Primitus die Lunae, mensis Septembris anno XX, MMX, 27:2010 post meridiem evulgatum est www.letztercountdown.org
Te rursus invitare velim ut mecum in itinere proficiscaris, qui nos fere MM annos revolutus tempore ad annum Domini millesimo ducentesimo XXXI deducet, quem omnes novimus et didicimus amare in Adventismo tamquam anno Christi crucifixionis. Hoc non est solum in tempore iter, sed etiam in quemdam locum, quem omnes ex Evangeliis novimus: hortus Gethsemani, ubi dilectus Dominus noster Jesus sanguinem pro nobis in eum positis peccatis nostris sudavit. Postquam Iesus extremam cenam cum discipulis suis vespere tenuit, ad hunc hortum proficiscuntur. Hoc erat, in intellectu nostro Adventist et iuxta morem nostrum diem, vespertina quinta feria quinta in Crucifixionem itur. Secundum Hebraeorum rationem, ubi dies incipit ad occasum, et non incipit a media nocte, hoc iam erat Veneris.
Ellen G. Alba incepit Caput 74, quod inscribitur Gethsemane, in admirabile librum Desiderium saeculicum his verbis:
Salvator cum discipulis suis lente iter fecit in hortum Gethsemani. Luna Paschae, lata et plena, sereno fulsit caelo. Civitas tentoria peregrinantium siluit.
Quod plerique capiunt quasi poeticum descriptionem adiunctorum adventus Iesu in horto Gethsemani, tantum dynamitem continet ut haec bomba totam adventusmi explodat. Miraberis quomodo id fieri possit.
An Patefacio Tabellae
Quod ut intelligatur, litteras apertas contra ecclesiam nostram Adventist(es) legere oportet, quae tempore interreti circumfertur. Divulgatum est die 6 mensis Martii anno 2009 in the scribd documentum tribunal sub PRINCIPIO EPISTOLA AD CLIFFORD GOLDSTEIN et ad auctorem Hebraeorum pristinum dirigitur Clifford Goldstein, qui ad Adventismum convertitur, et qui notus est suis libris Adventistis, sicut Americae in Prophetia; sic indirecte ad omnes Adventistas dirigitur. Titulus est:
PRINCIPIS EPISTOLA AD CLIFFORD GOLDSTEIN: CRUCIS NON EST ANNO DOMINI XXXI.
In prooemio iam haec valent verba legere:
Si septimus dies Adventus calculi Danielis prophetiae LXX Hebdomadum ducens ad Crucem in Pascha feria sexta Nisan 70 in 14 AD non recte, tunc . . . tota propositio pro fundamento et exsistentia septimi-diei Adventist Ecclesia destruitur.
Si media Danielis 70th Hebdomada non terminatur ad Crucifixionem Iesu Pascha Veneris Nisan 14 in 31 AD, deinde ab Artaxerxe Longimano anno 457 a.Chr.n., decretum Esdrae instaurandae Hierosolymis datum est. Nec vespere et mane in 2,300 AD. Principium Diurnum falsum esse ostenditur. Non est « Iudicium inquisitivum ». Nondum Babylon lapsa est, et 3 Angelorum nuntia manent ab 3 Angelis praedicanda.
Haec ratio satis esset ut fundamentum SDA organizationis in dubium vocaret eiusque continuam vitam terminaret. Id nos cogat prorsus inquirere quid aliud, si quid Adventismus docet, verum esse possit, si aliquid tam valde elementatum, tam omnino falsum assecuti sint!
Haec Ecclesia, quae praedicat 3 Angelorum nuntios et repositum esse veritatis ad tempus nostrum, nitidissimo mendacio nititur.
Propheta haec Ecclesia falsum nuntium docuisse comprobatur, negans eam titulo veri prophetae Dei vindicare. Poteratne eam tam falsam doctrinam ostendere Spiritus sanctus? Soli pseudoprophetae falsa nuntia praedicant, et ab eis fugiendum est.
Quod attinet ad eruditorum Adventistarum eruditorum multitudinem ab Ellen G. White, qui doctrinas suas suasit ac roboravit, nonne - silentium in hac gravissima et atrox re, etiam de fide, signis, de integritate eorum volumina loquuntur?
Nonne hoc significat Ecclesiam in importabili et reprehensibili mendacio fundatam fuisse septimum diem Adventus?
Annon haec ecclesia tunc praedicaret mendacium ab 1844?
Mendacium quod nullus angelus, nec Jesus, nec Spiritus sanctus unquam locutus est.
Quicunque haec pro hyperbole respicit, amicus in me est. Ita merum hyperbolen putabam, cum primum illud legi. Sed tunc veniebant longa studia diversorum calendariorum iudaicorum et biblicarum regularum festorum, quando volui occurrere custodibus sabbatum lunaribus et indagare studia eorum, et intellectus horum calendariorum reduxit me ad astronomiam (non astrologiam, ut quidam volunt in me) et ad monstruosam conclusionem; Difficultas anno Domini millesimo ducentesimo XXXI in Adventismo actu habemus.
Secundum hodiernam nostram cognitionem et cum omnibus recentibus scientificis et astronomicis testimoniis, non potuit plena luna effulsisse anno Domini millesimo ducentesimo XXXI super atrocem scenam in Gethsemani die Veneris, sicut nos Adventistae praedicamus. Quidni? Quia omne Pascha cadere debet in plenilunio (vel postridie), si autem Pascha anno Domini 31 fuerit in Martio vel Aprili, tunc plena luna Nissan 31, si fuit 14 Martii, incidit in diem Martis, et si fuit 27 Aprilis, cecidit in feriam quartam, nunquam vero in feria!
Supra vero Ellen G. White legimus dictum: “The Pascha lunae , lata et plenuse caelo sereno fulgebat."
In eius scriptis etiam pluries clare deprehendimus quod Iesus in cruce mortuus est in fonte Domini millesimo ducentesimo XXXI;
Anno vero Domini A. D. 31Christus verum sacrificium in Calvario offerebatur. {Da MLIX}
Duo alia similia dicta sunt Magna controversia, et v Spiritus Prophetiae, Prophetae et Regum et Fidem Vivo.
Et confirmatur ab ea quod Jesus mortuus est sexta feria;
Videbatur turbari ingruente malo. Sexto die sabbati viderunt magistrum suum; Prima feria sequentis hebdomadis invenerunt se spoliatum corpore suo, et accusati sunt quod eum surripuissent causa decipiendi populum. {Da MLIX}
Stupefactus sum et tacui vivos in corde meo Adventist. Poteratne esse, quod tot annis fortasse crederem mendacium? Numquid Danielis prophetia non sunt impleta? An Adventistae tantum annum malum habuimus-sed quomodo adhuc 1844 verum esse potuit? Ellen G. White etiam confirmavit 22 Octobris 1844 toties! Ergo vere falsus propheta ? Terribilis! Intolerabilis! Ille revera finis adventusmi – sine exaggeratione esset!
Sed sane prius duxi... mitescere, diligenter perlegere, omnia reprehendo...
Hoc est quod nunc facere vellem, una vobiscum.
LXX Hebdomadae
Auctor epistulae apertae pergit et explicat quomodo Nos Adventistae adimpletionem prophetiae Danielis 70 septimanarum intellegamus 9. Si quis hoc nesciat, in hac re primam doctrinam inspiciat oportet. Hoc modo fieri potest valde nice Cyberspace Ministerio. Omnia biblica et pulchre parata sunt.
Qui eam iam et iustam novit perspectionem videre cupit, hic est fundamentalis schema nostrae interpretationis 70 septimanarum Danielis;

Unde in media septuagesimo hebdomade exacte ad ver A. D. 31 et crucifixio Jesu venimus. Auctor epistolae apertae rectissime est. Sic et non aliter, quomodo nos Adventistae docent.
Auctor pergit:
SDA theologia statusut videtur, non adhibitis maxime commodis in reprimendis calendariis; quod Jesus crucifixus est in Pascha die Veneris, Nisan 14, AD XXXI. Haec doctrina fulcrum est, in quo validitas interpretationis nititur 70 Hebdomadarum prophetia, quae illis adimpletur in Messia « praecisus in medio LXX Hebdomadae ».
Totam suam fidem in calculis Ptolemaei ethnici ponens, SDAs sibi persuadent, ab anno CDLXXXVI (486 Hebdomadae) ab anno 69 a.C.n. (cum Artaxerxes Longimanus Hierosolymam reficere dicunt), eos ad annum AD 457, ita evincunt eorum methodum Bibliae eisegesis et interpretationis esse seiunctam, infallibilem, inviolabilem, inviolabilem esse. Supra argumentum hoc verum esse convincunt, nec cum rebus confundi volunt.
Infeliciter hanc doctrinam evincunt falsum,. Numquam ullam SDA huius diei probationem in Cruce offendit, fortasse quod, praecipiter de sua diligentia persuasus, omnes supervacaneum censuerunt ad hanc decretoriam reprimendam.
Proh dolor, fateor etiam me habuisse numquam antea visum vel auditum de aliquo SDA verificationem de date. Fateor etiam me non vere id exploratum esse. Prima vice legi quamlibet reprehensionem doctrinae nostrae hac in re ab asseclis lunae sabbati doctrinae. Sed de illo postea.
Si proximas paginas 16 legatur documenti auctoris epistulae apertae, qui se "Jerusah" in suo profile appellat, huic satis accurato in calendario hebraeo introducto occurrit ut auctor hodiernum calendarium tempore Iesu fingat. Ierusah nullo modo excludit quod magnas dissensiones ac dissidia circa exacte quomodo Iudaei festa sua abhinc MM annos computaverunt. Vera solutio ad "annum 2000 problematum" etiam ostendet quid calendarium tunc temporis in usu esset.
Profecto id, quod auctor et multi alii, qui nostram ecclesiam oppugnant, eodem modo faciunt satis simplex. Lunae augmenta capiunt, quae hodie scientifice faciliter praevidentur et verificabilia sunt et conferunt cum feriis mensium eligibilium, qui candidati Pascha anno Domini fuerunt ad 31. Idem faciendum - fortasse etiam cum progressione magis explicata quam Ierusah habuit. Is me cum illa impune faciet, quia prima specie eventus eius confirmabitur et certe ei placiturus est. Sed non nobis!
Quid opus est programma, quod aliquid astronomie accurate de luna tunc temporis narrat, sed primum quaerendum est nobis: "Quare luna tanta est?"
Lunam initio mensis
Quod certum & incertum novimus, antiqui Israelitae menses lunares servaverunt, & festa sua ita statuerunt. Hoc biblicum probatur, et nemo negare potest. Ubi parvas opinionum differentias invenimus, cum plane mensis iudaicus incepit: in astronomia nova luna, vel in prima lunae lunae, in prima parva falce visibili.
Sed satis certo scimus Hierosolymis peculiarem custodiam positam esse in colle, cuius officium erat observare tempore solis (principio biblico diei) ut viderent si post novam lunam prima parva crescens visibile fieret. Si ita esset, hic novus dies, qui ad occasum solis inceperat, primus dies mensis declaratus est. Hoc primum crescens, quod "FC" posthac abbreviaturas "FC", initium mensis determinavit. Quippe morae nullae esse possent, si vel tempestatibus cum nubibus praevalerent, vel condiciones edendae nimium adversae essent. Commonere autem volumus — et ad illud revertemur, ne moras illas adhibeamus ad explicandas differentias doctrinae nostrae ad eventus astronomicos, qui mox ostendentur, quia id solum nos in aliam laqueum alliciat.
Sunt etiam alii circulos qui astrologiam novam lunam cum astronomicis initium mensis instituunt. Cum nullus crescens visibilis est, nova luna durare potest 1-3 dies, ut modus iste discrepantiis eveniat in determinatione quarum novae lunae dies mensis vere inceperunt. Itaque ille modus verisimillimum numquam usus est. Quo longius in studio veniamus, eo clarius erit nos, inventis quibusdam harmoniis, verum etiam calendarium biblicum ac regulas accuratas pro mensium et annorum determinationibus detexisse.
Etiam hodie castra sabbatum lunaris valde divisa sunt quia inter se disceptant, quando exacte initium mensis fieret. Cum novum sabbatum suum celebrent in prima cuiusque mensis die, quod ideo in quemlibet diem hebdomadis cadere potest et in quolibet mense differre, et hanc feriam sanctificare sicut sabbatum reliquis mensis, variae sabbatum lunares custodes diversis diebus sabbatum servant. Cum scimus, quantus sit dies sanctificatus Dei, ex lis inter sabbatum lunarem observari potest aliquid iniustum esse.
Probabiliter pauci sciunt quod in mundo Arabum initium mensium religiosorum et tempus precationis fixae adhuc exacte determinatur secundum lunam FC usque hodie, et cum Islam valde stricte et Sarraceni sequantur precationem temporibus suis locis natalibus, etiam in itineribus, optimas programmata downloadabilia in Interreti praebent ad determinandas FC lunas et orandi tempora. Uno tali programmate ad totam seriem articulorum utemur, quia picturas valde gratas praebet et nos adiuvabit ut plura de futuris discendis quam iusta solvendis eventum anni AD XXXI.
Quicumque haec studia inhibere volet, praecedere debet et programmata deponere tempora accurate a International Centrum Astronomicum et cognoscere me non doctorem data. Utique, cum quovis alio etiam programmate planetarium computare potes. Omnes boni eventus satis praestant, qui multum inter se differunt. Alterum propositum, quod accuratissime nobis dare potest opiniones simulatas lunae, ut proxime a monte Hierosolymitano quolibet anno observatum est. redshift. Pluribus linguis praesto est et programmata circa US $75 sumptuum et fortasse optima quae nunc in mercatu hoc pretio obtinere potes. Praesertim vero posuerunt in exsequendis calculum lunarem absolute accuratum, non simplicem, mathematice/astronomicam, quia luna non uniformi orbita movetur, sed aliquo modo trahit. Publica protocollum est www.redshift-live.com. (Non, non sum ibi consociator).
Deinde postea inveniemus quod ad solutionem anni 31 quaestionis attinet, nihil attinet, num lunam computatam secundum novam lunam (quam unam?) vel lunam FC, quia scimus quod Ellen G. Albam vidit plenam lunam in horto Gethsemani super Nisan.
Dies Judaeorum: a vespera usque ad vesperam
Dies Judaeorum exorsus est ad solis occasum, et ibat usque ad solis occasum. Ex narratione creationis hoc in Bibliis perspici potest;
Dixitque Deus: Fiat lux. Et vidit Deus lucem quod esset bona et divisit lucem ac tenebras. Appellavitque Deus lucem Diem et tenebras Noctem. And factum est vespere et mane dies unus. (Liber Genesis 1: 3, 5)
Alter versus etiam clare confirmat;
sabbatum requietionis erit vobis, et affligetis animas vestras die nono mensis ad vesperum. a usquc ad us- quesabbatum vestrum celebrabitis. Leviticus 23:32;
Hic rursus Roma tumultum attulit et initium diei ad mediam noctem permovit. Semper cogitandum est si temporibus calendarii Romani utamur, quia pars diei Romani adhuc est in vetere die iudaico (media nocte ad vesperum) et aliam partem in proximo die iudaico (vespere usque ad mediam noctem). Hoc satis multam confusionem afferre potest. Babylonia interpretatur confusio post omnes.
Eratne Yom Kippur die 22 octobris 1844?
Exemplum controversiae vobis ostendere velim, quod pulchre illustrat quomodo calculus initie mensis moderno modo fiat. Cum multa disceptatio sit de "Natali adventus nostri", die XXII mensis Octobris, anno MDCCCXLIV, hoc in loco reprehendere velim si Ellen G. White, qui saepe hunc diem affirmavit, ius sit vel - quotquot plantationis sites dicunt - "iterum erraverunt". Primum igitur determinare debemus quando prima luna crescens visibilis fuit ante Octobr. 22. Hoc initium esset I Tishri, septimi mensis Judaici, anni MDCCCXLIV. Deinde computandum est usque ad diem X Tishri ut diem expiationis (Yom Kippur) anno 1844 acciperet, quia dies expiationum semper fit die X mensis septimi Iudaici.
Si programmata "accurate tempora" primum adhibes, primum necesse est locum "Hierosolymis" ingredi, quia omnes calculi fundantur in templo veteri in urbe ubi praedicavit Jesus et extra portas, de quibus crucifixus est. In hoc programmate Arabum, locus defalta non praesto est (neque mirum).
Novus locus defalta cum "Location" conjunctione addi potest. Coordinatae Hierosolymitanae sunt 35° 13' East (E) et 31° 47' septentrionalis (N). Zona temporis est +2 oriens et elevatio 630m. "Refractio" nos non magnopere interest (I have: temperies: 17° C, pressura aeris: 914 mb), neque nos interest "Optiones Urbis". Temporibus precationis, relinquere potes 15 km.
Nunc nomen intrant pro novus locationis defectus: "Israel Hierosolymam" et "Adde" conjunctionem preme. Nunc posuere es.
Primum inspiciamus incrementa lunae mense Octobri 1844. Click on "Moon Phases". Semper utimur "locis temporibus" et "topocentrico" calculo, quia accuratior est. Nunc solum 1844 in "annum" agrum intrant et deprime "Calculate". Post breve tempus calculi, luna pascha totius anni 1844 mensa apparebit. Vide in columna “Lunae novae” ad diem primum ante diem 22 octobris 1844. Habesne eam? Hora est 12 Oct., hora 0:41. Redshift dicit 1:25 horas. Redshift credo, sed parva differentia ad nostram inquisitionem non pertinet.
quod astronomicas nova luna, cum ne minima quidem crescens apparebat, facta est die 12 Octobris 1844, paulo post nostri diei initium (media nocte). Nunc determinare opus est quo die ad occasum speculator in colle Hierosolymitano primum parvam lunam habere potuerit. Hoc biblicum esset principium mensis et haec vespera biblica esset initium primi diei novi mensis. Hic iam perspicitur nonnullorum fratrum theoriae, qui ad me miserunt studia aliena, dicentes biblicam diei initium non esse ad solis occasum, sed ad mane, prorsus nugae esse. Omnino notandum est quomodo haec calculi tunc operata sint, alioquin nunquam reperiemus quid Deus in umbra legis caeremonialis nostro tempore praeparaverit in sapientia sua.
Nunc ad praecipuum munus programmatis "accurate tempora" veniamus, quae nominatim ad hanc ipsam quaestionem destinata est: determinatio cum prima lunae lunae visibilis fuit. Claude nostra luna phase calculi cum “Close” et in principali menu click “Visibilitas Crescentis” (visibilitas lunae lunae). Temporibus romanis utemur in omnibus calculis nostris in hac serie, quia consuevimus cogitare et computare cum illis. Primum ergo "Date Gregorian" in novo dialogo fenestra signamus. Nunc intra 12 pro "Die", 10 pro "mense" et 1844 pro "Anno".
Ceterae occasus semper erunt;
- "Novum Crescent (Vesperarum)"
- "Rationes topcentricae" (sed etiam cum "geocentrico")
- "Tempus Calculi: Solis"
Cum tempus novum initum est, primum in "Praevisum" deprimendum est. Propositum automatice tres dies possibiles visibilitatis computat, qui proximi sunt ad certum diem nostrum, et tunc globulum rubeum “Crescent Visibilitas Map”.
Propositum primum suggerit die 11 mensis Octobris anno 1844, et strepita "Trahe" ad tabulam visibilitatis hauriendam. Eventus similis est:
Legenda ad chartam refert, quod locis albis et rubris indicatur impossibile esse lunam lunam maculare. Vespere itaque die 11 Octobris 1844 omnino excluditur. Astronomiae novae lunae ne ante mediam noctem diei 12 contingebant, ut logice!
Die 12 Octobr. hoc spectat:

Est regio rubra recta supra: impossibile. Area alba: nullo modo. Area caerulea in qua machinae opticae incrementi variae necessariae fuissent. Has areas caeruleas ab omnibus calculis excludemus, cum antiqui Israelitae huiusmodi machinas non habuerint ideoque hae areae initium mensis biblici notare non possunt. Magenta etiam areas excludemus, ubi visio nudo oculo theoretice fieri potest cum condicionibus tempestatibus valde bonis, sed solum tam exigui momenti in solis occasum ut impossibile etiam videatur. Redshift constitui haec omnia mihi simulare, et eventus incredibiliter pulchri sunt. Revehitur ad illos annos unus sentit. In magenta areas, quando sol plene non occidit, tantum breve est fulgoris "crescentis" tam exigui ut valida esse non possit.
Longe aliter se res habet in locis viridibus. In charta supra, tale aream viridem invenimus, et hoc est quod quaerimus. Hic, secundum normas scientificas pro calculis, verisimile est visum accidere. Attamen areae viridis in tabula suprascripta Israel et Ierusalem hoc casu non operit, quod significat visionem lunae FC ad solis occasum Octobris 12 fieri non posse.
Eamus ad 13 Octobris:

Nunc invenimus quod petimus! Area viridis totum Israelem plane operit, ac proinde Hierosolyma die 13 mensis Octobris ad solis occasum vespera est. Quid est hoc? Qui dies nunc est I Tishris, primus dies septimi mensis Judaici?
Nunc ad 10. Tishri numerare volumus. Ut facile, unum ex multis in promptu calendariis in Interreti uti potuimus. Ego uti UleDocsed etsi ad diem 9 tantum addimus ad diem 14 Octobris, quem iam primum Tishri deprehendimus, ad diem venimus quo diem expiationum suarum 1 antiqui Israelitae celebraverunt.
Et secundum Cocker, id esset: 14 + 9 = 23. Die 23 Octobris 1844 .
Exspecta paulisper! In Adventismo adhuc docemus Yom Kippur die 1844 mensis Octobris anno MDCCCXLIV incidisse et Milleritos secundo Iesu adventu eo ipso die exspectare. Est autem repente 22 loco 23? In Adventismo nunc omne malum est?
Imo mitescere et cogitare!
Milleritae et "Motus septimi mensis", tales programmata non habebant, quales hodie habemus, neque modus erat ut animadverteret quid his diebus ad occasum solis in Ierusalem videri posset. Ceterum quibus indiciis novus mensis determinandus est, non liquet. Ut non altius perspiciamus, interrogemus Ellen G. Ipsam Albam, quae testis fuit earum eventuum die « magnae destitutionis », quod vere factum est et quo tempore Iesum exspectaverunt:
Animo anhelitu Adventistae, non minus quam quinquaginta milia et probabiliter propius centum milia late per partem septentrionalem Americae septentrionalis sparsae, surrexerunt ut diem Martis, die 22 Octobris 1844, eventus salutarent.
Quaerebant quaedam puncta ubi pervidere possent in coelos puros, sperantes se primam conspectum venturi redire ad Dominum. Iesus quando venit? Horae matutinae sensim praeteribant et meridies veniebat, deinde meridies; postremo tenebrae in terra habitaverunt. Sed adhuc erat XXII Octobris, et esset usque ad mediam noctem. Novissime venit hora, sed non venit Iesus. paene inenarrabilis destitutio fuit. {1BIO 53.2–3}
Secundum exactissimam rationem nostram concluditur, millerios totumque motum Adventus, qui hunc "novissimum diem" in adventum praecedens "parva destitutione" tulerant, diem praematurum exspectaverant adventum Domini. Sed biblicam accuratam rationem huius "ultimi possibilis venturi" fecerant, simillima ut Karaites Iudaici id facerent, determinando vernam messem hordei anni Iudaici.
Si situ interretiali Karaitarum aperimus www.karaite-korner.orghunc locum mere Iudaicum invenimus, qui plerumque cum aliis religionibus nihil agit, mirificos nexus ad sitos cum disputatione Adventistarum - semel ad locum adversariorum adventusmi, semel ad responsionem adventusmi apud ALEX Publishingquae maxime fundata est. Sed haec disputatio non est de exacto die, ut hic, sed de num recto mense, quia Judaei jam celebrarunt suum Kippur. September 23 in tanto illo anno MDCCCXLIV.
Quid facit haec discrepantia unius prorsus mensis? Septimus mensis Iudaeorum est septima luna lunata computata a luna prima FC, quae utique nitebatur cum annus Iudaicus coeperat et primus mensis definitus est. Adhuc singillatim loqui oportet quomodo primus mensis biblicus vere definitus sit, quia multum in eo fretus est. Nunc enim hoc modo notamus: Duo sunt saltem coetus Iudaeorum: Rabbinici, qui suum initium anni determinant secundum Rabbi Hillel II calendarium, et Karaitas, qui magis biblico modo initium anni posuerunt, ut aiunt, secundum solam messem hordeaceam. Hos duos modos explicandi Judaicum initio anni singillatim explicabo, et agnosces propediem quod utrumque vitiosum sit.
Multi nunc nos reprehendunt Adventistae, tamen dicentes nos errores in calculis habere. Gravissimum est quod accusant Ellen G. White, quod visiones eius confirmaverunt diem, et si non recte esset, "iterum" ut pseudopropheta exponeretur.
In primis intelligendum est campum cognitionis veritatum biblicarum ac caeremoniarum biblicarum eo tempore adhuc valde infimus. Nondum erat sabbatum agnitum, imo minus initium diei iudaei ad solis occasum. Haec omnia postea annis reperta essent. Sic, exempli gratia, per 16 annos, Iesus necessarium non putavit Ellen G. White declarare quod biblicae diei observatio sabbati initium non est horae 18:00, sed ad solis occasum. Attamen, si Iesus hoc tempore magni momenti esse non existimavit, id non significat tam leve nobis hodie. Crescente scientia, et inventae sunt in caeremoniali lege Hebraeorum, et umbrae officia et festa non fieri potuissent sine accurata cognitione biblicae rationis initiis dierum, mensium et annorum.
Examinemus dicta Ellen G. White facta circa 22 Octobris 1844 et quid ad amussim dicit;
Historia igitur huiusmodi eventuum miraculorum in Suecia ad posteriores aetates memorat res commemorandas, ne Adventistae potentiam Dei potentem obliviscantur vel negentur in adventu Domini nuntiatione 1840 et significatio. iudicium quod in Sanctuarium Caeleste Sanctuarii MDCCCXLIV die XXII mensis Octobris incepit. {EGWE 108.5}
Quando prorsus Yom Kippur dies incipiunt? Vespere diei 22 Octobris ad diem 23 Octobris 1844, ad solis occasum. Ellen G. White sententia rectissime est. Sententia exacte incohata est vespere diei 22 octobris 1844! Non coepit a die 23 mensis Octobris, quia hoc esset horarum circiter VI. Nostri lunae calculi hunc diem prorsus confirmant.
In eius biographia legitur:
Ostensum est etiam quod essent initium semitapotius quam ad extremum, ut autumabant. {1BIO 59.3}
Id est de initio judicii, idque exacte die 22 Octobris, ut ratio nostra ostendit: solis occasus ad vesperam diei 22 Octobris 1844 ad diem 23 Octobris.
In Early Writingsde ostio clauso et aperto legimus, verum eventum, quod ad solis occasum diei 22 octobris agebat: Iesus, completo servitio in loco sancto, ibat ad ministrandum in loco sancto. Nulla contradictio!
Commentarium paulo problematicum ex Ellen G. White, quod invenire potui, est ex magna controversia:
Die decima septima, Mensis septimi, Dies magni expiationum, tempus emundationis Sanctuarii, quod anno MDCCCXLIV. incidit in vicesimum secundum Octobhabebatur tempus adventus domini. Hoc consentaneum erat cum probationibus iam propositis 2300 dies autumno terminarentur, et conclusio inexorabilis videbatur. {GC 399.4}
Ex nostra definitione, dies expiationum non incidisset in diem 1844 octobris, sed in 22; sed certe hic expiationum dies numquam ullo in orbe terrarum loco servatus est. In situ Karaite, legere possumus eos expiationis diem non tenuisse. Verum est tamen diem Expiationis coeperunt die 22 Octobris 1844! Quaestio est mere dialectica, quia revera pars Yom Kippur incidit in diem 22 Octobris, et alia pars in diem 23 Octobris. Hoc non satis est reprehendere Ellen G. Albus ut falsus propheta! Sed ex hoc discimus quam magnum sit has res bene intelligere, ut adversariis veritati occurramus.
In fine huius argumenti brevissimi itineris nostri, consilium dare volo ut in articulatione nostra cauti simus. Dies expiationis recte computatus incidit in diem 23 Octobris, sed Iesus definite ingressus est in Sancta Sanctorum die 22 Octobris 1844, et Magnus dies Iudicii in caelo exortus est sub occasum solis die 22 Octobris 1844 secundum Calendarium Gregorianum. Auctores novi lunam Octobrem 12 tamquam initium mensis significaverunt, et non primam lunam, sicut postea etiam falso putaverunt sabbatum ante 18:00 horas incipere. Sed Iesus per Danielem prophetam nobis narrat;
Tu autem, Daniel, claude sermones, et signa librum usque ad tempus finis: multi discurrunt. et scientia augebitur. (Daniel 12: 4)
Annus biblicus
In hac serie, nemo circumspicere potest de insolitis Kalendariis Judaeorum et de variis festis perplexis agere. Scriptura plena est, et rationem habet quae nondum agnita est. Hinc est quod paulo plenius de kalendarii iudaicis supputationibus. Scimus Judaicum mensem a luna prima lunae incipere, et hoc idem omni mense. Nunc investigare volumus, quando annus iudaicus incipit vel incepit.
Imprimis duae sunt theoriae et calendaria. Noster Ierusah unus tantum ex illis usus est, ac praeterea eam, quae tempore verisimiliter non fuit.
Ad hanc quaestionem ingrediendam, intelligendum est quod vere Israel antiquitus ab aequinoctio Martio incepit, sicut in nostra cultura. Per vices ultimis MM annis, aequinoctium vernum erat circa diem 2000 Martii (Calendarium Iulianum), cum hodie circa diem XX Martii est. Obiter omnes dies mei in Gregoriano (post A.D. 23) et Iuliano (ante AD 20) datae erunt. Programmata sponte commendavi conversionem adhibere. Iustum interest scire te, introducto in Calendario gregoriano, ordinem sequentium dierum non mutasse, id quod maxime est de eo, quod scire volumus an fieri potuerit, Iesum quidem die Veneris obiisse anno 1582, Sabbatum in sepulcro, ac resurrexisse mane dominica, ut semper edocti sumus.
Saeculo IV (etiam multa disceptatio de tempore exacte, sed omnes post Christum saecula fuisse constat), scimus nobile Rabbi Hillel calendarium induxisse, quod primo mense Iudaico "Nissan" statuerat, ita ut a FC luna inciperet. proxima ad aequinoctium vernum. Quidam hoc calendarium vocant "Hillel II", et vocant calendarium antea existentem "Hillel I", sed sane minus recte, quia nondum natus erat Hillel. Sed tamen cum hac nomenclatura etiam manere vellem, quia tam pulchre simplex est.
Quidam nunc supponunt ut ante R. Hillel et eius Illel II calendarium, regulam iudaicam pro initio anni adhiberet, luna prima FC. post aequinoctium vernum vel concurrentibus aequinoctio verno. Aduocati huius theoriae veritati valde appropinquant, ut uidebimus, sed adhuc deest aliquid.
Itaque duo possibilia sunt calendaria, quae omnino ab aequinoctio verno pendent (23 Martii eo tempore, 20 Martii hodie), quarum altera post Christum saecula probabiliter introducta fuit. Prorsus ille unus est, quo Jerusah noster in epistola sua utitur... et hoc est, ubi primum magnum errorem suum fecit, et multi alii idem faciunt.
Itane censes nos tantum opus esse ut Illel Io fastis, et omnia ludicra erunt? Absit! Sed primum compendiamus facultates quas invenimus ab initio anni usque;
Quattuor Methodi
Ita iam videmus ex analysi variarum opinionum initio mensis biblici et anni aliquas esse repugnantias et incertas. Si quid nobis, ut novissima generatio, in biblicis diebus festivis comprehenditur, in primis agnoscendum est non alium fuisse quam Satanam, qui tantam confusionem creavit, et nunc munus habemus e chao ordinandi.
Hactenus invenimus quattuor modis quibus Iudaei principium primi mensis Nissan anno 31. Invicem methodi illi adhibentur a multis paginis, et omnes modum, quo melioris auctoris ideis favet.
- Principium anni (Nissan 1) in nova luna astronomico quae aequinoctio verno proxima est.
- Principium anni (Nissan 1) astronomiae novae lunae quae est post aequinoctium vernum vel incidit.
- Principium anni (Nissan 1) ad lunam FC quae proxima est aequinoctio verno.
- Principium anni (Nissan 1) in luna FC quae est post aequinoctium vernum vel incidit.
Ex his quattuor modis unam tantum sustulit Jerusah, methodum Illel II (n. 3), et haec methodus valde probabile est unam rectam esse, cum sciamus Rabbi Hillel induxisse calculum cum luna fc proxime ad aequinoctium vernum post saecula anno Domini millesimo ducentesimo XXXI.
Karaites
Circumire hunc coetum Iudaeorum vel non possumus, cum consideramus quid veri calculi biblici initio anni verisimiliter fuerit. Affirmant — et hoc, ut videtur, honestum — calendarium iudaicum a Rabbi Hillel correctum regredi conantur et ad observantiam calendarii primi biblici a Jehovah postulati revertuntur. Et ideo totaliter excludunt usum astronomiae neomeniae, quia intelligunt quod Deus ostendit Moysi aliquid in caelo noctis quando dixit ei;
haec mensis principium mensium vobis erit: primus mensis anni erit vobis. Exod.
Mensis vocabulum est "hodesh" et revera significat "lunam novam". Si ergo Deus principium mensis Moysen docere voluit, primo lunae ostendit, quia si nihil esset (astronomicum novum), non posset aliquid ostendere. His Karaitis assentior, et propterea novas lunas astronomicos in futuro, quae interdum etiam per 2 vel 3 dies durant, aliaque problemata in initio mensis determinando causabimus. Tantum computatione feriarum possibilium ad Pascha anno AD 31, eo adhuc utemur ad perfectionem.
Nunc velim breviter quid Karaitae sentiant. In Nissan XVI, die XVI mensis primi iudaici, quoddam caeremoniale sacrificium debet offerri: manipulum primitiarum agitatione.
Loquere filiis Israël, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis, et metet messem ejus, offeretis manipulum primitiarum messis vestræ sacerdoti. Et manipulum levabit Crastina die sabbati movebit eam sacerdos. Leviticus 23:10,11;
Manipulus primitiarum ex primo hordeo secundum traditionem Iudaeam consistit, quia hordeum primo maturescit inter omnia sata, uno fere mense ante alios. Infeliciter non habemus multas alias Scripturas notationes, sed consequens est ut quaestio oriri debeat pro hoc festo vere secundo post Pascha, si simpliciter hordeum matura non datur, ius? Quomodo manipulum Iudaei manipulum traherent, si nullum manipulum hordei maturitatem invenirent?
Quaestio haec apparentis ad rectam assumptionem perducta est, initium anni differendum esset si hordeum maturum (abib) in fine 12th mensis praesto esset. In hoc casu debebat expectare lunam proximam FC. Hoc autem modo sciebant saltem duas hebdomadas ante festum Paschatis utrum manipulus vere Nissan 16 posset agitari necne. In cultura Iudaica non est annus bissextilis, cum extra diem singulis quattuor annis, ut novimus, sed est mensis 13 bissextilis. Quod quomodo definiendum sit, iterum utique graviter discussum est.
Rabbinici Iudei permanentem rationem habent quae bissextilis mensis singulis annis XIX intercalat (quod obiter inducit ut problemata mathematica valde iucunda et gradatim transpositio anni in comparatione cum reali anni solaris), dum Karaite Iudaei mensem bissextum ab abib (quod simpliciter significat "maturitatem") hordei definiunt, quod longe magis sensum in Bibliorum conspectu efficit;
Hodie egredimini in Domino mensis Abib, (Exodus 13:4);
Observa diem mensis Abibet custodi Pascha Domino Deo tuo mensis Abib Dominus Deus tuus eduxi te de Aegypto per noctem. (Deuteronomy 16:1;
Sed quid de aequinoctio? Haec quaestio a Karaitis omnino neglecta est. In fine sui 12 mensis, abib spectant mox, et si inveniunt, lunam proximam statim 1 Nissan designat. Si eam invenire non possunt, 13 mensem intercalant, et in fine huius mensis iterum quaerunt. Principium anni pro Karaites est ideo solum indirecte a sole dependens, cum lucem et calorem ad incrementum dat plantae. Eorum definitio magis est agriculturae et minus astronomicae.
Si Karaite computum initio anni ad quatuor modos nostros iam addimus, iam quinque modis iudaicum anni principium iniri potuit. Videsne quantum confusio illata sit?
- Principium anni (Nissan 1) in nova luna astronomico quae aequinoctio verno proxima est.
- Principium anni (Nissan 1) astronomiae novae lunae quae est post aequinoctium vernum vel incidit.
- Principium anni (Nissan 1) ad lunam FC quae proxima est aequinoctio verno.
- Principium anni (Nissan 1) in luna FC quae est post aequinoctium vernum vel incidit.
- Principium anni (Nissan 1) ad lunam FC si abib inveniri posset.
Post "primam destitutionem" 1843, Adventistae munitores in aestate 1844 docere coeperunt Iesum "ultimum" rediturum esse die 22 Octobris 1844, si hic annus bissextilis praecessit ob absentiam abibi. Mensis sane 13 superioris anni semper pertinet.) Videbimus ea quae rectissime sunt.
Lectori diligenti, qui altius in hanc rem inspicere vellet et plura cognosceret, velim praecipue commendare locum Karaitarum. www.karaite-korner.org et ipsum informativum illud on ALEX Publishing. Hic limitabo me ad exponenda solum facta quae magni momenti sunt ad solutionem intelligendam. Nolo nimis longum facere.
Nostrum igitur erit explorare quid horum modo verum sit, et certe non facile, cum nemo ante nos hanc quaestionem solvit. Mirum hoc de solutione erit, quod nullus methodus evadet omnino iniuriam, sed non omnino rectum. In hac prima umbrae seriei parte, veram biblicam methodum adhuc usitata tempore Iesu reperiemus, eaque sola scientia fuerunt mirabiles calculi tertiae partis possibilis, qui nostras inventiones a prima parte miro modo renovabunt.
Pascha Festum
Secundum Sacram Scripturam, Pascha festum agitur in Nissan 14, mense primo iudaico. Quam ob rem tanti interest scire quando annus iudaicus coeperit. Et sane alia festa etiam veris et autumni pendent. Fere opinio est Israelitas tantum quaerere lunam lunam ante vel post aequinoctium vernum or quaerentes abib, et si crescens uisus est sub occasum solis, sciebant hoc esse initium primi mensis Nissan. Tunc poterant hæc in omni Israël prædicare, et populus Romanus tempore fere duæ hebdomadis iter faceret in Jerusalem, et congregare ibi parationem pascha, quæ incipiebat fermento de domibus suis, et in sacrificio agni paschalis.
In Adventismo, creditur XIV Nissan anni 14 feria sexta, et Nissan XV, prima dies septem dierum festorum azymorum, caeremoniale requietionis (sabbatum) exacte incidit in septimum diem hoc anno 31. Sabbatum ergo caeremoniale in septimum diem sabbatum incidisset.
Praecepta Dei legamus pro Pascha;
Quarto decimo die mensis primi ad vesperum, Phase Domino est: et quinto decimo die mensis huius, sollemnitas azymorum Domino est. Septem diebus azyma comedetis. Dies primus vocabitur celeberrimus atque sanctissimus: omne opus servile non facietis in eo. Sed et septem diebus offeretis holocaustum Domino. in die septimo convocatio sancta est: omne opus servile non facietis in eo. Leviticus 23:5-8).
Loquere filiis Israel, et dices ad eos: Cum ingressi fueritis terram quam ego dabo vobis, et messueritis messem eius, offeretis manipulum primitiarum messis vestrae sacerdoti. Ille agitabit manipulum coram Domino, ut acceptabilis sit pro vobis: die crastino sabbati sacerdos agitabit eum.Leviticus 23:10,11;
Libet hic parvam mensam creare tibi aliquod auxilium dare. Mensa etiam dies hebdomadis includit, sicut nos Adventistae docent. Haec tabula prorsus refert quod in Commentario nostro Adventistarum invenimus.
| Judaeorum Date | Nissan 14 | Nissan 15 | Nissan 16 |
|---|---|---|---|
| Nomen Festi | Pascha (Levit. xxiii. 23); | 1st dies Azymorum (Lev. xxiii. 23); | Die 2 Azymorum |
| Caeremoniale (Typus) | Hora hora nona (9:15 hora) agnus occisus est et ad solis occasum comedit. | Caeremoniale Sabbatum - Dies Requiem | Nutatio manipulorum primitiarum (Lev. 23,10-11) tertia die post Pascha |
| Jesus - verus Pascha Agnus. | Iesus Ultimam Cenam cum discipulis suis hora quinta in occasum solis habet et deinde in hortum Gethsemani, ubi captus est, intrat. Post haec nox et dies tribulationes sequuntur, et Iesus crucifigitur et moritur ante finem diei hora IX. Ante solis occasum Veneris, principium sabbati, Iesus in sepulcro positus est. | Iesus ab opere suo in sepulcro requiescit. | Iesu resurrectio ad mane diei tertiae. |
| Preces (ut docet Adventists) | Solis Solis - Solis occasus Veneris | Solis occasus Veneris - Solis occasus Saturni | Solis occasus Saturni - Solis Solis |
Libet hic aliquas parvas tabulas creare tibi aliquod auxilium dare. Tabulae etiam dierum hebdomadae sunt, ut nos Adventistae docent. Hae tabulae accurate expenduntur quae in Commentario nostro Adventistae invenimus.
| Judaeorum Date | Nissan 14 |
|---|---|
| Nomen Festi | Pascha (Lev. 23, 5); |
| Caeremoniale (Typus) | Hora hora nona (9:15 hora) agnus occisus est et ad solis occasum comedit. |
| Jesus - verus Pascha Agnus. | Iesus Ultimam Cenam cum discipulis suis hora quinta in occasum solis habet et deinde in hortum Gethsemani, ubi captus est, intrat. Post haec nox et dies tribulationes sequuntur, et Iesus crucifigitur et moritur ante finem diei hora IX. Ante solis occasum Veneris, principium sabbati, Iesus in sepulcro positus est. |
| Preces (ut docet Adventists) | Solis Solis - Solis occasus Veneris |
| Judaeorum Date | Nissan 15 |
|---|---|
| Nomen Festi | 1st dies azymorum (Lev. 23, 6); |
| Caeremoniale (Typus) | Caeremoniale Sabbatum - Dies Requiem |
| Jesus - verus Pascha Agnus. | Iesus ab opere suo in sepulcro requiescit. |
| Preces (ut docet Adventists) | Solis occasus Veneris - Solis occasus Saturni |
| Judaeorum Date | Nissan 16 |
|---|---|
| Nomen Festi | Die 2 Azymorum |
| Caeremoniale (Typus) | Nutatio manipulorum primitiarum (Lev 23,10-11) tertia die post Pascha |
| Jesus - verus Pascha Agnus. | Iesu resurrectio ad mane diei tertiae. |
| Preces (ut docet Adventists) | Solis occasus Saturni - Solis Solis |
Secundum Hebraeorum computationem inclusive prophetavit Iesus tres dies in sepulcro: particulam ante solis occasum Veneris (diei primo, 14 Nissan), totum sabbatum (diei secunda, 15 Nissan) et nox a solis occasu sabbati usque ad mane dominicam (die tertia, 16 Nissan). Sacrificium primitiarum, id est frumentorum agitatio, in crastino « sabbatum » fieri oportebat secundum legem caeremonialem.
Pascha autem non nisi certis annis incidit in feriam sextam in qua sabbatum caeremoniale (Nissan 15) incidit in verum septimum diem sabbatum. Anno crucifixionis Jesu, ita prorsus.
Hoc novimus apud Johannem 19:31;
Judaei ergo, quia parasceves erat, ne corpora sabbato in cruce remanerent,erat enim magnus dies ille sabbatum.rogabat Pilatum ut frangerentur eorum crura et tollerentur.
Verisimile est, quod sic dictum "sabbatum altum" vel "sabbatum magnum" exstitit, cum caeremoniale sabbatum in realem septimum diem sabbatum incidisset. Utique in christianis circulis iterum disputatur, ut manifesto omnia quae in Bibliis simplici forma exprimuntur, interrogentur. Certum est autem hic in Bibliis peculiarem notam peculiarem huius sabbati commemorari, quod nusquam alibi in Bibliis reperiri potest. Si probare possemus Iesum actu obiisse feria sexta anno Domini millesimo trecentesimo 31, tum hoc quoque argumento esset "sabbatum altum" idem significare caeremoniale sabbatum septimo die sabbati. Hoc magni ponderis erit in tertia parte huius seriei.
Si sciremus impossibile esse Iesum periisse feria sexta anno Domini millesimo trecentesimo 31, id pessimum casu missionis Adventismi. Quaestio ergo de "vita vel morte" nobis esset ut Adventistae!
Tempus itaque est iam quinque modos supra memoratos annum AD 31 calculare, si Pascha Nissan 14 forte in feriam sextam incidere potuisset anno Domini millesimo ducentesimo XXXI.
comprobatio
Nam cum primis quatuor modis calculi, tunc temporis sciendi aequinoctium vernum;. Redshift dat responsum: die 23 Martii, anno 31°, 6:24 horae, Ierusalem tempus.
Nunc quaerendum est astronomiae novae lunae ante aequinoctium vernum. Redshift dixit: die 12 Martii, anno 31°, 0:23 horis.
Et astronomiae novae lunae post aequinoctium vernum: die 10 mensis Aprilis anno Domini millesimo quadringentesimo octuagesimo secundo, 13:37 horis.
quod astronomiae novae lunae closest ad aequinoctium vernum quod est March 12 (11 dierum differentia). Astronomica luna X mensis Aprilis spatium XVIII dierum habet.
Secundum modum 1incipiendo annum ab astronomico neomenia closest ad aequinoctium vernum, Pascha cecidisset die 25 Martii, anno 31°. Cito aspiciamus calculator feriale quo die sabbati qui fuit; Sunday. Donec non Veneris.
Secundum modum 2incipiendo annum ab astronomico neomenia post aequinoctium vernum vel cum eo coincidit (April 10), Pascha incidisset die 23 mensis Aprilis anno Domini millesimo quadringentesimo octuagesimo secundo. Cito iterum inspiciamus calculator feriale quo die sabbati qui fuit; Monday. Donec nec Veneris erat.
quia modum 3Incipientes annum a luna quae est proxima aequinoctiali FC, praeprimis utendum est "Tempora accurata". Si eventus reprimere vis, accurata vestigia repete quae tibi exemplo 1844 demonstravi. Ingredimini XII Kalendas Aprilis, annum XXXI sicut tempus. Ad breviandum processum, visibilitatem tantum ostendemus pro tabula XII Martii et "diei plenitudinis".
ante solis occasum Martii XII.

Area, quae Israelem tegit, caerulea est, et instrumenta optica oportuit hanc lunam FC detegere. Instrumenta ista non fuerunt anno Domini millesimo trecentesimo 31. excludi!
Nunc Martii 13, A. D. 31;

Viridis! Hic est occasus solis cum FC luna quaerimus. Programma docet hoc vespere Martis fuisse. Ita, Nissan I Mercurii, XIV Martii, AD 1. Fuisset celeriter XIII dies in calculator addere, et ad Nissan venimus: XIV. Martis die 27 mensis Martii, anno Domini millesimo trecentesimo tricesimo nono. Iterum, non Veneris!
Sed adhuc duo casus supersunt!
Lets 'reprehendo modum 4. Secundum hunc modum, principium anni (1 Nissan) incidit in lunam FC qui aequinoctium vernum sequitur vel cum eo coincidit. Astronomicis igitur temporibus utendum est neomenia astronomica die X mensis Aprilis AD 10 ad lunam FC inveniendam.

Non, impossibile. Altera scriptor reprehendo;

Israel virens est! A Mercurii die 11 Aprilis AD 31. Nissan igitur I feria quinta Aprilis AD 1. et Pascha? mercurii, die 25 mensis Aprilis anno Domini millesimo quadringentesimo octuagesimo secundo. Iterum, non Veneris, et nunc erit arta pressa!
Si examine modum 5 nunc et regulas Karaitarum in suo loco sequere, abibi primo mense Martio repressus est. Si mense Martio invenisset, Pascha factum fuisset post FC Martii lunam, et iam hunc diem calculi fecimus; die martis XXVII mensis martii anno Domini millesimo quadringentesimo XXXI.
Et si ponimus quod mense Martio abib non potuerunt invenire, statim pervenimus ad lunam proximam FC mense Aprili. Iam hoc Pascha quoque ratione habuimus: Die mercurii XXV mensis Aprilis anno Domini millesimo quadringentesimo XXXI.
Quinque modos et nulli Paschae incidit in sexta feria. O turpe!
Estne nunc pro Adventismo, sicut « Hierosolyma » ferventer affirmat?
Audiamus solas voces aliquas in medio nostro, qui nos defendere conantur ab hac specie fatali impetu...
Conatus flebilis explicare
On YouTube, videre et audire possumus iucundam sermonem pastoris Adventisti Michaelis Kunz, qui "ultimum" adventusticae huic dilemma respondet. Concionem hanc primum cum magno gaudio audivi, sed tunc aliquid perturbebar.
Michael Kunz ibi basically eadem facta explicat quae iam dixi. Narrat nos vehementer oppugnatum esse contra Adventismum quod quaestionem cum Veneris AD 31 solvere non possimus. Dolens, inquit, se pastorem fuisse per decades, et etiam ad fidei suae fundamenta concussa est. In initio, quaesivit ne quis e cubiculo exiret, quod primus doceret vere ita esse malum in Adventismo, sed in fine sermonis brevissimi, quod ne semihora quidem durat, omnibus solutionem huius problematis ostenderet. Tantum inculcavit ut nemo ante finem sermonis sui conloquium relinqueret, quia alias verisimile nunquam rediret ad Adventismum, solutione problematis carens.
Quamvis interreti mei eximii nexus hic in rus rus aspiciebam omnem concionem — quae sistebat adveniens—et ite et graviter interrupit per duas horas — taedio anhelitu et suspenso magno. Scire volui quae solutio huic quaestioni insolubilis videretur.
Vidi tempus occurro in sermone ultimis tribus minutis... Et adhuc loquebatur quomodo omnia mala essent. Sed tunc tandem venit! et tam simplex solutio. Omnes iusti etiam caeci sumus.
Summam sermonis, hoc est quod dixit Pastor Michael Kunz in sua 13 Februarii, 2010 concionem habuit:
Dubium enim non est an Pascha in feria sexta astronomice revera cecidit! Vera quaestio est num Veneris die incidere potueritsecundum humanam prospectum, atque inspecta omnium errorum, qui tum in AD 31 nova lunae lunae observatione fieri potuit.
Universus mundus credit Pascha lapsus die Mercurii, XXV Aprilis, cum hoc astronomice recte ac solum diem, secundum normas calendarii Iudaici praevalentis [puta Hillel I, nova luna post aequinoctium vernum] temporis illius. Iudei autem illius temporis custodes ad inveniendum primam parvam lunam.
Quid igitur si custodes primam lunam sub occasum solis die Mercurii, XI Aprilis, anno Domini millesimo quadringentesimo octuagesimo non detexerint? Tunc 11 Nissan una die dilata fuisset. Quod si tempestatum etiam diutius duravit, dilatio etiam alterius diei potuit esse. Post hominum prospectum, error duorum dierum illo tempore sine astronomicis rationibus et computatoribus excludi non potest.
Abi nunc tranquillam domum! Adventismus mortuus non est, fieri enim potuit Pascha in feria sexta incidere propter hominum errorem.
Hactenus de studioso huius certe iucundi pastoris conatu explicandum est. Ac primum hoc aliquid novi fuisse putavi, quod per se ipsum per intentum rei studium compertum haberem. Postea vero animadverti illum quidem solum repetere, quae in Commentario nostro Adventistico iam pridem scripta erant.
In pagina 252 voluminis V Bibliae septimi Adventistae Commentarium, sub titulo legitur "Possibile annis a Veneris Dimittis":
b. Mensis incipiendi dies tres et horae circiter quattuor post calendas Aprilis A. D. 31 (approxime Aprilis 14); si aliquantum longiore, sed fieri potest intervallo post astronomicam novam lunam (die Veneris XIV Aprilis).
Aliis verbis, hoc ipsum nobis explicavit Pastor Michael Kunz. Vos iustus have ut paulo "fallere" et perfecte convenit. Ponamus simpliciter, custodes ebrii primo die, et tempestates secunda die factae sunt, et problema removevimus.
Nemo tamen discipulos nostros accusare potest dicendo Adventistas nos nunquam calendarium recensuisse. In Commentario nostro Bibliorum in multis paginis magnis litteris parvis impressis legere potes (p. 251-266) de exquisita huius quaestionis analysi, et haec est prima alapae coram "Ierusa", qui, Adventismum oppugnans, nihil de nostris elementis ac declarationibus cognoscit. Sed fateor me etiam numquam antea per aliquem pastorem vel presbyterum de hac quaestione audivisse, ideoque nescisse nos optime de "anno 31 eventu" ab initio adventusmi cognovisse et satisfieri solutione "ab errore humano".
Si Commentarium nostrum Biblicum legas atque etiam in Appendice epistolas huius argumenti ab institutionibus astronomicis annis 1950 inveneris, fieri potest ut aliquando post tot admodum difficiles lectiones digesta, commentarium claudas et dicas: “Hae sunt omnes periti. Sciunt certe quid verum sit!" Tunc lucernam lecto avertas et conare ut cerebrum tuum in somno recipias. Honeste agere solebam ut plane ut ....
Sed tunc non dimisit me Spiritus sanctus amplius. Interna in me dimicatio facta est, et hoc me iterum atque iterum ad hortum Gethsemani, et ad verba introductoria Ellen G. White in "Desiderium saeculorum" in capitulo Gethsemani;
Salvator cum discipulis suis lente iter fecit in hortum Gethsemani. Pascha lunae, lata et plenus e caelo sereno fulgebat. Civitas tentoria peregrinantium siluit.
Vidistine umquam lunam duos dies post plenam lunam? Nonne adhuc ecce tibi quasi luna plena? Quaeso, hunc mensem proximum aspice, vel hoc "Redshift" programma accipe, quod etiam "lunam plenam" anni Domini millesimo ducentesimo XXXI die Veneris, die 31 mensis Aprilis, simulare potest.
Imo facile discerneres, et clare videre potes hanc lunam iam plenam non esse! Et nunc quaestio venit: Ellen G. White semper dixit se ostensam esse has scenas in visione. She vidit plenilunium in horto Gethsemani, ibi cum Iesu et discipulis eius.
Si ergo permittimus errorem humanum in visione neomeniae et sic astronomicis calculis omissis, sponte facimus mendacem Ellen G. White, quia die 27 Aprilis AD 31, nulla plena luna in Gethsemani certe erat conspicua.
Et si ipsi Ellen G. Albam pseudoprophetam facimus, tunc Adventismus magis ad finem pervenit.
Alia quaestio. Si admittimus tales errores magnos in calculi lunae FC, actu abstinere possumus a studiis prophetiae, quae in festis fundantur, quia totum est de lunarum fc. Si haec solutio, dilectissimi fratres et sorores, tunc Dominus noster non fuit crucifixus anno Domini millesimo ducentesimo XXXI secundum regulas astronomicae quas ipsemet creator posuit. Tunc propositum non fuit Iesum in sepulcro prophetico et astrologico praevidere sabbato septimo et septimo. Connexio inter astronomiam et prophetiam reperiri non potest, nec vera explicatio possibilis pro multis sabbatis lunaribus in Bibliis. Tunc Christus iustus praescivit custodes ebriosos fore anno Domini millesimo ducentesimo 31 et nihil pertinet ad astronomicam determinationem festorum. Tunc etiam oblivisci possumus versum sequentem Bibliorum aliquam significationem propheticam solis et lunae continere;
Dixit autem Deus : Fiant luminaria in firmamento cæli, ut dividant diem ac noctem. sint in signa et temporaatque dies et annos (Genesis 1:14);
Huiusmodi questae ratio probabiliter fuit quod nemo in 166 annis ab exsistentia communitatis nostrae revera incepit cogitare quaestionem, orare super eam ac demum invenire realem, pulchram et harmoniam solutionem.
Perplexe sumus dilemma, fratres ac sorores! Hactenus tantum scimus Veneris, 27 Aprilis, AD 31 astrologiam errare, et hac iniuria Veneris nullam plenam lunam in Gethsemani lucere, ut Ellen G. White asserit. Quis nos ex hac tribulatione adiuvare potest?
Solutio Sabbati Lunae custodibus
Hac hora dira, custodes sabbati lunares, qui in hac problemate per multos annos per Amadon Collectionis gratia exercitati sunt, se salvatores offerunt Adventismi, manus porrigentes ad nos evellendum ex «vivis temporibus». Quisquis nescit quid sit gratia Amadon Collectionis sciat hanc esse ingentem collectionem studiorum quae nostro Generali Conferentia in primis annis 1930 exhibita est. Gratia Amadon erat filia unius e nostris praefectis et in fastis biblicis decenniis studuerat et ad conclusionem (nefas) pervenerat quod verum septimum diem sabbati a luna lunari dependet. Conferentia Generalis, nempe Instituti Biblici Investigationis, numquam confirmavit ut verum esse, sed etiam verum significationem festorum studere neglexit, quae quidem in lunae FC pendent. Haec negligentia causa est haec studia hodie renascentis et in processu convertendi multos nostros sodales a custodiendo diem septimum sabbatum Sabbati. Totam Adventistam Ecclesiam ad hanc novam rationem volunt convertere. Id vocant « Magnum Calendarium Reformationis » seu « Magnum Sabbatum Reformationis ».
Sabbati lunaris custodis solutio ad AD 31 quaestionem tam simplex est quam percellit…
Ut supra, plerique, sicut Iudaei, quaere primam lunam lunam (variis indiciis, sed hoc non debent nobis molestare) et sabbatum computandi methodum cum ea incipiunt. Primus dies hic mensis lunaris est prima sabbatum! Aliqui tamen astronomiam observant neomeniam sabbatum, quod ab uno ad tres dies durare potest. Ita unum multum habet coquere in antecessum ut custodis lunaris sabbatum, si novum sabbatum lunaris per tres dies durat. Tunc computant incipientes a primis sabbatum et servant sabbatum suum septem diebus deinceps. Et hoc modo sabbata sua servant in quodam mense per intervalla 7 dierum, sed dies sabbati variatur secundum lunam FC (seu astronomicam novam lunam) quia in diversis feriis cadit secundum initium cuiuslibet novi mensis. Se affirmant invenisse sabbatum verum biblicum ac unicum verum ac genuinum esse septimum diem Adventistae.
Unde dicunt Iesum requievit in sepulcro super "sabbatum", quaecumque hebdomade die obierit. Primus dies festivitatis azymorum, quae semper Pascha sequitur, est caeremoniale requietionis, secundum illud Exod. Ita genus et antitypum perfecte impletum esset, etiamsi Iesus die Mercurii, XXV Aprilis, AD 23 diem obiisset, mortuus esset, quia illis feria quinta "sabbatum septimum" fuisset, Nissan XV.
Omnis enim festivitas, quae in divinis regulis sic describitur: 'sanctam convocationem habebitis, omne opus servile non facietis in eo', ipso sabbatum est. Cum autem dies post Pascha esset quoquo modo sabbatum declararetur, nihil omnino pertinet, quo die sabbati caderet.
Wow, gratias tibi valde, sabbatum lunarem charissimi custodes! Iam Adventismum servavisti, et omnes iterum placide dormire possumus. Posthac omnes programmata "Accurate Times" adhibebimus et ad occasum solis caeli spectabimus ut si parva crescens visibile sit. Et tunc narrabimus magistros nostros quod singulis mensibus in diversis feriis domi mansuri sumus, quod eos beatissimos efficiet.
Non, amici, non est simplex! Quin immo sabbata festa numeros admodum implicant, nec omnes exacte septem dierum spatium habent. In festis vernis quoque invenitur regula, ut septies septem dies post primam diem azymorum, qui ad diem pentecosten veniant, computare, et quodlibet horum septimum etiam sabbatum caeremoniale est. Haec numeratio tres menses plenos operit, sed secundo mense vestra "septima dies sabbata" iam numerosa esset cum hoc divino ordine. Alia quaestio tibi est, quia Nissan XVI, qui dies primitiarum, qui dies a primo die azymorum, etiam sabbatum declaratus est. Quid est hoc? Prorsus hoc: nemo vestrum id ipsum explicare potest.
Oh, fere prophetare possum quod custodes sabbatum istorum apud vos, qui astronomicis novis calendis uti malunt, nunc arguunt quod praedictas discrepantias explicat trium dierum in ordine sabbatum (Pascha, festum azymorum, primitiarum), quia nova luna durare potuit usque ad tres dies. Fieri non potest, quia Pascha festum semper est in Nissan 14 , quod semper cadit in plenilunio et non in noua luna. Obliviscatur! Explicationes tuae non servabunt Adventismum sed eam in graviorem molestiam afferent.
Restat ut de festis exponas, quod Iesus, iuxta sententiam tuam, quolibet anno quolibet dato mense vere in qualibet feria decedere potuisset, et ipso facto sabbato in sepulcro requievit. Sed hoc non servat Adventismum, quia clare docemus Iesum mortuum esse Friday.
Non potes exponere quomodo alia sabbata de vernis festivitatibus prophetice impleantur. Vobis, omne sabbatum caeremoniale ipso facto est adimpletio. Septimum diem sabbatum verum exstirpare et sabbatum caeremoniale tamquam suam consummationem declaras. Omnia igitur quovis tempore et quovis anno complent. Haec nugae purae sunt et nullius momenti!
Quod tamquam apparentem subsidium praebes, adventusmi ad plenam perducit interitum, quia nos avertimus a vera creatione sabbatum observare et peccare nos faciens. Sic nos omnes periremus, et satanas propositum sequeretur.
Arbitrium
Hinc eligere possumus inter sequentes optiones:
- Fatemur nos erravisse die Veneris et Iesum non fuisse crucifixum die Veneris. Sic ius “Ierusa” probaremus.
- Commentarium biblicum solutionem accipimus et declaramus Iesum crucifixum feria sexta ex « errore humano ». Hoc autem significat, quod Ellen G. Albus cum plena luna seductus est et verus Dei nuntius non est.
- Sollemnem accipimus custodes sabbatum lunaris et sabbatum obliviscentes et sabbatum nostrum incipiunt observare sabbata nostra diversis hebdomadis cuiusque mensis iuxta lunas iam lunas.
Quid optio mavis? Omnes ad finem Adventismi perducunt ut id novimus.
An veram solutionem nunc videre vis?
In hoc casu, quaeso, lege in at Plena Luna apud Gethsemanem - Pars II.
