Primitus die Dominico die 24 mensis Ianuarii anno 2010, 9:43 sum in lingua Germanica editus www.letztercountdown.org
Satis enim diu recusavi hoc loco incipere et in interreti divulgare. Cum 2005, cum fratribus ac sororibus nostrae ecclesiae tractavi quae credo detexisse per observationes rerum mundi et studiorum biblicorum, praesertim prophetiae. Studia mea ostendebant iam tempus esse clamorem parare et civitates excedere, dum adhuc eas attingeres. Responsio tamen generalis facta est; "Ah vero, id satis interesting. Bene, videbimus an recte. Et haec quidem omnia, ut ple- rique dixerant.
Nemo respondit. Nemo vidit omnia quae ab anno MDCCCXLIV praedicata erant, nunc quidem instat ante nos septimus dies Adventus Ecclesiae totiusque orbis terrarum. Omnes "virgines" dormierant sicut Iesus tam graviter in parabola delineavit. Pauci admodum scire voluerunt ubi vere fuimus in fluxu prophetici temporis. Pauci fratres in Canada erant qui ultimos eventus diligentissime inter se opportuno tempore studuerunt. Eorum tamen horaria parva infirmitas erat quia incepit exacte 1844 dies ante nuntium legis dominicae in US et non erat id utile si scires quomodo longe esset lex dominica. Nemo autem cognovit 295 dies — ita totum tempus — inciperet. Plures tamen figurabant talem calculum biblicum fore, immo plane contradicentem Spiritui Prophetiae (Ellen G. White) sine interrogatione etiam num aliqua veritas in ea esse possit.
Quid accidit Adventistae? Cum baptizatus sum anno 2003 in septimo Adventista die, laetatus sum tandem ecclesiam reperisse quae omnem propheticam scientiam habuit quam frustra 25 annis quaesivi. Initio felix essem cum quibusdam fratribus in oppidulo Hispaniae, qui multa de scriptis Spiritus prophetiae actu intellexerunt, et multae meae interrogationes responderunt. Mox tamen intellexi multos aspicere vel numquam quaerere signa ad implenda vaticinia in eorum ambitu, in re politica, in scientia, ac praesertim in throno bestiarum Apocalypsis 13 et 17 .
Postea, cum in agrum missionum in America Meridionali veni, mala opinio vigilantiae ecclesiae confirmata est. Fratres mei hic omnes omnino contenti sunt scire aliquando "Lex Dominicalis Nationalis" in US nuntiari debere nos aliqua tempora difficilia subire, tunc demum vasa pura esse debere ad Spiritus Sancti effusionem - serotinam pluviam - et nihilominus Christum venturum mox ad caelestium mansiones domum deducturum. Pleris- rique spiritus prophetiae non noverunt. Iternm omnes congregationes me in incredulitate conspiciunt, cum leges dominicas appropinquare praedicavi. Ne hoc quidem audiverunt a pastoribus suis.
Quomodo hanc accidiam explicamus? Praeparatio ad ultimos eventus praesertim in "sanctificatione" vitarum ac familiarum nostrarum ac in annuntiatione trium nuntiorum angelorum (Apoc. 14) versari debet. In patria mea in America Meridiana, tamen nihil sciverunt de principiis generalibus reformationis sanitatis, quae Ellen G. White obextricabiliter cum tertio angeli nuntio coniunguntur. Nec fratres de difficultatibus pro Ecclesia et mundo praemissis ideam habuerunt. Loqui coepi cum multis senioribus et pastoribus, et tunc magis incomprehensibilis eram. Dictum est mihi plane non esse nostrum negotium futurum intelligere, neque quemquam unquam recte prophetiam interpretari. Quidam etiam praedicaverunt nullam futuram esse persecutionem reliquiarum, quod iam compleretur Hierosolymae excidio et numquam fieret.
Quanto diutius ecclesiam vidi, eo magis confiteri debebam mihi quod fratres mei non erant sicut cito rediens Iesus. Quod solum subtiliter in Hispania videri potuit, iam per universam ecclesiam in America Meridiana conspicuum erat. Nolebant vitam suam a Christo mundatam habere in iudicio inquisitivo, quod anno 1844. incohavit, nimium conatus est vitam sanctam ducere ante imbrem serotinum effusionem et clamorem magna. Plerique arbitrati sunt nimis perturbare conari rem serio aggredi proponendi conatum ad cooperandum cum Christo, ut reliquos defectus in eorum characteribus tollere posset. Ego multo commodius erat fovere. Motto, vita fratrum meorum expressa, erat "Volo manere sicut ego sum."
e suggesto sicut dicta audivi; “O jejunium Christi in deserto? Non male! Scriptura modo ab hominibus scripta est, et quidem auctores lingua humana et sua imaginatione utebantur. Nemo sine cibo superesse dies XL! Multus fructus crevit in deserto ubi erat Iesus – hic pinea, illic Musa! Jejunium Iesu tantum ad escam relatum est, quodque horribile documentum fidei fuit, sicut etiam pro nobis! Sed Christus non sumus, et praeterea non tam graviter hic in America Meridiana quam gravissime sanitatis accipere debemus quod nostra animalia adhuc sana sunt. Nullus adhuc morbus bovis demens est! Et si ad locum infidelium invitamur, utique porcinam quoque comedamus, ne eas offendamus. Etiam Christus non nimis graviter tulit! Et nihilominus Deus amor est et filios suos non vult seipsos castigare ». Possem etiam tibi dicere fabulas de visis pastoribus ordinatis porcis in publico in sabbato post prandium post ecclesiam, in loco septimo adventuste, et aliis offerens.
Tales constitutiones et mores sunt biblicae, non adventusticae, et positive periculosae! Viderem fratres ac sorores nostrae vitae sanctificationi non interesse, quia Spiritus prophetiae ab omni praedicatione pulpito evanuerat. An iustum putas esse amorem Dei, et nihil aliud?
Magis magisque coepi me interrogare cur in Bibliis tam accurate describat eventus extremos ac tam accurate ea dicerem, et mirabar cur haec fratribus ac sororibus nihil interesse viderentur. Secundum Ellen G. White, Prophetae Veteris Testamenti minus suo tempore scripsere, magisque nostro « tempore finem ». Et multos libros Ellen G. White legens, a Deo in vita sua benedictus, et qui mille visiones acceperat, quae inter multa alia prophetica generata sunt, animadverti nos nonnisi paucas eorum propositiones directe cum Bibliis coniungere posse. Semper dicebat eam esse "lumen minus" quod ad studium "lucis magnae" introduceret Bibliorum, et si vere disceremus Bibliam sicut oportet, non oportuisset ut Deus eam mitteret.
Ita est, plerique Adventistae difficile admodum difficile reperiuntur in Bibliis lege dominica. Imo certe sciunt characterem bestiae esse dominicam observantiam. Quod si tanti momenti est, et Ellen G. White de illo iterum atque iterum scripsit, ubi est annuntiatio legis dominicae nationalis in Iunctus Civitas in Bibliis conscripta? Hem, quis mihi dicere potest? An difficile est? Vel dic mihi, ubi sunt magnae calamitates naturales, de quibus loquitur Spiritus Prophetiae, si omnes tubae et signacula prophetica ante 1844 impleta sunt? Denique, ut adhuc habetur Matth. 24 et Luc. 21, sed numquidnam horum locorum seriem rerum ipsarum ostendunt? Vel etiam difficilius: Ubi invenimus sequentes legem dominicam "exitium nationalis Americae Foederatarum"? Vel quomodo ex Bibliis ostendemus formationem subsequentem unius Mundi Regiminis, cum Summo Pontifice, prophetico tempore?
"Oh", diceres,"hoc est omne illud magni momenti?« Cum prophetiae Spiritus centies monstraverit nos studere quosdam locos ac libros Bibliorum, antequam finis veniat, et cum ipse Iesus saepenumero in lucem prodiderit quosdam libros studere debere, nonne haec omnia in Bibliis demonstrare possumus? Imo magni momenti nobis esse debet quod Deus nihil vile non indicat!
Sed quid interest? Cur Deus operam dat tot singularia scire de rebus ultimis? Ipse Iesus his quaestionibus respondet.
Et nunc dixi vobis priusquam fiat. ut, cum factum fuerit, credatis. (John 14:29).
Prophetia biblica, a Deo donata, unum finem habet: duos casus faciliores est iis qui recte prophetiam intelligunt. Primo ut proprias animas salvare, deinde alios monere et exhortari, ut gratiam quoque Domini recipiant. Novissima magna admonitio omnes Adventistae, qui signant, hominibus daturos esse, in lingua Adventist "clamor clamor" appellatur! Signati, 144,000 iuxta Bibliam, clamorem sonabunt sub ipsis difficilibus sibi circumstantiis ante finem probationis. Sub persecutione mundi regimen sub imperio papatu, et cogente legum secularium legibus Dei resistet. Fieri fere non potest ut « sancti, qui mandata Dei custodiunt, sanctiones et etiam mortis periculum, Deo fideles sint, nisi hominis leges transgrediantur et sic tamquam « scelestos » habeantur. In omnibus his tantis adiunctis, magna Commissio Matthaei 28:18-20 complebitur et verum Iesu Evangelium praedicabitur in novissimo tempore in universo mundo. Et tunc veniet finis.
Adventus homines parati esse debent ad faciendum opus magni clamoris sonandi. Imprimis, paratos esse ad Spiritum Sanctum recipiendum, « pluviam serotinam ». « Refrigerium » Spiritus Sancti nemo recipiet nisi sancte vivere didicerit. Spiritus Sanctus solum in "vasa pura" effunditur. 144,000 una cum Iesu operabuntur et indolem suam fingunt ut pura et Christiformia fiant. Iudicium inquisitivum semel finietur, omnes a Spiritu Sancto signati et ultimo mundo magnae admonitioni dederunt.
Sed non justo ipsum! Hi homines sunt, qui tam arctam necessitudinem cum Iesu per studium biblicam et assiduam orationem obtinebunt, ut similes fiant Domino suo in omnibus. Jesus erat magnus Magister, et Scripturas sicut alius noverat. Post resurrectionem suam, discipulis in via Emmaus interpretatus est omnia quae de Ipso Vetere Testamento prophetata sunt, etiam adventum eius et opera in terra. Vir egregius propheticae Veteris Testamenti peritus! Scriptura est de Iesu. Is Creator universitatis est, et consilium redemptionis pro mundo perdito etiam ante suam creationem praeparavit. Sed inexpletae Veteris ac Novi Testamenti vaticinia mox ante oculos nostros adimplenda sunt, et multae prophetiae, quae in historiae decursu symbolice impletae sunt, etiam litteraliter repetentur. Iam in medio horum eventuum ultimi et rapidi sumus, et tamen multi oculos occluserunt potius quam se ad clamorem praeparandum evolvere conantur. Sacra Scriptura quomodo docet; iam a Magno Magistro suo ostensum est.
Adventistas nos tertium Eliam agnoscimus. Primus fuit ipse propheta, secundus Johannes Baptista, qui primum adventum Christi annuntiavit, et nos tertius est qui secundum Christi adventum annuntiamus. Idque summo cum clamore. Nonne omnia, quae de secundo Christi adventu in Bibliis prophetata sunt, aliis hominibus demonstrare poterimus? Iesu verbum in Apocalypsi 10:11, quod valet ad tempus post Magnam demissionem 1844 usque ad consummationem probationis, affirmat:
Et dixit mihi: Adhuc prophetabis coram populis, et gentibus, et linguis, et regibus. (Revelation 10:11;
Prophēteuō autem græce, quod hic ponitur, significat.prophetabit"Aut"dicere certe". Iesus igitur prophetare et non solum praedicationem generalem extulit! Homines in ultimis historiae humanae diebus ita obdurescent ut Deus uti debebit ultimis mediis quos in thesauro suo consiliorum multos ad conversionem et paenitentiam in extremo tempore perducat: bellum, famem, pandemiam, mortemque turbas amens propter metum et angustiam, qui nullam habent explicationem vel falsam intelligentiam terribilium eventuum, qui nos propediem exspectant.
Deinde, multi Adventistae credunt homines expergefactos inire, cum serio praedicamus Legem Dominicam Nationalem in Civitatibus Foederatis cum nationali ruinam futuram pronuntiari, et mox hanc legem dominicam per totam tellurem diffundere. Attamen haec cognitio prophetica colligitur et hae praeconia ad adventum populi per scripta Ellen G. White pervenerunt, ita quisquis non credit Spiritui Prophetiae Ellen G. White — et (proh dolor) nemo praeter ipsos Adventistas, ne convertantur, etiamsi ante ipsas ipsas "extra-biblicas" prophetias impleant. Nec ad catholicismum revoco, etiamsi Marianarum apparitionum prophetiae omnes impleantur. Quidni? Quia non intellego contextui altiore. Scio has prophetias biblicas esse ideoque fictas esse ac tantum in Bibliis niti, quod Verbum Dei est.
Optime intellego ex legendis et comparandis opus Ellen G. White absolute esse biblicam sonum ac benedictionem; nihil se unquam dixisse aut scripsisse, quod biblicum contradicat. Sed non adventicii hanc profundiorem intelligentiam non habent. Res tantum comprehendunt in ambitu suae intellegentiae biblicae saepe inadaequatae. Nihil supra. Si clamor in persecutione auditur, non erit amplius tempus diuturnae et intensiva studia Bibliorum cum Spiritu Prophetiae comparandi. Non plus convertetur populus legendo unum vel plures libros 800 paginarum. Nemo sedere poterit et "Magnam Controversiam" considerare propter calamitates quae nostram planetam invisent. Omnia celerrime et magno dolore continget!
In tempore clamoris una tantum erit quaestio; Quis est inculpare miserias et horrendas eventus in nostro tellure, qui carent aliqua explicatione scientifica?
Et erunt duo diversae responsiones et explicationes a duobus diversis hominum coetibus;
- Prima pars dicet; « Rei sunt qui impugnant motum pacis et securitatis per orbem terrarum et custodiunt sabbatum biblicum loco omnium agnitorum diei Requiis, Pacis et Familiae, die dominico. Coniurant iram Iesu quae iam mitigari nequit neque per Mariam neque per sanctos neque per deos.
- Et in secundo dicente: “Iis reprehendant qui dominicam requietem contra praeceptum Dei servant, et paucitatem Christianorum persequuntur, qui originalia decem praecepta Dei, sabbato servare volunt. Et ideo iram Dei coniurant, quia tangunt pupillam oculi eius, populum eius.
Utrumque recte credet. sed unum tantum alterum persequetur; Magna differentia inter circulos est quod alter modo altercatur, alter opprimit et punit. Una coetus omnem potestatem in terris habebit et utilitas legum legum, iudiciariorum et regiminis exsecutivarum ad silentium ac etiam ad alterum coetum exterminandum.
Unius coetus vere pacificus erit et unum capillum in cuiusvis capite non laedet, ab aliis tamen pro omnibus in terris culpetur. Hi sunt 144,000, qui ex paucis Adventistae fidelibus constabunt, et qui extremo tempore Babylonem exeunt. Hoc postea in singulis articulis exponam, quia communis error incredibilis est magna, et multa est de eo praedicatio erronea. Nonnisi pauci erunt homines, qui veritatem habent, et persecutionem ac mortem patientur ob eam, sicut Dominus eorum Iesus Christus, ante saecula. Sed omnes qui intelligunt ante eae eventus incipient tandem videbunt quem coetum se adiungere debere ante ianuam misericordiae claudat, si etiam salvari velint. Haec est magna clamor: persecutor coetus populorum pacificorum qui unum solum facere volunt, quod est Deo suo obedire, constare potest quod potest ... etiam si ipsa vita est. Quod non plene impletum est ab hoc parvo hominum coetu, MM annis praedicationis Evangelii, ultimo obtinebitur. Postrema sententia cuiusque hominis viventis utrum huic coetui adiungere volet necne, fiet. Quisque vel diam neque. Et tunc veniet finis!
Item omnia evenient sicut prophetata sunt! Persecutio erit propter leges dominicas, sed excitatio populi non per ipsas dominicas leges veniet, sed per persecutionem et passionem minoris hominum, qui modo Deo et Domino suo obedire et fidere volunt.
Unde demonstrandum est in antecessum Scripturam saepe demonstrat persecutionem minoris fidelium Iesu testium. Exhibendum est Sacram Scripturam prorsus nobis narrare quomodo potentiae structurae formabunt super novissimos dies, qui stabunt ad gubernacula gubernationis mundi, ut tres magnas potestates coniungant. Si omnia quae in Bibliis reperire potuimus, etiam ostendere possemus id iam ante oculos nostros adimplere qui desunt omnes, tunc multi animadvertant utra pars revera sit omnium miseriarum responsabilis: coetus, qui terrarum dominium asseret et alios destruere conantur. De grege qui habe- bat potestatem ad breve tempus filios Dei persequendi et interficiendi eos et culpam habebunt.
Quaeritur ergo: Quis nunc regimen mundi agitat et qui primates post eam potestates sunt? Ac prope maius: quo usque progressa sunt consilia? Quousque hoc totum perficiendum erit?
Nos Adventistas ex Bibliis et Spiritu Prophetiae cognoscimus quinam hae potestates principales sint: Papatum et US, qui omnes gentes excitabunt ad eligendum ducem Papam suum "ethicum". Sed nescimus quantum praeparationes hostium profecerit, quia omnes fere exspectamus stoice in "luce viridi": Lex Dominica Nationalis in Iunctus Civitas. Sed dico: tunc sero erit populo exponere (vel prophetare) quod minoritas persecuta veritatem habebit, quia iam patimur persecutionem. Declaratio potestatis persequendae esset quod nos persecuti sumus quia membra sumus "cultus criminalis" qui legem nationalem vel internationalem violat. Sic tunc paucissimi etiam audiant quae dicenda sunt.
Clavis ad prosperitatem pertinet in simplicibus Christi affirmationibus raptim;
Et nunc dixi vobis priusquam fiat, ut cum factum fuerit credatis. (John 14:29).
Articulum ab Ellen G. White scriptum in tempore discriminis pro ecclesia referre velim. Scio equidem legem dominicam non directe compellare. Verumtamen modus hic praedictus est casus occurrendi sicut Ecclesia, eadem sunt omnes impetus hostium;
An Iceberg! "Illum"
Paulo antequam testimonia de conatibus hostium ad labefactandum funda- mentum fidei nostrae per fossuram seductivarum theoriarum, incidentem de nave legissem in caligini glacie occurrente. Aliquot noctes dormivi parum. Videbar inflexus quasi plaustrum sub manipulis. Una nocte scena clare coram me sistitur. Vas erat super aquas in caligine gravi. Subito speculator clamavit, "Iceberg modo praemisit!" Ibi eminens supra navem, glaciale ingens erat. Magna voce clamavit, "Obviam". nulla fuit cunctatio. Tempus erat instantis actionis. Faber plenus vapore induit, et homo ad rotam navem in glaciem dirigit. Cum fragore percussit glaciem. Horrendum erat, et glacies in multas partes irrupit, cadens cum strepitu tonitrui ad ornandum. Vectores vi concursurum violenter concussi sunt, sed nullae vitae amissae sunt. Vas vulneratum est, sed non ultra reparationem. Resilit a contactu, tremens a trunco ad puppim, ut animal. Tum se contulit in viam suam.
Sensum repraesentationis bene cognovi. Mandata mea habui. Audieram verba, tanquam vocem militis nostri, "Obviam tibi." Sciebam quid debuisses, nec momentum amitterem. Tempus agendae rei venerat. Mihi sine mora imperio parendum est, “Obviam!”.
Illa nocte fui hora una, scribens quam celerrime manus chartam transire posset. Proximis autem diebus laboravi primo et sero, praeparans populo nostro disciplinam quae mihi dedit de erroribus qui in nobis erant venientes.
Optavi penitus fore reformationem, et ea principia pro quibus pugnavimus primis diebus, et quae in virtute Spiritus Sancti educta sunt, conservatum iri. {1SM 205.3-206.3}
Primum notare te vellem illam "testimonia de conatus hostium emisit". Multi Adventistae disputant non nostrum officium spectare quid hostis faciat. Sed cum Ellen G. White assentior etiam esse necesse est ut "icebergs" praedicere in volvit. Glacies maxima, quae nos manet, verisimile est Lex dominica Nationalis in US, quia scimus tempus praeparationis nostrae ante tempus perficiendum esse. Annon bonum sit nobis cito "perspicere hanc icebergam" paulo ante tempus perditum conficere?
Secundo assentior Ellen G. White non esse viam glaciem evitandam. Quod utinam — ut cum Titanico — solum ad destructionem vasis (ecclesiae) inducat et submergat. Impossibilia hae potestates moderari! Solus casus est "plenus vapor praemisit ad iceberg!" Conor occurrere cum libello meo website quantum parva pecunia patitur. Conspexi legem dominicam, et aliam "icebergam", speciem Christi falsi, ex aspectibus et nunc pulsare campanam et tubam clangere, ut tormenta accendere et impedimenta plena potestate occurrere possimus.
An iam glacie icta est sine anima, et « Titanic » iam a trunco in puppim divulsus est et in aeternum maris silentium demergitur? An nimium certi sumus de nobis, in gravida fidentes, et in navi inmersabili nos esse rati? Quod terribile esset effectio et significaret nos navem exeundi oporteret, quamdiu spatium est in paucis scaphis - Titanic commeatus satis non habuit ut omnes viatores evaderent.
Cum die X mensis Iulii anno MMIX ulteriorem probationem rectitudinis studiorum praecedentium accepi, haesitare desii et in hoc loco operari coepi. Scio me nuper admodum, sed ecclesia nostra non est ecclesia quae "lucem novam" facile excipit, et ideo ante quadriennium fere ante hunc locum incepit. Nolo hic extollere me "novam lucem" habere, sed solum quod notas casus conspexi, et puto me scire quam longe a occursu simus. Sed notandum etiam est quod non facile tempus habui cum fratribus nostris, antequam hic invenienda mea edenda censui. Decernitur solum in oratione et fide in Deum. Quisquis autem reprehendat quod hic legit, rogatur ut me personaliter reprehendat, et reliquae ecclesiae parcat, quia non consentiendo vel assensu meo facio. Non aggredior, corrigo, nec interrogo praeviam cognitionem, quae officiales columnas praesentis veritatis aedificat, sed e contra lector animadvertet antiquam cognitionem omnem novae cognitionis fundamentum esse, ac "novam scientiam" vetus confirmat.
Inventiones meae primo tantum tam novae erant quam scientia quae icebergs existunt. Sola quaestio fuit: quando concursus fiet, an iam invisa est? Cum nos ut Ecclesia Spiritum prophetiae habemus, nonne ecclesiam et mundum diem ac noctem monemus ut Ellen G. White, ut obviam venientibus his minis plenis vaporibus praecurreremus?
Studui dura et circumstantes meos observavi. Conditiones ecclesiae nostrae in America Meridiana mox me compulerunt ut ubi me cum ea amplius agnoscere non potui. Nolo hic exhibere quid experiri debeam, quia scio multos esse germanos fratres ac sorores quos nocere nolo. Sed tantum non potui comprehendere quantum peccatum publicum concessum sit, praesertim in ductu Ecclesiae VII-die Adventistae. Videntur omnes caecitate percussi. Rogavi Deum declarationis. Oravi diem ac noctem multos menses, annos. His studiis Dominus lente aperuit ostium, quod perduxit ad horologium Dei in Orione. Primum intellexi quid ageretur Post hostium acies septem signacula post 1844 ad exemplar "Jericho" repetisse et id, ut Ellen G. White pluries affirmavit; Historia Repetat et sic septem ecclesiae repetunt.
Intellexi in repetitione, secundo et tertio sigillo evidenter repraesentare duo magna bella mundana, de quibus etiam apud Matthaeum 24 et Luc. 21 commemorantur. Sed ubi fuerunt martyres Smyrnaeorum in nostris ordinibus illo tempore, qui mortui sunt pro fide sua decalogi mandata, primo cyclo sigillorum respondentium? Haec et similia valde me sollicitant. Historiam Adventist Ecclesiae studere coepi et facta gravissima detexi! Concussus sum ad nucleum fidei mee, et multos ex vobis commoveri puto, cum legeris quid Deus ostenderet nobis, praesertim, fratres mei dilectissimi, terribiliter id facit!
Mirum consilium in testimoniis Ellen G. White inveni. Exempli gratia:
Caput quintum Apocalypsis diligenter studeatur. Magni est momenti iis qui his novissimis diebus partem operis Dei agunt. Sunt qui fallantur. Nesciunt quid venturum in terra. Qui permiserunt animos in id quod est peccatum obscurari, timide falluntur. Nisi certam mutationem fecerint, deficientur cum Deus iudicium de filiis hominum. praevaricati sunt legem et irritum fecerunt foedus aeternum et accepturi sunt secundum opera sua {9T MMMCCCVII}
Ellen G. White deceptionem multitudinis hominum dixit. Quis hic coetus est? Hae lineae ad nos diriguntur quasi Adventistae VII dies. An forte aliqui ex nobis decepti sunt? Quod si, quem? Num quis intelligit significationem huius nuntii novi? Haec pagina responsa dat et oro te inter illos "qui gemunt et gemunt propter abominationes, quae fiunt in civitate [ecclesia nostra]quia soli illi et nullus alius recipiet sigillum Dei (secundum Ezechielem 9).
Spero te, frater charissime, soror charissime, huius situs visitator, studeas precibus, quod hic edidi. Unusquisque in se est et interiori eius voci oboedire debet cum ad veritatem agnoscendam venit. Velim ut Spiritum prophetiae, quem Ecclesia nostra tam opulente benedicta est, ad te dirigat ultima verba huius introductorii:
Necessitas Ecclesiae
Hic mundus Christiano est terra extraneorum et inimicorum. Nisi pro defensione divina armaturam sumpserit, gladium spiritus feriet, tenebrarum potentiarum praeda evadet. Omnibus fide probabitur. omne autem quod probatum est in igne examinatum est aurum.
Imperfecta Ecclesia constat hominibus errantibus et mulieribus, quae ad exercitium caritatis et patientiae continenter requirunt. Longum autem tempus fuit generale tepiditatis; Mundanus autem veniens in Ecclesiam, alienationem, culpam, malitiam, rixam et iniquitatem secutus est.
Si minus sit ab hominibus consecratis corde et vita concionando, et plus temporis ad humiliandam animam coram Deo devinctam, tunc speramus fore ut Dominus in adiutorio vestro appareat, et aversiones vestras sanet. Multa praedicationis falsam securitatem parit nuper. Magnae in causa Dei utilitates sapienter tractari non possunt ii, qui tam parum realem cum Deo connexionem habuerunt, quam aliqui ex nostris ministris habuerunt. Talibus hominibus opus committere est sicut pueris constituere magnas naves in mari administrare. Qui caelesti sapientia carent, viva cum Deo potestate destituti, non valent ad evangelicam navem inter glacies et tempestates gubernandas. Ecclesia per magnas pugnas transit, sed in periculo multi confidunt eam manibus, quae certe naufragium facit. Nunc gubernatore opus est, nam portum appropinquamus. Sicut populus lux mundi essemus. virgines autem stultae quam multae non habent oleum in vasis suis cum lampadibus suis. Dóminus omnis grátiæ, háberans in misericórdia, plénum veniéntia, miserére, et salváre nos, ne pereámus cum peccatóribus.
Hoc tempore certaminis et probationis omni subsidio ac consolatione indigemus, quae ex iustis principiis, a certis persuasionibus religiosis, ex permanente amoris Christi fide, ex abundanti rerum divinarum experientia haurire possumus. Ad plenam staturam virorum ac mulierum in Christo Iesu tantummodo perveniemus ut ex constanti gratiae incremento.
O quid dicam caecos oculos aperire, ad spiritualem intelligentiam illuminare! Peccatum debet crucifigi. Renovatio moralis perfecta a Spiritu Sancto perfici debet. Dilectio Dei habenda est cum fide viva et permanente. Hoc est aurum igni examinatum. Christum solum consequi possumus. Omnis sincerus et studiosus naturae particeps fiet divinae. Anima eius intenso desiderio replebitur ad cognoscendum plenitudinem illius amoris, qui transit scientiam; dum in vitam divinam progreditur, elevata melius comprehendere, verbi Dei veritates nobilitare, donec intuendo mutetur et Redemptoris sui similitudinem reflectere possit. {5T 104.2–105.2}
