Totus in nostra experientia nuntius Orionis, fide ambulavimus. Etsi multa indicia vidimus in via, quae nobis fidem dant, Deum nobiscum esse et hunc motum ducere, non tamen perspicuum documentum praebet mundum late disputare non posse. Is rogat: quare?
Et respondit mihi Dominus, et dixit : Scribe visum, et explana eum super tabulas, ut percurrat qui legerit eum. adhuc enim visio ad tempus statutum est, et loquetur et non mentietur in fine; quia veniet, non tardabit. Ecce, anima eius, quae exaltata est, non est recta in illo; iustus in fide sua vivet. (Prophetia Habacuc II, 2-2)
Praeterea,
autem sine fidem Impossibile est placere illi. Oportet enim accedentem ad Deum Credo quod est, et hoc est remunerator quaerentium eum. (Hebr. 11, 6);
Ita nobis necessaria est fides et credulitas. Licetne fidem exercere, cum iam certo nosti? Licetne fidem habere per visum? Perspicua Scripturae definitio fidei etiam cum loco Habacuc coniungitur:
Nolite itaque amittere confidentiam vestram, quæ magnam habet remunerationem. Patientia enim vobis necessaria est, ut voluntatem Dei facientes, reportetis promissionem. Adhuc enim modicum: et qui venturus est, veniet, et non tardabit. Justus autem ex fide vivit; si subtraxerit se, non placebit ei anima mea. Sed non sumus eorum qui retrahunt ad perditionem; sed eorum qui Credo ad animarum salutem. Nunc fides est substantia rerum sperandarum argumentum non apparentium (Hebr. 10:35-11:1).
Per definitionem, fides non est visio. Cum videmus, per fidem non ambulamus. Nunc intellegere possumus cur Deus semper dubitationi locum relinquat: Ipse nostram fidem non vult perdere!
Cum Deus abunde testatus fuerit de fide, nunquam omnem infidelitatis excusationem removebit. Omnes qui quaerunt falces pendere dubia, invenies eos. And qui renuerint admittere et obedire verbo Dei, donec omni obiectione remoto, et nulla amplius dubitandi occasio, nunquam in lucem veniat.
Diffidentia Dei est naturalis augmenti noni noui cordis, cui inimicitia est. Sed fides a Spiritu Sancto inspiratur et tantum florebit sicut colitur. Nemo potest in fide fortis fieri sine labore certa. Infidelitas roborat, sicut consolatur; et si homines potius in argumentis, quae ad fidem sustentandam Deus dedit, se percontando et calumniando permittant, dubia eorum constanter magis confirmata invenient. {GC 527.2-3}
Hoc magni momenti principium est in opere, quod in futuro elaborabitur. Satis est dicere hanc unam esse ob causam, cur Deus non confirmet hunc motum in via quae omnem dubitationem removet in oculis mundi, donec probationis occlusa est. Eo tempore quisque eveniet animi. Nullae plures animae salvabiles erunt. Tantum igitur indubitata probatio in eventu Betelgeuse supernovarum et in effectibus GRB (gamma-radii erupit) dabitur. Nemo negabitur occasionem credendi per fidem, quia jam quisque facultas judicandi erit. Attamen septem illi proximi dies a die 18 mensis Octobris ad diem 24 Octobris 2015 in primis experientur eos qui in Deo confidunt.
Iam sumus operuit quid est ira Dei infidelibus in praecedentibus articulis; nunc aggrediar, quomodo Deus fideles suos in tempore plagarum tueatur. Articulus hic e vivido manat nuntio, quem in praedio nostro Celsi Sabbati Pentecostes die 15 mensis Iunii accepimus, quem nunc vobiscum communicamus.
Hi pluvia et magna Clama
Haec pluvia procidens est Orion Message anno 2010 editum est. Spiritus Sanctus non solum in studiis quae praesentes movit, sed etiam animos hominum animosque ad has nuntios sibi cognoscendos et accipiendos curavit. Imbrium serotinum et signatio significatur apud Ezechielem ab homine atramento scriptoris. Spiritus Sanctus nos obsignat, qui nos ducit in omnem veritatem et in cordibus nostris operatur mutationem. Permoventia est "gemere et clamare" pro omnibus flagitiis quae in Adventismo fiunt.
Et gloria Dei Israel ascendit de cherub, super quem erat, ad limen domus. Et vocavit virum qui erat indutus lineis, qui habebat atramentarium scriptoris in latere suo. et dixit Dominus ad eum vade per mediam civitatem in medio Hierusalem et signare frontibus virorum gementium et clamorum omnes abominationes, quae fiunt in medio eius. (Prophetia Ezechielis 9: 3, 4)
Qui peccatum ecclesiae non viderunt, et ideo non gemunt et clamant, non signabuntur et salvabuntur ab interitu adventus sui. Contra, Spiritus Sanctus (cum atramento scriptoris) venit ad eos qui gemunt et clamant, et in frontibus suis scribent. Quomodo enim aliud scire possumus quid sit peccatum, et quae peccata gemere et clamare debeamus, nisi Iesum intuendo et vulnera quae in Orionis sidere revelat?
Didici quod in superiori articulo Clamoris antecedit. Imprimis includit nuntiationem diei irae Dei et secundi adventus Iesu necnon tres nuntios angelorum cum addita mentione de peccatis quae ecclesiam intraverunt;
Ioannes venit in spiritu et virtute Eliae ad annuntiandum primum adventum Iesu. Instructus sum in ultimis diebus, et vidi quod Johannes repraesentaret illos qui exirent in spiritu et potentia Eliae ad praedica diem irae et secundi adventus Jesu. {EW 155.1}
GRB 130427A significavi nobis scribere de tempore plagarum singillatim. Percussit in primo festo die 2013 quod incidit in septimam diem sabbati, et sic triplum ultimum HSL aperuit (Princeps sabbati Listet tempus clamoris. Longus GRB Aprilis 27 notat clamoris initium, dum mortiferum finem GRB Betelgeuse notabis. Nuntius noster integer esse non potuit sine de ira Dei tractando, quia pars est argumenti clamoris.
GRB feritur in die manipulorum undae (primitiae), quae cum Pentecoste in HSL coniungitur, quia semper eodem hebdomadis die cadunt. Hoc anno ambo sabbato ceciderunt, qui extra speciales eos fecerunt. Signum GRB 130427A secutum est die Pentecostes cum signo addito, iterum materiam huius novi articuli ad circumeundum subiectum plagarum supplendum. GRB die 27 mensis Aprilis totum orbem applicatum est, signum autem in Pentecoste acceptum locale erat, et solis fidelibus applicatur.
Tempora GRB et Pentecostes extulerunt HSL. Orion horologium anni demonstrat, sed HSL ad diem demonstrat. Plus interest quam animadvertere Orionem nuntium ac studia sociare ad Fratrem Ioannem imprimis pervenisse praesertim in Dei anni temporibus constitutis. Sabbata alta sunt tempora cum in motu praecipue Spiritus Sanctus ducit.
Hoc phaenomenon nihil novi ad Adventismum est. Inter praecipua HSL triplex anni 1888, 89, '90, Deum quartum angelum populo suo illuminare coepit. Illi anni in cyclum sabbaticum et cyclum iubilaeum peregerunt, ostendentes Deum nobiscum peculiari modo esse non solum in sabbato suo hebdomadis, sed etiam in septem cyclis quos Ipse instituit. Dat lucem pro opportunitate. 1841, '42, '43, cum cyclis sabbatarius et iubilaeus adsimilat. Qui Deo innituntur, omnes septem circuitus eius cordis pulsationem audire possunt.
Sabbatum, praesertim alta sabbata, sunt cum Deus creaturis quas amat appropinquat, perinde ac Adam et Eva cum Ipso in horto communione fruuntur. Haec sunt tempora propinquitatis inter Deum et populum eius. The Gene vitae per HSL repraesentatur indolem Illius, qui primo loco dies festos constituit.
Apocalypsis 13 Ignem de caelo et imaginem subsequentem bestiae, non Deo, tribuit. Profecto Deus permittit satanicas institutiones facere quod facturi sunt, actus vero non oritur a Deo nec eius mores illustrant. Satanas est qui vult perdere et regere, sed Deus dat vitam et liberum arbitrium.
Et he [Bestia e terra ascendens] facit mirabilia magna, ut descendere facit ignem de caelo in terra coram hominibus, et seducit habitantes terram per miracula, quae facere potuit in conspectu bestiae; dicens his qui habitant terram ut faciant imaginem bestiae cui uulnus ense uiuebat. Apoc.
Magnus ignis de caelo mutans mundum non directe signatur per HSL quia HSL ostendit quid Deus facit, non quid satanas facit. Significat genus vitae aeternae quod in sanguine fusus Calvariae, non malitiam institutionum satanicarum. Quam ob causam non fuit inconveniens, pentecosten eventum pilae collocare. Sabbatum exaltatum est Domini, et videbitis quomodo Deus per Spiritum Sanctum in hac die fecerit pro nobis.
Aliquando accidit ut obliviscamur ea quae prius studuimus, vel materiam antea scriptam in lumine cognitionis novae retractare negleximus. Id quoque experti sunt lectores nostri pro certo. Res quae scribimus sunt tam profundae ut quotiescumque articulus legatur, intellectus hominis altius in profundam rerum divinarum pervenit. Interim vita experitur personali modo nuntios amplificare. Primo quidem, mens vix res ab usu remotas potest capere, sed sicut homo in verum incidit, et imago grandis clarior et illustrior fit, subtiliora et subtiliora veritates melius cognosci possunt;
HSL tempora operationis Dei indicat, non operationem hostium animarum. Ideo constituimus nostrum Tandem turpis ad initium plagarum die 25 mensis Octobris anno 2015 post Sabbatum Maximum die 24 mensis Octobris, cum Iesus Sanctissimum locum relinquet. Sapientes autem intellegent probationem omnibus hominibus septem ante diebus actu claudere.
Admonitio Tempestatis
Hic in praedio anno praeterito aliquas experientias insignes cum procellis habuimus. Unum pessimum umquam mane evenit ut Frater Gerhardus huc ante sex menses adveniret. Noster lumberjackus est, quod arbores incidere expertus est. Initio pluviae nihil insolitum fuit, sed dum ad adorationem matutinam flexis genibus essemus, vehementia tempestatis graviter augebatur. In oratione audimus ventum et pluviam, deinde fragorem et clangorem. Cum Ian oraret, praesidium a tempestate petivit et finem orationis suae maxime tempestatis cesserat pluviae. Prospeximus fenestras videre quod factum est, et statim vidimus valde malum esse.
Postquam pluvia orta est, egressi sumus ut damna inspiceremus. Multae arbores ceciderant, sed nulla laesio ullis aedificiis notabilis erat! Minora tantum erant damna quae facile reparabilia erant. Via quaedam arborum magnarum abripitur, suggessit turbo (vide photo; proh dolor, ipsa crassitudo trunci illius non ita apparet). Proximi damnum aliquod non habebant, ut species nobis feruntur. Gratias agimus Deo propter eius praesidium; nulla vita vel structurae laeduntur. Una arbor cecidit prope unum vaccarum, sed non nocuit. Arbores circumquaque ramada fragilia ceciderunt, eam non fregerunt.
Supervacuum dictu est oculos nostros ad pericula quae multae magnaeque arbores proximae domuum erant aperiebat. Ex illa tempestate, Sanctus Gerhardus ad arbores perniciosas resecandas innuit, ut cautela ad evitandas tempestates damna in posterum procurreret. Quamvis Deus nos tueatur, agnovimus nos debuisse ad nostram partem parare sapienter pro inevitabili.
Sublatis arboribus additis beneficiis dedit. Visum caeli dilatavit et viam clarius iubare patefecit ut domos nostras claresceret et arboribus pomiferis rideret.
Ut semper, Dominus permittit nos ante tempus experiri, ut ab experientia discere possitis. Tamquam terribilis erit ut tempestas fulmina imminens erit, tantum admonitio est ut tempestas quam modo descripsimus. Incommodum erit illis qui lucem neglexerunt, sed fideles excitabunt ad praeparandam veram tempestatem futuram.
tegimen in the Time of Storm
Parva alia novimus mala tempestate in vigilia Pentecostes. Ante eam diem arbores periculosas purgare conati sumus et pessime ex his removendis impetravimus. Quaedam ex arboribus valde provocant, et multoties instrumenta quae in hac terra uti diximus sunt insufficiens. In multis casibus arbores gravissimae super aedificiis incumbebant, quod officium eximie periculosum erat. Tum casu, dilabi sub contento, arbor Recubuitque ad templum, non nisi cardine, centimetri. (Photo cum Ian et Gerhardo supra.) Alia difficilis causa fuit arbor quam "Manus diaboli" agnovimus quae unam ex aedibus comminuere minabatur.
Ita ut Deus facultatibus usi sumus ad faciendam provocationem et strenuam operam ad purgandas arbores, operam dabimus ut infirmitates nostras devincamus ac vitam nostram ab his quae nos obumbrant ac ne nos ab aliis lucem Dei revolvamus. Dum laboramus, divinum auxilium oramus et Dominus nobiscum operatur.
Populus Dei in terra homines sunt agentes quae sunt cooperandi cum divinis agencies pro salute hominum. Animabus sibi adiunctis, Christus dicit: Una mecum es, operarii simul cum Deo. Magnus et inperceptivus actor Deus est; homo est humilis et videtur agens nisi in cooperatione cum coelestibus institutis aliquid boni facere possit. Sola enim mens a spiritu sancto illustratur ut homines divina opera discernant. Ac proinde assidue satanas quaerit mentes a divinis ad humanas avertere, ne homo cum Coelo cooperetur. Humanis figmentis intendit animum, inducens hominem ad confidendum in homine, ut brachium suum caro faciat, ne fides eorum Deum teneat. {2SM 123.1}
Postquam omnia quae possumus facere, simpliciter Deo confidere debemus. Erat una praesertim magna arbor inter infirmissimas structuras in fundo nostro. Quod cum frater Gerhardus inspexisset, videbat ut quamcumque partem deferret, aliquid detrimenti caperet. Statuit ergo eam relinquere in manu Dei, dicens, quod Deus in suo tempore illam arborem cadere debebit. ecce fecit.
Cum "ventus vehemens" Pentecostes venit ad nos in specie tempestatis, vehemens erat. Ventum est die veneris, XIIII mensis Iunii, proxime ante Sabbatum Maximum. Grandines lapides secum afferebat, quosdam circa pilae pilae magnitudine. Brevis sed vehemens fuit. Omnes domus nostrae tutae erant quia opus nostrum praeparatorium fecerant. Aliquot arbores notabiles denuo deictae sunt, ostendens hanc tempestatem multo fortiorem esse quam ultimam. [UPDATE: complures vicini nostri oculati infundibulum testati sunt et dixerunt se numquam huius mali in vita tempestatem expertos esse! Alios in vicinia nostra afficiebat, sed tantum in area locali.
Magna arbor, quae ultra nostram facultatem erat tractandi sine damno, descendit in tempestate. Deus vero cecidit sicut frater Gerhardus dixerat! Arbor evulsa et perfecte posita, nullis structuris seu arboribus laesa! De ramada excidit, et non confregit arbores in circuitu ejus. Magno membro e clibano latericio modo pollices tecti cecidissent, et si arbor paulo aliter caderet oppressisset.
Iram Dei venientis super terram in septem plagis ultimis erit maximus "procella" quam humanitas semper subibit. Isaias hoc modo describit;
Et faciet Dominus vox gloriosa audiri et ostendet de brachii illuminatione; in indignatione furoris sui, et in flamma ignis devorantis. sparsim, et tempestates, et grandines. (Liber Isaiae 30: 30)
Dei populus bene se facturum, ut omni modo suam partem, sicut nos fecimus, praeparet. Scrutare discrimina vitae spiritualis, et opera abscindere ut sol veritatis Dei per fenestras cordis apertas radios suos hilaris radios mittere possit. Tempestas semel hits, sero est parare!
Nihilominus adiuvabit nos Deus in his quae facere non possumus.
Et erit tabernaculum in umbra interdiu ab aestu; ad locum refugii et in latibulum a tempestate et a pluvia. (Liber Isaiae 4: 6)
Justi custodientur in tempore plagarum, sicut fuimus. Cum venerit tempestas irae Dei in mundum, habitabit in terra sua. Omnia in sua potestate parabunt et operabunt, et Deus eos custodiet a plagis, quae ultra vires corporis praeparant. Nostrum opus est ut Spiritus Sancti principium sequamur ad operandum quomodo possumus dum possumus, sed cum vera tempestas erumpit, rem in manibus Dei ponere debemus et in Eo confidere, ut nos aeque ac hac illa arbore protegamus.
Psalmus 91 thema capit;
Qui habitat in abscondito Altissimi, sub umbra Omnipotentis commorabitur. Dicam Domino : Refugium meum et refugium meum ; in ipso sperabo. certe liberabit te de laqueo aucupis et a te pestilentia gravis. Ipse Scapulis suis obumbrabit tibi, et sub pennis eius fiduciam habebis; scutum et lorica veritas eius. Non timebis a timore nocturno; neque enim sagitta quae volat interdiu; Neque enim peste ruituri sunt qui in tenebris ambulat; neque enim exitium qui vastat in meridie. Cadent a latere tuo mille, et decem milia a dextris tuis; ad te autem non appropinquabit. Tantum oculis tuis videbis, et retributionem impiorum videbis. Quia posuisti Dominum refugium meum, Altissimum, habitaculum tuum. Non accedet ad te malum, et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo. Angelis enim suis mandavit de te, ut custodiant te in omnibus viis tuis. In manibus portabunt te, ne forte offendas ad lapidem pedem tuum. Es super aspidem et basiliscum calcabis conculcabis leonem et conculcabis leonem et draconem pedes. Quoniam in me speravit, liberabo eum; in sublime constituam eum, quoniam cognóvit nomen meum. invocabit me, et ego exaudiam: cum ipso fuero in tribulatione. liberabo eum, et glorificabo eum. Longitudine dierum replebo eum, et ostendam illi salutare meum. (Ps 91)
Mementote principii quod Deus non suppeditabit insolubilem probationem, quia semper debemus fidem exercere. Etiam in plagis, Dei praesidio tam certa non appareret. Dum tempestas rugit, miraremur momenta quaenam pericula nobis futura essent, sicut mirati sumus quae damna fundi laboraret, dum ventum audiebamus et grandinem foris furentem. Tempus plagarum est tempus quo pendere in fide. Tempus tribulationis Iacob;
eheu! magna est enim dies illa, nec est similis eius; hic autem salvus erit ex eo. (Jeremiah 30: 7)
Multos scio lectores propter tempestates suas experientias nostras referre poterit. Dominus nobis loquitur secundum quod intelligimus. Ego hunc articulum claudere cum video:
