Hic tibi breviter ostendere cupio brevi summarium classicae interpretationis septem sigillorum meis studiis paene intactum. Id accipio e cursu officiali bibli ecclesiae septimae Adventistae (Viene un Nuevo Tiempo, Lectio 9, Septem signacula Revelationis). In luce ponere vellem quomodo classica sigillorum interpretatio concordet cum addita interpretatione repetitionis priorum sex sigillorum incipientium ab anno 1846 secundum exemplar Iericho. Italicae sunt textus primigenii lectionis et fontis consueti meae comparationes.
Cursum legit;
Saepe audimus alios loquentes de septem sigillis, de quatuor equis et quatuor ascensoribus Apocalypsis. Hi omnes eiusdem vaticinii pars. Quatuor equites et equi eorum correspondentes apparent in primis quatuor sigillis. Quid significant septem signacula Apocalypsis? Evidenter prophetant praecipuas notas septem periodorum, per quas Ecclesia a suo fundamento procedit usque ad secundum adventum Jesu, qui in ultima parte sexti sigilli describitur.
Primum signum: Pure Doctrina
tempus seal Hiericho interpretatione 31-99 1st sigillum,
W. 6: 1,2Dies 1
ItinereAetas sanctorum apostolorum (1 saeculo) congruens cum Ephesina ecclesia. Acceperunt puram doctrinam a Sacris Bibliis ad praedicandum (Marc. xvi. 16, 15). Multis iurgiis se opponere debebant (Act. IV, 16-4, 1-3, 18-20; V: 24-30, 5-17; Extant etiam magnae victoriae pro Christo: 20 conversiones ad Pentecosten; 26 paucis post diebus; conversio Saulis et evangelii disseminatio ad totum tunc notum orbem (Col. 29, 6. 8). Si puram doctrinam Christi scire volumus, oportet nos Scripturam sacram studere, quia ibi scripta est a sanctis apostolis tempore equi albi. 1846-1914 1st sigillum repetitum Dies 7
March 1Tempora Adventist munientibus repetita Ephesina ecclesia. Acceperunt puram doctrinam a Sacris Bibliis ad praedicandum (Marc. xvi. 16, 15). Multas inimicitias habebant, sed inquinari dogmata non permiserunt. Magnae quoque victoriae pro Christo fuerunt; multi eo tempore conversi. Ellen G. White appellatus est a Deo et totum notum in mundum ivit Evangelium. Si puram Christi doctrinam scire velimus, sacris Bibliis studere debemus et testimonia Spiritus prophetiaequia ibi a sanctis apostolis scriptum est et nuntius dei tempore equi albi. Sigillum Secundum: Effusio sanguinis
tempus seal Hiericho interpretatione 100-313 2nd sigillum,
W. 6: 3,4Dies 2
ItinereColor ruber et signa huius sigilli procul dubio de sanguinis effusione loquuntur. Tempus est decem persecutionum generalium quas Romanum Imperium suscepit contra Christianos qui mori maluerunt quam fidelem oboedientiam principiis biblicis renuntiantes. Hoc sigillum incepit a morte ultimi apostoli (Joannis, fine saeculi primi) et durat usque ad annum 313, quo Constantinus edictum Mediolanensem signavit. Convenit cum tempore Smyrnae ecclesiae. 1914-1945 2nd sigillum repetitum Dies 7
March 2Color ruber et signa huius sigilli procul dubio de sanguinis effusione loquuntur. Est tempus persecutionum generalium eorum qui se profitentur Iudaeos esse, sed sunt synagoga Satanae contra fratres suos qui mori maluerunt quam fidelem oboedientiam principiis biblicis renuntiantes incipiens in WWI. Hoc sigillum incepit paene exacte de morte ultimi nuntius Dei (Ellen G. White in 1915) et durat usque ad annum 1945 et ultimos persecutionis annos decem maxime terribiles fuerunt. Convenit cum tempore Smyrnae ecclesiae. Tertium sigillum: Veritas in terram projicitur
tempus seal Hiericho interpretatione 313-538 3rd sigillum,
W. 6: 5,6Dies 3
ItinereEcclesia, quae erat rixis ad conservandam puritatem doctrinarum suarum, et quae videbat effusionem sanguinis membrorum suorum, qui non renuntiaverunt veritati, nunc repraesentatur per colorem nigrum, antithetum in albo. Nigredo saepe significat comparationem sacrorum Bibliorum ad obscuritatem moralem, peccatum, apostasiam vel errorem. Respondet periodo a 313 ad 538. Paulus prophetavit tempus quo doctrinas per processum paganum mutarent (Act. 20, 27-31, 2 Thess. 2, 3-6, 2 Tim. 4, 1-4). Petrus quoque prophetavit quod ecclesia se una die spoliaret (2 Petr. 2, 1-3). In statera, spiritum mercaturae et materialismi significat qui ecclesiam penetraturus erat. Unus denarius fuit salarium unius diei operis, quod tantum sufficiebat ad emendum 1.44 libras. frumenti vel minus III libr. (3 ian.) hordei.
Hoc significat summam inopiam verbi Dei, quod eo tempore prohibitum est (Amos 8, 11,12, 7), famem ad audiendum Verbum producit. Multae doctrinae mori coeptae sunt et symbola gentilia inierunt (eg die 321 Martii 4, Constantinus vetustissimam legem dominicam notissimam statuit.) Maior pars cum processu deprauationis doctrinalis incedit. Iustus pauci fideles veritatem biblicam observare pergunt. Oleum significat Spiritum Sanctum (Sach. iv. 2). Vinum significat sanguinem Christi pro peccatoribus effusum, Matth.1936-1986 3rd sigillum repetitum Dies 7
March 3Ecclesia, quae erat rixis ad conservandam puritatem doctrinarum suarum, et quae videbat effusionem sanguinis membrorum suorum, qui non renuntiaverunt veritati, nunc repraesentatur per colorem nigrum, antithetum in albo. Nigredo saepe significat comparationem sacrorum Bibliorum ad obscuritatem moralem, peccatum, apostasiam vel errorem. Respondet ad tempus e 1936 ut 1986. Elena G. Albus prophetaverunt de tempore, cum doctrinas per processum paganum mutarent (Act. 20, 27-31" [see Appendix A], 2 Thess. 2: 3-6 [vide Appendix B]2. Tim. 4, 1; [see Appendix C]). Elena G. Albusprophetavit etiam quod Ecclesia una die se spoliaturum II Petr [see Appendix D]). In statera, spiritum mercaturae et materialismi significat qui ecclesiam penetraturus erat. Unus denarius fuit salarium unius diei operis, quod tantum sufficiebat ad emendum 1.44 libras. frumenti vel minus III libr. (3 ian.) hordei.
Hoc significat summam inopiam Verbi Dei, quod tempore illo mutatum est (Amos 8, 11,12, XNUMX), famem ad audiendum Verbum producit. Multae doctrinae mori inceperunt et symbola pagana intraverunt (eg est series perfecta articuli Omega apostasiae Ecclesiae SDA respicientibus: throni linearum). Maior pars cum processu depravationis doctrinalis concurrit. Iustus pauci fideles veritatem biblicam observare pergunt. Oleum significat Spiritum Sanctum (Sach. iv. 4). Vinum significat sanguinem Christi pro peccatoribus effusum, Matth.Sigillum quartum: Paganizing veritatem
tempus seal Hiericho interpretatione 538-1517
(1798, see dicta)4th sigillum,
W. 6: 7,8Dies 4
ItinereSymbolum exprimit horribilem angustiam aetatis inquisitionis a Iesu praenuntiato (Matth. 24, 21), et Danieli (Dan. vii. 7, 21,25; 12, 7), et quod studere possumus in Apoc. Annis ab 13, quo Iustinianus Decretum, usque ad MDXVII, Reformationis initium respondet, respondet. Doctrinae purae magis ac magis conculcantur, et christiani pagani implacabiliter persecuntur reliquias biblicae doctrinae fideles. 1986-2016 4th sigillum repetitum Dies 7
March 4Symbolum exprimit horribilem angustiam temporis inquisitionis a Iesu praenuntiato (Matth. 24, 21), et Danieli (Dan. XII, 12), et quod studere possumus in Apoc. Annis a 7, cum Septimo-dies Adventist Ecclesia palam cum oecumenismo participare incepit, usque ad 2016, destructio magnae meretricis paulo ante secundum adventum Iesu. Doctrinae purae magis ac magis conculcantur, et christiani pagani implacabiliter persecuntur reliquias biblicae doctrinae fideles.
dictis:
Quartum sigillum anno 1517 non finivit, quia prophetia Apocalypsis 13:5 ibi non terminavit. Hoc anno 1798 finitum est, cum prima Revelatione bestia 13 vulnus suum "mortale" accepit. Item, Reformatio non exacte anno 1517 incepit, sed multo ante tempore Wiclif. Hinc videre possumus quod a quarto sigillo incipiendo, commentatores problemata temporis fluxus sigillorum aptat, quia tempora aliudque incipiunt. Sola clavis veri intellectus horologii Dei in Orione est. Quintum, sextum, et septimum signa sunt etiam quarta pars! In quarti sigilli repetitione, papalis potestas successit in ecclesiam Adventistam cum Jesuitis et falsis dogmatibus, ut ab Ellen G. White praedicatum est. Sed cum viderent adhuc reliquias patrum obedire pristinae fidei, mutant rationem, sicut semper Satanas facit, a persecutione sigilli secundi, ad infilificationem et falsa dogmata tertii et quarti sigilli, et iterum in quinto sigillo ad persecutionem.
Reiterabitur eciam era Inquisitionis in quarto sigillo. Hoc tempus non erit 1260 anni prophetici, ut apud Daniel. Haec aetas vere incipiet MMXIII et finem paulo ante adventum Iesu, autumno MMXVI. Umbra seriei, cum peculiari studio festorum Iudaicarum, exactum nobis praebet diem adventus Iesu secundi ac proinde etiam indirecte diei initium legum dominicae in 2014/15. [In prima editione huius articuli accuratam calculum non habuimus. Continebat adhuc errorem "milleritae" unius anni, qui mense Ianuario anni MMXII emendatus est. Sed ut lectorem non confundas, nunc in hodierna notitia ponimus.
Quintum sigillum: A tempore persecutionis
tempus seal Hiericho interpretatione 1571-1755 5th sigillum,
W. 6: 9 11,Dies 5
ItinereAnimalia in altari aereo in sanctuario Veteris Testamenti immolabantur. "Sacrificium combussit, et sanguis ejus effusus est ad basim Altaris" (Levit. iv. 4). "Vita seu anima in sanguine" (Levit. xvii. 7, Deut. xii. 17). Patet symbolum: Martyrum sanguis paucorum fidelium reliquiarum, qui non acceperunt paganizationem doctrinalem, diffunditur tamquam sacrificium ad basin altaris. Hic sanguis symbolice ad Deum clamat sicut sanguis Abel, qui a fratre occisus est (Gen. 11, 12). Stolae albae significant dignitatem, quae illis per justitiam Christi collata est, Apoc. Sed etiam adepti victoriam in Christo, in monumentis suis modicum requiescere debebant, donec Iesus venerit, et eis et omnes fideles sua praemia simul donet, Hebr. Quintum sigillum periodum ab anno 23 ad 4 operit. 2010-2015 5th sigillum repetitum Dies 7
March 5Animalia in altari aereo in sanctuario Veteris Testamenti immolabantur. "Sacrificium combussit, et sanguis ejus effusus est ad basim Altaris" (Levit. iv. 4). "Vita seu anima in sanguine" (Levit. xvii. 7, Deut. xii. 17). Patet symbolum: Martyrum sanguis paucorum fidelium reliquiarum, qui non acceperunt paganizationem doctrinalem, diffunditur tamquam sacrificium ad basin altaris. Hic sanguis symbolice ad Deum clamat sicut sanguis Abel, qui a fratre occisus est (Gen. 11, 12). Stolae albae significant dignitatem, quae illis per justitiam Christi collata est, Apoc. Sed etiam in Christi victoria potiti, in monumentis suis modicum requiescere debebant, donec Iesus venturus esset, et omnibus simul praemia donaret (Hebr. XI, 23-4). Quintum sigillum operit periodum a initium Orionis nuntius reformationis usque ad finem probationis, quando nullus martyres amplius morientur (parum tribulationis tempus). Sigillum sextum: Prope finem sumus
tempus seal Hiericho interpretatione 1755-Secundum Adventum 6th sigillum,
W. 6: 3,4Dies 6
ItinereSextum sigillum cum secundo adventu Christi attingit. Unde convenienter dici potest: Tempus finis.
Magnus terrae motus a multis theologis notus est magnus Terrae motus Olisiponensis, die 1 mensis Novembris anno 1755. Obscuratio solis facta est die 19 mensis Maii anno 1780. Obscuratio lunae incidit nox eiusdem diei (die 19 Maii 1780). Stellae cadentes factae sunt die 13 mensis Novembris anno MDCCCXXXIII. Hae quattuor eventus notaverunt initium temporis finis, qui cum altero Christi adventu finietur.
Contra secundum adventum Christi, illi qui in misericordia salva susceperunt vitam aeternam accipient; qui vero salutem in Christo noluerint, consequentia patiantur. Iam dixerat Iesus: « Non enim misit Deus Filium suum in mundum ut iudicet mundum; sed ut salvetur mundus per ipsum. qui credit in eum non iudicatur qui autem non credit iam iudicatus est quia non credidit in nomine unigeniti Filii Dei (John 3:17,18, XNUMX).MMXI-Close Probationis 6th sigillum repetitum Dies 7
March 6Sextum sigillum attingit finem probationis ante adventum Christi secundo. Unde convenienter dici potest: Tempus finis.
Magni terrae motus as notavimus illud Iaponia orientali die 11 mensis Martii anno 2011 . Obscuratio solis facta est Iulii 13, 2013. Obscuratio lunae luna tetrad cum sanguine incepit (April 15, 2014). Descensus siderum erit De eventu pilae, quae visa est ab Ellen G. White in duabus visionibus. Haec sunt quattuor eventa quae initium temporis finis notabunt, qui consummabuntur in secundo adventu Christi.
Contra secundum adventum Christi, illi qui in misericordia salva susceperunt vitam aeternam accipient; qui vero salutem in Christo noluerint, consequentia patiantur. Iam dixerat Iesus: « Non enim misit Deus Filium suum in mundum ut iudicet mundum; sed ut salvetur mundus per ipsum. qui credit in eum non iudicatur qui autem non credit iam iudicatus est quia non credidit in nomine unigeniti Filii Dei (John 3:17,18, XNUMX).
dictis:
Cum exilio claudat, tempus plagae incipiet. Sextum sigillum simile countdown factum est. Signa in ordine ipso posita sunt, repetentes ut ante diem 11 mensis Martii anno 2011 ut diu praediximus. Tria prima signa, terrae motus, solis et lunae conversio in sanguinem, iam in sigilli repetitione accidit.
Stellas cadentes, seu globos, quos Ellen G. White vidit, literam cadent, quia signa priora etiam literam contigerunt. In fine sexti sigilli repetiti eventus est qui infideles populos apertos caelos ostendit et ultimo declarabit tempus plagarum incipit, sine quibus se paraverunt et ideo perierunt. Propterea abscondere volunt a facie Agni. De eo scribimus in speciali ira dei seriem. Iesu intercessorium officium in sanctuario caelesti finietur in fine sigilli sexti repetendi, cum nullus iam salvari potest. Solus 144,000 per magnam plagarum tribulationem ingreditur ad Secundum adventum Iesu sine intercessore et sine morte.
Classica interpretatio sexti sigilli adhuc Milleritis respondet et numquam vere ab Ecclesia Adventist retractata fuit. Sectatores Miller et Nivis credebant eo tempore secundum Adventum eventurum eodem die ac «magna dies irae eius» die 22/23, 1844 octobris, 12. Cum id factum non esset, quamvis multi retro tum timorem senserunt, qui in textu biblico sexti sigilli describitur, et Hiram Edson caelos abeuntes in eodem die tamquam librum verum vidit - Sigillum Adventistici interpretes nostri temporis usque ad sextum Iesum extensum. Iuxta hanc interpretationem, in medio sexti sigilli a nocte Leonidis meteororum tempestas 13/1833, XNUMX adhaesi sumus, et radicantur, exspectantes adimpletionem paucissimarum huius sigilli absentis prophetiae. [Vide the addendum huic articulum ad altissimam analysin litis.]
Hoc tamen est contra principium revelationis propheticae, quae semper est progressiva. Quo propius ad eventum propheticum accedimus, eo diligentius Deus nobis revelat. Studere potes quod in Potestas Patris articulus. Iericho exemplar Dei progressivae revelationis perfecte refert. Primi sex dies longi erant itinera ab anno 31 usque ad annum 1844. Fuit anni 1812 sex viae. Id est mediocris anni CCCII per iter. in die autem septimo ambulaverunt filii Israhel septies in die una Si medium sic computamus: 302 - 2014 (1846 annis) / VII iter, tantum XXIV annos obtinemus. Comparatio nobis ostendit nos multo accuratiorem revelationem paulo ante Christi adventum habere, idque congruenter divinae revelationis progressivae, quae una est ex potissimis biblicis principiis in interpretatione prophetiae. [Ad videndum quomodo sextum sigillum in repetitione impletum legitur Signa finis atque addendum, ac etiam 101 ad 114 of labitur Orion praesentationis.]
Septimum sigillum: Ecce venit in nubibus.
tempus seal Hiericho interpretatione ??? 7th sigillum,
W. 8: 1dies I;
March 7Hoc silentium eveniet in occasione secundi adventus Christi, quando coelum vacuum erit. "Angeli cum Jesu venient" (Matth. xxv. 25). Quidam enim principium propheticum de die in anno ad hanc semihoram apposuerunt, et dicunt quod unam litteram posset repraesentare hebdomadam. Ver 2012 - Autumn 2015 7th sigillum,
W. 8: 1Dies 7
March 7Hoc silentium fiet in occasione secundi adventus Christi, quando coelum respirabit donec pertranseat judicium vivorum. angeli exspecta, cupidus venire cum Jesu (Matth. xxv. 25). Quidam autem dixerunt principium propheticum de die in anno ad hanc semihoram, et dicunt quod possit repraesentare unam literam sabbati; quod est valde dolendum.
dictis:
Comparationis in fine dolemus non coincidunt. Septimum sigillum cum dimidia hora silentio in caelo non est adventus Christi, sed iudicium viventium. Primarum sex sigillorum adventusmi multae variae sunt interpretationes, quae leviter tantum differunt, sed non una interpretatio septimi sigilli consideratur quod tempus caeleste non respondet tempori terreno. Nullus eorum Orion horologium in consideratione suscipiat. Nos autem novimus media hora in caelo esse 3½ annos in terra, et hoc respondet durationi sententiae viventium secundum iuramentum Iesu apud Danielem 12, et nomen “Daniel” interpretatur Deus iudex meus. Ultimum est fere tempus iudicii - vitae viventis - quod Deus definiet totius mundi et ipse Deus.
Ultimus hic dies Iericho initium sequitur revelationis progressivae propheticae, et horologium Orion comprehendit etiam singularia quae Deus nobis dare vult. Anni iteratae signaculorum exactae et septimi sigilli novi intellectus clavis sunt ad intellegendum ea quae populo suo in ultimo caelesti historiae die acciderunt, iudicio mortuorum et vivorum percontando. Ita etiam Deus ostendit, ubi electi populi sunt locati iudicii, ut ab aliis reperiri possint magna voce! Multi dicunt me veteres interpretationes impugnare, sed spero jam ostendisse id plane non esse. Lux nova cum veteri lumine consona debet esse, et nuntius Orionis hanc regulam non frangit. Sed contra, vetus et vera lux confirmat et errores dissolvit.
Ut in expositione Orionis studii in PowerPoint vidimus, primas quattuor ecclesias Apocalypsis capite 2 parallelas primis quatuor sigillis discurrunt. Tres ultimae condiciones spirituales interpretari debent, sed etiam magni ponderis nuntios propheticos continentes, qui speciali tempore nostro applicant.
Iericho, attenta typo ob signacula repetenda, trium postremarum ecclesiarum interpretationem omitti non possumus. Iterum confirmare velim quomodo praedones tres ultimas Ecclesias interpretati sunt:
Primis annis post 1844 experientiam, Sabbatarii Adventistae se nominaverunt ecclesiam Philadelphiae, alios Adventistae ut Laodiceenses, ac non Adventistas ut Sardis. Nihilominus, ab 1854 Ellen G. White deductus est, ut demonstraret “reliquias non esse paratas ad id quod in terram venturum est. Stultitia, ut lethargus, visum est in animis eorum pendere, qui profitentur nos novissimum nuntium habere. . . . Mentes vestras facile ab opere praeparationis et ab omni- bus momentis his novissimis diebus averti sinitis. Ab 1856 James White, Urias Smith, et JH Wagoner iuvenibus Adventistarum coetus clare narrabant Laodiceum nuntium ad Sabbatarium Adventistas appli- tum aliosque "tepes" in eorum experientia christiana. Ipsi quoque penitencia egebant. Praeterea concludunt in conclusione tertium nuntium angeli fuisse ultimum nuntium ad mundum rebellem, et nuntium Laodiceae ultimum nuntium ad ecclesiam tepidam. {www.whiteestate.org}
Quaeso note quod Ellen G. White agnovit aliquid iam errasse cum Adventu populi 1854 et nuntium Laodiceum etiam ad Adventistas Sabbatarianos pertinere. Hic confirmat nostram sententiam repetitionis sigillorum et ecclesiarum, eo quod populus silere debebat marchas Iericho per totum cyclum novum septem marcarum. Quaeritur, ubi nunc sumus, consummato fere septimo die circa Iericho?
Modo vide horologium ad Orionem! Novissima dies Iericho incepit anno MDCCCXLVI, et nunc sumus [anno MMX, anno MMX. Prorsus biennio ante MMXII, qui respondet MDCCCXLIV. Nos sumus in tempore praedicationi respondenti Christi adventus milleteri motus in primo cyclo. Sicut historia docet, Miller confundit 1846 cum Secundo Adventu, cum quidem fuit annuntiatio incepti iudicii inquisitivi. In sigillorum et ecclesiarum repetitione, etiam in historia pendet: annuntiatio finis iudicii inquisitivi, annuntiatio initium iudicii viventis. Vere enim Dominus Deus nihil faciet, arcanum autem suum manifestat servis suis prophetis. Amos iii 3;
Quis septem Ecclesiarum ad milleritas motus, scilicet primi angeli Apocalypsis 14:7 applicavit? Sola duarum Ecclesiarum una erat, quae sine crimine erant: Philadelphia! Quid Philadelphiae nuntius?
dicens magna voce timete Deum et date illi gloriam quia venit hora iudicii eiuset adorate eum, qui fecit caelum, et terram, et mare, et fontes aquarum. (Revelation 14:7;
« Hora iudicii eius » tempus est nuntius. Nuntius Miller fuit qui anno 1833 incepit, ac praesertim ab 1841, sicut in "Early Scriptis" legitur. Et hoc respondet Orionis nuntio qui incepit anno 2010. Iudicium mortuorum erit finis MMXII, et iudicium viventium incipiet! Praepara te, et da gloriam Deo observando sabbatum in tribulatione.
Quae sunt motus coaevorum fratrum in aliis confessionibus? Secundum opinionem Adventus populi in congruente auctorum tempore erant "Sardi". Itane invenimus in Sardis vaticinio aliqua indicia quae pertinent ad admonitionem cuiusdam nuntii "temporis"?
Immo vero;
et angelo Sardis ecclesiae scribe; Haec dicit qui habet septem spiritus Dei, et septem stellae; Scio opera tua, quod nomen habes quod vivas, et mortuus es. Esto vigilans, et confirma reliqua, quae moritura sunt, non enim inveni tua opera perfecta coram Deo. Memento itaque quomodo acceperis et audisti, et tene et resipisce. Si ergo non vigilaveris, veniam ad te tamquam fur et nescies qua hora veniam ad te. (Apocalypsis XIII, 3-1)
Etiam admonitus invenimus unde veniat tempus nuntius, et quid sit clavis intellegendi: Septem stellae! Si quis non vigilat, nescit qua hora Jesus veniat. Nuntius septem stellarum Orionis annum exacti probationis atque adventus Iesu aperit. Quisquis autem non vigilaverit, non recipiet benedictionem paucorum in Sardibus quae memorantur in aliis versibus Sardis prophetiae;
Habes a pauca nomina etiam in Sardibus, quae vestimenta sua non inquinaverunt; et ambulabunt mecum in albis: digni enim sunt. Qui vicerit, hic induetur vestimentis albis; et non delebo nomen eius e libro vitaesed confitebor nomen eius coram Patre meo et coram angelis eius. Qui habet aurem audiat quid Spiritus dicat ecclesiis Apoc.
Quando fit deletio nominis ex libro vitae? Eo ipso in fine iudicii inquisitivi! Aliud indicium quod de Sardis et Philadelphia eodem tempore loquimur.
Et quis Sardis est hodie? Quae denominationes refert? Num omnes fideles Christiani a quibusvis confessionibus, qui se in Jesum Christum credere profitentur. Nomen est, quo in versu; "Novi tua opera, quod nomen habes quod vivas, et mortuus es." Loquimur de conditionibus spiritualibus magis quam de confessionibus. Omnis, qui accipit novissimum verbum ex ore Iesu, salvus est, et omnis qui spernit non est.
Quid Laodiceae? Pioneers Laodiceam ac alios Adventistas identificabant qui veritatem sabbati non receperant! Non acceperunt lucem novam! Profe- bant se ad studium Bibliorum, sed putabant se iam divites esse et nihilo egere. Eos monet Iesus ut oculos ab Ipso emant ut videant. Hic est certus professus Dei populus, qui iterum respuit omnem lucem novam, quam Deus vult illis dare per nuntium Philadelphiae:
haec dicit sanctus et verus qui habet clavem David qui aperit et nemo claudit et claudit, et nemo aperit, Apoc.
1844. In visione mihi ostensa sum, et adhuc credo, quod janua occlusa esset anno XNUMX. Omnes qui viderunt lucem primi et secundi angeli nuntios, et lucem illam rejecerunt, in tenebris relicti sunt; Et illi qui receperunt et receperunt Spiritum Sanctum, qui proclamaverunt de celo nuntium, et qui postea fidem suam abnegaverunt et delusionem suam pronunciaverunt, per hoc Spiritum Dei rejecerunt, nec amplius cum eis supplicaverunt.
Qui lucem non viderunt, culpam reiecerunt ni. Solus erat genus, qui lucem de coelo contempserat, ut Spiritus Dei attingere non posset. Quod genus, ut supra dixi, et ii qui accipere noluerunt, cum prolatum est, tum ii qui postea acceptae fidei renuntiaverunt. Hi formam pietatis habere poterant, seque Christi sectatores esse profitebantur; sed nullam cum Deo viventem coniunctionem, satanae phantasiis capiuntur. Haec duo genera in visione producuntur, qui lucem secuti sunt, et mundi mali, qui abiecta luce, a Deo rejecti sunt. Nihil referendum est de iis qui lucem non viderant, et ideo non fuerunt rei rejectionis. {1SM 63.8-10}
Cavendum est ne lucem a throno Dei rejiciamus. Vel nuntius Sardis vel Laodiceae applicat eos qui radios lucis e celo manantes non recipiunt.
In ecclesiis Adventist septimo-dies, facile est novam lucem rejicere sicut a Satana venientem. Ellen G. White iussus erat a Deo multa scribere contra falsa dogmata, quae ecclesiam intrarent. Sed ut videbimus throni linearumhaec quoque notata sunt in Orione. Quisquis est qui monitus potest discernere nuntium ad parandum et confitendum et avertendum ab omnibus peccatis occultis, a falso nuntio qui canit conscientias nostras lullabies et nos tranquillet, credens nos salvos fieri? in peccata nostra? Quis est qui possit videre differentiam inter nuntium, qui omnia peccata populi sui notat et nuntium falsae glorificationis peccati, modo profitentis, populi? Quid contextus Sardibus et nuntiis Laodiceae? Estne opprobrium et consilium mutationis, an "Euge, fidelis servus"? Quid est contextus Orionis nuntius? Quo te ducit?
Hie litteras communicare cupimus, quas paucis ante diebus a fratribus in longinqua regione accepi;
Dilecte frater Scotram,
Benedictio Omnipotentis sit super te et uxorem tuam. Quomodo venis ab ultimo locuti sumus. Me paenitet quamquam morae respondendo ultimo email. Dimitte tarditatem nostram. Sed sciendum est quod tu et uxor tua cogitationes et orationes nostras non evaserunt. Valde horrui ad cognoscendum quod Deus me potuit uti ad te adhortando benedicere. Tuam electronicam typis impressam et domum cum viro communicando suscepi, ita elati eramus ut nos omnes Deus mirabilium beneficiorum suorum recipientes effecisset.
Triste, licet in nonnullis scriptis tuis de Ecclesia notatis problemata, hic etiam evincitur. Id quod facere conati sumus, fratres nostros adiuvare persentiunt tempora in quibus vivimus.
Quia in ... irrepsimus et multum mundi rumores et exitus raro ad nos perveniunt. Frater meus, ecclesias nostrae hic refertae sunt iis quos vocant "rectos" gentes. Omnes Spiritum Sanctum affirmant deduxit eos loqui ad loquendum ad aliquem corrigendum vel ad convincendum de eorum iniuriis vel delictis. Valde dolendum est, multi ex nostris membris ab ecclesia talium accessu eiecti sunt. Eloquium est omni tempore altum et sincera affectio, omni tempore humilis. Hypocrisis erectus in Ecclesia libere est cordis scissurae condicio.
Deperire a Deo nostro quaesivimus vias/opportunas, in quibus communicare cum fratribus nostris possumus ea quae vobis revelata sunt per Spiritus Sancti operationes. Quae nos didicimus et adduximus virum meum et ego ad genua nostra in oratione et in consecratione. Experientiam quam habuimus per studium rerum communicatarum, nos resuscitavit et nos fecit ut conscie operandum in vita sancta degeremus. Nichilominus bona fide certare pergamus, manemus in cursu, fatigabimus sed non deficiemus. usque ad finem manebimus. Fratres nostros in oratione levare perseuemus.
Pax tibi sit, frater carissime; pax super domum tuam. Esto stabilis usque in finem. donec iterum scribamus.
Amor & precatio ad te & uxorem tuam.
Huiusmodi testimonia clare ostendunt ubi nuntius Orion ducit: ad paenitentiam et mutationem, ad meliorem vitam spiritualem et ad intimam necessitudinem cum Salvatore nostro. Hoccine est nuntium sub modio ponere?
Multi - praesertim membra Ecclesiae Motus Reformationis SDA - nuntium astrologiae confundunt. Hoc fit ex triplici intellectu pauperis;
- Orion non est pars zodiaci et nihil pertinet ad astrologiam.
- Satanas magnus imitator Dei. Omnia, quae Iesus habet, habere vult.
Iesus sacram adorationis formam habet Satanas speciem adorationis spuriam habet, Solem adorationis Jesus habet sacram sabbati diem sabbati Satanas spuriam diem quietis habet, dominica Jesus habet X sacra mandata Satanas habet 10 praecepta spuria, iura humana Iesus sacram adorationis formam habet Satanas speciem adorationis spuriam habet, Solem adorationis Jesus habet sacram sabbati diem sabbati Satanas spuriam diem quietis habet, dominica Jesus habet X sacra mandata Satanas habet 10 praecepta spuria, iura humana Elenchus procedere potuit et in... sed ut ad rem perveniat:
Iesus sacram habet formulam numeris biblicis fundatam, quae iudicium mortuorum annuntiat durationem (7 24), quae ducit ad annum 2012 ut initium iudicii vivorum et ulterius usque ad annum aeterni regni Iesu. Satanas habet formulam spuriam numerologiam fundatam, quae unionem duarum bestiarum Apocalypsis 13 annuntiat ut initium Regni eius fiat: 18 13, quod ducit ad MMX sicut annuntiationem Regni “Neptuni” (cf. Annus Saulis). Iesus unum ultimum sacrum nuntium pro populo suo habet, Genesis 1:14 “Et dixit Deus: Fiant luminaria in firmamento caeli, et dividant diem ac noctem; et sint in signa et tempora et diebus et annis. secundo adventus sui nuntiat: Orion Nuntius et Obumbratio Nuntius. Satanas unum ultimum nuntium spurium pro suo populo secundum astrologiam fundatum habet, alignment zodiaci anno 2012, falsum secundum adventum annuntians: Aetas Aquarii Iesus sacram habet formulam numerorum biblicorum fundatam, quae iudicium mortuorum annuntiat durationem (7*24), quae ducit ad MMXII tamquam initium iudicii vivorum et ulterius usque ad annum Iesu eterni regni. Satanas habet formulam spuriam numerologiam fundatam, quae unionem duarum bestiarum Apocalypsis 13 annuntiat ut initium Regni eius fiat: 18 * 13, quod ad 2010 ducit nuntiationem Regni « Neptuni » (cf. Annus Saulis). Iesus unum ultimum sacrum nuntium pro populo suo habet secundum Gen. 1, 14 « Dixit autem Deus: Fiant luminaria in firmamento caeli, et dividant diem ac noctem; et sint in signa et tempora et diebus et annis. secundo adventus sui nuntiat: Orion Nuntius et Obumbratio Nuntius. Satanas unum ultimum nuntium spurium pro suo populo secundum astrologiam fundatum habet, alignment zodiaci anno 2012, falsum secundum adventum annuntians: Aetas Aquarii - Ellen G. White locutus est de Orione, Scriptura de Orione loquitur, et Judaei antiqui sidus diligenter observaverunt. Estne haec astrologia vel astronomia? Estne Ellen G. Albus astrologus nunc? Et quid de sapientibus Orientis qui viderunt stellam Iesu? Etiam mathematici detestantur Deum? An hoc potius typum est secundi adventus? Ita ex Ellen G. Albo cognovimus stellam Bethlehem nubem fuisse angelorum. Sed hoc adhuc typum est pro secundo adventu, quando Iesus cum omnibus angelis caelorum veniet in nube quae constat ex angelis. Quid est Orion secundum studium? Septem stellae Orionis omnes angeli sunt: tres personae deitatis et quattuor animalia; item angeli vel seraphim. Qui hoc astrologiae confundit, nescit quid sit astrologia.
Haec reprehensio maxime provenit ex iis qui de exercitiis occultis multam cognitionem habent et qui profundius cognitionem creationis Dei carent. Sacra Scriptura expresse nominat « librum naturae », incluso firmamento et stellis caeli, tamquam magnas lectiones populo Dei, et Spiritus Prophetiae:
Ioannes in domo sua secretius studere potuit quam umquam ante divinae potentiae manifestationes, sicut in libro naturae et in paginae inspirationis. Illi jucundum fuit opus creationis meditari et Architectum divinum adorare. Superioribus annis Lumina silvarum, colles, vallesque virentes, Camposque fructiferos; et in naturse pulchri- tudinibus sapientiam et sollertiam Creatoris semper indagare decuit. Saevis iam circumfusis, ut multis tristis atque inexpertus appareret; Johanni autem aliter fuit. Cum esset circuitus eius deserta et sterilis; Caeruli autem, qui incedunt super eum, quasi splendidi et pulcriores sicut caeli super dilectam eius Ierusalem. Horrida, aspera saxa, in profundo mysteria; in gloria firmamenti magnas lectiones legit. Omnes Dei virtutem et gloriam portaverunt. {A 571.2}
Vox Dei in opere suoQuocumque vertimus, vocem Dei audimus et opus eius cernimus. Egregio detonsu sollemne tonanti, Et fremitus veteris pelagi adsidue, laetis Cantibus, quae nemora canore sonant, Naturae dena millia vocum Lausa loquuntur. In terra marique et caelumquorum mira fuco ac colore, uario antithesin vel harmonia mixta, gloriam eius conspicimus. Virtutem ejus narrant colles æterni. Arbores, quae in sole vacillant vexilla sua, et flores pulchritudine delicata, monstrant Creatorem suum. Vivens viridis quod brunnea terra tapetia Dei curam narrat pro humillimis creaturis suis. Speluncae maris et abyssi terrae thesauros suos manifestant. Qui in pelagi et amethystus et chrysolithus inter petras margaritas collocavit, amator pulcher est. Sol in caelis ortus est repraesentativum Ipsius qui est vita et lux omnium quae fecit; Omnis claritas et decor, qui ornant terram, et inluminant caelos, loquuntur de Deo. {GC 53.1}
Si volumus sed audierimus, Dei opera creata pretiosas lectiones oboedientiae et fiduciae nos docebunt. A stellis, quae in invio cursu per spatia, ab aevo ad saeculum certam viam sequuntur, usque ad minimum atomum, naturae creatori voluntati obsequuntur. Deus omnia curat et omnia quae creavit sustentat. Qui innumeros per immensos sustinet orbes, Desideria passerculi fusci simul curat sine timore Cantus humile canentis. {CE 54.4}
Sed sicut stellae in immenso ambitu suae viae, nullae festinationis nec morae Dei consilia cognoscunt. Per signa magnarum tenebrarum et fornacis fumantis, Deus Abrahae servitutem Israel in Aegypto revelaverat, et tempus peregrinationis suae annis quadringentis declaraverat. Post haec, inquit, cum multa substantia egredientur. Gen. Contra illud verbum, omnis potentia superbi pharaonis frustra pugnavit. Eodem die, quo in diuina promissione factum est, egressi sunt omnes exercitus Domini de terra Aegypti. EX. 15:14. Sic in concilio caelesti hora determinata est Christi adventus. Cum the magna horologium temporis horam illam ostendebat, natus est Iesus in Bethleem. {Da MLIX}
Auctor noster Urias Smith, qui in libris Ellen G. White magni aestimatus est, etiam de astris spectandis scribit et ubi Ioannes processus temporum eventuum viderit;
"Et signum magnum apparuit in caelo: mulier amicta sole. et luna sub pedibus eius, et in capite eius corona stellarum duodecim.
« In caelis » significat spatium in quo hoc phaenomenon vidit Apostolus. Non est dicendum quod illa scena, quae hic est iohannes, facta est in caelo ubi habitat deus, sicut hoc in terra. Haec visio quam prophetae oculi viderunt, facta est in regione soli, lunae et sideribus, quod nos firmamentum vocamus. {Daniel et Apocalypsis - Urias Smith (1944), p. 220}
Summary:
Edicimus Ellen G. White exspectasse adventum Iesu suo tempore, sed anno MDCCCLXXXVIII processum degradationis incepit in ecclesia VII Adventista, quia negaverunt alteram partem nuntii Jones et Waggoner de oboedientia praeceptorum Dei, quae necessaria est consecutio doni "Iustificationis per fidem" accipiendi. Sed scis, o homo inanis, fidem sine operibus mortuam esse? Iac.
Ideo ecclesia septima dies Adventist defecit in proposito ut directe caelum ingrediatur. Ellen G. White nobis claris verbis indicavit ecclesiam in deserto iterum vagari sicut Israelitae per "XL" annos. Nunc in fine longi huius errati sumus, qui iam 40 annos occupati sunt. Sicut Israelitae sub Iosue, iterum nos circumcidere debemus et parati sumus ad ultimam expugnationem nostri Iericho, id est "Babylon Magni". Certandum est omnem munditiam in Ecclesia et in vita nostra ad obtinendum characterem Christiformem, quae unica est tessera in caelo.
Falsas doctrinas in ecclesia positas esse intelligimus, sed adhuc opus est alio studio horologii Dei in Orione exponere, quaenam sint ista in specie falsa, et ubi sit radix omnium malorum in ecclesia. Hoc patebit in sequenti articulo, qui inscribitur throni linearum.
Nunc etiam intellegimus cur Iesus gladium in manu teneat, cum se Iosue exhibet. Gladius semper significat Verbum Dei, Biblia. Iesus omnes posteritates dare voluit quae ventura sunt post eius sacrificium et postquam incepit ministerium caeleste speciale clavem ad intellegendum septem series (ecclesias, sigilla, tubas) in Apocalypsi. Haec clavis est devicta Iericho, quae narrat septem-serias repetitas in die iudicii inquisitivae in Caelo (die septima).
Alia clavis quam Iesus in dextera manu tenuit in capite Apocalypsis 1, sunt "Septem stellae Orionis". Dicunt stellae hae tempus breve esse. Tota Apocalypsis data est ut ad maximum eventum in tota historia expediri possimus: Secundi adventus Christi. Quapropter hunc articulum cum verbis claudere volo in fine lectionis Apocalypsis cursum, quem comparare consuevimus classicam et novam interpretationem septem sigillorum sub lumine exemplaris Iericho et horologii Orionis;
Meum consilium: Credo quod Jesus cito venturum me domum reducat et vitam aeternam donet.
Constituo igitur gratiam Dei, cotidie bibliam studere, omnes doctrinas eius observare et me parare ad Iesum in pace recipiendum. Ut...
* Finis * prope est
Addendum to Historia Repetit, Pars II
Scripsit Ray Dickinson
Published: Wednesday, August 24, 2016
Sicut supra dictum est, repetitio sigillorum in archetypo Iericho innititur, ubi primis sex diebus unum tantum sinum circa civitatem fecerunt, septimo autem die circa civitatem septem gremiis fecerunt. Maximi momenti est, quod sex priora sigilla repraesentata sunt per itinera quae singula die separato cum reliquis inter se cohaerent. Signacula autem iterata septem itineribus omnibus una die, nulla interposita requie, repraesentantur. Aliis verbis, licet quaedam de iteratis sigillis legitime intelligamus quae obstringunt, hoc non convenit pro sigillis classicis. Unumquodque sigillum classicum concludere debet antequam sequens incipiat!
Ita fieri non potest ut signa iterata (id est iter septimi diei) ante sextum sigillum classicum incipere possent. completa! Sigilla ite- rata in tempore inquisitivi iudicii, quod initium est Octobris 22, 1844. Sextum igitur sigillum classicum ante illud tempus omnino impletum est! (Pro maiori notitia de sigillo sexto repetito, videbis Addendum ad signa finis et labitur 101-114 of the Orion praesentatio.)
Ex altera vero parte, Ecclesia Adventista docet sextum sigillum usque ad adventum secundi prorogatum. Ita negant unquam in statu suo fre- quenter fuisse, ut sequentia equitum quatuor signacula effingat.
Sed nonne parum mirum est habere iudicium iudiciale per CLXX annos? Communiter in causa criminis, dum actio criminalis per multos annos locum habere potest, cum inquisitio incipit, solet relative brevis-tantum aliquot septimanas vel menses pro complicatis casibus! Peccati iudicium non debet esse diversum. Non erat necessarium iudicium CLXX annos requirere! Rogat quaestionem; quid peccavi?
Et illa quaestio magna est! Si adventum tuum typicam interrogasti, dicerent tibi nihil esse falsum. Sextum sigillum anno 1755 cum terrae motu Olisiponensi incoepit, et concludens cum impiis inanimatis clamantibus montes et petrae cadant super nos et abscondite nos a facie sedentis super thronum et ab ira agnisicut videntes eum redeuntem in nube, et septem plagae ultimae incipiunt et proficiunt per septem dies ultimos vel sic.
Haec sententia potest sensum primis Adventistae habere, sed tempus factor vexillum rubrum levat. Unus frater in Ecclesia Adventist crevit, semperque in corde cogitabat cur magna signa implere debebant multo ante quam ipse vel parentes vel avis semper nascerentur! Cogita;
Terrae motus magnus: 1755
Sol obscurus fit: 1780
Luna fit ut sanguis: 1780
Stellae terrae ceciderunt: 1833
Inde post plusquam 180 annos silentii (bene plusquam bis iam diuturnum temporis spatium, quo prima signa complentur), a. iuxta versum et complebit celum finaliter ad exeundo et movebuntur montes et insulae septem diebus vel sic. Ut omittam cetera signa et pestes quae tunc in fulguri processione facienda sunt! De hac discrepantia cogitans, “Nisi magis sentiat haec signa sexti signare. OMNES CONTINENTUR IN FINEM?!“Nam non intellexit culmen ac fastigium totius historiae eventus — Secundi Adventus — signa in generatione remota praecedere potius quam "immediate" ante, sicut dixit Iesus apud Matthaeum 24:29! Si haec in corde tuo mirata es, cogita oportet earum rerum repetitionem in tempore, qui legitime « statim » considerari potest ante signum Filii hominis! (Obiter haec reprehensio est quod multi qui Adventismum reliquerunt contra illam tenent!)
Duo exempla
Si concordiam in his rebus invenire velimus, primo respondendum est quid peccavimus! Patet sane responsio, sed plenas eius ramificationes usque nunc non intelleximus. Anno 1888, quartus angelus sicut in Apocalypsi 18 describit Ecclesiam Adventist visitavit, dans eis serotinam pluviam gustare. Sed antequam plusquam paucae guttae caderent, superbas umbellas evellebant et nihil inde haberent! Id est quid abiit iniuriam! Spiritum Sanctum abjecerunt. Spiritus potuit illuminare populum nolentem? Nota quod fere duce qui lucem abiecerunt. Sicut apud antiquos Israel, ductor fuit qui Salvatorem reprobaverunt, et hoc ad Dominum abnegantes gentem electam. Loquimur de corpore, cui Dominus lucis thesauros suos commendat.
Sed de hoc momento logice cogitemus. Quid si lucem 1888 recepissent? Tunc pluvia serotina intensive excrevisset, donec plena lux quarti angeli eis daretur, et Dominus quidem veniret 1890 sicut vidimus in. HSL. Non opus est ullo tempore nuntium post 1844, neque totum annum plagarum. Nulla ordinatio apostata exiret, et multae visiones Ellen G. White ad litteram essent impletae. Quod tempus Judicii incideret, ut supra unam quartam longi- tudinem ! Hoc est quod futurum est IF principes suum amorem Christi tenuerant, quod antiqui praeerant fovebant. Sed declinatio erat quasi quattuor equitum signacula.
Vides igitur signacula repetere non habuit! Iericho exemplari utimur, sed quis in illa victoria populum duxit? Josue, non Moyses. Si non irritasset populus Deum in incredulitate sua, quando volebat eos deducere in terram promissionis. Moses et non Iosue perduxisset eos. Et quod exemplar quod dedit Deus Moysi, quomodo introduceret?
Timorem meum coram te mittam, et disperdam omnem populum ad quem veneris, et faciam omnes inimicos tuos ad te. And crabrones mittam ante te, quae expellet Hevam, Chananaeum et Hettheum a facie tua. Exod.
Hoc primum Dei consilium fuit! Nihil opus est repetitione. Modo crabrones sequere et intrate! Tamen propter infidelitatem, Deus dedit Iosue consilium de Iericho recognitum, quod includitur iteratio. Applicatio patet: Iericho exemplar solum applicaret si populus in eadem infidelitate sequeretur ac vetus Israel, sed si a praeterito didicerunt et Domino cooperante, eius ducem sequendo, simplisticum « crabronis exemplar » applicaret: sequere septem signacula et ascende! Considera quid Ellen G. White de hoc scripserit;
Non fuit voluntas Dei ut Israel quadraginta annis vagaretur in deserto; Protinus ad terram Chanaan ducere uoluit et constitue eos ibi sanctus et felix. Sed propter incredulitatem non poterant introire. Hebrews 3:19. Propter aversionem et apostasiam eorum in eremo perierunt; et alii elevati sunt ad terram promissionis ingrediendam. Similiter non fuit voluntas Dei, ut sit adventus Christi tamdiu moratus et populus eius remaneat tot annos in hoc mundo peccati et doloris. Sed infidelitas separavit eos a Deo. Opus quod eis constituerat facere noluerunt [In 1888]alii surrexerunt [In 2010] nuntium ad annuntiandum [quarti angeli]. Iesus in mundo misericordia tardat adventum suum, ut peccatores habeat facultatem audiendi admonitionem inueniant in eo, antequam ira dei effundatur. {GC 458.1}
Ut autem duo exempla intelligamus, intelligere debemus quomodo sextum sigillum impletum est, quia, ut dictum est, ante diem 22 octobris 1844 completum est!
Tempus: Testimonia Amoris
Plusquam 120 annos Ecclesia Adventista in limo sexto sigillo permansit. Ellen G. White confirmavit signa quae auctores tamquam impleta recognoverunt, sed numquam reliqua signa applicavit. Estne istuc quod in die non attendunt eventa? An fieri potest, ut re vera clare impleantur quae modo inobservata ob intellectum suum evenirent cum scenicis eventibus pestilentiae coniuncti?
Eamus igitur et vide quid desit. De signis bene intellectis scripsimus in articulo. Signa finiscum "astra cadentia" meteoris imbrem 13 Novembris 1833. Concludens tamen signum meteoris imbrem non plene intellectum est. Hic est plenus textus.
et stellae caeli ceciderunt in terram sicut ficus emittit eam abortivus ficorum [Forti's: "immatura, quia ex tempore) ficus"].cum magno vento agitatur. (Apocalypsis 6: 13)
Saepius ad arborem ficum ut populum Adventisticum significavimus, quia in Bibliis repraesentabatur ut Israel, populus electi Dei. Hoc immaturum fuit, quamquam ut Adventistas cuiusvis generis repraesentarent, sed electos Dei tunc temporis repraesentabant: Christiani omnium generum! In quibus septem Apocalypsis Ecclesias melius repraesentaret, filii eius erant Sardis et Laodiceae apparenter vivi sed mortui — et dedit eis increpationis verbum, ut eos ad poenitentiam adduceret. Cum ergo Iudaei reiecissent Christum, per ficulneum discipuli eius repraesentati sunt per saecula sequentia.
Sic in signo meteooris imbrem "stellas" significabat quae de populo Dei defluerent. Sed attende quod sint ficus immaturas. Indicat ficus quae sunt immaturas, quia importunae sunt. Arbores ficus duas habent fruges ficorum, quarum altera maturescit, si condiciones non modo maturescere fas est, parvae et virides remanent et arbor vehementi vento facile cadet. Praecipuum hic est quod extra tempus fici normale sunt, quasi non intellexerint quando ficae maturae putantur. Nesciunt tempora! Sic enim commotio ficulneae experimentum temporis significat. Solae ficus quae intempestivae vel intempestivae sunt, quae cadunt. Qui tempus suum cognoscunt, in ligno bene ancoris sunt et firmi permanent.
Iesus expectabat expectantes, qui parati erant recipere omnia quae eis monstraret. Triste lignum ficum intuens, multos invenit qui se vivere existimabant, sed vere mortui in corde. Con- silio suo ad ecclesiam Sardiensem applicata, de ecclesiis protestanticis dieitur;
Esto vigilans, et confirma reliqua, quae moritura sunt, non enim inveni tua opera perfecta coram Deo. Memento itaque quomodo acceperis et audisti, et tene et resipisce. Si ergo non vigilaveris, veniam ad te tamquam fur et nescies qua hora veniam ad te. Habes pauca nomina etiam in Sardibus, quae vestimenta sua non inquinaverunt; et ambulabunt mecum in albis: digni enim sunt. Apoc.
Paucae erant ficus bonae in arbore eius, et cetera in illa generatione excutientur. Non recordabantur quomodo ante lucem acceperant, et imparati sunt cum ille nuntius venit cum millerita temporis. Pauca nomina in Sardibus Miller, qui erant aspicientes, acceperunt horam cum gaudio, et pervenerunt per apertum ostium ad ecclesiam Philadelphiae, quae nullam recepit reprehensionem;
Scio opera tua. Proposui tibi ianuam apertam; et nemo potest claudere: modicam enim habes virtutem, et servasti verbum meum, et non negasti nomen meum. Apoc.
tamen, qui non custodiebant Iesum in tempore praedicationis non cognoverunt Non cognoverunt eum, qui in eos venerat, ut furem. Horum recusatio scire horam clausit eis Philadelphiam ostium, et deleta sunt nomina eorum de libro vitae. Non superaverunt.
Qui vicerit, hic induetur vestimentis albis; et non delebo nomen eius de libro vitae, sed confitebor nomen eius coram Patre meo et coram angelis eius. Apoc.
Imbrium meteoron 1833 erat signum externum ut homines monstraret quid in populo Dei fieret. Miller nuper coeperat publice praedicare de Secundo Adventu anno 1843. Ita tempus nuntium incepit communicandum cum mundo, et mox vehemens ventus Spiritus Sancti (etiamsi non serotinus imber, quod ante 1888 non inciperet), ficulneam eius moveret et caderet, qui adventum eius non amabant. Effectus nuntii temporis efficax talis est ut homines in tria castra segregent: qui Deum amant et laeti discunt proximi sui reditus; qui putant se nosse Deum, sed non sicut narravit Jesus in parabola.
Accedens autem et qui unum talentum acceperat, ait : Domine, novi te quod durus es; metis ubi non seminasti; et colligens ubi non strasti; autem timui; et abiit et abscondi talentum tuum in terra: ecce habes quod tuum est. (Matthew 25:24-25)
Tertium genus sunt qui non curant et plus habent quam ut irrideant. Isti sunt infideles, qui se Christianos esse non fingunt; qui autem ingenium suum in terra sepelierunt, isti sunt qui se Christianos esse arbitrantur; putant se scire Deum, sed non cognoscunt mores ejus, et non amant eum. Potes videre quod justi faciunt minimum quod putant requiri, sed id non faciunt ex amore, sed quia habent;Quia consequatur metus nisi! Hæ sunt grossæ ficus quæ cadunt in témpore testimónii. Non volunt credere venturum, quia sine ipso beatiores sunt. Immo operam impendunt ut se commodae in hac terra faciant, et cogitatio Iesu adventus perturbatio eorum consiliorum est.
Nolite errare: hi sunt bene venerandi euntes ecclesiastici omnis saporis. Possint esse conservativi, qui sinceri esse videntur, Ellen-White-White, sed cum verac Beatae Spei exhibentur, permoti sunt et nihil rei egent, eligentes potius in ignorantia temporis manere, quam Eum quaerere, qui septem stellas et Orionem fecit (Amos 5, 8), paenitentes omnium quae ab eo separant.
Tempus test est amoris test. As unum collegium historicus scripsit"Susceptibiles dicebantur paene motui in ruinam terribilem vel laetabilem- anticipationem" identitate milleritarum Adventistarum "susceptibilem". Sed vide utrumque nuntium credidit, quomodo probatio fuit? G. Alba Ellen permittit explicare:
Vidi, si Christiani professi sunt amaverat salvatoris adventum, si affectus suos in eum posuissent, ac nullum in terris cum ipso comparandum sensissent, primam adventus eius intimam laetitiam salutassent. Invidiam autem, quam aduentum domini audierant, manifestabant, ualde indicium non amare Illum. Satan et angeli eius triumphaverunt et proiecerunt eum in faciem Christi et sanctorum eius angeli, quod tam parum professi sui amorem erga Iesum habuerunt, quod secundos eius adventum desiderare noluerunt. {EW 235.2}
Vidi plebem Dei præstolantem, exspectantem Dominum suum. Sed Deus consilium ad probandum. Errorem manu texit ratione temporum propheticarum. Qui dominum suum quaerebant, hunc errorem non detexit, et doctissimi viri, qui tempori adversabantur, non videbant. Deus consilium ut populus eius deceptionem occurreret. Tempus praeteriit, et hi qui servatorem suum laeti exspectabant, maesti et exanimes erant, cum illi qui Iesu adventum non amabant, sed prae timore perterriti nuntium amplexi sunt, eum non exspectationis tempore venisse laetati sunt. Eorum professio cor non affectavit et vitam purificavit. Temporis transitus congruenter talia corda revelavit. Isti primi moestos et confusi qui vere Salvatoris sui adventum dilexerunt irrident atque irrident. Vidi Dei sapientiam in probando populo suo, et eis perscrutando experimentum ad inveniendum eos qui in hora iudicii declinarent et reverterentur. {EW 235.3}
Temporis probatio corda revelavit pro tempore praetermisso sine eventu expectato. Nota cum hoc experimentum factum est! erat non 1844, sed 1843, cum evidens, sed "annum 0" diem calculi error deprehenderat. Hic error per totum decennium publice praedicatus est, nec quisquam unquam animadvertit! Multa millia hominum, inter quae eam refutare quaerentes, omnes neglexerunt, donec propheticus secundus angelus cum instaurato die fugere coepit. Hodie confer, ubi innumerae paginae vitiose intellectum Adventist oppugnant propter hanc ipsam discrepantiam!
Postquam tempus MDCCCXLIII praeteriit, experimentum decucurrerat, eosque terribiles excusserat et talentum defodit loco vitae purgandae permittens. Quanquam aliqui ex illis in renouato tempore fidem profiteri mansuri, pristinum zelum amiserant, et probatio probata est, quod amor non erat necessarius.
... In amore praesentis Christi adventus, tarditatem visionis neglexerant, quae erat ratis ad veros exspectationes manifestandas. Iterum punctum temporis habuerunt. Videbam tamen multos ex eis non posse superare gravem eius destitutionem ad illum gradum studii et navitatis, quae fidem suam anno 1843 notaverat. {EW 236.1}
Satan et angeli eius super eos triumphaverunt; et, qui nuntium non acciperent, se vanum iudicium atque sapientiam gratulati sunt, quod illi, quem vocant, errorem non accipientes. Nesciebant quod consilium Dei contra se respuerent, et in coniunctione cum Satana et angelis eius laborarent ad perplexionem populi Dei, qui de caelo missi erant nuntii. {EW 236.2}
Qui adhuc suspensi sunt, sed zelo amisso, fidem quidem amiserunt, sicut illi qui totum motum abiecerunt statim atque anno MDCCCXLIII transierunt. Tantum interest, quod ille minus sapientiae, sed amor veri aeque expers erat, et in periculo pendebant. Noli timere, causam utrobique.
Acerba destitutio 1844 in Apocalypsi prophetata est 10 ex prospectu eorum qui anno 1843 probati sunt, pro quibus libellus (Daniel 8) vere dulcis erat; dilexisti verum cupiebat videre Jesum in fine 2300 dierum Danielis 8:14). Qui timui non destitutionem 1844, sed subsidio passus est.
et vox quam audivi de caelo ad me iterumet ait ei vade et accipe librum quae aperta est id est Danielis, quam intellexerunt, praesertim 8:14]. in manu angeli, qui stat super mare et super terram. Et abii ad angelum, dicens ei, ut daret mihi librum. Et dixit mihi: “ Accipe et devora illum; et faciet amaricare ventrem tuum, sed in ore tuo erit dulce tamquam mel. Et accepi librum de manu Angeli, et devoravi illum; et erat in ore meo quasi mel dulce: et cum comedi illud, amarum erat venter meus. (Apocalypsis XIII, 10-8)
Testa in tempore 1843 fuit culmen Magnae Evigilationis praecedentium decennii. Dominus autem professos suos excitavit, ut magnam eis lucem darent. Per Miller, ficus concussa est, et anno 1843 multa luminaria in Ecclesia in terram ceciderunt, reiecto Spiritu Sancto qui post millenarium motus erat. Nam qui incidunt "Celum discesserat librum, cum convolutus est." Intellectus libri Danielis VIII in perpetuum claudetur eis, et cum eo caelum ab eis recesserit. Certa repudiatio motus Spiritus Sancti semper ad ianuam clausam ducit quae rescindi non potest.
Montes et insulae in Move
Dum Gulielmus Miller sextum sigillum valde symbolice consideravit, omnia elementi ad aliquam aspectum Revolutionis Gallicae nuper 1700 annorum alligavit, nihil proposuit per signa visibilia quae Scripturae motus Spiritus Sancti in ultimis diebus observaturos esse indicat:
Et erit in novissimis diebus; dicit Deus, effundam de spiritu meo super omnem carnem: et prophetabunt filii vestri et filiae vestrae, et iuvenes vestri visiones videbunt, et senes vestri somnia somniabunt; et prophetabunt; Et dabo prodigia in caelo sursum et signa in terra deorsum; sanguinem, et ignem, et vaporem fumi; Sol convertetur in tenebras, et luna in sanguinem, antequam veniat dies Domini magnus et manifestus.
Intellectus Miller non potuit discernere veram completionem sexti sigilli ante tempus elapsum, sed melius intellectum daretur parva coetus credentium Adventus qui post 1844 remanserunt. Nihilominus, numquam omnia signa quae ad milleritas ducta pervenerunt, ob exspectationem haec signa adhuc in propinquitate ad Secundum Adventum adimplenda erant. Rursus autem, dum congredimur cum re divina mutatio consiliorum, quae signa sexti sigilli in illo tempore repraesentantur, oportet exponere. Alioquin, scholares amet Adventist causam contra nos haberet, cum sigillum conclusum non esset dicere, si quid significaret eius symbola explicare non possumus!
Unum magnum signum, quod eo tempore factum est non solum descriptioni sigilli sexti convenit, sed etiam nexus ad thecam portat moderni climatis agendae et migratio discrimine. Die X mensis Aprilis anno MDCCCXV, ante ducentos annos plagarum annus incepit, mons Tambora, vulcano in una insularum Indonesicarum usque ad altitudinem montium scopulorum, qui nuper inceptae actionis signa ostendebant, repente eius cacumen erupit. Cogens tres columnas lavae candentis candentis altae in aere in spectaculum dramaticum quod tres horas duravit, aliquot 10 chiliometrorum cubicorum, billionum tonsorum, petrarum, cinerum, et gasi sulphuris plusquam XX chiliometrorum supra terram, eiecit in historia maxima eruptionis vulcanicae. Is eruptio longe taeterrima fuit, qui supra 1815 hominum directe et saltem alia 50 proximis hebdomadibus per famem et morbum caesus est, cum cinis cadens segetes late vastavit.

Nonnullae 55 miliones talentorum sulphuris dioxidis tam alte propelluntur ut troposphaerium effugit ubi tempestas accidit et in stratosphaerio stabili fluitavit cum quo portavit ut in 100 decies centena milia talentorum acidi sulphurici nanoparticuli transfiguraretur. Gravitas nonnisi has guttas fere sine pondere e stratospheria lentissime haurire potuit, et lumen solis reflexum, cum effectus notabilis refrigerationis in sequentibus annis satis dub 1816 ad "anno sine aestate. Multae partes septentrionales hemisphaerii septentrionales frigora, procellas, et etiam frigidos temperaturae toto mense Maio per mensem Septembrem ingravescentes passi sunt, quae fruges decimavit et penuriam et famem cibi in variis mundi partibus per duos annos durantibus effecit. Inde centena milia migrandum in areas magis hospitales per annos proximos et tumultuosos in oeconomia mundi creaverunt.
Sonus tumultus huius eruptionis plus quam 2000 chiliometrorum audiebatur, et fenestrarum 400 km concussa concussa concussit. Multi magistratus centum chiliometrorum abeuntes frustra quaesiverunt quidnam prope incendium canonicum esse praesumerent. Cum magma eiecta est, superficies terrae submersa est, unum vicum in sex metris aquae sepeliens, simul quo eruptionis concussio quattuor metri tsunami undas insulas Indonesias inundantes edidit.
Ita satis proprie; "Omnis mons et insula de locis suis emota sunt." Rogat autem illud: "Quod bonum est signum quod nemo videt?" Anno 1815, nuntium nonnisi iter quam celerrime naviculae velum efficere potuit, et usque ad medium vigesimum saeculum non fuit quod docti hanc eruptionem ad enormiter frigidas sequentium annorum eruptionem coniungere coeperunt! Responsio patet: hoc signum est pro nobis hodie, qui potes videte, monstrantes momenta quae tunc temporis effinguntur! Conversio Gulielmi Miller fiebat in illo Anno Sine aestate anni MDCCCXVI, quae ad singula studia perduxit quae in probatione anni 1816. Praenuntiat tempus in. iterum sextum sigillumcum mutatio climatis et migrationes gravis iterum fieret influxus rerum socialium circa sustentabilitatem hominum. Hoc non significatum in saeculo XIX gessisset, sed eruptio Montis Sinabung et potentia extinctionis gradus supervolcano de Yellowstone, die 1 Februarii 2014, quae curas in initio movit. tuba exolvuntur- per sextum iteratum sigillum - etiam Tamboram audiunt atque eius significationem ad nostrum diem adiungunt.
Et timeant Dominum
Primarium attributum reliquae partis textus est spiritus timoris late diffusus;
et reges terrae et magnates et divites et tribuni et fortes et omnis servus et omnis liber absconderunt se in speluncis et in petris montium; Et dixit montibus et petris, Cadite super nos absconde nos a facie sedentis in throno; et ab ira agni quoniam venit dies magnus irae ipsorum et quis poterit stare et quis sustinebit? (Apocalypsis XIII, 6-15)
Hic timor diffusus populi 1843 est bene captum uno Mormon credens:
Per mane 1843, Sancti posterioris dies in Nauvoo iam de Miller praedictionibus et praevenit defectum. Exempli gratia, in uno articulo Ioannes Taylor scripsit: "Ianuarii 1843. Iam intravimus annum" sollicite exspectavimus a multis annus millesimus. Numeri Mr Miller iam integri sunt; et cor hominum prae timore deficiunt; (in multis locis) ea quaerunt, quae sperant venturum in terra. Die 2 mensis Aprilis mox adveniet.
Nolebant autem timidi videre Dominum. Voluerunt ab eo occultare naturalem timorem, sicut Adam et Eva in lapsu demonstraverunt.
Vocavitque Dominus Deus Adam, et dixit ei : Ubi es ? Qui ait : Vocem tuam audivi in paradiso timui; quia nudus eram; et abscondi me. (Liber Genesis 3: 9, 10)
1843. Timor erat dominans apud omnes ordines; timebant, quia sciebant quod nudi essent, et sicut Adam, latebras quaerebant; Isti timidi per nuntium Miller convicti sunt et insita opera ut vitam suam ab ira ventura servarent, "abscondit" inter "petra" et in umbris Milleriti "montis", nuntium accipientes ac profitentes fidem tamquam velamen ad occultandam conscientiam suam a Dei inquisitione oculorum, sed verum, reverentialem timorem Domini et efficacem iustitiae suae tegumentum deficientes.
Quamquam 1844 annus erat Magnae Dispositionis pro parva cohorte credentium Adventus qui remanserant, annus ille ad mundum generaliter non pertinebat. Timor mundi visus est anno 1843, non 1844; et sic ultimi versus sexti classici sigilli quidem bene completi sunt antequam sigillis tempore iudicii repetere coeperunt.
In summa, tabulare comparationem inter sigillum sextum classicum et sigillum sextum repetitum;
| Sextum Sigillum Classicum (Plura de impletionibus quattuor signorum traditorum vide Signa finis.) | Sextum Repetitum Sigillum (Ad singula de iteratis complementis, vide Signa finis, inter eius addendum.) |
|---|---|
| aperuit cum mundo-impacting Lisbon terrae motu 1755 | aperuit cum mundo-impacting Iaponia terrae MMXI (vide etiam elabi CII de " Orion praesentatio) |
| sol absque eclipsis obscuratus est, die 19 mensis Maii anno 1780 | ingens coronalis foramen solem sine eclipsis obumbrat, die mensis Iulii anno 2013 (vide etiam lapsus 103 of the Orion praesentatio) |
| luna rubere videtur sine eclipsis, die 19 mensis Maii anno 1780° | luna per rare sanguinem tetrad, ver 2014 - Autumn 2015 (cf. etiam slide 104 of the Orion praesentatio) |
| scenicorum meteororum imbrem MDCCCXXXIII late animum rapit | meteor Chelyabinscus late animum rapit et damnum facit (vide etiam labitur 105-107 de Orion praesentatio) |
| Christianis ecclesiis opus concuti tempus nuntium | Adventist ecclesia opus concuti tempus nuntium |
| William Miller praedicat tempus | Ioannes Scotam tempus praedicat |
| experimentum in tempore reditum Iesu = experimentum amoris in Deum | experimentum in tempore reditum Iesu = experimentum amoris in Deum |
| in tempore sensitivo examinis 1843: "Quis potest stare?" | peractum est in experimento sensitivo diei 25 sept. 2015 (Consilium climatis IR "sustineri": "Quis potest stare?" (Vide labitur 110-113 of the Orion praesentatio) |
| liber Danielis 8 convolutus est et ostium Sancti mox clauditur | liber Orionis et epistulae 3 Angelorum convolutae et ianuae misericordiae mox clausae (cf. etiam labatur 108 cf. Orion praesentatio) |
| primi angeli nuntium fuit tempus nuntium | quartus angelus nuntius est tempus nuntium |
| qui non vere Iesum diligebat quia non venit | illi qui Iesum non vere amabant delectabantur cum nuntius deficeret |
| de uno addito anno ad accuratam diem secundi Adventus praesumpti | de uno addito anno ad accuratam diem veri secundi Adventus |
| Sextum Sigillum Classicum (6th CS) (Plura de impletionibus quattuor signorum traditorum vide Signa finis.) |
|---|
| Sextum Repetitum Sigillum (6th RS) (Ad singula de iteratis complementis, vide Signa finis, inter eius addendum.) |
| (6th CS); aperuit cum mundo-impacting Lisbon terrae motu 1755 |
| (6th RS); aperuit cum mundo-impacting Iaponia terrae MMXI (vide etiam elabi CII de " Orion praesentatio) |
| (6th CS); sol absque eclipsis obscuratus est, die 19 mensis Maii anno 1780 |
| (6th RS); ingens coronalis foramen solem sine eclipsis obumbrat, die mensis Iulii anno 2013 (vide etiam lapsus 103 of the Orion praesentatio) |
| (6th CS); luna rubere videtur sine eclipsis, die 19 mensis Maii anno 1780° |
| (6th RS); luna per rare sanguinem tetrad, ver 2014 - Autumn 2015 (cf. etiam slide 104 of the Orion praesentatio) |
| (6th CS); scenicorum meteororum imbrem MDCCCXXXIII late animum rapit |
| (6th RS); meteor Chelyabinscus late animum rapit et damnum facit (vide etiam labitur 105-107 de Orion praesentatio) |
| (6th CS); Christianis ecclesiis opus concuti tempus nuntium |
| (6th RS); Adventist ecclesia opus concuti tempus nuntium |
| (6th CS); William Miller praedicat tempus |
| (6th RS); Ioannes Scotam tempus praedicat |
| (6th CS); experimentum in tempore reditum Iesu = experimentum amoris in Deum |
| (6th RS); experimentum in tempore reditum Iesu = experimentum amoris in Deum |
| (6th CS); in tempore sensitivo examinis 1843: "Quis potest stare?" |
| (6th RS); peractum est in experimento sensitivo diei 25 sept. 2015 (Consilium climatis IR "sustineri": "Quis potest stare?" (Vide labitur 110-113 of the Orion praesentatio) |
| (6th CS); liber Danielis 8 convolutus est et ostium Sancti mox clauditur |
| (6th RS); liber Orionis et epistulae 3 Angelorum convolutae et ianuae misericordiae mox clausae (cf. etiam labatur 108 cf. Orion praesentatio) |
| (6th CS); primi angeli nuntium fuit tempus nuntium |
| (6th RS); quartus angelus nuntius est tempus nuntium |
| (6th CS); qui non vere Iesum diligebat quia non venit |
| (6th RS); illi qui Iesum non vere amabant delectabantur cum nuntius deficeret |
| (6th CS); de uno addito anno ad accuratam diem secundi Adventus praesumpti |
| (6th RS); de uno addito anno ad accuratam diem veri secundi Adventus |
Etiam nuntius Orionis propositum fuit etiam mundum annuntiatione temporis commovere, sicut propositum fuit Dei nuntio millerito. Sextum sigillum repetitum est, et ideo tempus testium repetitur. Ellen G. White's statements regarding no time test after 1844 (and many other statements) applied to those under Moses' follow-the- crabred model, not to those our after 1890 who are under's Iericho exemplar. Decisiones populi electi Dei re! Confortamini in fide, et benedicat Deus omnes filios suos in agnitione temporis!
Appendice:
A) Temporum signa, 22 aprilis 1889 - Praeparatio ad tempus probationis.
EG White.
Praecipui momenti nobis est quod bibliam obtinemus. Christus dixit, Beatus qui legit, et qui audiunt verba prophetiae hujus, et servant ea, quae in ea scripta sunt; tempus enim prope est. Et iterum dixit: Qui habet aurem, audiat quid Spiritus dicat ecclesiis. Monuit etiam nos cavendos esse a falsis dogmatibus. Ait : " Attendite a falsis prophetis, qui veniunt ad vos in indumentis ovium, intus autem sunt lupi rapaces."
Multae doctrinae falsae nobis exhibebuntur sicut doctrina biblica; sed cum lege et testimonio comparemus, periculosas haereses reperiemus. Una salus nostra est, ut rationes nostrae fidei cognoscant. In Apocalypsi invenimus monitiones, iniunctiones, et promissiones Ioanni datas ecclesiis, et necesse est haec praecepta plenius intelligere, ne in errorem inveniamur. Harum ecclesiarum condicionem in Apocalypsi coram nobis descriptos servare debeamus, et nostros defectus spirituales per descriptionem defectuum discernamus. Obiurgatio, quae nobis in consilio veri testis data est, observanda est.
Christus declaravit: Si quis voluerit voluntatem eius facere, cognoscet de doctrina, an ex Deo sit. Dominus caeli non reliquit populum suum in tenebris. Eis veritatem suam hoc tempore revelavit. Cum multi ex professis Christi sectatoribus in errorem et apostasiam lapsi sint, qui in luce ambulaverunt, non solum audiunt, sed legunt et intelligunt, prophetias verbi eius. Lex Dei evacuabitur in mundo; despicietur auctoritas eius, sicut fuit in celo in prima magna seditione; et Deus vult nos intelligentes notare motus gentium, ut videamus signum discriminis, et monita cognoscamus quae nobis dedit, ne inveniamur ex parte magni deceptoris in discrimine quod ante nos est.
Deus in Scripturis apparatum contra deceptionem plenissime prospexit, et erimus inexcusabiles, si, neglectu verbi Dei, nequimus resistere errori mali. Ad orationem spectare debemus. Opus est quotidie Scripturas diligenter scrutari, ne aliquo errore fallaci, qui veri simile videtur, capiamur.
Iter per Europam inveni, me aliquas leges minorum locorum nescivisse, et essem necessitate informatus de moribus populi, ne praevaricator invenirem. Sed quam maxime legem Dei intelligere debemus, ne sub condemnatione simus. Volens et obediens Deus benedicet. Si terrenarum gubernationum legem intelligere cupimus, quanto magis scire cupimus quid Deus a nobis requirit. Si officium nostrum intelligere cupimus, non nos tenebit in tenebris, sed intellectum nostrum illuminabit, ut sciamus nobis quid verum sit.
Nolumus inveniri errorem periculosum pro veritate. Nolumus nos periclitari animas nostras, reprobatione monitionis et consilii Dei. Maximum periculum est in rejicere lucem augeri, et una salus nostra est videre et intelligere nobis quid dicit Dominus. Dicit propheta: “ Ad legem et ad testimonium. Si non dixerint juxta verbum hoc, non erit eis matutina lux. Verbum solius Dei est esse regulam fidei et doctrinae nostrae. Grande certamen in nostro die venit de lege Domini; sed apud Esaiam haec doctrinae verba legimus: Liga testimonium, signa legem in discipulis meis. Ecce ego et pueri, quos dedit mihi Dominus in signa et in mirabilia Israel a Domino exercituum, qui habitat in monte Sion. Controversia de lege Dei inchoata, cum mansuetudine et timore ad reddendam rationem spei quae in nobis est paranda est. Scire debemus ubi stant pedes nostri.
Tametsi lex Dei in toto fere mundo evacuabitur, reliquiæ autem justorum erunt obedientes Deo necessariae. Ira draconis in fidos coeli servos dirigetur. Propheta dicit: Iratus est draco cum muliere, et ibat facere bellum cum reliquis de semine eius, qui custodiunt mandata Dei, et habent testimonium Iesu Christi. Videmus enim ex hac scriptura quia non est vera ecclesia Dei pugnans cum his, qui custodiunt mandata Dei et habent testimonium Iesu Christi. Populus est, qui legem irritam facit, in latere draconis ponunt se, et persequuntur illos qui praecepta Dei vindicant.
Multi sunt qui dicent tibi quod si legem Dei custodis, a gratia excideris. Adfirmant valide, pro quibus fundamentum non habent, seducendos homines, ignorant enim de quibus loquuntur. Propheta dicit: Liga testimonium, signa legem in discipulis meis. Qui legem solvere quaerunt, non sunt eorum qui legem signant inter discipulos Christi, sed ex eo genere sunt qui offendent et cadent, et conterentur, et irretientur, et capiantur. Draco figuratur persequens eos qui mandata Dei servant. Angeli mali conspirant cum malis contra Deum et populum eius. Auctoritates ex inferiore concitantur potestate; apostasiae vires ad decipiendum vel destruendum propugnatores veritatis coniunguntur.
Johannes scribit de exitibus, que sunt nostro tempore. Apertum est, inquit, templum Dei in caelo, et visa est in templo eius arca testamenti eius. Arca illa continet tabulas in quibus lex Dei insculpta est. In Patmos insula Iohannes populum Dei prophetica visione vidit, atque in hoc tempore fidelium attentionem vidit. veri Christi sectatores ad januam sanctissimi loci in coelesti sanctuario traherentur. Fide videbat secuturas Jesum in velamine, ubi ministrat super arcam Dei, continens legem suam incommutabilem. Propheta fideles describit, dicens: Hic sunt qui custodiunt mandata Dei, et fidem Jesu. Hoc genus est, quod iram draconis excitant, quia obediunt Deo, ac mandatis ejus servantur.
venti doctrinae acriter de nobis flabunt, sed ab illis non moveamur. Dedit nobis Deus rectitudinem iustitiae et veritatis, legem et testimonium. Multi sunt qui profitentur se diligere Deum, sed cum eis aperiuntur Scripturae, et argumenta sistuntur iura legis Dei ostendentes obligatorium; draconis spiritum manifestant. Oderunt lucem, et non venient ad illam, ne reprehendantur opera eorum. fidem et doctrinam eorum non comparabunt ad legem et testimonium. Veritatem audientes aures avertunt, fidemque Christi omnes inpatienter profiteri volunt. Ductum a Spiritu affirmant, et tamen contra legem coeli spiritus eorum ducit. Quartum praeceptum nolunt agnoscere, quod homines requirit ut diem sabbati sancti celebrent. Dicunt enim quod Dominus praecepit eis ne sabbatum legis suae facerent.
Verbum Dei dicit: Qui dicit se nosse eum, et mandata eius non custodit, mendax est, et in hoc veritas non est. Qui autem servat verbum eius, vere in hoc perfecta est dilectio Dei. Non satis est ut nominatim assentiar veritati, necesse est ut eius principia vitae sint intexta et in ipsam rationem effecta. Bene timeamus quoslibet, qui fidem et doctrinam cum Scripturis conferre noluerint. Sola est salus in capiendis Scripturis, ut nostra regula vitae, et probatio nostrarum doctrinarum. Martinus Lutherus exclamavit, "Sola Biblia, ac sola Scriptura, fidei nostrae fundamentum est!" Nostrum opus est tenere legem Dei; Christus enim dixit, "facilius est caelum et terram transire, quam unum apicem legis deficere." Beati qui mandata eius faciunt, ut ius habeant ad arborem vitae, et per portas ingrediantur in civitatem. - {S. D. 22 Aprilis 1889}
B) Maranatha, Chap. 157 - Apostasia viam praeparat
EG White.
Nemo vos seducat ullo modo: non enim veniet dies, nisi prius discessio fuerit, et homo peccati reveletur filius perditionis. 2 Thess. 2:3.
Primitiva Ecclesia, cum corrupta, recedendo a simplicitate evangelii et suscipiens ritus et consuetudines gentium, Spiritum et virtutem Dei amisit; et ut conscientias populi regeret, subsidium sæcularis potestatis quæsivit. Quo factum est, ut Ecclesia papatus potestatem publicam regeret et eam ad fines suos promoveret, praesertim ad poenam "haeresis."..
Cum Ecclesia potestatem saecularem obtinuit, eam ad puniendum a suis doctrinis dissentire adhibita. Ecclesiae protestantes, quae in Urbe vestigia secutae sunt, societatem cum mundanis potestatibus efformantes, similem voluntatem libertatis conscientiae restringendae manifestaverunt. Exemplum huius habetur in diuturna persecutione dissententium ab ecclesia Anglicana. Saecula XVI, XVII et XVII, milia ministrorum inconformium ex ecclesiis suis fugere coacti sunt, et multi, tam pastorum quam hominum, mulctae, carceres, cruciatus et martyrii sunt obnoxii.
Apostasia erat quae primaevam ecclesiam ad auxilium civile gubernationis quaerendum ducebat, quae viam ad papatum progressum parabat, bestia. Ait Paulus: « Erit » discessio ... et homo peccati reveletur ». 2 Thessalonians 2:3. Sic apostasia in ecclesia viam imaginis ad bestiam preparabit.
Satanas in omni virtute operatur et « in omni seductione iniquitatis ». Operatio eius manifeste manifestatur in tenebris, increscentibus, multiplicibus erroribus, haeresibus ac deceptionibus horum novissimorum dierum. Non solum satanas captivum mundum ducens; sed deceptiones eius relinquentes ecclesias professas Domini nostri Ihesu Christi. Magna apostasia quasi media nocte in tenebras in altum evadet. Populo Dei nox erit tentationis, nox fletus, nox persecutionis pro veritate. Sed ex illa nocte tenebrarum lux Dei lucebit. {Mar 165.1–4}
C) Review and Herald, 10 Ianuarii 1888 – Fides Quae Probationi Superabit.
EG White.
Tempus plene venit, quando tenebrae vocatur lux, et lux tenebrae. Vivimus ea aetate, cum laudatur simulata liberalitas; cum illi qui falsa, falsa dogmata, et destruentes haereses spargunt, societate recipiuntur et extolluntur, et foedissima facta iniquitatis excusatione charitatis subtexuntur et excusantur. Etiam voces e suggestis terrae nostrae dicant; « Bene erit peccatori ». Peccatum non quasi metuenda res agitur, inevitabilem perniciem in eos qui in sua indulgentia persistunt. Non abhorret a populo mundi imago. Levia a falsis doctoribus prophetantur, et in peccato suo turbae requiescunt, monitionum et exemplorum verbi Dei immemores. Tempus advenit quando debemus « ingemiscere et . . clamate ad universas abominationes, quae fiunt in terra;
In nostro mundo lex Dei evacuatur, testimonium redditur decretum. Veritas in sua vi et perspicuitate praesentanda est, sive audiant, sive desistant. Quod fieri non potest sine contradictione excitando. Qui veritatis amorem renuunt recipere, non acquiescunt, nisi suum progressum retardant. Conversi sunt ad fabulas, et coniungent cum magno animarum adversario, ut afferant nuntium coeli in contemptum.
Admonet nos apostolus Paulus, discedant aliqui a fide, attendentes ad seducendos spiritus et doctrinas daemoniorum. Hoc est quod expecto. Maximae nostrae tribulationes ex eo genere venient, qui semel auctoritati sunt, sed ab ea ad mundum conversi, et odiis et derisui pedibus conculcaturi. Deus suis fidelibus servis operam navat. Impetus hostium oportet veritatem verbi sui occurrere. Falsitas exstingui debet, eius indoles vera revelanda est atque lux legis Iehovae in morales mundi tenebras eluceat. Verbi eius petitiones exhibere debemus. Non erimus insontes, si hoc sollemne neglexerimus. Sed dum pro veritatis defensione stamus, non sui ipsius defensione sto- damus, et multum laboramus, quod ad contumeliam et calumniam ferendum vocati sumus. Non nobis misereamur, sed multum zelemus in lege Altissimi.
Dicit Apostolus: Veniet tempus, cum sanam doctrinam non sustinebunt; sed ad concupiscentias suas coacervabunt sibi magistros, prurientes auribus; et a veritate quidem auditum avertent, ad fabulas autem convertentur. Undique videmus homines facile captivos phantasiis eorum qui verbum Dei irritant. sed cum veritas affertur, impatientia et ira implentur. Exhortatio autem Apostoli ad servum Dei est: Vigila in omnibus, labora, opus fac evangelistae, plenam probationem ministerii tui. In die sua relinquentes quidam causam Domini. Scribit, Demas me dereliquit, diligens hoc saeculum. Et iterum: Alexander aerarius multa mala mihi ostendit: reddet illi Dominus secundum opera eius: quem et tu devita; valde enim restitit verbis nostris.
Similes tentationes adversitatis et opprobrii experti sunt prophetae et apostoli, et etiam agnus Dei inmaculatus per omnia sicut et nos tentatus est. Contra se peccatores sustinuit contradictionem.
Omnis monitio ad hoc tempus fideliter tradenda est; servus autem Domini non debet contendere; sed mitem esse ad omnes, facile ad docendum, patiens; in mansuetudine corripiens eos qui resistunt sibi. Verba Dei nostri diligenter foveamus, ne eorum, qui fidem reliquerunt, deceptis inficiamur operibus. Eodem telo eorum spiritui et potentiae resistendum est magistro nostro a principe tenebrarum impetitus, Scriptum est. Discamus solerter uti verbo Dei. Exhortatio est, Stude Deo probatum ostendere, operans non erubescendum, verbum veritatis recte dividens. Sedulus debet esse labor et assidua oratio et fides ad ambages errorum falsorum doctorum et seductorum; in novissimis enim diebus instabunt tempora periculosa. Erunt enim homines seipsos amatores, avari, elati, superbi, blasphemi, parentibus non obedientes, ingrati, sacri, sine affectione, impudici, calumniatores, incontinentes, truculenti, bonorum contemptores, proditores, protervi, superbi, superbi, voluptatum amatores magis quam Dei amatores; habentes speciem quidem pietatis, virtutem autem ejus abnegantes. Haec verba effingunt hominum servorum Dei rationem occurrere. Falsi accusatores, contemptores bonorum, impugnabunt fideles Deo suo in hac degeneri aetate. Legatus autem coeli debet manifestare spiritum, qui in Magistro expositus est. In humilitate et dilectione laborandum est ad hominum salutem.
Paulus pergit de iis qui operi Dei adversantur, eos comparans hominibus qui bellum contra fideles temporibus antiquitatis Israelis intulerunt. Sicut autem Iannes, inquit, et Jambres Moysi resistebant, ita et isti veritati resistunt; mentes pravas, reprobos de fide. sed ultra non proficient: insipientia enim eorum manifesta erit omnibus, sicut et illorum fuit. Scimus tempus venturum, quo revelabitur stultitia pugnandi contra Deum. In tranquillitate patientiae et fiduciae, quantumvis obtrectari et despectui, praebere possumus; for* nihil est occultum quod non manifestetur. et qui honorant Deum, glorificabuntur coram eo coram hominibus et angelis. Doloribus reformatorum participes sumus. Scriptum est: Obprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me. Christus dolorem nostrum intelligit. Nemo nostrum ad crucem solus vocatus est. Vir Calvariae passionis aerumnis afficitur, et sicut tentatus passus est, potest etiam in moerore et tribulatione succurrere propter se. Sed et omnes qui pie volunt vivere in Christo Iesu persecutionem patientur. Mali autem homines et seductores proficient in pejus, errantes, et in errorem mittentes. Tu autem permane in his quae didiceris.
Deus abundantes subsidia ministravit principatibus et potestatibus et spiritualibus nequitiae in caelestibus; Omnis enim Scriptura divinitus inspirata utilis est ad doctrinam, ad arguendum, ad corripiendum, ad erudiendum in iustitia; ut perfectus sit homo Dei, ad omne opus bonum instructus. Bibliorum armamentarium est ubi ad certamen instruimur. lumbi nostri praecincti sunt veritate. Lorica nostra justitia est. Scutum fidei in manibus esse oportet, galea salutis super frontibus nostris fulgere, et gladius Spiritus, quod est verbum Dei, per agmina inimicorum nostrorum secare viam. Parati esse debemus ad mandatum capitanei nostri sequi quo ducat. Verbi sui factores esse debemus, non nosmetipsos decipientes.
Si seipsum respicimus, et de se confidimus, a nostra constantia cademus. Absterret atrox tempestas collecta arenosa Fundamenta, domumque nostram naufragio temporis litoribus relinquet; domus autem, quae aedificata est supra petram, manet in aeternum. Servari debemus virtute Dei per fidem in salutem. Apostolus suis Hebraeis fratribus quaedam simplicia verba locutus est, convenientibus conditioni multorum professorum in hoc tempore veritatem. Multa habemus ad dicendum et inenarrabilia, quoniam auditu graviter estis. Cum enim in tempore oporteat vos esse doctores, opus est ut iterum doceat vos, quae sint principia oracula Dei; et facti estis quibus lacte opus sit, non solido cibo. Omnis enim, qui lactis est particeps, expers est sermonis iustitiae. infans enim est. Perfectorum autem est solidus cibus: eorum, qui pro consuetudine exercitatos habent sensus ad discretionem boni ac mali. Omnino necessarium est iis qui veritati credunt, ut continuum incrementum capiant, usque ad plenam staturam virorum ac mulierum in Christo Iesu crescant. Nulla tempus lapsus ac socordiae. Quisque in rebus Dei vivam experientiam habere debet. Habete in vobis radicem. Estote fundati in fide, ut in omnibus perfecti statis, et sine indebita fiducia in Deum, per tempus experimentum omnis operis et ingenii. Exerce vires tuas in spiritualibus, donec cognoscas profunda verbi Dei, et procede de virtute in virtutem.
Mille sunt, qui veritatis lucem habere asserunt qui nullas ante se habent gradus. Nullam habent experientiam vivam, sed omnem utilitatem habuerint. Nesciunt quid sit consecratio. Eorum devotiones sunt formales et inanes, nec est profunditas pietati eorum. Verbum Dei praebet libertatem spiritualem et illuminationem iis qui eam enixe exquirunt. Qui repromissiones Dei recipiunt et in fide viva agunt, lucem caeli in vita habebunt. Fontem vitae bibent, et animas suas reficiunt ad aquas. Fidem habere debemus in Deum, qui eum verbo suo accipit. nullam victoriam sine sereno fiducia habere possumus; Sine fide enim impossibile est placere Deo. Fides est, quae nos cum virtute caelesti coniungit, et tenebrarum potestates ad summitatem parietum nos adducit. Haec est victoria, quae vincit mundum, fides nostra. Fides ex auditu, et auditus per verbum Dei. Ut fidem intelligentem exerceamus, debemus studere verbi Dei. Biblia, ac sola Biblia, rectam cognitionem communicant indoli Dei eiusque de nobis voluntatis. Officium et sors hominis in paginis definiuntur. Conditiones in quibus sperandum est vitam aeternam diserte declarari, et exitus eorum qui tantam salutem neglegunt, validissimo sermone praenuntiantur.
Si vox Dei ad hominem, ut liber librorum, tanquam infallibilis regula fidei et praxis recepta, non videremus legem coeli evacuatam, et tumens aestus iniquitatis devorantem terram nostram.
Cum a vero in infidelitatem deviant homines, omnia incerta et ficta fiunt, nulla animi persuasio comprehendit. Nulla fides in Scripturis exercetur revelatio Dei ad homines. Nihil auctoritatis in mandatis, nihil in monitis terribile, nihil promissis inspirans. Ad infidelitatem vanitas est et contradictoria.
Multi apud nos fidem non colentes. Vacillantem habent experientiam. Sunt «sicut unda maris vento agitata et iactata». Quandoque enim videntur fortes in fide, tunc super eos redundat flatus infidelitatis, et implentur caliginis et dubitationis. Non certae molitionis sunt, ut se a diaboli laqueis recipiant, sed ab eo capiantur ad ejus voluntatem. Alii sunt qui tentationibus incredulitatis impetti, ad verbum Dei et ad orationem assiduam confugerunt, et potestati inimici non relinquuntur. Venit dies, qui ostendet utrum super solido scopulo an labens arenam aedificemus.
Si homines perspicere possent gravem dubitationis influxum in mentes eorum, si in futurum videre possent, scirent necessitatem debitam colendi fiduciam in Deo et fiduciam implicitam in promissionibus eius. Unum granum incredulitatis non serunt; unumquodque enim granum germinat in fructum. Satanas vivus est agens. Negotium eius est scepticismum fovere et omne dubitationis verbum ab animarum adversario diligenter nutriri. Dum homines in indifferentia dormiunt, cordi insinuantur suggestiones quae fidem debilitant. Influxus qui perceptionem veri confundunt perducuntur ad vitam. Omni modo possibilis, satanas ab arcta via ad coelum ducens animas convertere nititur; et quia homines tenebras amant, peregrinorum vocem sequuntur, et boni pastoris vocationem rejiciunt, qui animam suam pro ovibus dederunt. Patet ergo, quod auctoritas haec dicit Dominus, pro aliqua tortuosa sophisma erroris refutatur. Infidelitas crevit in eo, quantum homines verbum et requisita Creatoris sui interrogaverunt. Operam vilioris ingenii acceperunt et fidem minuunt in inspiratione Bibliorum. Magnam sapientiam asserentes, ausi sunt verba Dei vivi reprehendere, secare, decerpere, et interrogare de felicitatis suorum naufragio, et spem coelestium pervertere. Placeat inimico omnis justitiae opus hoc. Argumenta quae impugnant Sacra proveniunt ex malo consilio. Ostium mentium eius suggestionibus patefactum est, et quo magis in errorem ibat, eo plus cupiebat alias animas trahere in eundem tenebrarum alveum.
Multi affirmant Bibliam credere, et nomina in monumentis ecclesiasticis ascribuntur, qui inter potentissimos Satanae ministros sunt. quod faciunt, non habebunt illis honorem in die judicii. Videbitur tunc atrox dispendium esse omnem operam, quae debilitavit fidem. Pretium immensum, quod persolvendum est, demerget eos in opprobrium sempiternum et in ruinam. Una salus est statim omnem infidelitatis suggestionem reiicere. Ne ad dubitandum quidem animum aperias, momentoque; iubes eis placitam recusationem venire ad te admittendi. Astringe animum in promissiones Dei. Loquere de eis, gaude in eis; et pax dei dominetur in cordibus uestris.
Dubii fructus non sunt optabiles. Oh! circumspice et vide quid mali machinis acciderit. Error et falsitas et haeresis alta FESTUM posuerunt in decepti corda hominum. Hostis a saeculo usque ad saeculum incrementa sua experimenta repetiit; Nam, quamvis tristia vitarum monumenta in tenebris exierunt, ut tineae ad ignem advolant, sic ruunt homines in perniciosas fraudes, quas ad capiendos eos paravit. Si salutem desideras, obsecro ut eius insinuationes de veritate verbi Dei devites. Veni ad certum prophetiae verbum; ad quod benefacientes attendentes quasi lucem lucenti in caliginoso loco. Si id non est, quid est? Si enim verbum Domini caeli et terrae non est petra solida super quam aedificaretur, in vanum est fundamentum certum quaerere. Caelum et terra transibunt; verbum autem Domini manet in aeternum. et fides in uerbo eius sola est fides quae ultimorum periculorum duratura est. - {RH, die 10 Ianuarii 1888 .}
D) Signorum temporum, diei 11 februarii 1897 - Obediens et Inoboediens. Contrac.
EG White.
Lex Dei magna eius iustitia. Haec lex omnibus suis necessariis perfecta est; et Deus nos invocat ut obediamus ei; per hoc enim causae nostrae in illa die, cum aperti sunt caeli libri, et omnium facta coram iudice universitatis recensentur.
Sed sunt et fuerunt duo genera in hoc mundo; et quaeritur, Quid interest inter haec duo genera? gravis ac maximus. Unum genus est amare et timere Deum; alterum non volunt eum in scientia retinere. Unum genus est suae legis obsequium; alia neglecta et inoboedientia requisita.
Qui legem Dei obedire nolunt, hanc abolendam esse declarant, quod Deus eam deleverit. Quod si haec lex perfecta est, cur Deus eam aboleat aut mutet? Quod autem perfectum est, nulla mutatione melius fieri potest. Conatus ad omissum perfectum revellere imperfectionem causat. Deus legem suam nec abolevit nec mutavit. Eius regimen fundamentum est; et erit in perpetuum, incommutabilis, immutabilis, ad quem omnes salvi esse debent. donec transeat caelum et terra, dixit Christus: iota unum aut unus apex non transiet a lege, donec omnia fiant.
Lex Domini perfecta est, scribit psalmista, convertens animam; testimonium Domini fidele, sapientiam praestans parvulis. Iustitiae Domini rectae, laetificantes cor; praeceptum Domini lucidum, illuminans oculos. . . . Ab his autem servus tuus admonetur, et custoditur ea merces copiosa. Quomodo ergo Deus caeli despiciet eos qui legem suam contempserunt? Verba contra legem Dei non dicta ab his qui eam obedire noluerint, sapientes putentur; Dixit enim Deus: “Sapientes corde mandata accipient; stultus autem labiis addet.
Postquam Adam per inoboedientiam amisit Eden, peccatum in mundum intravit, homines magis ac magis inoboedientes facti sunt. Universus mundus, paucis exceptis, pravitati et corruptioni deditus. « Vidit Deus magnam esse malitiam hominis in terra, et quod omne figmentum cogitationum cordis sui tantum esset malum continue. pœnituit eum quod hominum fecisset in terra. Et ait Dominus: “Perdam hominem quem creavi a facie terrae; tam hominibus quam iumentis et reptilibus et volatilibus caeli; paenitet enim me fecisse eos. Et in diluvio destruxit Dominus terram corruptionis suae.
sed etiam illo tempore Dominus suos repraesentabat; Hi Deum amaverunt; obediunt ei; et dedit eis lucem et veritatem. Christus cum illis ambulavit, eis potestatem moralem ei oboediendi tribuit, ac futuram historiae huius terrae coram eis et scaenam secundi adventus sui aperiens. Ambulavit Henoch cum Deo; nec fuit; Deus enim assumpsit eum. De quo Iudas scribit: Prophetavit de his et Enoch septimus ab Adam, dicens: Ecce venit Dominus cum decem milibus sanctorum suorum, ut faciat iudicium de omnibus, et convincat omnes impios de omnibus operibus suis impietatibus, quas impie egerunt, et de omnibus duris, quae locuti sunt contra eum peccatores impii.
Noe quoque in illa impietate deo teste. Hæ sunt generationes Noë: Noë vir justus atque perfectus fuit in generationibus suis; cum Deo ambulavit. Cumque diluvio deleret habitatores terrae, dixit ad Noe: “Ingredere tu et omnis domus tua in arcam; te enim vidi iustum coram me in generatione hac.
Quid interest inter Enoch et Noe et diluvio deletos? Enoch et Noe obedientes sunt legi Dei; illi autem in cogitatione cordis sui ambulaverunt et vias suas corruperunt coram Domino, omnibus requisitis eius. Inoboedientiae suae separaverunt se ab eo, et concitaverunt eum ut interficerent eos. Enoch et Noe probati lege Dei inventi sunt iusti. Si antediluviani viam Dei servassent, si mandata eius obedirent, et ipsi iusti invenirentur, et Domini commendationem recepissent.
Paulus in epistola ad Romanos scribit de obedientibus et non inobedientibus. Non erubesco Evangelium Christi, inquit; Virtus enim Dei est in salutem omni credenti. Judaeo prius, et Graeco. Iustitia enim Dei in eo revelatur ex fide in fidem; sicut scriptum est: Iustus ex fide vivit. Hi sunt obedientes. Quo magis fides in Deum augetur, tanto distinctius invisi- lis visionem sustinemus, et ei obedire roboramur.
Tunc apostolus magnum exercitum incredulitatis exhibet, qui Deum in scientia tenere non amant, sed proprias impietates eligunt, et cordis sui imaginationem sequuntur: Revelatur ira Dei de caelo super omnem impietatem et iniustitiam hominum, qui veritatem in iniustitia detinent; quia quod notum est Dei, manifestum est in illis. Deus enim illis manifestavit. Invisibilia enim eius a creatione mundi conspiciuntur; intellecta per ea quae fiuntsempiterna quoque eius virtus atque divinitas; ut inexcusabiles sint; quia cognoscentes Deum non sicut Deum glorificaverunt aut gratias egerunt sed evanuerunt in cogitationibus suis, et obscuratum est insipiens cor eorum. Dicentes se esse sapientes, stulti facti sunt, et mutaverunt gloriam incorruptibilis Dei in similitudinem imaginis corruptibilis hominis, et volucrum, et quadrupedum, et serpentium.
Petrus etiam duas classes, unam probatam Deo, quia omnibus mandatis eius obediens; alius infido, peccans in eum, quia legem suam transgrediens; peccatum enim est praevaricatio legis. Fuerunt etiam pseudoprophetae in populo, inquit, sicut erunt in vobis doctores pseudoprophetae, qui inducent in damnabiles haereses clanculum, etiam Dominum ementem abnegantes et celerem exitium sibi afferentes. Et multi vias suas perniciosas sequentur; per quem uia ueritatis blasphemabitur. et propter avaritiam fictis verbis mercabuntur de vobis. Sed dicit: Novit Dominus, inquit, pios de tentatione liberare, et iniustos in diem iudicii puniendos reservare.
Sicut erat in diebus Noe, ita erit et in diebus Filii hominis. Nunc, ut tunc, servientes mammonae, negligentes, indifferentes, et inobedientes, procedunt et negligunt magnam salutem tam libere sibi oblatam, non agnoscentes Deum, vel ei gratiarum actiones et laudes offerre. Manifestavit se Dominus in operibus suis, quae potest oculus videre et sensus discernere; verbis quoque apertius non sentiendum, in verbo suo declaravit. Sed inobedientes non vident Deum in multiplicibus operibus creationis. non audiunt vocem eius de verbo suo loquentem eis. Offertur eis veritatis lumen, sed eligunt peccatum. Cogitationes suas sequuntur, sicut incolae Noetici mundi, desideria et ambitiones super omnia ponentes.
Mirum est coelestis militiae, quod Deus tamdiu praevaricatoribus suae legis ferat. Deus autem longanimitatis, et multae misericordiae. Sol eius lucet super malos et super bonos, in eos qui ita excaecati sunt a fallacia satanae, ut negant omnipotentiam, et in eos qui studeant facere voluntatem eius. Omnia ad fruendum affluenter hominibus tribuit, et licet omnes eum laude vel servitio dignum non agnoscant, patienter tamen sustinet, et vox deprecationis eius auditur: Convertimini, avertite a viis vestris malis; quare moriemini? Omnes homines vult salvos fieri, et ad agnitionem veritatis venire.
Deus obedientiam semper commendat. Obedientia namque eorum Enoch in coelum translata est, et Noe servatus est de diluvio qui terram diluvit. Ecce psalmista scribit. Oculus Domini super timentes eum, sperantes super misericordia eius. ut eruat de morte animam eorum, et vivificet eos in fame. Vidi impium in virtute magna, et expandens se quasi lignum frondosum. et ecce non erat; Quaesivi, sed non poterat inveniri. Animadverte virum, et vide rectum; finis enim illius pax est. Praevaricatores autem simul conterentur; finis impiorum peribit ».
Per peccatum infirmati, non possumus ex nobis servare legem Dei. Sed Christus ad nostrum mundum venit, ut moralem imaginem Dei in hominibus restitueret, eosque a via inoboedientiae ad viam oboedientiae reduceret. Eius missio ad mundum fuit ut rationem Dei vivendo patefaceret, quae gubernationis eius fundamentum est; et qui Ipsum Salvatorem personalem accepturi sunt, in gratia crescent, et in virtute sua legi Dei oboedire valebunt. {ST, 11 Februarii 1897, par. Cum Christus venerit in nubibus celi duas tantum classes, obedientes et inobedientes occurrent ei. Et illi soli, qui lumen ad Deum requiruntur, ei obedientes sunt, cum gaudio occurrere possunt. Qui in inobedientia perseveraverint, terribiliter fugient, latentes in speluncis montium, et dicentes petras et montes: Cadite super nos, et abscondite nos a facie sedentis super thronum, et ab ira Agni. Qui autem per obedientiam Deum honoraverunt, respicient, et dicunt: Ecce Deus noster; exspectavimus eum, et salvabit nos; Hic est Dominus, quem exspectavimus; exsultemus et laetemur in salutari eius. EG White. - {S. Februarii, anno 11}
E) Historia repetit in scriptis Ellen G. White
Cum omnia scripta Ellen G. White ex Albo Estate CD pervestigavi, inveni 222 textus cum filo quaerendi sequenti: "historia ET (repetita OR repetit OR repetit OR repetit OR repetitio)"...
- Si quis historia utitur ad professo populo Dei peccata ipsa demonstranda, silebit;
Stcphanus vero de criminibus interrogatus, clara et admirabili voce per concilii aulam strepens defensionem coepit. Verbis, quae ecclesiam stupefactam tenebat, historiam populi Dei recitare aggressus est. Iudeorum oeconomiae plenam cognitionem et spiritualem eius nunc per Christum manifestatam interpretationem ostendit. Mosis verba de Messia praenuntiantis iteravit: Prophetam vobis suscitabit Dominus Deus vester de fratribus vestris sicut me; Ipsum audietis. Fidem suam Deo et iudaicam fidem declaravit, dum legem, qua Iudaei ad salutem confidebant, Israel ab idololatria liberare non potuisse. Iesum Christum cum tota historia Iudaica coniunxit. Templum autem Salomonis et Salomonis et Esaiae verba refert: Altissimus autem non in manufactis templis habitat; sicut propheta dicit: Caelum sedes mea est, terra autem scabellum pedum meorum: quam domum aedificabitis mihi? aut quis locus requietionis meæ est? nonne omnia haec manus mea fecit?
Huc cum pervenisset Stephanus, tumultus factus est in populo. Cum prophetiis Christum coniunxit, et ut templum faciebat, sacerdos, horrorem simulans, scidit stolam suam. Quod factum Stephano signum fuit ut eius vox mox in aeternum sileretur. Resistentiam vidit verba sua, et cognovit quod ultimum testimonium perhibuit. Quanquam in medio sermone subito peroravit. {AA 99.2–100.1}
- Doloris et persecutionis Iesu historia repetet:
Avertitur retrorsum iudicium, et iustitia de longe stat; cecidit enim veritas in platea, et aequitas non potest introire. Vere deficit; qui autem a malo recedit, praeda est. xlix. LIX: 59, 14; Hoc impletum est in vita Christi super terram. Fidelis fuit mandatis Dei, traditionibus humanis postpositis ac requisitis, quae in eorum locum sublimatae erant. Et propter hoc odiosus fuit et persecutus est. Haec historia repetitur. Leges et traditiones hominum exaltantur a lege Dei, et qui veri sunt mandatorum Dei, opprobrium et persecutionem patiuntur. Christus, propter suam erga Deum fidem, tanquam sabbatum et blasphemus accusatus est. Deprehensus est a daemonio, et delatus est Beelzebub. Similiter accusantur et detorquentur eius discipuli. Ita satanas sperat se ad peccandum adducere, et in Deum dedecus reicere. {COL 170.3}
- Fraus contra Deum in ecclesia hodie repetetur;
In Ananiam et Saphiram peccatum doli contra Deum cito punitum est. Idem peccatum saepe repetitum est in posterioribus Ecclesiae historiae et a multis nostris temporibus committitur. {A 76.1}
Avaritia primum coluit; tum, fratres sui puduit invidere, quod Deo solemniter dedicaverant, et Deo pignoris inviderunt. . . . Cum falsitate convicti, confestim supplicium sumpsit.
Non primaeva tantum Ecclesia, sed omnibus posteris, exemplum odium avaritiae, fraudis et hypocrisis in discrimen adductus est. . . . Cum cor Spiritus Sancti incitatur, et votum redditur ad certum quantitatem, qui vovet ius non habet portionis consecratae. Huiusmodi promissiones hominibus factae tamquam obligatae viderentur; nonne magis tenentur qui deo fiunt? . . .
Multi largiter in se delectationem impendunt. Viri et feminae delectationem suam consulunt et delectant saporem, dum fere inviti offerunt ad Deum oblatio- nem. Deum aliquando diligentius exigunt, quomodo bona eius fuerint adhibita, nec amplius accepturum se in gazophylacium accepturum, quam Ananiam et Saphiram oblationem suscepisse. {CC 330.3-5}
- Subsannatio, odium, et irrisio contra eos, qui a Deo vocati sunt ad opus;
Idem impedimenta contra Principes Hodie .--Nehemiae experientia in historia populi Dei hoc tempore iteratur. Qui in causa veritatis laborant, hoc se facere non posse, nisi iram inimicorum excitant. Etsi ad opus in quo versantur a Deo vocati fuerint, et ab eo probatus sit cursus, opprobrium et illusionem effugere non possunt. Denunciabuntur visionaria, inconstantia, fraudulenta, hypocritica, quidvis denique, quod inimicis suis conveniet. Sanctissima res ridiculo lumine ad impios oblectandos repraesentabitur. Perexigua est cavillatio et humilis ingenii, cum invidia, invidia, impietate et odio, quantum ad profanorum ludibrium laetitiam excitandam. Et isti arrogantes scurrae acuunt ingenium alterutrum et opere blasphemo ausi sunt. Contemptus et derisio sunt quidem humanae naturae molestae; sed ab omnibus qui vera sunt deo sustinenda sunt. Satanae consilium est sic animas convertere ab opere faciendo quod Dominus illis imposuit. — Custos Australis, die 12 Aprilis 1904.ChS 173.3}
- Deus ipse cum Ellen G. Albo loquitur et ei narrat omnia quae in Magna Controversia scribit, historiam repetendam esse. Haec prorsus historia est a lapsu Hierosolymorum usque ad finem temporis. Sex prima sigilla;
Usus Ellen G. White Dum The Great Controversia scribens.-- Motus sum a Domino Spiritu ut librum istum scriberem, et in eo laborans, magnum gravamen sensi in anima mea. Sciebam enim tempus breve esse, quod scenopegia, quae mox frequentabant, in novissimo subito et velociter venturi essent, sicut in scripturae verbis significatum est: I Thess.
Dominus mihi proposuit quae urgentia sunt ad praesens tempus et ad futurum perveniunt. Verba mihi in crimen dicta sunt; "Scribe quae uidisti et audisti in libro, et dimitte omnibus; tempus enim prope est, cum prior historia repetetur. Excitatus sum mane uno, duabus, vel nona horam, aliquo puncto mentis meae violenter impresso, tanquam Dei voce prolata. Ostensum est quod multi de nostris dormierunt in peccatis, et licet se Christianos esse dicant, nisi convertantur, perirent.
Sollemnis impressiones in mentem meam, sicut veritas in claris lineis coram me posita est, praeponere conabar, ut unusquisque necessitatem habere sibi sentiret religiosam experientiam, cognitionem habere sibi Salvatoris, petendi sibi poenitentiam, fidem, amorem, spem, et sanctitatem.
Mihi certum erat tempus perdere. Appellationes et admonitiones danda; Ecclesiae nostrae excitandae, instruendae sunt, ut admoneant omnes quos adire possunt, gladium venturum declarantes, non diu differri iram Domini in perditum mundum. Ostensum est quod multi monitum audirent. Paratae essent eorum mentes ad cognoscendum ipsa quae illis demonstrabat.
Ostensum est multum temporis mei occupatum fuisse in loquendo ad populum, cum magis necessarius esset ut me in scribendis rebus maximis pro tomo IV, EDITIONEM MAGNAE CONTROVERSIAE AD ELEN- ALBUM 1888 ESSE SIT VOLUMUS QUARTUS IN PRAESENTATIONE MAGNAE FABULAE CONTROVERSIAE, ET SAEPE AD EAM REFERTUR. - COMPILERS.] monitum esse debere quo vivus nuntius ire non possit, et plurium animos ad res magni momenti, quae in claudendis historiae huius mundi eventibus eveniunt.
Cum status ecclesiae et orbis coram me apertus sit, et vidi horrenda quae proxime coram nobis jacebant, obstupui visu; ac nocte ac nocte, omnibus qui in domo erant dormientibus, scripsi, quae data sunt mihi a Deo. Ostensum mihi haereses futuras, praestigias praevalentes, miraculi vim Satanae, pseudo-christi qui apparebunt, maiorem partem etiam religionis mundi fallent, et electos, si fieri potest, etiam electos abstraherent.
hoc est opus Domini? Scio sit, et nostri quoque credere profitentur. Monitio et instructio huius libri necessaria sunt omnibus, qui presenti veritati credere profitentur.-- Letter 1, 1890.3SM 113.4-114.4}
- Si non ex historia discimus, historia repetenda est;
Relationes Dei cum populo suo saepius repetendae sunt. Quam saepe viae a Domino institutae sunt in commercio cum vetusto Israel! Ne praeteritae obliviscerentur historiae, Mosi iussit haec in cantu fingere, quo parentes filios suos docerent. Monumenta colligerent ac in conspectu reconderent. Praecipui diligentiae servandi sunt, ut cum de his pueri quaerunt, tota res repetatur. Ita providentiae commercia ac notata bonitas et misericordia Dei in eius cura et liberatione populi sui ob oculos tenebantur. Hortamur ad recordationem priorum dierum, in quibus inluminati magnum certamen sustinuistis tribulationum. Populus enim in generatione hac Dominus fecit sicut Deus mirabilis. . . . Saepe opus est Dei bonitatem enarrare et eum laudare in mirabilibus eius. {C 364.2}
- Separatio a falsis ducibus fiet, quia repetitur historia recessus Iesu a Iudaea;
Sanhedrin nuntium Christi respuit et in mortem eius intentus est; et discessit ab Ierosolymis Iesus a sacerdotibus, templo, et principibus religiosis, et populis qui in lege erant instructi, et in aliam classem conversi sunt ad praedicandum verbum eius, et ad congregandum eos, qui Evangelium ferebant omnibus gentibus.
Sicut lux et vita hominum ab ecclesiasticis auctoritatibus in diebus Christi reprobata est, ita in omni generatione reiecta est. Iterum atque iterum repetita est Christi recessus a Iudaea historia. Cum Reformatores praedicarunt verbum Dei, nihil cogitaverunt se separare ab Ecclesia instaurata; sed religiosi principes lucem non tulerunt, et sustinentes aliud genus quaerere cogebantur, qui veritatem desiderabant. Hodie pauci ex professis Reformatorum a spiritu suo agunt. Pauci Dei vocem auscultant, et prompti ad veritatem recipiendam, quocumque modo se praebeant. Saepe qui Reformatorum vestigia sequuntur, Ecclesias avertere coguntur ab amantibus, ut apertam verbi Dei doctrinam declarent. Et sæpe qui quærunt lucem, in eadem doctrina tenentur relinquere ecclesiæ patrum suorum, ut obedientiam reddant. {DA 232.1-2}