Shadows of the Sacrifices - Part II

در ابتدا در جمعه، 1 آوریل 2011، ساعت 8:47 صبح به زبان آلمانی منتشر شده است www.letztercountdown.org

در قسمت اول «سایه‌های قربانی‌ها»، من قبلاً رازی را در مورد معنای واقعی فستیوال‌ها، یعنی «تدارک» روح‌القدس برای دوره‌های اضطراری خاص، آشکار کردم. در این بخش دوم، سعی خواهیم کرد دریابیم که چه نوع اضطراری خواهد بود که در زمان خود می توانیم انتظار داشته باشیم.

اجازه دهید یک بار دیگر حافظه خود را تازه کنیم که منظور خود حیوانات قربانی چیست:

خود مسیح مبدع سیستم عبادت یهود بود، که در آن، با انواع و نمادها، چیزهای معنوی و ملکوتی را تحت الشعاع قرار می دادند. بسیاری اهمیت واقعی این پیشنهادات را فراموش کردند. و این حقیقت بزرگ که تنها از طریق مسیح بخشش گناه وجود دارد، برای آنها گم شد. چند برابر شدن قربانی ها، خون گاو نر و بز، نمی تواند گناه را از بین ببرد. . . .

در هر فداکاری یک درس مجسم می شد، در هر مراسمی تحت تأثیر قرار می گیرد و به طور رسمی توسط کشیش در دفتر مقدس خود موعظه می شود. و توسط خود خداوند تلقین شده است- که تنها از طریق خون مسیح آمرزش گناهان وجود دارد. {AG 155.3-4}

یک بار دیگر به شما هشدار می‌دهم که مرتکب این اشتباه نشوید که باید در زمان خود این آیین‌های باستانی را دوباره معرفی کنیم:

آنچه برای یهودیان نوعی و نماد بود برای ما واقعیت است. {COL 317.2}

ما از روح نبوت می آموزیم که مناسک یهودی پیشگویی است:

تمام مراسم شریعت یهود بود نبوی، نمونه ای از اسرار در طرح رستگاری. {6 قبل از میلاد 1095.5}

از طریق آموزه های خدمات قربانی، مسیح باید در حضور همه ملت ها بالا می رفت و همه کسانی که به او چشم می خورند باید زندگی کنند. مسیح پایه و اساس اقتصاد یهود بود. کل سیستم انواع و نمادها بود یک پیشگویی فشرده از انجیل، ارائه ای که در آن وعده های رستگاری گره خورده بود. {AA 14.1}

الن جی وایت همچنین به ما می‌گوید که جشن‌های پاییزی باید در زمان ما به همان روشی انجام شوند که جشن‌های بهاری در زمان عیسی انجام می‌شد:

برهان های برگرفته از انواع عهد عتیق نیز اشاره کردند به پاییز به عنوان زمانی که رویدادی که با "پاکسازی حرم" نشان داده می شود باید رخ دهد. این امر با توجه به نحوه تحقق انواع مربوط به ظهور اول مسیح بسیار روشن شد.

ذبح بره فصح سایه ای از مرگ مسیح بود. پولس می‌گوید: «پصح ما مسیح برای ما قربانی شده است.» اول قرنتیان 1:5. دسته اولین میوه ها که در زمان عید فصح در حضور خداوند تکان می خورد، نمونه ای از رستاخیز مسیح بود. پولس در صحبت از رستاخیز خداوند و تمام قوم او می گوید: «مسیح اولین میوه هاست. پس از آن کسانی که مسیح در آمدن او هستند.» اول قرنتیان 7:1. مانند غلاف موج، که اولین دانه رسیده جمع آوری شده قبل از درو بود، مسیح اولین میوه آن محصول جاودانه نجات یافتگان است که در رستاخیز آینده در خزانه خدا جمع خواهند شد.

این انواع، نه تنها در مورد رویداد، برآورده شدند، اما در مورد زمان. در روز چهاردهم از اولین ماه یهودی، همان روز و ماهی که برای پانزده قرن طولانی بره فصح ذبح شده بود، مسیح پس از خوردن عید فصح با شاگردانش، آن عید را که برای یادبود مرگ خود بود، به عنوان «بره خدا که گناه جهان را می برد» تأسیس کرد. در همان شب او توسط دستان شریر گرفته شد تا مصلوب شود و کشته شود. و همانطور که نقطۀ نقطۀ موجی پروردگار ما در روز سوم از مردگان برخاست، «اولین ثمره آنان که خوابیدند»، نمونه‌ای از همه عادلان زنده شده، که «بدن پلید»شان تغییر خواهد کرد، و «شبیه بدن شکوهمند او می‌شوند». آیه 20؛ فیلیپیان 3:21.

به همین ترتیب، انواع مربوط به ظهور دوم باید در زمان ذکر شده در خدمت نمادین برآورده شوند. {GC 399.1-4}

یادگیری در بهار برای پاییز

برای حمایت از این نظریه که تعداد قربانی‌ها برای جشن‌های پاییزی نشان‌دهنده «تدارک» ویژه روح‌القدس برای زمان سختی بزرگ (که زمان بلاها نیز نامیده می‌شود)، باید ابتدا آنچه را که تاریخ به ما می‌آموزد بررسی کنیم. بر اساس جشن‌های بهاری، می‌توانیم برخی از ویژگی‌های یک «دوره اضطراری» را شناسایی کنیم که باید به طور مشابه در زمان ما تکرار شود:

1. عیسی هنوز خدمت خود را در قدس آسمانی آغاز نکرده است - به ترتیب در زمان ما، او حرم را ترک خواهد کرد.
2. روح القدس هنوز نیامده بود - به ترتیب در زمان ما، روح القدس (از دنیا) خارج خواهد شد.

In مقالات اولیه در ابتدای فصل با عنوان مهر و موم، می توانیم موارد زیر را بخوانیم:

در آغاز سبت مقدس، در 5 ژانویه 1849، با خانواده برادر بلدن در راکی ​​هیل، کانکتیکات مشغول دعا شدیم و روح القدس بر ما افتاد. من در بینایی به سمت مقدس ترین مکان، جایی که دیدم عیسی هنوز برای اسرائیل شفاعت می کند. در پایین جامه او زنگوله و انار بود. سپس دیدم که عیسی مقدس ترین مکان را ترک نمی کند تا زمانی که هر موردی برای نجات یا نابودی تصمیم گیری شود و خشم خدا نمی تواند رخ دهد. تا اینکه عیسی کار خود را در مقدس ترین مکان به پایان رساند، لباس کشیشی خود را کنار گذاشت و جامه انتقام بر خود پوشاند.. سپس عیسی از میان پدر و انسان خارج خواهد شد و خدا دیگر سکوت نخواهد کرد، بلکه خشم خود را بر کسانی که حقیقت او را رد کرده اند فرو خواهد ریخت. دیدم که خشم امت ها، خشم خدا و زمان قضاوت مردگان جدا و متمایز است و یکی پس از دیگری، همچنین اینکه مایکل از جای خود برنخاسته بود، و زمان دردسر، که هرگز نبود، هنوز آغاز نشده بود. ملت ها اکنون عصبانی شده اند، اما هنگامی که کاهن اعظم ما کار خود را در عبادتگاه به پایان رساند، برمی‌خیزد، لباس انتقام بر تن خواهد کرد و سپس هفت بلای آخر سرازیر خواهد شد.

دیدم که چهار فرشته چهار باد را نگه می دارند تا زمانی که کار عیسی در عبادتگاه انجام شد، و سپس هفت بلای آخر خواهد آمد. {EW 36.1-2}

متن مربوط به کتاب مقدس عبارت است از:

و در آن زمان میکائیل، شاهزاده بزرگی که برای فرزندان قوم تو ایستاده است، برخواهد خاست. و زمانی دشوار خواهد بود، مانند آن که از زمانی که یک ملت وجود داشته است، حتی در همان زمان: و در آن زمان قوم تو رهایی خواهند یافت، هر کس که در کتاب نوشته شده باشد. (دانیال 12:1)

لطفاً به مکاشفه 19 نیز توجه داشته باشید:

و دیدم بهشت ​​گشوده شد و اینک یک اسب سفید; و کسی که بر او نشسته بود، امین و راستین خوانده شد و به عدالت داوری می کند و جنگ می کند. چشمانش مانند شعله آتش بود و بر سرش تاج های بسیار بود. و نامی نوشته بود که هیچ کس جز خود او نمی دانست. و او را جامه آغشته به خون پوشانده بود و نام او را کلام خدا می نامند. و لشکرهایی که در آسمان بودند از او پیروی کردند بر اسب های سفید، پوشیده از کتان نازک، سفید و تمیز. و از دهان او شمشیر تیز بیرون می‌آید تا با آن امت‌ها را بزند، و با عصای آهنین بر آنها حکومت خواهد کرد، و در شراب‌خانه‌ی خشن قدم می‌زند و خشم خداوند متعال. (مکاشفه 19:11-15)

در جبار، اسب سفید سال 2014 را نشان می دهد، پس از آن طاعون شروع به فروپاشی خواهند کرد. این زمانی اتفاق می‌افتد که ساعت یک دور کامل از سال 1846 تا سال 2014 را بچرخاند، که از پاییز 2014 تا پاییز 2015 طول می‌کشد. سپس عیسی معبد آسمانی را ترک می‌کند و زمانی آغاز می‌شود که ما باید در حضور پدر بدون شفیع زندگی کنیم.

هر که ستمکار است همچنان ستمکار باشد و هر که پلید است همچنان پلید باشد و هر که عادل است عادل باشد و هر که مقدس است همچنان مقدس باشد. (مکاشفه 22:11)

ما از آن به عنوان زمان پس از بسته شدن باب رحمت یاد می کنیم، زیرا از آن زمان به بعد جز کسانی که قبلاً مهر و موم شده اند، نجات نمی یابد.

وقتی عیسی از مقدس‌ترین مکان بیرون می‌رفت، صدای ناقوس‌ها را بر جامه او شنیدم. و چون او رفت، ابری از تاریکی ساکنان زمین را پوشاند. در آن زمان هیچ واسطه ای بین انسان گناهکار و خدای رنجیده وجود نداشت. در حالی که عیسی بین خدا و انسان گناهکار ایستاده بود، یک محدودیت بر مردم بود. اما هنگامی که او از میان انسان و پدر خارج شد، محدودیت برداشته شد و شیطان کنترل کامل بر کسانی که در نهایت توبه کردند را در دست داشت. زمانی که عیسی در عبادتگاه عبادت می کرد، غیرممکن بود که بلاها سرازیر شوند. اما هنگامی که کار او در آنجا به پایان می رسد و شفاعت او بسته می شود، چیزی نمی تواند خشم خدا را متوقف کند، و با خشم بر سر بی پناه گناهکار گناهکار که نجات را نادیده گرفته و از سرزنش متنفر است می شکند. در آن زمان ترسناک، پس از پایان وساطت عیسی، مقدسین در نزد خدای مقدس زندگی می کردند. بدون شفیع. هر مورد تصمیم گیری شد، هر جواهری شماره گذاری شد. عیسی لحظه ای در آپارتمان بیرونی حرم آسمانی ماند و گناهانی که در زمانی که او در مقدس ترین مکان بود اعتراف شده بود بر شیطان، مبدع گناه، قرار گرفت، که باید مجازات آنها را تحمل کند.

سپس عیسی را دیدم که لباس کشیشی خود را کنار گذاشته و پادشاهی‌ترین جامه‌های خود را بر تن کرد. بر سر او تاج های فراوانی بود، تاجی در تاجی. او در محاصره میزبان فرشته، بهشت ​​را ترک کرد. طاعون بر سر ساکنان زمین فرود آمد. عده ای خدا را نکوهش می کردند و او را نفرین می کردند. برخی دیگر به سوی قوم خدا شتافتند و التماس کردند که به آنها آموزش دهند که چگونه می توانند از قضاوت او فرار کنند. اما مقدسین چیزی برای آنها نداشتند. آخرین اشک گناهکاران ریخته شده بود، آخرین دعای عذاب آور انجام شده بود، آخرین بار بر دوش کشیده شد، آخرین هشدار داده شد. دیگر صدای شیرین رحمت دعوتشان نمی کرد. وقتی مقدسین و همه بهشت ​​برای نجات خود علاقه مند بودند، هیچ علاقه ای به خود نداشتند. مرگ و زندگی پیش روی آنها گذاشته شده بود. بسیاری آرزوی زندگی داشتند، اما برای به دست آوردن آن تلاشی نکردند. آنها زندگی را انتخاب نکردند و اکنون هیچ خون کفاره‌ای برای پاک کردن مجرمان وجود نداشت، هیچ ناجی مهربانی وجود نداشت که برای آنها دعا کند و فریاد بزند: "ببخشید، اندکی دیگر از گناهکار در امان باشید." تمام آسمان با عیسی متحد شده بود، زیرا آنها کلمات ترسناک را شنیدند: "انجام شد. تمام شده است.» نقشه نجات انجام شده بود، اما تعداد کمی آن را پذیرفتند. و چون صدای شیرین رحمت از بین رفت، ترس و وحشت شریران را فرا گرفت. آنها با تمایز وحشتناکی این کلمات را شنیدند:خیلی دیر! خیلی دیر!» {EW 280.2-281.1}

در آن زمان، روح القدس به طور کامل از زمین خارج خواهد شد:

زمان بزرگ مشکل پس از پایان دوره آزمایشی آغاز می شود

هنگامی که مسیح کار خود را به عنوان میانجی برای انسان متوقف کند، آن وقت این زمان دشواری آغاز خواهد شد. آن وقت قضیه هر نفسی قطعی می شود و خون کفاره ای برای پاک شدن از گناه وجود نخواهد داشت. هنگامی که عیسی جایگاه خود را به عنوان شفیع انسان در برابر خدا ترک می کند، اعلام رسمی اعلام می شود: "هر که ظالم است، همچنان ظلم کند، و هر که پلید است، همچنان پلید باشد، و هر که عادل است، همچنان عادل باشد، و هر که مقدس است، همچنان مقدس باشد" (مکاشفه 22:11). سپس روح بازدارنده خدا از زمین خارج می شود.--PP 201 (1890). {LDE 253.1}

هنگامی که از حرم خارج می شود، تاریکی ساکنان زمین را فرا می گیرد. در آن زمان ترسناک، صالحان باید در نزد خدای مقدس بدون شفیع زندگی کنند. محدودیتی که بر شریران بود برداشته می‌شود و شیطان کنترل کامل بر کسانی که در نهایت ندامت دارند را در دست دارد. رنج طولانی خدا به پایان رسیده است. جهان رحمت او را رد کرده، محبت او را تحقیر کرده و شریعت او را زیر پا گذاشته است. ستمکاران از مرز آزمایش خود عبور کرده اند. روح خدا که دائماً در برابر آن مقاومت می کرد، در نهایت کنار گذاشته شد. در پناه فیض الهی، هیچ محافظتی از شریر ندارند. سپس شیطان ساکنان زمین را در یک مشکل بزرگ و نهایی فرو خواهد برد. وقتی فرشتگان خدا از مهار بادهای شدید شور انسانی دست بردارند، همه عوامل نزاع رها می شوند. تمام جهان درگیر ویرانی وحشتناک تر از آنچه بر اورشلیم قدیم آمده بود خواهد بود. {GC 614.1}

از این رو، در این مدت، مقدسین باید بدون واسطه در جهانی بدون روح القدس زندگی کنند. اما آیا این بدان معناست که خود آنها دیگر روح القدس را نخواهند داشت؟ نه! در واقع، آنها حتی با روح القدس مهر و موم شده اند:

به زودی صدای خدا را مانند آبهای بسیار شنیدیم که روز و ساعت آمدن عیسی را به ما داد. قدیسان زنده، 144,000 نفر، صدا را می دانستند و می فهمیدند، در حالی که شریران فکر می کردند که رعد و برق و زلزله است. وقتی خدا زمان را بیان کرد، روح القدس را بر ما ریختو چهره‌های ما از جلال خدا درخشید و درخشید، همانطور که موسی هنگام پایین آمدن از کوه سینا انجام داد.

144,000 نفر همگی مهر و موم شده و کاملاً متحد بودند. بر پیشانی آنها نوشته شده بود، خدا، اورشلیم جدید، و یک ستاره با شکوه حاوی نام جدید عیسیبه {EW 14.1-15.1}

در مقاله قدرت پدرمن نشان دادم که این لحظه ای است که 144,000 نفر باران دوم را دریافت خواهند کرد. فقط آنها این «بخشی» از روح القدس را دریافت می کنند که آنها را باکره های خردمندی می سازد که روغن کافی در چراغ های خود دارند تا در انتظار داماد باشند. اکنون، آخرین و واقعی فریاد نیمه شب به گوش می رسد: "داماد می آید!" تدارکات عروسی بره که در سال 1844 آغاز شد، به زودی به پایان می رسد و عروس برای متحد شدن با شوهرش تطهیر می شود. اکنون لحظه سرازیر شدن تدارک اضطراری روح القدس برای زمان وحشتناک بلاها و خشم خداوند است! کسانی که صدای خدا را از جبار نمی فهمند، در تاریکی خواهند ماند، بدون روغن برای چراغ های خود.

فقط دو هفته طاعون؟

از آنجا که این زمان بسیار وحشتناک خواهد بود، البته برخی می خواهند بدانند که چقدر طول خواهد کشید. شاید در مقاله‌ای بعد به شما بگویم که خشم خدا و هفت بلای آخر واقعاً چیست، زیرا حتی این را می‌توان اکنون با پایگاه دانش تمام مطالعات ما درک کرد. واقعاً خیلی وحشتناک است که حتی من هم شوکه شدم و مجبور شدم به ایمان خود به عیسی محکم بمانم زیرا متوجه شدم که هیچ کس نمی تواند بدون محافظت مطلقاً ماوراء طبیعی زنده بماند. خدای ما آتش سوزنده ای است برای کسانی که مهر او و این تدارک اضطراری روح القدس را ندارند.

برخی از برادران به من نوشته اند که برخی از رهبران کشورهای مختلف، از جمله ورنر رنز از "کانال امید" آلمان، بدون هیچ مبنای واقعی کتاب مقدس می گویند که زمان طاعون فقط 15 یا 30 روز طول خواهد کشید. اینها را می‌توان به عنوان «آموزه‌های نادرست» طبقه‌بندی کرد، زیرا کتاب مقدس نشانه‌های روشنی از مدت زمان واقعی طاعون به ما می‌دهد. مدت زمان در زمان نبوی در فصل 18 مکاشفه به ما داده شده است. در مورد نابودی نظم نوین جهانی، با رهبری پاپ. می گوید:

بنابراین او باید [بابل بزرگ] طاعون در یک روز می آیندمرگ و ماتم و قحطی; و او کاملاً در آتش سوزانده خواهد شد، زیرا خداوند خداوند که او را داوری می کند قوی است. (مکاشفه 18:8)

و یا در مورد شرح آنچه پس از مهر ششم خواهد آمد چطور؟

برای روز بزرگ خشم او آمده است و چه کسی می تواند بایستد؟ (مکاشفه 6:17)

طبق اصل روز سال، این به ما نشانه روشنی از مدت زمان طاعون می دهد: یک سال. اما باز هم، مسخره‌کنندگان می‌آیند که ادعا می‌کنند الن جی وایت گفته است که از سال 1844 دیگر زمان نبوی وجود نخواهد داشت. اما این فقط برای دوره بین سال 1844 تا زمان ریزش باران آخر و آمدن فرشته چهارم معتبر بود (نگاه کنید به قدرت پدر).

چرا ما چندین بار در کتب نبوی عهد عتیق که قطعا زمان نبوی معتبر بوده است، همین مشخصات را داریم؟

بار بابل، که اشعیا پسر آموز آن را دید. ... زوزه کن. برای روز خداوند در دست است؛ از جانب خدای متعال نابودی خواهد آمد. ... ببین، روز خداوند بی رحمانه با خشم و خشم شدید می آید تا زمین را ویران کند و گناهکاران را از آن نابود خواهد کرد. برای ستارگان آسمان و صور فلکی [= H3285، همان کلمه جبار] آن نور خود را نخواهد داد. خورشید در خروجش تاریک خواهد شد و ماه نور خود را روشن نخواهد کرد. (اشعیا 13: 1؛ 6؛ 9-10)

لطفاً توجه داشته باشید که اشعیا در اینجا دوباره از جبار یاد می کند و در زمان طاعون نور خود را نخواهد داد! گرسنگی روحی در سرزمینی است که سیر نمی شود و دیگر نمی توان کسی را نجات داد.

یا صفونیا چه می گوید؟

آن روز هست یک روز خشم, روز از دردسر و ناراحتی، روز از تباهی و ویرانی، روز از تاریکی و تاریکی، روز از ابرها و تاریکی های غلیظ، ... نه نقره و نه طلای آنها نمی توانند آنها را به داخل برسانند روز خشم خداوند; اما تمام زمین از آتش حسادت او خواهد خورد. زیرا او حتی به سرعت از شر آن خلاص خواهد شد همه کسانی که در زمین ساکن هستند. (صفونیا 1:15؛18)

موسی در کتاب ایوب، ارمیا در مرثیه های خود، حزقیال در فصل های 7 و 22 - همه آن پیامبران بزرگ در مورد روز خشم خداو آن یک سال بر اساس اصل تفسیر معتبر یک روز برای یک سال در مورد این کتب است.

اشعیا حتی به صورت صریح می گوید:

برای آن است روز از انتقام خداوندو امسال از پاداش ها برای جنجال صهیون (اشعیا 34:8)

رد هر گونه پیشگویی در مورد زمان، که در حال حاضر از مرز تعصب عبور می کند، باعث می شود که پیام های بزرگ و مهمی را که عیسی برای زمان ما دارد، درک نکرده و به درستی تفسیر نکنیم. این به معلمانی مانند ورنر رنز اجازه می‌دهد تا بیایند و اعضای کلیسا را ​​در احساس امنیت کاذب بیدار کنند. خواهری که به من نامه نوشت گفت که او مجبور نیست برای چنین مدت کمی از طاعون فقط 15 روز "آماده شود". او یک شنونده سخت کوش ورنر رنز بود. او معتقد بود که "این خیلی بد نخواهد بود و در هر صورت فقط دو هفته طول می کشد". دور از آن، همانطور که مطالعه ما در مورد قربانی های حرم نشان خواهد داد. اگر او می توانست بداند پس فقط چگونه خدا زمین را نابود خواهد کرد، او احتمالاً به ساشا استاش و نگهبانان سبت قمری مرتد نمی شد. این معلمان دروغین به زودی باید به عیسی پاسخ دهند.

بسیاری از شریران به شدت خشمگین شدند زیرا از عوارض طاعون رنج می بردند. صحنه ای از عذاب ترسناک بود. والدین به شدت فرزندان خود را سرزنش می کردند و فرزندان والدین خود، برادران خواهران خود و خواهران برادران خود. فریادهای بلند و ناله از هر طرف شنیده شد: "این شما بودید که مرا از دریافت حقیقت باز داشتید که مرا از این ساعت وحشتناک نجات می داد." مردم با نفرت شدید به وزرای خود روی آوردند و آنها را سرزنش کردند و گفتند: «شما به ما هشدار نداده اید. تو به ما گفتی که همه جهان باید تبدیل شوند، و فریاد زدی، صلح، صلح، تا هر ترسی را که برانگیخته می‌شد خاموش کنی. تو از این ساعت به ما نگفتی. و کسانی که ما را از آن برحذر داشتند، شما اعلام کردید که متعصب و شیطان صفت هستند که ما را نابود خواهند کرد.» اما دیدم وزیران از خشم خدا در امان نماندند. رنج آنها بود ده برابر بیشتر از مردم خود. - {EW 282.1}

در واقع، من فکر می کنم آنقدرها هم بد نیست که برادران معتقدند زمان طاعون فقط دو هفته خواهد بود. نیرنگ شیطان جای دیگری است. همانطور که ورنر رنز "نقشه روزهای آخر" خود را در اتریش در مقابل میز این بانو اعلام کرد، او روشن کرد که این نقشه در بدعت جبار نمی گنجد و بنابراین، پیام جبار نمی تواند از جانب خدا باشد. و در اینجا ما مشکل واقعی داریم! نور اندکی که دارند از کسانی که اشتباه مطالعه می کنند گرفته می شود و بعد اشتباهات بزرگتری مرتکب می شوند. این اراده شیطان است که ما پیام های واقعی خدا را رد کنیم، پیام هایی که ما را در زمان سختی بزرگ حفظ می کند، و بنابراین هلاک خواهیم شد.

گزارش استر اشاره دیگری به ما می دهد که طاعون یک سال طول می کشد.

و چون هامان دید که مردخای تعظیم نکرد و به او احترامی نکرد، هامان پر از خشم شد. و او فکر کرد که دست درازی بر مردخای به تنهایی. زیرا آنها قوم مردخای را به او نشان داده بودند، بنابراین هامان می‌خواست تمام یهودیانی را که در سراسر پادشاهی آخشورش بودند، حتی مردم مردخای را نابود کند.. در ماه اولیعنی ماه نیسان در دوازدهمین سال پادشاهی اهاشورش، پور یعنی قرعه را بر هامان هر روز و از ماه به ماه تا ماه دوازدهم یعنی ماه آدار انداختند.. (استر 3:5-7)

نابودی برنامه ریزی شده همه یهودیان توسط هامان نشان دهنده نوعی حکم مرگ است که علیه قوم خدا که روز سبت را نگه می دارند صادر می شود. مدت زمان تصمیم تا اجرا تقریباً یک سال است. قرعه در ماه اول ریخته شد و تا اواسط ماه دوازدهم افتاد.

الن جی وایت این رویداد کتاب مقدس را با زمان طاعون مرتبط می کند:

در روزی که برای نابودی آنها تعیین شده بود، «یهودیان خود را در شهرهای خود در تمامی ولایات پادشاه اهاشورش جمع کردند تا بر کسانی که به دنبال آسیب بودند، دست دراز کنند. زیرا ترس از آنها بر همه مردم افتاده است.» فرشتگانی که از نظر قدرت برتر بودند، توسط خدا مأمور شده بودند تا از قومش محافظت کنند، در حالی که آنها «برای جان خود ایستادند». استر 9:2، 16.

به مردخای موقعیت افتخاری داده شد که قبلاً توسط هامان اشغال شده بود. او «در کنار اهاشورش پادشاه و در میان یهودیان بزرگ بود و از انبوه برادران خود پذیرفته شد» (استر 10:3). و او به دنبال ارتقاء رفاه اسرائیل بود. بدین ترتیب خداوند قوم برگزیده خود را بار دیگر در دربار ماد مورد لطف قرار داد و اجرای هدف خود برای بازگرداندن آنها به سرزمین خود را ممکن ساخت. اما چند سال بعد، در سال هفتم اردشیر اول، جانشین خشایارشا بزرگ، تعداد قابل توجهی به اورشلیم، تحت فرمان عزرا، بازگشت.

تجربه‌های آزموده‌ای که در روزگار استر برای قوم خدا به دست آمد، تنها مختص آن عصر نبود. مکاشفه با نگاهی به اعصار تا آخر زمان اعلام کرده است: «اژدها بر زن خشمگین شد و رفت تا با باقیمانده نسل او که احکام خدا را حفظ می‌کنند و شهادت عیسی مسیح را دارند، جنگ کند.» مکاشفه 12: 17. برخی از کسانی که امروز بر روی زمین زندگی می کنند، این سخنان را تحقق یافته خواهند دید. همان روحیه‌ای که در اعصار گذشته انسان‌ها را به آزار و اذیت کلیسای واقعی سوق می‌داد، در آینده به دنبال کردن مسیری مشابه نسبت به کسانی که وفاداری خود را به خدا حفظ می‌کنند، می‌انجامد. حتی اکنون نیز مقدمات این درگیری بزرگ در حال انجام است.

حکمی که سرانجام بر علیه بقیة الله صادر خواهد شد بسیار شبیه آن چیزی است که آهاشورش علیه یهودیان صادر کرد. امروز دشمنان کلیسای واقعی در گروه کوچکی که فرمان سبت را نگه می دارند، مردخای را در دروازه می بینند. احترام قوم خدا نسبت به شریعت او سرزنش دائمی برای کسانی است که ترس از خداوند را کنار گذاشته و سبت او را زیر پا می گذارند.

شیطان خشم را بر اقلیتی که از پذیرفتن آداب و سنن رایج امتناع می ورزند، برانگیزد. مردان صاحب منصب و آبرو با قانون شکنان و افراد پست خواهند پیوست تا با قوم خدا مشورت کنند. ثروت، نبوغ، تحصیلات با هم ترکیب می شوند تا آنها را با تحقیر بپوشانند. آزار و اذیت حاکمان، خادمان و اعضای کلیسا علیه آنها توطئه خواهند کرد. با صدا و قلم و لاف و تهدید و تمسخر در صدد براندازی ایمان خود خواهند بود. مردان با اظهارات دروغین و درخواست های خشم آلود، شور و شوق مردم را برمی انگیزند. با نداشتن «این گونه که کتاب مقدس می‌گوید» برای مقابله با طرفداران سبت کتاب مقدس، آنها برای تأمین این کمبود به قوانین ظالمانه متوسل می‌شوند. برای تضمین محبوبیت و حمایت، قانونگذاران تسلیم تقاضا برای قوانین یکشنبه خواهند شد. اما کسانی که از خدا می ترسند، نمی توانند نهادی را بپذیرند که یک دستور دکالوگ را نقض کند. در این میدان نبرد آخرین درگیری بزرگ در جدال حقیقت و خطا صورت خواهد گرفت. و ما در این مورد تردیدی نداریم. امروز، مانند ایام استر و مردخای، خداوند حقیقت خود و قوم خود را اثبات خواهد کرد. {PK 602.2-605.3}

طاعون "در یک سال" می آیند و حکم مرگ حدود 12 ماه قبل از اجرای آن برقرار خواهد بود. اما "سال" مشخص شده دقیقاً بر حسب روز چیست؟ سال یهود 12 ماه قمری داشت و گاه 13 ماه در صورت نیاز به یک ماه کبیسه. این 360 یا 390 روز خواهد بود. یا حدود یک سال شمسی است؟ این 365 روز خواهد بود.

و چگونه سفر هفت روزه عیسی به ما را محاسبه کنیم؟

144,000 نفر فریاد زدند: «آللویا!» همانطور که آنها دوستان خود را که در اثر مرگ از آنها جدا شده بود شناختند و در همان لحظه ما تغییر کردیم و با آنها گرفتار شدیم تا خداوند را در هوا ملاقات کنیم.

همه با هم وارد ابر شدیم و بودیم هفت روز وقتی عیسی تاج‌ها را آورد و با دست راست خود آن‌ها را بر سر ما گذاشت. {EW 16.1-2}

اگر بازگشت عیسی به دریای شیشه ای هفت روز طول می کشد، پس سفر عیسی با لشکریان فرشته ای که می آیند و ما را می گیرند نیز هفت روز طول می کشد. آیا باید آنها را از سال کم کنیم یا اضافه کنیم؟ از کجا بدانیم؟ این در کتاب مقدس نیست، درست است؟ و چه کسی می داند، شاید به هر حال ورنر رنز درست می گوید؟ همه چیز کمی مبهم است، اینطور نیست؟

اکنون ما به اثبات کتاب مقدسی دست خواهیم یافت که ورنر رنز به همراه بسیاری دیگر که به این گروه دست زده اند، اشتباه می کند. من مطمئن نیستم که والتر ویت در سلسله سخنرانی های جدیدش چه می خواست بگوید وقتی در مورد کشتی به روم با پولس رسول صحبت کرد و اشاره کرد که 14 شب اعمال رسولان 27:27 احتمالاً برای آخرین بار "معمول" است. حس عجیبی داشتم که از زمان طاعون می گفت. او موضوع را به تفصیل توضیح نداد. فقط امیدوارم او تسلیم خطای رنز نشود، زیرا اکنون پاسخ تمام سؤالات قبلی را خواهیم گرفت و خواهیم دید که دقیقاً سال طاعون چند روز خواهد بود و آیا هفت روز را شامل می شود یا حذف می کند.

محاسبه رزق پاییز

اعیاد پاییزی در اولین روز از ماه هفتم با جشن شیپور آغاز شد. در اینجا، درست در ابتدا ما یک مشکل کوچک داریم. ما باید از خود بپرسیم که آیا فداکاری های جشن ماه نو باید لحاظ شود یا خیر؟ پاسخ دادن به آن با وضعیت دانش فعلی ما دشوار است. وقتی نتیجه را دیدیم، به راحتی می‌توان دید که قربانی‌های ماه نو این زمان به حساب نمی‌آیند، و همچنین از قسمت سوم سری Shadow (جایی که نتیجه یک بار دیگر تأیید می‌شود) خواهیم فهمید.

با این حال، از متن کتاب مقدس و از منطق اعیاد نیز می توان نتیجه گرفت. قربانی های ماه نو ماه اول هم حساب نشد. با این حال، آنها دقیقاً در همان روزی نبودند که در مورد جشن شیپورها وجود دارد. بر اساس طرز تفکر یهودیان، ابتدا باید آغاز ماه تشخیص داده می شد و سپس جشن شروع می شد. بنابراین، قربانی ماه نو به طور منطقی قبل از اولین جشن جشن های پاییزی صورت گرفت. جشن های پاییزی هنوز در ماه نو آغاز نشده بود، اما تنها با اولین پیشکش برای جشن شیپورها. به همین دلیل است که در بخش اول «سایه‌های قربانی»، هدایا را «در زمان اصلی» جشن‌ها در نظر گرفتم.

همچنین، متن کتاب مقدس دقیقاً به ما می گوید که چه چیزی بخشی از قربانی های جشن بود و چه چیزی نبود. لطفا همه چیز را یک بار دیگر بخوانید. در جشن های بهاری همیشه آنچه بود را می یافتیم محروم از پیشنهادات جشنواره در دستورالعمل:

1. هفت روز عید فطیر: بعد به این ترتیب در طول هفت روز، گوشت قربانی آتشی را با طعم خوش برای خداوند تقدیم کنید. در كنار قربانی سوختنی دائمی و قربانی نوشیدنی او. (اعداد 28:24)

2. عید هفته ها (پنطیکاست): شما آنها را عرضه خواهید کرد در كنار قربانی سوختنی دائمی و قربانی گوشت او (برای شما بی عیب خواهد بود) و هدایای نوشیدنی آنها. (اعداد 28:31)

3. برای عید فصح و جشن تکان دادن اولین میوه ها، ناگفته نماند که نذورات (بره فصح و برگ میوه اول) فقط برای این اعیاد معتبر است.

متن کتاب مقدس برای جشن شیپورها (و برای همه جشن‌های پاییزی بعدی) به تفصیل توضیح می‌دهد که چه هدایایی متعلق به جشنواره است و چه چیزهایی نه. برای جشن شیپور، تنها متن واحدی را می‌یابیم که قربانی‌های ماه نو را به صراحت حذف می‌کند:

در کنار قربانی سوختنی ماه و قربانی گوشت اوو قربانی سوختنی روزانه و قربانی گوشت او و هدایای نوشیدنی آنهامطابق روش آنها، برای طعم خوش، قربانی آتش برای خداوند. (اعداد 29:6)

جشن ماه نو در زمان انتظار پنطیکاست، با این حال، در "دوره اصلی جشن های بهاری" قرار گرفت و توسط متن کتاب مقدس مستثنی نشد و باید شمارش شود.

نمودارهای زیر فهرستی از تمام هدایای جشن برای جشن‌های پاییزی که در جشن شیپور آغاز می‌شود، که نماد فریاد نیمه‌شب میلر است، فهرست شده است:

پس از آن بالاترین تعطیلات سال، یوم کیپور، روز کفاره، که نماد روز داوری آسمانی است، که نقش ویژه ای در تاریخ ادونتیست ما ایفا می کند، برگزار شد. از آنجایی که فرشته دوم به فرشته اول پیوست، می دانیم که در 22 اکتبر 1844 آغاز شد. متأسفانه، این فراتر از آگاهی بیشتر ادونتیست ها است که این روز داوری اکنون به زودی به پایان می رسد:

هفت روز از عید خیمه ها دنبال شد. معنای آنها را در قسمت اول "سایه های قربانی ها" شرح داده ام: سرگردانی ما در بیابان به مدت 120 سال از سال 1890 تا 2010. ناگهان تعداد گاو و بره بسیار زیاد است:

لطفا توجه داشته باشید که در هر روز جشنواره تعداد گاو نر یک حیوان کاهش می یابد، در حالی که تعداد قوچ ها و بره ها ثابت می ماند:

در هفت روز عید خیمه ها، هارمونی بسیار خوبی پیدا می کنیم. چیزی شبیه شمارش معکوس الهی پیدا می کنیم. با شروع 13 گاو، تعداد گاوها در هر جشنواره روز به یک کاهش می یابد، تا زمانی که به تعداد کمال می رسد: 7. الن جی وایت آن را اینگونه بیان می کند:

پطرس، همانطور که تصور می کرد، تعلیم مسیح را اجرا می کرد، فکر کرد که آن را به آن تعمیم دهد هفت، عدد نشان دهنده کمال است. اما مسیح تعلیم داد که ما هرگز از بخشش خسته نخواهیم شد. فرمود نه «تا هفت بار، بلکه تا هفتاد برابر هفت». {COL 243.1}

در همان لحظه، تعداد کل حیوانات قربانی شده از 30 به 24 کاهش می یابد. 24 تعداد دو عهدی است که خداوند با بشریت بسته است. 12 قبیله اسرائیل باستان و 12 قبیله اسرائیل روحانی، که 144,000 نفر از آنها باقیمانده خواهند بود (مکاشفه 7:4-8 را ببینید).

آیا این اشاره دیگری به فرمول اولیه ساعت شکارچی خدا، "7 ضربدر 24" نیست؟ آیا ممکن است خدا همیشه بخواهد به مرحله خاصی از پاکسازی کلیسای خود با 7 دوره 24 ساله اشاره کند؟ آیا ممکن است ما چیزی را در Orion نادیده بگیریم یا اینکه هنوز چیزی اضافی در انواع جشنواره وجود دارد که هنوز کشف نکرده ایم زیرا ساعت Orion دوره های زمانی 24 ساله را نشان نمی دهد؟

با آخرین روز عید خیمه ها، «شمینی آتزرت»، اعیاد پاییزی به پایان می رسد و در جشن شیپور و روز کفاره دوباره همان اعداد قبلی را می یابیم:

کاری که باید انجام دهیم این است که همه پیشنهادات جشنواره های پاییزی را خلاصه کنیم، همانطور که قبلاً برای جشنواره های بهاری انجام داده ایم:

و ما 372 وعده 1/10 اپه آرد خوب دریافت می کنیم. با این مقدار می‌توانیم 372 نان خوراکی آمیخته با «روح‌القدس» بپزیم. اگر این مبلغ را مانند قبل بر سهمیه روزانه 3 قرص نان تقسیم کنیم، 372 ÷ 3 = دریافت می کنیم. بنابراین، "سال طاعون" فقط کمی بیشتر از 124 ماه طول می کشد؟ آیا می تواند درست باشد؟

البته نه! باز هم، ما یک چیز مهم را فراموش کرده ایم.

بیایید جدول جیره های روزانه را از قسمت اول به یاد بیاوریم سایه های قربانی ها:

جیره شامل قربانی برای مردم (2/10 روزانه) و قربانی برای کاهنان (1/10 روزانه) بود. و این کاملاً درست بود که در زمان رسولان اعمال شود، زمانی که عیسی به تازگی برخاسته بود، زیرا دوره آزمایشی برای قوم یهود هنوز بسته نشده بود. نبوت هفتاد هفته به ما گفت که مسیح در اواسط هفته هفتاد کشته خواهد شد:

و پس از شصت و دو هفته، مسیح منقطع خواهد شد، اما نه برای خود: ... و او عهد را با بسیاری برای یک هفته ثابت خواهد کرد. و در وسط هفته، قربانی و تقدیم را متوقف خواهد کرد... (دانیل 9: 26-27)

ادونتیست ها می دانند که دوره فضل برای قوم یهود 3 سال و نیم ادامه داشت تا اینکه یهودیان نیز در سال 34 بعد از میلاد استیفان را سنگسار کردند. بنابراین، مجموع قربانی روزانه برای مردم و کاهنان، معیار جیره اضطراری روزانه جشن های بهاری بود، به عنوان نوع زمان انتظار برای پنطیکاست و باران اولیه.

اما در مورد زمان طاعون در پایان تاریخ چطور؟ در اینجا - همانطور که قبلاً نشان داده شد - دوره آزمایشی قبلاً بسته شده است. درهای رستگاری بشر بسته شده است. تنها گروه کوچکی از "کاهنان" خدا، یعنی 144,000 نفر، در این مدت زنده خواهند ماند، که به لطف خدا حمایت می شوند و مجهز به یک کشیشی عرضه اضطراری روح القدس:

بنابراین، اگر واقعاً از صدای من اطاعت کنید و به عهد من وفا کنید، برای من از همه مردم گنجی خاص خواهید بود، زیرا تمام زمین از آن من است و شما برای من خواهید بود. یک پادشاهی از کشیشانو امت مقدس. این سخنانی است که به بنی اسرائیل خواهی گفت. (خروج 19:5-6)

به محض اتمام پاکسازی حرم، خداوند قوم پاکی خواهد داشت که به عنوان کشیشی مردم فقط آنها مهر و موم خواهند شد، فقط برای آنها این بخش خاص از روح القدس است، و تنها در آنها تسلی دهنده می تواند زندگی کند، زیرا فقط آنها ظرف های پاکی برای پذیرایی شخص سوم شورای الهی بوده اند. نماد جیره روزانه برای این مردم بسیار خاص از 144,000 در پایان تاریخ، 1/10 سهم یک فه یا یک قرص نان در روز، 1/20 صبح، 1/20 در شب است. آنها برای زنده ماندن در این دوران وحشتناک به چیزهای بیشتری نیاز ندارند، زیرا آنها قبلاً به سطح خاصی از تقدیس دست یافته اند.

بنابراین فرمول محاسبه کل مدت زمانی که منبع اضطراری کافی وجود دارد، به صورت زیر است:

372 نان ÷ 1 نان در روز = 372 روز

و اکنون پاسخ دادن به سوالات قبلی ما بسیار آسان شده است.

1. سال طاعون دقیقا چقدر طول خواهد کشید؟ جواب: برای یک سال شمسی مطابق «و خدا گفت: نورهایی در فلک آسمان باشد تا روز را از شب جدا کند. و بگذار آنها باشند برای نشانه ها و برای فصل ها، و برای روزها، و سال: و آنها نورهایی در فلک السماء باشند تا بر زمین نور دهند و چنین شد. و خدا ساخت دو چراغ عالی; نور بزرگتر برای حکومت روزو نور اصغر برای فرمانروایی شب: او ستارگان را نیز آفرید.» (پیدایش 1:14-16) یک سال شمسی به طور متوسط ​​365 روز طول می کشد. و این دقیقاً مطابق با روز (به مدت یک سال) پس از سه مهر آخر است، همانطور که جبار نشان داده است.

2. اگر امسال را از مجموع سهمیه 372 قرص نان کم کنیم، به 372 روز می رسیم - 365 روز = روز 7. قبل از شروع بلاها، باب رحمت به الگوی نوح و کشتی او بسته می شود. 7 روز قبل از شروع بارندگی. حتی برای آن 7 روز انتظار برای طاعون، 144,000 نفر همچنان آذوقه کافی یا روح القدس کافی برای پل زدن این آفت خواهند داشت. زمان امتحان پس از آزمایش برای کل بشر بسته خواهد شد.

بنابراین 144,000 پلمپ شده در مجموع 372 واحد نان برای سال طاعون خواهند داشت. کل مدت زمان مشخص شده در کتاب مقدس ... 365 روز پس از سه مهر آخر، از پاییز 2015 آغاز می شود، به علاوه هفت روز برای روزهای انتظار نبوی حضرت نوح.

خدا کامل است و ریاضیات او و انواعی که به ما داده است نیز کامل است. و تفاوت بزرگی ایجاد می کند که آیا این چیزها را با روح القدس مطالعه کنیم یا بدون آن. قبل از سال 2010، این بینش‌های شگفت‌انگیز از چشمان ما پنهان بودند و برای هر معلم ادونتیست اگر قبلاً در اشتباه بوده است قابل بخشش است. هر کس اکنون سرسختانه از این مطالعات هماهنگ امتناع کند، اما صرفاً به این دلیل که نمی‌خواهد اعتراف کند که اشتباه کرده است، خشم ده برابر خدا را به انصاف دریافت خواهد کرد، زیرا او دیگران را نیز به شک و تردید می‌اندازد و آنها به خاطر او سقوط می‌کنند.

نفس خدا

همانطور که در قسمت اول به اختصار اشاره کرده بودم، ما هنوز با مشکل خاصی روبرو هستیم که اکنون باید در پایان این قسمت دوم و آخر "سایه های فداکاری" حل کنیم. عیسی با مرگ خود بر روی صلیب همه قربانی ها را لغو کرد. البته آنها فقط سایه ها، انواع و پیشگویی ها بودند، اما با این حال، منطق و گونه شناسی باید کاملاً مطابقت داشته باشند. عیسی همیشه در تمام کارهایی که کرد و گفت دقیق است و همه چیز در هماهنگی کامل است.

پس چگونه ممکن بود که رسولان سهم خود را از روح القدس دریافت کنند که آنها را قادر می سازد تا آمدن تسلی دهنده استقامت کنند در حالی که همه قربانی ها قبلاً در اولین روز عیدهای بهاری، روز عید پسح لغو شده بود؟ خون قربانیان دیگر اعتبار نداشت. و عیسی خدمت خود را در عبادتگاه آسمانی آغاز نکرده بود. برای 1500 سال، قربانی ها به بخش خاصی از روح القدس اشاره می کرد که در 31 بعد از میلاد مورد نیاز بود، و درست در آن سال 31 پس از میلاد، قربانی ها باطل شدند و خدمات شفاعت قبل از پنطیکاست آغاز نشده بود. باید چیز دیگری وجود داشت! اما چی؟

ما خوانده ایم که وقتی روح القدس غایب باشد چه اتفاقی می افتد. ناامیدی حاکم است. و این دقیقاً همان چیزی است که برای رسولان اتفاق افتاد در حالی که عیسی در قبر دراز کشیده بود.

عیسی چندین بار تلاش کرده بود که آینده را به روی شاگردانش بگشاید، اما آنها اهمیتی نداده بودند که به آنچه او گفته بود فکر کنند. به همین دلیل مرگ او برای آنها غافلگیر کننده بود. و پس از آن که گذشته را مرور کردند و نتیجه کفر خود را دیدند، غمگین شدند. وقتی مسیح مصلوب شد، باور نداشتند که او برخیزد. او به صراحت گفته بود که قرار است در روز سوم برخیزد، اما آنها چنین شدند ناراحت تا بدانیم منظور او چیست این عدم درک آنها را در هنگام مرگش ترک کرد ناامیدی مطلق. آنها بودند به شدت ناامید شد ایمان آنها به فراسوی سایه نفوذ نکرد که شیطان افق آنها را خنثی کرده بود. همه به نظر می رسید مبهم و مرموز به آنها اگر سخنان ناجی را باور کرده بودند، چقدر غم و اندوه آنها ممکن است در امان باشند!

خرد شده توسط ناامیدی، اندوه، و یاس شاگردان در اتاق بالا با هم جمع شدند و درها را بستند و محکم کردند. ترسیدن تا عاقبت معلم عزیزشان نصیب آنها شود. در اینجا بود که منجی پس از رستاخیز بر آنها ظاهر شد. {AA 25.2-26.1}

اگر تسلی دهنده غایب باشد، سردرگمی، عدم درک و ناامیدی مطلق وارد می شود. همه چیز مبهم و مرموز به نظر می رسد. اندوه، ناامیدی، درد و ترس مانع رشد معنوی می شود.

برعکس، وقتی روح القدس در ما ساکن است. او ما را به تمام حقیقت راهنمایی می کند، وضوح می بخشد، درد را تسکین می دهد، با ایمان ترس را از بین می برد و نمی گذارد در غم و اندوه و درد و ناامیدی غرق شویم.

این بخش تا روز قیام عیسی برای شاگردان گم شده بود. اما آیا فقط حضور عیسی بود که آنها را از این حالت ناامیدی رها کرد؟ نه، چیز دیگری بود. هنگامی که به دنبال جایگزینی جیره اضطراری برای زمان انتظار تا زمان ریزش روح القدس هستیم، باید گزارش کتاب مقدس را با دقت بخوانیم. در انجیل یوحنا، آن را خواهیم یافت. هنگامی که خداوند زنده شد، در اتاق بالا به شاگردان ظاهر شد:

آنگاه در همان روز شامگاه که روز اول هفته بود، هنگامی که درهای محل تجمع شاگردان از ترس یهودیان بسته بود، عیسی آمد و در میان ایستاد و به ایشان گفت: درود بر شما. ... سپس عیسی دوباره به آنها گفت: درود بر شما، همانطور که پدرم مرا فرستاد، من شما را نیز می فرستم. و چون این را گفت بر آنها دمید و به آنها گفت: روح القدس را دریافت کنید: (یوحنا 20:19,21،22-XNUMX)

بسیاری هرگز معنای دقیق این صحنه را درک نکرده اند. اگر خداوند روح القدس را تا 50 روز دیگر به عنوان تسلی دهنده می فرستد، چرا در رستاخیز خود بر رسولان دمید و روح القدس را به آنها داد؟ اما اکنون، پس از مطالعه ما در مورد جیره های اضطراری، همه اینها به وضوح در مقابل چشمان ما قرار دارد. این کمبود عرضه برای زمان انتظار بود که عیسی بر رسولان دمید. در این نزدیک به دو روز پس از مصلوب شدن، آنها به شدت زجر کشیده بودند. آنها «جیره اضطراری» خود را نگرفته بودند. بنابراین دمیدن روح خود بر آنها از سوی عیسی اقدامی فوری بود. این شخص «روح القدس» نبود که قرار بود در پنطیکاست ریخته شود، زیرا او حتی نمی توانست تا زمانی که عیسی خدمت خود را در قدس آسمانی آغاز نکرده بود بیاید، بلکه این یک تقویت کننده توسط روح خود عیسی بود. تثلیث ستیزان در صفوف ما همه اینها را با هم مخلوط می کنند و سردرگمی بزرگی در میان آنها وجود دارد.

عیسی به مدت چهل روز هنوز با شاگردانش بود و به آنها می آموخت:

در این روزهایی که مسیح با شاگردانش گذراند، آنها تجربه جدیدی به دست آوردند. همانطور که استاد محبوبشان را شنیدند که کتاب مقدس را در پرتو همه آنچه اتفاق افتاده بود توضیح می داد، ایمانشان به او کاملاً تثبیت شد. به جایی رسیدند که می‌توانستند بگویند: «من می‌دانم به چه کسی ایمان آورده‌ام». دوم تیموتائوس 2:1. آنها به ماهیت و وسعت کار خود پی بردند و دیدند که باید حقایقی را که به آنها سپرده شده بود به جهانیان اعلام کنند. وقایع زندگی مسیح، مرگ و رستاخیز او، پیشگویی هایی که به این وقایع اشاره می کنند، اسرار نقشه نجات، قدرت عیسی برای آمرزش گناهان - آنها بر همه این چیزها شاهد بودند، و قرار بود آنها را به جهانیان بشناسانند. آنها باید انجیل صلح و نجات را از طریق توبه و قدرت نجات دهنده اعلام می کردند. {AA 27.1}

این چهل روز معرف زمانی است که ما جیره های «روح القدس» خود را دریافت خواهیم کرد و عیسی ما را برای فریاد بلند آماده می کند. این بار است کن. از بهار 2010 آغاز شده و با اعلام قوانین یکشنبه پایان می یابد. سپس، هرکسی که توسط عیسی و پیام‌های شگفت‌انگیز مستقیماً از تاج و تخت او تعلیم و تقویت نشده باشد، به‌طور برگشت‌ناپذیری «سرطاوت حضور خدا» را دریافت نکرده است.

و پروردگار ما چیز دیگری را برای ما گذاشته است، بنابراین ما می توانیم بدانیم که این لحظه در حال حاضر فرا رسیده است. با کپی برداری از ابیات صحنه اولین ظهور حضرت عیسی در بالاخانه، آیه ای را عمداً کنار گذاشتم تا کمی بعد به شما تقدیم کنم. این جمله دقیقاً به ما نشان می دهد که در جریان زمانی نبوت و انواع قربانی های سایه قرار داریم. بسیاری از شما زمانی که روح القدس به شما این تعلیم را درک می کند خوشحال خواهید شد، زیرا خواهید آموخت که اگر می خواهید در میان 144,000 باشید، واقعاً باید هر کجا که بره می رود، از او پیروی کنید (مکاشفه 14:4).

این اولین کاری نبود که عیسی بر شاگردان دمید و روح خود را به آنها طراوت بخشید. قبل از آن اتفاقی افتاده است. عیسی در ظهور خود برای آنها آرزوی صلح کرد و سپس با یک حرکت خاص خود را شناسایی کرد:

سپس در همان روز غروب ، به عنوان اولین روز هفته ، هنگامی که درهای بسته شده بودند که شاگردان برای ترس یهودیان جمع شده بودند ، عیسی آمد و در میان آنها ایستاد و به آنها گفت: "سلام بر شما. و چون چنین گفت، دست و پهلوی خود را به آنها نشان داد. آنگاه شاگردان وقتی خداوند را دیدند خوشحال شدند. (جان 20: 19-20)

اول از همه، قبل از اینکه عیسی از روح خود بر آنها دمید، زخم های خود را به شاگردان نشان داد. تنها پس از آن بود که سرانجام «وقتی پروردگارشان را دیدند» و او را شناختند، خوشحال شدند که واقعاً او با آنها صحبت می کرد. عیسی قبل از آن روح خود را به آنها عنایت خواهد کرد. فقط کسانی که عیسی را از روی زخم‌های او می‌شناسند، پیش از زمان مصیبت، شادابی را دریافت خواهند کرد، که به آنها اجازه می‌دهد تا در تمام آزمایش‌ها بدون ناامیدی، سردرگمی و ناامیدی مقاومت کنند.

و همه کسانی که مطالعه جبار را می‌خوانند و اسلایدهای 169 تا 178 را می‌دانند، می‌دانند که خداوند ما عیسی از کجا زخم‌های خود را در همین لحظه به ما نشان می‌دهد و به ما می‌گوید: «درود بر شما، همانطور که پدرم مرا فرستاد، من نیز شما را می فرستم. روح القدس را دریافت کنید."

آیا صدای او را می شناسید؟ میدونی از کجا میاد؟

به زودی صدای خدا را مانند آبهای بسیار شنیدیم که روز و ساعت آمدن عیسی را به ما داد. قدیسان زنده، 144,000 نفر، صدا را می دانستند و می فهمیدند، در حالی که شریران فکر می کردند که رعد و برق و زلزله است. وقتی خدا زمان را بیان کرد، روح القدس را بر ما ریخت و چهره های ما شروع به روشن شدن کرد و با جلال خدا بدرخشید، همانطور که موسی در هنگام پایین آمدن از کوه سینا انجام داد. {EW 14.1}

آیا وقتی این مطلب را می خوانی، چهره ات روشن می شود و آیا این آرزو در وجودت می سوزد که این مژده آمدن قریب الوقوع پروردگارمان را به دیگران بدهی تا آنها نیز سهمیه بقای خود را دریافت کنند؟

یا با توماس که مورد متفاوتی بود می ایستید؟

بسیاری از کسانی که دچار تردید شده اند، خود را با این جمله توجیه می کنند که اگر شواهدی را که توماس از همراهان خود داشت، باور می کردند. آنها متوجه نمی شوند که نه تنها آن شواهد، بلکه خیلی بیشتر را نیز در اختیار دارند. بسیاری از کسانی که مانند توماس منتظر هستند تا همه دلایل شک از بین برود، هرگز به خواسته خود پی نخواهند برد. آنها به تدریج در کفر تأیید می شوند. کسانی که خود را آموزش می دهند که به سمت تاریکی نگاه کنند و غر بزنند و شکایت کنند، نمی دانند چه می کنند. آنها در حال کاشت بذر شک هستند و خرمن شک خواهند داشت تا درو کنند. در زمانی که ایمان و اطمینان بسیار ضروری است، بسیاری خود را ناتوان از امید و ایمان خواهند یافت. {807.5 DA}

باران اخیر از بهار 2010 باریده است. آیا شما آن را با ایمان دریافت کردید و آیا از عیسی پیروی کردید تا به مقدس ترین مکان در پناهگاه آسمانی بروید، جایی که او زخم های خود را به همه جهان نشان می دهد، بنابراین هیچ کس بهانه ای نخواهد داشت، به ویژه نه ادونتیست ها که باید صدای پروردگارشان را که از جبار می آید تشخیص می دادند؟

این پایان مطالعات مقدماتی احتمالاً آخرین بخش این مطالعات است. این یک بار دیگر همه چیزهایی را که Orion نشان داده است و حتی بیشتر تأیید می کند، زیرا زمان در حال اتمام است. حرم آسمانی در همتای زمینی او منعکس شده است. صدای عیسی هم از آنجا به گوش می رسد! اما چه کسی گوش خواهد داد تا فداکاری واقعی او، که همه قربانی های سایه همیشه به آن اشاره کرده اند، بیهوده نباشد؟