Narzędzia ułatwień dostępu
Przejdź do treści
Ostatnie odliczanie
Podsumowanie i wyjaśnienie początku dni 1335, 1290 i 1260

Tło: Wielkie rozczarowanie

W latach 1843 i 1844 nastąpiła seria rozczarowań, ponieważ ludzie adwentu oczekiwali końca świata i oczyszczenia ziemi ogniem. Ich zrozumienie Księgi Daniela 8:14 było błędne co do tego wydarzenia. Zinterpretowali „…do dwóch tysięcy trzystu dni; wtedy świątynia zostanie oczyszczona” jako oznaczające, że ziemia (świątynia) zostanie spalona (oczyszczona). Po wszystkich ich ostrożnych i pilnych badaniach, aby dokładnie określić, kiedy to wielkie wydarzenie nastąpi, byli bardzo rozczarowani, ponieważ nic widocznego się nie wydarzyło.

Nieliczni wierni z tej grupy kontynuowali modlitwę, studiowanie i trwali przy wierze w to, jak Bóg ich do tego momentu prowadził. Ponieważ pozostali wierni, odkryli jedną z fundamentalnych doktryn Ruchu Adwentowego, mianowicie Doktrynę Świątyni, która naucza wszystkiego o antytypowym Dniu Pojednania, który rozpoczął się w niebiańskim sanktuarium 22 października 1844 r. To było prawdziwe znaczenie Księgi Daniela 8:14. Z perspektywy czasu ma sens, że ziemia nie mogła zostać zniszczona przez ogień, zanim odbył się sąd, który zadecyduje, jaką nagrodę otrzyma każda osoba.

Wprowadzenie: Nasze małe rozczarowania

Oglądając się wstecz, poszliśmy w ślady millerytów. Przeżyliśmy serię rozczarowań od lutego do maja, ponieważ szukaliśmy kolejnego „oczyszczenia ogniem” w przepowiedzianym wydarzeniu kuli ognia. Nasze zrozumienie proroctw czasowych z Księgi Daniela 12 było błędne co do wydarzeń. Zinterpretowaliśmy początek każdego z okresów czasu tak, że kule ognia spadną w tym dniu. Po wszystkich naszych ostrożnych i pilnych i (muszę dodać) prowadzonych przez Ducha badaniach, aby dokładnie określić, kiedy te okresy się rozpoczną, byliśmy „trochę” zawiedzeni, że nic widocznego nie wydarzyło się, aby potwierdzić którekolwiek z naszych badań.

Przez cały ten czas nasza mała grupa pozostała wierna i nadal modliliśmy się, studiowaliśmy i ufaliśmy temu, jak Duch Święty prowadził nas do tego momentu. Ponieważ pozostaliśmy wierni, odkryliśmy cenne prawdy o tym, co wydarzyło się i dzieje w niebiańskim sanktuarium w tych bezprecedensowych dniach, co jest odpowiednikiem tego, czego nauczyli się pierwsi adwentyści. Innymi słowy, nasze studia dopełniają światło doktryny sanktuarium, która rozpoczęła się po Wielkim Rozczarowaniu w 1844 r.

Dowiedzieliśmy się z naszych małych rozczarowań, że byliśmy zbyt skupieni na rzeczach ziemskich, podczas gdy nasze umysły powinny być zaangażowane w sprawy niebiańskie, szczególnie to, co dzieje się w niebiańskim sanktuarium. Tak jak proroctwo w Księdze Daniela 8:14 dotyczyło spraw niebiańskich, tak początek 1335, 1290 i 1260 dni również dotyczy spraw niebiańskich. Proroctwa są po to, abyśmy zrozumieli, co wydarzyło się w niebiańskich dworach, gdzie działa Jezus, a nie po to, aby powiedzieć nam, kiedy Szatan będzie siał spustoszenie na ziemi. Jako adwentyści dużo mówimy o podążaniu za Jezusem do Miejsca Najświętszego. Czy nasze myśli nie powinny być również w Miejscu Najświętszym?

Proroctwa dotyczące czasu zawarte w Księdze Daniela ustalają początek i koniec królestw, ale nie określają dokładnie, co te królestwa zrobią ani kiedy to zrobią.

Daniel odpowiedział i rzekł: Niech będzie błogosławione imię Boga na wieki wieków! bo mądrość i moc należą do Niego, On zmienia czasy i pory roku. On usuwa królów i ustanawia królów. On daje mądrość mądrym i wiedzę tym, którzy rozumieją. On objawia rzeczy głębokie i ukryte, On wie, co jest w ciemności, a światłość mieszka u Niego. (Daniel 2:20-22)

Bóg ogłasza swoje czyny, nie czyny wroga. Ogień, który spada z nieba, jest czynem mocy bestii, nie Boga. Powiem ci w tym artykule, że którzy testują i oceniają narzędzia, przedstawiając swoje potrzeby i wyzwania w kontekście stosowanych narzędzi zapowiada ogniste kule. Ale to nie jest tematem tego artykułu; naszym celem jest pokazanie, co dokładnie wydarzyło się w niebiańskim sanktuarium, co przygotowało grunt pod ostateczny dramat królestwa Babilonu na wyznaczony „czas, czasy i połowę”.

12 plemion, przeszłość i teraźniejszość

Na początku historii starożytnego Izraela Jakub miał 12 synów. Tych dwunastu synów rozmnożyło się w dwanaście plemion Izraela. Bóg wybrał, aby zrealizować swoje przymierze z tymi dwunastoma. Po całym buncie Izraela, który zakończył się odrzuceniem Mesjasza, Izrael został odcięty, a Jezus założył swój nowy kościół z resztek wierzących Izraela.

Jezus kontynuował przymierze ze swoimi 12 uczniami. Tych dwunastu poszło w mocy, głosząc ewangelię światu. Stali się głowami kościoła chrześcijańskiego i pomnożyli przesłanie ewangelii wśród ludzi na całym świecie.

Po Wielkim Rozczarowaniu było znowu około tuzina tych, którzy pozostali wierni. Ci starsi z kościoła Adwentystów Dnia Siódmego przewodzili organizacji, która rozmnożyła się w wielką chrześcijańską denominację, jaką jest dzisiaj. Jednak kościół (podobnie jak starożytny Izrael) osiągnął stan całkowitej apostazji, a Duch Święty poprowadził inną wierną resztkę (resztki), aby zaniosła czystą ewangelię do zdezorientowanego świata w tych ostatnich dniach.

…i opieczętowano sto czterdzieści cztery tysiące ze wszystkich plemion synów Izraela. Z [każdego plemienia] opieczętowano dwanaście tysięcy. (Z Objawienia 7:4-5)

Duch Święty poprowadził 12 osób, aby zostały liderami nowego kościoła 144,000 12,000. Każdy z nich będzie liderem jednego „plemienia” 18 1, zgodnie z powyższymi wersetami. Gdy moc opisana w Objawieniu XNUMX:XNUMX zstąpi z nieba, tych dwunastu „rozmnoży się” i oświetli całą ziemię charakterem Boga. Potem niegodziwi i zbuntowani ludzie świata zostaną na zawsze odcięci przez Ostatnie Plagi, a Jezus powróci.

24 Starszych Starożytnego Izraela

Starożytny Izrael składał się z dwunastu plemion, które były potomkami dwunastu synów Jakuba. Pierwotnymi „starszymi” Izraela było dwunastu synów. Tych dwunastu starszych Izraela ustanowiło fundament narodu izraelskiego i wiary. Od tego czasu naród rósł i przechodził przez całą swoją barwną historię, aż do końca, kiedy przyszedł Mesjasz, powołał dwunastu uczniów, aby reprezentowali resztkę. Byli to ostatni dwunastu starszych narodu izraelskiego. Na początku było dwunastu starszych, a na końcu dwunastu starszych.

Pierwsi starsi Izraela mieli za zadanie ustanowić wiarę plemion izraelskich. Ich doświadczenia życiowe stały się dziedzictwem narodu i fundamentem ich wiary. Chociaż doświadczyli głębokiego nawrócenia i oddania Bogu, nie zobaczyli spełnienia obietnicy Mesjasza.

Ostatni starsi Izraela, dwunastu uczniów, mieli inną rolę. Dzięki wierze swoich ojców rozpoznali Jezusa jako Mesjasza i poszli za Jego powołaniem w swoim życiu. Chodzili, rozmawiali i dotykali Wielkiej Obietnicy dla Izraela. Ci „ostatni starsi” plemion Izraela zostali zmienieni przez swoje chodzenie z Jezusem, a następnie zostali napełnieni Duchem Świętym i głosili ewangelię z mocą.

24 Starszych w Sali Tronowej

Instalacja artystyczna składająca się z dwudziestu małych, drapowanych figurek, symetrycznie rozmieszczonych w okręgu wokół centralnego, oświetlonego kwadratu na podłodze, w pomieszczeniu o przygaszonym oświetleniu.Tak jak starożytny Izrael narodził się z dwunastu synów, tak Ruch Adwentowy narodził się po Wielkim Rozczarowaniu z dwunastu osób. Zwróć uwagę na następujące:

Gdy śledzimy historię początku obchodzenia szabatu wśród wczesnych adwentystów, udajemy się do małego kościoła w gminie Washington w sercu New Hampshire, stanu, który sąsiaduje z Maine od wschodu i którego zachodnia granica znajduje się w odległości sześćdziesięciu mil od granicy stanu Nowy Jork. Tutaj członkowie niezależnego kościoła chrześcijańskiego w 1843 roku usłyszeli i przyjęli kazanie adwentowe. Była to gorliwa grupa. Do ich grona dołączyła baptystka siódmego dnia, Rachel Oakes, która rozprowadzała traktaty przedstawiające wiążące roszczenia czwartego przykazania. Niektórzy w 1844 roku dostrzegli i przyjęli tę biblijną prawdę. Jeden z nich, William Farnsworth, podczas niedzielnego porannego nabożeństwa wstał i oświadczył, że zamierza przestrzegać Bożego szabatu czwartego przykazania. Dołączyło do niego kilkunastu innych, którzy stanowczo podtrzymywali wszystkie przykazania Boże. Byli pierwszymi Adwentystami Dnia Siódmego. {EW xx.2}

Podobnie jak dwunastu synów Izraela, ci adwentystyczni „starsi” ustanowili fundamenty kościoła adwentowego i wiary. Ostrożnie i pracowicie wykuli fundamentalne doktryny kościoła. Kościół również rósł i przechodził przez własną „barwną” historię, aż na końcu wszystkiego Jezus ma teraz powrócić.

To, co wydarzyło się z dwunastoma uczniami Jezusa, jest również typem ostatnich dni adwentyzmu. Spośród wierzących resztek Izraela, którzy oczekiwali nadejścia Mesjasza, Jezus wybrał dwunastu przywódców. Podobnie, spośród wierzących resztek adwentyzmu, którzy oczekują Drugiego Przyjścia, Jezus poprzez Oriona wybrał dwunastu przywódców. Ci „ostatni starsi” adwentyzmu są przepowiedzianymi przywódcami 144,000 7 (Objawienie 4:12 i następne). Są dwunastoma gwiazdami w koronie (Kościół Adwentystów Dnia Siódmego) kobiety (Chrześcijaństwo) z Objawienia 1:12,000. Każdy z nich prowadzi swoje „plemię” XNUMX XNUMX.

Pierwsi starsi adwentyzmu mieli za zadanie ustanowić wiarę Ruchu Adwentowego. Ich doświadczenia w Wielkim Rozczarowaniu i staranne wypracowanie ich wiary stały się dziedzictwem adwentyzmu i fundamentem naszej wiary (jak dwunastu synów Jakuba). Chociaż pionierzy adwentyzmu przeszli przez głębokie doświadczenia i byli oddani Bogu, nie dostrzegli obietnicy Drugiego Przyjścia. Wszystko to jest równoległe do doświadczenia pierwszych starszych starożytnego Izraela.

Ostatni starsi adwentyzmu, dwunastu „liderów plemienia”, mają inną rolę. Dzięki wierze ojców adwentyzmu rozpoznali w Orionie, że Jezus nadchodzi i poszli za Jego powołaniem. Zobaczą, jak obietnica Drugiego Przyjścia rozwija się na ich oczach, tak jak apostołowie „obchodzili się” z Jezusem. Ci „ostatni starsi” adwentyzmu zostali zmienieni przez swoje doświadczenia z Jezusem w Orionie i zostaną napełnieni Duchem Świętym, aby potężnie rozjaśnić świat charakterem Boga w podobny sposób, jak apostołowie.

Ze studium Oriona już rozszyfrowaliśmy, że 24 starszych reprezentuje 24 godziny wielkiego Dnia Pojednania. Ale kim oni są? Czy mogliby obejmować synów Izraela lub dwunastu uczniów? Oczywiście, że nie, ponieważ zegar Oriona nie zaczyna tykać przed 1844 rokiem! 24 starszych musi być starszymi adwentyzmu, którzy wszyscy służyli po rozpoczęciu sądu śledczego w 1844 roku.

Rola 24 Starszych

Co oznacza noszenie korony? Czy korony nie noszą królowie? Rozważ, kto nosi korony w poniższym wersecie:

A wokoło tronu były dwadzieścia cztery trony, a na tronie widziałem siedzących dwudziestu czterech starszych, odzianych w białe szaty, a na głowach ich mieli złote korony. (Objawienie 4:4)

Dlatego 24 starszych jest w pewnym sensie „królami”. Jest to jeszcze bardziej jasne i dalej rozwinięte w następujący sposób:

A gdy wziął księgę, cztery zwierzęta i dwudziestu czterech starszych upadło przed Barankiem, mając każdy z nich harfę i złote czasze pełne wonności, którymi są modlitwy świętych. I śpiewali nową pieśń, mówiąc: Godzien jesteś wziąć księgę i otworzyć jej pieczęcie, bo zostałeś zabity i odkupiłeś nas Bogu swoją krwią z każdego plemienia i języka, i ludu, i narodu; i uczyniłeś nas Bogu naszemu królami i kapłanami, i będziemy królować na ziemi. (Objawienie 5:8-10)

Ponownie widzimy, że 24 starszych śpiewa „nową” pieśń, mówiąc (między innymi), że Baranek (Jezus) uczynił ich „królami i kapłanami” dla Boga. Mówią również, że ich „panowanie” jest na ziemi. Tak więc 24 starszych jest królami dla Boga, którzy panują na ziemi.

Dlaczego więc sądzisz, że Bóg ma królów, którzy panują na ziemi, oprócz Jego Syna? Wyjaśniliśmy to już w artykule zatytułowanym Nasze wysokie powołanie że Bóg jest sądzony i że konieczne jest, aby stworzone istoty służyły jako świadkowie, aby pokazać sądowi, że Prawo Boże rzeczywiście może być przestrzegane, obalając w ten sposób zarzuty Szatana. Wszyscy z 144,000 24 będą służyć jako świadkowie, ale XNUMX starszych w szczególności będzie również służyć jako królowie. Co jednak ci królowie właściwie robią?

Od czasów starożytnych królowie pełnili rolę sędziego. Królowie zasiadali w bramie miasta lub na tronie w swoim specjalnym miejscu sądu, a każdy, kto miał sprawę sporną, mógł przyjść i przedstawić swoją sprawę królom. Pamiętaj, że w Wielkim Boju to Bóg jest teraz sądzony, a Szatan musi zostać osądzony. Zostało to przepowiedziane w następującym wersecie dotyczącym Szatana:

Serce twoje wyniosło się z powodu twojej piękności, zniweczyłeś swoją mądrość z powodu swojego blasku. Rzucę cię na ziemię, Przedstawię cię królom, aby cię ujrzeli. (Ezekiel 28: 17)

Powyższy werset mówi o tym, że Bóg przyprowadza Szatana przed „królów”, aby rozstrzygnąć sprawę między nimi. Widzisz, każdy proces ma nie tylko świadków, ale także sędziego. Ani Ojciec, ani Syn nie mogą służyć jako sędzia przeciwko Szatanowi z oczywistego powodu, że nie są neutralni w tej sprawie. To ludzie, którzy zostali stworzeni jako „neutralni” po rozpoczęciu Wielkiego Boju, będą służyć jako „królowie”, aby sądzić Szatana.

Dlatego też, w ramach swej królewskiej funkcji, 24 starszych pełni również rolę „sędziów” i wydaje wyroki w trakcie postępowania sądowego.

Klucz Dawida

Uważny czytelnik mógł już zauważyć wskazówkę w Objawieniu 5:10, że 24 starszych nie znajduje się fizycznie w niebie:

I uczyniłeś nas dla Boga naszego królami i kapłanami, będziemy panować na ziemi. (Objawienie 5: 10)

Ci królowie, chociaż wydają wyroki w niebiańskim sądzie, w rzeczywistości panują na ziemi. Czy kiedykolwiek słyszałeś o kimś w Biblii, kto miałby władzę wydawać wieczny sąd nad ludźmi na ziemi? Rozważ:

I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; i cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a cokolwiek rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie. (Ewangelia Mateusza 16:19)

Dwunastu uczniom dano władzę, by ogłaszać wiecznie wiążący sąd nad ludźmi na ziemi. Ale czy naprawdę to zrobili? Rozważ przykład Ananiasza i Safiry zapisany w Dziejach Apostolskich 5:1-11, gdy Piotr osądził ich za kłamstwo i padli martwi! Rozważ także cuda, których dokonali:

oraz przez ręce apostołów wiele znaków i cudów działo się wśród ludu; ….Tak, że wynoszono chorych na ulice i kładziono ich na łóżkach i łożach, aby przynajmniej cień przechodzącego Piotra mógł rzucić cień na niektórych z nich. Przybyło też mnóstwo ludzi z okolicznych miast do Jerozolimy, przynosząc chorych i tych, którzy byli dręczeni przez duchy nieczyste, i Wszyscy zostali uzdrowieni. (Z Dziejów Apostolskich 5:12,15-16)

Pamiętaj, że cudowne uzdrowienie nie zawsze było tylko fizyczną zmianą. Jezus mówi nam, że czasami fizyczne uzdrowienie jest również aktem przebaczenia w niebiańskim sądzie:

Co jest łatwiej powiedzieć do paralityka: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź? (Ewangelia Marka 2:9)

Dlatego też, ponieważ dwunastu apostołów Baranka uzdrawiało „każdego”, kto do nich przychodził, działali oni jako rzecznicy Chrystusa, który odpuszczał grzechy, związując i rozwiązując je zarówno w niebie, jak i na ziemi.

Pamiętajmy, że dwunastu apostołów stanowi typ dwunastu przywódców 144,000 XNUMX.

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we mnie wierzy, ten także będzie dokonywał tych samych dzieł, które ja czynię, owszem, i większe od tych uczyni, bo ja idę do Ojca. (Jana 14:12)

Z pewnością możemy powiedzieć, że apostołowie dokonali wielkich dzieł, ale czy dokonali „większych” dzieł niż Jezus? Trudno byłoby się z tym kłócić! Jednak w artykule Nasze wysokie powołanie wyjaśniamy, czym naprawdę są „większe dzieła”… I to ostatnie pokolenie je wykonuje, co po raz kolejny potwierdza, że ​​12 z 24 starszych to przywódcy 144,000 XNUMX.

Symbolicznemu kościołowi w Filadelfii dano otwarte drzwi do Miejsca Najświętszego:

A do anioła Kościoła w Filadelfii napisz: To mówi Święty, Prawdomówny, Ten, który ma Ducha Świętego, klucz Dawida, który otwiera, a nikt nie zamknie, i zamyka, a nikt nie otworzy, znam twoje dzieła. Oto, Otworzyłem przed tobą drzwi otwarte, i nikt jej nie może zamknąć, bo choć masz małą moc, zachowałeś jednak moje słowo i nie zaparłeś się mojego imienia. (Objawienie 3:7-8)

Rozumiemy, że kościoły reprezentują stany duchowe, jak również okresy historyczne. Filadelfia reprezentuje braterską miłość, którą 144,000 XNUMX będzie okazywać. Nie tylko otrzymują otwarte drzwi, ale przepowiedziano, że otrzymają klucz samego Dawida, który jest autorytetem otwierania i zamykania:

A klucz domu Dawidowego położę na jego ramieniu; i on otworzy, a nikt nie zamknie; i on zamknie, a nikt nie otworzy. (Izajasz 22:22)

O kim tu mowa? W wersecie 20 powiedziano, że „Eliakim, syn Chilkiasza” jest tym, na którego ramieniu zostanie położony klucz. Chilkiasz był człowiekiem, który znalazł Księgę Prawa w świątyni za czasów Jozjasza. To proroctwo dotyczy ludu Adwentu, który również na nowo odkrył Prawo Boże podczas poszukiwań niebiańskiej świątyni. Dotyczy ono pionierów, ale także ostatnich „starszych”, którzy poprzez Zegar Boży w Orionie również na nowo odkryli filary Prawa Bożego podczas poszukiwań niebiańskiej świątyni.

Klucz pozwala temu, kto go posiada, otwierać i zamykać drzwi. Mianowicie drzwi łaski! Innymi słowy, ci, którzy mają klucz, mają również władzę (jak uczniowie Jezusa), aby wiązać i rozwiązywać tutaj na ziemi, z wiecznymi konsekwencjami. Mają władzę, aby wydawać osąd nad ludźmi na ziemi, tak jak czynili to apostołowie.

Oni mają władzę zamknąć niebo, aby nie padał deszcz za dni ich prorokowania, i mają władzę nad wodami, aby je zamienić w krew, i aby uderzyć ziemię wszelkimi plagami, ilekroć zechcą. (Objawienie 11:6)

To po raz kolejny pokazuje, że 24 starszych pełni funkcję sędziów w fazie sądu, w której uczestniczą.

1260 dni: co naprawdę się wydarzyło

1260 dni rozpoczęło się, gdy odbyliśmy naszą drugą miesięczną Wieczerzę Pańską. Wydarzenie to oznaczało koniec naszych wysiłków, aby ostrzec kościół i zwołać przywódców 144,000 144,000, a zatem koniec okresu łaski dla Kościoła, aby zgromadzić się na Wieczerzę Pańską. Wiele modlitw wzniosło się w imieniu przywódców, tych, którzy znajdą się wśród XNUMX XNUMX, i męczenników.

Tym razem właściwie oczyszczeni krwią Jezusa na odrzwiach ich serc, przywódcy w końcu weszli do Miejsca Najświętszego (w przenośni). Zajęli swoje miejsca wraz z pozostałymi dwunastoma starszymi, co dało łącznie 24 starszych. Nowi przywódcy ryzykowali wszystko, aby odpowiedzieć na wezwanie Chrystusa. Spełnili swój obowiązek ostrzegania innych przed końcem okresu próby i zachowali wiarę przez wszystkie próby i rozczarowania. Rozpoczął się sąd nad żyjącymi.

I usłyszałem męża odzianego w lniane szaty, który był nad wodami rzeki, jak podniósł prawą i lewą rękę ku niebu i przysiągł na Tego, który żyje wiecznie, że będzie to trwało przez czas, czasy i połowę; a gdy doprowadzi do rozproszenia mocy ludu świętego, wszystkie te rzeczy zostaną dokonane. (Daniela 12:7)

Tutaj, pod koniec 168-letniego sądu nad zmarłymi, przedstawionego w symbolach, rozpoczął się 3½-letni sąd nad żywymi. Pierwszych dwunastu starszych (pionierzy adwentyzmu) wydało swoje sądy poprzez fundamentalne doktryny i świadectwa kościoła przez ostatnie 168 lat, a teraz dołączyli do nich nowi starsi na nową fazę.

To zrozumienie zostało nam potwierdzone przez różne sny, które mieli wierzący. Sen z sierpnia 2011 r. zawierał następujące wskazówki:

Znajdowałem się w prostokątnym pomieszczeniu, dłuższym niż szerszym... Za chwilę miała zagrać mała orkiestra, składająca się z instrumentów smyczkowych ustawionych w półkolu po mojej lewej stronie i instrumentów dętych ustawionych w kolejnym półkolu tuż obok mojej prawej strony... Muzyka jest delikatna i piękna...

Ten sen nie przyciągnął początkowo zbytniej uwagi, ale gdy został ponownie wysłany przez natchnienie Ducha Świętego i otrzymany dzień przed naszą drugą Wieczerzą Pańską, jego znaczenie stało się jasne. Wiedzieliśmy już z innych dowodów, że 24 starszych zostało podzielonych na dwa półkola i że do tej pory istniało tylko jedno półkole. Ten sen potwierdził nam wyraźnie, że to na początku 1260 dni pełna „orkiestra” 24 starszych zaczęła występować razem na sądzie żyjących. Zaledwie dwa tygodnie przed naszą drugą Wieczerzą Pańską nasz brat był w stanie zidentyfikować wydarzenie, które widział we śnie. Były to urodziny i przyjęcie pożegnalne, zaplanowane na wieczorem 5 maja 2012 r. dla jednego ze swoich krewnych, którego zobaczył we śnie na tym festiwalu z orkiestrą.

Teraz czekamy na wylanie późnego deszczu, kiedy otrzymamy Ducha Świętego i moc, aby oświecić ziemię charakterem Boga.

Podsumowanie wydarzeń

AD 31 – Początek posługi Jezusa w niebiańskim sanktuarium. Jezus rozpoczął posługę w Miejscu Świętym.

October 22, 1844 – Początek sądu śledczego. Tego dnia Jezus wszedł do Miejsca Najświętszego, aby rozpocząć swoje dzieło wstawiennictwa i oczyszczenia dla nas przed Ojcem, który pełnił funkcję Sędziego.

27 lutego 2012 r. – Początek 1335 dni. Tego dnia Ojciec opuścił Najświętsze Miejsce. Ojciec powierzył cały sąd Jezusowi, który pozostaje w Najświętszym Miejscu, aby służyć jako Sędzia, a także Orędownik. Odejście Ojca z Najświętszego Miejsca oznacza również zakończenie okresu próby dla zorganizowanego kościoła i otwiera drogę do jego zniszczenia. W tym samym czasie mała grupa przywódców resztek, 12 ostatnich starszych, w przenośni weszła do Miejsca Świętego, kierując się w stronę Najświętszego Miejsca, aby rozpocząć swoje świadectwo jako świadkowie w procesie Ojca.

17 marca 2012 r. – Środek 40-dniowego pobytu w Miejscu Świętym. Tego dnia mała grupa przywódców symbolicznie „spotkała” Ojca w połowie drogi, idąc w przeciwnym kierunku przez Miejsce Święte. Tego dnia Ojciec przekazał świecznik autorytetu nowym przywódcom „ostatniego” ludu resztkowego.

6 kwietnia 2012 r. – Początek 1290 dni. Tego dnia Ojciec opuścił sanktuarium, a my dotarliśmy do drzwi do Miejsca Najświętszego. Obchodziliśmy Wieczerzę Pańską i zabraliśmy wszystkie tajemnice „codzienności” poprzez artykuły, które publikowaliśmy. Był to 30-dniowy proces aż do Wieczerzy Pańskiej w drugim miesiącu, kiedy to proces „zabierania codzienności” został ukończony.

6 Maj 2012 – Początek 1260 dni. 12 przywódców weszło do Miejsca Najświętszego z Kluczem Dawida w ręku i zajęło swoje miejsca jako sędziowie wraz z pozostałymi 12 z 24 starszych. Rozpoczął się sąd nad żyjącymi.

20 Maj 2012 – Ostatni dzień przaśnego chleba. Ten dzień oznacza koniec drugiego tygodnia przaśnego chleba po naszej Wieczerzy Pańskiej w drugim miesiącu według wzoru Ezechiasza (2 Kronik 30).

Wnioski: Życie w Sądzie Ostatecznym

Drogi czytelniku, żyjemy w doniosłych czasach. Jesteśmy teraz w okresie sądu, w którym osądzane są żywe dusze. Każda myśl, każde działanie jest ważone na wadze. Każdy będzie pociągnięty do odpowiedzialności proporcjonalnie do sprzyjających okazji i przywilejów, które mu dano. Teraz! TERAZ zawsze jest czas, aby pokutować za swoje grzechy i skorzystać z łaski Chrystusa. Szczególnie teraz w tych ostatnich dwóch i pół roku, zanim drzwi miłosierdzia dla wszystkich zostaną zamknięte na zawsze na początku Ostatnich Plag. Wzywam was, abyście wykorzystali każdy oddech, aby uwielbić Boga w tych ostatnich trzech i pół roku historii ziemi.

Bóg pozwolił swojemu ludowi doświadczyć Wielkiego Rozczarowania w 1844 r. z jakiegoś powodu. Gdyby od początku zrozumieli, że wydarzenie, którego oczekiwali, nie było Drugim Przyjściem, nie byłoby żadnej siły stojącej za dźwiękiem trąby, aby ostrzec świat przed nadchodzącym sądem. Podobnie Bóg pozwolił nam źle zrozumieć prorocze wydarzenia w naszych czasach, aby nasz dźwięk trąby miał „pewien dźwięk”, aby skutecznie ostrzec przed nową fazą sądu.

Szatan ogłasza swoje własne plany. Daty jego poważnych zbrodni (tak, ognistych kul) są ogłaszane w mediach publicznych dla każdego, kto zwraca na nie wystarczającą uwagę. Ci, którzy są „przebudzeni”, już wiedzą, że stoimy w obliczu bezprecedensowych zmian w naszym świecie, w każdej sferze. Wierzymy, że wróg działa z całą zwodniczością, aby proroctwa wydawały się spełniać na jego harmonogram, potwierdzanie go jako zbawiciel świata. Ugruntuj się w przesłaniach przekazanych przez Ducha Świętego, które przedstawiliśmy, szczególnie w Orion i Statek Czasu który Bóg dał nam jako znak, aby nas zakotwiczyć. Pamiętaj, że podróbka musi nadejść przed prawdziwą rzeczą. Fałszywe plagi Szatana, tak niszczycielskie jak są, nie mogą być prawdziwymi plagami, ponieważ muszą nadejść przed prawdziwymi plagami (o których wiemy, że będą jeszcze większe!). Ogromne fałszywe pojawienie się Szatana musi nadejść przed prawdziwym Drugim Przyjściem Jezusa, w przeciwnym razie nie miałby on w ogóle okazji, aby nadejść. Uczcie się, aby okazać się uznanymi i uważajcie, aby was nie oszukano! Poznaj swoje powołanie i konsekwencje porażki.

Naszą modlitwą jest, abyście pozostali wierni w tym czasie „przebywania w Jerozolimie” i abyście zostali pobłogosławieni Duchem Świętym w nieskończoność, gdy długo oczekiwany, ale już bliski ulewny deszcz późnego deszczu spadnie na lud Boży.