آیا زمان Orion Message تنظیم شده است؟

جزئیات: نوشته شده توسط: جان اسکاترام; انتشار: 28 فوریه 2010; ایجاد: 28 فوریه 2010

منتشر شده در یکشنبه، 7 مارس 2010، ساعت 8:56 به زبان آلمانی در www.letztercountdown.org

اولین رؤیا و یک رؤیای بعدی الن جی وایت، که در آن اعلامیه «روز و ساعت آمدن عیسی مسیح» را مشاهده کرد، کلید درک این موضوع است که چرا پیام ساعت خدا در جبار تنها استثنای همه هشدارهای روح نبوت در برابر زمان گذشته از 1844 است. نزدیک پایان داوری تحقیقی با ریزش روح القدس یا باران آخر رخ خواهد داد. اما دیدگاه بعدی از سال 1847 وجود دارد که آشکارا در مورد اعلام روز و ساعت در پایان طاعون صحبت می کند.

ادونتیست ها به جای مطالعه عمیق دو رؤیا، مدتهاست که زمان اعلام در رؤیای اول را همان لحظه رؤیای دوم فرض کرده اند و بنابراین اعلام روز و ساعت آمدن عیسی را در پایان بلاها قرار می دهند. با این حال، این نمی تواند درست باشد زیرا منجر به تناقضات عمده در توالی رویدادهای نهایی در دید اول می شود. مشکل تنها با مطالعه عمیق هر دو دیدگاه قابل حل است.

در واقع، هر یک از رویاها جزئیات متفاوتی را در نقاط مختلف جریان رویدادهای زمان پایانی اضافه می‌کنند، و اینها باید به ترتیب دقیقی که در هر دو رویا ظاهر می‌شوند با هم مقایسه شوند تا کل تصویر به دست آید و هر دو رویا به طور هماهنگ با هم تطابق پیدا کنند.

برای روشن‌تر شدن موضوع، و نشان دادن اینکه تفاوت‌های «روز و ساعت» در دیدگاه اول و دوم کجاست، آنها را در جدولی برای مقایسه قرار دادم. تمام جملات رویاها به ترتیب اولیه خود حفظ می شوند و چیزی از قلم نیفتاده است. با این جدول می توانید خودتان مطالعه کنید که چه زمانی و چرا 144,000 نفر پیام «روز و ساعت» آمدن دوم عیسی را با ریزش باران آخر دریافت می کنند.

اولین چشم انداز تاریخ، دسامبر 1844 (با "روز و ساعت")	دید دوم با "روز و ساعت" 1847	نظرات
در حالی که در محراب خانواده دعا می کردم، روح القدس بر من نازل شد و به نظر می رسید که بالاتر و بالاتر بروید، بسیار بالاتر از دنیای تاریک.	در سال 1847، در حالی که برادران در روز شنبه در تاپشام، مین گرد هم آمده بودند، خداوند دیدگاه زیر را به من داد. {EW 32.1} ما یک روح غیر معمول نماز را احساس کردیم. و همانطور که دعا می کردیم روح القدس بر ما نازل شد. خیلی خوشحال شدیم. به زودی به چیزهای زمینی گم شدم و در رؤیایی از جلال خدا پیچیده شدم.	این دو رویا تنها رؤیایی هستند که الن جی وایت تا به حال در جایی که روز و ساعت اعلام شده است داشته است.
برگشتم تا به دنبال افراد ظهور در جهان بگردم، اما نتوانستم آنها را پیدا کنم، که صدایی به من گفت: "دوباره نگاه کن و کمی بالاتر نگاه کن." در این هنگام چشمانم را بلند کردم و راهی مستقیم و باریک دیدم که بر فراز جهان قرار داشت. در این مسیر، ادونت ها به سمت شهر می رفتند که در انتهای مسیر قرار داشت.		مقدمه اولین رؤیا آغاز می شود: مسیری به بهشت که مردم ظهور طی کردند.
پشت سرشان چراغ روشنی در ابتدای راه نصب کرده بودند که فرشته ای به من گفت همان نور است گریه نیمه شب این نور در تمام مسیر می درخشید و به پاهایشان نور می داد تا مبادا لغزش کنند.		نور پشت آنها، گریه نیمه شب، شروع مسیر را نشان می دهد: 22 اکتبر 1844. آغاز قضاوت تحقیقی.
اگر چشمان خود را به عیسی دوخته می کردند که درست پیش از آنها بود و آنها را به شهر هدایت می کرد، در امان بودند. اما به زودی برخی خسته شدند و گفتند که شهر راه بسیار خوبی است و انتظار داشتند که قبلاً وارد آن شده باشند. سپس عیسی با بلند کردن بازوی راست با شکوه خود آنها را تشویق می کرد و از بازوی او نوری بیرون می آمد که بر روی نوار ظهور تکان می خورد و آنها فریاد می زدند: "Alleluia!" برخی دیگر با عجله نور پشت سر خود را انکار کردند و گفتند که این خدا نبوده که آنها را تا کنون به بیرون هدایت کرده است. نور پشت سر آنها خاموش شد و پاهایشان را در تاریکی کامل رها کرد و آنها تلو تلو خوردند و چشمشان را از دست دادند. علامت و از عیسی، و از مسیر به دنیای تاریک و شریر پایین افتاد.	فرشته ای را دیدم که به سرعت به سمت من پرواز کرد. او مرا به سرعت از زمین به شهر مقدس برد. در شهر معبدی دیدم که وارد آن شدم. قبل از اینکه به حجاب اول برسم از دری گذشتم. این حجاب برافراشته شد و من به حرم مطهر رفتم. در اینجا مذبح بخور، شمعدان هفت چراغ و میزی که روی آن نان پیشوایی بود، دیدم. پس از مشاهده جلال قدس، عیسی حجاب دوم را برافراشت و من به قدس قدس رفتم. {EW 32.2} در مقدس ترین یک کشتی دیدم. روی و دو طرف آن خالص ترین طلا بود. در هر انتهای کشتی یک کروبی دوست‌داشتنی بود که بال‌هایش روی آن باز شده بود. صورتشان رو به هم بود و به پایین نگاه می کردند. بین فرشتگان یک دمنوش طلایی بود. بر فراز تابوت، جایی که فرشتگان ایستاده بودند، جلال بسیار درخشانی بود که مانند تختی ظاهر می شد که در آن خدا ساکن بود. عیسی در کنار کشتی ایستاده بود، و هنگامی که دعای مقدسین به سوی او می‌آمد، عود در دستگاه بخور دود می‌شد و او دعای آنها را با دود بخور به پدرش می‌خواند. در تابوت دیگ طلایی مانا، عصای هارون که جوانه زده بود، و میزهای سنگی که مانند کتابی به هم تا شده بودند. عیسی آنها را باز کرد و من ده فرمان را دیدم که با انگشت خدا بر آنها نوشته شده بود. روی یک میز چهار نفر و روی میز دیگر شش نفر بودند. چهارنفره روی میز اول از شش تای دیگر درخشان‌تر می‌درخشیدند. اما چهارمین فرمان سبت بر همه آنها می درخشید. زیرا روز سبت برای گرامیداشت نام مقدس خدا اختصاص داده شد. سبت مقدس با شکوه به نظر می رسید - هاله ای از شکوه در اطراف آن بود. دیدم که فرمان سبت به صلیب نمیخکوب نشده است. اگر چنین بود، نه فرمان دیگر این بود. و ما در این آزادی هستیم که همه آنها را بشکنیم و چهارمی را نیز بشکنیم. دیدم که خدا روز سبت را تغییر نداده است، زیرا او هرگز تغییر نمی کند. اما پاپ آن را از روز هفتم به روز اول هفته تغییر داده بود. زیرا او قرار بود زمان و قوانین را تغییر دهد. {EW 32.3} و دیدم که اگر خدا سبت را از روز هفتم به روز اول تغییر داده بود، نوشته فرمان سبت را که بر روی میزهای سنگی نوشته شده است، که اکنون در تابوت در مقدس ترین مکان معبد در آسمان است، تغییر می داد. و اینگونه خوانده می شد: روز اول سبت یهوه خدایت است. اما دیدم که همان خوانده می‌شود که با انگشت خدا روی میزهای سنگی نوشته شده و در سینا به موسی تحویل داده شده است. «اما روز هفتم سبت یهوه خدایت است.» دیدم که سبت مقدس دیوار جداکننده بین اسرائیل واقعی خدا و کافران است و خواهد بود. و اینکه سبت سؤال بزرگی است که دلهای اولیای عزیز و منتظر خدا را به هم پیوند می دهد. {EW 33.1} دیدم که خداوند فرزندانی دارد که سبت را نمی بینند و نگه می دارند. نور بر آن را رد نکرده اند.	پیش درآمد چشم انداز دوم آغاز می شود: نور خاصی که از "بازوی راست" عیسی می آید این است: 1. سبت 2. پیام سلامت این سومین پیام فرشته است. هر دو آموزه، افراد ظهور را در طول مسیر همراهی می‌کنند. و كسانى كه ايمان نياوردند و آن را حفظ كنند، از راه منحرف مى شوند. پیش درآمدهای هر دو رویا تا اینجا می رسد. این در مورد وفاداری قوم خدا به آموزه های پدران (فریاد نیمه شب)، سبت، و پیام سلامت است. تا کنون هیچ کلمه ای در مورد باران دوم، فریاد بلند یا مصیبت نیست. موضوع در هر دو رویا فقط آموزه و وفاداری در طول مسیر و از دست ندادن عیسی است.
به زودی ما شنیدیم صدای خدا حرفه ای آب های فراوان، که روز و ساعت آمدن عیسی را به ما داد.		ناگهان، تقریباً غیرمنتظره، صدای خدا را می شنویم "مانند آب های بسیار" که روز و ساعت آمدن عیسی را در رؤیای اول اعلام می کند. و، بنگر، جلال خدا [تخت خدا] از اسرائیل آمده است راه شرق [اوریون]: و صدایش مثل نویز بود آبهای زیاد: و زمین با جلال او درخشید. (حزقیال 43:2)
قدیسان زنده، 144,000 نفر، می دانستند و درک می کردند صدا، در حالی که ستمکاران فکر می کردند که چنین است رعد و زلزله		و من شنیدم الف صدایی از آسمان، مانند صدای آبهای بسیار، و به عنوان صدای یک بزرگ رعد و برق: و صدای چنگ‌ها را شنیدم که با چنگ خود چنگ می‌زدند. (مکاشفه 14:2) صحنه مهر و موم 144,000 با این آیه مکاشفه 14:2 مرتبط است.
وقتی خدا زمان را بیان کرد، روح القدس را بر ما ریخت، و چهره‌های ما از جلال خدا درخشیدند و می‌درخشیدند، همانطور که موسی هنگام پایین آمدن از کوه سینا انجام داد. {EW 14.1}	و در آغاز زمان سختی، ما از روح القدس پر شدیم همانطور که ما بیرون رفتیم و سبت را کاملتر اعلام کردیم.	اکنون این مهمترین نکته است. "وقتی خدا در آن زمان صحبت کرد، روح القدس را بر ما ریخت" این به موازات دید دوم است و شروع زمان مشکل را نشان می دهد. دو مرحله است: زمان «قلیل» گرفتاری قبل از بسته شدن باب رحمت، و زمان «کبر» بعد از بسته شدن باب رحمت. زمان طاعون فقط در زمان «کوچک» دردسر، سبت برای آخرین بار موعظه می‌شود تا بقیه باقیمانده‌ها را که هنوز در بابل هستند فراخوانی کنند. به این می گویند: فریاد بلند (به رؤیای دوم مراجعه کنید). 144,000 نفر روح القدس را در زمان «کوچک» مشکل دریافت خواهند کرد تا مأموریت بزرگ را با «فریاد بلند» به پایان برسانند. و در مقایسه این دو رؤیا، می بینیم که این با پیامی مرتبط است که «روز و ساعت» آمدن عیسی را شامل می شود. فریاد بلند زمانی شروع می شود که 144,000 نفر متوجه شوند که قانون یکشنبه در حال اعلام شدن در ایالات متحده است.
144,000 نفر همگی مهر و موم شده و کاملاً متحد بودند.		فریاد بلند منجر به تکمیل مهر و موم تمام 144,000 می شود. آنها کاملاً در یک ایمان متحد هستند.
بر پیشانی آنها نوشته شده بود: خدا، اورشلیم جدید و ستاره ای با شکوه که حاوی نام جدید عیسی است.		آنها فقط سه فکر دارند: وفاداری به عیسی (سبت)، اورشلیم جدید (دومین آمدن) و پیام جبار زیرا آشکار می کند. نام جدید عیسی
در ایالت مبارک و مقدس ما بدکاران خشمگین شدند,	این کلیساها و ادونتیست های اسمی را خشمگین کرد، زیرا آنها نتوانستند حقیقت سبت را رد کنند. و در این هنگام همه برگزیدگان خدا به وضوح دیدند که ما حقیقت را داریم و بیرون آمدند و با ما آزار و اذیت را تحمل کردند.	اکنون در طول فریاد بلند (و این آموزه خالص ادونتیست است) شریر خشمگین می شوند، زیرا 144,000 با قدرت باقیمانده را صدا خواهند کرد. بنابراین، آزار و اذیت خشونت آمیز شروع می شود.
	شمشیر و قحطی و طاعون و آشفتگی بزرگ را در زمین دیدم.	در عین حال بلایای طبیعی، قحطی و آفات روی زمین داریم.
و به شدت با عجله بالا می رفت تا دست روی ما بگذارد ما را به زندان انداخت،		در رؤیای اول هر دو بخش مصیبت را در یک جمله با دو بخش داریم: 1. زمان کوچک دردسر آغاز می شود: زندان، بدون حکم اعدام. ما می‌توانیم به زندان برویم و بسیاری هنوز شهید خواهند شد، زیرا درهای رحمت هنوز باز است.
وقتی به نام خداوند دست دراز می‌کردیم و آن‌ها بی‌توان روی زمین می‌افتادند.	ستمکاران پنداشتند که ما بر آنها حکم کرده ایم و برخاستند و مشورت کردند تا زمین را از شر ما خلاص کند، با این فکر که در آن صورت شر باقی می ماند. {EW 33.2} در زمان سختی همه ما از شهرها و روستاها فرار کردیم، اما شریرانی که با شمشیر وارد خانه‌های مقدسین شدند، آنها را تعقیب کردند. شمشیر را بلند کردند تا ما را بکشند، اما شکست و مانند نی ناتوان افتاد.	2. زمان بزرگ دردسر آغاز می شود: حکم مرگ. ما توسط فرشتگان محافظت خواهیم شد و شریران دیگر نمی توانند ما را بکشند. دیگر معنایی ندارد که حتی یک شهید هم بمیرد، زیرا با بسته شدن باب رحمت، هیچکس نجات نخواهد یافت.
	سپس همه شب و روز برای رهایی گریه کردیم و فریاد نزد خدا بلند شد.	«زمان مصیبت یعقوب» در رؤیای دوم. همانطور که قبلاً گفتیم ما قطعاً در زمان بزرگ دردسر هستیم!
	خورشید طلوع کرد و ماه ایستاد. نهرها از جریان افتادند.	آفت ها: خورشید و ماه ایستادند در سکونتگاه آنها: به نور تیرهای تو و درخشش نیزه درخشان تو رفتند. تو با خشم در زمین لشکرکشی کردی، بتها را با خشم کوبیدی. تو برای نجات قومت بیرون آمدی، حتی برای نجات با مسح شده خود. سر را از خانه ستمکاران با کشف شالوده تا گردن زخمی کردی. صلاح. (حبقوق 3:11-13)
	ابرهای تاریک و سنگینی آمدند و با هم درگیر شدند.. اما یکی بود مکان روشن جلال مستقر، از آنجا صدای خدا آمد مانند آبهای بسیار که آسمانها و زمین را به لرزه درآورد. آسمان باز و بسته شد و در غوغا بود. کوه‌ها مانند نی در باد می‌لرزیدند و صخره‌های ژنده‌دار از اطراف بیرون ریختند. دریا مثل دیگ می جوشید و بر خشکی سنگ می ریخت...	در دیدگاه دیگری از EGW، جزئیات بیشتری برای این لحظه خاص داریم: ابرهای تاریک و سنگینی آمدند و با هم درگیر شدند. جو از هم جدا شد و برگشت. سپس می‌توانیم از طریق فضای باز به بالا نگاه کنیم شکارچی ماهر، صدای خدا از آنجا آمد. شهر مقدس از طریق آن فضای باز پایین خواهد آمد. دیدم که اکنون قوای زمین در حال تکان خوردن است و که رویدادها به ترتیب می آیند. جنگ و شایعه جنگ و شمشیر و قحطی و طاعون ابتدا قدرت های زمین را به لرزه در می آورد، سپس صدای خدا خورشید و ماه و ستارگان و این زمین را نیز خواهد لرزاند. من دیدم که تکان دادن قدرت ها در اروپا، همانطور که برخی می گویند، تکان دادن قدرت های بهشتی نیست، بلکه تکان دادن ملت های خشمگین است. {EW 41.2}
	و همانطور که خدا روز و ساعت آمدن عیسی را گفت و آن را تحویل داد پیمان ابدی او به قومش یک جمله گفت و سپس در حالی که کلمات در زمین می چرخیدند مکث کرد. اسرائیل خدا با چشمان خود به سمت بالا ایستاده بود و به سخنانی که از دهان یَهُوَه می‌آمد گوش می‌دادند و مانند رعد و برق در زمین می‌غلتیدند. به طرز وحشتناکی رسمی بود. و در پایان هر جمله، مقدسین فریاد می زدند: «شکوه! آللویا!» چهره آنها با جلال خدا روشن شد. و از جلال می درخشیدند، چنانکه چهره موسی در هنگام فرود آمدن از سینا.	اکنون برای دومین بار "روز و ساعت" را می شنویم. چرا دو بار؟ اولین بار، از درک پیام جبار، وعده ای بود که به ما امید و آگاهی بدهد که چقدر باید مصیبت را تحمل کنیم، و همچنین ستون های گمشده ایمانمان را دوباره به ما نشان دهد و 144,000 نفر را با آنها متحد کند. اکنون وفاداران عهد ابدی (2 * 12) را تحویل می گیرند. 12 قبیله اسرائیل باستان و 12 قبیله اسرائیل معنوی. این نیز زمانی است که قیامت خاص واقع شود; و همه کسانی که در اعلام پیام فرشته سوم مردند، زنده خواهند شد. لطفاً توجه داشته باشید، دیگر هیچ کلمه ای در مورد روح القدس وجود ندارد، زیرا او قبلاً قبل از شروع زمان اندک دردسر بیرون ریخته شده بود!
سپس کنیسه شیطان دانست که خدا ما را که می توانستیم پاهای یکدیگر را بشویم و با یک بوسه مقدس به برادران سلام کنیم، دوست داشته است و آنها پیش پای ما عبادت کردند. {EW 15.1}	شریران نمی توانستند برای جلال به آنها نگاه کنند. و هنگامی که برکت بی پایان بر کسانی که خدا را در مقدس نگهداشتن سبت او گرامی داشتند، نازل شد، فریاد عظیم پیروزی بر وحش و تصویر او بلند شد. سپس جشن آغاز شد، زمانی که زمین باید استراحت کند. غلام پرهیزگار را دیدم که به پیروزی و پیروزی برخاست و زنجیرهایی را که او را بسته بود از تن جدا کرد، در حالی که ارباب بدکارش در سردرگمی بود و نمی دانست چه کند. زیرا شریران نمی توانستند کلمات صدای خدا را درک کنند.	حالا بدکاران می فهمند. آنها "چهره های درخشان" مقدسین را می بینند و می دانند که همیشه حق با چه کسی بوده است. کنیسه شیطان، کسانی از سارد هستند که باور نداشتند که 144,000 حقیقت را دارند. (و البته آنها به پیام جبار اعتقاد نداشتند.) نکته: "بوسه مقدس" تمثیلی است برای نشان دادن اینکه کدام کلیسا آخرین کلیسای خدا را تشکیل می دهد: فیلادلفیا که به معنای "عشق برادرانه" است.
به زودی چشمان ما به سمت شرق کشیده شد، زیرا یک ابر سیاه کوچک ظاهر شده بود، تقریباً نصف دست یک مرد، که همه ما می دانستیم. نشانه پسر انسان بود.	به زودی ابر بزرگ سفید ظاهر شد. زیباتر از همیشه به نظر می رسید. پسر انسان روی آن نشسته بود. در ابتدا ما عیسی را روی ابر ندیدیم، اما همانطور که به زمین نزدیک می شد، می توانستیم شخص دوست داشتنی او را ببینیم. این ابر، زمانی که برای اولین بار ظاهر شد، علامت پسر انسان در آسمان بود.	اکنون سرانجام ابر در آمدن دوم عیسی ظاهر می شود. هر دو دیدگاه موازی یکدیگر هستند.
همه ما در سکوتی بزرگ به ابر خیره شدیم که نزدیکتر می‌شد و سبک‌تر، با شکوه‌تر و با شکوه‌تر می‌شد، تا اینکه ابر سفید بزرگی شد. پایین مانند آتش ظاهر شد. رنگین کمانی بر فراز ابر بود، در حالی که ده هزار فرشته در اطراف آن بودند که آهنگی زیبا را می خواندند. و پسر انسان بر آن نشسته بود. موهایش سفید و مجعد بود و روی شانه هایش بود. و بر سر او تاج های بسیار بود. پاهایش مانند آتش بود. در دست راست او داس تیز بود. در سمت چپ او، یک شیپور نقره ای. چشمان او مانند شعله ای از آتش بود که فرزندانش را از طریق و از میان آنها جستجو می کرد. سپس همه چهره ها رنگ پریدند و آنهایی که خدا رد کرده بود سیاهی را جمع کردند. سپس همه فریاد زدیم: «چه کسی می‌تواند بایستد؟ آیا ردای من بی لک است؟» سپس فرشتگان از آواز خواندن دست کشیدند، و مدتی سکوت وحشتناکی برقرار شد، هنگامی که عیسی گفت: «کسانی که دستهای پاک و دلهای پاک دارند، می توانند بایستند. لطف من تو را بس است.» در این هنگام چهره های ما روشن شد و شادی همه قلب ها را پر کرد. و فرشتگان یک نت بالاتر زدند و دوباره آواز خواندند، در حالی که ابر همچنان به زمین نزدیکتر می شد. {EW 15.2}		مهر هفتم آغاز می شود.
سپس شیپور نقره ای عیسی به صدا در آمد، در حالی که او در شعله های آتش پیچیده شده بود بر ابر فرود آمد. او به قبرهای e مقدسین خفته، سپس چشمان و دستان خود را به سوی آسمان بلند کرد و فریاد زد: «بیدار! بیدار بیدار شما که در خاک می خوابید و برخیزید.» سپس زلزله شدیدی رخ داد. قبرها باز شد و مردگان برخاستند ملبس به جاودانگی	صدای پسر خدا بلند شد la مقدسین خفته, پوشیده با با شکوه جاودانگی	شیپور هفتم و رستاخیز همه کسانی که با ایمان به عیسی مردند، بخش بزرگی از جمعیت عظیم.
144,000 فریاد زد: "آللویا!" همانطور که آنها دوستان خود را که توسط مرگ از آنها جدا شده بود شناختند، و در همان لحظه ما عوض شدیم و با آنها گرفتار شدیم برای ملاقات خداوند در هوا {EW 16.1}	قدیسان زنده در یک لحظه تغییر یافتند و گرفتار آنها شدند به ارابه ابری	قدیسان زنده لباس جاودانگی پوشیده اند.
همگی با هم وارد ابر شدیم و هفت روز به سوی دریای شیشه بالا می رفتیم که عیسی تاج ها را آورد و با دست راست خود آن ها را بر سر ما گذاشت. چنگ های طلا و نخل های پیروزی به ما داد. اینجا در دریای شیشه ای 144,000 در یک مربع کامل ایستاده بودند. برخی از آنها تاج های بسیار روشن داشتند، برخی دیگر نه چندان درخشان. برخی از تاج ها پر از ستاره به نظر می رسیدند، در حالی که برخی دیگر دارای تعداد کمی بودند. همه از تاج خود کاملا راضی بودند. و همگی از شانه تا پایشان مانتوی سفید با شکوهی پوشیده بودند. وقتی از روی دریای شیشه ای به سمت دروازه شهر رفتیم، فرشتگان همه ما را احاطه کردند. عیسی بازوی توانا و باشکوه خود را بلند کرد، دروازه مرواریدی را گرفت، آن را بر روی لولاهای درخشان آن چرخاند و به ما گفت: "شما جامه های خود را در خون من شسته اید، برای حقیقت من محکم ایستاده اید، وارد شوید." همه ما وارد راهپیمایی شدیم و احساس کردیم که حق کاملی در شهر داریم. {EW 16.2}	همانطور که به سمت بالا می غلتید، همه جا با شکوه به نظر می رسید. در دو طرف ارابه بالها و در زیر آن چرخها قرار داشت. و همانطور که ارابه به سمت بالا می غلتید، چرخ ها فریاد زدند: "قدوس" و بال ها در حالی که حرکت می کردند فریاد زدند: "قدوس" و همراهان فرشتگان مقدس در اطراف ابر فریاد زدند: "قدوس، قدوس، مقدس، خداوند خداوند قادر مطلق!" و مقدسین در ابر فریاد زدند: "شکوه! آللویا!» و ارابه به سمت شهر مقدس غلتید. عیسی دروازه‌های شهر طلایی را باز کرد و ما را به داخل برد. در اینجا از ما استقبال شد، زیرا ما «احکام خدا» را حفظ کرده بودیم و «حق داشتن درخت زندگی» را داشتیم.	سفر قدیسان در "ارابه" به دریای شیشه ای در جبار. تاج گذاری مقدسین توسط عیسی. ورود به شهر طلایی حق به درخت زندگی.
در اینجا ما دیدیم درخت زندگی و عرش خدا. از تاج و تخت رودی پاک از آب بیرون آمد و در دو طرف رودخانه درخت زندگی بود. یک طرف رودخانه یک تنه درخت و یک تنه در طرف دیگر رودخانه بود که هر دو از طلای خالص و شفاف بودند. اول فکر کردم دو درخت دیدم. دوباره نگاه کردم و دیدم که در بالای درخت در یک درخت متحد شده اند. پس درخت زندگی در دو سوی رودخانه زندگی بود. شاخه‌هایش به سمت جایی که ما ایستاده بودیم تعظیم می‌کردند و میوه با شکوه بود. به نظر می رسید طلا با نقره مخلوط شده است. {EW 17.1} ...		پایان دید اول با جزئیات درخت زندگی و بهشت.

توضیحات و نکات

1. چشم انداز 1: به زودی صدای خدا را مانند آبهای بسیار شنیدیم که روز و ساعت آمدن عیسی را به ما داد. {EW 14.1}

کلمه "به زودی" در این زمینه بسیار غیر معمول است. آیا این صحنه، همانطور که بسیاری از ادونتیست ها تاکنون معتقد بودند، می تواند در پایان طاعون اتفاق بیفتد؟ «به زودی» نمی توانست احساسات قدیسان را پس از بلاها بیان کند، زیرا آنها ناامیدانه منتظر آمدن پروردگارشان در ابرها بودند. "به زودی" بیانگر این است که یک رویداد رخ می دهد

الف) زودتر از حد انتظار، یا
ب) که به هیچ وجه انتظار نمی رفت.

هیچ یک از آن معانی احتمالی کلمه "به زودی" احتمالاً نمی تواند در پایان زمان طاعون صدق کند. نقل قول زیر از الن جی وایت را ببینید:

آنها منتظر حرف فرمانده خود هستند تا آنها را از خطر ربوده باشند. اما آنها باید کمی بیشتر صبر کنند. قوم خدا باید از جام بنوشند و با تعمید تعمید بگیرند. تاخیر بسیار برای آنها دردناک است، بهترین پاسخ به عرایض آنهاست. همانطور که آنها تلاش می کنند تا با اعتماد منتظر کار خداوند باشند، به ایمان، امید و صبر هدایت می شوند که در طول تجربه دینی آنها بسیار کم اعمال شده است. ... {GC 630.2}

کلمه "به زودی" را نمی توان در زمینه ای به کار برد که در آن قدیسان ناامیدانه در انتظار ظهور خداوند در پایان بلاها هستند.

2. جدال بزرگ، 630.2: «اما آنها باید کمی بیشتر صبر کنند. قوم خدا باید از جام بنوشند و با تعمید تعمید بگیرند. تأخیر بسیار برای آنها دردناک است بهترین پاسخ به درخواست های آنهاست.»

اکنون در آخرین نقل قول چیزی شگفت‌انگیز می‌خوانیم: «The بسیار تاخیربرایشان دردناک است»... تأخیر چیست؟ اگر کاری به تعویق بیفتد یا به تعویق بیفتد از کلمه تاخیر استفاده می شود. اما این فقط در صورتی امکان پذیر است که ابتدا یک a داشته باشیم تاریخ ثابت که از آن می توان گفت که به تعویق افتاد یا به تعویق افتاد. الن جی وایت نمی تواند در اینجا در مورد وضعیتی پس از اعلام روز و ساعت پایان زمان طاعون صحبت کند، زیرا در این صورت "عهد مقدس" از قبل تحویل داده خواهد شد و دیگر هیچ تاخیری وجود ندارد.

«تاخیر» باید مربوط به قولی باشد که قبلا داده شده است. مقدسین انتظار داشتند که عیسی در یک تاریخ مشخص باشد. آنها از قبل روز و ساعت آمدن عیسی را داشتند. اما اکنون، او یک زمان کوتاه دیگر را به تأخیر می اندازد ... امیدوارم! تأخیر برای آنها دردناک است، زیرا آنها زودتر از عیسی انتظار داشتند. و این فقط می تواند به پیام روز و ساعت ریزش روح القدس در رؤیای 1 قبل از شروع مصیبت مربوط باشد: پیام جبار.

3. چشم انداز 1:هنگامی که خدا زمان را بیان کرد، روح القدس را بر ما نازل کرد و چهره های ما از جلال خدا درخشید و درخشید، همانطور که موسی هنگام پایین آمدن از کوه سینا انجام داد. {EW 14.1}

فقط با خواندن این آیه به تنهایی، ممکن است زمان این باشد:

الف) باران اخیر، زیرا روح القدس بیرون می ریزد، یا
ب) تجلیل از مقدسین در پایان زمان بلاها، هنگامی که عیسی دوباره می آید (همانطور که اکثر ادونتیست ها معتقدند).

در رؤیای 2 نمی خوانیم که روح القدس دوباره در حال ریخته شدن است. و ما به یقین می دانیم که فقط باران های "اوایل و آخر" را در کتاب مقدس داریم. هیچ مدرکی از کتاب مقدس وجود ندارد که ما فکر کنیم روح القدس سه بار بیرون ریخته شده است.

اما هنوز شواهد بیشتری وجود دارد که این لحظه نمی تواند همان لحظه در چشم انداز 2 باشد. نقطه زمانی اولین اعلام روز و ساعت کمی بعدتر در متن چشم انداز 1 به وضوح به ترتیب رویدادهای روز آخر تعریف شده است. اگر رؤیای 1 را عبارت به عبارت دنبال کنیم تا لحظه اعلام روز و ساعت، حتی یک کلمه از مصیبت از قبل نمی بینیم. فقط توصیفی از مسیر بهشت، توصیه به حفظ آموزه ها، و وفاداری به عیسی وجود دارد.

نکته کلیدی در عبارات بعدی چشم انداز 1 است ...

144,000 نفر همگی مهر و موم شده و کاملاً متحد بودند. بر پیشانی آنها نوشته شده بود: خدا، اورشلیم جدید و ستاره ای با شکوه که حاوی نام جدید عیسی است. در ایالت مبارک و مقدس ما، بدکاران خشمگین شدندو به شدت به سرعت بالا می‌رفتند تا دست بر ما بگذارند تا ما را به زندان بیاندازند، هنگامی که ما دست را به نام خداوند دراز می‌کردیم و آنها بی‌توان روی زمین می‌افتادند.

این بدون شک در مورد آزار و اذیت مقدسین صحبت می کند. حالا دوباره بخوانید و کشف کنید چرا آزار و اذیت می آید؟ می آید زیرا of حالت مقدس مقدسین و این چیست که این حالت مبارک و مقدس را به ارمغان می آورد؟ این است ... دریافت روز و ساعت و روح القدس (مهر) از قبل. این ترتیب مخالف رویدادها است که در چشم انداز 2 به شرح زیر بیان شده است:

این باعث خشم کلیساها و ادونتیست های اسمی شد، چون نتوانستند حقیقت سبت را رد کنند. و در این زمان همه برگزیدگان خدا به وضوح دیدند که ما حقیقت را داریم و آنها بیرون آمدند و آزار و اذیت را با ما تحمل کردند. شمشیر و قحطی و طاعون و آشفتگی بزرگ را در زمین دیدم. ستمکاران پنداشتند که ما بر آنها حکم کرده ایم، و برخاستند و به این فکر کردند که در این صورت بلا از بین می رود.

در زمان سختی همه فرار کردیم از شهرها و روستاها، اما بودند تحت تعقیب بدکاران، که با شمشیر وارد خانه های اولیاء شد. شمشیر را بلند کردند تا ما را بکشند، اما شکست و مانند نی ناتوان افتاد. سپس همه شب و روز برای رهایی گریه کردیم و فریاد نزد خدا بلند شد. ... و همانطور که خدا روز و ساعت آمدن عیسی را گفت و عهد ابدی را به قوم خود داد، او یک جمله گفت و سپس مکث کرد، در حالی که کلمات در زمین می‌پیچیدند. اسرائیل خدا با چشمانی خیره به بالا ایستاده بودند و به کلماتی که از دهان یهوه بیرون می‌آمد و مانند غرش‌های رعدآسا در زمین می‌پیچید، گوش می‌دادند. این بسیار باشکوه بود. و در پایان هر جمله، مقدسین فریاد می‌زدند: «جلال! هللویاه!» چهره‌هایشان با جلال خدا روشن شده بود؛ و آنها با جلال می‌درخشیدند، همانطور که چهره موسی هنگام پایین آمدن از سینا می‌درخشید. {EW 33.2-34.1}

اینجا اول آزار و اذیت می آید و بعد اعلام روز و ساعت. این تنها زمانی است که اکثر ادونتیست‌ها آن را پذیرفته‌اند، و آن را برای هر دو رویا به کار می‌برند. اما توالی رویدادها و همچنین علل حوادث متفاوت هستند!

در واقع، در چشم انداز 1 اعلام روز و ساعت علل آزار و اذیت و در رؤیای 2 اعلامیه به پایان می رسد آزار و اذیت!

4. در چشم انداز 2 بخوانید: «شریر نمی‌توانستند برای جلال به آنها نگاه کنند. و هنگامی که برکت بی پایان بر کسانی که خدا را در مقدس نگه داشتن سبت او گرامی داشتند، اعلام شد، فریاد بزرگ پیروزی بر جانور و بر تصویر او بلند شد. سپس جشن آغاز شد، زمانی که زمین آرام گرفت.»

در ابتدا مطلع می شویم که شریران به دلیل جلالی که می اندیشند دیگر حتی نمی توانند به مقدسین نگاه کنند. چگونه می‌توانستند سعی کنند روی آنها دست بگذارند، در صورتی که دیگر حتی نمی‌توانند به آنها نگاه کنند؟ سپس این قطعاً در پایان مصیبت است زیرا فریاد پیروزی (!) نیز به گوش می رسد. و در رؤیا 1، ما چیزی در مورد پیروزی پس از اعلام روز و ساعت نمی خوانیم، مگر آن مصیبت. شروع می شود به خاطر آن، همانطور که در رؤیای اول خواندیم:

مقایسه بینایی 2! پس از اعلام روز و ساعت دیگر مصیبت نیست:

«من غلام پارسا را دیدم که به پیروزی و پیروزی برخاست و زنجیرهایی را که او را بسته بود از تن جدا کرد. در حالی که ارباب شریر او در سردرگمی بود و نمی دانست چه کند. زیرا شریران نمی توانستند کلمات صدای خدا را درک کنند.

به زودی ابر بزرگ سفید ظاهر شد. زیباتر از همیشه به نظر می رسید. پسر انسان روی آن نشسته بود. در ابتدا ما عیسی را روی ابر ندیدیم، اما همانطور که به زمین نزدیک می شد، می توانستیم شخص دوست داشتنی او را ببینیم. این ابر، هنگامی که برای اولین بار ظاهر شد، نشانه پسر انسان در آسمان بود.

ما باید منصف باشیم و در نهایت بپذیریم، مانند اکثر برادران کلیسایی مان، که شواهدی الهام گرفته ایم که «حداقل» داریم. تضاد بین این دو دیدگاه

5. اکنون حل مشکل تضاد آشکار در دو دیدگاه بر عهده ماست!

ممکن است دو احتمال را پیشنهاد کنم؟

احتمال شماره 1: الن جی وایت یک پیامبر دروغین ثابت شده است! من شخصاً این را باور ندارم! و پیامد وحشتناک‌تر این احتمال این خواهد بود که کل فرقه ادونتیست روز هفتم که به روح نبوت الن جی وایت اعتقاد دارد و وجود دارد، پایگاه نبوی خود را از دست می‌دهد و سرانجام به پایان می‌رسد. هر کس این امکان را فقط برای اجتناب از احتمال شماره 2 انتخاب کند، قطعاً دیگر یک Adventist نیست.

احتمال شماره 2: روز و ساعت دو بار اعلام خواهد شد. اولین بار به عنوان یک وعده قبل از مصیبت با ریزش روح القدس (همانطور که در رؤیای 1 بیان شد) شروع می شود تازه کردن قوم خدا با این امید فراوان که عیسی با آنهاست و حتی به آنها اطلاع دهند که مصیبت چقدر طول خواهد کشید. و بار دوم، پایان دادن به مصیبت، ادای "عهد مقدس" و جلال قوم او.

من شخصاً امیدوارم که اکثر خوانندگان امکان شماره 2 را انتخاب کنند و به مطالعات خود در مورد ساعت خدا در جبار ادامه دهند، ساعتی که او در آنجا قرار داد تا نه تنها پیامی از روز و ساعت به ما بدهد، بلکه بیشتر ما را به سمت توبه راهنمایی کند، به ما نشان دهد که گناه را چگونه می بیند، و چه ارکان ایمان را باید در زندگی خود مستقر کنیم تا به پیروزی برسیم.

بنابراین، پیام Orion در حال تنظیم زمان نیست. این تنها استثنا برای تنظیم زمان اشتباه پیام‌ها است. روز و ساعت فقط دو بار در تاریخ بشریت داده خواهد شد: یک بار در هنگام ریزش باران آخر، با پیامی که هنوز باید باور کرد زیرا "فقط" یک پیام مکتوب است حتی اگر با انگشت خدا در آسمان ها نوشته شده باشد، به طوری که هر که آن را بخواند، باور کند، پیام را جدی بگیرد و بابل را ترک کند، متعلق به 144,000، XNUMX خواهد بود. و بار دیگر روز و ساعت برای بار دوم و آخر داده خواهد شد، زمانی که عیسی در حال ظهور است و بلاها رو به پایان است. همه در این آخرین اعلام روز و ساعت مطمئن خواهند شد که پایان فرا رسیده است، زیرا این اعلامیه از دهان خود عیسی بیرون خواهد آمد.

ضمیمه

[17 سپتامبر 2013]

اخیراً نامه ای از شخص دیگری دریافت کردم که می خواست پیام جبار را رد کند. ظاهراً او به این مقاله حمله کرد زیرا بازی آسانی به نظر می رسید و فکر می کرد که می تواند به سادگی یک جایگزین برای دو احتمال ذکر شده در زیر نقطه 5 نشان دهد و برای رد پیام Orion کافی است. (نگران نباشید که او استدلال های ارائه شده در این مقاله را کاملاً نادیده گرفت.)

گرهارد پفاندل از مؤسسه تحقیقات کتاب مقدس کنفرانس عمومی ادونتیست‌های روز هفتم نیز رویکرد مشابهی را اتخاذ کرد و پاسخ ضعیف خود را به بدن کلیسا منتشر کرد بدون اینکه حتی به خود زحمت تماس با منبع را بدهد. نمی دانم بیشتر تعجب کنم که چنین محققی چنین تحقیقات ضعیفی را بر مردم گرو گذاشته است یا اینکه مردم چنین توهین هایی را به شعور خود تحمل می کنند!

اولین عیب اساسی در چنین رویکردی این است که شخص به جای این که به دنبال حکمت و راهنمایی روح‌القدس باشد و برای مکاشفه‌ای دقیق‌تر حقیقت، باز باشد، با هدف رد چیزی که قبلاً بر اساس درک انسانی خود رد کرده است، حرکت می‌کند.

شواهدی که مخالفان علیه این مقاله استفاده می‌کنند، نامه‌ای است که در آن الن وایت به دیدگاه‌های خود درباره اعلام روز و ساعت اشاره می‌کند. او بخشی از چشم انداز 1847 را نقل می کند و سپس بیان می کند که چشم انداز 1844 به "همان زمان" اشاره دارد. (نامه وارد شده است انتشارات خطی، جلد. 16، ص. 174)

منتقد اخیری که من به آن اشاره کردم، آن اظهارات را «برهان غیرقابل انکار» می‌داند، در حالی که در واقع اینطور نیست. عبارت "همان زمان" همانطور که در آن جمله به کار می رود می تواند (و من می گویم همین طور است) اشاره به دوره زمانی باشد که رویاها به تصویر می کشند، نه فقط به یک لحظه خاص در زمان. او نمی گفت که اعلام روز و ساعت به طور خاص در یک زمان است، بلکه می گفت که چشم اندازها یک دوره زمانی را پوشش می دهد. بنابراین، «اثبات غیرقابل انکار» در نهایت مبهم است و بر این فرض استوار است که الن جی وایت به معنای چیزی بوده که در واقع بیان نکرده است.

اما مشکل بزرگ‌تر این استدلال این است که شواهدی را نادیده می‌گیرد که درخشش چهره مقدسین (و در نتیجه اعلام روز و ساعت) باید در مقاطع زمانی مختلف اتفاق بیفتد. فرض بر این است که در صورتی می توان هماهنگی را پیدا کرد که این دو رویداد به عنوان یکی در نظر گرفته شوند، علیرغم شواهد خلاف آن. هر استدلالی مبنی بر یکی بودن این دو رویداد باید به دقت به آن نکات بپردازد.

علاوه بر این، دانش آموز صادق روح نبوت این را مدیون خود می داند که نقل قول زیر را هماهنگ کند (در مقاله بعدی به آن پرداخته می شود). این نشان می دهد که زمان مشکل قطعاً بین دو رخداد مجزا از چهره های درخشان قرار می گیرد، دقیقاً همانطور که این مقاله توضیح داد:

هنگام تغییر شکل، عیسی توسط پدرش جلال یافت. ما می شنویم که او می گوید: "الان پسر انسان جلال یافته است و خدا در او جلال یافته است." بنابراین قبل از خیانت و مصلوب شدن او برای آخرین رنج های وحشتناک خود تقویت شد. همانطور که اعضای بدن مسیح به دوره آخرین درگیری خود، «زمان مصیبت یعقوب» نزدیک می شوند، در مسیح بزرگ می شوند و تا حد زیادی از روح او شریک می شوند. همانطور که پیام سوم به فریاد بلند می رسد، و با حضور قدرت و جلال بزرگ در کار پایانی، مردم وفادار خدا از آن شکوه شریک خواهند شد. این باران آخری است که آنها را زنده و تقویت می کند تا از زمان سختی عبور کنند. چهره‌هایشان با شکوه نوری که بر فرشته سوم حضور دارد می‌درخشد.

من دیدم که خدا به طرز شگفت انگیزی قوم خود را در زمان سختی حفظ خواهد کرد. همانطور که عیسی روح خود را با عذاب در باغ می ریزد، آنها برای رهایی صمیمانه روز و شب گریه و عذاب خواهند کشید. این حکم صادر خواهد شد که آنها باید سبت فرمان چهارم را نادیده بگیرند و روز اول را گرامی بدارند یا جان خود را از دست بدهند. اما آنها تسلیم نخواهند شد و سبت خداوند را زیر پاهای خود لگدمال نخواهند کرد و نهاد پاپی را گرامی خواهند داشت. لشکر شیطان و مردان شریر آنها را احاطه خواهند کرد و بر آنها شادی خواهند کرد، زیرا به نظر می رسد هیچ راه فراری برای آنها وجود نخواهد داشت. اما در میان شادی و پیروزی آنها، صدای بلندترین رعد و برق به گوش می رسد. آسمانها سیاهی را جمع کرده اند و تنها با نور فروزان و جلال وحشتناک آسمان روشن می شوند، همانطور که خداوند صدای خود را از خانه مقدس خود می گویند.

پایه های زمین می لرزد; ساختمان ها متلاشی می شوند و با یک تصادف وحشتناک سقوط می کنند. دریا مثل دیگ می جوشد و تمام زمین در غوغایی وحشتناک است. اسارت صالحان برگردانده می شود و با نجواهای شیرین و رسا به یکدیگر می گویند: ما رهایی یافتیم. این صدای خداست.» آنها با هیبت جدی به کلمات صدا گوش می دهند. شریران می شنوند، اما سخنان صدای خدا را نمی فهمند. آنها می ترسند و می لرزند، در حالی که مقدسین شادی می کنند. شیطان و فرشتگان او و مردان شریر که از این که قوم خدا در قدرتشان هستند شادی می‌کردند تا آنها را از روی زمین نابود کنند، شاهد جلالی هستند که به کسانی که شریعت مقدس خدا را گرامی می‌دارند. آنها می بینند که چهره های صالحان روشن شده و تصویر عیسی را منعکس می کنند. کسانی که بسیار مشتاق نابود کردن مقدسین بودند، نمی توانند شکوه و جلال را که بر رستگاران است، تحمل کنند و مانند مردگان به زمین می افتند. شیطان و فرشتگان شیطانی از حضور اولیای الهی با جلال می گریزند. قدرت آنها در آزار دادن آنها برای همیشه از بین رفته است. {شهادتین برای کلیسا، جلد. 1، صص 353-354}

نقل بالا نشان می دهد که دو نقطه مشخص و مشخص در زمان وجود دارد (یکی در ابتدای وقت گرفتاری و دیگری در پایان) که چهره اولیا می درخشد. تنها کاری که انسان باید انجام دهد این است که بفهمد وقایع در دو رویا چگونه با این دو زمان مطابقت دارند. احتمالات زیادی وجود ندارد و تنها یکی منطقی است: اولین باری که چهره آنها می درخشد با چهره های درخشان رؤیای 1844 مطابقت دارد و بار دوم مطابق با چهره های درخشان رؤیای 1847 است.