Oryginalnie opublikowano w poniedziałek, 10 grudnia 2012, 8:40 w języku niemieckim o godz. www.letztercountdown.org
Jeszcze raz: „Nadszedł czas świąt Bożego Narodzenia”. Nie będziemy wysyłać życzeń świątecznych jak Ted Wilson, który w swoim Świąteczny film, przedstawił wszystkie religie świata w symbolicznej formie — od indyjskiej sitaristki z czerwoną plamą słońca hinduizmu na czole po grającego na fletni Pana czciciela Dalajlamy — aby pokazać, że adwentystyczne „odrodzenie i reformacja” nie polegają tylko na dołączeniu do ruchu ekumenicznego, ale nawet na poślubieniu pięciu głównych religii świata. Nie wystawimy wielkiego widowiska z wielkimi chórami dyrygowanymi przez ojca (Williama Costę Jr.) brazylijskiego zespołu chrześcijańskiego Sonete, i nie zastąpimy dla was choinki gigantycznymi organami piszczałkowymi, które tworzą ogromne „M” masonerii.
Ale damy wam „prezent świąteczny”, który otrzymaliśmy w październiku ubiegłego roku bezpośrednio od Jezusa: wiedzę o Jego prawdziwej i dokładnej dacie urodzenia, a dodatkowo, wiedzę o naszej własnej prawdziwej dacie urodzenia.
Żaden poważny chrześcijanin nie mógł nie zauważyć, że 25 grudnia nie jest dniem urodzin człowieka Jezusa. Oczywiście, nie jest to również dzień urodzin Boga Jezusa, który istniał od początku z Ojcem, a zatem nie miał początku. Chodzi jednak o Jego narodziny w Wcieleniu, które błędnie obchodzone jest przez wszystkich chrześcijan w dniu boga słońca Nimroda ze wszystkimi pogańskimi symbolami, takimi jak choinka. Ale to nie jest temat tego artykułu; w Internecie jest mnóstwo materiałów dla każdego, kto chce dowiedzieć się więcej szczegółów na ten temat.
27 października 2012 r. Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, na zaproszenie papieża Benedykta, złamał pierwsze i czwarte przykazanie oraz zhańbił szabat i Boga, ogłaszając „szabat stworzenia” w ten Wielki Szabat, podczas gdy w rzeczywistości każdy szabat jest szabatem stworzenia. Mój odpowiadający artykuł przyciągnął niewielką uwagę, a moje argumenty zostały odrzucone jako naciągane. W momencie publikacji artykułu Koniec Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego 12 października 2012 r. nie wiedzieliśmy, że Jezus wyśle nam wiadomość w formie snu, która jeszcze bardziej podkreśli wagę tego dnia i w tak niesamowity sposób, że nawet nas zamurowało, zapierając dech w piersiach. Dlatego dopiero teraz o tym piszemy i ponieważ teraz widzimy, że nadszedł czas, aby czytelnik tych stron został poinformowany o znaczeniu grzechu kościoła Adwentystów Dnia Siódmego.
Alarmujący sen
W nocy z poniedziałku na wtorek, 15 października 2012 roku, miałem sen, który powtórzył się następnej nocy:
Najpierw usłyszałem głos Jezusa, który brzmiał następująco: „Nawet ty nie rozumiesz, jak bardzo mój lud rani mnie tym, co zrobi 27 października”. Byłem wstrząśnięty... „Nawet ty”. Następnie nieskończenie smutny głos kontynuował: „Ten dzień to nie tylko Moje urodziny, ale także prowadzi do dnia, w którym uczyniłem to, co następuje...” A potem zobaczyłem Jezusa we śnie, wczesnym wieczornym zmierzchu klęczącego przy postaci Adama, wciąż bez życia, i pochylił się i tchnął oddech życia w jego nozdrza.
Powtarzający się sen tego typu był dla mnie czymś zupełnie nowym, więc zbadałem jego treść. Prawie rozpaczliwy głos Jezusa również tak mnie poruszył, że musiałem wiedzieć na pewno, czy pochodził z mojej podświadomości, czy też był to naprawdę przekaz od Jezusa, w takim przypadku wymagałby on szczególnej uwagi.
Rozważając to, wydaje się logiczne, że powinniśmy znać także datę Jego narodzin, skoro ruch czwartego anioła już ją ma dokładna data ukrzyżowania naszego Pana, A nawet dokładna data Jego powrotuCzyż nie jest oczywiste, że moglibyśmy znać dokładną datę Jego narodzin jako człowieka?
Wielki Zegar Czasu
Aby „odświeżyć” swoją wiedzę, zajrzałem do Komentarza biblijnego Adwentystów Dnia Siódmego:
Tradycyjna data.—Prawdopodobnie najbardziej rozpowszechnioną datą przypisywaną narodzinom Chrystusa jest 4 (lub 5) r. p.n.e., chociaż niektórzy datują go na 6, 8 lub nawet wcześniej. Popularność 4 r. p.n.e. prawdopodobnie pochodzi od Usshera, który uważał, że era chrześcijańska opóźniła się o cztery lata. Datę stworzenia świata umieścił na 4004 r. p.n.e., ponieważ wierzył, że Chrystus urodził się w roku 4000 od stworzenia świata, czyli 5/4 p.n.e., od jesieni do jesieni. Umieścił więc datę Narodzenia pod koniec 5 r. p.n.e. i rok ten widnieje na marginesach wielu wydań Biblii angielskiej od 250 lat... Teraz 5 pne można uznać za mniej więcej poprawne dla narodzin Chrystusa. Jednakże dowody nie są wystarczająco kompletne, aby dostarczyć dowodu na dokładny rok, co stanie się oczywiste. {SDA Bible Commentary Vol. 5, s. 240-241}
Komentarz biblijny podaje dalej, że Jezus prawdopodobnie urodził się jesienią na półkuli północnej:
Śmierć Heroda datowana na 4 r. p.n.e.—... W innym miejscu wyjaśniono, że jeśli Herod zmarł na początku kwietnia 4 r. p.n.e., wydarzenia między narodzeniem Chrystusa a rzezią niemowląt w Betlejem, gdy Herod jeszcze żył, oznaczałyby, że Narodzenie nastąpiło najpóźniej na początku 4 r. p.n.e., być może kilka miesięcy wcześniej, w jesień 5 r. p.n.e. ... [Narodziny Jezusa] nie mogły nastąpić daleko od roku 5 lub 4 p.n.e., gdyż Jezus miał „około trzydziestu lat”, gdy rozpoczął swoją posługę w „piętnastym roku panowania Tyberiusza”. {s. 242}
Jak zawsze, wątpliwości co do wielu rzeczy przeważają w chrześcijaństwie z powodu braku ostatecznego objawienia Jezusa. A Jezus powiedział: „Nawet ty”. Co to znaczy?
Kolejna wskazówka od Ellen G. White wskazała mi właściwe podejście do moich badań:
Ale podobnie jak gwiazdy poruszające się po rozległej orbicie wyznaczonej im drogi, tak i Boże zamierzenia nie znają pośpiechu ani zwłoki. Poprzez symbole wielkiej ciemności i dymiącego pieca Bóg objawił Abrahamowi niewolę Izraela w Egipcie i oznajmił, że czas ich pobytu będzie wynosił czterysta lat. „Potem”, powiedział, „wyjdą z wielkim dobytkiem”. Rodzaju 15:14. Przeciwko temu słowu cała potęga dumnego imperium faraona walczyła na próżno. „Tego samego dnia”, wyznaczonego w boskiej obietnicy, „stało się, że wszystkie zastępy Pana wyszły z ziemi egipskiej”. Wyjścia 12:41. Tak więc na radzie niebieskiej ustalono godzinę przyjścia Chrystusa. Kiedy wielki zegar czasu wskazał na tę godzinę, w Betlejem narodził się Jezus. {OD 32}
Czym mógłby być ten „wielki zegar czasu” oprócz zegara Oriona? Z drugiej strony, czy nie jest to tylko zegar sądu, pokazujący cykl 168 lat od początku sądu w 1844 roku?
Pamiętajmy jednak, że w Biblii czas sądu określany jest jako „godzina”:
[Pierwszy anioł] Mówiąc donośnym głosem: Bójcie się Boga i oddajcie Mu chwałę, bo godzina jego sądu przyszedł i oddajcie pokłon Temu, który stworzył niebo i ziemię, i morze, i źródła wód. (Objawienie 14:7)
Wiemy, że proroctwo pierwszego anioła spełniło się dzięki ruchowi Millera. Byli oni pracownikami 11. godziny chrześcijaństwa (nie mylić z pracownikami 11. godziny samego dnia sądu). Dwunasta „godzina” musiała być niebiańskim sądem, który rozpoczął się 22 października 1844 r. Ta „godzina” trwała 168 lat, jak wiemy z badanie Oriona.
Ile zatem czasu zająłby pełny, 12-godzinny dzień w erze chrześcijańskiej?
12 * 168 = 2016
A biorąc pod uwagę, że ostatnia godzina przypadała na lata 1844–2012, kiedy rozpoczął się 12-godzinny dzień?
2012 - 2016 = -4 (co odpowiada 5 r. p.n.e., ponieważ rok 0 nie istnieje)
Jak wspomniano w artykule Koniec Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, wiemy teraz, że roczny cykl zegara Oriona biegnie od jednego Dnia Pojednania do następnego. Sąd nad zmarłymi rozpoczął się w Jom Kipur 22 października 1844 r. i kończy się w Jom Kipur w 2012 r. W konsekwencji „wielki zegar czasu” musiał również wskazywać na Dzień Pojednania, gdy wielki cykl 12 godzin rozpoczął się w roku 5 p.n.e.
To niesamowite, że zegar Oriona wskazuje rok 5 p.n.e., ale wiele pytań pozostaje otwartych, takich jak: „Kiedy był Dzień Pojednania w roku 5 p.n.e.” i „Czy naprawdę wypada on 27 października w roku narodzin Jezusa?” Mając wiedzę o prawdziwym kalendarzu Boga, powinniśmy być w stanie odpowiedzieć na te pytania.
Trudna podróż
Każdy, kto myśli, że wszystko, co musimy zrobić, to obliczyć Dzień Pojednania dla roku 5 p.n.e., aby ustalić datę urodzin Jezusa, nie zastanowił się wystarczająco. Rodzice Jezusa, Maria i Józef, byli Żydami. Musieli być w Jerozolimie nie później niż w Dniu Pojednania i również być obecni w tym dniu, w przeciwnym razie zostaliby odcięci od swojego ludu:
Także dziesiątego dnia tego siódmego miesiąca będzie dzień pojednania: będzie to dla was święte zgromadzenie; i będziecie trapić wasze dusze, i składać ofiarę ognistą Panu. I nie będziecie wykonywać żadnej pracy w tym dniu, gdyż jest to dzień pojednania, aby dokonać pojednania za was przed Panem, Bogiem waszym. Bo jeśli jakaś dusza nie będzie dotknięta tym dniem, zostanie wytracona spośród swego ludu. (Księga Kapłańska 23:27-29)
Gdyby Jezus urodził się w Dniu Pojednania, to powinien był urodzić się w Jerozolimie, w przeciwnym razie jego rodzice byliby przestępcami prawa, które odzwierciedla charakter Boga. Ale Jezus urodził się w Betlejem, a zatem jego narodziny nie mogły mieć miejsca w Dniu Pojednania!
Krótkie poszukiwania w Internecie doprowadzą nas dalej...
At Keitha Hunta możemy znaleźć kilka interesujących szczegółów dotyczących wydarzeń otaczających narodziny Jezusa. Chociaż z pewnością nie wszystko, co tam napisano, jest koniecznie poprawne, jedno stwierdzenie w szczególności się wyróżnia:
Łukasz zachował inne dowody potwierdzające jesienne narodziny Chrystusa. Dekret o opodatkowaniu i spisie ludności wydany przez Cezara Augusta został przeprowadzony według metody żydowskiej. Zwyczajem żydowskim było pobieranie takich podatków po żniwach jesiennych (patrz Słownik Ungera, s. 199-200). Ponadto istniały w gospodzie nie ma wolnych pokoi gościnnych kiedy Józef i Maria przybyli do Betlejem. To pokazuje, że wielu ludzi było już w rejonie Jerozolimy z powodu podatków i sezonu świąt jesiennych. Betlejem było miastem świąt ze względu na bliskość Jerozolimy.
Łukasz mówi nam, że Józef pochodził z Betlejem i jako gospodarz musiał tam się udać na spis ludności po zakończeniu świąt:
I stało się w owe dni, że wyszedł dekret od Cezara Augusta, aby cały świat został policzony. (A ten podatek został po raz pierwszy dokonany, gdy Cyreniusz był namiestnikiem Syrii.) I wszyscy poszli, aby być policzonymi, każdy do swojego miasta. A Józef także poszedł z Galilei, z miasta Nazaret do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem; (ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida:) Aby być opodatkowanym z Maryją, poślubioną mu żoną, która była brzemienna. (Łukasza 2:1-5)
Wcielmy się w Józefa i Marię na chwilę. Niewątpliwie najpierw podróżowali z Nazaretu do Jerozolimy, aby dotrzeć tam przynajmniej na czas Dnia Pojednania. Była to trudna podróż, ponad 100 km (~ 50 mil) dla kobiety w zaawansowanej ciąży, jaką była wówczas Maria. Dlatego z pewnością postanowili zostać do końca okresu świątecznego, a następnie, po Szemini Aceret (szabacie po Święcie Namiotów), przebyliby około 9-10 km (~ 5 mil) dalej do Betlejem na spis ludności. A potem narodził się tam Jezus.
Teraz musimy wykorzystać to, czego nauczyliśmy się w badaniu Getsemani na temat astronomicznej metody obliczania dni świątecznych dla roku 5 p.n.e. Kiedy to zweryfikujesz, pamiętaj, że Accurate Times wymaga wprowadzenia -4 dla tego roku, ponieważ liczy rok 0, chociaż on nie istnieje. Kolejna uwaga: Accurate Times automatycznie oblicza według kalendarza juliańskiego w tym roku, co jest absolutnie poprawne, jeśli chcemy znaleźć datę urodzenia, którą należy zapamiętać, ponieważ w tym czasie był to kalendarz juliański. Dlatego zachowujemy wyniki, takie jakie są dostarczane przez Accurate Times.
Początek siódmego miesiąca, a zatem Święto Trąb, przypadał we wtorek/środę, 3/4 października 5 r. p.n.e., a zatem Dzień Pojednania przypadał w czwartek/piątek, 12/13 października. Uroczysty szabat po Święcie Namiotów odbywał się we wtorek/środę, 24/25 października. Podróżowanie nie było dozwolone do wieczora 25 października, po zakończeniu ceremonialnego szabatu (Szmini Aceret). Wtedy Maria i Józef mogliby wyruszyć do Betlejem. Ale nikt w tamtym czasie nie chciałby podróżować nocą, a już na pewno nie z żoną w późnym stadium ciąży.
Wczesnym rankiem 26 października, w chłodzie wschodzącego dnia, zaczęło się coś, co dziś nazwalibyśmy „ruchem świątecznym”. Nawet mieszkańcy Jerozolimy, którzy urodzili się gdzie indziej, wyruszyli, aby udać się do miejsca urodzenia na spis ludności. Jednak krótki spacer około 10 km (~ 5 mil) do Betlejem prawdopodobnie zająłby więcej czasu świętej parze ze względu na ciążę Marii, więc dotarliby do Betlejem później niż wielu innych późnym rankiem. Ci, którzy chcieli zostać w Betlejem, aby kontynuować podróż później, zajęli już dostępne kwatery.
Tak rozpoczęło się nerwowe poszukiwanie miejsca dla pary, zwłaszcza biorąc pod uwagę okoliczności ciąży Maryi. Co jeśli dziecko urodzi się teraz i nie będzie nawet pokoju w gospodzie? Jest medycznie uznanym faktem, że stres może wywołać poród, i tak właśnie było, że Jezus urodził się w nocy z czwartku 26 na piątek 27 października. Tak więc nasz ludzki Zbawiciel po raz pierwszy ujrzał światło dzienne 27 października 5 r. p.n.e. Teraz rozumiemy poniższe wersety biblijne bardziej szczegółowo:
I stało się, gdy tam byli, że wypełniły się dni, aby porodziła. I urodziła syna swego pierworodnego, i owinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie; bo w karczmie nie było dla nich miejsca. A byli w tej krainie pasterze, którzy przebywali na polu i trzymali straż nad swoją trzodą. nocą. I oto anioł Pański stanął przy nich, a chwała Pańska oświeciła ich, i bardzo się zlękli. I rzekł do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem wszystkiego ludu. Albowiem dziś narodził się wam w mieście Dawida Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan. (Łukasza 2:6-11)
Pasterze pracowali tej nocy, co jest kolejnym dowodem na to, że nie mogła to być ani noc ceremonialnego szabatu (Dzień Pojednania, pierwszy dzień Sukkot, Szemini Aceret), ani szabat siódmego dnia. Poniższa oś czasu idealnie pasuje do narodzin Jezusa w nocy z czwartku na piątek po jesiennych świętach.
Potwierdzenie prorockie
Wszystko pasuje idealnie — poza jedną rzeczą, której jeszcze nie wyjaśniliśmy. Dlaczego Ellen G. White powiedziała:
Kiedy wielki zegar czasu wskazał do tej godziny, Jezus narodził się w Betlejem.OD 32.1}
Wiemy, że zegar Oriona wskazuje Dzień Pojednania, ale ona mówi, że była to „godzina”. Jeśli Ellen G. White jako prorok przemawia tutaj w proroczym czasie, to pytanie rozwiązuje się wraz ze wspaniałym potwierdzeniem daty narodzin Jezusa.
Jak długa jest godzina prorocza? Ponieważ jeden dzień proroczy równa się 360 dosłownym dniom, długość godziny proroczej w dosłownych dniach otrzymujemy poprzez następujące obliczenie:
360 dni / 24 = 15 dni dosłownych
Teraz zobacz na poniższym diagramie, jaki zdumiewający jest fakt, że według żydowskiego systemu liczenia od Dnia Pojednania pokazanego na zegarze Oriona do narodzin Jezusa w Betlejem minęła dokładnie jedna prorocza godzina, złożona z 15 dosłownych dni:
Teraz znaleźliśmy prawdziwą datę narodzin Jezusa. Było to 27 października 5 r. p.n.e. Dlatego prawdziwa Wigilia nie przypada 24 grudnia, ale 26 października, a prawdziwy Dzień Bożego Narodzenia nie przypada 25 grudnia, ale 27 października. Dowody biblijne, historyczne, astronomiczne i logistyczne pokazują, że nie mogło to być wcześniej, a Duch Proroctwa w związku z zegarem Oriona pokazał nam, że nie mogło to być później.
Szczyt Stworzenia
Teraz, gdy poznaliśmy dalszą funkcję wielkiego zegara czasu w Orionie, musimy podążać za znakami stworzenia człowieka, aby zrealizować mój krótki sen. Wiadomo, że Adam został stworzony szóstego dnia, a więc w piątek. Możemy pominąć obliczenia dni świątecznych itp., ponieważ wszystko — w tym obliczenia księżyca, próbka jęczmienia itp. — zostało wprowadzone znacznie później, około 1500 r. p.n.e. Pozostaje tylko sprawdzenie, czy urodziny Adama przypadają w piątek. W roku stworzenia, 27 października musiałby przypadać w piątek.
Ellen G. White potwierdza nam, że stworzenie miało miejsce około 4000 lat przed Chrystusem:
Wielki spór między Chrystusem a Szatanem, który trwa już od prawie sześć tysięcy lat, wkrótce się zakończy; a niegodziwy podwaja swoje wysiłki, by pokonać dzieło Chrystusa w imieniu człowieka i zacisnąć dusze w jego sidłach. Trzymać ludzi w ciemności i niepokucie, dopóki nie zakończy się pośrednictwo Zbawiciela i nie będzie już ofiary za grzech, jest celem, który stara się osiągnąć. {GC 518.1}
Aby znaleźć rok stworzenia, wystarczy podążać za logiką zegara i cofnąć się o dwa kolejne „wielkie cykle” trwające po 2016 lat:
5 p.n.e. - 4032 = 4037 p.n.e.
A teraz robi się ciekawie. Mamy tylko jedno „ujęcie”. Nie ma żadnej próbki jęczmienia, żadnych świąt jakiegokolwiek rodzaju; nie mamy żadnych opcji do wyboru. Sen podaje tylko datę — 27 października 4037 r. p.n.e. i nawet nie w różnych systemach kalendarzowych, ponieważ musimy użyć tego samego, którego użyliśmy do narodzin i śmierci Jezusa: kalendarza juliańskiego, którego można się spodziewać, że prawie wszystkie programy astronomiczne będą automatycznie używać, gdy dojdziemy do tych przedziałów czasowych.
Jednakże niewiele programów nadaje się do sprawdzania dnia powszedniego, nawet sprzed około 6000 lat. Użyliśmy następujących:
Kalkulator dat na NabKal (W polu „kalenderstil” wybierz „julianisch”, jako datę wpisz „Tag” 27, „Monat” 10 i „Jahr” -4036. Kliknij „neu berechnen” i zobacz pole „Wochentag”. W piątek powinno brzmieć „Freitag”).
Kalkulator daty Julian-Gregorian-Dee firmy Hermetic Systems (zobacz wyniki poniżej).
Choć było tak, jak się spodziewaliśmy, było to jednak zdumiewające i budzące podziw: 27 października, dzień urodzin Adama, o którym opowiadał sen, w rzeczywistości był dniem Piątek. Tak więc pierwszym świadomym dniem Adama, kiedy chodził z Panem, był Sabat, ponieważ tuż przed zachodem słońca w piątek otrzymał on oddech życia od swojego Stwórcy, osobiście. Zostało mi to wyraźnie pokazane przez warunki oświetleniowe we śnie.
Czy jeszcze bardziej obwieścimy Sabat? Czy ten sen ponownie pokazuje, że to Ministerstwo jest prowadzone przez Ducha Świętego?
A gdy nadszedł czas ucisku, zostaliśmy napełnieni Duchem Świętym, gdy wyszliśmy i pełniej głosiliśmy szabat. {EW 33.2}
Czy ten cudowny sen ze wszystkimi jego konsekwencjami nie jest wystarczającym powodem, aby uznać, że reszta proroctwa Ellen G. White również się spełni?
To rozwścieczyło kościoły i nominalnych adwentystów, ponieważ nie mogli obalić prawdy o szabacie. I w tym czasie wybrani przez Boga wszyscy jasno zobaczyli, że mamy prawdę, i wyszli i znosili prześladowania razem z nami. Widziałem miecz, głód, zarazę i wielki zamęt w kraju. Niegodziwi myśleli, że sprowadziliśmy na nich sądy, i powstali i naradzili się, aby oczyścić ziemię z nas, myśląc, że wtedy zło zostanie powstrzymane. {EW 33.2}
I znowu „Trójka”
Dlatego pierwszy i drugi Adam mają urodziny tego samego dnia, co ma głębokie i cudowne znaczenie:
I tak jest napisane: Pierwszy człowiek Adam stał się duszą żyjącą, ostatni Adam stał się duchem ożywiającym. (1 Koryntian 15:45)
Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez człowieka też przyszło zmartwychwstanie umarłych. Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni. (1 Koryntian 15:21-22)
Ku niezadowoleniu antytrynitarzy, Wielki Zegar Boga w Orionie pokazuje raz jeszcze, że Rada Boska, która opracowała ten cudowny plan zbawienia, w rzeczywistości składa się z trzech Osób. Tym razem jest to wskazane przez trzy wielkie cykle 12 dni niebieskich (każdy składający się ze 168 lat ziemskich), jeden cykl szczególnie poświęcony każdej Osobie Rady Boskiej.
Ostatni cykl od 5 r. p.n.e. do 2012 r. n.e. można wyraźnie przypisać Jezusowi jako istocie ludzkiej, podczas gdy pierwsze dwa cykle wyraźnie odnoszą się do Ojca i Ducha Świętego (komórka Syna, zob. Nasze wysokie powołanie, Załącznik C).
Z drugiej strony, historia ludzkości nie kończy się na tych trzech wielkich cyklach. Pozostały jeszcze trzy ważne lata, które są teraz tutaj dla tych, którzy dają świadectwo o Bogu i wykonują część planu zbawienia, której Bóg nie mógł wykonać. Upadłe, stworzone istoty muszą udowodnić sprawiedliwość Boga całemu wszechświatowi przeciwko Oskarżycielowi.
Tak więc 27 października to nie tylko urodziny Jezusa, ale również urodziny całej ludzkości, która została stworzona, aby zastąpić upadłych aniołów w niebie:
Chodzenie, jak chodził Chrystus—Ci, którzy chodzą tak, jak chodził Chrystus, którzy są cierpliwi, łagodni, uprzejmi, łagodni i pokornego serca, ci, którzy jarzmują się z Chrystusem i dźwigają Jego brzemiona, którzy tęsknią za duszami, tak jak On tęsknił za nimi — ci wejdą do radości swego Pana. Zobaczą z Chrystusem trud Jego duszy i zostaną nasyceni. Niebo zatriumfuje, gdyż w niebie wolne miejsca, powstałe w wyniku upadku szatana i jego aniołów, zostaną zajęte przez odkupionych przez Pana (The Review and Herald, 29 maja 1900).7BC 949.2}
Od tej chwili na zawsze będziemy szczególnie pamiętać o tym dniu, ponieważ przypomina nam on o naszym wzniosłym powołaniu i odpowiedzialności za dokończenie dzieła, które rozpoczął Jezus, nasz Poprzednik.
Jerozolima, Jerozolima
Kiedyś zapytano nas, po co nam cała ta wiedza o konkretnych dniach, a nasza odpowiedź brzmiała następująco:
Opublikowaliśmy artykuł Koniec Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego po niemiecku 12 października 2012 r. Sen miałem 15 i 16 października i wiedzieliśmy, że chociaż hiszpańskie i angielskie tłumaczenia artykułu nie były jeszcze gotowe, to jednak nie było jeszcze wolą Boga, aby objawić Jego byłej organizacji prawdziwe, głębsze znaczenie 27 października.
Odpowiedź na artykuł była dla nas lekko szokująca, zwłaszcza to, jak dobrze bracia pogodzili się z naruszeniem znaczenia szabatu i jak nie chcieli zaakceptować faktu, że wypełnili polecenia katolickiego papieża, zamiast zobaczyć, co Jezus naprawdę włożył w ten dzień. Nie wystarczyło im, że był to WYSOKI SABAT, a co więcej, Dzień Pojednania, gdzie — jak widzieliśmy powyżej — każdy, kto nie upokorzy swojej duszy, zostanie odcięty od swojego ludu.
Więc nie miałoby sensu tłumaczyć im, że to były również urodziny Jezusa, jak i ludzkości. Odrzuciliby również tę niesamowitą i świętą informację.
Jezus płakał ze smutku i rozpaczy, gdy dał mi ten sen. Dał mi ten sen w poniedziałek, w tym samym dniu tygodnia, w którym płakał nad Jerozolimą. Było to dzień po Jego triumfalnym wjeździe do Jerozolimy, a tego dnia przywódcy Jego ludu skazali Go na śmierć. Tak więc Jego lud zdecydował już nie tylko o Jego śmierci na krzyżu, ale także o swoim własnym zniszczeniu, ponieważ Jego krew wkrótce spadnie na nich i ich dzieci.
O Jeruzalem, Jeruzalem, które zabijasz proroków i kamienujesz tych, którzy są posłani do ciebie! Ileż razy chciałem zgromadzić synów twoich, jak kokosz gromadzi pisklęta swoje pod skrzydła, a nie chcieliście! Oto dom wasz zostanie wam pusty. I zaprawdę powiadam wam: Nie ujrzycie mnie, aż przyjdzie czas, gdy powiecie: Błogosławiony, który przychodzi w imieniu Pańskim. (Łukasza 13:34-35)
Kościół Adwentystów zrobił to samo, rzucając na wiatr wszystkie ostrzeżenia i nauki, które Jezus przekazał w ostatnich latach od 2010 r., a teraz zaczął ścigać tych w kościele, którzy przyjmują te nauki. To, co wydarzyło się w tygodniach od października 2012 r., nie da się opisać, dlatego uważamy, że najlepiej będzie, jeśli zachowamy milczenie na ten temat, tak jak zrobił to również nasz Zbawiciel.
Tak jak sześć dni po ostatnich łzach wylanych za Jerozolimę Jezus odpoczywał w grobie, tak i my odpoczywaliśmy sześć dni po śnie z powodu naszego smutku z powodu Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego i naszych utraconych braci i sióstr. Ale 27 października nie byliśmy pozbawieni nadziei i pocieszenia: Wiedzieliśmy, że to urodziny Jezusa i świętowaliśmy je kolacją o zachodzie słońca 26 października w należytej formie; i wiedzieliśmy, że to dzień narodzin rodzaju ludzkiego i przygotowywaliśmy się raz jeszcze do naszego wysokiego powołania modlitwą i postem. I ponad wszystko wiedzieliśmy, że jest jeszcze jedno urodziny do świętowania: urodziny 144,000 27, ponieważ tego dnia 2012 października XNUMX r. Kościół Adwentystów Dnia Siódmego rzeczywiście umarł, a tym samym zakończył się sąd nad zmarłymi. Ale prawdziwy Kościół Adwentystów Dnia Siódmego zmartwychwstał jako Filadelfia.
To był kolejny moment, w którym twarze naszej małej, wystawionej na próbę wspólnoty rozświetliły się oznakami Bożej aprobaty. Na zawsze pozostanie on w naszej pamięci jako kolejny krok w kierunku Kanaanu:
20 listopada 1857 roku pokazano mi lud Boży i zobaczyłem ich potężnie wstrząśniętych. Niektórzy z silną wiarą i bolesnymi krzykami błagali Boga. Ich oblicza były blade i naznaczone głębokim niepokojem, wyrażającym ich wewnętrzną walkę. Stanowczość i wielka szczerość wyrażały się w ich obliczach, podczas gdy duże krople potu spadały z ich czoła. Od czasu do czasu ich twarze rozjaśniały się znakami Bożej aprobaty i znów pojawiał się na nich ten sam uroczysty, szczery, pełen niepokoju wygląd. {1TT 59.1}
Chcę zakończyć ten artykuł prostym pytaniem: Czy teraz czujesz już właściwego „ducha Bożego Narodzenia”?