Cum signa finis temporum, plerique etiam vage nota cum Biblia de signis in sole, luna, et stellis. Haec est accurata exspectatio. Ceterum quando Deus creavit, non solum diem ac noctem separabat, sed dicebat; Fiant in signa, et in tempora, et in dies, et annos.[1] Cum legimus in Apocalypsi, invenimus quidem eos sic usos.
Et vidi cum aperuisset sigillum sextum, et ecce terræmotus factus est magnus. et sol factus est niger sicut saccus cilicinus, et luna facta est sicut sanguis; Et stellae de caelo ceciderunt in terram, sicut ficus mittit grossos suos, cum a vento magno movetur. Apoc.
Signa in sole, luna et stellis signa sunt quod finis mundi instat. Ubi ergo illa signa, si revera circa finem sumus? Annon novimus si iam factum est? Et si nondum facta sunt, quando eos expectamus?
Historia Repetat
Una e methodis quibus Deus utitur ad nos instruendos, est per historiam. Saepe dicimus historiam iterare, sed iis qui Deo serviunt, qui ab initio finem novit, multo maiorem et altiorem sensum accipit. Exempli gratia considera biblia historia Exodi de Aegypto. Israel in Aegyptum movit eo tempore quo familia eius crescere iam coeperat, et ibi aliquot aetatibus habitaverunt. Eo tempore furtim Aegyptii Israelitas in servitutem redigere coeperunt, donec eos penitus sub eorum imperio haberent. Sed Moysen suscitavit Deus, qui eduxit eos de Aegypto per mare Rubrum, et dedit cibum et aquam et libertatem servitutis eorum. Historica haec fuit experientia, sed quia a Deo ducebantur, etiam futurorum eventuum symbolica fuit.
Filii autem Israel erant populus Dei. Elegit eos de universis terrae populis, ut mores eius mundo repraesentarent. Homines Dei eandem hodie habent missionem, ut ex nostris antiquis versos discere possumus. Quemadmodum enim antiqui homines sibi servi cum antea liberi nescierunt, ita hodierni homines se inscii servientes reperiunt. Hodie non serviamus hominibus latratibus mandatis flagellis, sed servi sumus peccato. Effectus idem est, etsi liberum esse velimus, servilis agitator noster saepe nobiscum est gravis, nec effugere possumus. Deus autem Moysen suscitavit, ut liberaret eos ab Aegyptiis dominis, et nos a peccato liberatos: hominem, Iesum. Sacrificio suo nos a servis exactoribus liberavit, et sicut in eremo populum suum antiquissimum docuit, ita de seipso nos instruit, vitam nostram commutans.
Sed non finibus est. Jesus dixit iterum venturum esse, ut essemus cum illo ubi est.
et si abiero et praeparavero vobis locum, iterum venio et accipiam vos ad me; ut ubi sum ego et vos sitis. xiv 14;
Hoc quoque simile in prisca fabula habet. Postquam eos de se erudivit ac docens, Deus Abrahae veterem promissionem implevit, ut locum, quem illis praeparaverat, prolem daret. Cum traiecerunt ad terram, Deus eis praebuerat, hostes evincere debebant. Prima civitas destruenda fuit Iericho, et Deus specialiter dedit eis qualiter everteretur. Dein antequam hanc urbem cepissent vere dicere possent se recepisse terram promissionis. Hoc est exemplar pro nobis, quod praeparamus ad recipiendum cælestem locum, quem nobis promisit Deus.
Articuli series in; Historia Repetatsingillatim ex- plicatur quomodo haec exemplaris hodie nobis applicata est, et lector ad eam discendam incitetur. Brevissime tamen Israelitae iubentur cingi civitatem, cum sacerdotes arcam foederis Dei secum portarent et septem buccinis clangerent ante eam. Hoc sex dierum iteravit. Cotidie semel urbem circuibant. Septimo autem die circumdederunt civitatem septies clamaverunt, et ceciderunt muri civitatis, et occupaverunt hereditatem suam.
Arca Foederis continebat decalogi praecepta, in lapide scripta digito Dei. Circum urbem cum Arca erat imago visualis involucri sigilli circum librum. Sigillum adhibitum est ad testem vel auctoritatem post documentum recognoscendum, sicut hodie subscriptionibus utimur. Auctor, ut sigillum in mollem materiai sigilli urgeat, eamque apponat, ut documentum aperiri nequeat, nisi sigilli fracto. Lex Dei ex tabulis lapideis facta est, digito suo scripta, et anulus eius ponitur. Sabbati mandatum peculiariter informationes continet ad cognoscendas eius auctoritatem: Eius nomen, titulum et iurisdictionem.
Repetitio Historiae, Revelata
In Apocalypsi, Ioannes ostensus est liber (librum), signatus sigillis septem. Jesus solus agnus erat, qui dignus inventus est aperire signacula, et sicut fecit, Johannes quaedam symbolica videbat. Hic liber septem sigillis historiam populi Dei significat. Cum primum sigillum apertum est, christiana parva « secta » » sectatorum initialium Iesu processit vincens in equo albo. Ut unumquodque sigillum apertum est, historia christiana congruenter explicatur cum symbolis in Apocalypsi exhibitis.
Cognoscentes applicationem Iericho expugnatae, similitudinem videre possumus. Singulis diebus civitatem semel circumierunt, unum sigillum libri Apocalypsis repraesentantes. Sed die septimo circuibant septies, ostendens historiam sigillis repetere! Postquam priora sex sigilla fracti sunt, sex aetates historiae ecclesiasticae repraesentantes, similis historia repetenda esset antequam ultimum sigillum solveretur.
Re quidem vera, christianae historiae curriculum secuti, deprehendimus, quemadmodum pulli iuvenum Iesu sectatorum catervae, qui victores in equo candido (repraesentet doctrinae puritatem) equo exierunt, ita rursus post multa compromissa ac multae inpurae doctrinae Ecclesiam ingressi, Deus pariter redintegravit, ac paucos iuvenes e variis confessionibus, eorum praeiudicia repudiavit ac sincera mente studuit, donec iterum primae Ecclesiae puritas aderat. Quod in Magna Experrectatione MDCCCXXX et XL annorum fuit et ad Ecclesiae VII Adventistae formationem perduxit. Facti sunt praecones divinae misericordiae nuntii ac moniti in ultimis diebus, sed miserabiliter, sicut fuit cum primitiva Ecclesia, post raro agitatum tempus persecutionis et martyrii per bella mundana, compromissum et contaminatum iterum populum corrupit. Haec omnia documenta sunt in praesentatione praetoria nostra; Horologium Dei.
Repetitio eandem formam in singulis sequitur ac sex primis historiae temporibus, sed multo breviore tempore. In principio huius articuli, versus in Apocalypsi positus est, qui loquitur de signis in sole, luna et stellis, et haec facta sunt post sextum apertum sigillum. Iuxta exemplar igitur Iericho expugnatae, non unam, sed duas prophetiae adimpletiones expectare debemus. Una perfectio ante 1844 fuisset, cum Magna Evigilatio matura esset, sed alia in repetitione huius sigilli aliquando postea fieret adimpletio. Hoccine fert historia? Videamus!
Magnus Terrae motus
Primum signum, quod datur, aperito sigillo, est "Terra motus magnus factus est." Sane multi magni terrae motus in historia, et quomodo angusto agro? Prae oculis habitis ad alias prophetias biblicas relatas, tempus quo terrae motus futurus erat circa annum 1600 ad 1800. Tempora ante hoc tempus historiae cum praecedentibus sigillis cognoscibiliter coniunguntur.
Motus unus notabilis per hoc tempus fuit Magnus Lisbon Terraemotus 1 Novembris 1755. Sed principale, quod terrae motus Olisiponensis excipit, non quantum potens fuit, aut quot vitae amissae sunt, sed quomodo
influential in effectu erat in scala globali. Si motus maximos in historia memoriae proditum est, exempli gratia, qui plus quam 800,000 hominum occidit, nullum momentum globalis notabile invenimus. In Sinis anno 1556 factum est, sed sicut multae aliae motus, maxime relegantur ad introitus in encyclopedias et tabulas calamitatum naturalium. Extra Sinas parum ictum habuit.
Terrae motus Olisiponensis, ex altera parte, fuit maxima clades naturalis[2] umquam in Europa memoravit et physice sensit per quattuor miliones quadratorum milium per Europam et Africam Septentrionalem, ubi multam cladem attulit, praesertim in Mauritania et Algeria, ubi tota oppida deleta sunt. “Causa terrae motus mysterium manebat quod actio tectonica regionis non clare intelligitur. Patella terminus ... non definitum est.[3]
In Lisbona, opulentissima Portugalliae caput, ubi detrimentum maxime grave erat, fissurae ingentes factae sunt aliquae 15 metra latae quae per medium oppidum aperiebantur. Incauti, qui a putris aedificiis refugerunt, ad purgationes prope Tagum flumen currebant solum ut fato suo occurrerent, mox deinde ingentes tsunami fluctus per urbem scindebant, ascendentes flumen, palatia regis destruentes, bibliothecas, musea, et amoenitas humanitatis et evasores submersi. In candelis et lignorum temporibus, crebrae incendia parva in locis ubi tsunami non pervenerunt, celeriter eruperunt, et celeriter diffundunt, multam reliquam partem urbis involvunt ac vitam multorum finiunt, qui in caemento per aliquot dies comprehensi sunt. Aedificia quaedam 85% urbis destructa sunt, etiam paene omnes ecclesiae, quae eo die ob ferias ecclesias plenas erant. "Terramotus 1755 interdum Holocausto comparatus est sicut calamitas tam tremendae ut impulsum transformatum in Europae culturam et philosophiam".[4]
Ad impulsum globalem, terrae motus Lisbon inaequabilis erat. non solum pro spatio, quo sentiebatur, sed etiam pro qualitate monumentorum, quae ab eo tenebantur; Contemplatio informationes paulo post motae collectae sunt, et testes suas animadversiones dederunt circa aliquas circumstantias circumstantiarum eventus, qui documenta et enucleata erant. Inde primum terrae motus scientifice studuit et tamquam initium stimulus in evolutione modernae seismologiae creditur. Hodie, physici adhuc po- suerunt in monumentis ad illum terrae motum spectantibus et pergunt ut investigationem suam de hoc eventu divulgent, quod factum est ante annos fere 260!
Deus Amoris?
Revertentes parumper ad historiam Iericho, quaerentes nos quid de Deo ex his cognoscere possimus. Priusquam Iericho destrueretur, territi sunt habitatores eius prae timore Israel, eo quod audissent historias quae fecerat Deus populo suo, et cognoverunt se esse in magno periculo. Deus autem creator est, et diligit homines, sive bonos sive malos. Sentire potes desiderium cordis sui in praedicatione, quam semel dedit erranti populo suo;
Dic eis : Vivo ego, dicit Dominus Deus : nolo mortem peccatoris ; declinate a viis suis et vivatis declinate a viis vestris malis quare moriemini domus Israel? Ezech.
Deus inimicos suos non odit! Ipse eos amat et vult quod ab eo alienat, sic cum ipso esse possunt, sicut ab initio; "Ambulans in horto in auram diei."[5] Sed cum peccatum tenemus, Deus scit se fore nostram ruinam, ut eam nobiscum deprecatur.
Relicta Egypto antequam Terram promissionis intrare liceret, dixit Deus; Faciant mihi sanctuarium; ut habitem inter eos.[6] In huius sanctuarii caeremoniis Deus illustravit quomodo ab eis peccatum removere vellet, ut iterum habitaret in eis. Israel pro reliquo mundo pretiosum nuntium habuit, Iericho comprehendit: Deus propitius est semperque paratus ad peccandum ignoscendum, quantumvis egregium, quantumvis magnificum vel amplum sit. Miserabile, pauci credunt Deum velle ignoscere. Sed falsas opiniones tenent quas eos odit et punire vult ut etiam pro his quae non placet. Sed cum Iericho trepide praeveniret eius ruinam, ecce de civitate murus in castris Israel prospectabat, qui amorem eius videbat. Cum esset meretrix, cognoscebat indignitatem suam, sed credidit in Deum Israel, quod eam amaret invito misera conditione. Illa respondit desiderio suo cum creatione habitare, et submisit se misericordiae suae. Quod non fefellit Deus. Cum tota civitas plana et direpta esset, Deus hanc meretricem cum omni familia sua conservari constituit.
Similis fuit missio quando filii Israel ex Aegypto reliquerunt. Ultima pestis, quae in Aegypto visitata est, ex morte omnium primorum masculinorum, ab homine usque ad pecus, fuit. Solae huic lugubri pestilentiae pepercerunt filii Israel, qui de primo Paschate edocti sunt, ubi notaverunt ianuam domorum suarum cum sanguine agni, ut transiret in domum suam sine iudicio exterminans angelus.
Populus inclinato capite adoravit, gratus ob insignem hoc monumentum donatum ad conservandum filiis suis memoriam curae Dei erga populum suum. Aegyptii erant Qui adducti sunt ad agnitionem signorum atque signorum in Aegypto, quod sine scientia essent dii, quos coluerant; et quod Deus Hebraeorum esset, solus verus Deus. Orabant, ut ad domos Israelitarum cum suis familiis venire liceret nocte illa horribili, qua angelus Dei primogenitos Aegyptiorum occideret. Hos Aegyptios credentes Hebraei receperunt. et hi obligaverunt se posthac ut eligerent Deum Israel in Deum suum, et exirent Aegyptum, et irent cum filiis Israel ad adorandum Dominum. 25 Martii 1880, par. 4}[7]
Nonnulli difficile est cum totius civitatis executione diligendi Deum conciliare, sed quamvis sordidum illud opus faciat, tamen in ea non placet, et multo magis omnes resipuerint, et ideo opus illud facere non debuit. Ipse demonstravit se quavis ratione velle ignoscere. Hoc est propositum suum, ut emundet hominem a peccato.
pariet autem filium, et vocabis nomen eius Iesum. ipse enim salvum faciet populum suum a peccatis eorum. (Evangelium secundum Matthaeum 1: 21)
Venite, et cogitemus simul, dicit Dominus: si fuerint peccata vestra sicut coccinea, quasi nix dealbabuntur; si rubra fuerint quasi purpura, ut lana erunt. Isaiah 1, 18;
Quod Deum commoveat, ira contra peccatum est. Primum sigillum aperit, puritas in ecclesia est. Non sunt sine culpa, et ideo consulit, sed casta manet doctrina apud eos. Evangelium aeternum est, Evangelium quod Ipse nobis libertatem daturus est a peccatum, ne nos servos relinquas in peccatum. Sed quia sequentia signa aperta sunt, videt populum suum magis ac magis corruptum peccato, et doctrinam immundam docens, et fit consilium eius durius et severius, donec terram concutiat, ut populum suum ad opus reformationis excitare conetur.
Iesus exposuit ne nos putemus eos homines, in quos incommodos accedunt, peiores quam omnes peccatores, sed admonet ut admoneatur ut paenitentes simus erga peccatum nostrum vel nos etiam pereamus.
Aut decem et octo, super quos cecidit turris in Siloam, et occidit eos, putatis quia peccatores erant super omnes homines habitantes in Ierusalem? Non, inquam, sed; nisi pœnitentiam habueritis, omnes similiter peribitis. (Evangelium secundum Lucam 13: 4, 5)
Ita cavendum est notionem Olisiponensis iudiciis Dei visitatam, quia scelerata civitas esset.
Non est dicere Deum non facere iudicium de urbibus impiis, sed! Sed cum facit, non per accidens. Sodoma et Gomorra irae Dei exempla in peccatores poenitentes effusa sunt. Hoc punctum Iesus manifestat parva parabola ficulneae infructuosae.
Dicebat autem et hanc parabolam. Ficum habebat quidam in vinea sua plantatam; et venit et quaesivit in ea fructum et non invenit. dixit autem ad cultorem vineae ecce per tres annos venio quaerens fructum in ficu hac et non invenio succide eam; quare gravat terram? At ille respondens, dixit ei : Domine, dimitte eum et hoc anno, donec effodiam illud, et stercora illum. Luc.
ficus repraesentabat gentem Israelis; Late operatus fuerat, ut bonum fructum faceret, fructum Spiritus. Sed noluerunt eum accipere, et per consequens nec eius spiritum accipere fructum. Quamvis omnes conatus suos, ad ultimum de industria exscindere debebat. Antequam faciat iudicium in ira, Deus semper admonet. Monitiones istas discernere oportet et eas observare, vitam nostram in humilitate et poenitentia reformare. Iesus turrim cadens non iudicium esse contra peccatum, sed admonitionem omnibus ad resipiscendam declaravit. In Ierosolymis autem excidio non fuit erratum hoc iudicium Dei.
Sin autem recesseritis, reliqueritis præcepta mea et mandata mea, quæ ego dedi coram vobis, et ingrediens, serviens diis alienis, adoraveris ea; Et evellam eos radicibus de terra mea, quam dedi eis; et domum hanc, quam sanctificavi in nomine meo, eiiciam a conspectu meo et faciam illud in proverbium et in proverbium inter omnes gentes. Domus autem ista, quae sursum est sublimis, erit in stuporem omni transeunti per eam; et dicet : Quare fecit Dominus sic terrae huic et domui huic ? Respondebitur Quia dereliquerunt Dominum Deum patrum suorum, qui eduxit eos de terra Aegypti et adprehenderunt deos alienos et adoraverunt eos atque coluerunt idcirco venerunt super eos universa haec mala igitur omne malum hoc illis intulit. (2 Chronicles 7:19-22).
Deus semper in nobis operari vult, si ipsum concedimus. In cruce sumpsit peccata nostra coccinea in se, et vitam suam in sanguine suo contentam dedit commutationis, ut candor vitae eius nostra esset. Si volumus accipere, oboedientes simus sicut erat Nullius commoda nobissed venit in similitudinem carnis peccati.[8] Quod si noluimus, Spiritum suum voluntatem suam in vita nostra permittere, non potest nos emundare, et si in hac rebellione pertinaciter perdurat, tandem nos solos cum peccato nostro destrui dimittit, sanguis enim Iesu Christi est qui nos ab omni peccato mundat.[9]
Venite, et cogitemus simul, dicit Dominus: si fuerint peccata vestra sicut coccinea, quasi nix dealbabuntur; si rubra fuerint quasi purpura, ut lana erunt. Si vultis et oboedientes comedetis bona terrae; Si autem nolueritis et vos rebelles, gladio comedetis, quia os Domini locutum est. Isaiah 1:18-20.
Gratias Jesu, electio tua est. Quomodo eliges?
Praeparans Populi
Terrae motus Olisiponense signum fuit quod dies iudicii appropinquabat, et cum Deus virgines dormientes suscitaret, intellectum eis de scripturis dedit. Sed hoc non solum signum dedit, ne hoc signum prophetatum fuisse manifestum sit.
Et vidi cum aperuisset sigillum sextum, et ecce terræmotus factus est magnus. et sol factus est niger tamquam saccus cilicinus, et luna facta est sicut sanguis; (Apocalypsis 6: 12)
Post magnum terrae motum plura signa futura sunt; hoc tempore in caelis. In Nova Anglia per decennium post terrae motus Olisiponensis magna cura rerum spiritualium facta est. Postea cognomen "exustionis in regione" meruit propter numerosas "ignis et sulphuris" renovationes et novos motus religiosos ibi ortos. Avidi sunt homines de Scripturis cognoscere. Unde, licet area relative parva, conveniet hoc esse situm proximorum signorum. Spanning from Maine to New Jersey, "Dies Obscurae Novae Angliae" se die 19 mensis Maii manifestavitth1780. Medio mane caelum nubilum erat colore rubente, et incepit obscuriores et obscuriores usque ad tempus meridianum, tam obscura fuit ut candelae necessariae ad negotia continuarentur. Causa rei nota nulla erat. Res notabilis res narrat praesentem populi cogitationem diem iudicii venisse. Abraham Davenport, membrum legislaturae Connecticutae, respondit motum ferendi cum his verbis:
Ego contra dilationem. Iudicii dies aut appropinquat, aut non est. si non est, causa morandi nulla est; si est, officium meum facere libuit. Volo ergo ut cerei afferantur.[10]
Plebs religiosa in illa provincia cito hoc singulare eventum pro futuro iudicio vidit. Duobus et quattuor saeculis mysterium insolutam restabat, sed recentioribus investigationibus scientificis;[11] compertum est ignem sylvam magnam in Canada circa illud tempus fuisse, et fumus ex igne illo satis exsurgens, ut minimum relinqueret, si ullum odoris vestigium in regionem sparsum esset. Respectu gravi nebula, totum lumen solis in spatio magno praeteriens obstruxit. Fumus erat Dei signum, missum ad eos monens vere iudicii diem appropinquare.
Non hic dies primus, nec ultimus dies obscurus observatus est, sed, 'Alique dies tenebrosi praeteriti temporis'; huius diei tenebrae intensior et longinqua fuit quam homines expertiducens multam hystoria et overreaction.[12] Sicut terrae motus Lisbon ante illum, hic dies obscurus inter ceteras eius generis eminet.
Cum adhuc recens esset in animis eorum, multi ea nocte caelum observabant, quovis signo notae notae stellarum aut plenae lunae inpulsu tenebrae fluere coeperunt. Sed quando luna apparuit, colorem rubeum habebat quasi sanguinem, quamvis non esset eclipsis lunae in nocte illa. Unde statim duo elementa prophetiae immediate successerunt. Multi homines ante viginti quinque annos meminisse potuerunt cum nuntium de Terrae Magnae Lisbonae motu acceperant, et punctis coniungere coeperunt quod Deus terram denuntiaret monitum venturi diei iudicii.
Horum eventuum aspectus pervulgati, singulares et arcanas significant propositi sui ut signa. Quidam videntur existimare, quia multa mysterii circumquaque haec eventa, postquam scientifice intellecta sunt, non qualificata sunt ut signa. Sicut autem non est mysterium emittendi flammam rubram de navi, sic tamen est certa nuntius, sic in signis Dei; mysterium magnum non debet circumdare eventus, ut sit signum a Deo.
Sequentibus annis, homines Spiritu Sancto repleti, vaticiniis Bibliorum studere coeperunt, ac veritates iis revelatae sunt patefactis quod ad momentum historiae appropinquarent. In Revelatione revelata luce, "libellus" Danielis est cognitus sicut antea numquam fuit. Post annos studiorum, Deus agricolam et diligentem Bibliorum studiosum nomine Gulielmi Miller suo studiorum participes damnavit, et in primis 1830s homines animadvertere coeperunt. Studium suum 2300 dierum Danielis 8:14, praesertim ad conclusionem duxit Iesum circa annum MDCCCXLIII. Postea, videns simplex, pene manifestus error in calculis, correctus est ad MDCCCXLIV.
Quasi vaporem motui dare, aliud signum in caelo apparuit, circa tempus quo Miller praedicare coepit. Erat autem sequentis sequentia in sigillo sexto recensita; Et stellae caeli ceciderunt in terram, sicut ficus mittit grossos suos, cum a vento magno movetur.[13] Hoc signum in Novo Orbe apparuit, et ubique ad orientem montium scopulorum visibilium erat. Imbre meteor Leonidae fecundae ostentationis induere notum est. In summo anno cum "tempestas meteororum" incidit, rata esse potest pauca milia meteorum per hora (circa unum meteororum secundo vel secundo). In 1833, tamen, spectaculum vere spectaculum fuit, hanc quantitatem pluries generans. Articulus in Journal Salis Fluminis Bowling Green Missouri asseruit "magister linguae perfectissimus deficeret plenam imaginem huius extraordinariae et inusitatae experientiae" aliis dare."[14] Quibusdam locis tam multi visi sunt, ut nulla sestimatio fieret, quam frequentia eorum tardius coepissent. Comparatum est cum stillicidiis numerandis.
Multi e somno excitati sunt ad lucem, alii ignem timentes inceperant. Iudex Iacobi Flanagan de Comitatu Clark, Kentucky, notavit "populos metu perculsos esse et in magnam consternitatem conieci."[15] Dies iudicii cum multis inusitatis aut calamitosis eventibus credebant venturum. extimuerunt et prostraverunt se veniam quaerentes. Quanto melius fuisset, si laetitiae spectaculo perfruerentur, quod ante paraverant?
Hodie multi, qui "preppers" dicuntur, magnas longitudines eunt ad parandum cibum, lampades et alia utilia supellex casus calamitosi casus. Praeparatae quidem utiles sunt et sapientes, nam Astutus videns malum, absconditus est: parvuli transeuntes sustinuerunt dispendia. simplices autem transeunt et puniuntur.[16] Sed si haec est amplitudo praeparationis tuae, invenies te valde deesse in facultate passionis et spiritualiter calamitatem proportionum apocalypticorum tractare. Praeparatio maximi momenti est praeparatio cordis. Si solum homines timidi signa, de die iudicii, quanto magis cum vera iudicia cadere incipient, quanto magis timebunt? Deus omnes invitat ad facientem septem stellas et Orionem et convertentem in mane umbram mortis et obscurum facit diem cum nocte.[17] Nonne satius est spiritualiter praeparari, subvenire circa nos trepidantibus, dum misericordia adhuc in illo tempore deprecatur, quod illa signa monuerunt? Non enim dedit nobis Deus spiritum timoris; sed virtutis et amoris mens sana. "[18]
Multis signis nunc discernibilibus et in ordine suo ordine, populus in Nova Anglia evigilare et graviter capere coepit Gulielmi Miller interpretationem Iesu anno 1844 rediturum. Post omnes, sequens versus post stellas cadentes chaos cataclysmicum associatum depingit. "Agni ira."
et caelum abscessit sicut liber convolutus; et omnis mons et insula de locis suis emota sunt. Et reges terræ, et principes, et divites, et tribuni, et fortes, et omnis servus, et omnis liber absconderunt se in speluncis, et in petris montium: Et dixit montibus et petris, Cadite super nos absconde nos a facie sedentis super thronum, et ab ira Agni. quoniam venit dies magnus irae ipsorum et quis poterit stare et quis poterit stare? (Revelation 6:14-17).
Cum annus praedictus appropinquavit et motus augebatur, studia Miller in dubitationem pervenerant nomine Samuelis Nivis. Opus persuasionis in eo perficiens, christianus factus est ac postea experientiae testificatus est;
Concordiam vidi inter Danielem et Apocalypsin ac historiam quae perfecta est harum Revelationum completio. me in omni severitate rogavi; quae tanta cognitio, nisi divinitus inspirata, haberi posset. Vidi ergo Scripturam, quam tamdiu abieceram, esse verbum Dei, et ante ipsum conflavi.[19]
Ita liquefacto, uti ei permitteret Spiritum Sanctum voluit.
Judaicum festum Yom Kippur, quod est dies expiationis, fuit tempus quo Israel ad iudicium congregatus est. Ipsi humiliaverunt se et expectaverunt in sollempnitate observantes sacerdotes ministerium suum symbolicum in sanctuario. Quorum opera ad emundationem sanctuarii a peccatis, quae fecerat Israel toto anno. Cum peccaret Israelita, venit ad sacerdotem cum agno, et confitens peccatum suum, symbolice transtulit illud ad insontem. Sanguis vitalis ex agnis multis et aliis animalibus sacrificantibus magnum repraesentabat sacrificium Iesu Christi, quem fecit Deus " esse peccatum pro nobis, qui peccatum non noverat; ut iustitia Dei in ipso efficiamur.[20] Sanguis ille velo in templo aspersus est, et per totum annum populi delicta maculavit. Die expiationis commemoratio peccati, quod ad sanguinem translatum erat, sollemniter a sanctuario mundatum est.
Hic dies festus congruit emundationi sanctuarii, quam Daniel de eo narravit. "Ad duo milia et trecentos dies; tunc mundabitur sanctuarium.[21] Per studia calendarii iudaici, Samuel Nivis deprehendit anno 1844, hoc festum peculiare die 22 Octobris accidissend. Miller et alii docuerunt emundationem sanctuarii significasse emundationem terrae per ignem in adventu Iesu. Pro his qui ad amandum Dominum venerunt, hoc pro melle susceptum est propter ejus dulcedinem, sicut exspectabant eum qui amabat, ut se pro illis daret. cum adhuc peccatores essent.[22] Bene haec experientia verbis Revelator:
Et abii ad angelum, dicens ei, ut daret mihi librum. [Prophetia Danielis]. Et dixit mihi: “ Accipe et devora illum; et faciet amaricare ventrem tuum, sed erit in ore tuo sicut mel dulce. (Apocalypsis 10: 9)
Postquam Dominus milleritas tamdiu motus clare perduxerat, ut in sincero studio verbi sui se contraheret, Iesus ad diem praestitutum non venit, et, sicut angelus prophetavit Ioanni, acerbum experiebatur fidelibus, qui incredulis amicis et vicinis ludibrio subeunda erant.
Tempus exspectationis praeteriit, et Christus pro liberatione populi sui non apparuit. Qui sincera fide et amore Salvatorem suum quaesiverant, acerbam experti sunt deceptionem. Tamen propositum Dei fiebant; Temptabat professorum corda adventum suum exspectare. Erant in eis multi nullo maiore consilio quam metu irati. Fidei professio eorum cor vel vitam non moverat. Hi, cum spem eventus non caperet, negaverunt se fefellisse; nunquam crediderant Christum venturum. Hi inter primos dolorum verorum credentium irridebant. GC 374.1}[23]
Qui vero simpliciter et humiliter veritatem in Scripturis quaesiverunt, ad Fontem recesserunt, ubi eorum error cognoscere potuit. Fidem eorum Dominus reddidit, nam, ut dicit Scriptura, si "Quare Dominum Deum tuum, invenies eum, si quaesieris eum in toto corde tuo et in tota anima tua".[24] technicae calculi ante adventum diei et eius applicationes omnes ferreae et expolitae patuerunt. Inbecillitas eorum in errore sanctitatis iacebat, sed studio adhuc ulteriore, lux quae longius perstabat clariore fulgore refulgebat.
Servitium expiationis fuit unum tempus anni quo Summus Sacerdos in conclave sanctuarii introiret, ubi praesentia Dei manifestata est sicut lux lucida super oraculum propitiatorium. In illo corusculo cella tota inaurata requievit in arca testamenti, in qua decalogi mandata, in lapide digito Dei scripta sunt. Omnes autem Israëlitæ forinsecus expectabant, dum vidissent sacerdotes, quos sciebant, præsidium eis in loco sancto facere.
In tempore quo calculi eorum demonstraverunt Iesus Summus Pontifex illud peculiare pro hominibus servitium incepit tabernaculum verum, quod fixit Dominus, et non homo.[25] Coelestis iudicii dies inchoaverat, Et hoc est quod Deus parabat populo suo in tempore sexti sigilli.
Tu prophetare Iterum
Post experientiam amarae destitutionis Adventus credentium Revelator illustrabatur, angelus dixit: "Tu prophetare iterum" coram multis populis, et gentibus, et linguis, et regibus.[26] In Apocalypsi post prophetiam septem sigillorum, prophetia septem tubarum. Praeceptum prophetiae iterum datur post sextam tubam. Quia toties tubae clangebant, populus urbem signans in suis signis circum Iericho, intelligimus etiam illos angelos in Apocalypsi buccinatores sonuisse in congruis reserandis.
Hoc indicat, postquam sextum sigillum aperiret, sextum tuba caneret. Prophetia sextae tubae incipit a peculiari et praeciso tempore prophetiae quae Josias Litch interpretatus est ad concludendum die 11 Augusti 1840. Singula adimpletionis suae interpretationis, et sequens repetitio in praecedenti articulo reperiri potest. Last Call. In eadem prophetia sextae tubae mandatur iterum prophetiae, iterando prophetias velatas. Ita, ut ante vidimus, rotunditas sex sigillorum (ac eorum tubarum respondentium) duplicem impletionem habere debet, repetens deinde peculiare lumen datum anno MDCCCXLIV.
Incompositi paucorum hominum e variis confessionibus, qui Christi fidem in caelesti sanctuario sequebantur, a Deo electus est ut populus eius esset, qui ultimum misericordiae nuntium mundo annuntiaret et praepararet se in magno die Domini stare. Quamvis non magnus populus, visitavit eos sicut pupillam oculi sui.
Pars autem Domini, populus ejus ; Jacob funiculus hereditatis ejus. Invenit eum in terra inaquosa, et in solitudine vasto ululantes; circumdedit eum, docuit eum, custodivit quasi pupillam oculi sui. Deut.
Hanc parvam catervam hominum observabat, eos in itinere ducens et instruens. Inter eos fuerunt Iacobus Albus et Ellen Harmon, qui postea uxorem duxerunt et vitam suam dederunt ut pulcherrimum nuntium longe lateque diffundendum illis a Deo dedisset. Paulo post destitutione, Deus Harmon somnia et visiones Ellen dare coepit, quae parvam societatem in studiis suis confirmaret. Cum hi verbi sinceri discipuli essent, non omnes parati erant ad accipiendam hanc esse revera Dei instructionem sibi datam. In dictum est. XVII Calendis et Equo Albo res memoratur de insigni experientia, cum unus fidelis apud eos unus solidus nomine Ioseph Bates de dono prophetico tandem convictus est. Deus suas sollicitudines noverat et iis satisfecit testimoniis quibus opus erat, non omni dubitatione tollendo, ne fidem exercere non valerent.
Et ipse dedit quosdam quidem apostolos, quosdam autem prophetas, alios vero evangelistas, alios autem pastores et doctores Ad consummationem sanctorum in opus ministerii, in ædificationem corporis Christi: donec occurramus omnes in unitatem fidei et agnitionis Filii Dei in virum perfectum in mensuram aetatis plenitudinis Christi Ephes.
Haec dona in primitiva Ecclesia invaluerunt, cum prima pluvia Spiritus Sancti recens fuit. Sed in tempore, sicut populus sui primam dilectionem amiserat, et non studuit in omnibus observare spiritum sanctum, rarius manifestata sunt dona. Sed quando coepit evigilare populum suum, et convenerunt iterum cum Spiritu Sancto student, et sequebatur eum instanter, tunc potuit plura dona sua manifestare.
In reliquo vitae suae ministerio Ellen G. White multum adhortationis, instructionis, increpationis, ac prudentiae propheticae ad Ecclesiam pullulantem praebuit. Hoc donum, multum aestimandum fuit, quia eis auxit auxilium et confirmationem in incremento motus dedit. Etsi formaliter tantum tertium gradum educationis habebat et valde fragilis erat, Deus virtutem in infirmitate sua perfectam fecit, et in vita sua, attendens suum consilium, validior facta est et aptior ad ministerii sui necessitates pertractandas. Hodie multum pertinet ad lucem quae adhuc per 100,000 paginas fere lucet quas scripsit.
Proxima signa finem habuerunt, et Magnus Excitatio evenit. Deus populum suum dormientem excitabat, ut parati essent ad motum ineundum. Tempus erat ei iterum equum album vehi, et cum populo excitato id facere potuit. Sed postquam sigillum secundo apertum est, eadem historia repetita est. Eorum zelus, primo validus, mox marcescere coepit, ac demum ad indiligentiam et profundam apostasiam pervenit ad supremos gradus Ecclesiae, quae ex parva illa primorum fidelium caterva constituebantur. A tempore quarti sigilli apertus, equus pulcher albus annorum initialium nunc tonis pallidis depictus est. Non iam erat vivificator Jesus, sed mors, qui vectus est motui, cum Inferno naraque. Quid vigorem vitae huic inmortali malo reducere potuit?
Sicut christiani, vocati sumus ut sit revelatio Iesu Christi mundo, sed hoc fieri non potest quin eius Spiritum recipiat.
Tunc sciemus si sequimur cognoscere DominumEgressus eius sicut aurora est. et ueniet ad nos sicut imber hic et ille pluvia in terram. (Osee 6, 3).
Tempore Pentecostes, postquam Iesus ascendit in caelum, effusionem Spiritus Sancti acceperunt discipuli eius. Haec initialis irrigatio necessaria erat ad germinandum semina veritatis, quae tunc plantabantur, ut crescant et fructificent. Sed ut fructum maturescant, alia pluvia necessaria est. Haec pluvia significat effusionem Spiritus Sancti ante messem magnam terrae, ut suppleat fructus extra exigentiam evolutionis. Ad ecclesiam morientis equi pallentis, Iesus quintum aperit sigillum ad vitam renovandam et industriam ad producendum fructum sui Spiritus, qui ad mundum videndum et ad percipiendum opus est.
Et cum aperuisset quintum sigillum, vidi sub altari animas occisorum propter verbum Dei et propter testimonium quod habebant et clamabant voce magna dicentes quousqueDomine, sanctus et verus, non iudicas et vindicas sanguinem nostrum de his qui habitant in terra? (Revelation 6:9-10).
Altare, de quo hoc loco, altare est sacrificii. Animadverte animas clamantes sub altare. Ibi vehementer angi debet! Non, ut patet, haec est lingua figuralis, et intelligere possumus cum consideramus Quid est sub altari fuit.
Sumes de sanguine bovis, et pones super cornua altaris digito tuo effundetque omnem sanguinem juxta imum altaris. Exod.
Sanguis sacrificiorum effusus est iuxta altare. Animae istae, quae propter verbum Dei caesae sunt, et ad testimonium illorum, per sanguinem eorum, quem sub altari collegerunt, repraesentantur. Inter eos est Abel primi martyris sanguis, et clamans ad Deum moriens;[27] sic iterum clamat in hac vice.
Novissima generatio est, et omnis generatio justi sanguinis illorum martyrum requiretur. Audi Jesu verba:
serpentes, generatio viperarumquomodo potestis damnationem gehennae effugere? Propterea ecce ego mitto ad vos prophetas et sapientes et scribas et ex illis occidetis et crucifigetis; et ex eis flagellabitis in synagogis vestris et persequemini de civitate in civitatem ut veniatis omnis sanguis justus effusus est in terra, a sanguine Abel iusti usque ad sanguinem Zachariae filii Barachiae, quem occidistis inter templum et altare. Amen dico vobis: Omnia haec venient super generationem istam. Matth.
Anno 2010, studium divulgatum est de constellatione Orionis (Venatoris, qui ad caput serpentis opprimendum appenditur) ad sanctuarium caeleste secundum exemplar datum in Apocalypsi 4 & 5. In hoc studio, iteratio sigilla declarantur congruere cum historicis eventibus in paucis adventus credentium, qui postea in Ecclesia septima Adventista ordinantur. Septem stellae Orionis horologium formant, quod varios eventus magni ponderis in historia huius populi notat.
In historia Iob, cum ei Deus de turbine loquitur, unum interro- gatum nobis de hac constellatione aliquid utile nobis praebet. Rogat; "Potesne dulcia Pleiadum influxus aut Orionis vincula solvere?"[28] Deus indicat Orion vincula habere quas Iob implicando solvere non potest. Sonus ille nota? Iustum est - hoc ad signa Apocalypsis refertur quod solus Agnus (Jesus) dignus est solvere. Haec sigilla Orioni hoc loco coniunguntur. Praeterea nomen vergiliarum ad litteram translatum significat septem stellas. Ita versus literam ; « Potesne ligare dulces influxus septem stellarum ... ». Quod videmus exemplum parallelismi poetici hebraici. Saepe in Hebraeo carmine accidit ut secunda pars lineae sententiam primi repetat, paulum immutatus. Ita est hic. In prima parte refertur ad septem stellas, in secunda parte, ut dicit Orion. Sed haec vere et ad eandem referuntur constellationem, et Deus nobis etiam narrat in septem stellis Orionis, reperiemus nuntium dulcibus alli- gandis impressionibus. Hae dulcedinis a lege Dei veniunt;
Custodite mandata mea et vivetis. et legem meam sicut pupillam oculi tui. liga ea in digitis tuis, scribe ea in mensa cordis tui. Proverb.
Nuntius enim Orionis una est mutationis morum, quae a Spiritu Sancto exercetur.
Non semper est doctissima propositio veritatis Dei, quae arguit et convertit animam. Non eloquentia vel logica ad cor hominum perveniunt, sed suavibus Spiritus Sancti impressionibus; quae quidem in mutando et explicando indolem tacite agunt. Adhuc parva vox Spiritus Dei valet cor mutandi. PK 169.1}[29]
Alia relatio Orionis in Bibliis nobis ostendit illam quidem Spiritus Sancti effusione sociari;
quaerite eum qui facit septem stellae et Orion; et convertet in mane umbram mortis, et diem in noctem mutantem; qui vocat aquas maris effundet eos Super faciem terræ Dominus nomen ejus.
Septem stellis et Orion sociatus est tanta effusio pluviae ut describitur aqua maris sumere et copiose effundere in terram. Hoc par est cum Angelo Revelationis 18:1 qui descendit in terram et inluminat totam terram suam cum gloria sua. Hi describunt potentiam magnam quae ultimum nuntium assequetur, dum lucem suam mittit huic mundo obscuro, se vertendo "umbra mortis in mane." Imber 2010 iam cadere coepit, et intensio in dies crescit.
Signa Repeat
Apertio sigilli sexti, ubi signa finis commemorantur, fieri debet post apertionem sigilli quinti anno 2010, cum Pater Nuntius Orion mundo dedit. Primum signum sexti sigilli, ut ante vidimus, est terrae motus magnus. Meministine ullius terrae motus insignes, postquam 2010 id temperare possent?
Medium pomeridianum erat Veneris die 11 mensis Martii anno 2011 cum commotio incepit et plura minuta duravit. Mox ingens, 20 pedum unda aquae mediterraneae movere coepit, inundatio notabilis situs evacuationis tsunami Iaponiae, quia constructa non erant ad defendendum contra tam immanem tsunami. Vastitas maritima; 1.2 decies centena milia aedificiorum laesa aut deleta sunt, et 15 - 20,000 hominum vitam amiserunt. Alius 452,000 de improviso vitam in frequenti receptaculo obire debuit.
Inter validissimos terrae motus semper exposita est, axem terrae per aliquot digitos versari, sed quod motus iste inusitatae in globali ictum efficit, factum est quod in litore litore sex-reactoris nuclearis potentiae plantae grave damnum tribus reactoribus passa est.
Potentia nuclearis plantae operatur utendo calore materiae radioactivae ad generandum vaporem, qui tunc potestat turbinem, ex quo electricitas generatur. Fontes caloris nuclei habere debent aquam ut eos ne aestuat, licet. Animadvertisti umquam quomodo olla arida in camini multo calidior erit - etiam ex calore metalli decolorans quam cum aqua in eo? Eadem ratio est in reactor nuclei. Contentae copiae materiae valde radioactivae quae in nucleo reactor adhibentur, incredibilem quantitatem caloris generat, et sicut olla in camini indiget aqua ad hauriendum (et auferendum) aliquid illius caloris vel aestuabit. Infeliciter, dum calorem in camini tuo moderari potes, nihil est quod "averte" fieri possit caloris radioactivitatis nucleorum reactoris producentis. Sola via regulata est utendo "virgulas potestate" quae quidam radialem illam hauriunt. Sed hoc tamen temperamentum aquae calefactionis praebet, non tamen sine aqua frigida valet. Cores reactor ex constructione ad suum "decommissionem" constanter refrigerandum oportet.
Ut nucleus infrigidatus reactor calefacit, maxime calidum potest accipere antequam aliquid incipit fieri, sed circa 1500°C (2700°F), incipit virgas moderari dissolvere. Id quodcumque "imperium" habere possunt, abibit, et temperatura pergit oriri. Ad 1800°C (3300°F), tegumentum exterius in materia reactoris liquescere incipit, et temperatura surgere pergit. Intra horas sine aqua frigida, temperies 2400°C (4400°F) vel etiam altius attingere potest, et hoc in loco, nucleus reactor liquescit et conlectus in fundo vasi reactoris efformat.
Sed non sunt multae materiae quae huic temperamento resistere possunt. Deinde conlectus calidus vasculum exedens incipit et prono pergit, quidquid in via corrumpit vel liquefacit, donec materiam satis aliam misceat, ut satis rursus ad solidandum refrigescat.
Hoc factum est in tribus reactoribus ad plantam Fukushima Dai'ichi ob virtutem amissam et de potentia generationis tergum defecit propter nimiam magnitudinem tsunami. Sed quod gravius est, ne statum quidem metretarum liquefacti determinare potuerunt quam longe descenderunt vel qualis eorum conditio erat, quia gradus radiorum altiores erant ad observationes faciendas. Etiam robots introire non poterant, quia radiorum electronicorum intermixti sunt, et deficerent. Potuerunt omnes TUBER sortes aquae in spem tepescunt. Ex illo facto, quod valde radioactivum "sordium nigrum" in plateis repertum est in area curas suscitavit. Analysis materiae ostendit verisimile esse reliquias nucleorum reactoris, cuius statum determinare non possunt. Aliae notiones existunt quomodo eam ad ambitum externum effecit, sed dissolutio ac dissipatio virgarum escarum notum est phaenomenon et arcanam "lutum nigrum" explicare potest.
Fere tribus annis a terrae motu, cotidie aliquot CCC talentorum aquae de terra in plantam contaminatam influebat et radioactiva (quamvis relative clementer) in Oceanum penetrans fit. Aliorum centum talentorum singulis diebus ad refrigerandum quod ex reliquiis reactorum conatum est ac vehementius fit radioactivum. Haec aqua in magna supradicta terra reposita lacus reconditur. Nunc, paene dimidia milia talentorum sunt aquae altus radioactivae in his praediis conditae. Sed circa tertiam partem praediorum (supra 300) vilitatis sunt et plures difficultates significantes portasse habuerunt.
Iam ratam cancri thyroideae in area infantium ortum maiorem vidit. Dum confirmandum restat utrum radioactivity aucto debeatur necne, certe valde suspectum est! Posset diu permanere omnes casus rerumque clades describens, sed hanc vim plantae in maximis mundi oceani mediis necessario positam esse necesse est effectus terrarum late. Est ingens collectio tsunami strages quae in oceano collecta et vagata est, et cum ea nonnullae species marinarum 165 non indigenae. Hoc potentia habet ut in oecosystematis perdat ubi purgamenta finire possunt. Hoc iam factum est in Guam, ubi serpentes non indigenae dramatically multiplicaverunt.
Varia genera creaturarum marinarum arcano modo mortui sunt in multitudine circum orbem terrarum monstrantes.
Nulla alia est clades quae in historia memoriae prodita est, quae talem habet ictum globalis adversae quam vulnerata et haemorrhagia nuclei plantae habuit et habitura est. Hinc est quod proportiones apocalypticæ signum facit; impletionem propheticae terrae sexti sigilli repetiti terrae motus.
Omen in Solem
Post terrae motum, prophetia significat futura signa in sole et luna. Dies Obscurus anni 1780 per effectus in terra causatus est, sed nostro die ipse sol fit obscurus. Analoga ad atmosphaeram terrae involucrum super- calefactum est plasma circa solem, quod vocatur corona. Sub typicis circumstantiis, campus magneticus solis coronam in superficie tenet, sed interdum parva areas agri magnetici, et haec corona in area magna celeritate emittit. Aestate Domini MMXIII, tranquillissimus fuit
Solarium maximum, quod ab initio 1900 observatum est, et tempus cum foramina non communia sunt, ingens tamen ruptura foramen in sole detegendo circa unam partem suae superficiei creavit! Hoc lacus in gyro fecit.
Cum nulla visibilis differentia in apparentia hominum oculis, cum in magna frequentia luce depicta esset, patet sicut ingens et atrum foramen. Incerti sunt physici quales phaenomeni causae sint, sed observarunt solere fieri cum sol prope apicem activitatis suae durare potest usque ad plures septimanas vel etiam menses. Obscuratio haec solis maxime diuturna fuit, per sex rotationes solis ab Maio - Octobri apparens, motus aliquos in communicationibus significationibus eo tempore causans. Multi iam hoc eventum cum sole nigrescente, sicut in sexto sigillo descriptum est, coniunxerunt.
Sed respectu hoc signum est aliquid insignius. Notae res ipsae sunt — signa aliquid futurum in futurum. Adumbrationem sunt tumultus planetarii reditus Christi praecedere. Una ubiquitous notarum per omnes gentes gentium fuit primatum solis deo. Nomina varia, sed adhuc sol venerata. Sol, scilicet, lucifer, lucifer et lucifer, qui factus est diabolus. Antiqui Aegyptii varios deos etiam solem colebant, et Deus in eis plagas misit, ut ostenderet eum esse creatorem ac dominum super omnes deos, etiam solem.
Dixitque Dominus ad Moysen : Extende manum tuam in cælum, ut sint tenebræ super terram Ægypti. Extenditque Moyses manum in caelum; et facta est caligo in universa terra Aegypti tribus diebus. Non viderunt se mutuo nec per tres dies surrexerunt de loco suo. omnes autem filii Israel habitaverunt in sedibus suis. (Liber Exodus 10: 21, 23)
Hodie, putes solos cultores alienos esse quosdam idololatras in remotis regionibus tertii orbis terrarum. Sed circa nos testimonium est quod occulti sunt in medio nostri cultores. Patet in bili pupa luciferianus oculus omnium videns in summitate pyramidis. Estne symbolum quod includas, quia delicatus spectat? An indicandum putatis quod gentis hujus principatus cum luciferiano cultu, quem sol cultus repraesentat, iungat? Multi politici, negotiatores, oeconomi, et etiam duces ecclesiae sunt, post ianuas clausas, cultores solis. Biblia etiam ad hoc pertinet de populo suo. Seniorem Israelem alloquitur, sed populus Dei eandem condicionem hodie reperiet inter ecclesiae suae ductu, paene sine exceptione. Deus Ezechielem gradatim propius et propius ad principatum templi assumpsit, ostendens ei omnes abominationes, quae in omni gradu fiebant. Hoc est quod vidit;
Et introduxit me in atrium domus Domini interius, et ecce in introitu templi Domini in medio vestibuli et altaris, quasi viginti quinque viri, et dorsum templi Domini, et facies eorum ad orientem. et adoraverunt solem ad orientem. (Prophetia Ezechielis 8: 16)
Isti sunt principes populi Dei religiosi cum dorsis ad templum adorantes solem. Hodie itaque est et evidentia illius in symbolismo, quod in eorum logon et instrumentis adhibetur. Cum defectio turris Babel et confusio linguarum, homo per unum symbolicam linguam recuperare studuit, et sub diaboli instructione unum mundum creat imperium. Sed hoc non est propositum, ut accuratius ad id testimonium referamus. Hic memoratur, modo ut lector cognoscat, nisi iam, multos esse cultores idololatrici in omnibus ordinibus societatis, praesertim in muneribus praecipuis. Multi in communi hominum ignorantia etiam solem colunt, dominicam sanctam observantes, quam biblico sabbato opponitur.
Scit Deus hanc idololatriam, & rebelles idololatras secundum opera sua iudicabit. Maluit autem idololatriam derelictam, et in meliorem causam elaborandum iecerunt. Canis comedens mundus est in imperio Satanae rebellis contentione. Sed cum Christo omnia gratis patenti ac felici atmosphaera dantur. Nullo nisu impenso insumenda est obscura ab aliis occultandi secreta, nam in Christo tantum est liquida claritas. Custodiet omnes qui volunt, utcumque commissi tenebrarum ordines deserere.
Et vitam aeternam do eis; et non peribunt in aeternum, et non rapiet eas quisquam de manu mea. Pater meus quod dedit mihi, maius omnibus est; et nemo potest rapere de manu Patris mei. (John 10: 28, 29)
Diabolus magnas opes et voluptatem in hac terra promittere potest, sed in fine, quod vix est in futuro, aeterna est iactura. Christus ab impugnatione diaboli et vitae aeternitatem pollicetur salutem cum Ipso, qui nos infinite diligit. Ipse Lucifer cum filiis superbiae, qui spiritum suum sequuntur, in cinerem redigentur. "Ergo ignem de medio tui eiciam, et comedet te" in cinerem redigam te super terram coram omnibus videntibus te.[30] Et signum perditionis eius praefiguratum est millennio abhinc tribus diebus tenebroso in Aegypto. Hodie etiam sol praesagium monet omnibus qui falsam lucem solis dei luciferum sequuntur, sive directe, sive participatione spiritus elationis et elationis.
Deus Aegyptios delevit delendo lucem solis per triduum, et concutiet impios in fine judicii vertendo aestu;
Et quartus angelus effudit phialam suam in solem; et potestas data est ei urere homines igni. Apoc.
Nigratio solis fit ex amissione aeris, corona. Adhuc sumus in tempore misericordiae, ut hoc modo parva admonitio quid futurum sit. Virtus soli dabitur, quae causat calidas externas stratis ad dilatandum satis, quod homines magno calore ambusti erunt. Expansio exteriorum stratorum primus gradus est in morte stellae, sicut sol noster. Sol in terris vitae omnium fautor reputatur, at veritas Creator, Salvator, verus vitae auctor et fautor est, et qui contra amorem eius corda obdurant, praemium demum « vivificantis solaris morientis accipient ».
Physici aestimant vitam solis futuram billions annorum esse, sed omnes probationes non habent. Nesciunt quidem causas coronales foramina formare! Solis Physica est incredibilis complexa, et locus est multae admirationi.
Solus alius locus in Scripturis, ubi verbum « ambustum » ponitur, est in parabola quam Iesus de seminante dedit. Cum autem seminat, aliud cecidit inter lapides. Hi sunt qui induraverunt corda sua. Mirum est bonum semen amoris Dei annuntiatio, qui, infinitis sumptibus ad Se ipsum misit Filium suum, ut nos ab onere culpae nostrae liberaret, et faceret nos secundum Spiritum suum vivere. Sed cum in petrosis cordibus cadit, humilitati cedere nolunt, plagam accipiunt;
quidam [semina] in petrosa, ubi non habebant terram multam; exorta, quia non habebant altitudinem terrae; sole autem orto æstuaverunt; et quia non habebant radicem, aruerunt. Matth.
In primis evangelio laetae oriuntur responsiones, sed cor saxum incrementum eorum sustinere non potest. In petra nunquam fracto, Iesus isti cordis lapidei in quarta plaga sole adusti sunt.
Corda nostra demus Deo; nos enim modicum tempus restat. Vivimus in novissimis diebus. In omni manu sunt signa finis. Vita magis ac magis incerta fit. Audimus multas naufragia et alias clades; audimus multos, qui repentino monitu in instanti interficiuntur. Decernamus non expectare donec commodius tempus ante parare occurrit Domino in pace cum venerit. Totos nos ei demus, et tunc operamini pro salute aliarum animarum, de domo in domum, et ubicumque fuerimus. 14 iunii 1906, par. 22}[31]
Si tibi, lector, cor habere videas lapideum, inexhaustum, obnixum, spiritus nisus; nullum tempus terere ueniendi ad iesum et frangi. Imo dolebit, sed minus quam sol morientis aestus. Te in pace recipiet, et a resistentia tua quiescere potes. Si nunc non poenitet, dum misericordia est, Sol ardet adhuc cor obdurare tuum;
et æstuaverunt homines æstu magno, et blasphemaverunt nomen Dei habentis potestatem super has plagas. et non egerunt pœnitentiam ut darent illi gloriam. (Apocalypsis 16: 9)
Sanguis lunarum
Nuper aliud phaenomenon planetarium amplum studium comparavit, praesertim in communitate religiosa: lunae sanguinei tetrads. Tetrada est series quattuor eclipsium lunarium in ordine (sine interveniente eclipsibus lunaribus partialibus). In mediocris aliquantulum supra 1 in quattuor eclipsibus lunaribus sunt eclipses totales, quae etiam notae sunt lunae sanguinis propter speciem sanguinis rubrae, quae super lunam lavat, cum penitus umbram terrae intrat. In anno typico duo sunt eclipses lunares, ita tetradum palmorum duorum annorum. Tetrada non sunt communia—tantum 2—3 in medio saeculo occurrunt, immo minus communes sunt tetradae illae quae festa Iudaica illustrant. In 2014 et 2015, in medio tetrad talis justi sumus. Singulae autem quatuor lunae sanguinis in tetrada occurrunt temporibus festivitatis Judaeorum in ver et autumno horum annorum.
Postrema quatuor lunarum sanguinis currentis tetrad supermoon dicitur quia est quando luna aliquantulum maior apparet, cum sit proxima terrae. Dum haec coniungitur cum incrementis quibusdam influentiis physicis (ut maiores aestus, etc.), ut signum, ponit extra emphasis in autumnis festivitatibus anni 2015. Nonne bene considerare debemus quid sit nuntius festorum, ad quos hi sanguinis lunae demonstrant?
Multi oculos suos ad Israel convertunt exspectantes quid sibi velint haec signa, nisi quis Israel? Scitote ergo quod qui ex fide sunt, hi sunt filii Abrahae.[32] amici, ex quo gens Israel rejecit Salvatorem suum, et lapidavit Stephanum servum suum, excisi sunt de sua arbore. Illi qui fide suscipiunt Christum eiusque Spiritum, hi sunt qui Israel hodie constituunt. Diabolus studet admonere ad litteram Israel, quia non vult te videre veritatem. Quidquid in Israelis statu evenire potest, certo scias id non esse proprium prophetiae complementum, quia prophetiae nunc Israeli spirituali implentur.
Festa quae Deus Israeli dedit, ab utraque parte temporis agriculturae erant. Hoc est repraesentativum operis Dei apud hominem. Nos sumus messem quam Deus messem desiderat. Festa verna primum adventum eius in carne designant, quando venit ad seminandum bonum semen; in festo autem autumni secundi adventus, quando venturus est ad messem. Festis vernis associatus hebdomadum festum est, seu Pentecostes, effusio Spiritus eius tamquam pluvia ad segetem sustentandam et augendam.
Multus thesaurus in his conviviis sepultus est. Articuli series; Obumbratio Sacrificiorumaliquam significationem horum festorum explicat Noster. Quidam autem secundum propriam admonitionem, et hoc est quod lunas significant. Calendarium iudaicum principaliter in luna et fructibus eorum fundatum est. Sic Deus, utendo calendis iudaicis festis lunas, simul ostendit eorum calendarium. Sed calendarium modernum quod est in usu communi, non est secundum rationem biblicam. Non possumus credere calendario homine facto accurate informationes de Dei prophetiis dare! Minime, sed comprobandum est nos habemus kalendarium originale Dei, et tunc aliquid horologii eius discernemus. Arx studiorum quae calendarium Dei elucidant est crux Iesu Christi et in articulo; Plena Luna in Gethsemaniquaedam singularia calendarii Dei determinantur, quae non discernuntur nisi per inspectionem crucifixionis Christi. Sanguinis ergo lunae tetradorum quae in Pascha fiunt, signum sunt mundi ad studium illud fundamenti dirigendum. Secundum illud calendarium, eventus primi Christi adventus circumflui aguntur. Et secundum ipsum calendarium, circa festum secundi adventus erit. Sanguines lunae intra festa autumnalia cadentes in applicatione calendarii Dei ad tempus secundi adventus.
Non autem accidit quod tetrad sit quod hoc signum speciale format. Numerus quaternarius totam creaturam significat. Partes sunt quattuor (septentrionalis, meridiei, orientis et occidentis), quattuor tempora, quattuor status materiae, solidi, liquidi, gasi et plasmatis, quattuor dimensiones (latitudo, longitudo, profunditas et tempus), etc. Hae sunt omnes universales in toto regno hominis. Sic tetrada cum suis quattuor sanguine lunas significat verbum quod pro toto mundo datur. Sunt autem duo paria: prima in verno et autumno MMXIV, et secunda in eisdem temporibus MMXIV. Hoc est, quia prima duo repraesentabant admonitionem minoris coetus.
Nuntius Orion totus est monitio quae prima in Ecclesia septima Adventist data est. Ii erant qui e primordio credentium coetui creverunt qui Iesum per fidem secuti sunt in secundam coelestem sanctuarii cellulam anno MDCCCXLIV. Recentiores illi sunt antiqui Israeli. Sic et in illo die proverbium, quod dixit Iesus Iudaeis in die suo, etiam hodie:
Dicebat autem et hanc parabolam. Ficum habebat quidam in vinea sua plantatam; et venit et quaesivit in ea fructum et non invenit. tunc dicit cultori uineae Ecce, hi tres annos Ego venio quaerens fructum in hac ficu, et non invenio; succide eam; quare gravat terram? At ille respondens ait ei : Dominesit hoc anno; donec fodiam circa eam, ac stercora : et si quidem fecerit fructum, sin autem in futurum succides eam. Luc.
Orionis nuntius bene per autumnum festum exprimitur, quia omnia ad Yom Kippur pertinent. Horologium horarium est iudicium, quod in die expiationis incipit et desinit. Nuntius hic primus in MMX divulgatus est, qui ad Ecclesiam VII Adventisticam dirigebatur. In illo anno venit Jesus populo suo, quaerens fructum de ficu ejus, sed non invenit. Annus Dei calendarium incipit in autumno, ut in autumno MMX anni MMXI. Secundo anno 2010-2010 venit et abiit, sed fructus non est. Adhuc nullus fructus anno tertio 2011-2011 fuit. Sed in sua misericordia Spiritus sanctus deprecatus est, ut uno anno, cum vellet, parceret "Fodere de eo et stercus illud." Sed annus quartus venit et abiit sine fructu desiderato et in autumno 2014, post quattuor annos opportunum, triste decretum factum est; "Concide illud." Primae duae lunae sanguinis fluxerunt ad Ecclesiam VII Adventistam, nunc autem his extra Hierosolymam datur occasio, et ad has reliquae lunae sanguinem applicant.
Postremae lunae, idest superma, etiam autumnalibus festis veniunt. Propior luna est, quia singulariter admonetur. Dies expiationum in 2015, secundum calendarium Dei, ultimus dies est antequam septem plagae ultimae incipiunt. Omnium judiciorum voluntas facta est. Martyres ultimum testimonium dabunt. Iudicium viventium finietur et Iesus amplius pro humanitate intercedere non debet. Tempus est quo haec solemnis pronuntiatio dabitur;
Qui nocet, noceat adhuc: et qui in sordibus est, sordescat adhuc: et qui justus est, justificetur adhuc: et sanctus, sanctificetur adhuc. Apoc.
Iusti in arcae salutis inclusae sunt, sicut Noe cum familia eius, et expectata septem diebus, pluvia iudiciorum immixtus misericordia cadere incipit. magnus dies irae Dei, et ab ira effusus in circuitu eorum qui soli signati sunt sigillo Dei.
pennis suis teget, et sub pennis eius sperabis: scutum et scutum erit veritas eius. Non timebis a timore nocturno; neque a sagitta volante in die; neque a peste quae ambulat in tenebris; neque in exitium, qui consumit in meridie. Cadent a latere tuo mille, et decem milia a dextris tuis; ad te autem non appropinquabit. Tantum oculis tuis videbis, et retributionem impiorum videbis. Quia posuisti Dominum refugium meum, Altissimum, habitaculum tuum. Non accedet ad te malum: et flagéllum non appropinquábit tabernáculo tuo. (91 psalmo: 4, 10)
Haec postrema observatio est magna irae dies ad nostra vestigia. Millia abhinc annis, signa dedit Scriptura, quae testificamur in corporibus caelestibus in hoc tempore, quia ab initio scivit Deus quando venturus est;
Sol convertetur in tenebras. et luna in sanguinem; in conspectu Domini venit dies magnus et terribilis. (Joel 2, 31).
Signa sexti sigilli a primo cyclo sigillorum lenia sunt in comparatione repetitionis. Dum Lisbon terrae motus mundum late ictum habuit, nihil simile fuit vastitati orbis terrarum, cum qua terrae motus Iaponia globi nunc imminet. Ignis sylvestris fuligo trudunt longe benignius quam primis ominis signis, quae sol noster actu claudit processum suum in praeparatione ad finem creationis. Unius sanguis lunae post fumum e tenebris diei purgatum ne ex causa caelesti fuit, sed sanguis lunae tetrad non solum caelestis, sed accuratissime et clare ostendit nos altius inspicere in festa Iudaica et discernere quomodo nobis in novissimis diebus historiae Telluris nos applicant. Non taceamus conscientiam nostram, quia aliquae sunt quaestiones diuturnae. Age in fide!
Sunt hodie in mundo multi qui sua oculos claudunt argumenta, quae Christus homines de adventu suo monendos dedit. Omnes metum quaerunt quiescere, dum simul signa finis perficiunt, et mundus festinat ad tempus quo Filius hominis revelabitur in nubibus caeli. Paulus docet neglegere esse vitiosum signa quae praecedunt secundum adventum Christi. Reos huius negligentiae, filios vocat noctis et tenebrarum. hortatur vigilans et vigilans his verbis: Vos autem, fratres, non estis in tenebris, ut vos dies ille tamquam fur comprehendat. omnes enim vos filii lucis estis et filii diei non sumus noctis neque tenebrarum Itaque non dormiamus sicut ceteri; sed vigilemus et sobrii simus. AA 260.1}[33]
Cum sit sera
Stellae cadentes anno MDCCCXXXIII, dum pulchritudine sua praefulgent, et imparatis horrebant, signum etiam erant. Unum signum permanet ante diem irae Dei, repetitio siderum cadentium. Signorum omnium, hoc est utique vehementissimus, quia stellae cadentes repetitionis non restringuntur caelo, sed perdat in terra, sicut nulla facta est ante clades.
Imbres meteoron efficiunt terrae transeuntes per vestigia particularum magnitudine granorum arenae vel lapilli relinquuntur e cometae. Cum particulae in atmosphaeram intrant, calidissimas se habent, et clare lucidare incipiunt, dum vacillent. Frequentius, ob parvitatem corporis, totaliter ardescunt multo antequam ad superficiem terrae perveniant. Aliquando autem meteoris pauci ad superficiem (cum meteorites vocantur).
Stellarum cadentium iteratio tam simplex esse potest quam extensio mirae magnitudinis anno 1833, nisi ex magnis saxis pro parva arena. In Bibliis pauca exempla ruinae causantur ab exteriori spatio res cadendo. Una plagarum Aegypti erat grando mixta igni;
Et facta est grando, et ignis permixta grandine: pessima valde, sicut non fuit ei similis in omni terra Ægypti, ex quo facta est gens. Exod.
Haec grando ardens manifesto non erat grando, quae ex malis tempestatibus nota est, quia glacies urere non poterat. Sed haec grandines oportet esse lapides ardentes, ignitos propter intensum calorem generatum ad ingressum terrae atmosphaerae. Aliud interesting biblicum exemplum est Sodomae et Gomorrae: duae civitates, in quibus pluit ignis et sulphur internitionem eorum. Notum est meteorites et materiam cometariam in sulphure abundare, eosque potentiales candidatos ad illum eventum efficere.
Deus plane significat Iob quod simili forma iudicii utetur in tempore tribulationis;
Numquid ingressus es thesauros nivis? aut thesauros grandinis vidisti, quos reservavi in tempore tribulationis, in diem pugnæ et belli? (Job 38:22-23).
Re quidem vera depictio stellarum cadentium secundum textum biblicum plus quam sola fulgens nocturni temporis ostentatio comprehendit.
Et stellae de caelo ceciderunt in terram, sicut ficus mittit grossos suos, cum a vento magno movetur. Apoc.
Non solum figurate cadunt, sed specialiter dicitur littera cecidisse in terram. Id significat plenam perfectionem impulsum in superficie terrae implicare. Et hoc tantum est quod repetitio comprehendet.
Duo somnia Ellen G. White ad hoc pertinent et melius notionem magnitudinis dant ut hoc miraculum expectet.
Postrema Veneris mane, ante evigilavi, scaena gravissima coram me prolata est. e somno vigilare videbar, sed domi non eram. E fenestris atrox incendium conspicere potui. Globuli magni ignei in domos incidebant, ex quibus globuli ignei sagittae quaquaversum volabant. Accensos compescere ignes, et multa loca absumpta. Terror populi ineffabilis fuit. Post tempus evigilavi, et me domi inveni. {LDE 24.3}[34]
In visionibus noctis scaena gravissima ante me praecessit. Vidi ingentem globulum igneum inter aliquas mansiones pulchras, quae tunc exitium illorum faciebant. Audivi aliquem dicentem: "Scimus iudicia Dei venire super terram, sed nesciebamus quod tam cito venturi essent." Alii vocibus anfractibus dixerunt: Scis! quare non indicasti nobis? Nesciebamus." Undique audivi similia contumeliae dicta. {9T 28.1}[35]
Videstine quam nominatim dicat eos qui nesciebant quando iudicia venirent? Haec sunt grossa textus. Immitia sunt propter importuna. Quia nescierunt tempus visitationis suae, tempus non diiudicaverunt, et inventi sunt imparati in tempestate; agitantur a vento magno, nec possunt implere vocationem, quam Deus vocaverat.
Lapsus stellarum in sexto sigillo repetito signum non est exspectare antequam Deum statuas. In hoc eventu multi vitam amittent. Non omnia paraverunt. Nunc facultas est faciendi. Disce nunc, stude nunc et quere vulneratum nunc, qui in Orione proscriptus est, ut cognoscas tempus tue visitacionis. Multis argumentis parvis potius crede quam exspecta donec ineluctabile indicium adveniat. Iesus fidem quaerit et a populo suo demonstrandum est. Attamen cum venerit Filius hominis. inveniet fidem in terra?"[36] Inveniet in te?
Ultima generatio viventium
Dum prima signa venturum diem iudicii, signa repetita venturum diem irae. Utrisque inserviunt monitis. Deus noster diligens est Deus. Cito properat, et populo indiget, qui poterit in plenitudine Christi stare, eum repraesentans eo tempore quo ira eius sine misericordia in impios effunditur. Post signa sexti sigilli dantur, dies magnus irae eius venit, et quaeritur;
quoniam venit dies magnus irae ipsorum et quis poterit stare et quis poterit stare? Apoc.
Ad quaestionem istam respondetur totum capitulum VII. Priusquam quattuor ventos solvuntur, tempus rixae ante adventum ultimarum plagarum designans, signanter angelus venit; Dicentes: Nolite nocere terrae et mari et arboribus, donec signemus servos Dei nostri in frontibus eorum.[37] Isti sunt servi Dei signati mente eorum qui poterunt stare in die irae eius. Haec est generatio justorum novissima; de quibus David scripsit, sicut psalmum conclusit, quod in cruce coepit dicere Iesus. Ibi pro nobis pendentes, exclamavit Iesus; Deus, Deus meus, ut quid me dereliquisti?[38] Sicut se fudit, et canes eum circumdederunt, vidit "De labore animae suae;"[39] et consolatus est;
Semen ei serviet; reputabitur Domino in generationem. Venient, et erunt annuntiate iustitiam eius populo, qui nascetur, hoc fecit. (Psalm 22:30-31)
In novissima generatione signati sunt ab angelo, de quo in Apocalypsi VII, demonstraverunt fidem et voluntatem suam omnibus dare pro Iesu. Videbat David fore ut generatio serviens deputaretur, qui iustitiam Dei aliis suis temporibus declararet. "Populus qui nascetur"). Insigne tempus in historia quam nos testes sumus. Tempus iudicii est et incolae terreni electionibus suis polantur. Nunc est sicut fuit in diebus Noe, quando Deus admonuit Spiritum suum non semper contendere cum hominibus.[40] Spiritus Dei cum homine adhuc contendere perseverat, sed subtrahitur, ut mundus ei constanter resistat, et cito cessabit luctari, et cum eis qui ei resistere non didicerunt permanebunt.
Ascendat oratio ad Deum: « Cor mundum crea in me »; anima enim munda et mundata in eo manentem habet Christum, et ex abundantia cordis exitus vitae sunt. Voluntas humana est Christo concedenda. Loco transeundo, cor se adrogantiam claudens, opus est cor aperire ad dulces influxus Spiritus Dei. Religio practica ubique spirat odorem suum. Est vitae condimentum vitae. {3BC 1157.7}[41]
In illa declaratione iustitiae eius, possibilis fieri, impleri omni plenitudine Dei;[42] salus hominis confirmatur: generatio a peccato servata est, unicum Iesum in moribus revelans. Hi sunt qui venerunt de tribulatione magna, et laverunt stolas suas, et dealbaverunt eas in sanguine Agni.[43]
Ad praeparationem generationis huius dantur signa sexti sigilli. Ad Deum semper populum habuit, in quo se libere posset manifestare. Cum Legem suam scribit in tabulis cordis nostri, dat promissionem:
Ponamque tabernaculum meum in vobis: et non abhorrebit a vobis anima mea. Ambulabo inter vos, et ero vester Deus, et eritis mihi populus. Leviticus 26:11-12).
Haec est restitutio quam Deus quaerit. Sicut cum Adam et Eva in paradisi voluptatis auram ambulavit, sic nobiscum ambulare cupit. Ipse in nobis posuit sanctuarium suum, ut tollat peccatum nostrum quod abhorret anima eius. Tunc erimus eius populi qui declarant mores eius etiam in tempore magnae persecutionis et tribulationis, quod ipse sit Deus noster. Hoc est propositum Nuntius Orionis.
Ideo septimum sigillum aperit in tempore iudicii viventium. Hoc est tempus quo novissima generatio — in vivis identificatur et iusti repleti et signati Spiritu Sancto, ut virtutem salutis Christi plene patefaciat declarando integram iustitiam in carne nostra decrepito peccante.
Et cum aperuisset sigillum septimum, factum est silentium in caelo de spatio of * media hora. (Apocalypsis 8: 1)
In Horologium Dei in Orione hora septem annorum est in terra.[44] Spatium ergo mediae horae in caelo est trium et dimidium annorum in terra. Haec est duratio judiciorum viventium, concordans cum Daniele duodecimo, ubi idem tempus datur utens; "tempus, tempora et dimidium"[45] (tempus" in Bibliis indicat annum, hoc est 1 annus + 2 annus + + annus = 3 anni). Horologium Dei dat nobis finem date: Yom Kippur 2015. In diebus Noe, iusti signati sunt in arca, et mali signati sunt ex arca. Post dies autem septem omnes, qui sine tegmine in arca sunt, pluviae inclementiae incidere coeperunt. Jesus dixit quod in fine, esset sicut in die Noe;[46] unde ex hoc intelligimus quod ante septem dies, iustos in arca signatos. Revocans ab Yom Kippur (24 Octobris 2015) hos 7 dies et tres et dimidium litteralem annos (1260 dies) nos ad VI Maias 6 ad initium iudicii viventis perducit. Hoc est, cum septimum sigillum aperiatur.
Post hanc autem periodum, omnes decreta sua constituent, et in justitia signabuntur, vel in ambitione signabuntur, tempus significantes impios effundere ultima, immisericorditerque judiciorum, salva servorum Dei. Nunc habemus minus quam unum annum manentem usque ad tempus misericordiae, tandem transitus ad tempus nuUius misericordiae. Eo tempore est plena revelatio mysterii Dei. Septem signacula plene aperiuntur, septem tubae sonuerunt, et servi Dei Christum, qui in illis est, plene significant.
Astutus discipulus animadvertet tempore apertionis sigilli septimi, primum solum signum sexti sigilli accidisse (terrae motus Iaponiae). Simile est cum quinto etiam sigillo, de quo de martyribus loquitur, et expectando donec numerus eorum compleatur. Postquam ultimus martyr testimonium dedit, sigilla prorsus aperta sunt. Prope est ut Jesus studeat librum aperire! Primo, quodlibet sigillum penitus aperit ante aperiendum proximum, sed cum ultimis sigillis, incipiunt celeria gesta sicut opercula sigilla, tam rapida successione ut antequam unum deciderit, proximum iam aperiat. Nunc tempus brevissimum est. Plura sigilla aperienda non sunt. Haec tria ultima signacula omnes finem habent in terminatione ministerii Iesu in caelo, cum omne testimonium datum est et omne iudicium, quod est Yom Kippur in autumpno MMXV.
Caeleste speculativa
Bene nobis intelligatur cur iudicium viventium sit tempus silentii in caelo. Ad hoc videndum interest, quod incolae caeli aspiciunt ea quae in hac tellure versantur; "Spectaculum enim facti sumus mundo, et angelis; et hominibus.'[47] Nunc de situ prospectu caeli cogita.
Lucifer de coelo cecidit, et humanum genus tentare et decipere coepit. "Quomodo cecidisti? de coelo; O lucifer, fili aurorae![48] In cruce, Revelator Satanam significat locum in caelo amittens;
Et factum est bellum in caeloMichael et angeli eius pugnaverunt contra draconem; et draco pugnavit et angeli ejus, et non praevaluerunt; nec locus eorum amplius inventus est in caelo. Et projectus est draco magnus, serpens antiquus, qui vocatur diabolus, et satanas, qui seducit universum orbem: projectus est in terram, et angeli ejus cum illo missi sunt. et audivi vocem magnam dicentem in caelis nunc facta est salus et virtus et regnum Dei nostri et virtus Christi eius accusator fratrum nostrorum deprimitur. qui accusaverunt eos coram Deo nostro die ac nocte. And et ipsi vicerunt eum propter sanguinem Agni. et in verbo testimonii sui. et non dilexerunt animas suas usque ad mortem. Apoc.
Bellum in caelo inchoatum est, ubi satanas ante rebellionem suam habitavit, sed tempus quo de celo cum angelis suis proiectus est, ante crucem non fuit penitus exsertus. Ibi finis imperii sui rebellis uisus est. In eodem tempore videre possunt contrariam indolem benevoli sui Magistri sui. Et satanas, immani furore suo, conabatur perducere ad Filium Dei, ut minimum errorem committeret. Etiam unum peccatum in momento extremae pressionis totum consilium salutis inefficax redderet, Iesus ergo pro peccato suo mortuus esset. Solus sacrificium sine peccato potuit pro lege rupta expiare.
Lex Dei est constitutio gubernationis. Notat quomodo in omnibus operetur, et viam vitae designat, quia ipse est fons vitae. Et dedi eis praecepta mea et iudicia mea ostendi eis, quae faciens homo, vivet in eis.[49] Quemadmodum praecepta scholae naturae docentis naturam ac naturam, sic lex Dei naturam suam, indolem. Moribus Dei non mutatur, nec lex eius. Ego enim sum Dominus, non mutor.[50] Si eius lex mutari posset, Iesus mori non debuit. Quid ille damnatus? Lex erat. Damnationem hominis Jesus accepit, quia aliter non poterat extolli, quam ut homo reciperet donum justi Dei Legis obedientiae, et in eo accipere hominis damnationem. Non enim nos liberat a sua damnatione legis remotio vel alteratio, sed perfectae adhaesionis, quam Iesus demonstravit in humanitate sua, quae nobis data est adhaesio per Spiritum suum manentem in nobis.
Sed Lucifer in coelo melius suas rationes gubernandi putavit. Dubitare coepit, quod Deus optime in animo haberet, et putaret melius fore ut sua praecepta faceret. Hunc habitum etiam in suis sequacibus hodie expressum videmus. Multi hodie quaerunt utilitates suas, quia feliciores putant se facere quam si Deum sequantur. Hoc putant, quia in cogitatione decepti sunt, quod Deus non optime sapit. Cum primum suam rem quaerere incipit, incipit deceptio manifestare, quia veras intentiones tuas induens, et te in luce feliciori exprimens, aliorum subsidia verisimilius est. Sed talem improbitatem lex Dei vetat. Non opus est ut causam suam celet, quia nihil sibi serviendum est; nihil quod non natura faveat iis, qui id cernerent; purus est, amor gratuitus, nec eget ulla occultatione.
Sed contra est quod in cruce depicta est. Deceptio et occultatio Satanae difficulter motiva eius primo diiudicare fecit, sed in cruce omnia patuerunt universo intuenti. Viderunt eius maliciam contra Filium Dei, ac denique contra ipsum Deum, cum summa humilitate et abstinentia Iesu, qui formam humanitatis in perpetuum assumere voluit, ac etiam se subiecit in ignominiam crucis, quia dilexit genus humanum, quod necessarium fuit ut vitam habere posset. Non putavit sibi nimium infinitum dispendium reddere, quod ne minimum quidem de se habebat. Solus videbat bonum quod faceret humanitati.
Angeli in praetorio aderant, et cum Christus saevis loris flagellatus erat, vix conspectum tolerare poterant. Morti eius aderant Angeli coeli. Tenebrae tegentes terram crucifixo suo celaverunt coetum potentum institutionum, terra autem tremuit calcatione coelestis multitudinis. Petrae scissae sunt; tribus horis obscurata est terra tenebris; natura atris suis passiones Filii Dei abscondit. {5MR 353.1}[51]
Haec antithesis fuit, ut satanae pristini comites perderent omnem compassionem erga se in corde suo. Et sic non habens amplius locum in corde suo, missus est de caelo. Usque ad illud tempus, quamvis iam non esset habitatio eius, tamen accessum habuit occasione, sicut duo prima libri Iob capitula declarant.
Finge angelos in hoc discrimine ingentis conflictus spectantes. Diabolus in pravis conatibus succederet, ut dilectum Regem in sua infirmitate ut hominem fragilem caderet? Qua ratione observant eos quibus vitam suam flagellabat, exspuens in faciem, evulsum barbam, nudum nudatum, cruci affixum, et ad demonstrandum divinitatem suam seipsum pro homine salvando invitavit? Has scenas explicantes, ne quid deesset, spiritu inhiabat. Erat tunc in caelo silentium propter magnitudinem rei et passibilitas subiectae.
Secunda pars salutis
Contrapositum entibus incassum exhibitum terrenis incolis non erat perspicuum. Satanae praestigiae non visae sunt. In cruce, Iesus effecit ut bonum eligeremus et malum relinqueremus. Sed donec mundus perspexerit quod in cruce hospes angelicus vidit, veram imaginem rei non habebuntquod est necessarium ad electionem informatam. Iesus est centrum consilii salutis. Eius eximiam vitam et sacrificalem mortem inter saevissimas inimici animarum tentationes angelis et mundos incomprehensibiles comprobavit legem gubernationis eius vere esse. sanctum, et mandatum sanctum, et iustum, et bonum.[52] Eodem tempore veram diaboli indolem penitus patefecit et naturam eius rebellis imperii.
Ad hanc oppositionem manifestandam in conspectu humanitatis, scaenae crucis iterum agenda sunt; modo nunc, in forma humana visibili omnino fieri debet. Homo non potuit percipere vim Satanae in vitam Iesu, quia absconditus est ab eorum intuitu. Sed cum satanas suis utitur procuratoribus humanis ad persequendos et tentandos eos qui Deo servire cupiunt, et se totum ei dederunt, ut eius Spiritu impleatur, e contrario apparebit in humanitate per humanitatem. Sanctitas legis Dei scribetur in cordibus populi sui, et Spiritu Sancto signabitur. Humiles enim corde, qui in petram cadunt, ut eorum superbiam frangant, igneae tribulationes vehementiae persecutionis eis colant, et in eis Christi indoles semper clarior fulgebit. hoc est « Revelatio Iesu Christi ».[53] id consilium salutis perficiet.
Pleraque christianismi non intellexit Iesu ministerium tria et dimidium annum fuisse tantum dimidium processus. Ubi Jesus clamavit, "Consummatum est" Opus quod dederat ei Deus in carne impleverat, declaravit. Sed opus remanet faciendum, quod tempore ministerii sui designatur. Numerus completionum est septem. Ministerium Iesu dimidium huius erat ac propterea incompletum! Nam nobis invisibilia sufficiebant, quia videbant quae nobis invisibilia sunt. Pro humanitate autem eius ministerii medium esse oportebit antequam consilium plene compleatur. Secunda medietas debet etiam esse in duratione tres et dimidium anni, ut compleatur septem annis ministerii Christi in terra. Prima medietas in carne Iesu fiebat, sed medium medium debet fieri in carne humanitatis, repletus Spiritu suo et exinanitus. Hoc est Princeps Calling domini 144,000.
Tunc, et tunc demum, consilium salutis plenum erit, ut et invisibilia, invisibilia et visibilia humanitas occasionem videant opponi inter principia gubernationis Dei (legis eius), et principia gubernationis Satanae. Lex Dei scribetur in cordibus populi Dei, et ratio Satanae scribetur in cordibus reprobatorum gratiae Dei. Amor gratuitus Iesu revelabitur in iis qui Ipsi serviunt, quod visibiliter opponetur odiis veneni eorum qui suam exaltationem quaerunt. Tunc homo perspiciet, quia omnia in visibili humanitatis regno agentur, omnesque suffragium informatum facere poterunt, de cuius gubernatione optimum visum fuerit.
Longe profundius est consilium salutis quam nostra tantum liberatio a iudiciis terrenis! Plus tegit redemptio hominis a peccato, quamvis haec pars sit, nimirum. Plenitudo autem consilii salutis in vindicatione legis Dei; adserens quod lex Dei perfecta est, et alterari non debet. Omnis qui facit peccatum, servus est peccati.[54] at illi qui gratiam Jesu in liberam electionis nostrae libertatem susceperunt, non sunt servi, sed liberi, ac per hoc idonei qui sunt jurati. Et vitam eorum sententiam pronuntio.
Hi sunt qui in responsione ad quaestionem factam describuntur; "Quis poterit stare?" Isti sunt servi Dei signati in frontibus suis. « Septem stellarum dulces impressiones » constringuntur, et sanctae legis suae flexibilibus cordibus imprimunt, eandemque incommutabilem legem, quae digito Dei in Sinai scripta est, populum suum Spiritus Sanctus obsignat.
Et audivi numerum signatorum, centum quadraginta quatuor millia signati, ex omnibus tribubus filiorum Israël. (Revelation 7:4).
Isti sunt iurati membra videntes Iesum in Orione, cuius templum non est desolatum a facie eius. Cum eos Spiritus Dei implet et mundo ministrant, multi ad Iesum in poenitentia ducuntur. Vident in eis puritatem et amorem Dei, et contra eos vident, qui pallio pietatis induuntur, sed sibi soli intus serviunt.
Sicut factum est, cum Iesus in carne ministravit, ita nunc silentium est in caelo, sicut eius incolae attente speculantur ultimos historiae eventus. Sudes altae. Iudices nondum plene convenerunt, sed numerus eorum complendus est ad quorum occursum est. Dilectus Magister Pater noster probantur. Eius mores, iudices, eius legem emendari non posse et demonstrare de oboedientiae suffragatione demonstrabimus? Vel nos suffragium ejiciemus in latere satanae, eligens ejus tentationibus cedere Deo non obediendi. Mementote sermonis Iesu. «Si ergo vos Filius liberaverit, vere liberi eritis. '[55] Si ergo hoc credis, non potes contendere te non paruisse. Vicit Jesus in similitudinem carnis peccati, et dedit nobis exemplum suum, ut similiter faciamus.
In hoc triennio et dimidio iudicio viventium, cum suffragia nostra ejicimus, erit sicut in Iesu die;
Qui credit in eum, non judicatur; qui autem non credit jam judicatus est, quia non credidit in nomine unigeniti Filii Dei. Et haec est damnatio lux venit in mundum, et dilexerunt homines magis tenebras quam lucem; quia mala eorum opera erant. (John 3:18-19).
Quomodo suffragium feres? Veniesne ad lucem, et emundaberis a peccato tuo, eiciens satanam, ne habeat locum in corde et vita tua, an adhærebis sordibus tuis et quaeras tenebras ut invisibilis? Omnes dies unus proferetur coram Deo, qui est lux, et qualis fuerit in luce illa patebit. Vultum tuum decorem praesentiae tuae reflectet, an incommoditate confusus? Gratias Jesu, electio tua est. Quomodo eliges?
Addendum to Signa finis
Scripsit Robert Dickinson
Published: Wednesday, August 24, 2016
Cum publicatione In ancoris constiteruntfidem nostram usque ad finem perduximus, et ideo Deus nobis omnem prophetiarum intelligentiam dedit. Mysterium septem stellarum (Apoc. Apocalypsis) quidem plene revelatum est. Orion permittit nos totum Apocalypsin concordare, et videndo harmoniam in Cap. XIV, sicut in explicavimus Dominus est! testimonio illius. Ostendit quod propter nostram fidem, Deus nos in omnem veritatem duxit, quod idem est quod Iesus vere veniet die 24 Octobris MMXVI.
Ita ut per sextum etiam perfecte concordare possimus sigillum tandem, quod numquam plene intelleximus. Si fides nostra vere certa est usque ad finem, sextum sigillum similiter intelligendum est. Si non est, tunc significat legitimam causam dubitandi habemus et fides nostra non est perfecta sicut Iesu ».
Ad tuam memoriam revocemus, liber septem sigillorum foris et intus inscriptus est. Extra de libro rerum gestarum narrantur a prima ecclesia usque ad tempus iudicii. sex signacula eo tempore aperta sunt, septimum autem sigillum non erat apertum, quia signa repetenda erant secundum formam circuit Jericho. Id est, quia populus reiecit primam, simpliciorem formam ingressui, ut in themate expositum est addenda ad Historiam repetit, pars II. Post sextum sigillum classicum clausum et dies Iudicii incoepit — dies magna expiationis incipientis ab anno MDCCCXLIV — tum loco septimi sigilli completi sunt septem signacula nova, sicut erant septem viae in circuitu Iericho in die septimo (pro uno itinere sicut in primis sex diebus). Novus hic locus septem sigillis correspondet interiori voluminis, qui a Domino revelatur Orion nuntius.
In contextu iudicii temporis et nuntii Orionis, sextum sigillum repetitum sequens interpretationem (in brackets) iuxta intellectum nostrum ut supra editam est (totus textus sigilli Apocalypsis 6 allatus est, cum versuum numero postea referente);
12 Et vidi cum aperuisset sigillum sextum : et ecce terræmotus factus est magnus [March 11, 2011 - Fukushima mota]; et sol factus est niger tamquam saccus cilicinus [aestas 2013]et luna facta est sicut sanguis [April 15, 2014 - 28 Sept.;
13 Et stellae caeli ceciderunt in terram [hoc est ubi haesimus...sicut ficus mittit grossos suos, cum a vento magno movetur.
14 Et caelum discessit quasi liber convolutus; et omnis mons et insula de locis suis emota sunt.
15 Et reges terræ, et principes, et divites, et tribuni, et fortes, et omnis servus, et liber absconderunt se in speluncis, et in petris montium:
16 et dixerunt montibus et petris cadite super nos et abscondite nos a facie sedentis super thronum et ab ira agni
17 quoniam venit dies magnus irae ipsorum et quis poterit stare et quis poterit stare?
Cum hunc articulum scripsimus, complementum versiculi 13 videre non potuimus, et simpliciter sup- posuimus necesse est esse globos venire. Nunc sumus praeter finem sexti sigilli, quia nunc sumus in tempore plagarum, et "dies magnus irae ejus venit" (v. 17). Datur prophetia ut cum evenerit intelligemus, et hoc significat si vere sumus in tempore plagarum sicut credimus, tunc totum sextum sigillum, cum finitur in principio plagarum, intelligere possimus. Iterum commonefaciam, si hoc non possumus concordare, tum adhuc dubitari posse quod vere inceptae plagae, et non perfecta fides nostra, sic nos concordare valeamus.
Signa autem sunt ibi: signa in terra, et signa in caelo. Signa in celo sunt in celo sed ea non sentis. Signa in terra sentiri possunt. Verbi gratia, terrae motus vere afficit homines, sed obscuratio solis et lunae signa in caelo erant, sed terram non tangebant. Quid de "astris cadentibus"? Dicitur quod stellae caeli ceciderunt in terram, quod significat non solum in caelo visibiles, sed etiam aliquid sentiri.
Veritas est, instrumentorum communicationis "pilae" in annis proximis plena erat! Plerique ex eis in solis caelis visi sunt, sed unus erat qui etiam obturbat terram afficiebat: meteor Chelyabinsk die 15 mensis Februarii anno 2013. Re quidem vera globuli multi sunt "stella caduca", sed haec una damna et iniurias quibusdam 1500 hominibus effecit, quae sex civitates afficiebant.principium) , et sic tempus notat cum signum impletum esse possumus dicere globos "in terram decidisse." Fieri potest hunc eventum "unius pilae" quem Ellen G. White somniavit. Multa aedificia affecta sunt et columnae vitreae funditus deletae sunt. Maxime laesi sunt homines ab hoc speculo volatili in omnes partes. Spectate ad shockwave captum in camera footage circa medium huius video!
Sed prophetia est de aliquo alio a fulminibus. De bello spirituali. In hoc casu duae partes sunt ad bellum, et una pars est "stella caduca" vel Lucifer vel Satanas. Papa Benedicti XVI renuntiatio paulo ante meteor Chelyabinsk nuntiata est, et sane aperiens ianuam electioni Papae Francisci, ipsum stellam caducam. Fulmen etiam S. Petri Basilicam percussit horis post renuntiationem pontificis, quasi ad confirmandum locum ubi "stella" cadebat!
Et ait illis : Videbam satanam sicut fulgur de cælo cadentem. Luc.
Altera parte belli sunt "stellae" Dei - stellae Orionis nuntius, quae etiam lucem suam in terram iaciunt. Sidera, ut ficus, grossos dicit, cum magno vento agitatur. Quis ventus potens concussit in arbore fici, et fecit cadere intempestivas? "Ventus fortis" refertur ad " irruens in ventum pentecostes sicut pluviae illae, et ideo etiam donum Spiritus sancti in effusione serotinae pluviae. Haec serotina pluvia nuntius — nuntius Orionis — praesertim Ecclesiae SDA (ficus) datus est, et ecclesiam commovit (concussio) praesertim cum visibilibus eventibus comitaretur; causando "ficus grossos" (anti-tempus-setters) cadere.
Magni momenti est quod Deus vaticinia dedit ut eventus, hic papales et Orionis nuntius, magis quam alia omnia ostendant. Hoc altior est impletio textus, sed Deus signa corporalia dedit liberi ad auxilium nobis vati- cinium referat. Quis curat de meteore Chelyabinsk, vere!? Sed valde curamus de motibus pontificiis! Quod principium signi et adimpletio spiritualis refert ad sexti sigilli reliquam deductionem.
Deinceps, coelum tanquam volumen convolutum abscessit. Quem librum in caelo convolutum esse ut signum rei notaret finem sexti sigilli et diem irae? Haec de principio fine mundi loquitur. Procellae, quae pejus ac peius in annis illis erant, signum erant, donec primum in perpetuum. tria turbinum simul descripserunt in Pacifico die 30 mensis Augusti anno 2015, adumbrantes eventus magni momenti politici/religiosi, qui mense Septembri venit, qui mensis decisivus historiae terrae. Turbinum tamquam volumina e latere aspectu convoluta. Ibi tres habuimus! Tres partes quarti angeli.
Omnia ingravescebant usque ad finem sigilli sexti, vel melius in fine sigilli septimi et initium primae pestis ad diem 25 Octobris, anno 2015. (Memento: sextum et septimum sigillum confectum est!) Sed iterum signa erant! Signum iustum est beneficium adiuvandi nos videre spiritales eventus. Ccelum recedit, quasi dicat Orionis nuntius coelestis recedit, quia Spiritus sanctus erat recepturus. Comparatur "volumen" seu liber qui "convolvitur" vel clauditur. Liber occlusus est, iudicium significat (et sic misericordiae ostium) occlusum esse. Omnia sigilla septem denique finita sunt; conditum. Si nunc Spiritus Sancti lucem spernis, nulla revertitur. Ultima mundi probatio ad cor revelandum – temporis experimentum, sicut anno 1843 factum est (videatur. addenda ad Historiam repetit, pars II).
Nunc textus momenta elaborat clausulis, dicens omnem montem et insulam e locis suis emotam esse. Quod proprie factum est cum terrae motus magni profundissimi recentium temporum crustam totius terrae per plures digitos movit. Omnis mons et insula de locis suis proprie motae sunt. Anno 2015, terrae motus magnitudinum recordationis in nostra memoria ad hunc diem facta est: Magnus Nepal terrae motus die 15 mensis Aprilis anno 2015. Movet regionem Hi-alaya (montes maximos in terra) avalanches in monte Everest et in aliis locis causans, et caput civitatis Kathmandu in re 10 secundis pedibus movebatur! Talis effectus vastationis passus est ut torcular locutus esset vastitatem in maps et imaginibus. Mt. Everest ipse motus significantem expertus est 3 cm propter sarum Africum. Notatum est quod priores terrae motus magni Iaponiae totam insulam moverunt et axem terrae mutaverunt, ut vere dici potest "omnem montem" et insulam e locis suis motas esse. Ita 2015 visibilibus corporis eventus insignitus est, qui unum magnum momentum spiritualem praesignavit.
Vers. 15-17 omnes conexi sunt, dicentes reges terrae, magnates, divites, principes, potentes, omnis servus, et liber, id est, omnes pene omnes inclusa sunt ordinis oeconomici, "abscondit se in speluncis et in petris montium." ad saxa ac montes; Cade super nos et absconde nos a facie sedentis super thronum et ab ira agni quoniam venit dies magnus irae ipsorum et quis poterit stare et quis poterit stare?
Gradatim eam frangamus. Totum finem mundi radicaliter sonat. Sicut omnes sonat - in genere - agnoscit finem mundi venturum. Nonne impletum est? Quem finem mundi principes gentium loquuntur circa finem sigilli sexti, anno 2015, ante occlusum ianuae misericordiae? Re quidem vera, minister externus Gallicus designaverat "D dies ad vitare chao caeli," qui diem clausit magnum, ut mox videbimus! Estne minister externus Galliarum vir magnus vel princeps dux? Dixit quoque, "Et scio." Praeses Obama et John Kerry ipfo committuntur de hac re, & ego certe id cum eis cum multis aliis amicis; poterimus consequi in hac re maxima. Ita "reges terrae" et "viri magni" omnes loquebantur de fine mundi per calefactionem globalem, nisi quid obstaret quod fieret - et illum strenue prohibere conabantur.
Ubi ergo ad "latere" de fine mundi? Scriptura dicit iverunt ad antra (vel speluncis) et in petris montium. Quid ens in speluncis aut speluncis colitur? est Mariasymbolice satanae! Maria colitur in speluncis et speluncis in petris montium. Plerumque homo saxa et montes non loquitur, sed Mariam, quae in petris et montibus colitur! Et vide quomodo minister externus Franciae in photographica supra indicat Marianam manum signum dum locutus est die Dominae Fatimae (Maria) die 13 mensis Maii! Mariam appellabat ut mundum servaret!
Ut inde note-Papa Franciscus talem speluncam in Polonia visitavit recentiusatque ibi iterum blasphemiam Mariae ».per scalam ad caelum, ie scala Iacob (pro Christo), Maria speculum sive imago Dei (pro Christo) etc. Maria significat Satanam, sic papa Mariam vel Satanam in loco Christi usque ad Orionem ponebat. Tres throni stellae interdum vocantur scala Iacob. Hispanice, saepe "tres Marias" vocati sunt, ut patet ex influxu catholica. Ita prorsus ad litteram, Maria « abscondit » faciem « sedentis in throno ». Nunc recens illud erat, sed notiones quasdam ad 2015 sexti signaculi applicandas ostendit. Summus Pontifex Franciscus Ioannem Paulum II opus inchoatum perficiendum promiserat - ac magnum opus Ioannis Pauli II totum Marianum cultum in terra efficeret. Summus Pontifex Franciscum invisit ut perpolitum etiam sacrarium significaret, quia Ioannes Paulus II illud sacrarium frequentavit ac etiam cruentum cingulum ex caede in eum conatum tenet, die 13 mensis Maii anno 1981 iterum! Ille est deus quem maiores nostri nesciverunt, quem deus castellorum seu antrorum in saxis;
Sed in re familiari suo honorabit Deus virium [H4581; et translata "castella" vel " "Saxa" = Mariae]: et a Deum quem noverunt patres eius auro et argento, et gemmis, et amoenis decorabit. (Daniel 11:38)
Populus mundi ad actionem caeli vocati ne finem mundi. Iesum venire nolunt! Mariam orant - directe vel indirecte, ad Franciscum pontificem provocando.SatanMaria) alloqui IR in Conventu Generali; praevaricationem omnium records [German link] Kalendis Septembribus 25-extremum ministri externi Gallici quingenta dies et exacte uno anno ante septimum pestem. Eos locutus est de cooperatione ad finem mundi per mutationem climatis obeundum (the German headline reads "Tantum breve tempus ad mundum salvandum!"), eos secuti sunt cum Conferentia Clima Clima mense Novembri/December. Bill Porta - unus e "divitibus" terrae - in illo colloquio suum impetum praebebat, et una ex magnis metis Pacis Parisiensis "pauperes" nationes adiuvaret, quas papa saepe ut victimas mutationis climatis demonstravit.
Nota Conferentiam Parisiensem Clima accidisse In responsio ad directio a Summo Pontifice in Consociatione Generali data. Sed sigillum sextum de his loquitur oracio ad Mariam intervenire contra finem mundi, qui in Conventu Generali IR Novi Eboraci mense Septembri anni 2015 completus est. Discere possumus nonnulla singularia quae in responsione ad Conferentiam Parisiensem Clima Novembrem / Decembris MMXV prodierunt, sed sextum sigillum re vera finivit. ante conferentia Clima.
Omnis facies textus impleta est cum parte rogantis: "Quis poterit stare?" Est de patientia et perseverantia. Si poterint primores terræ enutriet; eorum regimen per tempus finis mundi? Quam ob rem IR omnia proposita sunt "sustineri" progressionis - NWO construitur "stare" contra Deum ultra finem mundi. Clamor ergo: "Quis poterit stare?" Nunc autem immundi spiritus sunt congregatio pacem orare (id est Iesus non venerit), ut stare possint.
Sic totum sextum sigillum prius quam plagae inceperunt et consummatum est. Hoc est quod scripsimus, sed eo tempore quo scripsimus, adhuc ratus eventus per globos et gamma-radius erupit. Non ita factum est, sed textus revera implevit! Capti sumus a fumario quod Satanas erexerat, credentes magis in calamitatibus quam in magnis politicis/religiosis eventibus, qui ante oculos nostros versabantur. Nunc vero sextum sigillum tantum accipitur Apocalypsis 14 intelligatur, et certa fides nostra non sit inanis. Hic novus intellectus de sexto sigillo insertus est Orion praesentationis on labitur 105-113.
Annis parum mutatis, nos interrogare possumus quare Ellen G. White res tam proprie viderunt, nunc omnes symbolice implentes. Scimus rem literalem esse legem dominicam anno 1888 propositam, et si Ecclesia lucem quarti angeli tunc temporis accepisset, visiones Ellen G. White litteram compleverunt et Iesus anno 1890. Ellen G. White ingressus erat ad Ecclesiam Adventist sicut Moses filiis Israel. Adduxit eos in fines Chanaan, sed abiecerunt primores Dei, et vagati sunt in deserto sicut filii Israel. Ellen G. White mortuus est in deserto sicut Moyses.
Sed Deus aliquid fecit, cum eum reprobaverunt. Statuit omnes prophetias symbolice adimplere loco proprie, quia iam non erat « finis temporis ». Prophetam (Ellen G. White) misit Deus, ut verba litteralia populo suo in fine temporis loqueretur, sed post tempus prorogatum per infidelitatem, verba litteralia symbolica facta sunt. Nunc ad finem temporis iterum pervenimus; Deus "prophetam" (nostrum Eliam" iterum misit ut verba litteralia populo loqueretur. Id facimus, Verbum Dei explicando modo coniungens Verbum Dei cum eventibus hodiernis. Comparare etiam potes quod successor Moysi fuit Iosue, et is fuit quem Iesus dixit quomodo ingressu Canaanum per expugnationem Iericho operetur per ordinem viarum. Haec est fundamentalis doctrina necessaria ut iudicium cyclum Orionis horologii definiat.
Deus non solum fecit aliquid post MDCCCLXXXVIII, sed etiam non do aliquid. Non indicavit Ellen G. Albus vaticinia eius symbolica facta esse, sicut ille non indicavit vetus Israeli quod non amplius crabrones mitteret ante eos, sicut Moysi praeceperat (Exod. XXIII, 23). Sic implevit quod in lege sua scriptum est; Ego Dominus Deus tuus, Deus æmulator. qui reddis iniquitatem patrum filiis in tertiam et quartam generationem eorum qui oderunt me. (Exodus 20:5) hodie videmus quomodo generationes quae "patres" secutae sunt anno 1888, propter defectum amoris veritatis destruuntur. By non informans Ellen G. White visiones eius facti symbolicPermisit Deus Adventistas in laqueum caecitatis incidere, quemadmodum Iudaei in eandem laqueum inciderunt. Iesum prae se habebant, sed non eum cognoverunt quia dixit Moyses.
Sed sicut ipse Jesus panem de coelo dedit ad pascendum populum verbis vitae, sic iterum se dat ut panem Orionis ad pascendum. vos verbis vitae; ut in ultimis his arduis historiae telluris momentis te enutriat. Amas veritatem quam misit de coelo, ab Orione? Si ita est, tene fidem nihil haesitans. Ipse Iesus in sexta peste monens: "Serva vestimenta vestra!"
- Genesis 1: 14 ↑
- Acta Societatis Oeconomicae, 2009, Vol. 69, p. 466 ↑
- National Geographic News, Die 28 Oct ↑
- New World Encyclopedia, Lisbon Earthquake 1755 ↑
- Genesis 3: 8 ↑
- Exodus 25: 8 ↑
- Signorum temporum, 25 martii 1880, par. 4 ↑
- Romans 8: 3 ↑
- John 1 1: 7 ↑
- Connecticut Collectiones historicae, 2d ed (1836) exaratae a John Warner Barber, p. 403 ↑
- BBC News, "Quid mysterium diei obscuritatis effecit?", die XVIII Maii, MMXII ↑
- Ludlum DM, Dies tenebrosus Novae Angliae: 19 Maii 1780. Weatherwise 25, 112–119. 1972 ↑
- Apocalypsis 6: 13 ↑
- Mark Littman, De caelo ignis: The Great Leonidic Meteor procellarum (Cambridge: Cambridge University Press, 1998), p. 4 ↑
- Ibid, p. 8 ↑
- Proverbs 27: 12 ↑
- Ezekiel 5: 8 ↑
- 2 1 ad Timotheum: 7 ↑
- “Remarks of Bro. SS Nix,” The Midnight Clama, Vol. 6, 7 Martii 7 . ↑
- 2 Corinthians 5: 21 ↑
- Daniel 8: 14 ↑
- Romans 5: 8 ↑
- Magna Controversia, p. 374/b. 1 ↑
- Deuteronomy 4: 29 ↑
- Hebrews 8: 2 ↑
- Apocalypsis 10: 11 ↑
- Genesis 4: 10 ↑
- Job 38: 31 ↑
- Prophetae et Regum, p. 169/b. 1 ↑
- Ezekiel 28: 18 ↑
- Recognoscere et Herald, 14 iunii 1906, par. 22 ↑
- 3 ad Galatas: 7 ↑
- Acta Apostolorum, p. 260/b. 1 ↑
- Events Day, p. 24, b. 3 ↑
- Testimonia pro Ecclesia, vol. 9, p. 28/b. 1 ↑
- Luke 18: 8 ↑
- Apocalypsis 7: 3 ↑
- Psalm 22: 1 ↑
- Isaiah 53: 11 ↑
- Genesis 6: 3 ↑
- SDA Bible Commentary, Vol. 3, p. 1157, par. 7 ↑
- Ephesians 3: 19 ↑
- Apocalypsis 7: 14 ↑
- Vide dictum 100 ad expositionem. ↑
- Daniel 12: 7 ↑
- Matthew 24: 37 39, ↑
- 1 Corinthians 4: 9 ↑
- Isaiah 14: 12 ↑
- Ezekiel 20: 11 ↑
- Prophetia Malachiae 3: 6 ↑
- Manuscript Releases, Vol. 5, p. 353/b. 1 ↑
- Romans 7: 12 ↑
- Apocalypsis 1: 1 ↑
- John 8: 34 ↑
- John 8: 36 ↑