغاز می کرد، گریه نیمه شب میلر را پیش بینی می کرد. پس از آن روز کفاره در روز دهم ماه هفتم رخ داد. این جزء اصلی دکترین مقدس ما و اساس کل پیام ظهور ما است. از 22 اکتبر 1844، ما در تحقق پیشگویی این روز یوم کیپور زندگی می کنیم، که در حقیقت در بهشت ​​اتفاق می افتد و در مجموع 171 سال برای داوری مردگان و زندگان ادامه خواهد داشت. جشن ویژه دیگری نیز وجود داشت، عید خیمه ها، که از روز پانزدهم ماه هفتم آغاز می شد و هفت روز طول می کشید. در ادونتیسم، ما با تفسیر این جشنواره کمی مشکل داریم، زیرا اظهارات روشنی از الن جی وایت در مورد آن نداریم، اما اگر خداوند آن را برای ما توضیح دهد، باید بتوانیم اهمیت آن را درک کنیم:

همچنین در روز پانزدهم ماه هفتم، هنگامی که در میوه زمین جمع می‌کنید، هفت روز برای خداوند عید بگیرید: روز اول سبت و روز هشتم سبت باشد. و در روز اول شاخه‌های درختان خوب، شاخه‌های نخل، شاخه‌های درختان قطور و بیدهای نهر را برای خود بگیرید. و هفت روز در حضور یهوه خدای خود شادی خواهید کرد. و هفت روز در سال آن را برای خداوند جشن بگیرید. این حکمی برای همیشه در نسلهای شما خواهد بود. آن را در ماه هفتم جشن بگیرید. هفت روز در غرفه ها ساکن خواهید شد. همه فرزندان اسرائیل در غرفه ها ساکن خواهند شد. تا نسل‌های شما بدانند که بنی‌اسرائیل را هنگامی که از سرزمین مصر بیرون آوردم در غرفه‌ها ساکن کردم.: من یهوه خدای شما هستم. (لاویان 23:39-43)

عید خیمه ها یادآور سرگردانی 40 ساله در بیابان است. در آن زمان، بنی اسرائیل سقفی بر سر نداشتند، اما آنها توسط خدا محافظت و رهبری می شدند. با این حال، حتی بیشتر از آن، هشداری برای زمان ما بود. ما دوباره مرتکب اشتباهات اسرائیل باستان می‌شویم و مانند آنها باید سال‌ها به عنوان یک قوم ظهوری در بیابان سرگردان باشیم.

اراده خدا این نبود که آمدن مسیح به این ترتیب به تأخیر بیفتد. خدا تصمیم نگرفت که قومش، اسرائیل، چهل سال در بیابان سرگردان باشند. او قول داد که آنها را مستقیماً به سرزمین کنعان هدایت کند و در آنجا مردمی مقدس، سالم و شاد برای آنها ایجاد کند. اما کسانی که برای اولین بار به آنها موعظه شد، "به دلیل بی ایمانی" نرفتند (عبرانیان 3:19). دلهایشان پر از زمزمه و عصیان و نفرت شد و او نتوانست به عهد خود با آنها وفا کند.

برای چهل سال بی ایمانی، زمزمه کردن، و شورش، اسرائیل باستان را از سرزمین کنعان دور کرد. همین گناهان ورود اسرائیل مدرن به کنعان بهشتی را به تاخیر انداخته است. در هیچ یک از این دو مورد، وعده های خدا اشتباه نبود. این بی ایمانی، دنیا پرستی، تقدس زدایی و نزاع در میان مردم ادعای خداوند است که ما را سال ها در این دنیای گناه و اندوه نگه داشته است. {1SM 68.3–69.1}

در 9 می 1892، الن جی وایت از ملبورن، استرالیا، به برادری نوشت:

دیدم که جونز و واگنر همتای خود را در جاشوا و کالب داشتند. همانطور که بنی اسرائیل جاسوسان را با سنگ های واقعی سنگسار کردند، شما این برادران را با سنگ های طعنه و تمسخر سنگسار کردید. دیدم که تو عمداً آنچه را که حقیقت می دانستی رد کردی. فقط به این دلیل که بیش از حد تحقیر کننده حیثیت شما بود. من همچنین دیدم که اگر پیام آنها را می پذیرفتی، ما دو سال از آن تاریخ در پادشاهی بودیم. اما اکنون باید به بیابان برگردیم و چهل سال بمانیم. (نوشته شده از ملبورن، استرالیا، 9 مه 1892) {GCB 9 مه 1892}

به زودی، در بخش سوم، نگاهی دقیق‌تر به این بیانیه الن جی وایت خواهیم داشت و متوجه می‌شویم که کلید یک بینش فوق‌العاده است.

پیام چهارمین فرشته در سال 1888 رد شد، و همانطور که الن جی وایت به ما می‌گوید، این بدان معنا بود که ما مجبور بودیم دوباره برای «40» سال در بیابان سرگردان باشیم. از نظر روحی، سقف محکم بالای سرمان را گم کرده بودیم و مجبور بودیم در غرفه ها زندگی کنیم، بدون معبد، بدون شهر، بدون دیوارهای محافظ. رهبران ما شکست خورده بودند و یک سرگردانی طولانی مدت وحشتناک در بیابان آغاز شده بود. از آنجایی که او اظهار داشت که ما می‌توانستیم دو سال بعد از آن تاریخ در بهشت ​​باشیم، این سرگردانی در واقع در سال 1890 آغاز شد، سالی که عیسی می‌توانست در آن بازگردد. به جای اینکه وارد کنعان بهشتی شویم، دوباره به بیابان سرگردان شدیم. بنابراین، بالاخره باید بفهمیم و بپذیریم که عید خیمه ها به آن زمان وحشتناک اشاره دارد و قبلاً توسط ما با 3 برابر 40 سال (120 سال) از 1890 تا 2010 به پایان رسیده است. (تثلیث ستیزان در میان ما باید به این فکر کنند که چرا عدد "3" دوباره در اینجا ظاهر می شود.) همانطور که در مقاله گفتم قدرت پدر، سرگردانی در بیابان با این واقعیت به پایان رسید که خدای ما ما را به واحه ای با آب شیرین هدایت کرد، آغاز ریزش روح القدس در باران آخر از سال 2010، و (دوباره) اعلام پیام چهارمین فرشته، که فریاد واقعی نیمه شب است: "اینک، داماد می آید."

پایان سرگردانی در بیابان را یک سبت سایه مخصوص پیش بینی می کرد، روز هشتم پس از هفت روز عید خیمه ها.

به بنی اسرائیل بگو، روز پانزدهم این ماه هفتم، هفت روز عید خیمه ها برای خداوند خواهد بود. در روز اول جماعت مقدسی خواهد بود و در آن هیچ کار بدی انجام ندهید. هفت روز قربانی آتشین برای خداوند تقدیم کنید. در روز هشتم برای شما اجتماع مقدسی خواهد بود; و قربانی آتشین برای خداوند تقدیم کنید. و در آن هیچ کار بدی انجام ندهید. (لاویان 23:34-36)

این روز هشتم، که جشنواره های پاییز را به پایان رساند، یهودیان آن را «شمنی آتزرت» می نامند که می توانید در آن مطالعه کنید. عبری برای مسیحیان، مراسم اصلی در آن روز این بوددعا برای باران آخراز سال 2010، پیام جبار داده می شود و ما هر روز دعا می کنیم که 144,000 نفر بالاخره این پیام را بپذیرند و درک کنند، زیرا نمونه این جشنواره به زودی به پایان می رسد. هر Adventist که باران دوم را دریافت نکرده باشد، به زودی غربال می شود.

اما بسیاری جشن خیمه ها را به عنوان نمادی برای زمان طاعون می دانند که در آن فرشتگان پروردگار ما را به خلوت ترین مکان های روی زمین هدایت می کنند، جایی که دیگر مجبور نیستیم برای نگهداری و غذای خود از خود مراقبت کنیم. این تفسیر یک کاربرد سوم خوب و ممکن است، اما برای این مقاله به ما کمکی نمی کند. همانطور که در این مقاله ها در مورد سایه های قربانی ها خواهیم دید، همه جشن های پاییزی با هم نمادی برای آمادگی کامل مردم برای زمان طاعون هستند.

برای درک این موضوع، ما باید چیزی را مطالعه کنیم که ظاهراً هرگز با جزئیات بررسی نشده است. اکنون می‌خواهم از شما بخواهم که فصل‌های 28 و 29 «اعداد» را مرور کنید، زیرا این کتاب کاملاً به زبان یونانی عنوان شده است. من در اینجا همه آیات را نقل نمی کنم، زیرا اینها همه دستورالعمل های تشریفاتی برای جشن های بهاری (فصل 28) و جشن های پاییز (فصل 29) است. قوانین مربوط به تعداد دقیق قربانی هایی که باید در هر روز جشن قربانی می شد در آن فهرست شده است.

بسیاری از ما به سرعت از این فصل ها می گذریم زیرا واقعاً تا حدودی "خسته کننده" هستند. ما در دستورالعمل‌ها مدفون شده‌ایم، و خواندن این فصل‌ها به اندازه فهرست‌های طولانی شجره نامه‌ها یا خواندن دفترچه تلفن واقعاً لذت بخش است. شاید به همین دلیل است که تا کنون هیچ کس به این فکر نکرده است که چرا خداوند زحمت این چنین دستورالعمل های دقیق را به ما داده است. به ما گفته شده است که قدس زمینی "سایه چیزهای آینده" است، و بنابراین قربانی ها نیز پیشگویی هستند. الن جی وایت شواهد بیشتری به ما داد و گفت که ما خدمات مقدس یهودیان را به اندازه کافی خوب درک نمی کنیم. از آنجایی که ما امروز خیلی چیزها را درک می کنیم، توجه ویژه ما باید به چیزهایی جلب شود که هرگز مورد بررسی قرار نگرفته اند. تا آنجا که من می دانم، تعداد حیوانات قربانی و قربانی ها قبلاً بررسی نشده است. دقیقاً به همین دلیل است که این مجموعه "خسته کننده" از اعداد محض توجه من را به خود جلب کرد.

اگر طبق گونه‌شناسی فکر کنیم، پیکره‌های حیوانات قربانی جشن‌های بهاری باید چیزی در مورد وقایع مربوط به مصلوب شدن عیسی به ما بگویند، و پیکره‌های جشن‌های پاییزی باید چیزی در مورد زمانه ما به ما بگویند. چه چیزی ممکن است باشد؟

برای اینکه بتوانیم از گذشته درس بگیریم، منطقی است که ابتدا فداکاری های جشن های بهاری را بررسی کنیم و سعی کنیم بفهمیم که آیا اهمیتی برای آنها وجود دارد یا خیر.

قربانی های اعیاد بهاری

من در زیر چندین جدول تنظیم کرده ام که نمای کلی از جزئیات مختلف قربانی های جشن های بهاری را به همراه شماره بیت مناسب ارائه می دهد. آنچه ما به دنبال آن هستیم، آن پیشنهادهایی است که دستور داده شد که در زمان اصلی جشنواره ها به استثنای ارائه شوند قربانی های روزانه، که شامل قربانی های روز هفتم سبت نیز می شد. بنابراین، ما بلافاصله فداکاری منظم روزانه را از مطالعه خود حذف می کنیم که در ابتدای فصل 28 توضیح داده شده است.

همچنین قابل توجه است که خداوند در اعداد 28 به بره عید فصح اشاره نکرده است. در واقع، در این زمینه، این بره هیچ اهمیت معمولی جدیدی ندارد، زیرا نمونه خود را در مقدمه شام ​​خداوند توسط عیسی یافت (به قسمت 2 مراجعه کنید). سایه های متقاطع). خواهيم ديد كه به قصد الهي بود كه اين بره قرباني شده ديگر در اينجا ذكر نشد.

سایر توضیحات مقدماتی:

1. ما اطلاعات دقیقی از خداوند در مورد تعداد واحدهای آرد که به نوع حیوان قربانی بستگی دارد، می‌یابیم که در بخش دهم یک افا (یک واحد اندازه‌گیری کتاب مقدس) اندازه‌گیری می‌شود. برخی از ترجمه‌های اخیر کتاب مقدس این اندازه‌ها را به پوند یا کیلوگرم تبدیل کرده‌اند که رمزگشایی پیشگویی موجود در آن را غیرممکن می‌سازد. ما باید با مقادیر و واحدهایی که خداوند به ما داده است بمانیم.

2. قسمت‌هایی از روغن که باید با آرد قربانی مخلوط می‌شد در واحد «هین» آورده شده است. اگر دقت کنید، خواهید دید که مقدار روغن (که باید با آرد مخلوط شود) و سهم شراب (برای پیشکش نوشیدنی) همیشه دقیقاً یکسان است. من این داده ها را به تفصیل مطالعه کرده ام و نتوانستم اهمیت مستقیم پیامبری پیدا کنم، اما جزئیات مقادیر آرد دارای اهمیت بسیار نبوی است. به طور غیرمستقیم مقادیر آرد شامل مقادیر روغن می شود و این مقادیر حاوی لیبیات می باشد. برای جلوگیری از پیچیدگی بی مورد این مطالعه بسیار چالش برانگیز، واحدهای غیر ضروری «هین» را حذف می کنم، اما خواننده باید بداند که من این موضوع را به تفصیل بررسی کرده ام.

3. برای به دست آوردن فهرست کاملی از تمام قربانی‌های جشن‌های بهاری مکمل اعداد ۲۸، باید با لاویان ۲۳ نیز مشورت کنیم، زیرا قربانی‌های دیگری نیز فهرست شده‌اند که طبق تفسیر کتاب مقدس ما (مراجعات زیر) با قربانی‌های دیگر جایگزین نشده‌اند و باید علاوه بر این قربانی‌ها ارائه می‌شوند. معنای نبوی تنها در صورتی ظاهر می شود که فهرست کامل باشد.

اولین جشن بهاری با دستورات ویژه قربانی در شماره 28 اولین روز از جشن نان فطیر است:

این دستورات قربانی برای تمام هفت روز جشن نان فطیر اعمال می شود، بنابراین مجموع زیر را بدست می آوریم:

با این حال، دستورالعمل های بیشتری برای قربانی کردن در طول عید فطیر ارائه شده در لاویان 23 وجود دارد، که ما نباید صرفاً به این دلیل که آنها در اعداد 28 ذکر نشده اند، آنها را نادیده بگیریم:

جشن بهاری بعدی که خداوند برای آن دستورات قربانی داده است، جشن هفته ها، جشن اولین میوه ها یا به سادگی است. پنطیکاست:

باز هم در لاویان 23 قربانی های بیشتری برای پنطیکاست می یابیم (به تفسیر کتاب مقدس جلد 1 در اعداد 28:26 مراجعه کنید):

جشنواره‌های بهاری، برخلاف جشن‌های پاییزی، از مرز ماه تا ماه دوم امتداد داشتند. این به دلیل زمان انتظار برای پنطیکاست است (7 هفته، بنابراین به آن "عید هفته ها" نیز می گفتند. مراقب باشید: به راحتی می توان نادیده گرفت که در طول هفت هفته (سبت های عمر) انتظار پنطیکاست، همیشه یک ماه نو با 100٪ قطعیت می افتد. این را نیز باید نبوی دانست. با تشابه مقادیر می توان دریافت که بخشی منطقی از جشن های بهاری است:

مثل همیشه، برای درک یک پیشگویی-و این یک نبوت است، زیرا خدمات سایه به خودی خود نوعی چیزی است که بعداً محقق می شود-ما به یک کلید برای باز کردن قفل پیشگویی نیاز داریم. طبق اصل هرمنوتیکی، کلید باید در خود کتاب مقدس باشد.

در این مورد، در واقع یافتن آن کلید، یا حداقل بخشی از آن، بسیار آسان است. در واقع در همان فصل 28 اعداد است. اما ابتدا باید روی آرد و روغن فکر کنیم. می دانیم که همه حیوانات به قربانی عیسی اشاره می کردند. چیزی که در اینجا خودنمایی می کند وابستگی عجیب به واحدهای خاصی از آرد است. البته آرد با روغن مخلوط شده بود. این کار را برای پخت نان انجام می دهیم. در شام خداوند، خود عیسی به آنچه باید با نماد نان بفهمیم اشاره می کند:

و چون غذا می‌خوردند، عیسی گرفت نان، و برکت داد و آن را شکست و به آنها داد و گفت: بگیرید و بخورید. این بدن من است. (مرقس 14:22)

چرا باید نان را با روغن مخلوط می کردند؟ روغن یعنی چی؟

بگذارید الن جی وایت در یکی از بهترین کتاب هایش آن را برای ما توضیح دهد. در «درس های عینی مسیح»، در فصل مربوط به تمثیل 10 باکره می توانیم بخوانیم:

در نزدیکی خانه عروس ده زن جوان ردای سفید پوشیده شده اند. هر کدام یک چراغ روشن و یک پرچم کوچک برای نفت حمل می کنند. همه مشتاقانه منتظر ظاهر داماد هستند. اما یک تاخیر وجود دارد. ساعت به ساعت می گذرد؛ ناظران خسته می شوند و به خواب می روند. در نیمه شب فریاد شنیده می شود: "اینک داماد می آید، به استقبال او بروید." خفته ها که ناگهان بیدار می شوند، به پا می خیزند. آنها راهپیمایی را می بینند که با مشعل روشن و از موسیقی شاد است. صدای داماد و صدای عروس را می شنوند. ده دوشیزه چراغهای آنها را می گیرند و با عجله برای بیرون رفتن شروع به اصلاح آنها می کنند. اما پنج نفر از پر کردن فلاسک های خود با روغن غفلت کرده اند. آن‌ها پیش‌بینی نمی‌کردند که تأخیر آنقدر طولانی شود و برای شرایط اضطراری آماده نشده‌اند. در مضیقه به یاران خردمند خود متوسل می شوند و می گویند: «از روغن خود به ما بدهید زیرا چراغ های ما خاموش می شود.» (حاشيه آنها روغنی ندارند که دریغ کنند و جواب می دهند: «اینطور نیست، مبادا برای ما و شما کافی نباشد، بلکه بیشتر به سراغ فروشندگان بروید و برای خود بخرید.»

در حالی که آنها برای خرید رفتند، دسته حرکت کردند و آنها را پشت سر گذاشتند. آن پنج نفر با چراغ های روشن به جمعیت پیوستند و با قطار عروس وارد خانه شدند و در بسته شد. هنگامی که باکره های احمق به سالن ضیافت رسیدند، انکار غیرمنتظره ای دریافت کردند. ارباب جشن گفت: "من شما را نمی شناسم." در خیابان خالی، در سیاهی شب ایستاده بودند.

همانطور که مسیح نشسته بود و به مهمانی که منتظر داماد بود نگاه می کرد، داستان ده باکره را به شاگردانش گفت. با تجربه آنها تجربه کلیسا را ​​نشان می دهند که درست قبل از آمدن دوم او زندگی خواهد کرد.

دو طبقه ناظران نماینده دو طبقه ای هستند که ادعا می کنند منتظر پروردگار خود هستند. آنها را باکره می نامند زیرا ادعای ایمان خالص دارند. با چراغ ها کلام خدا نشان داده شده است. مزمور سرای می گوید: «کلام تو چراغی است برای پای من و نوری است برای راه.» ص 119:105. روغن نماد روح القدس است. بنابراین روح در نبوت زکریا نشان داده شده است. او می گوید: «فرشته ای که با من صحبت می کرد دوباره آمد و مرا مانند مردی که از خواب بیدار شده بود بیدار کرد و به من گفت: «چه می بینی؟» و گفتم: نگاه کردم و اینک یک شمعدان تمام طلا با کاسه ای بر بالای آن و هفت چراغ او روی آن و هفت چراغ روی آن است که بالای آن هفت لوله است. و دو درخت زیتون در کنار آنیکی در سمت راست کاسه و دیگری در سمت چپ آن. پس جواب دادم و به فرشته ای که با من صحبت می کرد گفتم: اینها چیستند، سرورم؟ . . . آنگاه او پاسخ داد و با من گفت: این کلام خداوند به زروبابل است که می گوید: خداوند صبایوت می‌گوید: نه به قدرت و نه به قدرت، بلکه به روح من. . . . و من دوباره جواب دادم و به او گفتم: این دو شاخه زیتون که 408 از میان دو لوله طلایی روغن طلا را از خود خالی می کنند چیست؟ . . . سپس گفت: این دو مسح شده هستند که در کنار خداوند تمام زمین ایستاده اند.» زکر 4:1-14.

از دو درخت زیتون، روغن طلایی از طریق لوله های طلایی به کاسه شمعدان، و از آنجا به چراغ های طلایی که به محراب نور می داد، تخلیه می شد. بنابراین، از مقدسانی که در حضور خدا ایستاده‌اند، روح او به ابزارهای انسانی که در خدمت او هستند، افاضه می‌شود. رسالت آن دو مسح این است که آن فیض آسمانی را به قوم خدا ابلاغ کنند که به تنهایی می تواند کلام او را چراغی برای پاها و نوری برای راه باشد. یَهُوَه صبایوت می‌گوید: «نه به قدرت و نه به قدرت، بلکه به روح من.» زک 4:6. {COL 406.1-408.1}

لطفا کل فصل را بخوانید. این شامل بسیاری از اطلاعات مهم برای این آخرین نسل از 144,000 است.

اکنون باید مجموع مجموع افراد را جمع آوری کنیم تا بررسی کنیم که آیا این منجر به اعدادی می شود که می توانند در ارتباط با ریزش روح القدس اهمیت نبوی داشته باشند.

زمانی که این مطالعه را شروع کردم، شک خاصی داشتم. خیلی ها می پرسند روش مطالعه من چیست؟ پاسخ من این است که به خودم اجازه دادم توسط روح القدس هدایت شوم. اغلب، مشکلات کوچکی وجود دارد که در کتاب مقدس یا افکاری در حین دعا پیدا می‌کنم که مرا به چیزی خاص راهنمایی می‌کند. در واقع، من شروع به مطالعه اعیاد یهودی برای مقابله با نگهبانان سبت قمری کردم، و بنابراین بیشتر و بیشتر متوجه شدم که چقدر از آنچه کتاب مقدس در مورد اعیاد می گوید ما قادر به توضیح کامل آن هستیم. امیدوارم دو قسمت اول سری Shadow این را به وضوح نشان دهد.

من گمان می کردم که دستورالعمل های بسیاری برای قربانی های جشنواره ارتباط ویژه ای با دوره های خاص کتاب مقدس دارد که در طی آن شرایط استثنایی بر روی زمین وجود داشته یا خواهد بود. من بر این باور بودم که این قربانی‌های عید چیزی شبیه «تدارک» برای آن دوران سخت خاص است. من هنوز نمی‌دانستم که این مطالعه چگونه نتیجه می‌گیرد و کلیدها را کجا می‌توان پیدا کرد، اما وقتی پرونده‌ای را دنبال می‌کنم همیشه همین‌طور است. روح القدس ایده می دهد و سپس از طریق مطالعه مجدانه در دعا، راه حل ها را دریافت می کنم. گاهی اوقات بعد از اینکه برایش دعا کردم به خواب می روم و صبح روز بعد که از خواب بیدار می شوم راه حل را دریافت می کنم.

این "شرایط استثنایی" چیست؟ هنگامی که عیسی بر روی صلیب درگذشت، یکی از این وضعیت های اضطراری پیش آمد. همانطور که در قسمت قبل آموختیم، سیستم قربانی با مرگ عیسی بر روی صلیب یک بار برای همیشه لغو شد. او درست در زمان ذبح قربانی شبانه روز مرد، و بره از دست کشیش فرار کرد. الن جی وایت این را به ما گفت و این دیدگاه را تأیید کرد. پرده ای که مکان مقدس را از مکان مقدس جدا می کرد توسط پدر از بالا به پایین پاره شد و بدین ترتیب به سیستم قربانی یهودی پایان داد.

با این حال، ما باید بفهمیم که چه چیزی جایگزین آن شد: خدمات شفاعتی عیسی در عبادتگاه آسمانی. با این وجود، عیسی برای یک سبت کامل در قبر آرام گرفت، و هنگامی که دوباره برخاست، 40 روز دیگر را با شاگردان روی زمین گذراند:

مسیح به مدت چهل روز روی زمین ماند، شاگردان را برای کار قبل از خود آماده می کند و آنچه را که تاکنون از درک آن عاجز بوده است توضیح می دهد. او از پیشگویی های مربوط به ظهور او، رد شدن او توسط یهودیان و مرگ او صحبت کرد و نشان داد که تمام مشخصات این پیشگویی ها محقق شده است. او به آنها گفت که آنها باید این تحقق نبوت را تضمینی از قدرتی بدانند که در کارهای آینده آنها حضور خواهد داشت. می خوانیم: «سپس فهم آنها را گشود تا کتاب مقدس را بفهمند، و به آنها گفت: این گونه مکتوب است و چنین است که مسیح باید رنج بکشد و از مردگان در روز سوم برخیزد: و توبه و آمرزش گناهان به نام او در میان همه امت ها از اورشلیم شروع شود.» و افزود: «شما شاهدان این چیزها هستید.» لوقا 24:45-48.

در این روزهایی که مسیح با شاگردانش گذراند، آنها تجربه جدیدی به دست آوردند. همانطور که استاد محبوبشان را شنیدند که کتاب مقدس را در پرتو همه آنچه اتفاق افتاده بود توضیح می داد، ایمانشان به او کاملاً تثبیت شد. به جایی رسیدند که می‌توانستند بگویند: «من می‌دانم به چه کسی ایمان آورده‌ام». دوم تیموتائوس 2:1. آنها به ماهیت و وسعت کار خود پی بردند و دیدند که باید حقایقی را که به آنها سپرده شده بود به جهانیان اعلام کنند. وقایع زندگی مسیح، مرگ و رستاخیز او، پیشگویی هایی که به این وقایع اشاره می کنند، اسرار نقشه نجات، قدرت عیسی برای آمرزش گناهان - بر همه این چیزها که آنها شاهد بوده اند، و باید آنها را به جهان معرفی می کنند. آنها باید انجیل صلح و نجات را از طریق توبه و قدرت نجات دهنده اعلام می کردند. {AA 26.2-27.1}

چه کسی در این دوران که نه سیستم قربانی وجود داشت و نه عیسی به عنوان کاهن اعظم در عبادتگاه آسمانی بود، خدمات شفاعت را انجام داد؟ چه بلایی سر مردمی می آمد که در آن زمان گناه کرده بودند؟ آیا آنها بخشیده می شدند؟ اینها صرفاً سؤالات الهیاتی در مورد رستگاری نیستند، بلکه برای زمانی در آنجا با نوعی مواجه می شویم که در وضعیتی مشابه اما حتی بدتر خواهیم بود. منظورم زمانی است که عیسی از حرم خارج می شود و شفاعت او تمام می شود. در آن هنگام باب رحمت به طور غیرقابل بازگشت بسته می شود. روح القدس از زمین خارج خواهد شد و ما باید بدون مدافع در این دنیا زندگی کنیم. در مورد نمونه سال 31 بعد از میلاد، عیسی در واقع لحظاتی را با شاگردان گذراند و مطمئناً آنها را امیدوار کرد. اما نظام قربانی برای همیشه ملغی شد و او هنوز خدمت خود را در حرم آسمانی نگرفته بود. روح القدس هنوز حضور نداشت که این نیز از ویژگی های زمان بلاها است.

من قربانی های جشن را با توجه به اهمیت احتمالی آنها به عنوان یک منبع، به عنوان "تامین غذا" برای این زمان ها بررسی کردم. همه چیزهایی که عیسی در انواع دستور داد، با توجه به آخرین زمان انجام شد، بنابراین 144,000 نفر می‌توانستند اهمیت نبوی مربوط به جشن‌های پاییز را با مثال تحقق عیدهای بهاری رمزگشایی کنند و نتیجه‌گیری کنند.

اگر شما "تدارک سفر" را محاسبه کنید، به دو اطلاعات نیاز دارید:

1. تامین غذای روزانه مسافران
2. طول سفر بر حسب روز

از این دو مقدار با ضرب ساده می توان مقدار کل ذخایر لازم را محاسبه کرد.

اگر فقط مقدار کل آذوقه سفر را بدانیم چه؟ سپس باید محاسبه کنیم که تا چه حد می توان با آن پیش رفت. ابتدا باید میزان نیاز روزانه را مشخص کنیم و بعد می‌توانیم آذوقه‌های موجود را بر نیاز روزانه تقسیم کنیم و سپس حداکثر مدت زمان ممکن سفر را بر حسب روز با توجه به کل غذا بدست آوریم.

با اعتقاد به اینکه مجموع قربانی‌ها در جشن‌های بهاری، تأمین دوره وضعیت اضطراری پس از مصلوب شدن عیسی مسیح است، فقط باید مقدار نیاز روزانه را پیدا می‌کردم تا محاسبه کنم که قربانی‌های جشن چند روز طول می‌کشد.

کاملاً واضح است که برای محاسبه ذخیره روزانه به کدام اطلاعات نیاز است ... مبالغ عرضه روزانه در فصل 28 اعداد:

بنابراین نیاز روزانه 2 نان بود، و بنابراین ما به 153 ÷ 2 = 76.5 روز بین مرگ عیسی و شروع او به خدمات مقدس می رسیم، که منطقی به نظر نمی رسد. هنوز چیزی در محاسبات ما کم است.

بدون درک عمیق تر از فداکاری های روزانه، نمی توان این موارد را مطالعه کرد. کاهنان موظف بودند که قربانی های روزانه را برای مردم تقدیم کنند، اما برای خود کاهنان خاندان لاوی نیز یک قربانی ویژه روزانه وجود داشت:

و خداوند به موسی خطاب کرده، گفت: «این است هدیه هارون و پسرانش که در روز مسح شدن او برای خداوند تقدیم کنند. دهم یک قه آرد خوب برای هدایای گوشتی دائمی، نیمی از آن صبح و نیمی از آن در شب.. در تابه باید با روغن درست شود. و وقتی پخته شد، آن را در بیاور و تکه های پخته شده قربانی گوشت را برای عطر خوش برای خداوند تقدیم کن. و کاهن پسرانش که به جای او مسح شده است، آن را تقدیم کند. باید به طور کامل سوخته شود. هر هدایای گوشتی برای کاهن باید کاملاً سوزانده شود و خورده نشود. (لاویان 6:19-23)

ترجمه انگلیسی این متن از اصطلاح «پیدای گوشت» استفاده می‌کند، اما در واقع گوشتی وجود نداشت، بلکه فقط آرد و روغن برای کاهنان تقدیم می‌شد.

این قربانی ویژه روزانه را می توان به راحتی نادیده گرفت، زیرا به خوبی در بخش دیگری از کتاب مقدس "پنهان" شده بود. همانطور که خواهیم دید، این پیشنهاد برای زمان ما اهمیت برجسته ای دارد. اجازه دهید این یافته را اکنون به جدول نیاز روزانه اضافه کنیم:

از نظر گونه‌شناسی، قربانی روزانه دو نان برای مردم نشان‌دهنده نیاز روزانه «روح‌القدس» یک شاگرد «عادی» عیسی در زمان پس از مرگ عیسی بود، در حالی که آذوقه‌های مورد نیاز یک رسول کمتر و فقط یک قرص نان بود.

ما اکنون حداکثر زمان پیش‌بینی‌شده را مجدداً محاسبه می‌کنیم که کل سهام قربانی شده در جشنواره‌های بهاری برای آن کافی بود:

153 ÷ 3 = 51 روز

عیسی یک روز را در قبر گذراند ... سبت، 15 نیسان، اولین روز از جشن نان فطیر. سپس دستور داده شد که از روز بعد از سبت (نیسان 16، روز تکان دادن برگ اولین میوه ها) در مجموع 50 روز برای آمدن به عید پنطیکاست، یعنی ریزش باران اولیه پیش بینی شده، شمرد.

و شما باید برای خود حساب کنید از فردا بعد از شنبهاز روزی که غلاف هدیه موج را آوردی. هفت سبت کامل خواهد شد: حتی تا فردا پس از سبت هفتم شمرده شوید پنجاه روز; و قربانی غذای جدیدی برای خداوند تقدیم کنید. (لاویان 23:15-16)

اگر به این 50 روزی که خداوند تعیین کرده، روزی را که در قبر آرمیده است اضافه کنیم، به آن می رسیم دقیقا 51 روز تامین مورد نیاز. خود عیسی قربانی شام روز جمعه، 14 نیسان بود. بنی اسرائیل، مردم و شاگردان و حواریون (لاویان و کاهنان واقعی)، نیاز روزانه مشخصی به 3 قرص نان آمیخته با روح القدس داشتند تا زمانی که روح القدس در روز 51 دقیقاً بعد از پنطیکاست XNUMX.

به نظر من، این درست است که نتیجه بگیریم که عیسی، اگرچه در چهلمین روز پس از رستاخیز خود به آسمان عروج کرد، اما هنوز خدمت خود را در قدس آسمانی آغاز نکرده است. فقط در روزی که روح القدس را فرستاد، خدمات شفاعت خود را نیز آغاز کرد، زیرا خداوند در مشاوره بی پایان خود دقیقاً 40 روز زمان اضطراری را فراهم کرد. تا آنجا که من می دانم، هیچ اظهارات مخالفی از روح نبوت وجود ندارد. اگر کسی چیزی پیدا کرد، لطفا با من تماس بگیرید.

در بخش دوم از «سایه‌های قربانی»، اعیاد پاییزی را بررسی خواهیم کرد و اینکه چگونه ممکن است شاگردان سهم «نان» خود را دریافت کنند، اگرچه در جشن‌های بهاری سال 31 پس از میلاد نمی‌توانستند هیچ قربانی معتبری برای تأمین عرضه کنند، زیرا با مرگ عیسی مسیح بر روی صلیب، کل سیستم قربانی از قبل منسوخ شده بود.