Primitus die Veneris die 11 mensis Ianuarii anno 2013, 6:14 sum germanice at www.letztercountdown.org
Die 9 mensis Ianuarii anno 2013 nuntium accepi a fratre qui occasionem mihi dedit ut tandem discumberet et Duis congue darem ad sessionem muniendam illis ex vobis qui adhuc non possunt recte inserere anti- vicissitudines Ellen G. White. Profecto, quisquis de illis senserit Orion Horologium et Vas Tempus de Ellen G. Albii testimoniis de temporis occasu altius etiam cogitandum, ut temere non utatur. Prius huic fratri epistulam refero, deinde quod heri ei misi respondeo. Cum editor emporium conservativum Adventist est, licentiam postulavi ut nomen suum daret, et ille consensit. Gratias agimus ei pro virtute.
Epistulae ab Erich Schultze ad Ioannem Scotram die 9 mensis Ianuarii anno 2013
Subiecti: Verbum consilium
Frater carissime Scotram;
Hodie editor "Vocis Reliquiae" frater tuus in fide Erich Schultze iterum te scribit ut fraterna consilia tibi des.
Deus bonas artes tibi dedit, sicut expressa eg in tuo pretioso commentario de sabbatis lunaribus et astronomicis calculis, necnon in confirmatione doctrinarum fundamentalium Adventistarum. Vivida quoque et jocosa scribendi ratio mihi dixerat.
Nihilominus iam primo aspectu vidi te in vestigio iniquum esse de Orionis quaestione ac temporis occasu. Ellen G. White contra tempus determinatum pluries admonuit, cuius delectu in fine in attachiamento invenire potes. Probabiliter dices te iam omnia scire, et cum semper fit, proh dolor, dic quod non significatum hoc modo, etc., etc.
Ideo, et quia iam in pagina tua similia solutiones legeram, iam certus eram quod auctoritates ex Ellen G. White vix te imprimerent. Si titulum tantum legat epistularum selectarum, lib. I, cap. 1, pag. 23 (Germanica editio) [Latina, pag. 187] "Cave tempus aliquod", at mihi, res plane perspicua est, et dico, te in via iniquum dolendum esse. Bene - lux rubra despici potest in calore temporis et si iam in negotio es implicatus.
Cum pro te statuisses in mundo MMXII aliquid speciale futurum esse in mundo - de globulis sermo erat - expectare volui pro MMXII, ut scias hanc praenuntiationem non evenire. Nunc sumus anno MMXIII. Post locum tuum invisentes, exspectavi explicationem cur eventus non fieret, sperans te nunc errorem tuum confiteri, sed tempus prolatum est ad annum MMXII. Nunc haec est altera lux rubra, quam tu plane negligis.
Et tunc tua ratio de asserto propheta Ernie Knoll, qui te non agnosceret, et a quo multa vitia reperires. Tertia lux rubra est.
Carissime frater Scotram, expergiscere tandem quaeso. Proh dolor, claras Spiritus Prophetiae declarationes non secutus es, non ab iniuria tua praenuntiationem tuam consecutus es, et adhuc in somniis Ernie Knoll paleas capere conaris, quamvis manifestius sit se esse aliud quam prophetam Dei.
Toties mihi occurrit fratribus, qui de somniis, impressionibus et affectibus, velut a Deo, loquentibus, peculiaribus sententiis cum bibliis repugnantibus. Satanas nos ab opere reali Dei et annuntiatione trium nuntiorum angelorum servare cupit, et nos animos excitando et falsas notiones inebriat. Non solum ipsi, sed etiam alii attrahuntur et afficiuntur ac tandem ruina venit. Vultisne etiam annum 2013 exspirare et tunc adhuc expectare annum MMXIV et quid tunc? Turpe est te videre et eos, qui eadem perversa via pereunt. Solus qui manus fricat, est qui Evae scientiam divinam promisit. Quaeritur ad te et ad me: numquid videmus quod iusti sumus peccatores coram Deo, et deficimus a gloria quam habemus apud Deum, sicut publicanus in oratione coram Deo? Et ei tribuimus corda nostra cottidie, ut nos magis ac magis in Iesu imaginem mutet Spiritus Sanctus?
Potuimus ambo cooperari ad gloriam Dei in dando tres angelos nuntios et cum magno gaudio et sancto zelo sonantes Clamorem, sed usquequo expectabo vos?
Spero te non commoveri propter verba simplicia mea, sed laedit animam meam quam tu semper ad calamitatem currere pergis. Prope sit tibi Deus et perspiciat et initium novum faciat.
Cum mea vota,
Frater tuus in Domino
Erich Schultze
[Auctoris nota; Tabellariorum rem comprehendit anti-stipitationes quotes, quae nunc omnia re- evulgata respondeo. quare non iterum hic adducentur.
Responsum ab Ioanne Scotram ad Erich Schultze die 10 mensis Ianuarii anno 2013
Carus frater Erich Schultze,
Primum, cor persensum tibi gratias ago pro re epistularum tuarum "verbum consilii." Quemadmodum ex tuis obsequiis et curandis lineis colligere potui, vere de nostra salute sollicitus es et novam lucem ab initio non spernis. Hoc tibi magnae laudi est, quod non norma dabunt. Exprimo tibi potissimum gratias, quod per humanitatem tuam scribendo occasionem mihi praebes, ut tandem respondeam recentissimis argumentis adversariorum meorum, quae solent perquam rude tradi, sed quae vellem modo fraterne et analytice, si non sapis, alloqui.
In pagina 128 studii Orionis, de persona Laodicea scripsi: Sunt, qui propter temporis opportunitatem ad haec studia utuntur, quae nec intelligunt, quia spiritualiter pauperes, caeci ac nudi sunt. Veritatem non quaerunt, quia putant se iam omnia suis mentibus egregie percepisse.
Nunc vellem tibi ostendere, quae Apocalypsis ecclesia ad te (proh dolor) pertineat.
Pauca mihi ex Ellen G. White relatione ad "tempus occasum" mittis et ea contra studia mea converte, non intellegens tempus in quo vivimus et quod verum munus erat Ellen G. White. Ostendam etiam tibi te ac plures alios iustos esse SDA-extras in coelesti theatro "Magnae Controversiae", quamvis veri esses Adventistae iterum.
Primum locum tuum ex "Early Scriptis" accipis:
Dominus ostendit mihi verbum tertii angeli eundum esse, et praedicandum filiis Domini dispersos, sed non in tempore suspendendum. Vidi aliquos falsos tumultus ortos ex praedicatione temporis; Sed nuntius tertii Angeli est fortior tempore. Epistulam hanc in suo fundamento stare posse vidi nec tempus indiget ad illud confirmandum; et tunc in potentia, et faciet opus ejus, et minuetur in justitia. {EW 75.1}
Ad cuius evidentiam, et multa alia inducta, debet legere pro discerpendo ex contextu. Quod cum facimus, discimus hunc locum provenire ex visione quam Ellen G. White anno 1851 accepisse. Hic reliquum est, quod scripsit;
Vidi aliquos ad hunc casum proximos omnia flectere; id est, de eorum calculis faciendis et de rebus suis ad id tempus disponendis. Videbam hoc ideo iniquum esse: sed quotidie ad Deum ire, et officium suum scire cupientes, prospiciebant, et computabant, ac si scirent opus hoc casui finem habiturum, non requirendo quotidie officium Dei.
EG Alba. Exscriptum apud Milton, die 29 iunii 1851, AAG.1SM 188.4-189.1}
Nunc opus est hoc loco suo tempore ponere et intelligamus totum tempus nuntii angeli tertii in duas partes principales dividere;
- Tempus ante 1888-1890 cum Ecclesia adhuc facultas erat directe ad caelum eundi, et
- Post 1890 tempus, postquam ecclesia casu suo erraverat et in deserto iterum vagabatur.
Proinde Haskell's quote Ellen G. White dicit:
"Vidi quod Iones et Wagoner sibi pares in Iosue et Caleb habuerunt. Quia lapidaverunt exploratores filii Israel lapidibus litteralis, lapidasti istos fratres cavillatione et irrisione. Vidi te libenter reiecisse quod verum esse cognoveris, quia nimis fuit humilitas dignitati tuae. Vidi quosdam ex vobis in tentoriis vestris imitantes et de his duobus fratribus omnem jocum faciens. Vidi etiam, si eorum mandata accepisses, fuimus in regno biennio ab illo tempore, nunc autem revertamur in desertum et ibi manemus quadraginta annis. Scriptum ex Melbourne, Australia, die 9 maii 1892 .
Haec auctoritas saepe a BRI impugnatur, sed ex sincero fonte venit. Hic est opinio anti- quitatum circa hoc:
In Record in Unionis Conferentiae anno 1899, Steven N. Haskell, amicus diu et fautor Ellen G. White, scripsit in articulo qui "Nuntium Tertium Angelum" hoc modo scripsit: "Putasne nos in novissimis diebus esse? Nos sumus in novissimis diebus ultimis generationibus. Decem anni sumus in magna clamoris tertii Angeli Nuntius. Testimonium exstat in Bulletin, anno 1892 edito, quod dicit: "Si populus Dei operam navaverat, cum opus esset, postquam consectetur congressus anno MDCCCLXXXVIII fuerat, mundus duobus annis admoneri potuit et Dominus venturum esse". Deus operi tantum destinavit claudere, quantum sui momenti et sanctitas operis ac studium comprehenderunt ».
Multi scholares facile demonstraverunt Haskell notandum esse iniuriam habere quod nulla Conferentia Generalis Bulletin anno 1892 edita est. Quanquam ille fontem suum injuste arripuit; Difficile est credere aliquem in Ecclesia eminentem ut Haskell mendacium finxisse et Ellen G. White aliquid attribuisse, quod numquam dixit vel scripsit. Hoc unum scimus ex auctoritatibus quos iam inspeximus, Ellen G. White certe credidit ab 1896, populum Dei in Terra Promissionis potuisse esse, si fideles fuissent.
Denique ab 1901, Ellen G. White haec scripsit: “Possumus hic in hoc mundo manere propter contumaciam per multos annos, sicut fecerunt filii Israel; sed propter Christum, populus eius peccatum non debet adiici ad peccandum, Deum praecipiens ex propria iniuria agendi.--Epist 184, 1901. (Excerpta ex Capitulo VIII Parallelorum Prophetarum ab Adriano Cambro-Britannis in promptu www.4hispeople.info)
Pateat vobis quod Adventista Ecclesia typum Israelitarum sub Moyse in Exodo implevit, qui etiam eorum omisit. primum facultas ingrediendi in Canaan.
Etiam secundo casu fallemus, propter pravas et male intellectas voces Ellen G. White, quae pro certo tempore et proposito a Deo datae sunt?
Visio ipsa, ex qua omnes Ellen G. White allatae sunt anti-statuae citationes, 1851 datae, tempus ante consectetur, cum Ecclesia Adventista cum tertio angeli nuntio in caelum iret. solumper validum et concisum donum "Iustificationis per fidem" a Wagone et Jones.
Ellen G. Alba dixit:
...ut [nuntiusIbit in virtute magna, et faciet opus suum, et erit COMPENDIO in iustitia. {1SM 188.3}
Deus in hac visione Ellen G. White de duobus nuntiis clare locutus est: 1. tres nuntios angelorum (eam [nuntium]) qui ad a. subita finem, per 2. nuntium Wagoner et Jones.
Novimus omnes ex acerbis experimentis ipsius Dei nuntii id fecisse nON evenire, evenire.
Critici Ellen G. White de ordinibus inimicorum Adventismi idem fallunt, quod non multos nuntios Dei in contextu suo ponunt, et duo magna tempora ante et post Consectetur non vident. Unde non possunt intelligere quasdam propheticas prophetias manifeste conditional! et ad casum referebat populum suum a Deo donata officia debito modo ac tempore opportuno implevisse (ante 1890).
Hic nota nonnulla exempla e compilatione "Novissimi diei Eventus" sunt:
Ellen G. White Expectatur reditum Christi in die suo
Ostensum est mihi adesse coetui Conferentiae. Dixit angelus: "Quidam esca vermibus, quidam de septem plagis ultimis, aliqui vivent et remanebunt super terram ut transferantur in adventu Iesu." — Testimonia Pro Ecclesia.1856). {LDE 36.3}
Quia tempus breve est, diligentia et industria duplici laborandum est. Liberi nostri numquam in collegium ingredi possunt.— Testimonia pro Ecclesia 3:159 (.1872). {LDE 36.4}
Nunc non est sapien, non gravida libero. Tempus breve est, pericula novissimorum dierum super nos, et infantes multum ante hoc auferentur. 1876. {LDE 36.5}
Hac in mundi aetate, sicut scaenae historiae, mox claudentur et tempus tribulationis inituri sumus, qualis numquam fuit; in paucioribus matrimonium contractum melius omnibus viris et mulieribus. Testimonia pro Ecclesia 5:366.1885). {LDE 37.1}
Veniet hora; non longe aberat; quidam ex nobis qui nunc credunt uiuentes super terram et uidebunt uerifica- tionem, et audiemus uocem archangeli et in tuba dei. resonare de monte et plano et mari usque ad terminos orbis terrarum. 1888. {LDE 37.2}
Tempus tentationis iustum est super nos, quia iam coepit clamor tertii Angeli in revelatione iustitiae Christi, Redemptoris veniae peccati. Epistulae selectae 1:363 (1892). {LDE 37.3}
Titulus huius sectionis est "Ellen G. White Expectatus reditum Christi in die eius" quod evidenter evasit. falsa exspectatio. Hae prophetiae inexpletae saepe ab adversariis contra Ellen G. White utuntur. Ad defensionem eius a pseudopropheta, Rationes harum prophetiarum in eodem libro non completae sunt.
Explicata mora
Nox tenebrarum longa quaerit, sed mane misericordia differtur, quia si Dominus veniat tot imparati reperirentur.— Testimonia pro Ecclesia 2:194 (1868).
Adventistae post magnam deceptionem anno MDCCCXLIV fidem suam tenuerunt et secuti sunt coniunctim in Dei providentia aperienda, accipientes nuntium Dei. tertium angelum et in virtute Spiritus Sancti annuntians eam mundo noluit vidi Dei salutem, Domini noluit fortiter cum conatibus suis, opus perfectum esset, et Christus venerat antequam populum suum in praemium reciperet. Non fuit voluntas Dei ut sic differatur adventus Christi....
Incredulitas, murmur, et rebellio per quadraginta annos exclusit Israelem antiquum de terra Canaan. Eadem peccata habent moratus est introitus moderni Israelis in Canaanem caelestem. Nec in culpa promissiones Dei erant. Infidelitas, munditia, immunditia, et contentio inter professos Domini, qui habent. prohibuit nos in tot annis de peccato et dolore.— Evangelismus, 695, 696 (1883).
quod ecclesia Christi opus suum operatus est, sicut Dominus ordinavit. mundus totus ante hoc monitus esset et Dominus Jesus venturum esset ad nostram terram virtute et gloria magna — Desiderium saeculorum, 633, 634 (1898). {LDE 37.4–38.2}
1851 visio, quae — ut iam dictum est.oMNIS Ellen G. White constitutiones anti-tempus innituntur, clare ante 1888-1890 praevenerunt et bonum exitum et breviationem operis praedixit. Conditio ipsa quam ex auctoritate tua omisisti, in secunda parte visionis data est;
"Vidi aliquos facientibus omnia tendere ad" hoc proximo ruinam; id est, de eorum calculis faciendis et de rebus suis ad id tempus disponendis. Vidi hoc erravisse hac ratione; sed cottidie ad Deum ire, et munus suum scire cupientes, prospiciebant, et computabant, quasi scirent opus hoc casui finem habiturum, non quaerentes Deum cotidie officium.
EG Alba. "Exscriptum apud Miltonum, June 29, 1851, AAG"{1SM 188.4-189.1}
Hic clare videre potes ob delictum quorundam Adventistarum datam visionem illius temporis. Visio singularem temporis contextum pro autumno anni 1851 habet. Simpliciter ferri non potest ad nostra tempora, tum propter maiorem deceptionem anni MDCCCXC, partim quia iam sumus tempore serotinae pluviae post magnum 1890 annum (120× 3) solitudinem errantem infidelis adventus populi.
Prioris generationis Adventistarum defectio erat quod "ad Deum cotidie non ibant ac praesens officium suum cognoscere cupiebant" et "prospiciendo" solum futurum in animo habebant. Deum non cotidie rogabant quid ab eis speraret nec intellexerunt opus consummari sine ulteriore tempore potuit si modo fideliter praedicaverunt tertium nuntius angelicus.
Visio sic ostendit opus "abbreviari" potuisse et quod tertium angelus sine praedicatione temporis successisset IF ecclesia fidelis mansisset. Ad quartum dicendum quod verbum Angeli plenum non fuisset necessarium.
Investigatio nostra etiam ostendit tribulationem etiam brevem fuisse et non ANNUS plagae fieret. Quod facile patet ex eo quod anno MDCCCLXXXVIII leges dominicae iam in loco erant, sed non fuerunt tres semis annorum tempus usque ad casum anni MDCCCXC. Christus sex diebus terram creavit, ideoque eam sex diebus potest ac voluit etiam delevisse.
Si igitur inspiciamus Ellen G. White scriptorum anti-statuum quotationes, numquam praetermittendum est propositum, ad quem et tempus quo scripta sunt, vel eundem errorem feremus cum adversariis Ellen G. White et Adventismi, periculumque non solum facientem pseudoprophetam, sed abutendo et male interpretando ad nostram perniciem.
Qui has circumstantias non considerant, sed auctoritatibus Ellen G. White utuntur cum caecis et praeiudicatis fanaticismi. nunc necessarium lux quarti Angeli (spiritus Sancti in serotina) monitum Apostoli Petri non audiunt, et faciunt cum Ellen G. White, quod multi faciunt cum Paulo ad impugnandum Adventismum, secundum ejus sententias de sabbatis et (ut si licet) esu carnium;
Et Domini nostri longanimitatem salutem arbitrare; sicut et carissimus frater noster Paulus secundum datam sibi sapientiam scripsit vobis Sicut et in omnibus epistolis suis, in eis de his loquens; in quo sunt quaedam difficilia intellectu, quae indocti et instabiles extorquent, sicut et ceteras scripturas, in suam perniciem. (2 Petri 3: 15, 16)
Attamen Ellen G. White accepit non solum conditionalem prophetiam introitus adventus populi ad caelestem Chananaeam 1890 quae defecit, sed etiam vidit quid futurum esset si lux quarti angeli subveniret in serotina pluvia tertii angeli nuntiantis si consilium Domini deficeret propter obstinationem populi sui et longum iter per eremum eventurum;
Angeli in auxilium angelus fortis de caelo; et audivi voces, quae ubique videbantur sonare: Exi de illa, popule mi, ne participes sitis delictorum ejus, et de plagis ejus non accipiatis. Quoniam pervenerunt peccata eius usque ad caelum, et recordatus est Deus iniquitatum eius. Haec epistula videbantur esse an praeter ad tertium nuntium iungens nocte clamoris iunctus est in secundo angelo nuntius 1844. Gloria Dei in patiente, expectans sanctos, et intrepide monebant ultimam sollempnitatem, praedicantes casum Babilonis et invocantes populum Dei, ut exirent de ea, ut evaderent letum terribile. {EW 277.2}
Mox vocem Dei audivimus sicut aquae multae quae dedit nobis die et hora adventus Iesu. Viventes sanctos, CXLIV millia numero, vocem sciverunt et intellexerunt, cum putarent impii tonitruum esse et terræmotum. Cum tempus locutus est Deus, effudit super nos Spiritum sanctum. et coeperunt illuminare facies nostrae et lucere gloria Dei, sicut Moyses fecit cum descendit de monte Sina. {EW 14.1}
Qui serotinam pluviam non accipiunt, vocem Dei non intelligunt atque tempus annuntiationis erroris «tonitru» recipit. Gravissima haec admonitio est anti vicissitudines, quae ab Ellen G. White prima visione mense Decembri 1844 data sunt!
Per accuratissimas meas considerationes de sententiis Ellen G. White per septem annos pertinentibus, animadverti eandem contradictionem apparentem in auctoritatibus Ellen G. White circa tempus occasum etiam existere. in ipsa Scriptura modu eodem.
Confer mox haec;
autem de die illa et hora nemo scit non angeli qui in caelo sunt, nec Filius, sed Pater. Marc.
Memento itaque quomodo acceperis et audisti, et tene et resipisce. Si ergo non vigilaveris, veniam ad te ut fur non scies qua hora veniam ad te. (Apocalypsis 3: 3)
Quilibet discipulus biblicus gravis debet se percipere debere seipsam bibliam concordare ut eam penitus abiiciat. Auctoritates semper ponere debes in proprio contextu logico et historico, alioquin naufragium pateris, submergens sub undis confusionis.
Motus totus Adventus est motus qui a vicis- sulis eorumque successoribus incepit, inter quos etiam Ellen Harmon (White). In prima media nocte clamorem experti sunt deceptionem, sed in diluvio lucis: sancta doctrina. Soli qui in Sanctuarium ingrediuntur lucem quarti Angeli experiri possunt, et post 1844 soli Sancta Sanctorum intrantes cum Iesu in Regno erunt. Adventus populus discere debet ex historia sua, ac praesertim ex gravi errore anno 1888-1890. Bonum erat illis non cognoscere in sola eorum eremo, cum finis esset errantis, ne quis errorem 1888 repeteret et solum futura intueretur. Tempus autem venturum est cum clamor mediae noctis iterandus est, quia per apostasiam tertii nuntii angeli vires amiserunt, quibus solus in 1888-1890 stare posset. Veniret resuscitatio et reformatio quae mediae noctis anni 1844 clamorem superaret, quod fieri non posset nisi opere ipsius Spiritus Sancti.
In Magna Controversia, Ellen G. White scripsit Milleritos logicam et rectam rationem invenisse propter apparentem repugnantiam inter admonitiones Iesu in Bibliis quoad tempus et eorum annuntiationem temporis in media nocte clamoris, qui videlicet ipsum Dominum ignorabat.
"Nemo scit diem neque horam" erat argumentatio saepissime allata adventus fidei contemptores. Scriptura est: De die illo et hora nemo scit, neque angeli caeli, sed solus Pater meus. Matth. A clara et concorda explicatio huius textus ab his qui dominum requirebant, et ab adversariis prave usus demonstrabatur. {GC 370.2}
Etsi postea Ellen G. White in eo loco dicit exactam diem non fuisse cognitam sed solam cognitionem proximitatis adventus Iesu, quae suo tempore recte persuasit, oblivisci tamen non est quod sua sententia confirmavit: nempe Miller et eius "injuriosi" vicis-sessiones, praesertim cum Samuele Nix, qui diem et horam ad 22 Octobris 1844 re vera praefecerat, dedissent. clara et recta interpretatio horum textuum Bibliorum. Sic multae rationes anti-temporum concidunt, quia Ellen G. White ibi esse confirmat recte huius loci interpretatio permittit, ut edicere diem et horam sciri possit.
Propria harmonia huiusmodi apparentis contradictionis in Bibliis attingi potest eodem modo quo omnes aliae contradictiones solvuntur: una iusta necessitas est ut locos in suo contextu et in occasu temporali, cognoscant scopum audientiam et propositum enuntiationis, et tunc apparentis nebula contradictionum logicalium dispergit.
Si id facis, potes videre quod Iesus discipulis suis dixit ad discipulos suos MM annos, quod tempus adventus eius non cognovit. Incredibile videtur nobis, Iesum, qui est ipse Deus, et nunc coram Patre suo in sanctissimo loco, qui sacerdotio fungitur obsequio, et sedens ad dexteram throni eius, adhuc a Patre suo informatus non est. Credere ridiculum atque etiam stolidum!
Debemus ergo assumere quod Iesus in suo ministerio humano horam nesciebat, et hoc sine causa;
Igitur qui convenerant, interrogabant eum, dicentes : Domine, si in tempore hoc restitues regnum Israël ? Et dicebat eis : Non est tibi scire tempora vel momenta, quae Pater posuit in sua potestate. Act.
Sed non erat primis discipulis tempus nosse. Horrendum erat illis experientiam cognoscere Dominum non prope alterum bis mille annis venturum esse, ac munus suum pro maximo in discrimen adduxisse.
Jesus autem callide et simul respondit Quid est ad eos pertineret, cum venturum tempus, ut dies et hora cognosci possent;
Sed virtutem accipietis, cum supervenerit Spiritus Sanctus super vos, et eritis mihi testes et in Ierusalem, et in omni Iudaea, et in Samaria, et usque ad extremum terrae. Act.
Eorum munus et nostrum testimonium est mundo et hoc fiet in mundo virtute Spiritus Sanctised quodam tempore haec Potestas nos in omnem veritatem deducet ac Annuntiate TEMPUS ad nos. Hoc est ubi hodiernus “Adventistae” placet legere prohibere et textum brevem intercludere;
cum autem venerit ille Spiritus veritatis docebit vos omnes non enim de se loquetur; sed quodcumque audierit, hoc loquetur, et annuntiabit vobis rebus futuris. (John 16: 13)
Sic demonstrans Spiritus Sanctus futurum, et quando hoc erit momentum? Non in effusione pluviae primae Pentecostes anno Domini millesimo ducentesimo XXXI, sed pluviae serotinae effusio ab anno 31 et modo crescendo ab ianuario 2010, sicut in ulterioribus studiis in nostro loco ostendemus.
Ne nos quidem cognosceremus exactum diem actualis reditus usque ad Ianuarias MMXII. Idem erratum habuimus cum Milleritis per annum immaturum esse, ut populus instantius admoneretur. Non differamus diem nimis longum, sicut in alio dicto ab Ellen G. White, quod citamus. Uno tantum anno erraremus, sicut id quod semel antea factum est.
In omnibus argumentis contra tempus occasum, praetermittes tempus quo vivimus et in quo Ellen G. White vixerit, et quid opus fuerit adimplere. Quam ob rem eam dictis prave adhibeas. Non iam sumus ante desertum iter annorum CXX et nos etiam non possumus implere munus dandi tertii angeli nuntium sine virtute Spiritus Sancti et alia nocte clamo, quia sumus pars vastatae et depravatae Ecclesiae Adventistae, quae nihil pertinet cum Ecclesia anno 120 . Eius verbis opus est quae nobis futura monstrant ut evigilemus et incipiamus sonare magna voce cum virtute. Qui neglegit hoc non solum Ecclesiae periculum, sed etiam totam missionem, quam Iesus nobis ad faciendum tradidit, quod significat non solum totum mundum, sed etiam Deum ipsum in hoc extremo magni Iudicio a Satana subigendum esse.
Visne periculum esse ac pergere ad meas rationes astronomicas iustas « peritissimas » considerare, quin biblicis testimoniis comprobandis? Pergisne affirmare nihil factum esse anno 2012, quamvis ipse in ephemeride tua de persecutione quae contra fideles servos tertii angeli incepit, sicut Gualterus Veith et Hugo Gambetta in tempore figurae ab Orion signaculo quinto ostensae sunt?
Quomodo caecus sit aliquis, qui nesciat quod nostra cognitio studiosorum lucis quarti angeli crescat, et non omnia, quae hoc lumen ambit, adhuc identificentur? Quam ob rem semper accuratius duas magnas Dei horologias in legendo accipimus.
Unus e nostris proximis articulis luculenter declarabit nos non solum « prospicere », sed nostram missionem esse ac ostendere historiam adventus populi eorumque deviationem a consilio Dei, ac etiam ad solvenda omnia aenigmata in Bibliis adiuvante Spiritu Sancto. Haec lux lucere incepit cum intelleximus nos non solum mortis tempus Iesu in cruce cognoscere posse, sed etiam eius diem natalem hominis et creationem Adae usque in hodiernum diem. Haec cognitio totam Bibliam reserat, nunc intellegimus cur tantum temporis intervalla in Bibliis tradantur, sed nulla temporum momenta, ut impossibile sit chronologicum historicum Bibliorum historiam etiam pro mille scholarium dare. Uno die, Spiritus Sanctus non solum futurum cum die adventus Iesu declarabit, sed nos introducat oMNIS verum ad tempus.
Haec veritas ac solutio magnarum quaestionum biblicarum per absolutam harmoniam annorum sabbaticorum, iubilaei anni ac Dei, datam in Scripturis, donum fuit natalicium, quod Iesus destinavit suam veram Ecclesiam die XXVII Octobris anni MMXII. At vero Ecclesia septimus dies Adventista hunc diem natalem repudiavit ac praeoptavit aperire dolose involutum a Summo Pontifice continens « Sabbatum creationis ». Num eas transcribes, etiamsi tantopere confidas ductu Dei per Prophetiae Spiritum, an non potius mecum assidere, et sententias Ellen G. White retractare ac in contextum suum ponere?
Quaere Biblia pro libris, qui non extricati ponuntur, et duos tantum libros invenies: Librum septem sigillorum, quem Jesus anno 1846 aperire incepit, et librum Septem Tonitruum, qui nondum erat scriptus. Liber septem sigillorum fere totus ante nos in Orione apertus est, sed nuper ad id quod recte interpretari valemus pervenimus. Hoc cogitavit a Deo nec error temporum novorum. Liber septem tonitruorum nondum a Ioanne Revelato scriptus est quia sol et luna primum cursus suos ab anno MDCCCXLI ad MMXII sequebantur, ut ante nos scriptum videre potuimus.
Omnes hae mirabiles et profundae interpretationes penitus praetermittuntur ab anti-promobus et anti-adventistis. Non vident gloriam Dei. Sanctissima revera non intrant ubi eos Iesus Spiritu suo doceat, nec sciunt quid sit cooperari cum Deo.
Insistunt suam obscuratam intelligentiam scripturarum nuntii Dei, qui missus est ad parandum defectionem et tandem defecerunt homines ad longum iter per desertum, ac tandem ad atrocem poenam (flumina). Soli qui Deum nihil scire sine Prophetis suis certiores faciunt vere Deum cognoscunt ac veros eius filios sunt. Agnoscunt se semper dare tempus, antequam magna pernicies veniat, quia non mutat, quod amanti eius respondet naturae. Deus autem in fine operis rationem non mutat; Semper principium progressus temporis revelationis egit atque hodie pergit.
Cum hac scientia, incipiunt singula exquirere, quibus communicasti;
Ex visione MDCCCLI in Early Writings
Dominus ostendit mihi nuntium eundum esse, et non tempus suspendendum; tempus enim numquam iterum temptare erit. Vidi quosdam falsos tumultus, ex praedicatione temporis, quod tertius angelus in suo fundamento stare possit, et quod non sit tempus ad confirmandum, et in virtute forti ibit, et faciet opus eius, et minuetur in iustitia. {1SM 188.3}
Ita Dominus ostendit Ellen G. White anno 1851 tres nuntios angelicos certo tempore non esse pendere, quia homines anno 1890 sine plena luce quarti angeli in caelum ituri erant. Opus "abbreviandum" nuntium "Iustitiae per fidem" a Wagone et Jones allato. Si id futurum esset, tempus numquam iterum temptare fieret ac nuntius populo "non egeret tempus illud ad confirmandum".
Quod ita factum non est, ut clamor medie- tatis iterari debeat ad potestatem populi sicut in prima nocte clamoris.
Caetera visio;
Vidi aliquos ad hunc casum proximos omnia flectere; id est, de eorum calculis faciendis et de rebus suis ad id tempus disponendis. Videbam hoc ideo iniquum esse: sed quotidie ad Deum ire, et officium suum scire cupientes, prospiciebant, et computabant, ac si scirent opus hoc casui finem habiturum, non requirendo quotidie officium Dei.
EG Alba. "Exscriptum apud Miltonum, June 29, 1851, AAG"{1SM 188.4-189.1}
Visio fuit perversae Adventistarum catervae qui in autumno 1851 perperam tempus ferebant, et causas declarat quae causam manifestant perversae eorum qui intersunt. Nostra communitas sincere Deum cotidie quaerit quod nostrum est singulis momentis. Nemo nostrum unquam post baptismum suum tres angelorum nuntios in tota sua praedicatione neglexit. Omnes nuntium salutis et habitum codicem secuti sumus et "urbes" ad vitam ruri vivendam reliquerunt, quod est id quod Ellen G. White consuluit.
Cotidiana quaestio de Dei voluntate consecuta est in Deo coetum hominum praeparans iampridem ad eius os efficiendum. Nonnulli e nostris membra nostra studia vel villam nostram figuram figuraliter per somnia viderunt multo tempore antequam viae nostrae aut unquam nos noverunt. Cum legunt studia, interdum iam sciebant quod a Deo sunt. Tunc nos attingebant ad studium nostrum et eos in Bibliis cohibuimus. Aliquot somnia et visiones a Deo accipiuntur, sicut Ellen G. White, toties in studiis nostris devenimus ubi in nostris progredi non possumus. Tandem quidam a Deo instructi sunt ut ad nos veniret Paraguay, et nos benigne suscepimus.
Non solum studia nostra a Spiritu Sancto data sunt, sed etiam recentissimos nostros articulos et articulos qui explicant confirmavit 1335, 1290 et 1260 diebus. Confirmationem quoque recepimus, quam candelabrum recepimus, cum illud die 20 nostri symbolici itineris ad Sanctum sanctorum ab atrio caelestis sanctuarii exterioris transivimus.
Per Spiritum Sanctum cognovimus tempus, quando serotinus imber magis aliis effundi coepit. Brevi post tempore, pridie Sabbati V mensis Ianuarii anno MMXIII, integra societas lucem dedit, quae calculi nostri erroris unius anni usque hucusque continebantur. Sicut Soror Alba quondam in visione viderat, Dominus consulto manum suam super hunc errorem tenuit, ut SDA Ecclesia moneremus antequam tempus gratiae finiretur, quod in fonte MMXII egimus secundum Spiritus Sancti ductu.
In calculis nostris annum plagarum disiunctum a iudicio viventium non putavimus, ideo praetermisimus quod duo sunt tempora inexplicabilia ad iudicium viventium et tempus tribulationis, qui sunt tres annos et dimidium. The time of trouble is in the small time of trouble, and the magnum tempus tribulationis, et non est qui sustentet malum. Quae omnia in Orione et Vas Temporis exacte monstrantur; tantum errori commisimus lectionem, et id propter divinam voluntatem.
Quia voluntatem Dei cotidie quaerimus et parati eramus commoditatem domorum nostrarum relinquere, et multos etiam familiares nostros ad serviendum Deo causa. January 5, 2013 lucem omnem temporis nuntius accepimus et incepimus emendare articulos et studia pertinentes secundum Dei instructionem. Mirabamur si hoc obsignatione aliquid facere posset (cf.EW.14.1Quia scilicet tantum diem et horam non noveramus, licet ita putavimus. Nemo vero nostrum obsignatum antea se asseruit! Quod nullus nostrum sine divina confirmatione presumat faeere.
Praeterita nocte, die 9 mensis Ianuarii anno 2013, contigit ut hanc totam vaticinii Ellen G. White adimpletionem inveniremus, quam multi ne prophetiam quidem agnoverunt.
In exordio sabbati sancti; January 5, 1849in oratione versati sumus cum familia Fratris Belden in Rocky Hill, Connecticut, et Spiritus Sanctus super nos cecidit. Raptus sum in visione ad locum sanctissimum, ubi vidi Iesum adhuc interpellantem pro Israel. In fundo vestimenti eius erat tintinnabulum et malum punicum. Tunc vidi Jesum non discedere sanctuarium, donec omni casu vel ad salutem, vel ad perniciem decideretur, et iram Dei venire non posse, donec Jesus in sanctissimo loco opus suum complesset, sacerdotalibus vestimentis exutus est, et ultionis vestibus se induit. Tunc Iesus exibit inter Patrem et hominem, et Deus iam non silebit, sed effundet iram suam in eos qui veritatem suam abiecerunt. Vidi iram gentium, iram Dei, et tempus judicandi mortuos separatos et distinctos, sequentem alios, et Michaelem non stetisse, et tempus tribulationis, quale nunquam fuit, nondum inceperat. Irascuntur nunc gentes, sed cum summus Sacerdos in sanctuario perfecerit opus suum, stabit, induetur ultionis vestibus, et tunc septem plagae ultimae effundentur. {EW 36.1}
Quamvis hanc visionem omnes noverimus, tamen plagas in tribus dimidio annorum spatio iudicii viventium comprehendissemus, et hoc modo hodie exponere possumus per hoc quod Deus re vera manum suam super hac re servaverat.
Nota diem visionis January 51849, exacte 164 ante annos January 5, 2013, cum hanc temporis rationem lucem cepimus et sic tandem exactam diem adventus Iesu videre potuimus. Tempus differentiae visionis Ellen G. White et adventus Iesu in lapsu anni 2016 prorsus est 168 annis iudaico modo numerandi, et respondet annis CLXVIII, qui in visione Danielis reperti sunt XII, quod est id quod praebebat clavem ad horologii Orionis explicandam.
Ultima paragraphus huius visionis Ellen G. White talis est:
Interrogavi cum angelo meo quid acturus esset, et quid quatuor angeli facturi; dixit mihi quod Deus coerceret potestates, et quod angelis Suis mandaret rebus in terra; Quattuor angelis potestatem habere a Deo, ut teneat quattuor ventos, et quod incipiant dimittere; Sed cum solvissent manus eorum et quattuor venti flarent, intuitus est misericors oculus Iesu reliquiæ non signatæ; et levavit ad Patrem manus, et deprecatus est quod pro illis sanguinem suum fuderit; Item alius angelus mandatum est volare ad quatuor angelos, et iussit eos tenere; donec servi Dei signati sunt sigillo Dei vivi in frontibus suis. {EW 38.2}
"Reliquiae" dicuntur "non signati." Itaque die 5 mensis Ianuarii anno 2013 quo prophetica haec visio Ellen G. White impleta est oportet coetus hominum illo die obsignatos fuisse. Ita quaestio nostra responsum est num rectam diem nunc nossemus. Tandem etiam responsum est an in aula Dei iudices recepti essemus, nam Ellen G. White visionem hanc praeclaram "obsignationem" appellaverunt.
Quis luceret facies, nisi qui haec apud Deum habent?
Mox audivimus vocem Dei sicut aquae multae quae dedit nobis die et hora adventus Iesu. Viventes sanctos, CXLIV millia numero, vocem sciverunt et intellexerunt, cum putarent impii tonitruum esse et terræmotum. Cum locutus est Deus ad tempus, infudit super nos Spiritum sanctum, et facies nostra coepit illuminare et lucere cum gloria Dei, sicut Moyses fecit, quando descendit de monte Sina.
The 144,000 were all signati: et perfecte coniunguntur. In frontibus eorum scriptum est: Deus, Ierusalem Nova, et stella gloriosa, in qua nomen Iesu novum. {EW 14.1-15.1}
In frontibus nostris scriptum est:
- Deus Pater noster, cui vovimus testimonium et pro quo omnia donavimus.
- "Novam Hierosolymam" in aperto spatio Orionis, ubi domus nostra est, ad quam mox cum Iesu pergemus.
- Ac novimus « stellam gloriosam continens Nomen novum Iesu ». Alnitak.
Hi sunt populi, de quibus Ellen G. White dicit in sua visione anti-octica mensis Iunii 1851;
Cotidie potius ad Deum ire, et praesentem officium cognoscere cupientes, prospiciebant, et computabant, quasi scirent opus hoc casui finem habiturum, non quaerentes cotidie Dei officium. {1SM 188.4}
Non est erratum avelli ab eorum contextu temporali, ut eos ad coetus hominum applicandos, qui nullo modo in scopo textus audiuntur. Mox plura scribemus in Donum Prophetiae sectionem de restauratione Spiritus prophetiae in medio nobis per filios et filias et per servos et ancillas (Act. 2, 17). Erras quod Ernie Knoll falsum prophetam ab initio fuisse dicis. Propter superbiam et avaritiam suam missionem non implevit et se posuit Deo, sicut Satan. Ernie Knoll genus biblicum Balaam convenit, qui maledicere populo voluit, sed tantum benedictiones pronuntiare potuit. Ita Ernie Knoll diu pro Deo laboraverat, sed ubi evanuit, somnia eius satanicis nuntiis immixta sunt. Discretio exercenda. Certo die in MMX, Ernie Knoll ultimum somnium habuit quod omnino a Deo erat, sed usque ad hunc diem eius somnia adhuc bona quaedam nobis continent. Deinde magis ac magis novo domino se dedidit. Ideo in Dei servitio institutus est alius coetus, qui somnia et visiones a Spiritu Sancto accepit, postquam ultimum illud somnium accepit, quod liberum nobis nuntium continebat. Nihil casu accidit in consilio Dei, et omnia fiunt secundum magnum sanctum horologium temporis, quod concessus est legere.
Quaestio de fine probationis
Literae ad me pervenerunt, rogantes, si quid speciale lucis habuero, quoad tempus probationis claudet; et respondeo me solum hoc nuntium ferre, quod tempus sit nunc operandi, dum dies durat, venit enim nox in qua nemo potest operari. Nunc tempus est nos vigilare, operari, et expectare.... Sed nullum mandatum est alicui Scripturam scrutari, ad cognoscendum, si fieri potest, cum probatione claudat. Talis nuntius nulla Deo mortalis in ore est. Non vult mortalis lingua fateri Quod secretis celavit in conciliis.- Recognitio et Herald, die 9 octobris 1894.1SM 191.2}
Alter locus eadem ratione incidit, paucis pluribus animadversionibus. Hoc tempore sumus in periodo post 1890 post maiorem deceptionem consectetur iam factae sunt. Ecclesia Adventist reus erat signum aberrasse usque ad Regnum quod attinebat. Ellen G. White in Australiam etiam exulatus fuit ac fratrum hostilitatem pertulit. Multi autem, qui adhuc erant in ea parte, recordati sunt prophetiae velocis et brevitatis suae, et volebant scire quid ageretur, et quaerebant de fine probationis. Ellen G. White sub ingravescentibus venit, quod anno 1894 iam intellexit ecclesiam in Canaanem caelestem diu et indefinito tempore verisimile non ingredi. Hoc gravabat. Non iam populum consolari potest, sed praedicare quod Deus dixerat: « Unum tantum habeo annuntiare »... « Non est vestrum nosse tempora vel momenta quae Pater posuit in sua potestate ».
Et tamen.
Dixit nunc esse diem in quo acturi essent: dies caelestis 168 annorum ad iudicium mortuorum. "Nox, qua nemo potest operari" significat magnum tempus tribulationis. Intercedit tempus parvum tribulationis, quod vivorum iudicio praestringitur, quo signati definitione "mortale" non erunt. Nulla enim « lingua mortalis » umquam recte tempus annuntiat secundi adventus Iesu, quem Deus Pater solum suis iudicibus detegit, ab omnibus aliis secretum servans, qui tantum tonitrua audient. Fuimus etiam adhuc "mortales" usque ad diem V mensis Ianuarii, anno MMXIII, quia tempus non praedicavimus ex eo quod studium nostrum minimo unius prorsus anni errore comprehendit. Si unum ex 5 nos esse credimus, tunc iam mortales sumus definitione, quia coetus hominum mortem non videbit antequam Iesus veniat et eas in Sanctam Civitatem recipiat;
Moyses praesens fuit ut eos qui a mortuis resurrexerint in secunda apparitione Iesu. Et Elias, qui translatus est sine visione mortis, eos significavit, qui in secundo Christi adventu ad immortalitatem convertentur, et sine morte videnti in caelum transferentur. Discipuli autem aspicientes admirantes et timentes magnificam maiestatem Iesu et nubem obumbrante eis, audiebant vocem Dei in maiestate magna, dicentes: Hic est Filius meus dilectus, ipsum audite. ipsum audite. {EW 164.3}
Licetne nos sumere nunc unum ex 144,000? Communiter potestne aliquis scire se unum ex 144,000 esse?
Ellen G. Alba respondet quod quaestionem definite:
Non vult ut de quaestionibus controversiam petant, quae eis spiritualiter non adiuvent, ut est: Quis componat centum quadraginta quattuor milia? Hoc qui sunt electi Dei, sine interrogatione in brevi cognoscent.Epistulae selectae 1:174 (1901). {LDE 269.1}
Ut accepimus, signare est tempus cognoscere, et ipsum sigillum est « Deus, Nova Ierusalem, et stella continens novum nomen Iesu ». Qui noverunt nomen Jesu et invocant illud (in fronte sua) signati sunt.
Satanas doctrinam contrariam habet contra omnem novam lucem a Deo ad obscurandum novam lucem ut cor hominum penetrare non possit.
Satan ventus doctrinae contra personam Spiritus Sancti his annis proximis excitavit et renovatus est anti-trinitarianismus in nostris ordinibus, sicut numquam antea. Nuntius quarti angeli est plane nuntius Christi, a Persona Spiritus Sancti traditus. Orion et vas temporis trinam Dei thronum monstrant. Orion per tres stellas cingulum et vas temporis per annum trigeminis. Haec studia accipere non potest, qui personam Spiritus Sancti negat.
Apud nos doctrina conviviorum, qui nos Judaeorum dies festos ad signandum iterum servandum arguunt, lucem obnubilat. plenitudo dierum festorum nobilissima ratio dierum festorum observandi. Festa verna Jesus per mortem suam in cruce complevit, omnia festa tollens, et in Coena Domini reposuit. Ipse est supra dies festos, quos ipse instituit, quia partem implevit. Praecursor Hebraeorum 6:20 eumque sequimur ut Adventistae caelestem diem expiationis complentes ab anno 1844. Sed restat ultimae generationis ut reliqua festa festiva compleant. Hoc praesertim ostenditur in vase Temporis, ubi Deus ostendit Festum Tubarum compleri per mediam noctem clamorem motus milleteri et diem expiationum esse impletum longo itinere Adventis Ecclesiae usque ad 2010. Nunc sola consummatio Festi Tabernaculorum relinquatur, per patientiam nostram in magno tempore tribulationis sine advocato, et Iesus Ipse adimplebit Ultimum Magnum diem (Shemini) dum venit ad populum suum. Hactenus a nullo convivio studiorum receptus est, quia satanas eos in purum legalismum seduxit, qui magnis et nobilioribus veritatibus oculos claudit.
Sabbatum Lunarium a Satana repertum est ad celandam doctrinam de sabbatis altissimis post Io. Ellen G. White dixit nos "sabbatum plenius annuntiare" in principio temporis tribulationis. Nota quod dixit fore ante modicum tempus tribulationis, quod incipiet cito nunc et ante plagas. Vas Temporis nihil aliud est quam index omnium Sabbatorum Altarum possibiles in historia Ecclesiae septimae Adventistae, quae multum nobis praebet informationes de septem gradibus purificationis populi Dei. Nullus sabbatum lunaris custos potest intelligere vel accipere Album sabbatum Maximum, quod etiam dicitur liber septem tonitruorum, quia in eis omne sabbatum caeremoniale ipso facto est sabbatum magnum. Scimus autem quod solum sabbatum magnum habetur cum caeremoniale sabbatum in septimo die. Hac magna Satanae militia veritas obscuratur.
Eius autem magisterium est doctrina quae nuper emersit. Multi Adventistae "sacris nominibus" iterum utuntur. Dicuntur "Nomen Sacrum Motus". Docent solum originaliter et recte nomina Iesu (Ieshua) et Patris (Iahwe) dicta valere ad aurem Dei attingendam. Inde etiam in falsum legalismum decedunt, et certo utuntur nomine antiquo, pro novo nomine prophetatum pro Rege regum et Domino dominorum. Ipse autem Pater in Orione libro septem sigillorum revelavit, novum nomen Jesu, quod nunc ab omnibus qui ad CXLIV millia pertinerent cognoscendum est, nam Ellen G. Albus prophetiam dicit se hoc nomen in frontibus suis porte- turum.
In Paraguay septem sunt homines qui tamquam principes ecclesiae 144,000 a Deo delecti sunt. Septem stellae sunt quas Ellen G. White vidit in capite purificati Adventist ecclesiae. Cum mox surdis et caecis Adventistarum prophetias evenire patebit, parvae manus hominum numero celeriter augentur, quamvis tam pauci hodie sint qui has veritates receperint. Attamen populus, qui tantam lucem acceperat per Ellen G. White, cum iam baptizati sint in veritate sicut Adventistae et per occasionem videndi quid quartum angeli nuntium ante omnes antecedit, acerbe confundetur quod pro reatu suo reiciendi novum lumen expiandi, sola illis via martyrii restat. undecimae horae reliqui, sicut prophetavit Ellen G. White, de Babylone venientibus operantibus. O confusio bis deficientis populi, qui tantam gratiam et lucem a Domino acceperat per opus nuntii sui, Ellen G. White.
Homines thesauros ex 100,000 paginis scriptorum suorum nunquam eruerunt et solum summas opinionum errorum contra tempus cadentium scaberunt. Nimis piger erant manus suas sordidas fodere diligenti et obsistere contra Motum Oecumenicum, quod etiam contra tempus occasum est. Sacramentum Satanae, Iesuitae, scito quod aliquando notum erit tempus populo Dei, quia et satanas novit tempus, quia scit tempus suum breve. Ipse autem Iesus, qui est dominus temporis, nescit tempus? Quam ridicula haec sunt, si altius cogites! Iesuitae, quos Adventistae in suos ordines receperunt, maximam partem eorum in anti-Adventistas in annis errantibus in deserto converterunt. hodie non sciunt quinam sint veri fanatici;
Anti-occasus maximum telum Satanae contra verum Dei populum est, 144,000 quod esse debet SIGNATUS per agnitionem temporis. Falsi prophetae sicut Harold Camping, etc. vel vaticinia ficta ut calendarium Maianae vel seges circuli mittuntur ubique ad omne tempus ridiculum reputandum. Quando humanitas umquam tam tuta est quam hodie, paucis septimanis post decennium hyped-up 2012 hystoriae, putans "pacem et securitatem" diu regnaturum?
Et quid dicit Scriptura de hoc tempore post maximam expeditionem Satanae odii temporis adiunctis semper?
Cum enim dixerint, Pax et salus; Tunc repentinus eis superveniet interitus, sicut dolor in utero habenti; et non effugient. (1 Thessalonians 5:3).
Et in proximo versu indicat Deus quod tunc temporis erunt homines qui tempus cognoscunt;
Vos autem, fratres, non estis in tenebris, ut vos dies ille tamquam fur comprehendat; (1 Thessalonians 5:4).
Ecquid opus est pallio sub te evelli, et probatione claudere antequam intelligas te in arena aedificasse, tuis opinionibus dictorum Ellen G. Albae, quam nunquam conciliare conatus es?
Pro iis qui in Satanae statutis laqueos inciderunt et in annis longis disputationibus de natura Iesu, de natura Spiritus Sancti, luna dependens sabbato, recta pronuntiatione Hebraeorum Nominis Dei, Maianae calendarii, segetes circulos et hebdomades meditantes, num potes pascere aves in fenestra cum fragmentis fragmentorum, quae adhuc habent fermentum in te prae-Pascha domus Dei, quae plus habet in te prae-Passaver. nobis;
Promptus est satanas mentem implere theoriis et calculis, quae homines ab hac veritate avertant, easque ad reddendum tertii angeli nuntium mundo reddant. {RH 22 Martii 1892, par. 4}
Continuo periculo sumus supergrediendi evangelici simplicitatem. Vehemens est multorum cupiditas, ut aliquid originis mundo moveat, quod homines in statum mentis extasim tollant et praesentem experientiae ordinem mutent. {RH 22 Martii 1892, par. 6}
Sed contra est quod in ipso Orione videmus. He IS horologium et ille IS evangelium. Vulnera quae nos sanat Oriona pro nobis orant. Ellen G. White vidit etiam in visione;
et vidi quatuor angelos, qui habebant opus operandum in terra, et ut iret ad implendum. Jesus indutus est vestibus sacerdotalibus. Reliquias deinde misertus extulit, et altae miserationis voce clamavit, "Sanguis meus, Pater, sanguis meus, sanguis meus, sanguis meus." Et vidi lucem magnam splendidam a Deo sedentem super thronum magnum candidum, et diffusa est omnia circa Iesum. Et vidi angelum cum mandatis Iesu, celeriter volantem ad quattuor angelos, qui opus habebant facere in terra, et iactans aliquid sursum et deorsum in manu eius, et clamans voce magna, “tene! Tene! Tene! Tene! donec servi Dei signentur in frontibus suis. {EW 38.1}
Si historia Ecclesiae Adventistae, quae nobis in Orione et in vase Temporis exhibetur, non est nuntius tertius angeli, sed aliquid novi quod nos per ecstasim spiritualem movet, tunc non intelleximus quid sit nuntius tertii angeli. Ellen G. White dixit lucem quarti angeli fore.vetus lux educata et in novis fundis". Pro quolibet discipulo historiae Ecclesiae Adventistae, quae in duobus libris Dei in Orione et in vase temporis commemoratur, perspicuum est non de novo quodam et phantastico, sed de quodam vetusto et mirabili, quod numquam ante conspectum Dei vidimus.
Tempus nuntium numquam iterum?
Reliqua inspiciamus verba anti- quitatis tuae ex mirifico Prophetiae Spiritu, cuius sensus verus adhuc multis absconditus est.
Etiam atque etiam in occasu temporis admonitus sum. Numquam iterum nuntius erit populo Dei qui tempore fundabitur. Tempus definitum sive Spiritus Sancti effusione sive adventus Christi non est sciendum. {1SM 188.1}
Hoc initium visionis Ellen G. White, origo omnium aliorum citat. Contextus et tempus in quo haec prophetia conditionalis ponebatur, iam singillatim descripti sunt. Imo, Adventus populus non convenerat condicionem ingrediendi in Novam Hierosolymam anno MDCCCXC, cum fieri posset sine iteratione mediae noctis clamoris. In Conferentia Generali Minneapolis anno MDCCCLXXXVIII, Spiritus Sanctus effusus est et adventus populus parum notavit, sicut effusio ab anno 1890 et die 1888 mensis Ianuarii anno 2010. Prophetia Ellen G. White non impleta est ob populi Dei obstinationem.
Dominus ostendit mihi verbum tertii angeli eundum esse, et praedicandum filiis Domini dispersos, sed non in tempore suspendendum. {EW 75.1}
Haec quoque derivatio sine fine repetita est visionis brevis originalis Ellen G. White ab 1851, quae in collectionibus allegationum umpteen apparet, et non adiuvat. Non plus habet, non verius est, et non implebit, quia conditionalis erat, et populus impedivit consummationem suam in aeternum.
Finis temporis prophetici
Hoc tempus, quod cum solemni iuramento angelus declarat, non est finis historiae huius mundi, neque temporis probationis; sed prophetico tempore; quae debet praecedere adventum domini. Hoc est, populus alium nuntium ad tempus definitum non habebit. Post hoc tempus, ab 1842 usque ad 1844 attingens, esse potest nulla certa prophetici temporis repetitio. Ratio longissima usque ad autumnum anni 1844.7BC 971.7}
Nonnulli in errorem inducti sunt saepius determinatum tempus figendi ad Christi adventum. De sancto luce iam lucebat quod nullum propheticum tempus ad secundum adventum extendere debuit; quod tempus adventus istius non praedicitur. Sed a luce recesserunt, toties ad Dominum venire statuerunt, et toties fefellerunt. {GC 456.1}
In articulum Virtus PatrisDiscrimen inter tempus propheticum, quod Ellen G. White hic memoravimus, singillatim exsequor, et tempus ut in iuramento hominis super flumen Danielis ostenditur 12. "Tempus propheticum" est numerus dierum a propheta determinatus, qui in apto contextu cum certo principio complentur. In iusiurandum Danielis XII, nullus numerus unus datur, sed propheta repraesentatio repraesentatur, quod primum ex symbolismo biblico notandum est, cedente formula quae postea inducit numerum quem propheta ne vidit, quae tunc converti potest secundum principium diei. Sed haec conversio non adiuvabit, si librum septem Sigillarum in Orione non habes, ut numerum in contextu caelestis diei cum horarum 12 annorum terrestrium per coelestem horam ponas.
Alibi Ellen G. White etiam dixit non esse unam imaginem vel parabolam in Bibliis, quae sufficiat ad cognoscendum diem adventus Iesu. Et bene fuit iterum. Sine astronomia et septem stellis Orionis imago Danielis XII suo loco collocari non potest, et sine vase temporis, quod a solis et lunae diebus iuxta praecepta Dei Judaeorum data, non valemus invenire diem adventus Iesu. Scriptura nobis testimonium praebet duorum aliorum librorum usque ad recentem signatorum, sed ipsi codices in Bibliis inveniri non possunt. Alibi reperiuntur, ut Ellen G. Albus dixit. Scripta sunt ubi incipiunt biblia et evangelium Johannis. Scripta sunt a verbo Dei in firmamento creationis, quod non potest intelligi nisi "sapientes fulgebunt sicut stellae" (Daniel XII, 12).
Prima theca Gulielmi Miller fuit Biblia. Hoc significatur per regulam dimensionum Bibliorum in somnio Miller. Ellen G. White somnium hoc habuit in editis in Antiquis Scriptis et indicatur ut a Deo oriretur.
Somniavi quod Deus invisibili manu misisset me cistellam curiosam circum denos cubitos sex quadrataex hebeno ac margaritis curiose illitis. Ad thecam clavis affixa erat. Statim cepi clavem, et loculum aperui, cum, ut miremur et admirantes, inueni eam refertam omnibus modis gemmis, adamantibus, lapidibus pretiosis, et auri et argenti nummum, cuiuslibet dimensionis ac pretii, pulchre in suis locis in cistula distinctum; ita disposita lux et gloria soli soli relucebant. {EW 81.2}
In somnio, gemmae Gulielmi Miller, eius inventoribus biblicis, sordibus et abiectis sunt. Hoc nimis impletum est in historia Ecclesiae Adventistae. Cum desperat homo apparet qui omnia ad ordinem reducit. Homo debet esse qui Gulielmi Miller studia gereret et in nova luce luceret.
Quis potest hic esse secundus homo, qui millesimus ex Danielis prophetia septuaginta hebdomadis Danielis prophetiae diem explevit anno mortis Jesu.
Quis hic secundus homo esse potest, qui non solum confirmationem prophetiae initio judicii Danielis 8:14 vidit, sed etiam Danielem 12 decrypta, et tam finem judicii quam periodum utriusque judicii vivorum et mortuorum reperit?
Quis hic secundus homo esse potest, qui veras noctis noctis clamorem sonaret, quod hoc tempus in magna destitutione non finiret?
Quis hic secundus homo esse potest, qui tam sanctuarii doctrinam, quam primam noctis clamorem probaret in duobus coelestibus libris commemorari, in quibus specialissimum locum habet Gulielmi Miller?
Hic secundus homo, qui alium "cistellum" habet, in fine somnii Miller describitur sic:
Tum in mensa cistulam collocavit; multo maiora et pulchriora prioribus; et collegerunt gemmas, adamantes, nummos, manu paucis, et projecerunt in cistulam, donec non remansit, licet quidam adamantes non essent majores cuspide acus. {EW 83.6}
Inspexi in cistulam, sed oculis perstrinxit oculis. Et refulsit deciens pristinam gloriam. Putabam dispersos esse in arena per pedes impiorum, qui disperserant, et conculcaverunt eos in pulvere. Ordinatae sunt in pulchra ut in cistula, unusquisque in loco suo, sine uisibilibus doloribus hominem proiecturus. Clamavi gaudio magno, et clamor me evigilavit. {EW 83.8}
Quis liber "maior et pulchrior" esse potuit quam in Bibliis ubi Miller "gemmas" suos invenit, de quibus in primo paragrapho somnii sui? Estne hic liber in terra? Putasne posse Alcoranum vel Liber Mormon esse vel etiam Hitlerus scriptor "Mein Kampf" esse? Unus tantum liber maior est quam ipsa Scriptura. Ipse est liber qui fingit thronum Dei, ubi stat coram Patre Jesus et suis vulneribus deprecatur... Orion, liber septem sigillorum.
Obsistere his mirabilibus veris, veterem lucem in novis fundis, cum misapplied quotes from Ellen G. White, ut sequentes, pares spiritualibus odii et caecitati;
Quo frequentius tempus definitum secundi adventus ponitur, et quo latius docetur, eo melius satanae proposita convenit. Post tempus elapsum, advocatorum ludibrium et contemptum excitat, et sic magnum adventus motum incusat MDCCCXLIII et MDCCCXLIV. Qui in hoc errore perseverant, in futurum ad Christi adventum tandem diem longius figent. Sic ducentur in falsa securitate quiescere, et multi non deceperint nisi serum sit. {GC 457.1}
Secundus Miller "non obicit", sed "decies pristinam gloriam" in magno motu adventus MDCCCXLIII et MDCCCXLIV, quae in nave temporis ut prima annorum triplex repraesentatur.
Et nunc cum fraterna caritate, unum postremum te interrogo. Credisne honeste nos "diem in futurum ad adventum Christi longius progredi" et Iesum etiam maturius quam autumno 2016 venturum esse?
Benefaciat tibi Deus et det tibi pluviam serotinam copiose, ut mox etiam scias si unus ex electis 144,000 sis.
Ioannes Scotram, frater vester in Domino Iesu Christo, nomen novum portans.Alnitak", significatio"Saucius. "