Introduction
Carissime Lector, hanc articulorum seriem evulgamus sicut a . Admonitio finalis ante terribilem potestatem Satanae in hunc mundum solvendo. Quamvis nemo nostrum prophetae sint, et nos in studiis nostris errare patiamur, vere possumus dicere Spiritum Sanctum novissimum comitatus ministerium et haec studia regere. Articuli hi ad rem praesentem compendiose intenduntur, adaequatam probationem praebentes, sed non ita ut lectorem taedeat ad monitionem nullius momenti faciendam. Cum hoc, ordiamur.
Background
In fundamento huius studii duae propositiones praesto sunt ultima numeratioretrograda.whitecloudfarm.org. Haec studia inscripta sunt Horologium Dei in Orione et Vas Tempus. Haec studia funda- verunt ad hunc articulum seriem definiendi exactum diem finis inquisitionis iudicii in die expiationis et Sabbati magni diei 24 mensis Octobris anno 2015. Insuper scias Deum esse in magna controversia inter bonum et malum iudicium, et nostram redemptionem ac princeps vocatio testari pro se, sicut Iob, quacumque tribulatione transmittit inimicus viam nostram.
Diebus 1335
Beatus qui exspectatEt venit usque ad dies mille trecentos triginta quinque. (Daniel 12:12).
Hic versus continet duo verba clavis ad 1335 dies spectantia. Primum est tempus exspectandi. Secundo, vox « venit » melius potuit interpretari « tangens », quod nos admonet hebraeam numerandi rationem inclusive. MCCCXXXV dies, debent esse expectans periodum inclusive 1335 dierum. Ad initium periodi inveniendum, omnes id quod faciendum est, subtrahe 1335 dies a die finis iudicii. Quod nos adducit February 27, 2012.
Valde praecise secundum Hebraicam rationem dierum, prima 1335 dierum incipit ab occasu solis in dominica, die 26 februarii, 2012, et ultimus 1335 dierum ad occasum solis die Veneris, die 23 Octobris, 2015. Novissimus dies non includit ipsum diem finis iudicii, quia 1335 dies "exspectatio" tempus est, nec amplius expectatur semel ultima sententia facta.
Quid factum est die XXVII mensis Februarii, anno MMXII?
Et dixit ad me : Fili hominis, vidisti quid faciunt. Sed et abominationes magnas, quas committit hic domus Israel, ut procul abeam de sanctuario meo? sed iterum conversus, et videbis abominationes maiores. Ezech.
Testibus Ezechiel in hoc capite apostasiam in Ecclesia. Tam malum est ut a Deo relinquatur.
Ergo et ego fac in furorenon parcet oculus meus neque misereboret si clamaverint in auribus meis voce magna, non exaudiam eos. Ezech.
In his versibus paratus est Deus Ecclesiam suam exitio relinquere, sicuti Hierosolyma anno Domini millesimo ducentesimo LXX. Caput IX hanc profectionem fusius describit:
autem gloria Dei Israel erat ascendit a cherub, unde erat, ad limina domus. Et vocavit virum qui erat indutus lineis, qui habebat atramentarium scriptoris in latere suo. Ezech.
Superius videmus quod Dei Patris recedit in sanctissimo et exit ad limen. Inde iubet notari iustos ante interitum.
In libro Gloria Dei per Christophorum W. Morgan et Robertum A. Peterson legere potes;
De egressu Gloriae Dei (Ezech, 8-11). Populus, ut Jeremias VII dicit, praesumptuosus fuit in habitudine cum Deo, quia putabant se nunquam templum suum destrui. Mentibus illis Deus habitavit in Jerusalem, ne putes quod caderet civitatem. Ita se impune vivere posse, alios deos peccantes colentesque. Ieremias commemoravit quod Salomon in dedicatione templi sui posuerat, ut habetur I Reg. VIII, quod Deus non vere vivit in templo suo. Ieremias etiam superiorum temporum commemoravit, quando Deus in iudicio suo destruxerat locum ubi habitare existimabatur in terra (Ier. VII, 7, puta ubi citat de destructione tabernaculi in Silo tempore Heli).
Hanc praesumptionem Ezechiel per visionem propheticam alloquitur, quae egressum "gloriae Domini" e templo describit. Haec divina templi desertio sic fit praeparatio ad interitum Babyloniorum, qui a nullo alio ducuntur quam ipse Dominus. Visio extraordinaria Ezechielis 8-11 narrat de templo Dei egressum. Quod autem haec capita unifica visio sint, patet ex eo quod Ezech.
Visio incipit cap [JESUS]v. 2. venit et apprehendit Ezechielem et duxit eum in Ierusalem et in specie ad introitum portae atrii interioris quae respicit aquilonem (v. 3). Hic venit ad praesentiam "gloriae Dei", quam coniungit cum eo quod prius videbat in valle Kebar (cap. 1).
Deus igitur eum in itinere templi assumpsit. Et visitavit quatuor partes templi, et vidit horrendos exitus ibi. Primo in introitu portae altaris septentrionalis "imago zeli." Reapse huius imaginis identificatio non specificata relinquitur (fortasse Aserah est), sed invidia quam provocat Dei est. Denique totum templum Dei cultui dedicaretur, hic tamen idolum erat. Effectus hujus et sequentium abominationum erit longe a sanctuario meo, (v. 6). Post haec Deus Ezechielem ad "ostium eorum" attulit atrium(v. 7). Hic erat fovea quae ad lacum ducebatur, ubi viles sculpturae immundorum animalium et idolorum erant. Septuaginta seniores Israelis sacrificabant abominationibus illis (v. 11); Tertium igitur locum tulit Dominus Ezechielem, "ostium portae aquilonis domus Domini" (v. 14). Hic occurrunt mulieres quae Tammuz, antiqui Mesopotamiae numen, flebant. Denique accesserunt ad « introitum templi Domini, inter vestibulum et altare » (v. 16). Hic invenerunt viros viginti quinque, qui solem adorabant. Propterea dixit Dominus ad Ezechielem: Iudicabit civitatem. Ante iudicium tamen divina abiectio est. Sequuntur tria capita narrate Recessus Domini ab urbe.
In cap. 9 ad 11 legitur, responsio Dei ad Judam [Septimus dies Adventist Ecclesiae] sacrilegos mores. et civitatem Ierusalem graviter puniet. Sed antequam ad iudicium veniat, Deus ipse templum suum deseret. His in capitibus, Dei gloria anthropomorphico modo tractatur ut gloria stat et ambulat. Hic modus loquendi de gloria Dei praebet nuntium Ezechielis magnam vim vividitatis et concretionis.
Motus incipit IX, 9, ubi discimus, gloriam Dei Israel ascendisse a cherub in quo requievit ad limen domus. cherub, ad hoc quod duae figurae cherub positae sunt super arcam foederis capite verso, ne super se consumatur Dei gloria. Sic Deum e solio suo exortum fuisse colligimus, et ad templi limen isse. Hoc tempore etiam ad populationem urbis faciendam tradidit.
Caput X notat quod curru cherubo agitato, quem Ezechiel vidit, cap. 10. ad australem partem domus exspectat Deum. Sicut in atrio templi gloria Dei egreditur, templum et atrium repletum est nube, in qua repraesentatur maiestas eius. In fine huius capitis ascendit gloria Dei currum. In fine visionis, ultimi visa est Dei gloria currui ferebatur super "montem qui est ad orientem urbis" (Footnote: Scilicet hic est mons Oliveti. (1, 18). Deus tendit contra terram Babyloniae. Templum nunc relictum, maturum excidio.
Discessus Patris e Loco Sanctorum parallelum est ei quod accidit prope initium motus Adventus, cum eventus specialis die XXII Octobris anni MDCCCXLIV accidit. Iesus, Summus Sacerdos noster, Sanctum sanctorum in sanctuario caelesti ingressus est ut illud a registris peccatorum nostrorum purgaret.
Ellen G. White hoc vidit introitum duobus gradibus in sua visione "Finis 2300 dierum". Numquam satis quaesitum est cur Patrem introeuntem primo in sanctuarium videret, ac deinde Dominum nostrum Jesum aliquanto post.
Finis MCCXC diebus
Vidi thronum, et in eo sedit Pater et Filius. Vultum inspiciebam Iesu et personam eius pulchram admirabar. Patrem videre non potui, quia nubes lucis gloriosae eum obtexit. Quaesivi Jesum, si Pater Ipsius similem haberet formam; Ipse dixit, sed videre non potui: dixit enim, Si vis videre gloriam personae eius, esse desines. Ante thronum vidi adventum hominum – ecclesiam et mundum. Vidi duas turmas, unum ante thronum procumbens, sollicitum, cum altera staret sine cura et sine cura. Prostrati ante thronum orationes suas offerent et spectant ad Iesum; tunc ad Patrem spectaret, et cum eo videretur exorare. Lux a Patre ad Filium et a Filio ad societatem orantis proveniat. Et vidi lucem nimiam [Clamor media] a Patre ad Filium venit, et a Filio fluctuans ante thronum. Sed hanc magnam lucem pauci reciperent. Multi inde egressi statim restiterunt; alii incauti erant, et lucem non fovebant, et ab illis recedebat. Quidam eum fovit, et abiit, et cum parvo orando comitatu adoravit. Ista societas omnes lucem acceperunt, et in ea laetati sunt, et vultus in gloria sua fulgebant.
Vidi Patrem de throno surgentem, et in curru flammeo introire in sancta sanctorum intra velum, et discumbere. Tunc surrexit Jesus de thronoet plures, qui procumbebantur, surrexerunt cum eo. non vidi unum radium lucis a Iesu incautae turbae transeuntem, postquam resurrexit, et in tenebris perfectis relicti sunt. Et qui surrexerunt cum fecisset Jesus, intuebantur oculos suos sicut reliquit thronum et eduxit eos de via electa. [Hic notat peculiare tempus anno 1844, de quo postea scribemus.] Tunc levavit brachium suum dextrum, et audivimus vocem amabilem dicentem, "Mane hic; Vado ad Patrem meum, ut accipiam regnum meum; custodi vestimenta tua immaculata, et in brevi tempore revertar a nuptiis et accipiam te ad meipsum. Tunc currus nubis, cum rotis sicut ignis flammeus, ab angelis circumdatus, venit ubi erat Iesus. Et ascendit in currum, et ferebatur ad sanctum, ubi Pater sedit. [Ad introitum Iesu ad Sanctum sanctorum, die 22 octobris 1844.] Ibi vidi Iesum magnum pontificem stantem coram Patre. In fimbria vestimenti Ipsius erat tintinnabulum et malogranatum, tintinnabulum et malogranatum. Qui cum Jesu resurrexerunt, fidem suam ei sanctissime miserunt, et orantes: "Pater mi, da nobis Spiritum tuum." Tunc inspiraret eis Iesus Spiritum Sanctum. In illo spiritu erat lux, potestas, et multa dilectio, gaudium, et pax. [Sabbatum Verum, anno 1846] datum.
Et conversus sum ut viderem turbam, qui adhuc pronus erat ante thronum; nesciebant quod Iesus ab illo discessisset. Satanas apparuit iuxta thronum, opus Dei gerere conatur. Eos vidi ad thronum suspicere, et orare, Pater, da nobis Spiritum tuum. Tunc Sathanas affligat impiam; in ea erat levis et multa potestas, sed nulla suavis amor, gaudium et pax. Satanae propositum erat ut eos deciperet et filios Dei retraheret ac falleret. {EW 54.2-56.1}
Similiter etiam quomodo Pater et Filius in principio motus, in principio motus, in Sanctissimum locum introierunt, sicut nos circa finem motus adventus, Pater de sede sua judicii. PRIMUS die 27 mensis Februarii anno 2012 in subsellium suum collocare et in Eius loco Iesus manere debet ut Magnus Iudex et Intercessor. Hoc magni momenti est novum Iudicii tempus, quo Pater ipse ad causam dicendam et 144,000 XNUMX parat et martyres ad testimonium vocati sunt ut pro sua defensione testimonium reddant.
Diebus 40
Postea adduxit me in templum... et mensus est longitudo eius; quadraginta cubitoslatitudo autem viginti cubitorum. Ezech.
Longitudo Sancti loci quam Pater ad limen atrii pereundum erat 40 cubitorum erat. Si quisque cubitus sit unus gradus, et quilibet gradus unus sit dies, tunc erit tempus Patris ut ad locum limen perveniat dies XL. Simul testes ingredi debent Templum (figurative) et eandem distantiam adire ut testimonium stet in loco Sanctissimo ante novum Magnum Iudicem, Iesum Christum. Quadraginta dies incohaverunt in initio 40 dierum, cum die 1335 ante solis occasum die Iovis, V Aprilis, MMXII incipiente, et ad solis occasum Veneris die VI Aprilis MMXII desinere. Hoc die duces 40 PRAETERITUS limen de loco sancto ad locum Sanctissimum et Patrem PRAETERITUS de sancto ad curtem. Ipse dies finiens illorum 40 dierum erat debitus dies in Coena Domini secundum Dei calendarium quod in Shadow Series et ipsum antitypum diem studuissemus, quo anno Domini millesimo ducentesimo XXXI Iesus Christus crucifixus est. Solo sanguine eius super cordis postes ingredi possumus Sanctissimum (figurative) et supervivere mortis angelum venientem in Ecclesiam.
Si pridie Nonas Aprilis Coenae Dominicae interesse noluisti, quaeso para cor tuum observare, ut in tertia parte hujus articuli explicabimus. Soli qui digne custodientur.
Showbread et candelabrum
Si Pater de templo per gressum suum per Sanctam locum egreditur, et eodem modo ingredimur, erit praecipuum momentum in illo 40 dierum spatio: ipsa die, qua Patri in medio santi conveniremus. Hoc factum est die sabbati, die XVII mensis Martii, anno MMXII. Etiam frater Ioannes vividum somnium accepit in mane illius diei, qui clare ad memoriam nostram attulit quod eo die futurum esse putavimus.
Hoc fusius indagamus.
Plures sunt certae applicationes officiorum et supellectilium Sanctuarii. Inter praecipua applicationes pertinet quod ornatus sanctuarii profectum vitae christianae ostendit;
Officia et gradus ministerii Iesu illustrant;
Crucem figuratam potes ponere super umbram collocatam super supellectili sanctuarii;
Alia eiusdem aenigmatis explicatio.
Die XVII mensis Martii anno MMXII, qui in parvam deceptionem datam non habuimus die XXVII mensis Februarii figurate perventum est in Loco Sancta, ubi cum Patre convenimus in puncto crucis, ubi trabes horizontales et tignum verticale conectuntur. Symbolismus iterum demonstrat crucem Christi.
Quaeritur: quid eo die expectavimus? An aliquid speciale contingeret cum symbolice staremus facie ad faciem cum Deo Patre? Incipiamus nos intellegere, quid eo die accidere potuerit, applicando christianam progressui viam ad nostrum progressum, qui in sancta Fide intraverat sub initium dierum MCCCXXXV.
2010 Redeamus.
Ab 2010, nuntius Orion ultimam admonitionem ad Ecclesiam VII Adventist. Omnes illi Adventistae, qui nuntium acceperunt, plura de altioribus studiis cognoscere voluerunt, quae hoc Dei nuntium comitabantur. Accepto Orionis nuntio figurate in vestibulo templi intravimus ianuam quae “viam” appellavit. Sola res accipienda erat ut Iesum in Orione videre possimus. Paucis reliquiis Septimo-diei Adventistae in loco speciali in Interreti congredi inceperunt, rogantes fratrem Ioannem ut ad forum privatum admitteretur quod fundaverat; ibique per plures menses simul studuimus.
In foro, quod etiam "poponam" vel "cubiculum" appellamus, onera spiritualium alimentorum in forma studiorum ministravimus et multum temporis privatim sacrificare debebamus in altari atrii ad intelligendum quid vox dei indicare nobis voluit. Ac debuimus discere ab illis studiis sicut christianus in principio suae vitae spiritualis, ad discendum ex doctrinis a Iesu in Bibliis donatis.
Novissimum studium specialissimum a Spiritu Sancto praestitum ostendit consequentias pro universo et ipso Deo, si missio 144,000 martyrum deficiat. Tantum nos, qui in novissimo eventuum tempore ac responsabilitatem nostram sequendi Iesum, partes nostras intelleximus Praecursor noster in NIHIL NONvota sollemnia dedit testificandi pro Patre ante diem 27 mensis Februarii anno 2012 in foro. Hoc erat symbolicum baptismum necessarium ad ianuam transire in Sancta, quae « veritas » appellatur. Hoc momentum fuit, quo baptismum (vota baptismalis) in vita Christiana significante lavacro transivimus. Nostro in itinere vota sollemnia significabat testandi pro Deo Patre, si plane deficeret consequentium intellectu.
Ianua ipsa prima fuit nostrae fidelitatis experimentum. Tantum mansimus in « caupona », qui tres partes nuntiorum quarti angeli vere intelleximus, quem antea didicimus et experimentum parvae destitutionis diei 27 Februarii intravimus et Sanctam Locum ingressi sumus ut ambulationem nostram quadraginta dierum versus Sanctissimum Locum inciperemus. Solus nos qui oculis nostris spiritalibus vidimus Patrem exeuntem e Sanctuario Loco die 40 mensis Februarii, experiebatur parvam deceptionem. Ceteri autem defecerunt, et de templo reliquerunt.
Jesus autem ter tentatus est in deserto in quadraginta diebus suis. Ita tentati sumus ipso die, primo in Sanctam locum intravimus. Habuimus ad probandum fidem nostram destitutam fore.
Die XVII Martii MMXII membra reliquiarum forum intraverunt viginti gradibus (diebus) in Sanctam Locum venientem e limine atrii. Pater etiam sanctissimum locum 17 passibus (diebus) ad nos exierat, et ad locum ubi erat Pater venimus. A dextris nobis erat mensa ostensionis, et ad sinistram erat Pater et candelabrum.
Primo videamus ad mensam ostensionis;
Prima interpretatio est quod XII panes designant XII tribus Israel corpus Christi. Verbum Dei pro tribubus nutrimentum significatum est per panem quem in Coena Domini fregit. Sed nostis quod 12 efficiuntur ex 12 tribus ducibus, et ex unaquaque tribu duodecim millia membrorum signabuntur;
Et audivi numerum signatorum, centum quadraginta quatuor millia signati, ex omnibus tribubus filiorum Israël.
ex tribu Juda duodecim millia signati.
ex tribu Reubenis duodecim millia signati;
ex tribu Gad duodecim millia signati;
ex tribu Aser duodecim millia signati;
ex tribu Nepthalim duodecim millia signati;
ex tribu Manasse duodecim millia signati.
ex tribu Simeonis duodecim millia signati;
ex tribu Levi duodecim millia signati;
ex tribu Isascharis duodecim millia signati;
ex tribu Zabulon duodecim millia signati;
ex tribu Joseph duodecim millia signati;
ex tribu Benjaminis duodecim millia obsignati; (Revelation 7:4-8)
XII panes panes ad hunc ipsum diem praecipuo die 12 mensis Martii anno 17 praeparati sumus, cum ad mensam panes propositionis transiremus, ut unusquisque nostrum unum panem cum eo sumere posset, ut duodecim milia membrorum propriae tribuum magistrorum aleretur. Genus hodie fuerat David cum viris suis qui comederunt ex pane isto et postea rex Israel factus est David;
At ille dixit eis : Non legistis quid fecerit David, quando esuriit, et qui cum eo erant? Quomodo intravit in domum Dei et panes propositionis comedit, quos non licebat ei edere, neque his qui cum eo erant, sed solis sacerdotibus? Matth.
Deus populum Sacerdotum & regum sibi purgat, & qui eam ad panes panes parabant, eodem die. Duae autem strues panis singulae sunt, et hoc maxime significatum est quod in ulteriore huius ultimae admonitionis serie ostendemus.
Nunc candelabrum cum armis septem quaerendum est.
In Apocalypsi invenimus:
Mysterium septem stellarum, quas vidisti in dextera mea, et septem candelabra aurea. The septem stellae sunt angeli septem ecclesiarum; et septem candelabra quae vidisti septem ecclesiae sunt. (Apocalypsis 1: 20)
Ellen G. White nobis dixit septem stellas esse the MEGISTANIS de septem ecclesiis. Scimus profundiorem significationem stellas etiam Orionis sidus repraesentare et doctrinam quam futuri duces habent.
Duae tantum ecclesiae sunt sine crimine: Philadelphia et Smyrna. Ultima Philadelphia spiritualis est Ecclesia 144,000, qui mortem non visuri sunt. Smyrnae est Ecclesia martyrum morientium sub quinto sigillo.
Deus Pater a mundano apostata Adventista Ecclesia avertit die 27 Februarii, quia non poenituit peccatorum suorum quae in Orione scripta sunt. Templum suum relinquere coepit. Haec Ecclesia statum suum amissurus erat tamquam lator lucis pro mundo, sicut vetus Israel statum suum amisit anno Domini millesimo XXXIV.
Sed cum vellet Deus Pater PRAETERMITTO lucem ad novam Philadelphiae ecclesiam spiritualem eiusque duces?
Iesus praemonuit defensores nostros Ephesi Ecclesiae, ut hoc uno die accidere posset, si primam caritatem amitterent et in apostasiam ingrederentur in Magno Diei Iudicii Investigationis;
Sed habeo adversum te, quod caritatem tuam primam reliquisti. Memor esto itaque unde excideris, et age paenitentiam et prima opera fac; alioquin venio ad te cito, et auferam candelabrum tuum de loco suonisi te paeniteat. Apoc.
Sed cui daretur candelabrum?
Scio opera tua, et laborem tuum, et patientiam tuam, et quomodo non potes sustinere malos; et tentasti eos qui dicunt se esse apostolos, et non sunt, et invenisti eos mendaces. Hic labor purificationis ecclesiae labor est laboriosus, sed non negligendus, si ecclesia habeat commendationem Dei. Sed resipisce, quia caritatem tuam primam reliquisti. Hic manifeste exhibetur coram nobis opus nostrum ut membra ecclesiae Christi. si increduli sumusperdamus coronam vitae, et alius capiet eam; Nam in perfidis omissis locis suppletur a fidelibus. Si noluimus inluminare Magistrosi non facimus opera dei, alii facient ipsum quod facere et facere potuimus, sed facere noluimus. Cum missionem nostram implere desinimuscum candelabrum lumen reflectere recusat, et magnae veritates, quae singulae nobis pro mundo fiduciae committuntur, eis non datae sunt; tunc candelabrum removebitur. Veniam ad te cito, et movebo candelabrum tuum de loco suo. Alius collocabitur pro eo et fulgebit. Ascendat nunc oratio sine mora ad eum qui ambulat in medio candelabrorum aureorum. Spiritum Sanctum tuum ne auferas a nobis. Purga me hyssopo, et mundabor: lava me, et super nivem dealbabor. Cor mundum crea in me, Deus; et spiritum rectum innova in visceribus meis. Ne projicias me a facie tua; et Spiritum Sanctum tuum ne auferas a me. Redde mihi laetitiam salutaris tui; et libera me spiritu tuo. Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur. {RH, 7 Iunii 1887, par. 17}
Ex descriptione eorum LaodicensesManifestum est enim quod multi in sua spirituali conditione decepti sunt. Divites se habebant, omnem scientiam et gratiam, quod opus erat, haberent; sed tamen auro fidei et amoris, candore vestimento iustitiae Christi carebant. Inopes et inopes, ambulantes in scintillis sui fomitis, ac moerentes cubare parabant. Dicit eis Iesus: “ Habeo adversus te, quod caritatem tuam primam reliquisti. Memor esto itaque unde excideris, et resipisce, et prima opera fac. alioquin venio ad te cito et movebo candelabrum tuum de loco suo, nisi paenitentiam egeris ”. Hoc monitio non daretur, si nulla essent periculum deficiendi ex parte eorum qui se filios Dei profitentur. {RH 20 Decembris 1892, par. 2}
Candelabrum Laodiceae sublatum (Ecclesiam Adventist constituto septimo die mensis Februarii) die XXVII mensis Februarii anno MMXII, et post 27 annos, unum candelabrum speciale pro reliquiis Ecclesiae Dei manebat. Duces designati ab eo ipso die 2012 Martii 3500 transierunt!
Pater autem erat eodem tempore et loco, ut hoc ipsum speciale candelabrum testibus daret, qui prius ei vota dederant. Pater testes suos personaliter admisit.
Candelabrum "oleum" Spiritus Sancti plenum est, et antequam ad Sanctissimum Sanctorum testimonium pro Patre accedere liceret, hac peculiari unctione indiguimus, quae peculiaris benedictionis fuit, quam futuri principes 144,000 illo die receperunt.
Postea, in magna voce, omnes et singuli 144,000 hoc eodem modo sequentur, cum docebimus ea quae in diebus festivis illis contigerunt. Cum venerint ad intelligendum ea quae in coelesti sanctuario facta sunt, etiam benedictiones suas accipient luce necessaria, unum ex tribus membris signatum esse, ut pars reliquiarum Dei ecclesiae, Philadelphiae antitypum.
Conclusio
Mementote prophetae non sumus. Sed Spiritus Sanctus nos ducebat, sicut motus milleritas a Deo ductus, quamvis perfecte intellegentiam non haberet in tempore Magni Dispositionis. Deus gradum ad tempus nos ducit. Res visibilis mundi mutabilis in initio 1335 dierum evenire putavimus, ac proinde praeparare ac monere conati sumus. Tutam cepimus viam. Cum nihil visibilis accidisset, nos liberati sumus, sed etiam fefellerunt, quod firmam confirmationem secundi Adventus speravimus.
Rursum, sicut factum est tempore milleriti motus, eventum visibilis in mundo exspectavimus, non prospicientes ad sanctuarium caeleste intellegendum quod congruentia evenirent antequam iudicium viventium inciperet. Magnus Judex, Jesus Christus, vivorum praeest judicio, qua Deus Pater judicio mortuorum praefuit. Mutuum functionum praevenire debebant, quae ab initio 1335 dierum et 40 dierum designata sunt. PRAETERIENS de deo Patre et de nobis ad rectam dignitatem nostram pro ultimo judicio viventium.
In fide perseveravimus, et haec ultima admonitio consequitur lucide intellectum quem Spiritus Sanctus nobis dedit. Speramus quod idem Spiritus locutus est ad vos sicut hunc primum articulum legitis, et reliquam partem huius trium-partium serio commonitionem paraturum esse cor tuum et praeparare ad singularissimam Domini Coenam, ut tuum iter in Sanctissimum locum ad testimonium postea statis testificetur.
Cave hanc admonitionem si vis esse pars 144,000 qui haec describuntur:
Hi sunt, qui cum mulieribus non sunt coinquinati [ne cum parte apostata Ecclesiae VII-diei Adventist]; virgines enim sunt. Hi qui sequuntur Agnum quocumque abierit [usque ad sanctuarium cælestis ubi Jesus est nunc magnus Judex].. Hi empti sunt ex hominibus primitiæ Deo, et Agno: Apoc.
Figura I: initium MCCCXXXV et XL Dierum
Figura II: Finis 2 Dierum
Figura II: Finis 3 Dierum
