ابزارهای دستیابی
برو سر اصل مطلب، گذشتن از مسائل غیرضروری
آخرین شمارش معکوس

گروه بزرگی از نوازندگان با پیراهن‌های سفید و شلوارهای تیره، در مقابل ساختمانی با تزئینات جشن با بنرهای قرمز، سفید و آبی، چنگ می‌نوازند.هنگامی که خبر زمانی که رکورد جهانی بزرگترین گروه چنگ قرار بود در 26 اکتبر 2013 به ثبت برسد، ما فورا به اهمیت باورنکردنی آن پی بردیم. (اگر این تاریخ هنوز در ذهن شما زنگ نزده است، ممکن است بخواهید بخش های پایانی مقاله ما را در مورد پایان کلیسای SDA.) یحیی مکاشفه راهروهای زمان را تا همین سبت دید و گفت:

صدای چنگ‌ها را شنیدم که با چنگ‌هایشان چنگ می‌زدند. (مکاشفه 14:2)

کتاب مقدس از کلمات بیهوده استفاده نمی کند، و در مورد تصوری عجیب از کروبیان بالدار بر روی ابرها صحبت نمی کند که تا پایان ابدیت با کسالت بی وقفه، رشته های چنگ خود را می چینند. چنگ نماد چیزی است، و برای درک نماد، نیازی نیست که برای تفسیر آن بیشتر از خود کتاب مقدس نگاه کنیم. به قول مزمور سرا می گویم:

ای مردم این را بشنوید. گوش کن، همه کسانی که در این دنیا زندگی می کنند، هم پست و هم بلند، هم غنی و هم فقیر. دهان من سخنان حکیمانه خواهد گفت. مراقبه قلب من به شما درک می کند. گوشم را به ضرب المثل خواهم برد معمای خود را بر روی چنگ توضیح خواهم داد. (مزمور 49: 1-4)

بنابراین چنگ ابزاری برای حل معماها و بیان اسرار است. هدف این مقاله این است که چشمان شما را هم به صورت مجازی و هم به معنای واقعی کلمه به روی تغییرات جغرافیایی که در رابطه با کلیسای خدا در همان تاریخی که گروه رکوردشکنی چنگ اجرا خواهد کرد، باز کند.

الگوی بهشتی

ما در این مقاله در مورد مکان‌ها صحبت می‌کنیم، بنابراین باید برخی اصطلاحات جغرافیایی پایه را ایجاد کنیم. کتاب مقدس نه تنها به جغرافیای زمینی می پردازد، بلکه به «جغرافیای» آسمانی نیز می پردازد. بنابراین، اصطلاح "شرق" در کتاب مقدس معانی متعددی دارد، همانطور که خواهیم دید.

فرزندان اسماعیل و عیسو در شرق اسرائیل سکنی گزیدند (پیدایش 25:6) و از این رو در کتاب مقدس به عنوان فرزندان مشرق نام برده می شوند. سه پادشاهی که با هدایایی از عیسی دیدن کردند، پادشاهان شرق یا رهبران عرب بودند که با خدای اسرائیل و وعده های او چندان ناآشنا نبودند. منطقی است که چرا الن جی وایت در مورد مردان خردمند چنین گفت:

نور خدا همیشه در میان تاریکی بت پرستی می درخشد. در حالی که این مغ ها آسمان های پر ستاره را مطالعه می کردند، و به دنبال کشف راز بود آنها در راههای روشن خود پنهان شده بودند و جلال خالق را مشاهده کردند. در جستجوی دانش روشن‌تر، به کتاب مقدس عبری روی آوردند. در سرزمین خودشان نوشته های نبوی ارزشمندی وجود داشت که آمدن یک معلم الهی را پیشگویی می کرد. بلعام از ساحران بود، هرچند زمانی پیامبر خدا بود. او به وسیله روح القدس سعادت اسرائیل و ظهور مسیح را پیشگویی کرده بود. و پیشگویی های او توسط سنت از قرن به قرن دیگر منتقل شده بود. اما در عهد عتیق، ظهور ناجی به وضوح آشکار شد. مجوس با خوشحالی فهمیدند که آمدن او نزدیک است و این کل جهان قرار بود با شناخت جلال خداوند پر شود. {59.3 DA}

الن جی وایت در اینجا در رابطه با آمدن عیسی پیشینه روشنی ارائه می دهد: رازی وجود دارد که باید در آسمان های پر ستاره تشخیص داده شود. این در مورد ظهور دوم او و همچنین اولین ظهور او صدق می کند.

نبوت بلعام که به آن اشاره می کند چنین است:

... ستاره ای از یعقوب خواهد آمد و عصا از اسرائیل طلوع خواهد کرد ... (اعداد 24:17)

این پیشگویی بیش از آنچه به چشم می آید وجود دارد، اما اجازه دهید ابتدا پایه و اساس را بگذاریم.

حکیمان نه تنها از مشرق یعنی مناطق عرب نشین شرق اسرائیل بودند، بلکه ستاره ای را در مشرق به معنای در شرق آسمان دیدند.

گفت: كجاست كجاست مولود پادشاه يهود؟ برای ما ستاره او را در مشرق دیده ایم، و برای پرستش او آمده اند. (متی 2:2)

اینجاست که باید بین شرق زمینی و مشرق آسمانی تفاوت قائل شویم. حداقل درک اولیه از نجوم و اصطلاحات نجومی مفید خواهد بود که ما به این موضوع می پردازیم، اما اگر همه چیز را درک نمی کنید، جای نگرانی نیست، زیرا نمودار 2 همه آن ها را به صورت بصری گرد هم می آورد تا موضوع را نشان دهد.

ما باید بدانیم که حکیمان ستاره را کجا دیدند تا بدانیم چگونه پیشگویی را محقق کرد. به دلیل نحوه کج شدن محور و مدار زمین، ستارگان به ترتیب در ساعات مختلف روز و در فصول مختلف در نقاط مختلف ظاهر می شوند. هنگامی که ستاره شناسان می خواهند در مورد مکان یک شی در آسمان شب صحبت کنند، این امر کمی مشکل ایجاد می کند. آنها دوست دارند که بتوانند آن را در هر زمان یا در هر فصلی دوباره پیدا کنند، بنابراین باید به جای جهت قطب نما شمال-جنوب-شرق-غرب نسبت به پس زمینه ستارگان (کره آسمانی) آن را ثبت کنند. بنابراین، اخترشناسان معمولاً به مکان یک شیء با مختصات آن در کره سماوی به جای مکان آن در آسمان اشاره می کنند.

چگونه می گویید در کجای فلک چیزی قرار دارد؟ اول از همه، باید یک نقطه مرجع وجود داشته باشد. نقطه مرجع مورد استفاده ستاره شناسان، مکان خورشید در زمان اعتدال بهاری (بهاری) است. به آن نقطه بهاری می گویند. مردمان باستان معمولاً سال تقویمی خود را زمانی شروع می کردند که خورشید در این نقطه یا نزدیک آن بود.

همه اجرام آسمانی در شرق جغرافیایی طلوع می کنند و در غرب غروب می کنند، اما ما باید شرق و غرب آسمانی را نسبت به نقطه بهاری درک کنیم. جهت شرق به اجسامی است که بعد از نقطه بهاری بالا می آیند، در حالی که جهت غرب به اجسامی که قبل از نقطه بهاری بالا می آیند.

یک نقشه آسمانی دقیق که صورت‌های فلکی و ستارگان مختلف را نشان می‌دهد، با نشانگرهایی که اجرام آسمانی خاص مورد علاقه را نشان می‌دهند. روشنایی و مختصات آسمانی به همراه شاخص های جهت شرق و غرب نشان داده شده است.نمودار 1 - نمودار ستاره ای که بردارهای جهت آسمانی (شرق/غرب) را نسبت به نقطه بهاری (مرکز) نشان می دهد.

توجه داشته باشید که جهت شرق و غرب در ستارگان به سمت عقب ظاهر می شود (شرق در چپ، غرب در سمت راست) به این دلیل که ما به جای نگاه کردن به زمین به سمت پایین به ستاره ها نگاه می کنیم.

با استفاده از سیستم مختصات استاندارد برای اجرام نجومی همانطور که در نمودار 1 نشان داده شده است، انحراف یک جسم به سادگی تعداد درجه های بالای نقطه بهاری است و صعود راست تعداد درجه ها (یا ساعت ها، دقیقه ها و ثانیه های چرخش) باقی مانده از نقطه بهاری است. شبکه در نمودار 1 هر ساعت صعود راست را در محور افقی و هر 10 درجه انحراف را در محور عمودی مشخص می کند. خط ساعت صفر (سیاه) مشابه نصف النهار اول است که نیمکره شرقی و غربی زمین را تقسیم می کند.

برای تجسم اینکه کدام ستاره‌ها در جهت شرق سماوی قرار دارند، تنها کاری که باید انجام دهیم این است که نمودار را به شکل یک کره بپیچیم. برای اهداف تصویری، نمودار ۲ تنها یک برش کوچک از کره سماوی را نشان می‌دهد.

تصویر نقشه آسمانی که صورت های فلکی مختلف را از زمین نشان می دهد. روی نقشه، خطوط و نمادهای رنگی، شکل‌ها و مختصات آسمانی را مشخص می‌کنند، مانند Mazzaroth، جایی که جهت‌های اصلی «شرق» و «غرب» برچسب‌گذاری شده‌اند و با خطوطی که نقاطی در آسمان را نشان می‌دهند، قطع شده‌اند.نمودار 2 - تجسم بردارهای جهت آسمانی (محدوده: انحراف 10 درجه)

به راحتی می‌توان دید که صورت فلکی شکارچی (جبار) در کره سماوی، مستقیماً در جهت «شرق» قرار دارد. راه دیگر برای تجسم این موضوع، تصور کنید که در لحظه‌ای که نقطه بهاری در بالاترین نقطه خود در آسمان است، روی نصف النهار مبدا زمین ایستاده‌اید. وقتی رو به شرق می‌ایستید، مستقیماً به شکارچی در افق خیره می‌شوید. توجه: اگر این کار را نزدیک به روز اعتدال بهاری (تقریباً 20 مارس) انجام دهید، خورشید نقطه بهاری را مشخص می‌کند و در ساعت 12:00 ظهر به وقت محلی در بالاترین نقطه خود خواهد بود. برای بررسی این موضوع با نرم‌افزار آسمان‌نمای خود، تنظیم موقعیت خود نسبت به استوا نیز می‌تواند مفید باشد، به طوری که خورشید (و در نتیجه نقطه بهاری) مستقیماً بالای سر باشد.

سردرگمی شرق آسمانی در مقابل شرق زمینی را با ابهام کلمه بهشت ​​ترکیب کنید، که می تواند به آسمان، ستارگان یا مکانی که عیسی در آن زندگی می کند اشاره داشته باشد و معنای مورد نظر واقعاً می تواند مبهم شود. ممکن است شخصی تعجب کند که چرا خداوند چنین ابهامی را در کلام خود مجاز می داند. برخی از دلایل ممکن است این باشد که به کتاب مقدس انعطاف‌پذیری در کاربرد بدهد و به ما فرصتی بدهد تا گنج پنهان را جستجو کنیم و اعماق معنای متفاوت آن را درک کنیم.

اکنون که ما آن پایه اولیه را داریم، می‌توان آیاتی را در کتاب مقدس که به جهت مشرق در ارتباط با عبادتگاه آسمانی اشاره می‌کنند یا به سادگی «شرق آسمانی» می‌گویند، بهتر درک کرد. بیایید نگاهی گذرا به برخی از این آیات و همچنین نقل قول‌هایی از روح نبوت بیندازیم و ببینیم آیا اکنون که می‌دانیم جبار در شرق است، معنای جدیدی به دست نمی‌آورند.

قبل از هر چیز، بیایید نگاهی دقیق تر به تحقق پیشگویی بلعام در تجربه حکما بیندازیم. آنها ستاره را در مشرق دیدند، یعنی آن را در صورت فلکی جبار دیدند. چگونه این پیشگویی که ستاره ای از یعقوب بیرون می آید برآورده شد؟ یک یادداشت معمولی از ویکی‌پدیا ما را در پیوند نشان می‌دهد. در مقاله خود در مورد عصای یعقوب (پیش ماده ای برای سکستانت که برای اندازه گیری زوایا استفاده می شود) موارد زیر را می گویند:

منشا نام ساز مشخص نیست. برخی به پدرسالار کتاب مقدس یعقوب، [1] به ویژه پیدایش 32:11 اشاره می کنند.[1] همچنین ممکن است نام خود را پس از شباهت به آن گرفته شود جبار، که با نام یعقوب در برخی از نمودارهای ستاره های قرون وسطایی به آن اشاره شده است.[2][3] منبع احتمالی دیگر، عصای زائر، نماد سنت جیمز (ژاکوبوس در لاتین) است. نام چوب صلیب به سادگی از شکل صلیبی آن گرفته شده است.

اکنون بلافاصله مشخص می شود که پیشگویی بلعام به معنای واقعی کلمه محقق شد: ستاره در شرق در واقع از صورت فلکی "یعقوب" یا جبار بیرون آمده است. بنابراین، فقط با مطالعه این آیات با نمودار ستاره ای هم عصر با نوشته، خود کتاب مقدس به ما می گوید که جهت مشرق آسمانی (جایی که ستاره از آنجا آمده است) جهت صورت فلکی شکارچی است. در غیر این صورت، ستاره ای که حکیمان دیدند، تحقق نبوت بلعام نبود.

الن جی وایت این همبستگی بین جبار و شرق را تأیید می کند. او نه تنها به ما اطلاع می دهد که اورشلیم جدید از فضای باز در جبار (سحابی شکارچی) خواهد آمد، بلکه او همچنین عیسی را توصیف می کند که از شرق می آید، بنابراین بار دیگر جبار را به شرق آسمانی پیوند می دهد:

به زودی چشمان ما به سمت شرق کشیده شد، زیرا یک ابر سیاه کوچک تقریباً نصف دست یک انسان ظاهر شده بود، که همه می دانستیم که نشانه پسر انسان است. {2SG 32.1}

با نزدیک شدن به تولد واقعی عیسی دوباره در 27 اکتبر امسال و قلب ما به واسطه تجربه حکیمان در پیروی از ستاره به نجات دهنده خود نزدیک می شود، و من متأسفم که فکر می کنم اکنون در مقایسه با آن زمان افراد زیادی واقعاً به دنبال او نیستند.

بیایید آیه دیگری از کتاب مقدس را بررسی کنیم که به شرق بهشتی می پردازد:

سپس مرا به دروازه آورد، حتی دروازه ای که رو به شرق است: و ببین، جلال خدای اسرائیل از راه مشرق آمد. و صدای او مانند صدای آبهای بسیار بود و زمین از جلال او درخشید. (هزاره 43: 1-2)

این آیات حاوی اطلاعات زیادی است! به یاد داشته باشید، معبدی که حزقیال دید، همانگونه که در مقاله توضیح داده شد، الگویی از معبد آسمانی بود. باید دوباره پیشگویی کنی... از آنجایی که معبد الگوی حرم آسمانی است، انصافاً برای ما انصاف است که جهت مشرق را به جهت آسمانی تعبیر کنیم. حزقیال به جایی برده می شود که به سمت شرق می بیند، که نمایانگر نگاه ما به جبار است. همانطور که ما مطالعه می کنیم پیام جبار، اینک "جلال" خدا از مشرق می آید.

جلال خدا شخصیت اوست، همانطور که وقتی موسی از او خواست جلال خود را به او نشان دهد به او آشکار کرد (خروج 33:18 و پس از آن). همانطور که ما پیام جبار را مطالعه می کنیم، شخصیت خدا، جلال او را می بینیم که در برخوردهای او با کلیسای ادونتیست روز هفتم در هر نقطه مشخص از زمان مشخص شده توسط هفت ستاره آشکار شده است.

این قسمت قطعاً پیام شرق را با دو چیز مهم پیوند می دهد:

  1. صدای خدا مثل آبهای زیاد
  2. روشنایی زمین با جلال او.

قبل از اینکه این دو موضوع را بررسی کنیم، بیایید واقعاً مطمئن باشیم که این در مورد پیام جبار صحبت می کند. بیایید دو بیت بعدی این قطعه را بخوانیم:

و بر حسب ظاهر رؤیایی بود که دیدم، حتی بر اساس رؤیایی که دیدم وقتی آمدم شهر را ویران کنم: و رؤیاها مانند رؤیایی بود که در کنار رودخانه چبار دیدم. و با صورتم افتادم و جلال خداوند از راه دروازه ای که چشم انداز آن به طرف مشرق است به خانه وارد شد. (حزقیال 43:3-4)

در اینجا پیامبر رؤیایی که در حزقیال 1 از کروبیان با چهار چهره و چرخ ثبت شده است را به ما یادآوری می کند. برای اطمینان از اینکه ما هنوز در یک موضوع هستیم، سپس همه چیز را به عنوان جلال خدایی که از شرق می آید به هم گره می زند. به عبارت دیگر، آیات 1-4 یک واحد را تشکیل می دهند. این نشان می دهد که دو بخش از اطلاعات مهم ذکر شده در بالا و اشاره به چشم انداز فصل 1 همه بخشی از این مقدمه هستند.

رؤیای حزقیال 1 البته اساس پیام جبار است، همانطور که در ارائه توضیح داده شد. بنابراین می‌توان مطمئن بود که این قسمت واقعاً از پیام جبار صحبت می‌کند و پیام جبار نیز مانند بسیاری از آب‌ها صدای خدا و روشنایی زمین با جلال خداوند است.

فرشته با قدرت بزرگ

هر کسی که با مکاشفه 18:1 آشنا باشد باید فوراً اشاره به روشن کردن زمین با جلال خدا را تشخیص دهد. این پیام چهارمین فرشته است و از ستارگان می آید:

و بعد از این چیزها فرشته دیگری را دیدم از بهشت ​​فرود آی، داشتن قدرت زیاد؛ و زمین از جلال او سبک شد. (مکاشفه 18:1)

آیات بعدی این پیام جهانی را با وضوح بیشتری توصیف می‌کنند، پیامی که سقوط بابل را با تمام آموزه‌های دروغینی که ملت‌ها را با آنها فریب می‌دهد، محکوم می‌کند. آموزه‌های دروغین بابل که امروزه در هر کلیسای سازمان‌یافته‌ای یافت می‌شوند، به وضوح توسط پیامی که از اوریون نازل می‌شود، شناسایی می‌شوند. در ادامه، صدای خود عیسی را می‌شنویم که مستقیماً قوم خود را خطاب قرار می‌دهد:

و صدای دیگری را شنیدم از بهشت، گفت: ای قوم من از او بیرون بیایید تا در گناهان او شریک نباشید و از بلاهای او نگیرید. زیرا گناهان او به آسمان رسیده است و خدا گناهان او را به یاد آورد. (مکاشفه 18:4-5)

عیسی از آسمان صحبت می کند، از جبار. مسلماً عیسی همیشه قوم خود را از سردرگمی «بابل‌های» مختلف تاریخ فرا می‌خواند، اما هرگز این آیه به این تندتر از امروز به حداقل چند دلیل بیان نشده است:

  1. عیسی بیان می کند که چرا قوم خود را فرا می خواند. بدین گونه است که از گناه پاک می شوند و بلاها را دریافت نمی کنند. این 144,000 را توصیف می کند. این کلیدی است زیرا به این معنی است که این پیشگویی فقط در یک نسل خاص از تاریخ زمین می تواند به طور کامل محقق شود: آخرین نسلی که در زمان هفت طاعون آخر زندگی می کند.
  2. بابل در اینجا به گونه ای توصیف شده است که در گذشته هرگز به طور کامل تحقق نیافته است. توصیف شده است که گناهان او «به بهشت ​​رسیده است». یک نمونه سدوم و عموره است که فریادشان در آسمان به خداوند رسید و او آن را با آتش و گوگرد نابود کرد. به هیچ وجه دقیق تر از آنچه در پیام جبار بیان شده است، گناهان بابل به آسمان نرسیده است.

باقیمانده فصل هشداری جدی است مبنی بر اینکه بابل بلاها را دریافت خواهد کرد. یک بار دیگر، این در مورد پیام جبار به طور جمعی صحبت می کند، که یک هشدار بسیار واقعی از آن می دهد خشم خدا از طریق انفجار ابرنواختری Betelgeuse بیان شده است که منجر به طاعون بر این نسل خواهد شد. خدا به افراد احترام نمی گذارد، و وابستگی کلیسا هیچ کس را نجات نخواهد داد.

من به خوانندگان یادآوری می کنم که از یک طرف، فقط عیسی صلاحیت گفتن مطالبی را که در اینجا گفته می شود دارد. او کسی است که صحبت می کند، نه من. کسانی که بر خود متعهد شده اند که ارتداد کامل سازمان SDA را بدون اقتدار صدایی از آسمان، پیام جبار، محکوم کنند، مرتکب یک اشتباه بزرگ شده اند. از سوی دیگر، هیچ کس - حتی الن جی وایت - این اختیار را ندارد که جلوی دهان عیسی را بگیرد. او اغلب با این امید و اطمینان صحبت می‌کرد که کلیسای محبوبش در طول زندگی‌اش از منجی استقبال خواهد کرد، اما این امیدها با شورش رهبری کلیسا از بین رفت و او بدون مشاهده برآورده شدن آن‌ها درگذشت. (و توجه داشته باشید که شورش نیز چهره ای محافظه کارانه داشت.) با این وجود، او همچنین در مورد این اتفاق ناگوار پیشگویی کرد:

جهان را نباید به کلیسا معرفی کرد و با کلیسا ازدواج کرد و پیوندی از وحدت ایجاد کرد [اکومنیسم]. از این طریق کلیسا واقعاً فاسد خواهد شد، و همانطور که در مکاشفه آمده است، "قفسی از هر پرنده ناپاک و نفرت انگیز". {TM 265.1}

دنیا واقعاً با کلیسا ازدواج کرده است، بنابراین شما می توانید بقیه را استنباط کنید. علاوه بر این:

اگر کلیسای خدا می شود ولرم این امر بیش از کلیساهایی که سقوط کرده و محل سکونت شیاطین و پناهگاه هر ارواح پلید و قفس هر پرنده ناپاک و نفرت‌انگیز هستند، به نفع خدا نیست. کسانی که فرصت شنیدن و دریافت حقیقت را داشته‌اند و با کلیسای ادونتیست روز هفتم متحد شده‌اند و خود را فرمان نگهبان قوم خدا می‌خوانند، و با این حال به اندازه کلیساهای اسمی نشاط و تقدیم به خدا ندارند، بلاهای خدا را دریافت خواهد کرد درست مثل کلیساهایی که با قانون خدا مخالفت می کنند. {نامه 35، 1898}

آیا پس از خواندن آن نقل قول همچنان به لائودیسه (کلیسای ولرم) مانند والتر ویت افتخار می کنید؟ امیدوارم به جای آن در راه کلیسای فیلادلفیا باشید! لائودیسه و فیلادلفیا بیانگر شرایط معنوی هستند. البته ستون های واقعی کلیسای خدا از همیشه مطمئن تر هستند، اما سازمان مرتد بیرون خواهد ریخت. به پیامی که عیسی برای قوم خود می فرستد توجه کنید:

عیسی می فرستد مردم او یک پیام هشدار دهنده برای آماده کردن آنها برای آمدن او. به یوحنا نبی، کار پایانی در طرح بزرگ رستگاری انسان شناخته شد. او فرشته‌ای را دید که در میان آسمان پرواز می‌کرد و انجیل جاودانی دارد تا به ساکنان روی زمین و هر قوم و قوم و زبان و قوم موعظه کند و با صدای بلند می‌گوید: «از خدا بترسید و او را جلال دهید، زیرا ساعت داوری او فرا رسیده است و او را بپرستید، و او را که از آن زمین ساخته شده است، بپرستید.» آبها [Rev. 14:6، 7.].

فرشته ای که در نبوت به عنوان ارائه دهنده این پیام نشان داده شده است، نماد است [نه رهبری سازمانی، بلکه] طبقه ای از مردان مؤمن، که با اطاعت از انگیزه های روح خدا و تعالیم کلام او، این هشدار را به ساکنان زمین اعلام می کنند. این پیام نباید به رهبران مذهبی مردم متعهد شود. آنها نتوانسته بودند ارتباط خود را با خدا حفظ کنند و نور آسمان را رد کرده بودند بنابراین، آنها به تعداد توصیف شده توسط پولس رسول نبودند: "اما شما ای برادران، در تاریکی نیستید تا آن روز شما را مانند یک دزد فرا گیرد." شما همگی فرزندان نور هستید و ما فرزندان شب و تاریکی نیستیم.» [اول تز. 1:5، 4].

دیده بانان بر دیوارهای صهیون باید اولین کسانی باشند که مژده ظهور منجی را می گیرند، اولین کسانی هستند که صدای خود را بلند می کنند تا او را نزدیک اعلام کنند، اولین کسانی هستند که به مردم هشدار می دهند که برای آمدن او آماده شوند. اما آنها آسوده بودند و در آرزوی آرامش و امنیت بودند، در حالی که مردم در گناهان خود خفته بودند. عیسی کلیسای خود را دید، مثل درخت انجیر بی ثمر پوشیده از برگ های پرمدعا، در عین حال فاقد میوه های گرانبها. رعايت مفاخرانه از اشكال دين وجود داشت، در حالي كه روح تواضع، توبه و ايمان واقعي - كه به تنهايي مي‌توانست خدمت را مورد قبول خداوند قرار دهد - فقدان بود. به جای فیض روح، غرور، رسمی گرایی، خودخواهی، خودخواهی، ظلم آشکار بود. یک کلیسای معکوس چشمان خود را به نشانه های زمان بسته است. خدا آنها را رها نکرد و یا وفاداری او را شکست داد، اما آنها از او دور شدند و خود را از عشق او جدا کردند. از آنجایی که آنها حاضر به رعایت شرایط نشدند، وعده های او به آنها عملی نشد. {4SP 199.2–200.1}

کسانی که پیام جبار، نور آسمان را رد می کنند، در واقع از کسانی نیستند که روز و ساعت را می دانند. حضور در کلیسای SDA یا حتی رهبر بودن در آن این واقعیت را تغییر نمی دهد.

پس به یاد بیاور که چگونه پذیرفتی و شنیدی و محکم بگیر و توبه کن. پس اگر مراقب نباشی، من به عنوان یک دزد بر تو خواهم آمد و تو نخواهی دانست که در چه ساعتی بر تو خواهم آمد. (مکاشفه 3:3)

همانطور که در بهشت، در زمین نیز

به یاد داشته باشید، این در مورد جغرافیا است. آیا نمونه های شناخته شده ای از اطلاعات جغرافیایی ارائه شده در نبوت وجود دارد؟ ادونتیست ها باید حداقل از دو مثال آگاه باشند. اولین نمونه، جانور مکاشفه 13:1 است.

و من بر روی شنهای دریا ایستادم و دیدم که حیوانی برخاست خارج از دریا، دارای هفت سر و ده شاخ و بر شاخ او ده تاج و بر سرهایش نام کفر. (مکاشفه 13:1)

اشاره جغرافیایی در کلمه "دریا" است که اشاره به منطقه جغرافیایی پرجمعیت متشکل از انبوه‌ها و گروه‌های مردمی مختلف با زبان‌های مختلف است، یعنی قاره اروپا، که منطقه پرجمعیت‌تر دنیای قدیم است.

و یکی از آن هفت فرشته که هفت ویال داشتند، آمد و با من صحبت کرد و به من گفت: بیا اینجا. من داوری فاحشه بزرگی را که بر آبهای بسیار نشسته است به تو نشان خواهم داد... و او به من گفت: آبهایی که دیدی جایی که فاحشه نشسته است قوم ها و انبوهی ها و ملت ها و زبان ها هستند. (مکاشفه 17: 1,15)

با این حال، جزئیات مکان به همین جا ختم نمی شود. همچنین معیارهای دیگری برای شناسایی جانور و جایگاه خاص آن در قاره، یعنی رم، شهر هفت تپه به ما داده شده است:

و در اینجا ذهنی است که دارای حکمت است. هفت سر هستند هفت کوه، که زن روی آن می نشیند (مکاشفه 17:9)

دومین نمونه معروف اطلاعات جغرافیایی نبوی، جانور مکاشفه 13:11 است:

و من جانور دیگری را دیدم که بالا آمد خارج از زمین؛ و او دو شاخ مانند بره داشت و مانند اژدها صحبت می کرد. (مکاشفه 13:11)

در حالی که دریا یک منطقه پرجمعیت را نشان می دهد، زمین نشان دهنده یک منطقه کم جمعیت است. این نشان دهنده جهان جدید - به ویژه قاره آمریکا - از چند صد سال پیش است که پیشگویی از آن صحبت می کند. اما آیه تصریح می کند: دو شاخ مانند بره داشت. از میان تمام کشورهایی که قاره آمریکا را تشکیل می‌دهند، ما این را نمادی از ایالات متحده آمریکا با اصول اساسی پروتستانیسم و ​​جمهوری‌خواهی می‌دانیم. به عنوان مطیع و خیرخواه (بره مانند) شناخته می شود اما به طور پنهان مانند اژدها صحبت می کند.

چه کسی می تواند زن با فضیلت را پیدا کند؟

از آنجایی که نبوت موقعیت جغرافیایی جانوران اول و دوم و فاحشه ای را که آنها را کنترل می کند توصیف می کند، آیا منطقی نیست که جزئیات مربوط به محل استقرار کلیسای واقعی خدا را نیز بیان کند؟ اولین نشانه جهان جدید است:

و زن به بیابان گریخت، جایی که خدا برای او مکانی آماده کرده است تا هزار و دویست و شصت روز او را در آنجا تغذیه کنند. (مکاشفه 12:6)

این پیشگویی به مکانی کم جمعیت اشاره می کند که قوم تحت تعقیب خدا در طول 1260 سال ستم در اروپا به آنجا گریختند. آنها به آمریکا آمدند تا آزادانه خدا را طبق دستور وجدان خود عبادت کنند. کلیسای SDA از میان این افراد برخاست و علیرغم اینکه به کلیسایی جهانی تبدیل شد، مقر آن در ایالات متحده باقی ماند.

اکنون که کلیسای رسمی SDA به پایان خود رسیده است، منطقی است که تعجب کنیم که آیا کتاب مقدس اطلاعات بیشتری در مورد اینکه بقایای باقیمانده ای که از آن فرار می کند در کجا ایجاد می شود ارائه می دهد. از آنجایی که آخرین باقیمانده پیام جبار را دارد، بهتر است سرنخی از آیه ای در کتاب مقدس که به جبار اشاره می کند، جمع آوری کنیم:

که Arcturus، Orion، و Pleiades را می سازد، و اتاق های جنوب. (شغل 9: 9)

این آیه پر اهمیتی است که متأسفانه بر آن کفن شده است. برای مثال، اگر Pleiades را در همخوانی The Strong جستجو کنید، متوجه خواهید شد که "هفت ستاره" نیز یک اجرای قابل قبول است. شکارچی نه تنها هفت ستاره دارد، بلکه یک اتاق یا اتاق دارد، «فضای باز» که الن جی وایت از آن صحبت می‌کند: سحابی شکارچی، که در زیر (یا جنوب) کمربند مرکزی قرار دارد. بنابراین می بینید که این آیه بیش از آن که در ظاهر به نظر می رسد در مورد جبار صحبت می کند، اما هدف این مقاله توضیح دقیق آن نیست.

از آنجایی که پناهگاه آسمانی جبار دارای «اتاق‌هایی از جنوب» است که با آمدن شهر مقدس ارتباطی دارد، منطقی است که کلیسای خدا بر روی زمین، بازتاب زمینی پناهگاه آسمانی، «اتاق‌های جنوب» نیز داشته باشد که با اورشلیم جدید ارتباط دارند. این یک اشاره جغرافیایی به این است که صدای خدا از جبار از کجا بر روی زمین است: جنوب.

اگر زن به بیابان یا قاره آمریکا فرار می کرد، اتاق های جنوب منطقاً کشورهای آمریکای جنوبی خواهند بود. اینجاست که ما باید به دنبال یافتن پیامی باشیم که اسرار جبار را باز می کند.

آیا می‌توانی تأثیرات شیرین [هفت ستاره] را ببندی یا باندهای جبار را باز کنی؟ (ایوب 38:31)

در مقاله پایان کلیسای SDA، نماد زنی ایستاده روی ماه را توضیح می دهیم که در تضاد با مجسمه نبوکدنصر است. این کلیسا را ​​در طول زمان نشان می دهد، پاهایش بر پایه یهودیت، ایستاده در قرون مسیحیت، تاج گذاری شده با کلیسای SDA، و درخشان با ستاره های جبار. هر مرحله زمان و مکان خود را دارد. دوازده ستاره، که نماینده باقیمانده وفادار Adventism هستند، در آمریکای جنوبی مستقر هستند.

آیا کتاب مقدس چیز دقیق تری به ما می گوید؟ کجای آمریکای جنوبی را باید نگاه کنیم؟

و صدایی از بهشت ​​شنیدم به عنوان صدای آب های فراوان، و به عنوان صدای الف رعد و برق بزرگ… (مکاشفه 14: 2)

صدای خدا که از جبار می آید به «آب های بسیار» و «رعد بزرگ» تشبیه شده است. با کنار هم قرار دادن این دو توصیف، باید به دنبال «آب عظیم رعد و برق» یا به عبارت دیگر، یک آبشار عظیم باشیم.

اگر با آبشارهای آمریکای جنوبی آشنایی ندارید، تنها کاری که باید انجام دهید این است که در گوگل جستجو کنید و نظرات بسیاری از سفر را پیدا کنید که به طور مداوم یک آبشار خاص را به عنوان شماره 1 فهرست می کنند: آبشار ایگوازو همانطور که ما ادامه می دهیم، خواهید دید که این دقیقا چقدر با پیشگویی مطابقت دارد. جالب اینکه، یک ویدیو آبشار ایگوازو حتی زیرنویس دارد: «قوی‌تر از تندر آب‌های زیاد!»

ویکی پدیا به چند نکته مهم اشاره می کند:

نمای هوایی از یک آبشار بزرگ و قدرتمند که با فضای سبز سرسبز احاطه شده است و آب به شدت به داخل رودخانه ای در زیر آبشار می رود.

در 11 نوامبر 2011، آبشار ایگوازو به عنوان یکی از هفت برنده عجایب هفتگانه جدید طبیعت توسط بنیاد جدید هفت عجایب جهان اعلام شد. [شهرت جهانی].

جزایر متعدد در امتداد لبه 2.7 کیلومتری (1.7 مایل) آبشار را به چندین آبشار و آب مروارید جداگانه، [آب های زیاد] بین 60 تا 82 متر (197 تا 269 فوت) ارتفاع دارد. تعداد این آبشارهای کوچکتر بسته به سطح آب از 150 تا 300 عدد در نوسان است.[3]

نام «ایگوازو» از واژه‌های گوارانی یا توپی «y» [ɨ] به معنای «آب» و «ûasú» [waˈsu] به معنای «بزرگ» گرفته شده است.[2] [آب های بزرگ، یا آب های بسیار]

محل اتصال جریان های آب مرز بین برزیل، آرژانتین و پاراگوئه را مشخص می کند.

این مکان فوق‌العاده یک «نقطه داغ بیولوژیکی» (بانک ژنتیک) نیز در نظر گرفته می‌شود. این وضعیت با توجه به اینکه "ژن" زندگی ابدی پیام جبار را همراهی می کند. این ذخیره ژنتیکی احاطه کننده آبشار رعد و برق با هفت رعد نمادین شده است که اکنون باز شده اند:

و چون هفت رعد صدای خود را بر زبان آوردند، می خواستم بنویسم و ​​صدایی از آسمان شنیدم که به من می گفت: آن چیزهایی را که هفت رعد بیان کردند، مهر بزنید و آنها را ننویسید. (مکاشفه 10: 4)

دوستان، این عمیق تر است - بسیار عمیق تر از آن چیزی است که می توانم در این مقاله به شما ارائه دهم.

ما جستجوی خود را از قاره آمریکا (بیابان) به آمریکای جنوبی (اتاق های جنوب) و یکی از کشورهای اطراف آبشار ایگوازو محدود کرده ایم. مشکل این است که با سه کشور هم مرز است - چگونه می توانیم مطمئن شویم که کدام یک مربوط به نبوت است؟ می‌توانیم کمی در تاریخ منطقه جستجو کنیم و دریابیم که آبشارها در اصل متعلق به پاراگوئه بوده و توسط مردم بومی گوارانی (به معنی "جنگجو") نامگذاری شده‌اند، اما آیا می‌توانیم مطمئن باشیم؟

ما هنوز متن را تمام نکرده ایم:

و صدایی از آسمان شنیدم، مانند صدای آبهای بسیار، و مانند صدای رعد عظیم: و صدای چنگ‌ها را شنیدم که با چنگ‌هایشان چنگ می‌زدند: (مکاشفه 14: 2)

La مدخل ویکی پدیا برای چنگ حاوی این عبارت کوتاه است:

چنگ ساز ملی پاراگوئه است.

این را دارید: کتاب مقدس مستقیماً به پاراگوئه به عنوان کشوری که صدای خدا از آنجا می آید اشاره می کند بهشت از آنجا می آید و روز و ساعت آمدن عیسی را اعلام می کند. اما به همین جا ختم نمی شود.

همانطور که در داستان مجوسی دیدیم که در اولین ظهور عیسی هدایایی برای او آوردند، شرایط منتهی به ظهور دوم او نیز مشابه است. به روشی مشابه اینکه مغان چگونه آسمان های پر ستاره را مطالعه کردند و جلال خدا را کشف کردند، ما شخصیت خدا را از طریق خورشید، ماه و ستارگان آشکار کردیم. همانطور که مجوس در مطالعات خود زمان اولین ظهور مسیح را یافتند، ما زمان ظهور دوم او را یافتیم. شباهت مشخصی بین آمدن اول و دوم عیسی وجود دارد.

نقشه دقیق پاراگوئه که مناطق مختلف و آب های اصلی را برجسته می کند. توزیع جغرافیایی بخش هایی مانند آلتو پاراگوئه، بوکرون و پرزیدنت هایس را نشان می دهد. رودخانه‌های بزرگی مانند ریو پاراگوئه و ریو پارانا به‌طور برجسته مشخص شده‌اند که دومی در امتداد مرز جنوبی جریان دارد. این نقشه همچنین موقعیت آبشار ایگوازو را در نزدیکی مرز برزیل نشان می دهد.از نظر حزقیال، انجیل اولین آمدن عیسی با آبهایی که از معبد بیرون می‌آمدند نشان داده شد. آنها به عمق مچ پا، عمق زانو، عمق کمر و در نهایت غیرقابل عبور رشد کردند. صدایی مانند بسیاری از آب ها مشابه این است. از آبشارهای صعب العبور رعد و برق ایگوازو، رودخانه پارانا را در جنوب غربی دنبال می کنیم تا جایی که رودخانه پاراگوئه به آن می ریزد. از آنجا، ما فقط می‌توانیم رودخانه پاراگوئه را در یک جهت دنبال کنیم، و ما را به سمت شمال و به سمت منطقه «کوردیلا» (به معنای واقعی کلمه «کوه») می‌برد. یکی از شاخه‌های کوچک رودخانه پاراگوئه - که نامش را می‌توان به کریستال کلیر کریک ترجمه کرد - ما را به آب‌هایی می‌رساند که تا قوزک پاها از همان ملکی که در آن زندگی و کار می‌کنیم می‌گذرد. صدای خدا که روز و ساعت آمدن دوم عیسی مسیح را اعلام می‌کند به شما می‌رسد، درست همانطور که انجیل اولین آمدن او در رؤیای حزقیال آمده است. حتی طرح فیزیکی مزرعه ما با توصیف حزقیال مطابقت دارد: نهر به سمت شرق در سمت جنوب کلیسا/معبد ما رو به شرق می گذرد.

سپس مرا دوباره به در خانه آورد. و ببین آبهای صادر شده از زیر آستانه خانه به سمت شرق: برای خط مقدم خانه ایستاده بود به سمت شرق ، و آب از زیر آن پایین آمد سمت راست از خانه، در سمت جنوب از محراب (حزقیال 47:1)

بنابراین کتاب مقدس توصیف جغرافیایی دقیقی از منشاء صدای خدا بر روی زمین ارائه می دهد.

کانال های جدید خدا

آب های شفابخش نه تنها عیسی را نشان می دهند که قربانی او ما را نجات داد، بلکه روح القدس را نشان می دهد که کارش ما را تقدیس می کند. ما فقط تعداد انگشت شماری از مردم هستیم که این پیام الهی را مانند قطره‌ای آب منتشر می‌کنیم، اما همانطور که به سوی شما جاری می‌شود، آب‌ها افزایش می‌یابد و دوباره افزایش می‌یابد و شما نیز به نوبه خود آن را با دیگران به اشتراک می‌گذارید.

در زیر رگبارهای باران آخر… روح القدس از طریق عامل انسانی زنده سخن خواهد گفت با قدرت قانع کننده سپس هیچ کس تماشا نمی کند تا ببیند جملات به خوبی گرد شده اند یا گرامر بی عیب است. آب زنده در مجاری خود خدا جاری خواهد شد.... من مطمئن هستم که بهشتی پر از غنی ترین و بادوام ترین گنجینه ها وجود دارد که باید به رایگان به همه کسانی که آنها را به خود اختصاص می دهند داده شود. و غنی شدن، در نتیجه، آزادانه به دیگران منتقل می شود. من می دانم که این حقیقت است. {YRP 324.4}

صدای خدا مانند بسیاری از آب‌ها در واقع اشاره‌ای به بسیاری از مردم مانند شماست که هنوز این «بهشت پر از غنی‌ترین و ماندگارترین گنجینه‌ها» را اعلام خواهند کرد.

و همانطور که بود شنیدم صدای الف خیل عظیم، و چون صدای آبهای بسیار و مانند صدای رعدهای عظیم که می گوید: «اللویا، زیرا خداوند، خدای قادر مطلق، سلطنت می کند. (مکاشفه 19:6)

اما در مورد کنفرانس عمومی چطور؟

ویرایش 10 اکتبر 2013 Adventist Review حاوی مقالات بسیاری در مورد حقانیت توسط ایمان و کنفرانس عمومی 1888 و موضوعاتی مانند الهیات نسل آخر بود. آنها فضایی از قداست را به نمایش می گذارند، اما اگر شما واقعاً مقالات آنها را بخوانید، تمام حقایق شگفت انگیزی را که توسط جنبش ما آشکار می شود، تضعیف و انکار می کنند. در همه حال، آنها در زیبا جلوه دادن خود متخصص هستند. عیسی به افرادی مانند تد ویلسون و خدمه‌اش گفت:

وای بر شما ای کاتبان و فریسیان ریاکار! زیرا شما مانند مقبره‌های سفید شده‌ای هستید که در ظاهر زیبا به نظر می‌رسند، اما درونشان پر از استخوان‌های مردگان و از هرگونه ناپاکی است. به همین ترتیب شما نیز در ظاهر برای مردم عادل جلوه می کنید، اما از درون پر از ریا و گناه هستید. (متی 23:27-28)

الن جی. وایت صدای کنفرانس عمومی در جلسه را به عنوان صدای خدا تصدیق کرد، تا آنجا که رهبران آنها مردانی با ایمان و دعا و اصول عالی بودند، اما زمانی که آنها نبودند، آن را به کفر تشبیه کرد (ChL 20). زمان دیگری بود که او گفت که "دیگر نمی تواند صدای کنفرانس عمومی را به عنوان صدای خدا در نظر بگیرد" (GW 490). این اظهارات با توجه به اطلاعیه ای که این مقاله را با آن باز کردم بسیار مهم است. سه بار کنفرانس عمومی به سبت آفرینش جهانی که توسط پاپ مقرر شده بود احترام گذاشت: 2009، 2010، و 2012. سه سال صاحب تاکستان برای جستجوی میوه آمد (لوقا 13:7). یک سال دیگر فرصت داده شد، و در اینجا در 26 اکتبر 2013، کنفرانس عمومی بار دیگر به همان خالقی که مدعی پرستش آنها هستند خیانت می کند. صاحب تاکستان می گوید: آن را قطع کن!

درست در آن روز، در حالی که نوازندگان چنگ در پاراگوئه در رویداد سکولار خود رکورد جهانی را خواهند شکست، خواهید دانست که صدای روشنگر جهانی خدا از کجا می آید - نه کنفرانس عمومی، بلکه در عوض اتاق های جنوب، مانند صدای رعد و برق آب، و نوازندگان چنگ که معماها را بیان می کنند.

نبوت بلعام

یک شباهت دیگر بین ظهور اول عیسی و ظهور دوم او وجود دارد که می‌خواهم آن را با شما در میان بگذارم. این نبوت «بلعام» است که زمانی پیامبر خدا بود اما در عوض به سود کثیف روی آورد. با این حال، حتی پس از ارتداد او، خداوند کلمات برکت دهنده برای اسرائیل در دهان او قرار داد.

بلعام امروزی یک پیامبر سقوط کرده به نام است ارنی نول. با وجود اینکه او در انجام وظیفه خود کوتاهی کرده است، خداوند صلاح دید که مطالعات ما را از طریق نمادگرایی در رویاهایش تأیید کند. صدای خدا دقیقاً در هفت رویای او توصیف شده است که جزئیات بیشتری به صدای بسیاری از آب ها می دهد. او آن را به عنوان یک آبشار رعد و برق، یک نهر کوهی و یک قطره کوچک به طور همزمان توصیف می کند. می توانید ببینید که این دقیقاً با سه بخش رودخانه مطابقت دارد: آبشار ایگوازو در پارانا، رودخانه پاراگوئه که از منطقه کوهستانی می گذرد و نهر کوچکی که از مزرعه ما می گذرد.

در یکی از رویاهایش (کشیش ارشد) او حتی از آبشار ایگوازو بازدید می کند و بدون اینکه خودش بداند آن را توصیف می کند.

متأسفانه، او پیام جبار را رد کرده و رویاهای خود را بر خلاف آن معطوف کرده است، اما خداوند بر او چیره شده است، همانطور که با بلعام کرد. من تصور می کنم که او با ارائه کاملاً دوستانه جهانگردی بیشتر مجذوب می شود خلقت - زمین شاهد است (همچنین در سال 2010 تولید شد) که پارادایم او را به چالش نمی کشد. این فیلم که اکنون در سراسر جهان منتشر می شود، با نماهای پانوراما 6 × 12 متری با وضوح بالا، مطمئناً "بسیار فوق العاده" است، اما از نظر اعتقادی خالی است. به طرز غم انگیزی از 7 × 12 ابعاد مرتبط با پیام های خدا که مملو از آموزه های ناب است. ما می دانیم که تمام آموزه های ناب بر روی صلیب عیسی مسیح متمرکز است، و این بدن او در جبار به تصویر کشیده شده است و خون او در ژن زندگی نمونه است.

آواز خداوند بر آبهاست، خدای جلال رعد و برق می کند، خداوند بر آبهای بسیار است. صدای خداوند قدرتمند است. صدای خداوند سرشار از عظمت است. (مزمور 29:3-4)

یک دلیل دیگر وجود دارد که چرا خدا آبشار رعد و برق ایگوازو را برای نماد صدای خود انتخاب کرد. عظمت دره زیر آبشار بازتاب قابل توجهی از عظمت سحابی شکارچی است (که ما فقط می توانیم به طور مبهم از روی زمین تشخیص دهیم). برای تماشای مستندهای این شگفتی‌ها وقت بگذارید—اگر یک عکس هزار کلمه ارزش داشته باشد، یک ویدیو ارزش یک میلیون نفر را دارد.

در سمت چپ، منظره ای پانوراما از یک آبشار قدرتمند که رنگین کمانی پر جنب و جوش در مه خود ایجاد می کند، احاطه شده توسط فضای سبز سرسبز. در سمت راست، تصویری واضح از یک سحابی در اعماق فضا، که رنگ‌های چرخشی صورتی، نارنجی و آبی را در برابر آسمانی پر از ستاره به نمایش می‌گذارد.

الن جی. وایت سه راه را نام می برد که صدای خدا با ما صحبت می کند: از طریق کلام او، از طریق اعمال مشیتی، و از طریق "توسلات روح القدس او، ایجاد تأثیر بر قلب، که در شخصیت ایجاد می شود" (YRP 102). در این مقاله من در کلام خدا به شما نشان دادم که صدای او از کجا می آید - هم در آسمان ها و هم در زمین - و نشان دادم که چگونه اعمال مشیتی رویدادهای سکولار برای ما شهادت می دهد. یک سوال باقی می ماند: آیا روح القدس «تأثیرات شیرین» شخصیت مسیح را به قلب شما پیوند می دهد؟

ویدئوهای پیشنهادی: آبشار Iguazu, سحابی جبار