Skarb Williama Millera

W tym artykule wyjaśniono sen Williama Millera. Dla tych, którzy mogliby nie wiedzieć, William Miller stał się prominentną postacią w Wielkim Przebudzeniu XIX wieku, a ruch Millera, który został nazwany na jego cześć, dał początek kilku nowym wyznaniom protestanckim, w szczególności Adwentyzmowi Dnia Siódmego. Jego wykłady o proroctwach doprowadziły wielu do pokuty i pokazały bliskość drugiego przyjścia Chrystusa. W 1800 roku, zaledwie kilka lat po Wielkim Rozczarowaniu z 1847 roku, Miller otrzymał swój jedyny zapisany sen, który pionierzy adwentyzmu uznali za dany przez Boga, ponieważ mogli wyraźnie zobaczyć w nim swoje doświadczenie.

Sen ten dawał Millerowi i jego współpracownikom pocieszenie i zachętę, gdy się śnił, ale ma też znaczenie prorocze, które z czasem wzrasta, jak to często bywa w przypadku snów danych przez Boga. Ellen G. White wielokrotnie wspominała o tym śnie, co pokazuje, że uważała go za sen wystarczająco ważny, aby poświęcić mu należytą uwagę w świetle ciągle rozwijających się okoliczności Ruchu Adwentowego. Chociaż niektóre interpretacje snu zostały opublikowane przez innych, żadna z nich nie wyjaśnia snu w prawdziwym świetle ruchu czwartego anioła z Objawienia 18. Stąd następujące. (Najpierw przeczytaj Sen Williama Millera.)

Skrzynia skarbów

Szkatułka (skrzynia lub pudełko), którą Bóg dał Williamowi Millerowi we śnie, symbolizuje Biblię, co można wywnioskować z jej niemal standardowych wymiarów, około 10 × 6 cali, a także z faktu, że została wykonana z czarnego hebanu (jak większość Biblii), a także z faktu, że zawierała skarby, które Ellen G. White określiła jako „klejnoty prawdy”.

Klejnoty prawdy leżą rozrzucone nad polem objawienia, lecz zostały pogrzebane pod ludzkimi tradycjami, pod wypowiedziami i przykazaniami ludzi, a mądrość z nieba została praktycznie zignorowana... {RH 1 grudnia 1891, par. 7}^[1]

Kluczem do jej otwarcia była metoda interpretacji Millera, dzięki której odszyfrował proroctwa Biblii dotyczące Dnia Sądu. Jedną z głównych cech jego metod interpretacji była zasada dzień-rok:^[2]

...wyznaczyłem cię każdego dnia przez rok. (Ezekiel 4: 6)

W przypadku proroczego rozliczenia Biblia konsekwentnie stosuje 30-dniowe miesiące i 360-dniowe lata, co ilustruje na przykład czas prześladowań, który jest różnie przepowiadany jako 42 miesiące, 1260 dni i 3½ roku. Wymiary trumny Millera również nawiązują do tej biblijnej zasady, ponieważ „dziesięć cali długości na sześć kwadratów” to 360:

10×6×6 = 360

Poprzez swoje wykłady Miller otworzył prorockie Słowo i wielu zostało doprowadzonych do pokuty. Związek między zbawczą prawdą a zbawionymi duszami oznacza, że ​​asortyment drogocennych przedmiotów reprezentuje również ludzi, którzy zostali zbawieni w wyniku prawdy. Mieszkali w Słowie, tak jak zostało ono otwarte i wyjaśnione przez Millera, i są zatem również reprezentowani przez klejnoty. Ellen G. White wyraża ten związek między prawda i zbawienie również w tym samym akapicie:

Pan Bóg, Stwórca światów, za nieskończoną cenę dał ewangelię światu. Poprzez tego boskiego agenta radosne, orzeźwiające źródła niebiańskiego pocieszenia i trwałej pociechy zostały otwarte dla tych, którzy przyjdą do źródła życia. Istnieją jeszcze żyły prawdy, które nie zostały odkryte; ale rzeczy duchowe są duchowo rozróżniane. Umysły zaciemnione złem nie potrafią docenić wartość prawdy, jaka jest w Jezusie. Gdy pielęgnuje się nieprawość, ludzie nie czują potrzeby podejmowania pilnych wysiłków poprzez modlitwę i refleksję, żeby to zrozumieć muszą wiedzieć albo utracą niebo... {RH 1 grudnia 1891, par. 7}^[3]

Tak, wiedza jest warunkiem zbawienia.

Mój lud ginie z powodu braku wiedzy: ponieważ odrzuciłeś wiedzę, ja też cię odrzucę, że nie będziesz mi kapłanem. Ponieważ zapomniałeś o zakonie Boga twego, Ja także zapomnę o synach twoich. (Ozeasza 4:6)

Klejnoty podarowane Millerowi odbijały światło i chwałę równą słońcu. (Przyjrzymy się kilku przykładom jego klejnotów w ostatniej sekcji.) Z jednej strony oznacza to, że prawdy w Słowie Bożym są wyrazem samego Jezusa (Słowa). Z drugiej strony oznacza to, że ci, którzy uwierzyli w Słońce Sprawiedliwości, odrzucali swoje grzechy i odzwierciedlali Jego charakter, przygotowując się na nadchodzący dzień Jego przyjścia.

Rozproszenie skarbu

Klejnoty zostały rozrzucone, zabrudzone, zmieszane z bezwartościowymi przedmiotami i utracone. To przedstawia czas po Wielkim Rozczarowaniu, ponieważ prawdy Millera i ci, którzy zostali przez nie nawróceni, zostali w dużej mierze rozproszeni i utraconi. Przez kilka lat Miller cierpiał tak, jak opisano w jego śnie, ale nadal zachował wiarę, aż zamknął oczy w śmierci.

We śnie Miller zamknął oczy, zanim zrozumiał dzieło człowieka z pędzlem do brudu. Właściwie, nawet mu się sprzeciwił. To symbolizuje, jak Miller nie przywitał właściwie światła dotyczącego niebiańskiego sanktuarium (centrum oczyszczającej działalności) lub siódmego dnia sabatu.

Człowiek ze szczotką do usuwania brudu, który sprząta śmieci z klejnotów, symbolizuje Ducha Świętego, który prowadzi nas do całej prawdy (w tym proroctw):

Gdy zaś przyjdzie On, Duch Prawdy, doprowadzi was do całej prawdy. bo nie będzie mówił sam od siebie, ale cokolwiek usłyszy, to będzie mówił. i oznajmi wam rzeczy przyszłe. (John 16: 13)

Duch Święty prowadzi nas do całej prawdy, oczyszczając klejnoty prawdy w Słowie Bożym. Dzięki wierze w Jego Słowo jesteśmy oczyszczani z brudu i śmieci grzechu, aby jaśnieć jak nasz Odkupiciel.

Proces oczyszczenia (pojednania) rozpoczął się w 1844 r. i od tego czasu istniały wyraźne dowody działania Ducha Świętego. Duch Święty kierował umysłami pionierów w układaniu fundamentalnych prawd adwentyzmu w tych latach, a dar proroctwa (jeden z darów Ducha) został szczególnie zamanifestowany w Ellen G. White po Rozczarowaniu. Były to początkowe dowody działania Ducha, które powinny doprowadzić do gotowości ludzi do przyjęcia Ducha w pełni w 1888 r., aby wkrótce potem zapoczątkować Drugie Przyjście Chrystusa.

Gdyby tak się stało, sam William Miller otworzyłby oczy w chwili zmartwychwstania i zobaczyłby swoje klejnoty ponownie, liczniejsze, czyszczone i lśniące jaśniej niż wcześniej – ale niestety!

Wielki Objazd

Gdy kościół zbliżał się do 70.^th Jubileusz w 1890 r., proroctwo o końcu czasu zbliżało się do doskonałego wypełnienia. Krzyk o północy dał początek temu, co powinno być ostatnim pokoleniem, a człowiek z pędzlem do brudu (Duch Święty) pracował nad dokończeniem czyszczenia i ustawianiem wszystkich klejnotów na ich miejscach. Ale kiedy kościół odrzucił Jego przywództwo w 1888 r., Pan musiał przejść do innego planu, tak jak zrobił to ze starożytnymi Izraelitami, którzy odrzucili Jego przywództwo, gdy byli na granicach Kanaanu.

Nie było wolą Boga, aby Izraelici błąkali się przez czterdzieści lat po pustyni; Pragnął ich zaprowadzić bezpośrednio do ziemi Kanaan i ustanowić tam lud święty i szczęśliwy. Ale „nie mogli wejść z powodu niewiary” (Hbr 3). Z powodu odstępstwa i apostazji zginęli na pustyni, a inni zostali podniesieni, aby wejść do Ziemi Obiecanej. Podobnie, nie było wolą Boga, aby przyjście Chrystusa było tak długo opóźniane, a Jego lud pozostawał tak wiele lat w tym świecie grzechu i smutku. Ale niewiara oddzieliła ich od Boga. Ponieważ odmówili wykonania pracy, którą im zlecił, inni zostali powołani do głoszenia przesłania. W miłosierdziu dla świata Jezus opóźnia swoje przyjście, aby grzesznicy mogli usłyszeć ostrzeżenie i znaleźć w Nim schronienie zanim gniew Boży zostanie wylany. {GC 458.1}^[4]

Pokolenie, które narodziło się z krzyku o północy 1844 r., musiało umrzeć na symbolicznej pustyni, a gdy kościół wędrował przez kolejne lata, wypełnienie proroctwa stawało się coraz bardziej nieuchwytne. Bóg nie mógł wykonać dzieła z tymi ludźmi i konieczne stało się podniesienie innych. W innym pokoleniu oczy innego „Millera” musiały zostać otwarte.

W pozostałej części snu (po ponownym otwarciu oczu przez Millera) reprezentuje on człowieka innego niż on sam, jak to często bywa w przypadku natchnionych snów, które mają więcej niż osobiste zastosowanie. Zastosowanie snu po raz drugi oznacza, że ​​drugi „Miller” musi być człowiekiem, który miał doświadczenie podobne do Williama Millera, ale w tym nowym ostatnim pokoleniu. Ten człowiek to John Scotram.

W czasach Williama Millera często zwracano się do niego „Ojcze Miller”. Jako dziecko uczono mnie szacunku do starszych, nie zwracając się do nich po imieniu. Nawet jako osoba dorosła używanie nazwiska osoby przekazuje pewien dystans — poziom szacunku lub profesjonalizmu. Nadal szanuję ten dystans do osób takich jak pan Miller, który żył w innych czasach i rzeczywiście nadal jest moim starszym jako jednym z „ojców” mojej wiary. Z podobnych powodów nie zwracam się do innych, takich jak siostra White, tylko po imieniu. Chociaż znam takie postacie historyczne z ich pism, nadal nie mogę się doczekać, aby poznać je na poziomie osobistym lub, jak mówimy po angielsku, nie mogę się doczekać, aby poznać je po imieniu. Jednak naszym przywilejem (i całkowicie właściwym) jest zwracanie się do znanych osób po imieniu, ponieważ dystans zniknął.

Drugi „Młynarz”

Podobnie jak William Miller, Brat John również zadał pytanie „Jak długo?” W Księdze Daniela pytania obu tych mężczyzn zostały zapisane w oddzielnych wizjach. Pytanie Millera zostało zapisane w Księdze Daniela 8:13-14, a pytanie Brata Johna zostało zapisane w Księdze Daniela 12:6-7. Wersety te zostały omówione bardziej szczegółowo w Babilon upadł! – Część I pod nagłówkiem „Powtórzenie Piątej Pieczęci”.

To identyfikuje jedno biblijne kryterium drugiego Millera: musi mieć przesłanie czasu. Musi pytać: „Jak długo?” Musi mieć doświadczenie z czasem, które jest podobne do doświadczenia Millera. Brat John wyraźnie spełnia to kryterium, odkrywając zupełnie nowy obszar ukrytego proroctwa czasu w pismach.

Wraz z tym nowym przesłaniem czasowym, nadszedł kolejny „głośny krzyk”, aby obudzić śpiących świętych w sposób podobny do krzyku o północy z czasów Millera. Historia i doświadczenia powtarzają się, gdy zbliżamy się do granic Kanaanu po raz drugi, ale są różnice. Teraz przesłanie ostrzegawcze obejmuje identyfikację grzechów, które weszły do ​​kościoła od 1844 r. (fałszywe klejnoty, fałszywe monety, brud, wióry, piasek i śmieci).

Orędzie o upadku Babilonu przekazane przez drugiego anioła: jest powtarzany, z dodatkową wzmianką o zepsuciu, które zaczęło się w kościołach od 1844 roku. Praca tego anioła rozpoczyna się we właściwym czasie, by dołączyć do ostatniego wielkiego dzieła przesłania trzeciego anioła, które nabiera głośnego wołanie. {EW 277.1}^[5]

Ci, którzy mówią, że nie powinniśmy być krytyczni wobec naszego kościoła, wyraźnie nie są zaangażowani w głośny krzyk zdefiniowany przez Ducha Proroctwa. Sen Millera jest jasny: śmieci muszą zostać sprzątnięte, a to nie może zostać zrobione, dopóki nie zaczniemy wzdychać i płakać nad obrzydliwościami i modlić się do Boga o pomoc, tak jak zrobił to Miller w swoim śnie. To właśnie tam Ezechiel 9 wkracza do historii, a Duch Święty zostaje wylany w późnym deszczu na tych, którzy są gotowi go przyjąć.

W ten sposób doświadczamy dziś dzieła człowieka z pędzlem do brudu (Ducha Świętego) podobnie jak doświadczano go w czasach Millera. Prowadzi on do całej prawdy i wzywa dusze do pokuty za grzechy w trakcie tego procesu. Doświadczenia ludu Bożego w czasach drugiego „Millera” są podobne do doświadczeń ludu Bożego w czasach pierwszego Millera.

Różnica

Ostatnia część snu Millera (po otwarciu oczu) opowiada historię drugiego „Millera”, pokazując, jak jego przesłanie różniłoby się od przesłania Millera. Podczas gdy pierwsza część snu opisuje podobieństwa między dwoma „Millerami”, druga część opisuje różnice.

Miller otwiera oczy, by zobaczyć drogocenne klejnoty, diamenty i monety rozrzucone w obfitości. To odzwierciedla sposób, w jaki brat John spotkał się z prawdą adwentyzmu: rozrzuconą w obfitości w historii wyznania. Ludzie adwentyzmu byli w podobnym stanie: tu był jeden, tam był drugi — jak klejnoty, które leżały rozrzucone przez zamieszanie fałszywych adwentystów i fałszywych doktryn.

Następnie Duch Święty dał bratu Janowi Badanie Oriona. Położył na stole kolejną trumnę. Trumna to pudełko o prostokątnym kształcie. W pierwszej części snu zrozumieliśmy ją jako szczególną księgę, Słowo Boże. To samo dotyczy konstelacji Oriona, która jest częścią wielkiej księgi natury:

Bo niewidzialne Jego przymioty są widzialne od stworzenia świata, będąc zrozumianym przez rzeczy, które zostały stworzone, nawet Jego wiekuistą moc i Bóstwo, tak że nie mają wymówki: (Rzymian 1:20)

Ponieważ pierwsza szkatuła miała wymiary księgi (Biblii), tak samo musi być i druga. Siedem gwiazd Oriona jest ograniczonych czterema jasnymi gwiazdami na rogach. Biblia mówi o księdze Oriona w następujący sposób:

Potem odwróciłem się, podniosłem oczy i spojrzałem, a oto latający beczek. I rzekł do mnie: Co widzisz? I odpowiedziałem: Widzę latający rulon; Długość jego wynosi dwadzieścia łokci, a szerokość jego dziesięć łokci. (Zachariasz 5:1-2)

Zachariasz zobaczył księgę. „Rulon” to inna nazwa zwoju lub księgi. Co więcej, widział tę księgę na niebie, lecącą tak jak gwiazdozbiór Oriona. Wymiary, które zaobserwował, są dokładnym opisem wielkości prostokąta utworzonego przez zewnętrzne gwiazdy: długość jest dwa razy większa od szerokości.

Pierwsza trumna Millera była przedstawieniem Biblii, Słowa Bożego. Jezus jest Słowem.^[6] Następnie druga trumna musi być również Słowem Bożym, ale znacznie większym, ponieważ tym razem znajduje się w naturze (a nawet w bezkresie przestrzeni międzygwiezdnej). Musi to być również Jezus, Słowo. Musi mieć w sobie Życie, które przemienia duszeGwiazdozbiór Oriona jest rzeczywiście przedstawieniem rannego Jezusa, a jego przesłanie jest dosłownie „z nieba”, jak głosi głos Boga. Gwiazdozbiór Oriona jest również Bramą do prawdziwego niebiańskiego sanktuarium, jak wiemy, ponieważ jego rozmiar jest identyczny z drzwiami nigdy nie zbudowanej świątyni Ezechiela:

A szerokość drzwi była dziesięć łokci; a boki drzwi miały pięć łokci z jednej strony i pięć łokci z drugiej strony. I zmierzył długość jej, czterdzieści łokci, a szerokość, dwadzieścia łokci. (Ezechiela 41:2)

Jakub również to rozpoznał jako drzwi do domu Bożego, jak wyjaśniono w Siedem kroków do wieczności pod nagłówkiem „Drabina Jakuba i smutny jubileusz”. Te drzwi są odbiciem Jezusa, który powiedział:

Jestem przez: jeśli kto wejdzie przeze mnie, będzie zbawiony i wejdzie i wyjdzie, i znajdzie pastwisko. (Jana 10:9)

Szkatuła Millera była wykonana z hebanu, rodzaju drewna znanego ze swojego czarnego koloru, i miała inkrustowane perły. Perły są zazwyczaj okrągłymi, białymi kulami. Druga szkatuła była większa i piękniejsza, ale nie podano jej innego opisu. Oznacza to, że musi być również czarna, z inkrustowanymi białymi perłami. Gwiazdozbiór Oriona jest trafnie opisany jako czarne tło przestrzeni kosmicznej nabijane lub inkrustowane migoczącymi, białymi kulami odległych słońc — i znacznie większe niż wymiary pierwszej szkatuły Millera!

Prawo i przekleństwo

Zachariasz opowiada nam o wiele więcej szczegółów na temat tej drugiej trumny. Z jego latającego zwoju dowiadujemy się, że księga Oriona zawiera przekleństwo od Boga:

Potem rzekł do mnie: To jest przekleństwo, które rozchodzi się po całej ziemi: bo każdy, kto kradnie, będzie odcięty, jak z tej strony, według niego; a każdy, kto przysięga, będzie odcięty, jak z tamtej strony, według niego. Ja to wyprowadzę, mówi Pan. Lord gospodarzy, i wejdzie do domu złodzieja, i do domu tego, który fałszywie przysięga na moje imię: i zostanie w środku jego domu, i zniszczy go wraz z drewnem jego i kamieniami jego. (Zachariasz 5:3-4)

Przekleństwo zawarte w księdze Oriona to gniew Boga w siedmiu ostatnich plagach apokalipsy. Jest to przekleństwo na złodziei i tych, którzy nadaremnie biorą imię Pana. Jest to aluzja do Dziesięciu Przykazań i ich chiastycznej struktury, jak wyjaśniono w Śmierć bliźniaków, pod nagłówkiem „Zwierciadło duszy”. Przykazanie przeciwko kradzieży jest paralelą do przykazania przeciwko nazywaniu siebie wierzącym, jeśli nie potwierdza się to czynami.

Biblia często mówi o plagach przychodzących jak złodziej:

Sami bowiem doskonale wiecie, że Dzień Pański przyjdzie jak złodziej w nocy. Gdy bowiem powiedzą: Pokój i bezpieczeństwo, [Strong: bezpieczeństwo]; a wtedy przyjdzie na nich nagła zagłada, jak bóle dla kobiety brzemiennej, i nie ujdą. (1 Tesaloniczan 5:2-4)

ruch pokoju i bezpieczeństwa przyszedł jak złodziej, dokładnie na czas, w miesiącu ósmego przykazania.^[7] W tym roku przypada siedemdziesiąta rocznica powstania Organizacji Narodów Zjednoczonych, a proroctwo Jeremiasza zapewnia nas, że gniew Boży depcze jej po piętach:

I stanie się, gdy siedemdziesiąt lat się skończy, że ukarzę króla babilońskiego, i ten naród, mówi Lord, za ich nieprawość, a także ziemię Chaldejczyków i uczynię ją wiecznym spustoszeniem. (Jeremiasza 25:12)

Gdy przykazania zostaną całkowicie zdeptane, rozpocznie się klątwa.

Przyrząd pomiarowy

Przy drugim spojrzeniu Zachariasz dostrzegł, że latający zwój to zmierzyć (lub urządzenie pomiarowe):

I powiedziałem: Co to jest? A on powiedział: To jest efa który wychodzi. Dodał też: Takie jest ich podobieństwo na całej ziemi. (Zachariasz 5:6)

An efa jest miarą objętości, jak filiżanka lub litr. Konkordancja Stronga definiuje hebrajskie słowo jako „miarę ziarna; stąd miarę w ogólności”. Druga szkatuła ze snu Millera musi zatem coś mierzyć. W istocie mierzy dwie rzeczy: czas i charakter.

Dokładniej rzecz ujmując, Zachariasz widzi pewną kobietę lub kościół mierzony tym, co zostaje uznane za niegodziwe:

I oto podniósł się talent ołowiu. a oto kobieta, która siedzi w środku efy. I rzekł: To jest niegodziwość. I wrzucił ją do środka efy, a na jej otwór położył ciężar ołowiu. (Zachariasz 5:7-8)

Kobieta, którą Jezus, który stoi w Orionie, mierzy i uznaje za niegodną, ​​to nikt inny, jak organizacja Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego — bezwartościowa jak ołów i ciężki ciężar. Po zakończeniu mierzenia (sądu) kościół może spodziewać się, że znajdzie się w krainie Szinar zgodnie z wizją:

Potem powiedziałem do anioła, który ze mną rozmawiał: Dokąd niosą efę? I rzekł do mnie: Zbudować dom w kraju Szinar: i zostanie utwierdzona i osadzona tam na swoim fundamencie. (Zachariasz 5:10-11)

Szinar to równina, na której Nimrod zaczął budować miasta,^[8] przede wszystkim Babel, który później stał się Babilonem. To po raz kolejny wskazuje na powstanie nowoczesnej wieży Babel i konkretnie zabranie świętych naczyń do Babilonu:

W trzecim roku panowania Jojakima, króla judzkiego, przybył do Jerozolimy Nabuchodonozor, król babiloński, i oblegał ją. I wydał Pan w jego ręce Jojakima, króla judzkiego, i część naczyń domu Bożego. które zaniósł do ziemi Szinear do domu swego boga; i wniósł naczynia do skarbca swego boga. (Daniela 1:1-2)

Czy jesteś naczyniem poświęconym Bogu? Mam nadzieję, że nie zostałeś porwany! Jeśli tak, postępuj zgodnie z przykładem Abrahama, jak wyjaśniono w Szatan zdemaskowany, pod nagłówkiem „Babel Nimroda”.

W ten sposób przesłanie Oriona spełnia kolejną specyfikację drugiej szkatuły z klejnotami „Millera” – mierzy czas oraz znaków.

Księga Siedmiu Pieczęci

At trzeci Na pierwszy rzut oka Zachariasz zobaczył, że latający zwój to księga siedmiu pieczęci, opisana w Objawieniu św. Jana. Zachariasz zobaczył cztery konie apokalipsy:

I obróciłem się, podniosłem oczy i patrzyłem, a oto cztery wozy wyjeżdżały spośród dwóch gór. A góry te były górami spiżowymi. W pierwszym rydwanie byli czerwone konie; i w drugim wozie czarne konie; A w trzecim wozie białe konie; i w czwartym rydwanie konie kasztanowate i gniade. (Zachariasz 6:1-3)

Następnie anioł dokładnie je identyfikuje, odpowiadając na pytanie Zachariasza:

Wtedy odpowiedziałem i rzekłem do anioła, który ze mną rozmawiał: Co to jest, mój panie? I odpowiedział anioł i rzekł do mnie: Oto cztery duchy niebios, które wychodzą ze stanowiska przed Panem całej ziemi. (Zachariasz 6:4-5)

Słowo „duchy” jest często tłumaczone jako wiatr, ale według Stronga może ono również oznaczać „obszar nieba”:

H7307 רוּח rûach roo'-akh

Od H7306; wiatr; przez podobieństwo oddech, to jest odczuwalny (lub nawet gwałtowny) wydech; w przenośni życie, gniew, nieistotność; przez rozszerzenie obszar nieba; przez podobieństwo duch, ale tylko istoty rozumnej (wraz z jej wyrazem i funkcjami): - powietrze, gniew, podmuch, oddech, X chłód, odwaga, umysł, X ćwiartka, X strona, duch ([-ual]), burza, X próżność, ([wir-]) wiatr (-y).

Biorąc pod uwagę, że werset wyraźnie wspomina o niebiosach w związku z tym słowem, szczególnie stosowne byłoby przetłumaczenie go w znaczeniu regionów nieba. Oznacza to, że cztery konie apokalipsy są w rzeczywistości czterema regionami nieba, a mianowicie czterema rogami Oriona! Ponadto anioł wyjaśnia, że ​​wychodzą one ze „stania przed Panem” i jak wiemy, gwiazdy te rzeczywiście znajdują się przed lub przed (albo bliżej) trzema gwiazdami tronowymi pośrodku i samą mgławicą, w której znajduje się Bóg.

Mówiąc „Chodź i zobacz”, mężczyzna z pędzlem do brudu we śnie Millera celowo łączy nową trumnę z czterema bestiami z Objawienia, które są wokół tronu i zwracają uwagę na cztery konie. Ponownie, są one reprezentowane przez cztery zewnętrzne gwiazdy.

Tak więc, o wiele większa i piękniejsza trumna jest wyraźnie identyfikowana przez wiele kryteriów jako badanie Oriona, zarówno przez podobieństwo do oryginalnej trumny Millera, jak i przez kontrast z nią. Jest pełna prawd tak cennych jak klejnoty, diamenty i monety, które człowiek z pędzlem do zbierania brudu wrzucił do niej garścią. Jaki trafny opis tego, jak Duch Święty wypełnił tę wiadomość prawdą! Jaki trafny opis gwiazd i mgławic, które znajdują się w konstelacji Oriona, o których każdy astronom może szczerze powiedzieć, że wiele z nich nie jest większych niż czubek szpilki z naszej perspektywy.

Dziesięć razy większa moc

Miller był oszołomiony widokiem klejnotów w nowej szkatułce, które teraz lśniły dziesięciokrotnie bardziej niż ich poprzednia świetność. Ten rząd wielkości wzrostu blasku pokazuje, jak klejnoty prawdy w Słowie Bożym ożyły w świetle Oriona. Pokazuje również jakość dusz, które to przesłanie ma wytworzyć.

Orędzie czwartego anioła potwierdza stare prawdy, które przedstawił Miller, takie jak proroctwo o 2520 latach (opisane w Siedem kroków do wieczności) jako najdłużej trwającą przepowiednię w repertuarze Millera, wskazującą na początek sądu. Potwierdza ona wykład Millera na temat 70-tygodniowej przepowiedni wskazującej na ukrzyżowanie Chrystusa, co jest prawdopodobnie najbardziej krytyczną interpretacją przepowiedni w adwentyzmie i podstawą interpretacji Millera 2300 wieczorów i poranków, wskazujących na rok 1844 jako początek oczyszczenia. Pełnia Księżyca w Getsemani artykuły nie tylko potwierdzają ukrzyżowanie naszego Pana w roku 31 n.e., ale także wskazują nieuchwytną datę i objaśniają zasady kalendarza Bożego. Rezultatem jest dokładne potwierdzenie kulminacyjnej daty ruchu Millerytów, 22 października 1844 r., która rozpoczęła odkupienie, a także objawienie daty zakończenia odkupienia i prawdziwej daty powrotu Jezusa. Prawda naprawdę świeci teraz dziesięć razy jaśniej, z dziesięciokrotnie większą liczbą drogocennych przedmiotów.

Ellen G. White zobaczyła ten moment w krótkiej wizji. White Estate informuje nas o wizji:

Wizja dotycząca niektórych wierzących w Waszyngtonie w stanie New Hampshire, którzy odkładali przyjście Pana „zbyt daleko” i stawać się światowym. {1EGWLM 332.10}

Ona powiedziała:

Zbyt daleko odsuwasz przyjście Pana. Zobaczyłem, że późny deszcz nadchodzi tak nagle, jak krzyk o północy, i dziesięciokrotnie większą mocą. {1EGWLM 333.1}

Gdyby ta wizja była skierowana wyłącznie do tych wierzących, to Pan powinien był przyjść przed ich przepowiednią z lat 1850. XIX wieku, a zatem musiałaby mieć ona inne zastosowanie, podobnie jak sen Millera. W następny artykuł, dowiesz się kim są ci wierzący dzisiaj, którzy zbyt daleko oddalają przyjście Pana. Zauważ również, że nie cenzurowała ich ani nie potępiała ich ustalania czasu jako grzechu, mimo że miało to miejsce po 1844 roku. W rzeczywistości Pan odpowiedział im łaskawie i „pokazał swoją chęć błogosławienia zgromadzonemu ludowi”, jak to ujął James White, dając pouczającą wizję. Wizja jest jasna i łączy klejnoty Williama Millera z późnym deszczem i głośnym krzykiem (powtórzeniem krzyku o północy), jak badaliśmy — proces, który ledwo się rozpoczął, nawet w 1890 roku:

Zadano mi pytanie: „Czy uważasz, że Pan ma jeszcze jakieś światło dla nas jako ludu?” Odpowiadam, że ma światło, które jest nowych dla nas, a jednak jest cenny stary światło, które jest zabłysnąć ze słowa prawdy. Mamy tylko przebłyski promieni światła, które jest jeszcze przed nami do nas. Nie wykorzystujemy w pełni światła, które Pan już nam dał, dlatego nie przyjmujemy większego światła; nie chodzimy w świetle, które już na nas zostało wylane.RH 3 czerwca 1890, ust. 2}

Tak, znów jesteśmy na granicach niebiańskiego Kanaanu. W moim bracie Rayu Podsumowanie wiadomości, wyjaśnił, że „siedem gwiazd” (często tłumaczonych jako Plejady) w Biblii to w rzeczywistości odniesienie do siedmiu gwiazd Oriona. To samo słowo ma następujący rdzeń:

H3558 כּוּמז kumâz koo-mawz'

Od nieużywanego rdzenia oznaczającego przechowywanie; klejnot (prawdopodobnie złoto koraliki): - tabletka.

Koralik to mały kamień szlachetny, zwykle okrągły, z których wiele jest często nawleczonych na sznurek, aby stworzyć naszyjnik, jak na przykład sznur pereł na zdjęciu. Gdybyśmy chcieli porozmawiać o sznur pereł w języku hebrajskim prawdopodobnie użylibyśmy tego rdzenia. Oznacza to, że odniesienia do siedmiu gwiazd w Biblii są również domyślnym odniesieniem do gwiazd pasa, ponieważ gwiazda środkowego pasa bierze swoją nazwę właśnie od tego:

Nazwa Alnilam pochodzi od arabskiego słowa النظام an-niżām, co jest spokrewnione ze słowem نظم nażm „sznur pereł”. Podobne wersje językowe to Alnihan i Alnitam. Wszystkie trzy warianty są ewidentnymi błędami w transkrypcji lub literówce.^[9]

Co więcej, to samo słowo jest użyte dokładnie dwa razy w ciekawej parze tekstów biblijnych. Pierwszy przypadek dotyczy dzieci Izraela składających ofiary do budowy przybytku:

I przyszli, zarówno mężczyźni, jak i kobiety, wszyscy ochotni i chętni, i przyniósł bransoletki, kolczyki, pierścionki i Tabletki [sznury pereł], wszystkie klejnoty ze złota: a każdy człowiek, który składał ofiarę, składał ofiarę ze złota Lord(Wyjścia 35:22)

Ten projekt budowlany jest typem początku sądu — wielkiego antytypowego Dnia Przebłagania — który rozpoczął się w 1844 roku. Drugie użycie tego słowa pojawia się po wędrówce po pustyni, tuż przed tym, jak dzieci Izraela przekroczyły rzekę Jordan i weszły do ​​ziemi Kanaan:

Dlatego przynieśliśmy ofiarę dla Lord, co każdy człowiek otrzymał, biżuterii ze złota, łańcuszków, bransoletek, pierścionków, kolczyków i Tabletki [sznury pereł], aby dokonać zadośćuczynienia za nasze dusze przed Lord. (Numbers 31: 50)

To ciekawy werset, ponieważ wydaje się przeczyć niezachwianej zasadzie biblijnej, która mówi, że krew jest konieczna do zadośćuczynienia:

A prawie wszystko według Prawa oczyszcza się krwią; a bez rozlania krwi nie ma odpuszczenia. (Hebrajczyków 9: 22)

Ci, którzy odpuszczają grzechy w zamian za klejnoty, pieniądze lub inne dobra materialne, są katolikami sprzedającymi odpusty, a nie chrześcijanami, którzy zostali odkupieni krwią Chrystusa! Dlatego, jeśli chcemy zharmonizować Pismo Święte, musimy uznać, że Bóg ma coś głębszego do nauczenia nas tym wersetem.

Rany Jezusa, z których płynęła Jego krew, są przedstawione w Orionie. Używając rdzenia słowa „sznur pereł” w tych dwóch wersetach, możemy zobaczyć, że w tym ostatnim pokoleniu konstelacja Oriona jest potrzebna zarówno do budowy świątyni 144,000 144,000 — prawdziwego przybytku lub świątyni Objawienia — jak i do zadośćuczynienia lub oczyszczenia samych XNUMX XNUMX dusz. Tutaj, pod koniec sądu, Orion dokonuje zadośćuczynienia za dusze i waży je na wadze.

Trzy gwiazdy pasa były zbiorowo znane pod wieloma nazwami w wielu kulturach. Arabskie terminy obejmują Al Nijad 'Pas' Al-Nasak 'Linia' Al-Alkat „Złote Ziarna lub Orzechy” i we współczesnym języku arabskim, Al Mizan al H•akk „Dokładna waga belki”. W mitologii chińskiej znani byli również jako Belka ważąca.^[10]

Czy znalazłeś Perłę Wielkiej Wartości? Czy Jezus waży więcej niż twój świat? Kiedy twoja postać jest ważona na dokładnej wadze, co to pokazuje?

Duch Święty oczyścił klejnoty prawdy i ułożył je w pięknym porządku. Pozostaje tylko, aby 144,000 XNUMX czytelników takich jak Ty odpowiedziało na ten ruch Ducha Świętego, aby kochało Boga całym sercem, duszą, umysłem i siłą. Czy będziesz jednym z olśniewających klejnotów, świecących dziesięć razy jaśniejszy niż kiedykolwiek? Kiedy zostaniesz przyprowadzony przed królów, czy cię znajdą? dziesięć razy mądrzejszy od innych?

I we wszystkich sprawach mądrości i zrozumienia, że ​​król zapytał ich, uznał je za dziesięć razy lepsze niż wszyscy magowie i astrologowie, którzy byli w całym jego królestwie. (Daniela 1:20)

Szukajcie mądrości z nieba w trumnie drugiego „Młynarza”, zanim będzie za późno!^[11] Okres próbny kończy się o zachodzie słońca 17 października 2015 r.!

A mądrzy będą świecić jak blask sklepienia; a ci, którzy wielu nawracają do sprawiedliwości, jak gwiazdy na wieki wieków. (Daniela 12:3)