Eodem die, Ioannes Scotram sodales sui ministerii certiorem fecit;
Carissimi,
Cum hoc nuntio, tibi mitto rarissimum somnium quod sabbatum novissimum mane habui. Uxori meae ante ecclesiam id dixi, et iterum in sermone meo repetivi, ne singularium obliviscar. Sub prandio uxor mea domo discessit ut vaccas pasceret dum cibum fovebam. Cum illa rediret, venimus evangelium quod erat vitulus pulcher vitulus in cultu nostro natus obsequio. Cum semper scribebam diem nativitatis vituli, respexi diem primum illius diei, et recognovi id esse diem 22 octobris, anno 2011 — 167. Anniversarium initii iudicii inquisitivi. Puto hoc somnium etiam maius facit. Somnium vocavi; Nuntius Quarti Angeli.
Somnium Ioannis Scotam - Sabbatho, die 22 mensis Octobris, anno 2011
In somnis videor me in urbe, quae videtur alio tempore esse. Sum in alacer, medius vivax oppidulum, simile temporis paulo ante adventum electricitatis. Me ipsum despicio et intellego me insolitas vestes induere. Omnes antiqui coloris brunei sunt et braccas tantum descendunt ad infra genu, ubi fibula constringuntur. Calceos nigros et subtiliter politos habeo, sicut eos hodie emere non potes. Corium valde crassum est, et calcei homemade fabricae qualitate sunt. Tibialia habeo crassam, lanae tibialia, quae me scalpunt aliquantulum. Superior vestis mea tunica caudae similis est et sub natibus descendit. Intellego hanc esse consuetudinem multorum circa me vestium, nec ullam in turba curam habeo. Gas laternas ubique in quadratis video, et omnino clarum sum me brevi tempore ante introductionem electrici illuminationis. Omnes homines circum me loquuntur et linguam meam Anglicam agnosco. (Omnia, quae in somnio meo dicta sunt, in antiqua Anglica erat, sicut iam non dicitur, sed intellexi).
Tunc esurientem sentio parum. Statuo unum e multis cibariis, quae hic in media urbe sunt, visitare. Tabernae omnes ligneae magis grossae et primitivae sunt. Tum oculus meus comprehendit unum signum magnum ligneum super umbraculum portantem. Inscriptum legitur, Hamburger. Nunc intellego hoc non pertinere ad tempora in qua me videor transferri, sed accedo propius ad stum stantem. Post tabulam ligneam, quae ad venditoris altitudinem venterque pertingit, hominem mirae speciei video. Dissimile est quam circum me homines, qui originis Caucasiae similes sunt, fere sine exceptione. Primo aspectu nihil im- fidum facit. Sed haec impressio postea mutat cum mihi ministrat. Color cutis obscurissima est, fere nigra, attamen lineamenta non habet niger, sed Arabum magis me admonuit. Capillus crispus et corvus niger est, et in undas descendit, ut sub umero. Faciem ejus tantum vage memini.
Assumit ordinem meum assae ac deinde incipit a praeparatione, quae omnino aliter quam expectabam accedit. Primo sumit ingentem et rotundum assae bun, qui habet diametrum saltem 12 digitorum, eamque dividit in duas partes sine cultello. "secat" vide pure quasi cultello incisa. Non possum explicare quomodo hoc fecerit "dolum." Cum duas medietates ponat in magno calculo ex ligno levi colore facto, latus eorum exterius descendit, et video duas partes diversas figuras habere. Pars superior dimidiae assae panis tenuior est, et sectio transversalis lunae lunae (cavato) similis est, ima vero media profundior et craterae similis.
Deinde homo duas magnas crateras in mensa ponit, quorum utrumque ad basin panis assae phialas dure respondent. In una phiala, video liquamen rubeum quod me parum terret. Hoc liquamine ad summum cratera repletur ac propemodum redundare minatur. Nescio quo pacto hoc non vulgare liquamen esse, sed sanguinem. Sed non desino hominem—scio me assae accepturum esse. In altera phiala sunt duo tomatoes magnae, multa folia lactuca, et quaedam materia viridia, quae singillatim meminisse non possum. Sed scio omnes ingredientes leo.
Celeritate fulminato, homo egregie duas tomatoes in quattuor partes lycopersicas dividit, iterum manibus tantum et sine cultello utens, easque in ima parte assae panis deprimit, ut spatium aliquod in medio abstineatur. Tum homo lactucae singulatim e phiala sicut turbo sumit et unam post alteram circa partes lycopersicae in inferiore parte Hamburgensis panis accipit, ita ut circulus 24 foliorum lactucae formetur. Solum foramen quod superest in media medietatibus lycopersiciSusceptibility. Praesent ornare ipsum augue.
Tunc animadverto quod homo sub craticula carnes habet venditiones. Lamina calida est, in qua videre possum unum tantum magnum CARNIS primi gradus bubulae. Scite, ille flips et paratus est. Carnem in media parte superioris assae panis ponit, et nunc intellego quid spatium inter dimidii lycopersicii destinatum sit. Cum summa medietas assae panis coniungens cum ima parte dimidia, carnium frustum inter quattuor partes lycopersicum prorsus accommodaret. Ille mihi narrat solum liquamen rubeum posse simul utrumque panis dimidium continere, et totum phialam liquaminis ad faciendum opus esse. Aspicio ut homo fundum dimidium assae panis cum liquamine implet et totum phialam convenit. Lactuca folia et partes lycopersicae non iam videre possum et homo assae gigans assae partem superiorem cum frumento carnium in spatium partis inferioris convenit. Assae ad me tradit et miror quid constat. Homo ait, "Si placet, nihil constat."
frustrum assae edo et vide gustum fortem sicut escam crudam. Miror me eum comedere quod sum leo, sicut septimus dies Adventus. Dum frustrum assae edo, animus meus illustratur. Protinus intellego quid sit aenigmatum perfecte clare, ac de iustitia per fidem, quae duas partes habet. Una pars habet Iesum, altera maior pars habet ecclesiam suam. (Cibus in summo dimidium assae corpus suum repraesentat, cum pars vegetaria in ima parte dimidia nuntius salutis Adventist repraesentat.) Plane de quarto nuntio angeli, quem proximis duabus septimanis in duas partes accepi. Assae post cibum, illico intelligo, plane plane expertus sum aliquid speciale, ac nunc tempus est, quo magis exhibear.
Sedi edendum ad mensam contra PORTIO vectem sub divo. Tunc video hominem appropinquantem, qui est originis Caucasiae, et similis mei, habet capillos modo sinistros in capite, licet nondum valde senex. Puto eum circiter 35 vel 40 annos natus. Venit ad mensam meam et video eum valde tristem videri. Misereor et benevolentiam erga illum, tametsi ignoro. Propius accedit et naturaliter ad mensam meam sine interrogatione sedet. Interrogo cur tristis sit, et dicit se habere vitam suam spiritualem problemata. Ipse totam vitam suam Iesu quaesivit, sed numquam integram veritatem invenire potuit. Qui eum tam miserum effecit ut ne amplius quidem in familia sua ullum reperire solatium posset, ac vitae suae sensum non intellegeret. Confestim intellego hunc hominem nuntium egere quem modo acceperam. Exponam ei « iustitiam per fidem » et non esse verum in cruce omnia esse perfecta. Dum haec ei cum illustratione assae explico, quantum opus sit singulis in Ecclesia Dei efferens, eius vultum incipientem video lucere. Uterque oculi eius lucent, et nunc felix esse video. Eum amplectimur et constituimus ut proxime sabbatis ad colendum ecclesiam meam accedat. Scio eum non Adventist esse, sed unum cogitat et sicut unum vivere vult.
Sequenti sabbato vidi me stantem in foyer amplissimae adventusticae ecclesiae. Multi sunt qui submissa voce loquuntur. Viri et feminae omnes optime et honeste ornati sunt. Multo est quietius quam nunc in congregationibus Adventistae. Adhuc sum in aetate ubi non erat electricitas. Aula accenditur lampadibus gas. Nunc video amicum meum a popina PORTIO ad me venire. Facies eius non lucet, et iterum tristes spectat. Consolari cupio. Dicit: « Dubitationes in me surrexerunt num nuntius de nostra legatione vere potest esse verus. Unde habes fidem hoc esse totum verum? Eum amanter intueor et dico, 'Totae sacrae scripturae et Ellen G. Albae scripturae plenae sunt confirmationibus.' Sed, inquit, "in his paucis diebus omnia lego, sed opes rerum continere non possum, id mihi magis videtur confundere." Tunc rideo, quia eum intellexi, et in veteri Anglica dialecto dico ei, "Amice, nondum intellexisti Scripturam lac concretum esse. Quomodo sentis cum lactis quadrantem bibis?" Respondet, "Bonum et satietas." Rogo porro, "Quomodo sentis cum compressi lactis quadrantem bibisti?" Etiam nunc ridet et dicit, "Malum. Verisimile iactare." "Ita," inquam, "hoc tibi accidit. Paucis diebus bibere voluisti, quantum lactis concreti, quod uni aut duabus lagenis normali lactis respondet. Hoc nimium est. Aliquando, ut continuam concoquere debeas." Iterum aenigma assae et momentum nostri muneris in consilio salutis dico. Vultus nunc iterum lucet.
Dum inter loquimur, non intellexi alios fratres ac sorores in foyer sensisse nos et sermonem nostrum audivisse. Repente video me magno fratrum coetu circumdatum. Viri ac feminae paene irruunt in me. Ita sunt omnes rei studiosi ut vix illis resistere possim. Impulerunt et pulsant me per ignorantiam, ut urgeas omnia ex me quod scio. Etsi graviter laboravi, hoc bonum esse sentio. Cum omnia narrem, eorum etiam accensis vultus video. Omnes simul laeti sunt! Plures me obsident, sed repente sirenem audimus, et omnes in auditorium ingredi debent. Incipit res magni momenti.
Dico auditorium, quia, cum in aula Adventistae ecclesiae ingredior, non video me in ecclesia normali cum scamnis ligneis in plano plano, sed sto post posteriorem ordinem pedum, quae ita disposita est ut omnis proximus ordo in altiori gradu quam in antrorsum, sicut auditorium in majori universitate vel magna conferentia aulae conventus centri. Video omnes scabros repletos, sed facies nullas, quia post omnes sto et sum in supremo cubiculi loco. Nunc intellego amicum meum ad laevam stantem, sinistrorsum vero rectorem magnae congregationis. Scaphii curvati sunt et duo subsellia ripis sunt, quae in medio per scalas porticus ad podium deducens. Scio sphingas a sinistris repleri Adventistas, sed cum ibi aspicio, tenebras tantum video, et corpora populorum discernere non possum. Contra, Venustates Adventistarum in ripa dextra satis clare video.
De podio mulier loqui incipit. Concio gravissima illa dat quod singillatim non capio. Sed scio quod dicit de eo quod inveni, quod magnus locus est justitia per fidem, et hoc est initium lucis quarti angeli. Gaudeo quod multos Adventistas in dextro pede incipiunt lucere. Repente, Adventista in vestibus nigris valde in secundo ordine surgere vult et scio suus "possorator" (opponsator, interpellator). (Hoc verbum mihi in mentem venit toties in somnio quod illud extollere volo, illud etiam in translationibus in forma pristina relinquens.) Inde fit aliquid quod me penitus terreat. Repente tres Adventistae in ecclesia pew post eum pistol trahunt. Video antiquam pistolam cum uno tantum emissam esse. sclopetum tenent ad caput contradicentis et iacientes. Cum traho felis, non audio crepitum et nullum ignem aut fumum videbo. Caput contradicentis, quod solum a tergo videre possum, ad dextram cadit, et "Mortuus est." nullum sanguinem, nulla vulnera video. Iustus non movet amplius. Femina totum tempus tacita loquebatur, et video quomodo Adventistae in dextra parte ripae magis magisque lucent.
Deinde in mediis fere ordinibus idem iterum accidit. Negotiator vult assurgere et interrumpere mulierem et stultas aliquas objectiones movere. Post eum tres Adventistae tormenta antiqua sua in eum tendunt ac felis trahere. Non fumus , non crepitus , non ignis , non vulnera , sed caput in armo contradicentis cadit , et tacet .
Tunc contradicentem video directe coram me. Confestim, director, amice, teneo et ejusdem generis pistolas in manus nostras et iacio. Item nullus sanus, nullus vulnerator, sed contradictor mortuus est. id ultimum erat.
Tunc mulier in podio invitat ad resipiscentiam et novam deditionem Domino Iesu cum nova de nostrae sortis cognitione. Rogat omnes qui cupiunt Deo dedere ut ad podium veniant. Omnes Adventistae a dextra ripa descendunt, omnes praeter mortuos contradictores. Cum aspicio ad sinistrum meum ad alios pessulos, animadverto quod omnes qui ibi sedebant prius ex aula exierant. Subito omnes Adventistae ad podium ad me vertunt, et femina eos ducere incipit. Ascendunt scalae ad me facie nitidis; Animadverto quod gratitudinem suam alicui ostendere velint. Sed ab eis coli nullo modo volo, sic volo fugere. Hoc faciens, converto caput meum aliquantulum ad dextram et ad parietem post me, video crucem incisam gigantem, quae ibi apparebat omni tempore absque me animadversa.
Iterum me verto ad turbam a muliere ducta, quae adhuc appropinquat ad amicum meum, rectorem et me. Nunc autem intellego quod me nolunt adorare, sed procumbunt genua ante crucem. Exspecto donec ad me perventum sit, et mulier recta coram me cadit. Protinus e manu eius elabitur pistol eodem consilio quo ceteri. Tunc flecto genua mea coram muliere, non ut adorarem eam, sed ut Iesum una cum ea reverentiam et adorarem. Genua sum adeo humilis, ut manus tangant humum. Nunc video me pistillum in singulis manibus habere et eas ante pistillum mulieris in area posui. Meae duae sclopae nunc rectae sunt ante pistolam mulieris et simul, triangulum formant. Duae sclopae meae ita collocantur ut dolium unius demonstrat manubrium alterius.
Postquam omnes flexis genibus, Deo gratias agentes omnibus eius doctrinis et nova luce, resurgimus. Mulier dicit mihi, amice et director, nos nunc oportet facere perpetuum testimonium eorum quae hodie in hac congregatione experti sumus. Nunc ad officium directoris ire debemus et omnia, quae hic in ephemeride ecclesiastica acciderunt, memorare, ut hoc nunquam amittatur.
Directoris munus cum eius obscuro ligno oblinit. Librum ecclesiasticum ingentem de pluteo trahit in pariete et difficulter aperit, cum sit valde magnus et gravis. Magnae mihi paginae videntur. Deinde incipit tabulas suas facere cum scilla et atramento. Omnia valde sollempnes sunt. Post aliquod tempus signemus omnes - director, ipse, amicus meus, mulier, et multi praesentes. Rectorem librum in pluteo remittit, et laetus abeamus et splendidis facies.
Sequenti sabbato ante aedis magnae ecclesiae albae sto, ubi ante sabbatum fueram. Adhuc sum eodem tempore quo ante. Hoc tempore, ego non sum in foyer, sed extra sanctuarium ingens conventus. Intellego ecclesiam ligneam esse cum colore albo. Non est novum, sed non vetus; album non super album, sed nec nimis sordidum est.
Est amicus meus mecum, et exspectamus initium militiae. Subito duplices fores aperiunt et mulier excurrit. Flet amare et singultu, fugit ad silvam parvam. Amica mea et post illam curro, eam ante silvam attingens, et amicus meus eam amanter tenet. Tarde et cum multa patienter eam loqui incipio. Tantum plorat ut vix intelligere queam quid dicat velit. Sciebam enim jam illico magnas duplices ecclesiae fores aperuisse, quod atrox aliquid accidisset. Cum mulier aliquantulum mitescit, tandem intelligere possum quid dicat: " Rector! Mortuus est! Cum ad ecclesiam hoc mane veni ut omnia mundare et cultum parare, mortuum in solo officio iacentem inveni. Nescio an aliquis eum occiderit vel si ex impetu cordis mortuus sit. Sed mortuus est!" Iterum plorat et amare flet. Repente venit in mentem mihi ardenti intensio: "LIBER ECCLESIAE! Deus meus, fortasse librum ecclesiae furari voluit!"
Interim adveniunt alii fratres, et sub manibus nostris mulierem accipimus et ad ecclesiam regredimur, quantum flere sinit. Confestim cum trepidatione et magna sollicitudine in directoris officium curritur. Imo mortuus in solo iacet. Sed sanguinem non videre. Qui pronus jacet. Liber ecclesiae adhuc in vadis. Librum grave et corium ligatum evellemus, eumque in scrinio directoris ponimus et ingressum a sabbato ante septem dies quaerere incipimus. Magnis magna, magna. Quaelibet pagina binis columnis scripta est. Initium tandem invenimus introitus — id est in pagina dextra in columna dextra, incipiendo circiter in tertia inferiore.
Legit "Conferentiae Ecclesiae 18XX" in litteris magnis et nigris. (Annum exactum videre non potui, quia characterum generis erant turbati. per XX annum designo).
Sub hoc titulo est index nominum presentium, quorum omnium oblitus sum. Post utrumque nomen est occupatio participis. Miror iterum quomodo titulorum officium obsolevit. Est causidicus, pastor, faber, et materfamilias. Aut non video plura, aut oblitus sum.
Elenchus attendeorum finit in fine paginae secundae columnae dextrae, ubi dicitur: "Hoc die, magni ponderis sequentia in hac domo evenerunt:"
Cito paginam convertimus. Et tunc cognoscimus magnam partem rectanguli e pagina proxima erutam esse. Totum agmen sinistrum deest, in quo res gestae et nova lux, quam nos omnes acceperant, scripti sunt. Omnes ad mortem vix sumus. Subito mulier dicit, "Deus meus, vidi chartam figurae illius hodie mane ad ostium officii moderatoris, clavo percussum. Fortasse adhuc est!" Omnes ad ianuam convertamus et utramque partem examinemus. Charta ibi non est. Ubi clavus erat, solum parvum foramen extra ostium ad officium moderatoris perspicit.
Iterum ad alios omnes converto. Facies eorum non amplius lucere video. Femina iterum amare flet. Scio quid hodie contigerit ei tam durus accidisse, ut eam de reliquo vitae tempore numquam obliviscatur.
Tunc meipsum despicio et vestimenta mea subito mutare incipiunt. Video omnia quasi in motu tardo, cum pulmentarii mei ad cotidianam braccas caeruleas convertunt, et scabendi tibialia lanea cessant. Calcei mei ad calceos operis ad villam revertuntur et nunc levem tunicam aestatis gero. Subito vocem meam audio desuper, et mox post me. Statim intellego hanc partem fuisse in qua crucem ligneam in auditorio videram. Magna et magna erat vox, sed non iniucunda et solemniter proclamat, "Et nunc te habes!"